FAQ-saturday

FAQ – SATURDAY

NOVEMBER MUSIC
VERKADEFABRIEK & W2
ZA. 6 NOV.
19:30-23:45

MEER INFO

VIJAY IYER TRIO

VIJAY IYER TRIO

NOVEMBER MUSIC
AZIJNFABRIEK
WO. 10 NOV.
20:45-22:00

MEER INFO

SONS OF KEMET

SONS OF KEMET MOODZ

NOVEMBER MUSIC
WILLEM TWEE
VR. 12 NOV.
20:00-23:00

MEER INFO

Jett Rebel

Jett Rebel muzikaal spektakel met flauwe grappen

Na een jaar weer op het podium met de Please Don't Cancel This Tour, Tour

Na zeker een jaar was het dan eindelijk weer zo ver, Jelte Tuinstra kon zich weer op het podium uitlaten als de enige echte Jett Rebel. ‘Please Don’t Cancel This Tour’ luidde de naam van de tour dan ook.

Jett Rebel
Jett Rebel

Jett Rebel

De grote mensenmassa nam voor aanvang van het concert plaats, in de geïmproviseerde foyer. Door verbouwingen aan de Theater aan de Parade zoals wij hem kennen, vinden alle shows tijdelijk plaats in de massieve hal 8 van de Brabanthallen. De ruimte wordt desalniettemin gevuld met gelach, gepraat en klinkende glazen. Een andere sfeer dan wellicht gewend, dat zeker. Maar het lijkt niemand echt wat uit te maken.

 

Iets voor achten loop ik de ‘theater’ zaal binnen, waar over enkele momenten het optreden zal plaatsvinden. De fluwelen rode stoelen hebben plaats gemaakt voor wat simpele stoelen en een do-it-yourself tribune. De zaal vult zich inmiddels. Iedereen is op zoek naar de gereserveerde plek vanuit waar zij het optreden zullen beleven.

 

Jett Rebel komt het podium op, er wordt luid geklapt. Zijn show begint hij tevens anders dan gewend; er klinkt niet direct een nummer door de zaal. Er wordt voor in de plaats komedie toegevoegd. ‘Na zo’n lange tijd niets kunnen doen, dan wil je ook terug het podium op een wat andere manier. De avond zal dan ook gevuld zijn met niet alleen muziek, maar ook flauwe grappen. Iets wat mijn vrienden mij overigens af hebben geraden om te doen’, grapt Tuinstra dan ook uit aan het publiek.

Please Don’t Cancel This Tour, Tour

Jett Rebel
Please Don’t Cancel This Tour, Tour

Hierna kruipt hij achter zijn piano. De nummers Cold Cold Heart, Emma en Kiss That Girl Again, allen afkomstig van zijn nieuwste album The Pre-Apocalypse Party Playlist, trappen de avond af. Het publiek knikt mee en beweegt stilletjes mee, de nummers lijken voor velen onbekend. Iets wat overigens later ook door Jett Rebel zelf wordt bevestigd, op het moment dat hij vraagt naar de mensen in de zaal die het album al gehoord hebben. Er klinken enkele antwoorden. ‘Zo, dat zijn dan vijf mensen die The Pre-Apocalypse Party Playlist gehoord hebben’.

Kenner zijn van het werk van Jett Rebel of niet, het maakt niets uit. De ware entertainer in Tuinstra komt namelijk naar boven gedurende de avond. Zo tovert hij om in volkszanger ‘Jan’ Tuinstra, schrijft hij zijn eigen recensie, zal het mysterie rondom zijn twee persoonlijkheden voor eeuwig en altijd worden opgelost en pitcht hij zijn eigen televisieprogramma aan de zaal.

 

Maar nog het meest opvallend aan deze avond, blijkt zijn muzikale talent. Met zijn één man sterk weet hij een gehele band te vervangen en laat hij het publiek van de simpele stoelen af komen om los te gaan. Hits als Amy, Waiting For The Weekend en Goodboy komen dan ook voorbij.

Na een muzikale twee uur, eindigt Jett Rebel de avond af met een emotionele boodschap. Hij komt terug op een donkere periode in zijn leven waarin depressies en drugs de overhand namen. ‘Dit nummer heb ik geschreven in een tijd waarin het heel slecht met mij ging. Ik vind het dan ook bijna onvoorstelbaar om te beseffen dat ik dit nummer toen heb geschreven, zo hoopvol. Maar ik draag hem bij deze op voor de mensen met wie het nu niet goed gaat, voor de mensen die niet lekker in hun vel zitten,’ introduceert Tuinstra het nummerJust In Case You’re Ever Down Again.

Al met al, een avond vol humor, gelach en boven alles, muziek. Een avond om blij te zijn met Jett Rebe en dat de Please Don’t Cancel This Tour, Tour, niet is afgelast.


Screenshots: Jett Rebel – Daydreaming Carré 15-10-2021

Smal Water

Smal Water & Moonshine Brigade in Duketown Spirit

Bossche Brouwers omgetoverd tot een echte honky-tonk met dixie delta blues en outlaw country

Nitty gritty delta blues van Smal Water en outlaw bluegrass/country van Moonshine Brigade staan vanmiddag op het programma van Brouwpodium Bossche Brouwers aan de Vaart. Een welkome matinee op deze bewolkte en saaie zondagmiddag. Smal Water uit Arnhem begint rond halfdrie en Moonshine Brigade uit Den Bosch staat om halfvijf gepland.

Smal Water
Smal Water
Smal Water – Dennis van de Water en Matthijs Smal

Voor aanvang van de set spreek ik Dennis van de Water aan en vraag hem over het verhaal achter de naam van de band, Smal Water.

“Oh, daar zit niks achter. Ik heet Van de Water met mijn achternaam en de zanger/gitarist heet Matthijs Smal. Water, Smal, Smal Water. Zodoende.”

Meer down to earth kun je het niet krijgen en deze aardsheid is ook te horen in de muziek van dit Arnhems duo. Basic, nitty gritty country, geen poespas: drums, gitaar (een resonator) en vocals. Zelf omschrijven zij hun muziek als ‘vuige dixie-delta-country blues’.

Het openingsnummer De sop is op zegt genoeg en dat is het unieke aan Smal Water. We hebben hier te maken met een Nederlandstalige country band.

“Daar zijn er niet veel van,” zeg ik tegen Matthijs na afloop van hun set. “Klopt. Ik maakte eerst Engelstalige nummers maar dat voelde niet goed. Ik kon minder spelen met de tekst. Dat kan ik in het Nederlands wel.” Dutch country als echte subgenre.

Matthijs heeft een krachtige stem, een waardevol vermogen dat past bij de nummers zoals Huil niet, ik lach of Drank & Rol – dat laatste wordt met grote van het publiek instemming onthaald. Het ritme van de songs wijkt niet veel van elkaar af. Lekker up tempo en de keuze om borstels te gebruiken in plaats van drumsticks ligt eigenlijk voor de hand. Het zou ook zomaar een washboard kunnen zijn, om het country gevoel completer te maken. En dat sentiment bereiken deze twee mannen absoluut gezien de reacties uit het publiek.

Het café begint inmiddels vol te lopen want de tweede band van deze zondag matinee, Moonshine Brigade, kent een schaar trouwe fans.

Moonshine Brigade

Deze diashow vereist JavaScript.

Wat jaartjes geleden zag ik Moonshine Brigade op de Parade tijdens het Bosch Winterparadijs. Ik herinner me dat ze toen heel rustige nummers speelden. Had waarschijnlijk te maken met de algehele Kerstsfeer en dat er veel gezinnen met jonge kinderen rondliepen. Outlaw country was toen misschien niet op zijn plaats. Maar deze zondagmiddag, hier bij de Bossche Brouwers,  gaan alle registers open, geen scrupules. Go4it.

Roll in my sweet baby’s arms is een mooie binnenkomer. Een klassiek opgebouwde bluegrass met het getokkel van Willem op zijn banjo en Arie op de mandoline. Later zal hij die vervangen door een elektrische gitaar. Paul op de contrabas heeft de lead vocal en de anderen zingen lekker het refrein mee.

Cocaïne Blues, Drink to the dead, Moonshine Brigade en de cover van Dolly Parton’s Jolene gaan in één moeite door. De band komt lekker op stoom en Arie wisselt zijn mandoline voor een witte elektrische gitaar. De band krijgt meer volume door dat instrument. Het is nu minder zuiver bluegrass maar who cares? Het is nu bluegrass met een rauw randje.

Moonshine Brigade
Willem en Paul

De single Voodoo Lady kan natuurlijk niet ontbreken deze middag, gevolgd door Cotton Fields dat ook op Spotify staat. Bij de drie laatste nummers Rumors of War, No country for old men en Gravelroad neemt Willem de lead vocal wat meer over en doet dat niet onverdienstelijk. Hij heeft meer volume in zijn stem dan Paul die ook nasaler zingt. Als toegift besluit Moonshine Brigade met een cover van Sloop John B van The Beach Boys.

Een fijne zondagmiddag wordt afgesloten met twee bands die elkaar kunnen vinden in de muziek uit de Deep South, de blues en bluegrass, en elkaar als zodanig complementeren.

Duketown Spirit

Duketown Spirit
Duketown Spirit

Bij de ingang naast de PA hebben de Bossche Stokers een geïmproviseerd barretje ingericht waarop ze hun ketelbrouwsels in stoere flessen gebotteld uitstallen. Music & moonshine liquor zijn onlosmakelijk aan elkaar verbonden.

 

Death Star Discotheque

Three is nieuwste release van Death Star Discotheque

Drie nummers postpunk uit de regio Boxtel/Eindhoven ontstaan en ontwikkeld in de lockdown periode

Ons aller hoofdredacteur Ronald werd getipt door Death Star Discotheque zelf, dat ze nieuwe muziek uit hebben gebracht. Of ik eens naar Three wilde luisteren.
Vooropgesteld dat Klankgat met name de Bossche muziekscene een warm hart toedraagt, mogen er ook wel eens uitzonderingen gemaakt worden. Death Star Discotheque (goeie naam!) stamt uit Eindhoven en Boxtel, en vormt bij deze de uitzondering. Wat ook meehelpt, is dat de band 16 december een optreden heeft gepland in het sympathieke café van de Bossche Brouwers aan de Tramkade.

Death Star Discotheque, Three
Death Star Discotheque
Death Star Discotheque – Three

Maar nu waar het feitelijk om draait: de muziek. Three is een EP met daarop drie nummers. Death Star Discotheque heeft eerder al materiaal uitgebracht, zoals op Spotify te vinden is, en dit is hun tweede EP.

Three

De opener, Freedom Of Speech, trapt lekker af met wat gitaar feedback aan het begin. Opvallend is het droge strakke basgeluid wat het nummer sterk overeind houdt. Qua sfeer doet het denken aan de Stooges. Met name de gitaarsolo’s na elk refrein dragen hier aan bij. Het klinkt erg lekker, maar het pianogepingel als afsluiting gaat aan mij voorbij.

Om toch maar de Grote Namen erbij te pakken om de sfeer van een nummer te duiden, het tweede nummer, Colours, heeft iets van Sonic Youth ten tijde van Goo, en van Dinosaur Jr.’s ‘Bug’. Een licht melancholiek nummer, met als kadootje mooie zin ‘She’s like the colours I adore’.

Afsluiter 1000 Eyes doet mij niet zo veel. Het is een soort ‘generic’ postpunk: up-tempo, met schreeuwende zang. Het klinkt lekker strak, maar heeft weinig eigen smoel.

Death Star Discotheque speelt in december in Brouwpodium Bossche Brouwers de Vaart, ik ben wel benieuwd hoe ze live zijn.

Death Star Discotheque
Line-up Death Star Discotheque

Death Star Discotheque is een indie/post-punk band uit Boxtel/Eindhoven.

 De band werd eind 2018 opgericht. Na een periode als trio te hebben gespeeld, werd de band in de zomer van 2021 verstrekt door een bassist.

 De band gaf vele optredens in Nederland (oa in De Pul/Uden en de W2/Den Bosch) en België. In de zomer van 2019 deed de groep een mini-tour in Duitsland (oa Wild at Heart/Berlijn).

 In oktober 2021 verscheen Three, een drie track EP. Eerder verschenen de singles Face Yourself (inclusief clip), Wasting Time en We Are XTC/Dance die in vele Spotify lijstjes werden opgenomen.

The Isolation Sessions
Screenshot The Isolation Sessions

Tijdens de C19 lockdown deed de band een optreden tijdens The Isolation Sessions in de Effenaar, Eindhoven. Dat waren concerten zonder publiek en via livestream uitgezonden. Net als veel andere bands wachtte ook Death Star Discotheque ongeduldig op het moment dat de zalen weer open mochten. De lockdown periode werd benut om te werken aan nieuwe nummers.
 met de EP Three als resultaat.

Line-up:
Michel, vocals/guitar
Roelof, drums
Eugene, guitar
William, bass

Deveron

Aangename bak herrie van Deveron en Kalaallit Nunaat

Geslaagde Popronde met veel goede nieuwe talenten in diverse genres en een blij en tevreden publiek.

De Popronde Den Bosch 2021 is weer bijna als vanouds met Deveron en Kalaallit Nunaat die dit rondreizend festival afsluiten op de Tramkade.  Er was volop keus in uiteenlopende genres: metal, rap, indie, singer songwriters, electronica e.a.  En omdat er zoveel te zien en te beleven valt, moeten er keuzes gemaakt worden. Hier volgt Deel 2 van Onbeperkt genieten van Popronde met de bands Deveron en Kalaallit Nunaat, bands die raakvlakken met elkaar hebben.

Deveron

Deveron
Deveron in WSC

De afsluiting van deze fijne Popronde vindt voor mij weer plaats op Tramkade, waar de avond begon. Deze keer is het bij het World Skate Center te doen, waar de noise punk van Deveron voor een heuse moshpit zorgt. Achter in de zaal, waar je binnenkomt is er nog wel genoeg ruimte, maar hoe dichter je bij het podium komt, hoe drukker het wordt. Hoe fijn is het dat dit weer kan, schouder aan schouder met een biertje in je hand en met je neus in de zwetende oksels van je buurman.

Deze diashow vereist JavaScript.

De jonge mannen van Deveron zorgen voor een flinke dosis energie die je bijvoorbeeld ook voelt bij een band als Idles. Dit optreden is een van de hoogtepunten van deze Popronde wat mij betreft, al zal Deveron niet zo gauw de hitlijsten bestormen, daar is de muziek te rauw voor.

Kalaallit Nunaat

Deze diashow vereist JavaScript.

De afsluiter van de avond begint om 23.20 uur bij De Bossche Brouwers aan De Vaart. Kalaallit Nunaat heeft wel wat raakvlakken met Deveron, ze produceren namelijk ook een aangename bak herrie, maar dan wel met meer stoner en zelfs postpunk invloeden. Maar als het gas erop gaat, en dat is best vaak, dan gaat het dak er ook echt af! Punk met gierende gitaren en interessante breaks gecombineerd met spacey instrumentale passages. Opvallend is, dat de drummer vaak de vocalen op zich neemt, samen met de gitarist.

Kalaallt Nunaat
volle bak

Het is bijna volle bak bij De Brouwers, voor zover dat mag natuurlijk, want 75 % capaciteit is de norm op dit moment. Maar vol genoeg in ieder geval voor een moshpit en zelfs een crowdsurfer. De hypnotiserende lichtshow maakt het feest compleet. Wat heerlijk om dit weer mee te mogen maken. Deze band is er een om in de gaten te houden en als ze weer in de buurt komen dan ga ik zeker weer kijken.

Mocht je Kalaallit Nunaat ook een keer willen zien, maar vind je de naam moeilijk te onthouden, dan kun je op Google Groenland opzoeken. Het is namelijk de inheemse naam van dat land. Op de site van Popronde kun je uiteraard nog de speelsteden opzoeken en dat is onder andere nog in Utrecht en Arnhem.

Deze diashow vereist JavaScript.

Het is een genot om weer zoveel live muziek te mogen aanschouwen. We mogen wel spreken van een geslaagde Popronde editie, met veel goede nieuwe talenten in uiteenlopende genres en een blij en tevreden publiek. Dus hopelijk komen alle twijfelaars van dit jaar, volgend jaar wel opdagen. Dat verdienen die hardwerkende muzikanten zeker wel. En tot slot ook een compliment aan de organisatie van de Popronde, die lang in onzekerheid moesten opereren. Het was uitstekend voor elkaar.


Fotografie: Jane Duursma – made by jane photography

Douwe Doorduin madebyjane

Onbeperkt genieten van Popronde ondanks beperkingen

Veel talent en variatie in uiteenlopende genres van rap, noise, punk tot Britpop

Deel 1 
Onbeperkt genieten van Popronde, heerlijk. De Popronde Den Bosch 2021 is weer bijna als vanouds, al zijn er in verband met corona nog steeds enkele maatregelen waar men zich aan dient te houden. Dat begint met je online aanmelden op de Popronde site, door middel van registratie op het ticket platform Ik Ben Aanwezig. Dat kost je vijf euro en een beetje administratiekosten voor een passe-partout.

Onbeperkt genieten van Popronde
polsbandje passe partout

Bij je eerste podium krijg je vervolgens een polsbandje, op vertoon van de juiste QR code en ID, maar dan kun je in principe naar elk gewenst optreden, mits de zaal niet te vol is. Maar dat was gek genoeg nergens. Andere jaren was het toch wel wat drukker. Durven de Bosschenaren zich nog niet zo goed in de drukte te begeven? Is het teveel gedoe, voor de niet gevaccineerden?

Onbeperkt genieten van Popronde
onbeperkt genieten van Popronde

Je zou toch zeggen dat men wel weer behoefte heeft aan live muziek. Er was in ieder geval volop keus in uiteenlopende genres. En omdat er zoveel te zien en te beleven valt, moeten er keuzes gemaakt worden. Hier volgt deel 1 van mijn selectie met Jadi D, Frontstreet, Indigo Pastel en Douwe Doorduin.

Jadi D

Deze diashow vereist JavaScript.

Onbeperkt genieten van Popronde

De avond begint voor deze KLANKGAT redacteur bij Van Aken in het Werkwarenhuis waar Socks;SportsSocks een verrassend optreden geeft. Hier lees je een uitgebreid verslag. Ze waren wel wat later begonnen en ook dus later klaar, om die reden val ik bij Jadi D halverwege de show in. De Kleine Zaal van Willem Twee Poppodium is lekker gevuld en Jadi D staat al volop te shinen op het podium. Zelfverzekerd en gestoken in een strak roze joggingpak staat ze lekker wulps te dansen en verdienstelijk te rappen op de aanstekelijke deuntjes van de man achter de knoppen. Het publiek, dat voornamelijk uit rock en metal liefhebbers bestaat, want deathmetalband Inferum in de Grote Zaal is net afgelopen, heeft ze gewoon volledig in haar zak.

Jadi D
Jadi D

Jadi D houdt van haar publiek en wil zelfs posters opsturen naar liefhebbers die haar een DM (direct message, red.) sturen. Ze houdt ook van de mensen achter de bar, dus speciaal voor hen zingt ze het half Nederlandstalige/ half Engelstalige Bartender. Misschien is het zelfs wel meer dan houden van, want ze zingt “Ik fok de bartender”. En op het eind van de show loopt ze gewoon het podium af, de deur door richting backstage, om niet meer terug te komen. Geen “dankjewel”, geen “fijne avond nog”, niks. En de man op het podium die de beats en muziek verzorgd? Die gaat gewoon nog een tijdje door als dj. Van Jadi D niks meer gehoord, maar dat gaat nog wel komen, daar ben ik niet bang voor. En anders stuur ik haar wel een DM.

Frontstreet

Deze diashow vereist JavaScript.

In de grote zaal is het weer tijd voor zware gitaren. Jammer genoeg voor Frontstreet is de zaal niet zo vol. Maar dat weerhoudt de mannen er niet van om vol overgave een goede performance neer te zetten. Het genre nu metal zoals we dat nog kennen van Korn, Limp Bizkit en Deftones is weer aan een opmars bezig. Dus wie weet kan Frontstreet hiervan profiteren. Ze combineren rap, metal met electronica en dat doen ze zeer verdienstelijk. The happy few die aanwezig zijn hebben het mogen aanschouwen.

Indigo Pastel

Onbeperkt genieten van Popronde
Indigo Pastel – ©johankramer

Dan op de fiets naar het centrum, richting Huis 73, waar Indigo Pastel al bezig is. Ze maken lekkere melodieuze indie rock muziek en de zanger is gezegend met een mooie warme stem. De mooie zaal is vrij groot, dus oogt het al snel leeg in de ruimte. Bovendien staan er verschillende tafels voor het podium, dus bijna iedereen zit. Voor een rustig nummer als Juliet, is dat niet zo erg. Alleen wordt er veel gekletst, dus wordt er gevraagd om nu even stil te zijn. Daarna gaat het tempo weer omhoog, dus mag er gedanst worden.

Indigo Pastel - notmadebyjane
publiek niet danswillig

Maar hoe goed de band ook zijn best doet, de mensen blijven zitten. De zanger zegt zelfs, dat ie het wel jammer vindt dat iedereen blijft zitten en voegt er enthousiast aan toe: “Als je wil dansen, dan is dit je kans!” Hij zingt: “Happy happy, joy joy,” op een deuntje dat wel iets weg heeft van Do You Wanna Hold Me van Bow Wow Wow uit de jaren ’80. Het mag niet baten, er is niemand op de been te krijgen, behalve degenen die bier gaan halen.

Douwe Doorduin

Onbeperkt genieten van Popronde
Douwe Doorduin in Willem Twee café

Op de fiets weer richting Willem Twee Poppodium, maar ditmaal in het café, waar Douwe Doorduin net gaat beginnen. In zijn eentje met gitaar. Nee, geen singer songwriter. De band die hij bij zich heeft zit in zijn laptop. Zelf geprogrammeerd. Hij gooit het erop dat er afgelopen anderhalf jaar, vanwege alle beperkingen, niet mogelijk is geweest om een band bij elkaar te krijgen. Dat is uiteindelijk wel de bedoeling. Het zijn lekker in het gehoor liggende popliedjes, met soms wat wave en Britpop invloeden, die met een band erbij waarschijnlijk tot volle wasdom kunnen komen.

Douwe Doorduin
geen singer songwriter

Verder vertelt hij nog dat een andere passie van hem, het maken van fietsfilmpjes op zijn YouTube kanaal is. De passie voor wielrennen deelt hij met Blaudzun, waar hij de volgende dag bij in het voorprogramma staat in de Groene Engel in Oss. Dat kan geen toeval zijn. Wat wel toeval is, is dat ik hem daar dus ook zag en na afloop nog even kort gesproken heb. Hij liet me weten dat het de bedoeling is dat de band er volgend jaar gaat komen, maar dat hij nu ook wel geniet van de ongemakkelijke situaties op het podium met die laptop. En eerlijk is eerlijk, hij gaat er ook wel heel ontspannen mee om en heeft iets ontwapenends en een grote gunfactor.

In deel 2 van Onbeperkt genieten van Popronde bespreek ik de bands Deveron en Kalaallit Nunaat, bands die raakvlakken met elkaar hebben en de Popronde op de Tramkade afsluiten.


Fotografie: Jane Duursma – made by jane photography

Socks;SportsSocks

Verrassend en gevarieerd optreden Socks;SportsSocks

Indie ambient en punk maar dan zonder moshpit bij Van Aken in het Werkwarenhuis

Bij Van Aken in het Werkwarenhuis staan, deze editie van Popronde Den Bosch, twee bands op het programma, Socks;SportsSocks uit Rotterdam en later op de avond eigenzinnige, Nederlandstalige hiphop van Dada uit Eindhoven.

Socks;SportsSocks

Socks;SportsSocks
Socks;SportsSocks – lange soundcheck

Op het affiche staat aanvang 19.50 uur en de belangstellenden druppelen vlak van tevoren binnen, waardoor de zaal inmiddels aardig is gevuld. Maar Socks;SportsSocks  heeft blijkbaar niet zo’n haast en is nog volop aan het soundchecken. Tussendoor roept zanger/frontman Djurre van Dijck nog met een vrolijke grijns op zijn gezicht: “Hee mensen, geen anderhalve meter!”

Deze diashow vereist JavaScript.

Inderdaad, dat is na het tonen van je corona app vanavond niet per se nodig. En dat zal voor de meesten de eerste keer zijn na een hele lange tijd. Inmiddels wordt het geduld van de aanwezigen wel op de proef gesteld, want uiteindelijk is het ruim na achten voordat het eerste nummer wordt ingezet.

Indie – Ambient – Punk – no moshpit
De heren noemen de muziek die ze maken, Indie – Ambient – Punk. En dat klopt allemaal, al had je dat punk gedeelte niet meteen verwacht in het begin. Daar hoorde ik eerder inspiratie van bands als Arcade Fire, met de wat huilerige stem van de zanger, en ook The War On Drugs is niet ver weg. Langzamerhand komt er wat meer venijn in het spel en ook in de zang.

Maar halverwege de set wordt single Hipster Blues #4 ten gehore gebracht en dat is, zeker in het begin, wel erg rustig. Zo rustig zelfs, dat er zelfs een paar mensen de zaal uit lopen. Of misschien moeten ze wel naar de volgende act van hun schema. Maar dan hebben ze toch wel wat gemist.

Djurre van Dijck
Djurre van Dijck

Eerst, schijnbaar uit het niets, een oerschreeuw van de zanger, waarna het dus echt wél richting punk gaat, met gierende gitaren, harde drums en een zanger die onverwacht de hele zaal door rent en zijn T-shirt uittrekt. Een moshpit zit er nu nog even niet in, al zou die zanger daar wel in voor zijn waarschijnlijk. Het nummer It’s Not My Problem / Or? begint vervolgens vrij chaotisch, waarna het overgaat in een soort van dronkemans ballade, om te eindigen met, als ik me niet vergis, People Get Around, wat dan muzikaal weer een beetje doet denken aan The War On Drugs.

Al met al een verrassend en gevarieerd optreden dus. Soms geplaagd door een kabel die een beetje stoorde, jammer genoeg gebeurde dat net bij een A capella stukje van de toetsenist achterin, maar dat mag de pret niet drukken. En pret hebben ze wel zo te zien. Houd dat enthousiasme vast mannen. En geniet nog van de Popronde optredens in Utrecht, Heerlen, Arnhem en Zwolle die nog op het programma staan en misschien zien we Socks;SportsSocks ooit nog terug op een groter podium.

Rites

Energieke Rites zet aan tot klassieke moshpit

World Skate Center is weer het domein van bands met high energy hardcore besprenkeld met een vleugje punkrock

Eenmaal binnen in het World Skate Center voel je de energie die Rites uitstraalt. Betere binnenkomst kan ik me eigenlijk niet voorstellen. Beukende bassen, doffe drums, jankende gitaren en gejoel van enthousiast publiek. Mensen willen weer helemaal los en dan kan je geen betere band wensen dan eentje die geen enkel moment de spanning loslaat. En zo zie ik na lange tijd weer een heuse moshpit. Een 2.0 versie of een klassieke?

Rites

Rites
Rites

Andy & the Antichrist ging niet door. De drummer werd ziek. Geen paniek. Popronde vond snel de juiste vervanging uit haar immens diepe grabbelton en Rites uit Middelburg popte als last minute eruit. Trouwens, ik ben er ook als last minute ingevlogen om een redacteur van KLANKGAT te vervangen.
In ieder geval, Rites hoefde er niet lang over na te denken, want spelen in een skatehal sprak hen wel aan. Bassist Nous Davidse kon niet mee en een zekere Chris verving Nous. Gelukkig is frontwoman Louisa er wel bij want Rites is – zoals je misschien weet – een female fronted hardcore punkband uit Middelburg en omgeving. Zeeuwse hardcore punk op zijn best.

Deze diashow vereist JavaScript.

Primeur
Volgens Popronde is de band deze zomer de studio ingedoken voor nieuwe opnames en krijgt Popronde de primeur. Daarnaast komen ook de ‘oudere’ tracks zoals Mysery Is Company aan bod.

Het is toch grappig dat sommige dingen nooit zullen veranderen. Bijvoorbeeld de ‘halve maan’ die ontstaat pal voor een podium, het is bijna een natuurverschijnsel. Een ander verschijnsel is de moshpit en die hebben we in het lockdown tijdperk niet mogen meemaken.

Louisa
Louisa

Het was een ontroerend moment, toen een aantal mensen begonnen te moshen. Eerst met enige schroom maar dat veranderde in no time in een klassieke moshpit. Onder de felheid van Louisa – ze ziet er lief uit maar laat je niet foppen –  en de genadeloze drums van Rick Hutjens breidde de pit zich snel uit.

Later die avond zag ik soortgelijke taferelen en nog gekker bij Kalaallit Nunaat in de Bossche Brouwers. Mensen wilden echt helemaal los gaan en deze Zeeuwse band gaf hun publiek daar alle energie voor. Punk 4ever.


BLOESJE

Bertolf

Bertolf Trio is happy in Hindsight Theatertour

The Blue Room Sessions is met een uitverkocht huis voor het eerst weer op het oude niveau

Multi-instrumentalist, singer-songwriter producer en arrangeur Bertolf Lentink staat vanavond op ons podium. Hij wordt begeleid door twee eveneens zeer getalenteerde muzikanten, drummer en zanger Dave Menkehorst en bassiste en zangeres Nathalie Schaap. Met een uitverkochte zaal van 130 personen zijn we voor het eerst weer op het ‘oude’ niveau.

Bertolf blijdschap in retrospectief

Bertolf
Bertolf Lentink

De rode draad van vanavond is geluk. Op het moment dat dingen zich voltrekken, zegt Bertolf Lentink, zit hij vol twijfels en angsten. Terugkijkend blijkt het vooral leuk geweest te zijn; blijdschap achteraf dus. Over die dingen gaat zijn nieuwe theatertour met de titel van het gelijknamige zevende album Happy In Hindsight.

Lentink oogt jong maar is inmiddels 41. Uit zijn songs klinkt een voorliefde voor de 60’s. Back to The Garden, wat zowel aan zijn tuin als aan Woodstock refereert, is zo’n nummer. Het wordt sowieso een avond vol feiten en wijsheden. Praktisch elke song heeft wel een verhaal, variërend van Johan Cruijff’s kijk op het leven tot de visie van Paul McCartney in Don’t look up, oftewel ‘lik niet naar boven en schop niet omlaag’.

Deze diashow vereist JavaScript.

Als fervent Beatles-fan speelt hij She’s Leaving Home (Sgt. Peppers) voorafgegaan door een anekdote over een gekwetste George Martin, die van Paul McCartney voor dit nummer het strijkarrangement aan ene Mike Leander moest overlaten, met een ruzie tot gevolg.
Tijdens de lockdown was er naast tuinieren ook tijd om te ‘Netflixen’. Zo kreeg Bertolf inspiratie, o.a. van de serie Ozark. Hij hoorde een intrigerende zin van een van de acteurs, om die vervolgens op te schrijven en er de volgende dag meteen een song van te maken Everywhere I Go, (there I Am).

Bertolf
Beatles fan

Tweede set
Die begint met Jericho, gevolgd door Welcome Time Travelers, ingeleid met een waargebeurd verhaal over een experiment van de geniale Stephen Hawking. Ook het klimaat komt ter sprake, want met het oog op zijn kinderen vraagt hij zich wel eens af: What Have I Dragged You Into? Met indrukwekkende zang van Nathalie Schaap.

Voor het, volgens Bertolf, mistroostige maar erg mooie Misery Magnet speelt hij op een bijzondere gitaar, die ik van Ad per se moet vermelden… een Gretsch White Falcon Stephen Stills. Ook vanavond blijkt zijn liefde voor Bluegrass met het razendsnelle Freeborn Man van zijn ‘held’ Tony Rice.

‘Luizenmoeder’ Ilse Warringa vroeg hem de titelsong voor de gelijknamige film te schrijven. Dat werd Only Together. Van het album For Life (2009) nog het bekende Another Day. Als toegift het supersnelle Bluefinger.

Zowel in de eerste als tweede set komt het trio achter hun microfoons vandaan voor een akoestische sessie, o.a. met You’re Not Gonna Get It Every Day. Dit onder luid applaus van het publiek.
Bertolf Lentink, die vanavond speelt op piano en vier gitaren, is subliem, maar dat geldt ook voor het vakkundig en vaak ingetogen drumspel van Menkehorst en de baspartijen van Nathalie Schaap. De begeleidende zang maakt deze show tot een prachtig geheel.

Deze diashow vereist JavaScript.

Als je het mij vraagt is dit concert weer een hoogtepunt in de inmiddels rijke historie van de Blue Room Sessions.


Setlist: Happy in Hindsight, Back In The Garden, She’s Leaving Home, Everywhere I Go, Shadows, Don’t Look Up, Waiting In The wings, You’re Not Gonna Get It every Day, Me & My Guitar.Set 2: Jericho, Welcome Time Travellers, What Haver I Dragged You Into?, Misery Magnet, Mary, Freeborn Man, Heart Shaped Hands, Only Together, Another Day en toegift Bluefinger

Fotografie: Wies Luijtelaar en Monique Nuijten

Jadi D

Popronde echt meer dan alleen rockbandjes

atoomclub, MINKA, Jadi D, KEES, puntjudith, SOME, ANNNA, Diogo Carriço, Max Poolman, ACOUSTIC ASSHOLE e.a.

Popronde is echt meer dan alleen rockbandjes. De hardnekkige misvatting dat er alleen maar bandjes zijn te zien, komt natuurlijk doordat de meerderheid van de acts inderdaad bestaat uit rockbands. Het aantal singer songwriters en andere solisten dat prijkt op de setlist van Popronde Den Bosch 2021 bewijst het onjuiste van die vooronderstelling. Je mag en kan meer verwachten van het grootste rondreizend muziekfestival van Nederland dan alleen maar bandjes, hoe tof die ook mogen zijn.

Popronde echt meer dan alleen rockbandjes
Popronde echt meer dan alleen rockbandjes
atoomclub – Hugo Heinen

atoomclub (Hugo Heinen) opent Popronde Den Bosch om 18:30 en dat nog wel in de Melkfabriek, een bijna vergeten podium gelegen in de luwte van de Koningsweg. Het is goed dat deze locatie eindelijk weer wordt benut waar het voor is bedoeld, namelijk performances voor het Bossche publiek. Het is helaas voor Hugo niet druk maar dat schijnt hem niet te deren. Stoïcijns zit hij kruislings met gitaar op de grond en begint te spelen. Meditatieve elektronica geluiden wellen op in de nagenoeg lege ruimte en dat heeft ook zo zijn charme. Elektronica zal ik meer op mijn pad treffen deze Popronde avond. Later in de avond treedt singer songwriter THYRZA hier ook nog op.

Willem Twee café

Popronde echt meer dan alleen rockbandjes
Max Poolman

Een bijzondere rol is dit jaar voor Willem Twee café weggelegd. Daar komen de kleinere acts, solisten, duo’s & trio’s. Een duo is bijvoorbeeld Max Poolman die het spits afbijt in deze knusse ruimte, niet ver van de herrie die uit de Grote of Kleine Zaal dreunt. Liefhebbers van folk en Americana komen bij Max aan hun trekken.
Ik kan me van vorige Popronde edities niet herinneren of het Willem Twee café al eerder werd gebruikt als podium. Er zijn nog twee acts deze avond, namelijk ACCOUSTIC ASSHOLE (vette songs, poëzie op een bedje van slechtbesnaard machismo) en de magistrale Douwe Doorduin. Perfecte locatie voor deze artiesten die het echt moeten hebben van publiek dat bereid is om te gaan luisteren.

ACCOUSTIC ASSHOLE
ACCOUSTIC ASSHOLE

Bakkerij Royal
In Bakkerij Royal is het zeker & vast dat Popronde echt meer dan alleen rockbandjes op het programma heeft staan. Daar treden twee vrouwen solo op omringd door elektronica en in het bezit van een goede stem en dito songs. Dat zijn KEES die we dit jaar nog via de Popronde Livestream hebben zien spelen maar nu real live acte de présence geeft tussen de broodjes en croissants. Later deze avond een min of meer soortgelijke act van MINKA. Ook solo, ook elektronica en gelauwerd met cultuurprijzen, net als KEES overigens.

MINKA
MINKA
Popronde echt meer dan alleen rockbandjes
Jadi D turned-up beats

Willem Twee Grote en Kleine Zaal

In de Kleine Zaal die sinds de cosmetische verbouwing van het podium een goed heenkomen is voor bijzondere acts, staan voor deze Popronde twee hiphop vrouwen geprogrammeerd. Als eerste om 20:00 SOME met een stem als een engel volgens KLANKGAT redacteur Edwin Raaijmakers: “Na het brute deathmetal geweld (van Inferum in de Grote Zaal, red.) in de Kleine Zaal naar SOME te kijken, een knappe dame die alleen zingt met een engelen stem. Groter contrast is niet mogelijk, gezellig is het wel.”

40 minuten later jumpt Jadi D op het kleine podium. Zij is een rasechte hiphopster met rode trainingspak en baseballpet. Nice. Jadi D brengt a whole lotta “Thick Bitch Energy” naar het podium en daar is geen woord van gelogen. Geloof me of anders vraag je het Edwin die Jadi D’s turned-up beats wel kan waarderen. Vette show deze Prettty-Girl-Gang music. Popronde echt meer dan alleen rockbandjes, is hier in de Kleine Zaal meer dan terecht.

puntjudith 
Met puntjudith in de Grote Zaal van Willem Twee om 23:10 is het alweer de laatste act op deze locatie. Om 24:00 moeten theaters en horeca sluiten. Gelukkig is de soundcheck zonder problemen verlopen en kan puntjudith met frontvrouw Judith Rijsenbrij en haar twee begeleiders meteen beginnen. Rake Nederlandstalige teksten en elektronische beats zetten je mindset voortdurend op het verkeerde of juiste been. Het is maar hoe je erin staat. Soepel sensueel beweegt Judith over de stage en houdt de aandacht van het publiek vast. Voor Popronde is puntjudith geselecteerd als OOR talent.

puntjudith
puntjudith

En zo zijn er meer solisten die wij als KLANKGAT-team niet hebben kunnen zien vanwege het grote aanbod en tijdsdruk. Singer songwriter Roos Meijer bijvoorbeeld in Huis73, of LUCAS in AAF, Snellestraat. En wat te denken van Diogo Carriço met elektronica in het Jheronimus Bosch Art Center; singer songwriter Graeme James in AAF en Honingbeer eveneens met elektronica in Huis73.

Kortom, de subtitel voor Popronde mag zijn: Popronde echt meer dan alleen rockbandjes.