Trijntje Oosterhuis

Dutch Concert Big Band ft. Trijntje Oosterhuis

Recensie van de afsluiter van Jazz in Duketown 2017

Lekkere Jazz met teugen soul om bij weg te dromen van de Dutch Concert Big Band gecombineerd met de loepzuivere stem van Trijntje Oosterhuis met het vertrouwde hese randje. Een afsluiter waarvan je hoopt dat er nooit een einde aan komt. Het voelt als een geoliede machine. Ieder stukje van de puzzel klopt.

Trijntje Oosterhuis

Trijntje Oosterhuis
Trijntje Oosterhuis

Op de Parade kun je deze Tweede Pinksterdag over de hoofden lopen. Je zou denken dat iedereen elkaars warmte zoekt aangezien de hitte van de afgelopen dagen plaatsgemaakt heeft voor bewolking, maar niets is minder waar! De afsluiter van Jazz in Duketown staat namelijk op het punt te beginnen: niemand minder dan Trijntje Oosterhuis, samen met de Dutch Concert Big Band o.l.v. Kevin van den Elzen (oprichter, drummer én dirigent, red.)

Deze diashow vereist JavaScript.

Vroege vogels krijgen een voorproefje in de vorm van een soundcheck, waarna Trijntje van het podium loopt met de belofte “zo terug te zijn”. Eerst is het de beurt aan de Dutch Concert Big Band, welke twee arrangementen speelt zonder de zangeres waaronder een van Bob Mintzer (‘Sing a simple song’ welke is gebaseerd op Sly & The Family Stone, red.) Beiden relaxte Jazznummers met flinke contrabas- en blazerspartijen, waarmee het publiek al aardig opgewarmd wordt.

Opeens klinken de klanken van Burt Bacharah’s Do you know the way to San José, waarna Trijntje het podium betreedt. De Dutch Concert Big Band alleen klonk al fantastisch, maar met de toevoeging van Trijntje wordt een nieuwe dimensie gegeven aan het genre Big Band. De mate van opvoering is haast niet te onderscheiden van de opname zoals deze te vinden is op ‘The look of love’, het album van Trijntje Oosterhuis uit 2006.

Ze vervolgen met We’ve only just begun, geschreven door Benjamin Herman (New Cool Collective, red.) waarna Beautiful morning van John Clayton wordt gespeeld. Van die laatste componist zullen we vanavond meerdere nummers horen. Zowel Trijntje Oosterhuis als de Dutch Concert Big Band halen namelijk veel inspiratie uit zijn muziek.

Voor de geliefden

Trijntje Oosterhuis
Dutch Concert Big Band

Na veel uptempo nummers is het tussendoor ook tijd voor wat rustigers. “Voor de geliefden onder ons”, zegt Trijntje waarna I wish you Love over de Parade begint te klinken. Je voelt dat het nummer impact heeft op het publiek. Na afloop is Trijntje zelf ook zichtbaar geëmotioneerd, vooral door het feit dat ze het heerlijk vindt om met een bezetting als de Dutch Concert Big Band op te mogen treden.

Tijdens het Laren Jazz Festival is Trijntje Oosterhuis de Dutch Concert Big Band tegen het lijf gelopen. Ze hebben direct een klik en spreken af om vaker samen te komen, het repertoire verder uit te breiden en uiteindelijk ook samen op te treden. Vandaag op Jazz in Duketown is de eerste keer dat ze samen spelen, echter is daar niks van te merken. De chemie is top, welke zich mede door de gedeelde passie voor muziek uit in een fantastisch optreden.

Stevie Wonder

Trijntje Oosterhuis
Trijntje Oosterhuis

Dat Trijntje Oosterhuis een groot bewonderaar is van Stevie Wonder mag na dit optreden zeker geen geheim meer zijn, aangezien er meerdere nummers van Stevie gespeeld worden. Naast losse nummers is voor de gelegenheid ook een heuse medley in elkaar gezet bestaande uit My cherie amour, You are the sunshine of my life en Isn’t she lovely. Ondertussen begint – alsof het zo heeft moeten zijn – ook de zon weer lekker te schijnen. Het plaatje is compleet.

Trijntje Oosterhuis
Ademloos luisteren naar Trijntje Oosterhuis

Met een snelle blik op de klok zien we dat het bijna 6 uur is, en het optreden zijn einde nadert. Trijntje roept de hele band naar voren voor een applaus waarna de toegift wordt gespeeld in de vorm van het Caribisch klinkende Last Saturday Night. Daarna is het dan toch écht voorbij. Terwijl het publiek “we want more!” roept verlaten zowel Trijntje Oosterhuis als de Dutch Concert Big Band het podium en wordt Jazz in Duketown afgesloten. Wát een spektakel is het afgelopen anderhalf uur geweest!


Foto’s: Sonny Gillissen

Het nieuwe album Dinobird van Kasuaris

Recensie en interview met gitarist Toer Greve

Een rollercoaster van emoties waarbij je na afloop denkt “wat is me overkomen?” wat vervolgens over gaat in “ik wil nog een keer!” Dat is hoe ‘Dinobird’ van ‘Kasuaris’ te omschrijven is. Als muzak verlies je inhoud en diepte, waarmee je dit album tekort doet. Het beste te beluisteren met een goede koptelefoon op stand tien.

Het is vrijdagmiddag. Nederland maakt zich op voor het weekend, terwijl de spanning in mij stijgt. Wat kun je verwachten bij een interview met een van de bandleden, van een band die zijn naam ontleent aan het meest chagrijnige dier ter wereld, de Kasuaris? Tot mijn genoegen verschijnt de spontane en goedlachse Toer Greve, gitarist van de band, voor mijn neus. ‘Kasuaris’ bestaat naast Toer uit bassist Thom Goosens en drummer Thijs Bastiaans.

Het nieuwe album Dinobird van Kasuaris
Kasuaris

Onder het genot van een koud biertje begint het avontuur met de naam Dinobird. Een album vol jazz-fusion wat het van nature “heftige en moeilijke muziek” maakt voor het niet-getrainde oor. Om die categorie aan te spreken is een slimme manier bedacht in de vorm van een totaalverhaal. Hiermee krijgt niet alleen het album, maar ook de optredens van de band, een toegankelijker karakter en wordt een groter publiek bereikt.

Dinobird is tevens titeltrack welke gekozen is “omdat vogels directe nazaten zijn van dinosauriërs, niet reptielen zoals vaak wordt gedacht”, legt Toer uit. De roots en manier van doen van de Kasuaris zijn vakkundig vastgelegd, waardoor je het idee krijgt op zijn rug mee te liften. Als je boxen aansluit op deze prehistorische vogel is dit wat je hoort.

Met wat achtergrond en de eerste track te hebben gehoord rijst de vraag waarom de Kasuaris gekozen is. Toer lacht “omdat het een rare vogel is! Jazz-fusion is een aparte vorm van muziek maken. We vonden de Kasuaris de belichaming van dit genre.” Toer heeft de Kasuaris ook in levende lijve mogen bewonderen en was meteen gefascineerd.

Het nieuwe album Dinobird van Kasuaris
Songlist Dinobird

De eieren van een Kasuaris zijn net zo bijzonder te noemen. Olijfgroen van kleur en zien er magisch uit. Na het leggen verlaat het vrouwtje het nest. Nu is het aan het mannetje het ei uit te broeden. Dat is waar Fusion Egg over gaat. De band heeft ook een magisch ei gelegd in de vorm van een USB-stick welke speciaal voor ‘Dinobird’ is ontwikkeld. Bestel het album fysiek en je krijgt zo’n groen ei.

Aangezien de band ‘Kasuaris’ heet mag je er van uitgaan dat het gelijknamige beest de inspiratiebron is, maar hoe blijf je daarmee creatief? “Een kasuaris kan in elke situatie geplaatst worden”, vertelt Toer, “het is een karikatuur voor de mensheid.” Hierdoor is het album herkenbaar en tastbaar. Mensen identificeren zich er mee, waardoor het persoonlijk wordt.

Het nieuwe album Dinobird van Kasuaris
Kasuaris live!

Thouroughly Insufficient gaat over verkeersituaties in combinatie met het eeuwige slechte humeur van de kasuaris. Wie heeft daar geen beeld bij? Daarnaast is de humoristische, soms absurdistische, inslag belangrijk om creatief te blijven. Zo wordt bij Computer Song de aanname gedaan dat een kasuaris achter een PC plaatsneemt.

Op het album wordt buiten gecomponeerde stukken ook geïmproviseerd. Dit betekent dat je op een optreden ongetwijfeld verrast zult worden met een andere versie dan je gewend bent. Dit is wat het voor de band spannend maakt om te spelen, waardoor het voor het publiek spannend is om naar te luisteren. “Bij improvisatie, zeker in het genre waarin wij spelen, is communicatie belangrijk”, zegt Toer, “Optreden is altijd spannend en vernieuwend. Zo blijven we scherp, en houden we het leuk.”

Nieuwsgierig hoe ‘Dinobird’ van ‘Kasuaris’ klinkt? Bestel jouw kopie via Facebook (www.facebook.com/kasuarismusic, red.) middels een bericht.