Massada treedt deze zomer en dit najaar op in verschillende Nederlandse poppodia en festivals. Op zondag 14 juni staat de band geprogrammeerd op het 1 Ander Festival in Schijndel. Dit feelgood multicultureel festival vindt jaarlijks plaats.

Massada op 1 Ander Festival

Het 1 Ander Festival lijkt helemaal gemaakt voor bands als Massada. Het tweedaagse festival staat op de zaterdag (Fiësta Latina) in het teken van Latijns-Amerikaanse klanken zoals salsa, cumbia, samba en mariachi. Op de zondag (World Grooves) komt wereldmuziek, afrobeat en cross-over stijlen aan bod met Massada op het hoofdpodium.

Massada werd officieel in 1973 opgericht door Johnny Manuhutu, maar de basis van de band werd al in de vroege jaren 60 gelegd onder de naam The Eagles. De muziek van Massada laat zich het best typeren als energieke, percussie rijke latin rock met een diepe Molukse ziel; een combinatie van westerse pop- en rockstructuren met traditionele, niet-westerse ritmes.

De belangrijkste kenmerken van hun muzikale stijl zijn:

1. Het ‘Dual Percussion’ fundament

Het meest herkenbare element is de gigantische ritmesectie. Massada combineert twee werelden:

• Afro-Cubaanse latin-percussie: Net als Santana maken ze intensief gebruik van conga’s, bongo’s en timbales.
• Molukse Tifa-trommels: Dit is hun unieke handelsmerk. De traditionele Molukse tifa zorgt voor een specifieke klankkleur en een opzwepend, bijna hypnotiserend ritme dat je in de standaard latin rock niet hoort.

2. De Santana-vibe met een eigen smoel

In de media is Massada vaak de “Nederlandse Santana” genoemd. Die vergelijking klopt als het gaat om de combinatie van scheurende, melodieuze gitaarsolo’s en Zuid-Amerikaanse ritmes. Toch verschilt Massada fundamenteel door de toevoeging van funk, jazz-rock-invloeden en de specifieke Molukse harmonieën.

3. Meerstemmige zang en melancholie

Naast het uptempo dansbare werk (zoals Latin Dance of Dansa) heeft de muziek van Massada een sterke emotionele en melodieuze kant:

• Molukse samenzang: De bandleden maken gebruik van traditionele, loepzuivere meerstemmige zang.
• Sajang-sfeer: Veel nummers dragen een gevoel van sajang (heimwee, weemoed of liefde) in zich, wat zorgt voor een unieke balans tussen feestelijke energie en diepe melancholie.

4. Instrumentale verhalen

Veel van hun bekendste werk is grotendeels instrumentaal. Nummers zoals Arumbai bouwen traag op, vertellen een verhaal via de instrumenten en ontploffen uiteindelijk in een climax van percussie en gitaargeweld.

Massada op het 1 Ander Festival zijn: Johnny Manuhutu zang en trommels, Jopie Manuhutu op timbales en percussie, Rudy de Queljoe op gitaar, Julian Souisa op basgitaar, Daniel Bloem Berretty op congas en percussie, Martino Latupeirissa op percussie, Freddy Anindjola keyboards & synthesizer, Alvin Manuhuwa op drums en Jan Jermias op gitaar. Natuurlijk ook de koorleden waar we helaas niet de namen van hebben.

Nippy Noya was er niet bij deze keer. Die is met vakantie. De nummers die fotograaf Wies Luijtelaar noteerde zijn: het vaste festival nummer Masterpiece, instrumental Mobilea met hoofdrol van Rudy de Queljoe op gitaar, hun bekendste hit Sajang É, The Dance Of Delight (voor deze keer The Dance of The Percussions genoemd). Daarnaast gemixte covers van Incident at Neshabur en Se a Cabo van Santana van het album Abraxas met schitterende solo’s van gitarist Jan Jermias en bassist Juilian Het was een fantastisch feest op dit keidrukke festival.

Fotografie: Wies Luijtelaar