MEROL

MEROL

SMÈRRIG KONINGSNACHT

KONINKRIJK VAN MUZIEK

TRAMKADE
vrijdag 26 april

meer info

ORANJEKADE FESTIVAL

ORANJEKADE FESTIVAL

VIEZE VEDI

KONINKRIJK VAN MUZIEK

TRAMKADE
zaterdag 27 april
meer info

Dropkick Murphys

Paaspop 2019 en Dropkick Murphys een goed huwelijk

Een heerlijk recept dat niet uit lijkt te werken

Paaspop en de Dropkick Murphys zijn een goed huwelijk. De laatste keer mag op dit festival mag dan negen jaar geleden zijn. Tussendoor plantte de organisatie achter Paaspop de Keltische Punkband al twee keer in een uitverkocht Klokgebouw. En ook vandaag mogen ze de volgestroomde Apollo komen plat spelen.

Dropkick Murphys

Dropkick Murphys
Dropkick Murphys in de Apollo foto: Bart Heemskerk

Over Dropkick Murphys zou je kunnen zeggen, heb je ze in één show gezien dan heb je ze allemaal gezien. Maar dat doet deze mannen toch echt geen recht. Natuurlijk is het allemaal hartstikke cliché, tapt de band al jaren uit hetzelfde Guinness vaatje en qua vernieuwing is er alleen door bezettingswisselingen wat anders te zien bij een optreden. Maar dat doet er allemaal echt niet toe als de mannen het podium beklimmen en met zijn allen beginnen te spelen als een bezetene. De band is gelijk in beweging en het publiek doet vrolijk mee.

Dropkick Murphys
Dansende zee in Apollo foto: Bart Heemskerk

Door het vaste recept kan er eigenlijk weinig misgaan en ondanks hun naam treedt de wet niet in werking. De Apollo is één dansende zee en dat gaat het hele uur door. De ballades als Rose Tattoo natuurlijk vormen een mooi intermezzo, vooral voor de niet-kenner die anders denkt dat die de hele tijd naar het zelfde nummer staat te kijken. Gek genoeg, denk ik dat het niet eens uit zou maken, De Dropkick Murphys zijn meesterbrouwers als het gaat om het combineren van de klassieke punk met de Ierse Folk en hoe simpel het ook lijkt, de truc mist na dik 20 jaar zijn uitwerking nog steeds niet.

Dropkick Murphys
Al Barr foto: Bart Heemskerk

Het blijft een mooi gezicht. De hardwerkende Dropkick Murphys met de beide zangers als boegbeeld spreken tussendoor weinig met het publiek en sporen vooral aan om te blijven dansen en te moshen, terwijl ze in sneltreinvaart door hun korte nummers heen jagen. En het publiek? Dat juicht, springt, zet heel hard in op nummers als The Hardest Mile en Shipping Up to Boston en krijgt wat het wil.

Of ze nu Dropkick Murphys voor de twaalfde keer zien (ondergetekende) of voor de eerste keer, zodra het voorbij is denkt iedereen nog maar één ding, ” let’s go (again) Murphy’s”. Met recht kan je zeggen: Paaspop 2019 en de Dropkick Murphys een goed recept zijn dat maar niet uit lijkt te werken.


cover foto: Bart Heemskerk

Paaspop

Paaspop dé gedroomde kick-off NL festivalseizoen

Champagne en sigaren zullen vast rond zijn gegaan

De zonnige 44e editie van Paaspop heeft een recordaantal bezoekers getrokken. Het festival trok de afgelopen drie dagen 90.000 mensen. Ronnie Flex & Deuxperience sloten het festival af. In totaal stonden er 263 acts op de zeventien podia. Een korte terugblik.

Paaspop
Paaspop vrijdag foto: Tom Doms

Paaspop editie 2019

Champagne en sigaren zullen vast rond zijn gegaan op de vloer van de Paaspop organisatie toen de weersvoorspellingen binnenkwamen. Niets kan je festival zo maken en breken als de natuurlijke omstandigheden. En de zonnige temperaturen waren goed, meer dan goed voor Paaspop editie 2019. Dé gedroomde kick-off van het Nederlandse festivalseizoen volgens de organisatie.

De sfeer zat er namelijk meteen in, al voelde het of het wel wat minder had gemogen als je in deze warmte je tent opzette of in de rij moest staan bij de ingang en de muntjes. Maar als je eenmaal binnen was en je eerste drankje vasthield dan klink je erop. Paaspop 2019 is aan.

Paaspop
Paaspop zaterdag foto: Bart Heemskerk

Wat gelijk opviel, is dat het elk jaar een beetje volgebouwder lijkt. Nog maar drie jaar geleden keek je zo van de ene tent bij de andere naar binnen. Dit jaar moest je meer dan eens goed kijken naar het plattegrond om niet te verdwalen en een goede route uitstippelen tussen de optredens door.

Jong en oud
Zeker omdat de beide Main Stages nu allebei aan een uiterste zijde van het Paaspop festival beland zijn, moest je flink aan de wandel om de aansluitende grote optredens te zien. Een bijna onmogelijke opgave gezien de vele verleidingen om stil te blijven staan bij één van de andere tenten erg groot waren.

Paaspop
Paaspop zondag foto: Tom Doms

Maar de duizenden bezoekers uit heel het land leek het allemaal niet te deren. Het grote laissez-faire gevoel overheerste weer. Het publiek was weer divers en van alle pluimage. Jong, oud, rockliefhebber of dansenthousiast, het liep hier lekker allemaal door elkaar heen en werd op zijn/haar wenken bediend.

Paaspop
So cool! foto: Marcel Krijgsman

De grote publiekstrekkers stonden natuurlijk in Apollo en Phoenix, maar ook daarbuiten viel genoeg te genieten. Onze reporters van KLANKGAT waren drie dagen aanwezig bij onder meer Within Temptation, Scooter, Kraantje Pappie, White Lies, Merol, De Jeugd van Tegenwoordig, Henge, Steel Panther, Claw Boys Claw, Mental Theo, HO99O9, Ronnie Flex en nog vele anderen. Hun verslagen kun je op deze website lezen.

Paaspop
Ronnie Flex foto: Max Kneefel

Ronnie Flex & Deuxperience sloten het festival af.


Cover foto: Tom Doms

Jack Daniels Stage place to be op Paaspopzondag

Lat festivalseizoen 2019 ligt hoog dankzij Paaspop

De line up van deze Paaspopzondag is er één waar menig muziekhart sneller van gaat kloppen. De Heideroosjes, kunnen ze het nog? Maakt Rowen Hèze er weer een feestje van? En er zullen ook vast veel mensen zijn die warm lopen voor Rondé, Kovacs, Ilse De Lange en Passenger. Of de reünie van Charly Lownoise en Mental Theo. Niets van dat alles voor deze redacteur, want vandaag is de Jack Daniels Stage “the place to be”.

Paaspopzondag
Dansen bij Smèrrig foto: Tom Doms

Na een rondje over het terrein, waar ik diverse theater acts en eettentjes tegenkom, beweeg ik me langzamerhand richting de Jack Daniels Stage. Onderwijl loop ik ook nog willekeurig enkele tenten binnen. In de Smèrrig tent wordt alweer volop gedanst, in de Rollerskate Disco Snolly wordt, jawel, gerolschaatst. In de Loco Royale dreigt net het beste van het Songfestival te beginnen met ex Frizzle Sizzle Laura Vlasblom, reden genoeg dus om even verder te kijken. Even de Detroit in bijvoorbeeld, waar de techno al uit de speakers schalt en de eerste voorzichtige dancemoves zichtbaar zijn.

Paaspopzondag
Detroit foto: Tom Doms

Paaspopzondag Jack Daniels Stage

Tusky

Paaspopzondag
Tusky

En dan is het nu tijd voor de punkrockers van Tusky, met leden van John Coffey. Ze hebben het tempo er goed in zitten. Vanaf de allereerste schreeuw is het plankgas. Er wordt weinig geouwehoerd tussen de nummers door en spelen als tweede al hun single “Going Out”. Deze stoere mannen punkrock met hoog testosterongehalte trekt vooral mannelijk publiek. Dat is niet erg natuurlijk, al zorgt het warme weer ervoor dat deze mannen het nodig vinden om in ontbloot bovenlijf de moshpit in te duiken en binnen de kortste keren ruikt de tent naar zweet. Regelmatig gaat er één onderuit in het tumult, maar die wordt dan al weer snel op de been geholpen zoals het hoort.

Ondanks het feit dat De Heideroosjes op deze Paaspopzondag tegelijkertijd speelt in de Phoenix, zijn er nog voldoende punkrock liefhebbers over die voor Tusky kiezen. En die hoeven geen spijt te hebben, want ze krijgen een energieke rockshow voorgeschoteld. Ze zouden goed in het voorprogramma van The Foo Fighters passen, want daar hebben ze muzikaal soms wel wat raakvlakken mee.

Ho99o9
Je zou nu naar Clean Bandit in de Apollo kunnen gaan kijken, maar het is beter om in de buurt te blijven, want van een unieke act als Ho99o9 mag je niks missen. Is het hiphop? Hardcore punk? Industrial? Van allemaal een beetje. Het is vooral heel rauw en energiek. Officieel zijn ze met zijn tweeën, Eaddy is de beweeglijke frontman die zich in het begin nog achter de speaker lijkt te verschuilen, maar al snel bovenop diezelfde speaker staat om zijn teksten de zaal in te schreeuwen.

Paaspopzondag
The OGM

The OGM is de man achter de knoppen met Rasta haar, kinky rokje, rode handschoentjes en vrouwelijke bewegingen, die voor de muziek zorgt en ook regelmatig een stukje meebrult. Maar we mogen degene niet vergeten die eigenlijk het enige live instrument bespeelt op het podium, namelijk de drummer. Die stuwt deze twee geweldenaren naar grote hoogten met zijn super strakke spel. Soms slepend en traag, dan weer snel met allerlei roffeltjes tussendoor.

Eaddy springt nog even het publiek in om even mee te moshen, waar hij om de nek gevlogen wordt door een vrouwelijke fan. Zie ik dan daar tóch een klein glimlachje op die stoere kop? Voordat je het weet is ie alweer terug het podium op. Dan klinkt er een bekend deuntje. The Prodigy? Yes! Alsof het vuurtje nog niet aangestoken was, zetten ze Firestarter in. Is het een hommage? Het is in ieder geval een overtuigende versie en hoor ik daar ook nog een vleugje Breathe? Ho99o9 zal er vandaag zeker enkele fans bij gekregen hebben. En terecht.

Paaspopzondag
Eaddy Ho99o9 foto: Max Kneefel

Idles
Idles heeft inmiddels een behoorlijke live reputatie, dus ben ik benieuwd wat ik allemaal kan verwachten vanavond. Het begint al spectaculair met de gitarist die meteen het eerste nummer de moshpit induikt met zijn gitaar en dat zal niet de enige keer blijken. Je mag het van zanger Joe Talbot geen punk noemen, maar het heeft er wel alle kenmerken van, maar dan intenser.

Paaspopzondag
Idles

Ze razen over je heen als een denderende stoomtrein, met zanger Joe als machinist, die zijn oerkreten de zaal in spuugt. Idles zorgt al snel voor een kolkende mensenmassa voor het podium. Naast de zanger is het ook de langharige gitarist rechts op het podium die de aandacht trekt. Zeker als ie voor de zoveelste keer het publiek in duikt. Wat dan weer minder origineel is dat we allemaal door de knieën moeten om vervolgens weer met zijn allen op te springen, dát heb ik al vaker meegemaakt deze Paaspop. Maar iedereen doet gewillig mee.

Als na het laatste nummer de gitarist zijn gitaar op het podium kapot slaat dan weet je, dit was het. Veni, vidi finito. Lees ook het verslag van mijn KLANKGAT collega Mourad Majaiti.

Blood Red Shoes

Paaspopzondag
Blood Red Shoes

De afsluiter van deze fantastische Paaspopzondag in de Jack Daniels Stage is Blood Red Shoes. Het is eigenlijk een duo, maar bij enkele nummers zijn toch twee extra muzikanten ingezet. Eén voor extra percussie en een bassiste, zoals bij het nummer I Wish I Was Someone Better. Het zijn uptempo rocknummers en het publiek vermaakt zich prima, al zie wel je dat de vermoeidheid toe begint te slaan. Er is niet veel interactie tussen de mooie zangeres Laura-May en drummer Steven, maar daar hebben ze ook helemaal geen tijd voor tijdens de nummers, aangezien ze hun handen vol hebben aan hun instrumenten en dan ook nog allebei moeten zingen. Steven kan dat, zoals wel vaker het geval is bij zingende drummers, niet helemaal lekker combineren. Het gaat iets ten koste van zijn zang, niet van zijn slagwerk. Maar Blood Red Shoes is een fijne band om live mee te maken, zeker vanwege de catchy rocksongs.

De toon is gezet voor het festivalseizoen van 2019 en de lat ligt hoog, dankzij Paaspop.


cover foto: Bart Heemskerk
tijdlijn foto van Facebook Blood Red Shoes

Idles

Paaspop 2019 IDLES: de betere keerzijde van Brexit

Boze arbeiderspunk band muzikaal hoogtepunt van het jaar

Idles en Brexit staan op gespannen voet met elkaar. De crisis in het Verenigd Koninkrijk, ontstaan door Brexit, is echter ook een goede voedingsbodem voor maatschappijkritische bands zoals Idles.

Brexit

Idles
Idles

Het Verenigd Koninkrijk mag dan in een crisis verkeren door Brexit, de keerzijde is wel dat er nu vernieuwde aandacht is voor de boze arbeiderspunk die het jaren ’70 zo goed deed aan de overkant van de Noordzee. Waren het destijds Sex Pistols, Clash of Exploited, schitteren nu geweldige bands als Shame, Savages en het heftige Idles dat hun tour vanavond in de Jack Daniels tent afsluit.

Waar zien we dat nog? Een band die zijn eigen soundcheck doet? Idles lijkt ermee te willen zeggen, wij maken het liefst onze eigen handen vuil. De mannen van Idles hebben er ook zichtbaar plezier in. Ze zetten allerlei foute nummers in ( Bon Jovi, Whitney Houston) en houden vrolijk de gemoederen in de tent bezig dat in spanning wacht op de storm die komen gaat.

De tent loopt niet snel vol, maar uit gesprekken valt op dat de meesten vooral aangetrokken zijn door de reputatie die Idles in heel korte tijd heeft opgebouwd. Afgelopen maand hebben ze zowel het kleine Helling in Utrecht als het grote Doornroosje in Nijmegen omver geblazen en de verwachtingen voor vanavond zijn dan ook niet anders.

Kakofonisch volume

Idles
Kakofonisch volume

Als de bandleden van Idles dan eindelijk hun instrumenten oppakken en zanger Joe Talbot de eerste woorden schreeuwt, komt er geen storm maar is het gelijk een razende punk-orkaan die de Jack Daniels tent uit zijn haringen lijkt te trekken. Het publiek gaat ook meteen uit zijn plaat op nummers als Never fight a man with a perm, Samaritans en uitsmijter Danny Nedelko .
Het mosht en crowdsurt raak terwijl de bandleden maffe dansjes doen en al vanaf het eerste nummer over het hek klimmen om zich ertussen te begeven terwijl ze met hun kakofonisch volume ieders trommelvliezen op de proef stellen.

Idles ademt punk uit al zijn poriën en laat dat de hele set blijken. Zeker als Joe een moment tussen de nummers liever benut om de aanwezige fotografen uit te kafferen dan om bij te komen. Later pakken ze wel hun rust tussendoor, maar ook dan praat de zanger aan één stuk over de tour, zijn gezin, het leven waarin we nu verkeren en doet dat op een haast vertederende manier om vervolgens weer te ontaarden in die stampende, woedende working class hero die zich ergert aan alle huidige irritaties en politieke vraagstukken.

Idles
Idles is punk en nog eens punk

De hoge verwachtingen van Idles worden helemaal waargemaakt. Soms nog iets over de top als de gitaristen hun snaren schuren over het hekwerk en het hele podium chaotisch overkomt (zeker als de leden van supportgroep Life het podium betreden en mee gaan doen). Maar het zichtbare genot op de gelaten van zowel band als publiek doen vermoeden dat je dit niet had mogen missen. Whiskeymerk Jack Daniels mag in zijn handen wrijven dat het vanavond zijn naam mag verbinden aan één van de werkelijke muzikale hoogtepunten van dit jaar,

Paaspop zaterdag

Paaspopzaterdag muzikale krachttoer

De heerlijke verleidingen die Paaspop je voorschotelt

Yonaka

Paaspopzaterdag
Yonaka

Op basis van het waanzinnige nummer Wouldn’t Wanna Be Ya dat ik ken van Yonaka baan ik me bij binnenkomst een weg naar de Jack Daniels stage. Deze Engelse sensatie wil ik wel eens live aanschouwen. Wat we voorgeschoteld krijgen is een jonge energieke female fronted rockband met stevig gitaarwerk van de gitarist die veel heeft gekeken naar Angus Young van AC/DC. Niet alleen heeft hij zo’n zelfde gitaar, maar hij bespeelt hem ook met ontbloot bovenlijf, heeft dezelfde dancemoves en heeft zijn gitaar hoog opgetrokken tot onder zijn oksels.

Maar de meeste aandacht gaat toch uit naar de zangeres met haar pikante rode topje die bijna niets aan de verbeelding over laat. Deze blondine, not natural overigens, mag er dan wel uitzien alsof ze diep in de nacht net een Engelse pub uit gerold komt, ze heeft energie voor tien! Wild dansend over het podium weet ze de aandacht goed vast te houden en zingt ze vol overgave. Het zijn catchy nummers met af en toe wat rapzang. Jammer dat het nummer waar ik voor kwam, niet in de setlist voorkwam, maar dat mag de pret niet drukken.

Zichtbaar plezier van Tape Toy

Paaspopzaterdag
Tapetoy

Naast de Jack Daniels Stage staat de Thunder Alley, waar ex 3FM Talent Tape Toy zijn opwachting maakt. De Thunder Alley ziet er van binnen uit als een soort grote bruine kroeg, waar een intieme sfeer heerst. Je kunt de bands letterlijk aanraken. Deze sympathieke jonge band maakt aanstekelijke, puntige rocksongs die je gemakkelijk meezingt en waar je lekker op kunt springen. Waar andere bands het publiek vragen om mee te klappen, gebeurt dat hier spontaan.

Tape Toy heeft er zichtbaar plezier in en die energie is voelbaar de zaal. De hit Naive wordt door iedereen herkend en het springen van de menigte veroorzaakt een kleine aardbeving. En alsof de band nog niet dichtbij genoeg is, rent zangeres Roos een meter of tien de zaal in met haar gitaar, gevolgd door gitarist Wesley, waar ze samen een stukje spelen. Daarna nog één nummer en dan is het alweer klaar.

Jameszoo 

Paaspopzaterdag
Jameszoo

In de Roxy staat Bossche held Jameszoo te draaien. Moeiteloos rijgt hij het ene nummer aan een ander en mixt hij net zo gemakkelijk muziekstijlen als dancehall met R&B met elkaar. Helaas is de tent iets te groot en bij lange na niet gevuld. Je gunt hem een groter publiek, maar het lijkt hem niet te deren, want hij staat lekker te swingen achter de draaitafel.

Yungblud ras entertainer

Paaspopzaterdag
Yungblud in actie foto: Max Kneefel

Op naar de Phoenix om op tijd te zijn bij Yungblud. Ik ben benieuwd of deze twintigjarige Brit zijn live reputatie kan waar maken. De tent stroomt goed vol en vooraan is veel jeugd te vinden. Onder luid gegil komt Yungblud het podium op gerend en start meteen met de knaller 21st Century Liability. Een hoekig rocknummer met een Rage Against The Machine vibe. Hij gebruikt het hele podium en rent regelmatig al zingend heen en weer. Wat een energie! Wat een persoonlijkheid! Wat een mimiek! Hij kijkt de zaal in en steekt zijn tong zo ver mogelijk zijn mond uit. Hij klimt nog even het publiek in, op de schouders van enkele welwillende fans. Hits als Loner en I Love You, Will You Marry Me worden luidkeels meegezongen. Aan het einde van de show volgen nog wat Nirvana taferelen als ie zijn gitaar van vijf meter afstand het drumstel ingooit. En als ie dan ook nog met zijn microfoonstandaard een grote speaker op het podium omver tieft, dan weet je, er komt geen toegift. Deze ras entertainer heeft een grote toekomst voor de boeg, dat kan niet anders. Volgend jaar hoofdpodium Pinkpop?

Henge is een unieke ervaring

Paaspopzaterdag
Henge

Dan maak ik me op om, voor een klein uurtje althans, een andere wereld te betreden, de wereld van Henge. Zojuist is een ruimteschip geland nèt achter de Restolounge, waar het optreden plaatsvindt. De zanger, die eruit ziet als een soort van Keltische hogepriester komt als eerste het podium op. Hij heeft een lange baard, een lichtgevende staf in zijn hand en een hoofddeksel met een plasmalamp erbovenop. “Greetings Human Beings!” Zijn discipelen volgen hem op korte afstand, waaronder de toetsenist die lijkt op een wezen van een andere planeet met zijn rode masker.

Paaspopzaterdag
Keltische hogepriester

Ze zijn op deze planeet met een doel. Henge heeft een cadeau voor ons. Ze brengen ons Cosmic Dross, zo noemen ze hun muziekstijl. Henge wil de mensheid weer leren hoe te dansen en lief te hebben. De charismatische zanger verspreidt met zijn onophoudelijke glimlach heel veel liefde door de zaal. De muziek die ze maken gaat als een bal door een flipperkast alle kanten op qua muziekstijlen. Uiteraard hoor je een soort van space rock, zoals het nummer Moon, dat aan het einde moeiteloos overgaat in techno.

Maar ook reggae komt langs zoals in het nummer Indigo Dust, uiteraard wel met de spacy bliepjes van de man achter de knoppen. Het begin van In Praise Of Water, lijkt bijna op happy hardcore met een ouderwets casio riedeltje. Verderop in het nummer ontspoort het hysterische synthesizer deuntje helemaal en word je helemaal een andere dimensie ingesleurd. Monolith begint als een funky rocknummer, met de zang vervormd naar een lager niveau, waar hij bijna ononderbroken zijn teksten opzegt. Ik hoor een country gitaargeluid en aan het einde wordt het zelfs een Balkan beats nummer, absurd. Machine Landscape klinkt bijna als een rustig draaiorgeldeuntje, ook weer met vervormde stem en allerlei bliepjes door het nummer heen.

Paaspopzaterdag
Restolounge foto: Tom Doms

Voordat ze weer door reizen naar een andere planeet worden we eerst nog geïndoctrineerd door de eindeloos repeterende teksten op de borden die op het podium getoond worden op de manier zoals Bob Dylan ooit deed met het nummer Subterranean Homesick Blues. Ook dit nummer heeft weer een Balkan ritme, maar dan weer met allerlei Spacy geluidjes. Op het laatst zingen alle nieuwe volgelingen mee: “We demand, that the weapons of war, will be manufactured no more, Demilitarise!” Dit was een hele bijzondere ervaring, een uniek optreden en nergens mee te vergelijken. Als je ooit nog de kans krijgt om dit mee te maken, dan raad ik het je ten zeerste aan. Gevuld met liefde betreed ik de echte wereld weer.

DJ set Pendulum

Paaspopzaterdag
Pendulum foto: Coen van Tartwijk

Oscar & The Wolf laat ik links liggen, want die heb ik al vaker gezien, dus ga ik rechtsaf richting dj set van Pendulum, want ik ben nog niet klaar met dansen. Een best of Pendulum show met de lekkerste drum ’n bass en dubstep. Een mooie afsluiter van de Paaspop zaterdag.


cover foto: Marcel Krijgsman

De Staat

De Staat stijgt boven de Nederlandse clubscene uit

Fantastische muzikale reis en visueel spektakel

Nog niet zolang geleden werd er nog flink gemopperd op de grote som subsidie die De Staat ontving van de staat. Vandaag lijkt dat allemaal voltooid verleden tijd, de band STAAT weer, of nog steeds eigenlijk.
Voor wie zich nog afvroeg of De Staat nog werkelijk wat toevoegt aan de Nederlandse muziekscene kan al na twee nummers de mond worden gesnoerd.

De Staat
De Staat-Vedran Mircetic foto: Marcel Krijgsman

Het laatste album Bubble Gum was al een goede voorbode voor wat vanavond gebracht wordt. De Staat groeit nog steeds, ook op het gebied van optredens, de shows worden steeds indrukwekkender en de fans nemen alleen maar toe.

De Staat
De Staat-Torre Florim foto: Marcel Krijgsman

Visueel vormt het geheel nu helemaal een spektakel. Met op de achtergrond de projectie het artwork op “Bubble Gum” in verschillende vormen en kleuren laat de band zien dat ze in alles boven de Nederlandse clubscene uittornen. Het vormt een ideaal decor waarop zanger Torre Florim en de zijnen het publiek meenemen op een fantastische muzikale reis langs alweer een decennium aan knallers.

Staat
De Staat-Tim van Delft foto: Marcel Krijgsman

Het publiek vermaakt zich kostelijk, zingt bijna alles mee en wordt zelfs getrakteerd op een stukje matinee als Torre en Rocco een duet met bijbehorende choreografie eruitgooien. Daarmee is het nog niet gedaan, de apotheose volgt pas als Witch Doctor wordt ingezet.
De circle-pit begint vanzelf, er hoeft niet eens om te worden gevraagd. Daarna eindigt het geheel met afsluiter Kitty Kitty en zet het bezwete, tevreden publiek een oorverdovend applaus in, niet meer dan terecht.


cover foto: Marcel Krijgsman

Within Temptation

Within Temptation waardige afsluiter Paaspop vrijdag

Fans krijgen waar voor hun geld

Zangeres Sharon den Adel en Within Temptation hebben nog altijd een magische aantrekkingskracht op hun grote achterban. Zij zijn dan ook in grote getale gekomen naar het Paaspop festival dat traditioneel de aftrap vormt van het festivalseizoen in Nederland.

Within Temptation
Within Temptation foto: Bart Heemskerk

Within Temptation sluit dag af
Na de aardschok genaamd Scooter die de Apollo deed beven, lijkt het haast ondankbaar om erachter te mogen afsluiten, maar wie kan dat beter dan de groep die bekend staat als Nederlands beste exportproduct die al jaren stevig in zijn fundament staat: Within Temptation.

Dat Within Temptation groot is, blijkt al wel uit de vele verschillende T-shirts in omloop die vooraf de tent binnendrommen. De fans dringen zich naar voren. Voor hen is het optreden al geslaagd voor en wel het is begonnen. Als Sharon den Adel opkomt en met de vlag begint te zwaaien, zwelt het gejuich alleen maar aan en neemt niet meer af.

Within Temptation
Within Temptation foto: Bart Heemskerk

De eerste nummers doen wel wat gezapig aan, wat later wordt geweten technische mankementen waarvoor de zangeres zich verontschuldigd en een time out inlast. Als ze even later terugkomt, gooit ze haar witte gewaad af en worden hits ingezet als Stand My Ground en In the middle of the Night en doet Within Temptation precies waar het voor gekomen is; hun fans waar voor hun geld geven.

Hoewel je verwacht dat ook voor hen de jaren gaan tellen blijkt dat uit niets wat zij ons voorschotelen. Sharon zingt nog even zuiver als altijd, de leden spelen strak en met overgave en de fijne lichtshow, visuals en het vuurwerk doen de rest. Het publiek zingt enthousiast mee en applaudisseert hard aan het eind van elk nummer. Een waardiger afsluiter dan met Within Temptation kon Paaspop zich niet wensen van deze fijne eerste dag.


Festivalseizoen in Nederland
Dit jaar zijn er naar verwachting ruim 1100 festivals in Nederland, waar in totaal zo’n 19 miljoen bezoekers op afkomen. Dat zijn er aanzienlijk meer dan vorig jaar, toen er 836 festivals waren.

Coverfoto: Bart Heemskerk

White Lies

Paaspop 2019 White Lies gaan helemaal los

Indie post new wave band na 10 jaar hun plek wel verdiend

De band White Lies uit het Verenigd Koninkrijk tilt – duidelijk geïnspireerd door acts als Joy Division en Teardrop Explodes – new wave terug naar een stadionwaardig niveau.

White Lies

White Lies
White Lies Paaspop 2019

Tien jaar geleden was daar ineens White Lies met hun imposante eerste album To lose my life, wat bol stond van thema’s als dood en verlies. Wie dacht dat ze daarmee geen volle zalen zouden trekken, kwam bedrogen uit. Hun clubshows zijn steevast uitverkocht en ook de Phoenix puilt werkelijk uit op deze warme avond.

In hun 10 jarig bestaan heb ik het geluk gehad deze band al in vele settings te zien. Overdag in de volle zon op festivals en intiemere optredens in de clubs. Nu gaat mijn voorkeur uit naar laatstgenoemde, simpelweg omdat ze daar het beste uit de verf komen. Paaspop deed een goede zet ze te boeken in deze tent die bijna voor ze lijkt te zijn gemaakt.

White Lies
White Lies in de Phoenix

White Lies opent met het recente nummer Time to give in een bijna geheeld donkere setting. Alleen de piano en de zanger staan in het licht en brengen het nummer zo helder en breekbaar dat het publiek al smelt voor de show goed en wel is begonnen. Als vervolgens de drums en bas aansluiten wordt gelijk ingezet met Fairwell to the fairground en dan zijn ze echt los.

Felle lasers, strak geluid zorgen voor een geweldige set waarin alle hits voorbij komen en het gretig meezingende publiek op zijn wenken wordt bediend. De show van White Lies zit erg strak in elkaar en omdat de vaart er flink in blijft zitten, blijkt het uur dat de mannen mogen spelen achteraf veel te kort. Zeker gezien dit echt de setting is waar deze band thuishoort en ze hun plek na jaren hard aan de weg timmeren hebben verdiend.

Scooter

Scooter op Paaspop 2019 meest energieke show van de dag

Van Rave-hit-machine naar Culthelden

Scooter, u love ‘em or u hate ‘em. Van tevoren leek je de Paaspopbezoeker in twee groepen te kunnen verdelen; de mensen die er nog niet dood gevonden wilden worden en de groep voor wie het optreden van Scooter  het hoogtepunt van de dag zou worden.

Scooter
Scooter foto: Bart Heemskerk

Wie de jaren ’90 bewust mee heeft gemaakt, kon er natuurlijk niet omheen. Geen middelbaar schoolfeest was compleet zonder de stampers  van deze Duitse hit-act. Meeliftend op het succes van de gabber en rave/happy hardcore-scene bouwde ze in die tijd al een goede live reputatie op. Waar Scooter kwam was het feestje en dat is vanavond na al die jaren dan ook niet anders.

Alleen al hun opkomst verdient een pluim. De spanning wordt zorgvuldig opgebouwd. De tent is net een grote, zoemende bijenkorf dat elk moment lijkt te gaan uitvliegen wachtend op hun koningin. En zo voelt het de eerste minuten ook.

Scooter
Lichtshow foto: Max Kneefel

Scooter maakt meteen duidelijk dat ons een grote show te wachten staat. Met een grote lasershow, achtergrond danseressen die met flinke vlaggen zwaaien, wordt het publiek alleen maar meer opgezweept tot het grote moment dat het gezicht van de groep, HP Geerdes, alsof hij Jezus zelf is de spotlight instapt en Rave teacher inzet.

Vanaf dat moment is de tent één grote dansende menigte. Mensen van boven de veertig dansen alsof ze weer 20 zijn en ook de generatie die het niet heeft meegemaakt wordt makkelijk ingepakt door de harmonieuze melodieën vergezeld van de stadionrefreinen.

Alle grote hits komen dan ook voorbij in deze gelikte show. Scooter is een grote geoliede machine die hun muziek met een mitrailleur leegschiet over het publiek. Ook wie er niet van houdt moet toegeven dat in een dik uur een lust voor het oog voorbij komt. Prachtige visuals, de danseressen die zich in een moordend tempo omkleden voor elk nummer en er steeds strak uit blijven zien en letterlijk als klap op de vuurpijl de goed getimede Pyro technics die werkelijk steeds inslaan als een bom.

Scooter
Raveband Scooter

Scooter kwam, zag en overwon.  Met werkelijk de meest energieke show van de dag leggen ze de lat gelijk hoog voor de andere festivalacts.
Van tevoren had ik gelezen dat Scooter meedeelde dat ze na deze tour graag serieus genomen willen worden als muziek act. Maar één ding is zeker na Paaspop, hun status als culthelden is gevestigd.


coverfoto: Bart Heemskerk