The Gathering…het is iets meer dan dertig jaar geleden, dat een meisje uit Sint Michielsgestel in contact kwam met een Osse deathmetalband. The Gathering had op dat moment al twee albums uitgebracht met evenveel mannelijke vocalisten, waarmee er in de scene al aardig wat succes werd geboekt.

Maar misschien was het tijd voor een ander pad. De chemie die deze Ossenaren hadden met Anneke bleek ongeëvenaard. Door de engelenstem van Anneke te combineren met die zware gitaren en atmosferische synths en stevige drums, ontstond er een nieuwe stroming progressieve Gothic metal, die later ook onder andere Floor Janssen (After Forever en Nightwish) en Sharon Den Adel (Within Temptation) zal inspireren. 

The Gathering

In 2025 was het dertig jaar geleden dat het album Mandylion werd uitgebracht. Dat was de reden om nog een aantal intieme shows te doen in Doornroosje. In een mum van tijd waren die uitverkocht, dus is het zaak om op tijd in de Phoenix te zijn vandaag, want het kan weleens druk worden. En dat is het natuurlijk ook. De zaal lijkt een soort van bijeenkomst van leeftijdgenoten van de band, waaronder ondergetekende. De vraag is, staat dit album dertig jaar later live nog overeind? We gaan het meemaken. 

Onder luid applaus betreden de muzikanten het podium. Hoe toepasselijk is het om te beginnen met de titeltrack met het kenmerkende riedeltje, dat geleidelijk aan overgaat in het prachtige Eléanor, waarbij de eerste waterlanders al vloeien bij diverse mensen om me heen. Het geluid in deze tent is fantastisch, waardoor de muziek goed binnenkomt en je als het ware bijna in trance wordt gebracht. Met de gouden engelenstem van Anneke daaroverheen, die dwars door je ziel snijdt, dan moet je wel een koele kikker zijn, als je daardoor niet wordt geraakt. 

Het hele album passeert uiteraard de revue, maar dus niet in die volgorde. Het album begint met Strange Machines, maar die wordt natuurlijk voor later bewaard. Nu eerst Fear The Sea. De show wordt vergezeld met mooie sfeervolle visuals die de beleving compleet maken. Tijdens de lange instrumentale stukken, verlaat Anneke vaak even het podium, zodat de muzikanten alle aandacht krijgen.

En terecht, want hier staat een door de wol geverfde brok ervaring op het podium, die in de hoogtijdagen buiten Nederland nog veel groter waren, dan in eigen land. Vervolgens horen we nog In Motion #1 en dan een uitstapje naar het album Nighttime Birds met het epische On Most Surfaces, wie kent dát nummer nog? Het komt uit een iets latere periode, maar past perfect in deze set.

We zien Anneke regelmatig draaien aan haar monitor ontvanger, een klein kastje op haar rug. Ze is niet 100% tevreden met haar geluid, zo lijkt het. Maar daar valt in de zaal niets van te merken, want haar stem is constant loepzuiver en heeft niks aan kracht ingeboet in die dertig jaar. 

Dan volgt na Leaves en In Motion #2 nog een heel intens nummer, Sand And Mercury, dat na een spannend psychedelisch instrumentaal stuk, het verhaal vertelt over een vriend uit die tijd, die ziek is en uiteindelijk komt te overlijden. Als je iets soortgelijks hebt meegemaakt in je leven, dan kan dat nummer veel indruk maken en is de kans groot dat je je emoties waarschijnlijk niet de baas bent. Prachtige live vertolking weer. “Maar nu is het tijd om te rocken!”, aldus Anneke.

En zo is het. Iedereen herkent de eerste stevige gitaarklanken van Strange Machines en in de zaal is een feest van herkenning te ervaren. Deze classic van vaderlandse bodem staat nog steeds als een huis. Alle nummers van Mandylion zijn dan aan bod gekomen en is er nog tijd voor één laatste knaller. Saturnine van de plaat If_Then _Else uit 2000. En om de vraag te beantwoorden of het album Mandylion na dertig jaar nog steeds overeind staat kan alleen maar volmondig ja op geantwoord worden. Geruchten gaan dat er nog een tour aan gaat komen dit najaar. Ga daar bij zijn als je kunt. 

Om te janken, zo goed!