Francis Butterfly

Francis Butterfly bezorgt je donkere vlinders in je buik

Aandachtig gehoor voor 14 liefdesliedjes op Valentijnsdag

Francis Butterfly (Stijn van Krey) begint er zelf over als hij drie nummers heeft gespeeld: “Het zijn allemaal nogal donkere liefdesliedjes voor deze Valentijnsdag.” Het openingsnummer I Want A Little Sugar In My Bowl van Nina Simone zet ook meteen de toon. Dit wordt een avond vol melancholie, hartzeer en gebroken harten, dat andere gezicht van de liefde. Vlinders in je buik maar dan die van de donkere soort.

Francis Butterfly
Francis Butterfly bij Muziek Op Donderdag – foto: Jane Duursma

Aandachtige stilte
In een wolk van rook en nevel en de spaarzaam verlichte foyer van Willem Twee concertzaal komt Francis Butterfly op, getooid met zijn gouden masker en witte veren, een act die hij tot zijn handelsmerk heeft gemaakt. Het masker houdt hij niet voor zijn gezicht, maar gebruikt hij als hoofdtooi. Een grote, donkere bril maskeert zijn ogen. Zijn performance ademt broeierige mysterie uit en het publiek werkt mee want muisstil. Zelfs aan de bar zijn de gesprekken verstomd als deze solist die zichzelf begeleidt op elektrische gitaar begint te zingen en te spelen.

Francis Butterfly
Sugar In My Bowl

Falset en trompet
Francis Butterfly gebruikt een stemtechniek die veel zangers toepassen. Zij spannen hun stembanden langer dan normaal waardoor een hoog en ijl geluid ontstaat. Francis past deze  techniek toe als hij een gedeelte van een nummer wil benadrukken of als hij een bepaalde climax wil bereiken. Daarna verlaagt hij zijn stem weer. Dit in combinatie met zijn onconventioneel gitaarspel roept Francis Butterfly een sfeer op van bevreemding, het wonderlijke, het mysterieuze. En dit alles met blues als basis, een genre dat je als aards mag beschouwen. Het maakt niet uit als het werkt en dat doet het.

Francis Butterfly
I Fall In Love Too Easily

Op een aantal nummers gebruikt Francis Butterfly zijn mond en wangen om een trompet na te bootsen. Als je er niet op bedacht bent dan is dat zeker verrassend. Je raakt er snel aan gewend. Of je het kan waarderen, dat moet iedereen voor zichzelf uitmaken. Het is een leuke truc, niet meer dan dat.

Francis Butterfly
Paradise

Het gitaarspel van Francis Butterfly is basic, op blues geënt, ritmisch. Af en toe maakt hij een gitaarsolo, als hij even stopt met zingen. De opening van het nummer Phoenix bijvoorbeeld houdt het midden tussen ritmisch en solo. Het gaat echter te ver om Francis Butterfly een blueszanger/gitarist te noemen. Daarvoor is zijn stijl toch te eclectisch.

Francis Butterfly is een unieke performer met een heldere en krachtige stem. Er zou een EP uitkomen. De release is echter uitgesteld. Het is iets om naar uit te kijken.

Omslagfoto: Jane Duursma

Sonny Ragg

Van rock, funk en blues maakt Sonny Ragg eigen toverdrank 

Licht wisselvallig optreden in thuishaven Den Bosch

Sonny Ragg is duidelijk beïnvloed door muziek uit de 80’s en vooral door His Royal Badness. Op de setlist staan zo’n dertien à veertien nummers. Een flink aantal is goed, andere erg sterk maar sommige nummers hadden beter achter kunnen blijven in de repetitieruimte.

Sonny Ragg
Sonny Ragg zaterdag 2 februari in P79

Fans
De toegang van het concert is gratis, een presentje van P79 aan de Bosschenaren, waarvoor lof. Toch is het niet tjokvol in de zaal op deze eerste zaterdag van februari. Dat verwacht je eigenlijk als een Bossche band zoals Sonny Ragg een thuisconcert weggeeft. Afijn, het wordt lekker druk en veel mensen kennen elkaar gezien de vele blije begroetingen en kusjes op de wangen. De echte fans van Sonny Ragg in P79 dragen een zwart T-shirt met het logo van de band. Frontman Sven Myren prijst hen daarvoor.

Sonny Ragg
Jeroen Straatman

Na het korte welkomstwoord van Sven met de opmerking dat het lang geleden is dat Sonny Ragg in P79 heeft gespeeld, stoomt de band direct door naar You Give Me Something met meteen daarop Power To You en New Funk. Leadgitarist Jeroen Straatman (gitarist geweest bij die andere, fijne Bossche band Straight from the Fridge) laat dan zien wat hij allemaal vermag op de gitaar. In het laatste deel van de show laat hij nog meer zien.

Sonny Ragg
het betere gitaarwerk

Dan komen er nummers langs die minder goed zijn doordacht, minder goed uitgesponnen. Verder bijwerken en -schaven in de repetitieruimte is het advies aan Sonny Ragg. Turn The Love brengt gelukkig weer veel goeds, een nummer dat sterk doet denken aan Living Colour en Prince/TAFKAP uit de 90’s. Datzelfde bonkige ritme met stevig gitaarwerk en onderkoelde vocalen met flinke, grommende uithalen. Helaas komen er dan weer nummers die minder zijn in ritme, opbouw en melodie. Jammer. Songs met mogelijke potentie maar te vroeg naar buiten gebracht.

Deze diashow vereist JavaScript.

Met Not Your Medicine gaat het weer opwaarts  en houdt Sonny Ragg de aandacht van het publiek tot het einde toe vast. Er wordt zelfs stevig gejived (jive dans) pal voor het podium. De andere muzikanten komen in dit laatste gedeelte ook wat meer voor het voetlicht. Jeroen Straatman geeft een paar indrukwekkende solo’s weg, solo’s die je niet licht vergeet. Bij Get Up komt het publiek goed los en als daarna Free – ook op single uitgebracht – wordt ingezet, is de avond echt geslaagd. Met Got No Passes sluit Sonny Ragg het concert af.

Sonny Ragg
Sven Myren

Sonny Ragg maakt een wonderlijke mix van rock, funk en blues. Vaak werkt die toverdrank en is-ie aanstekelijk én dansbaar. De wat langzamere nummers komen minder goed uit de verf. Al met al een goed concert met nummers die nog een tijdje in je hoofd blijven hangen..


Bandleden Sonny Ragg
Jeroen Straatman – lead guitar
Sven Myren – guitar, vocals
Sjeng Muermans – keyboards
Bob Donkers – bass
Mark van Reusel – drums

Nona

Nona over Etta James, Female 2020 en muziek maken

Soul, rock, pop en hiphop vloeien in elkaar

De ouders van zangeres Nona, hadden vroeger een platenzaak. Ik zie de jonge Nona voor me die door die platenzaak loopt, letterlijk en figuurlijk omringd door muziek. Haar hele jeugd – en ze is nog jong – doordrenkt van muziek. Met deze muzikale bagage, hese soulstem en band bestormt Nona nu de Nederlandse podia. Zo ook Willem Twee poppodium op zaterdag 26 januari tijdens het festival Rauwkost 2019. Interview met Nona.

Nona
Nona op Rauwkost Willem Twee

KLANKGAT: Wat vond je van het optreden van vandaag?
Nona: Ik vond dat het goed is gegaan. Het was heel erg leuk. Ik had het echt naar mijn zin.

Vooral op het laatst waren jullie erg goed op dreef. Die gitaarsolo in het slotnummer.
Ja, ja zeker. Jenny is niet voor niks altijd het allerlaatste nummer dat wij doen.
Altijd als allerlaatste?
Altijd.
Ik vond het een-na-laatste nummer, die ballad, ook heel erg goed. Koude rillingen.
Sleeptalking?
Ja. Dat is van de eerste single?
It’s Alright was mijn eerste single. Een single heeft een A- en een B-kant. Sleeptalking staat op de B-kant. Die single is nog vóór The Wall en Last To Know uitgebracht.
En we hadden te maken met een heuse première?
Ja, met Givin’ It All. Dat wordt onze volgende single. Die zou vandaag zijn uitgekomen. Eind februari komt die single uit.

Nona
Nona en band

Nona en Female 2020
Op Eerste Kerstdag 2018 maakte muziekproducent en dj Ronald Molendijk op televisie een opmerking over dat er veel minder vrouwen dan mannen in de Top 2000 staan. Hij zei daarover: “Vrouwen maken minder snel goede muziek.” Als reactie bedacht muziekpromotor Adriaan Pels de Female 2020: een lijst met alleen maar muziek gemaakt door vrouwen. Op die lijst kan ook gestemd worden. De redactie van De Wereld Draait Door zet zich vol in voor Female 2020. Om dat te onderstrepen werd een drietal zangeressen uitgenodigd in de uitzending van 16 januari jongstleden waaronder Nona.

Ik zag jou anderhalve week geleden optreden bij De Wereld Draait Door voor Female 2020. Je weet wat de beweegredenen zijn om dat op te starten en sta jij daarachter?
Nona: Zeker. Ik sta daar helemaal achter. Daarom ben ik daar ook komen optreden. Want die uitspraak van Ronald Molendijk, die slaat nergens op. En ook al zou het ergens op slaan en is dat je mening dan nog is het gewoon niet waar.
Op zich is het wel goed dat-ie het gezegd heeft.
Het is jammer dat het vanuit zo’n negatief standpunt werd gezegd, want niemand dacht er eigenlijk ooit zo over. En nu krijg je een verschil dat mensen er bewust naar kijken, zo van vrouwen versus mannen. Voor mij maakt het geen verschil. Ik sta achter Female 2020, maar het is niet zo dat ik tegen mannen ben.

Heb jij een bepaalde act ingestudeerd voor je optredens?
Nee, wij studeren niks in. We repeteren natuurlijk wel. We repeteren dat de nummers goed in elkaar zitten, maar het is geen act maar een band, muziek, waar je naar zit te kijken en te luisteren.

Nona
Nona zingt Sleeptalking

Ik heb jouw playlist op Spotify beluisterd…
Nona: Ik heb er twee.
Ik zag Amy Winehouse er niet bij staan.
Die staat er bij, hoor.
Dan heb ik haar over het hoofd gezien. Is Amy Winehouse jouw grote voorbeeld?
Nee, zij is niet mijn grote voorbeeld. Etta James is mijn grote voorbeeld en eigenlijk is zij de bazin van mij. Ik heb zoveel voorbeelden, maar Etta James is qua zang echt mijn voorbeeld.
Jouw ouders hadden een platenzaak. Heb je zo Etta James leren kennen en was zij jouw eerste favoriet?
Zij was niet de allereerste. Het is sowieso muziek die mij als allereerste raakte. Ik kan niet zeggen door welke persoon of door welke band. Ik merkte dat ik de invloed van muziek direct voelde en dat het apart was dat ze zo binnenkwam. Al was het maar een melodie of een instrumentaal, het was muziek die mij raakte.

NonaToch wel een bepaalde stroming of niet soms?
Nee, niet per se en dat is gewoon het hele ding. Ik hou zo van brede dingen, ik hou van rock…
Ik zag ook Fleetwood Mac met Dreams op je playlist.
Ja, ik hou van Fleetwood Mac.
En rap en hiphop.
Ja, heel veel.
Maar zelf rap je niet?
Nee, dat kan ik niet (lacht). Maar ik moet wel zeggen dat ik samen met producer en dj *Sam A La Bamalot aan het werken ben en hij maakt heel vette beats. Wij zijn nieuwe nummers aan het schrijven die wellicht in de toekomst nog eens op een album zouden kunnen komen. Ik ben in mijn eentje aan het experimenteren en een beetje aan het rappen.
Wanneer komt jullie eerste album uit?
Dat album komt in juni uit met de singles It’s Alright, Sleeptalking, Last To Know, die laatste single Givin’ It All. En nog veel meer. The Wall komt er niet op.

Je bent voortdurend aan het schrijven. Schrijf je zowel de teksten en melodieën of doe je dat in samenwerking?
Ik schrijf hoe dan ook mijn teksten en melodieën. Kijk, met Sam bijvoorbeeld, neem ik zelf op en ga ik bij hem rappen en zingen. Sam doet de beats. Een andere samenwerking is met gitarist Will Knox. Met hem heb ik het nummer Sleeptalking geschreven.

Laatste vraag. Heb jij een guilty pleasure?
Nee, ik heb geen guilty pleasure, want er zijn geen guilty pleasures. Alles wat je leuk vindt, mag je leuk vinden.


De bezetting:
Nona – zang
Thuur Onrust – gitaar
Alex Rijckaert – keys
Tom Zwaans – bass
Teun van Zoggel – drums
Tom Groenendaal – gitaar

*Producer/dj Sam A La Bamalot aka Sam Verstraten
Foto top van Mees Borst (Meesterwerk Photography)

Diona Fox

Europese jazzpop van Diona Fox & her Ragdolls

Muziek Op Donderdag opent in stijl het nieuwe jaar

Diona Fox & her Ragdolls zijn de eerste band in het nieuwe jaar van Muziek Op Donderdag in Willem Twee concertzaal. Diona Fox & her Ragdolls is een Haags/Rotterdamse jazzpop band met funky inslag. De band speelt een repertoire van eigen tracks afgewisseld met bewerkingen van klassiekers, chansons en modern werk. Het kwartet past naadloos in een Europese jazztraditie en zet die met veel respect en grote professionaliteit voort.

Diona Fox & her Ragdolls
Diona Fox
Diona Fox & her Ragdolls
Diona Fox
Diona Fox

Bandleden:

  • Karin Canters aka Diona Fox – vocals / lyric writer
  • Lodewijk Bles – drums & percussion / arrangements
  • Roy de Rijke – guitar & backingvocals / arrangements
  • Remus Aussen – electric bass / arrangements

Muziek Op Donderdag
De avond wordt geopend door Jordy Sanchez, gastheer/programmeur van de avond. Ten overvloede roept hij om dat de concerten van Muziek Op Donderdag geheel gratis zijn. Als de band begint, is er nog weinig publiek. Gelukkig wordt het in de loop van de avond drukker.

Diona Fox lijkt het zich allemaal niet zo aan te trekken. Zij heeft een ander probleem. Griep en verkoudheid. Diona lag al een week in bed met een stevige griep, maar wilde per se dit optreden in Den Bosch niet laten schieten. Dat is maar goed ook, want we hebben hier te maken met zeer goede musici.  Zo nu en dan gaat het een beetje fout met haar stem, maar dat kan haar niet echt aangerekend worden. Diona Fox is een innemende frontwoman en een zeer prettige verschijning. Mannen vinden haar jurk erg mooi.

Deze avond komt er veel langs, een waaier van funk. pop, jazz, gypsy music, chanson en zelfs een lied gezongen in het Noors. Een Europese lappendeken vervat in de stem van Diona Fox en het spel van haar Ragdolls. Amy Winehouse meets Django Reinhardt. Zo staat de band omschreven op Spotify en daar is geen speld tussen te krijgen.

Diona Fox
Roy en Diona

Je hoort de nieuwe Britfunk in het titelnummer van hun laatste EP Heart Made Up. Coole funk, strakke drum en de de heldere soul stem van Diona Fox. In het nummer Dreams of being bohemian wordt je meegenomen naar de rokerige jazzclubs in Parijs uit de jaren ’50. En je waant je helemaal in een Franse ‘locale’ met het chanson Je me voyais déja van Charles Aznavour.

Noors lied
Een heel bijzonder lied op deze avond is de cover van het nummer En Elsker i Berlin van Kari Bremnes uit Noorwegen. Het heeft Diona Fox minstens een jaar gekost voordat ze de tekst uit haar hoofd kon zingen. Bassist Remus Aussen kwam met het nummer aanzetten. Het is een vreemd nummer dat begint met spiritueel gezang en langzaam overgaat naar een klassieke latinjazz.

Nummers die bijblijven zijn Your Heart Is As Black As Night en Back to Black ooit gezongen door Amy Winehouse. Met de chanson van Aznavour neemt de band afscheid. Weer buiten in de kilte van de winter hoor ik nog de gypsy riffs van Roy de Rijke. Die warmen mij op.

Diona Fox
Roy de Rijke

Setlist
01. Finally found a way
02. Bossa Diona
03. Your Heart Is As Black As Night
04. Make me smile
05. Dreams of being bohemian
06. It’s alright with me
07. Caravan
08. Undecided
09. Cry me a river
10.On the sunny side of the street

Pauze

  1. Back to black
  2. I need you the most
  3. Moondance
  4. En elsker
  5. Steal my safe bed
  6. All that I need is love
  7. Kiss and tell
  8. Heart made up
  9. Je me voyais deja

 

Waves

EP Waves betekent coming of age Anne van Damme

Betere songs en het zoeken naar identiteit

De release van Waves vond plaats in Willem Twee Hangop. De Bossche singer/songwriter Anne van Damme wilde de release van haar nieuwe EP daar vieren in het bijzijn van een select gezelschap. Dat bestond zaterdagavond 15 december uit familie, vrienden en speciale gasten. Die intieme sfeer voelde warm en aangenaam aan, hoewel Anne bekende toch wat gespannen te zijn geweest. Die spanning viel pas na het spelen van een aantal nummers van haar af.

Waves & June

Waves
Waves en June

Deze release van Waves was in twee stukken verdeeld. In het voorprogramma stond Sylvia Aimee als support act aangekondigd. Deze 22-jarige singer/songwriter laat zich graag door moderne country coryfeeën als Taylor Swift inspireren. Zelf is zij naar Nashville, Tennessee, getogen om daar de single Cry With Me op te nemen.

Waves
Sylvia Aimee

Sylvia zingt onberispelijk American-English. Meestal treedt zij met een band op. Voor deze gelegenheid deed zij het solo. Sylvia heeft een zuivere en krachtige stem met nèt dat beetje nasale timbre dat van een zangeres een country-zangeres maakt. Zelfs een cover van de hit Baby One More Time van Britney Spears werd geheel ondergedompeld in een country bad.

Na de pauze was het aan onze gastvrouw om haar nieuwe album Waves live te presenteren. Alvorens aan Waves te beginnen zong Anne nummers van haar eerste EP June. Anne vertelde dat haar producent voorstelde om de CD Waves met het nummer Full te openen. Zij liet zich overtuigen. “Full is een klein nummer,” zei Anne. Inderdaad, een sober – bijna kaal – nummer over een vrouw die zegt dat haar hoofd overvol zit en dat er niets meer bij kan: ‘I don’t want you in my head anymore’.
Een ander puik nummer is Shake, zeg maar een akoestisch punk nummer dat vraagt om een live uitvoering met een stevige band. Het titelnummer Waves werd als voorlaatste gezongen en gaat over het vinden van je identiteit, hét thema van deze CD. Na afloop van de live presentatie had ik een kort gesprek met Anne.

Deze diashow vereist JavaScript.

KLANKGAT: Wat is het verschil tussen June en Waves?
Anne van Damme: June was erg veel liefdesliedjes, over relaties van mij met iemand en Waves gaat veel meer over mij, mijn belevingswereld. De zoektocht naar wie ik wil zijn. En los daarvan, van die thematiek, vind ik het ook betere liedjes. Ik zie dat ik beter ben gaan schrijven, beter ben gaan zingen.

Waves ligt dus niet in het verlengde van June, is meer een doorgroei van, een coming of age?
Ja, er zit zeker een stuk van volwassen worden in.

Was je het een beetje beu om liefdesliedjes te schrijven?
Nou, het is meer dat het een stuk minder speelde. Dat komt omdat mijn relatie nu veel stabieler is en ook omdat ik beter snap wie ik ben. Dat is eigenlijk hét thema: Wie ben ik uiteindelijk zelf?

Waves gaat over het vinden van een balans. Zie je dat in psychologische zin of meer in muzikale zin?
Euhm, allebei. Dat kan ik niet los zien. Je moet het zo zien. Toen ik schreef voor June, zat ik nog op school. De nummers voor Waves heb ik het afgelopen jaar geschreven. Ik heb nu ook de discipline om te gaan zitten en te schrijven en aan de nummers te schaven. Het is allebei, psyche en het schrijven van liedjes.

Wat zijn de concrete plannen voor de komende tijd?
Nou, wat er nu zeker gaat komen, is dat ik heel veel wil spelen, mét de nieuwe liedjes omdat ik denk dat ik in mijn live-performance ben gegroeid en dat graag wil laten zien. En een van mijn doelen is, dat mensen voor mijn naam een kaartje gaan kopen.

Wi je spelen in settings zoals Willem Twee Hangop? Vind je dat ideaal, maximaal zo’n zestig man?
Ja, dat je echt kan zien wie er in de zaal zit en dat ze allemaal aandachtig naar je zitten te luisteren.


Ver vooruitlopend op de feiten kan je stellen dat Waves een scharnier album zal blijken te zijn in de carrière van Anne van Damme. Met deze nieuwe EP tekent zich de wasdom van Anne duidelijk af ten opzichte van haar eerste EP, June. En aangezien Anne’s progressie en professionaliteit niet stopt bij Waves, belooft dat veel goeds voor de toekomst. Waves en June zijn te beluisteren op Spotify

Harmonieuze psychedelic rock van Moon Moon Moon

Mark Lohmann zoekt moedwillig de randen op

Moon Moon Moon speelde donderdagavond 29 november in de foyer van Willem Twee concertzaal voor een handvol enthousiaste fans. De band die rondom frontman/zanger Mark Rohmann is geformeerd liet zich door die lage opkomst niet van de wijs brengen en speelde voluit als ware het volle bak. Dat tekent de professionaliteit van deze jonge muzikanten.

Moon Moon Moon – Mark Lohmann
Moon Moon Moon
Mark Lohmann

Moon Moon Moon komt uit de koker van Mark Lohmann. Hij schrijft alle nummers en ontwerpt ook games. De band bestaat uit vijf man. Dat zijn Mark Lohmann, Steven Jasperse, Stef Koenis, Jari Deelstra en Jelle Crooijmans. Voor aanvang van hun optreden zitten zij bij elkaar in de foyer en hebben de grootste lol. Er worden grappen gemaakt die later terugkomen in hun act.

De teksten ontstijgen met gemak het ‘I Love You’ gehalte en zijn eerder aan de sombere kant. Dat komt omdat Lohmann moedwillig voor die kant kiest, hij zoekt de randen op, ook in zijn muziek. Nieuws dat treurig stemt, daar gaat hij op zoek naar zoals zelfmoordcijfers. Hij verdiept zich in de burgeroorlog in Syrië. Zelfs de grootste optimist zou daar depressief van raken. Er is echter één houvast voor Mark. Dat is dat hoe slecht je je slecht ook voelt, er ook een besef is dat je het eigenlijk best goed hebt. Dat is het dilemma van het rijke Westen. Je hebt het goed maar je voelt je niet goed.

Als niet native Engelstalige is het lastig om de teksten van Lohmann naar waarde te schatten. Live ontgaat je toch veel. Uit wat onderzoek kom je te weten wat de drive is van Mark Lohmann en hoe hij die inzet in Moon Moon Moon. Vooraf aan een aantal nummers vertelt Mark waar die nummers over gaan zoals bij het nummer Not Climbing On Stage at the Belle and Sebastian Concert. Hij klom toen inderdaad niet op het podium.
De band wordt vaak vergeleken met Sparklehorse, Eels, Youth Lagoon en Sun Kil Moon. Lohmann zelf beaamt dat hij beïnvloed is door die bands en dat is ook te horen in de nummers die Moon Moon Moon vanavond speelt. Maar in een kort gesprek vertelt Mark ook dat hij vroeger veel luisterde naar The Beach Boys en hun harmonieuze vocalen probeert te integreren in zijn nummers. En ook die invloed is duidelijk hoorbaar.

Moon Moon Moon toert ook in Popronde 2018 en speelde derhalve eerder dit jaar in Den Bosch. Dat was in Zoe’s Irish Pub in de Sint Josephstraat.

Setlist Moon Moon Moon
Moon Moon Moon
Moon Moon Moon
  1. Watching Stranger Things Season 2 on Propecia
  2. Disintegration Loop
  3. Not Climbing On Stage at the Belle and Sebastian Concert
  4. mollymarsh98@gmail.com
  5. Double Weird
  6. Went To Spinvis at Carré, Fell in Love With The Violinist, Came Home
  7. Goodbye Seabed

Wil je de band binnenkort zien? Vrijdag 7 december zpelen ze in Breda in Mezz als support act van Clean Pete.

BST connection

BST connection – Urban dance & sports festival

Breakdance, Stand Up Dance & Tricking voor iedereen

BST connection is een nieuw urban dans & sport festival. Het is een festival voor iedereen, een festival waar je kan komen kijken maar ook meedoen. De volgende urban dans en sport disciplines komen aan bod: Breakdance, Stand Up Dance & Tricking. Op de gehele Tramkade in Den Bosch zijn er op verschillende plekken zoals Verkadefabriek, Werkwarenhuis en Koudijs Kafé workshops, demonstraties en uiteindelijk ook battles. BST connection is verspreid over twee dagen, 17 en 18 oktober.

BST connection rondleiding

Deze diashow vereist JavaScript.

Op zondag 18 november leidde Bart van Velzen van Dukebox een groep mensen uit verschillende geledingen en vakgebieden rond op het festivalterrein. Onder die groep waren onder meer Sheila Driessen van Jongerenparticipatie van de gemeente ‘s-Hertogenbosch, Addy van Beek voorzitter van Stichting Vanzelfsprekend? en fotograaf Ruud van Bragt die een mooie fotoshoot maakte voor BST connection.

Tricking
De eerste stop is De Verkadefabriek waar een demonstratie van de discipline Tricking wordt gehouden. Tricking is een mengeling van martial arts, break dance, turnen en nog veel meer. Helaas zijn de Battles daar net afgelopen. De urban dance Tricking is vrij onbekend bij het grote publiek. Hoog tijd om er meer over te weten te komen.

Aan het woord is Gary Soetodrono, organisator van Tricking BST connection.
“We zijn heel snel door de Battles heen gegaan. Dat komt mede door het aantal blessures. Dit jaar is de eerste keer dat we hier zo’n event houden, Tricking. We proberen Tricking meer naamsbekendheid te geven in Den Bosch. In Eindhoven en Amsterdam bestaat er al een grote community en Den Bosch willen we daarin meenemen. In Nederland hebben we ook de grootste Tricking gathering [Hooked Gathering, red.] van de hele wereld. Dat is eigenlijk gewoon de Wereldcup en dat wordt gehost in Amsterdam. Daar komen wel meer dan duizend man op af met internationale deelnemers. En dat proberen we nu ook te stimuleren hier in Den Bosch en Brabant in het algemeen. De bedoeling is om de internationale community hier heen te krijgen.”

BST connection
Tricking in Den Bosch

“We willen ook nieuwe talenten uit eigen Bossche bodem stimuleren en actiever te worden in de urban community in het algemeen. Maar ik als Tricker zijnde wil hen ook triggeren naar de Trickers toe, natuurlijk. Tricking is echt een niche maar tegelijkertijd zie je Trickers in Hollywoodfilms stuntwerk doen en op de achtergrond bij So You Think You Can Dance de choreografie verzorgen – dat zie je dan wel op de achtergrond gebeuren – maar wij willen die achtergrond meer naar de voorgrond brengen.”

Battles in Van Aken Werkwarenhuis en Koudijs Kafé

Deze diashow vereist JavaScript.

We nemen afscheid van Gary en zijn Trickers en vervolgen de BST connection rondleiding. Die brengt ons eerst bij Van Aken Werkwarenhuis waar een Battle op punt van beginnen staat. De Bossche wethouder Ufuk Kâhya van Duurzame mobiliteit, Talentontwikkeling en Welzijn is er ook. Hij is hier op de juiste plek gezien zijn portefeuille. Er wordt een line up geformeerd en elke danser krijgt een tegenstander toegewezen. Je kan als danser meedoen met de volgende muziekgenres: Hip Hop – Club – Funk. De sfeer is lekker ontspannen en de dj draait de juiste mix aan muziek.
In het Koudijs Kafé is de sfeer relaxed & cool. Ook hier is een Battle aan de gang zonder line up. Twee dansers moeten het op de dansvloer tegen elkaar opnemen en de driekoppige jury kijkt vanaf een comfortabele bank minzaam toe. Alle dans finales van de BST connection vinden plaats in het Werkwarenhuis van Aken.

 

Rozalie Hirs klankwereld van binaural beats

Wereldpremière muziek- en poëziecylcus Dreams of Airs

De Nederlandse componist/dichter Rozalie Hirs leidt ons zaterdag 10 november rond in de klankwereld van de binaural beats met haar nieuwe compositie Dreams of Airs. Die muzikale rondleiding doet zij samen met het Belgische ensemble Spectra o.l.v. dirigent Filip Rathé en zangeres Nora Fischer. Er is geen betere locatie voor deze muziek/poëzie cyclus denkbaar dan Willem Twee concertzaal, een voormalige synagoge in de Bossche binnenstad. Organisator November Music krijgt ook nog de primeur van de wereldpremière van Dreams of Air in de schoot geworpen.

Dreams of Airs van Rozalie Hirs

Rozalie Hirs
Spectra ensemble

In zijn voorwoord spreekt artistiek directeur November Music Bert Palinckx zijn voldoening uit dat het Belgische ensemble Spectra weer optreedt op het festival. Toen hij in 2000 begon, stond Spectra op het programma. Ook zangeres Nora Fischer is geen onbekende. Zij was vorig jaar nog te gast op November Music met The Secret Diary of Nora Plain. Bij de wereldpremière van het nieuwe werk van Rozalie Hirs gaat Fischer niet zingen maar draagt de gedichten voor in drie talen.

In haar nieuwe compositie Dreams of Airs maakt Rozalie Hirs gebruik van zogeheten binaural beats. Die kunnen hersengolven opwekken die gewoonlijk worden toegeschreven aan toestanden tijdens mediteren, slapen, dromen of creatieve processen. Hirs componeerde Dreams of Airs in opdracht van Stichting Iris or Hazel met financiële ondersteuning door het Fonds Podiumkunsten.

Dreams of Airs

Rozalie Hirs - foto: Marco Borggreve
Componist/dichter Rozalie Hirs – foto: Marco Borggreve

Dreams of Airs begint met een lange solo van Tille Van Gastel op de dwarsfluit. Een sonoor geluid met af en toe het getjilp van zangvogels klinkt zacht op de achtergrond. De geluidsversterking is in handen van Quentin Meurisse. Het is zeer rustgevend en dreigt je in slaap te wiegen – die binaural beats zijn inderdaad zeer effectief. Op het grote scherm verschijnt een minimalistische animatie. Die visualisatie is door Geert Jan Mulder en Boris Tellegen gemaakt en speelt een belangrijke rol naarmate de liedcyclus van 70 minuten vordert.

Na de solo van Van Gastel is het tijd voor poëzie, de aloude metgezel van de muziek. Nora Fischer draagt het gedicht voor in het Engels en haar dictie en uitspraak zijn helder en accentloos. Intussen zendt Meurisse vanaf het balkon op de bovenverdieping de binaural beats voortdurend de zaal in zonder de voordracht te verstoren. Soms lijkt het of een andere vrouw de woorden van Nora Fischer heel zacht herhaalt. In de stem van Fischer klinkt een lichte ondertoon van verwondering alsof het niet haar eigen stem is die de woorden uit het gedicht voorleest. Wát ze inhoudelijk voorleest, raak ik al heel snel kwijt. Ik luister eigenlijk alleen nog naar de klanken van haar stem.

Rozalie Hirs
Visuals binaural beats

Dirigent Filip Rathé houdt de spanning aan en pas na vier à vijf minuten zet hij Cedric De Bruycker op (bas)klarinet en Jona Kesteleyn op elektrische gitaar in. Wel heel zacht waardoor de stem van Nora Fischer duidelijk hoorbaar blijft. Pas bij de inzet van Pieter Jansen op viool, Bram Bossier op altviool en Peter Devos op cello, staakt haar stem. Het scherm boven het podium raakt voller met gekleurde abstracte platte vormen die zich in elkaar voegen of verdwijnen. Dat scherm raakt helemaal vol als ook Gabi Sultana op piano en Frank Van Eycken op slagwerk ingezet worden. Toch blijven de binaural beats duidelijk hoorbaar. Het Engelstalig gedeelte van de cyclus sluit af.

Duits en Nederlands

Rozalie Hirs
Spectra met Nora Fischer

Nora Fischer gaat weer achter haar katheder staan waar het gedichtenboek ligt waar zij uit voordraagt.  Zij draagt nu voor in het Duits wat haar goed afgaat. Perfecte dictie en ditto uitspraak. En ook hier neemt zij het publiek weer bij de hand met de kleurrijke woorden die Rozalie Hirs heeft opgetekend, ondersteund door de binaural beats. Met die beats wil Hirs hersengolven opwekken die ons in een meditatieve staat brengt. Dat lukt aardig want zelden heb ik een zo ademloos luisterend publiek meegemaakt.

Rozalie Hirs
Nora Fischer – stem

Het identiek opgebouwde Nederlands deel van de cyclus begint met een voordracht van Nora Fischer. En ook nu worden in het begin slechts enkele muzikanten van Spectra ingezet. In het gehele concert zijn er slechts drie gedeelten waar iedereen meespeelt. Het concert eindigt met een lang instrumentaal slot van het gehele ensemble. Het duurt wel tien seconden voordat een voorzichtig applaus klinkt dat echter snel aanzwelt.

Dreams of Airs is een complex werkstuk en erg knap uitgevoerd. Het is ook zeer effectief, op mij in ieder geval. Ik voel me helder en ben erg energiek. Dat komt goed uit want op deze zaterdagavond wacht mij nog een tweede evenement, namelijk de Bossche Band Battle. Iets geheel anders.


Portretfoto Rozalie Hirs door Marco Borggreve

Sax Solo

John Zorn toont vele gezichten in Sax Solo

Jheronimus Bosch Art Center perfect voor een virtuoso

Daar staat hij dan, John Zorn, een kleine man, casual gekleed, om een sax solo weg te geven. Midden op een verhoging waar ooit het altaar moet hebben gestaan van de Sint Jacobskerk dat nu het Jheronimus Bosch Art Center (JBAC) heet. Vooraf wordt uitdrukkelijk gevraagd of iedereen zijn mobiel op mute zet en zeker geen foto’s noch video’s maakt. John wil dat niet. Luisteren naar zijn muziek, daar kom je toch voor, al het andere leidt alleen maar af en is storend voor hem, de anderen en voor jezelf, is de gedachte.

John Zorn Dag November Music

Het is een bijzondere dag, deze John Zorn Dag op maandag 5 november. Deze maandag is een herhaling van het episch hoogtepunt van November Music in 2017: de John Zorn marathon. De Amerikaan was er zelf ook van onder de indruk en komt op eigen verzoek terug naar November Music 2018. Dit jaar geeft hij het publiek zeven uitgelezen concerten waarin de volle reikwijdte van zijn muzikale exploratiedrift is te beluisteren. De Sax Solo in het JBAC maakt daar deel van uit.

Sax Solo
Zorn sax solo in Jheronimus Bosch Art Center

De Sax Solo is zeer bijzonder want soloconcerten voor saxofoon geeft John Zorn maar mondjesmaat. Zijn fans grijpen deze unieke gelegenheid dan ook met beide handen aan. Dat is te merken in het Jheronimus Bosch Art Center want de voormalige kerk loopt snel vol. Het zijn vooral mannen die Zorn wat betreft de saxofoon tot zijn fans mag rekenen.

Sax Solo – het concert

Voor de beroemde triptiek Tuin der Lusten van Jheronimus Bosch – een replica overigens want het origineel hangt in het Prado, Madrid – geeft Zorn in het half uur dat dit concert duurt, een drietal ongeëvenaarde improvisaties weg. Op zijn hoofdinstrument, de altsaxofoon en zonder enige elektrische versterking. De unieke akoestiek van de kerk doet de rest.
De Sax Solo begint eerst met een korte intro die je als een soort samenvatting kan beschouwen wat komen gaat. Wat is het? Het is niet alleen jazz of modern klassiek (kan dat met een saxofoon? wis en waarachtig!), neo-bop, soundscape of noise maar een mengeling van al deze mogelijkheden. Maar dat weet je pas achteraf.

Deze diashow vereist JavaScript.

John Zorn beheerst al die stijlen. Hoe kan het ook anders als je je leven lang hebt gewijd aan muziek zoals deze New Yorker heeft gedaan. Hij hanteert een sterk eclectische stijl, staat op Wikipedia, maar zelfs die omschrijving doet hem tekort. De drie langere nummers van deze Sax Solo spiegelen zich alle drie aan die korte intro.

Het eerste stuk is dan kalm dan uptempo dan zeer uptempo waar muziek wordt verlaten om plaats te maken voor noise die dan weer overgaat in een sereen gedeelte dat uit een saxofoon zo heerlijk kan klinken. En up, up, up gaat het weer tot de abrupte stop.

Het middenstuk is kort en opmerkelijk. Zorn haalt het mondstuk uit zijn saxofoon en gaat ermee ‘tetteren’, een soort Donald Duck act en loopt wat rond. De zaal kan het wel waarderen en er wordt wat gelachen, vooral als hij tegen een beeld uit de Bosch’ mythologie tettert. Hier toont hij de speelsheid die een virtuoos kenmerkt: lichtvoetig en vol zelfspot.

Sax Solo
Gewelf Jheronimus Bosch Art Center

In het derde stuk van de Sax Solo rekent Zorn genadeloos af met die speelsheid en toont al zijn gezichten, van hemelse schoonheid in serene landschappen tot lelijke breaks & noise uit de slechtste achterbuurten van een metropool in verval. Het is bijna een auditieve vertaling van De Tuin der Lusten. Daarnaast lijkt Zorn te zoeken naar nieuwe geluiden. Alles wat maar in hem opkomt, wordt vanuit zijn longen via die saxofoon tevoorschijn gebracht en losgelaten op de uitzonderlijke akoestiek van het Jheronimus Bosch Art Center.


Screenshot: John Zorn: Live at The Greene Space, April 30 2009

Poetry Out Loud

Poetry Out Loud 4 jonge schrijftalenten

Een avond vol poëzie, zelfgeschreven teksten met live-muziek

Poetry Out Loud is een avond eigen werk voordragen van en door jonge schrijvers en dichters met live muziek. Babs Post organiseert deze avond in samenwerking met jongerenplatform Studi073 van Muzerije. Poetry Out Loud is woensdag 31 oktober in het Mariapaviljoen. Ik sprak Babs maandagavond 29 oktober tijdens een crewmeeting van Studi073 in Muzerije.

Poetry Out Loud
Poetry Out Loud 4

KLANKGAT: Voor hen die het nog niet weten, wat is Poetry Out Loud?
Babs Post: Poetry Out Loud is ontstaan tijdens een crewmeeting, hier bij Studi073. Het idee is ontstaan omdat ik zelf schrijf. En toen dacht ik, er zijn vast meer jongeren die schrijven in Den Bosch, ‘waarom doen we daar niet iets mee?’ Toen bedacht ik me, ‘waarom kunnen niet jongeren laten optreden in combinatie met jazzmuziek?’ Ik wilde het echt klein houden, omdat het voor beginnende schrijvers is. Dus die mensen hebben vrijwel nooit hun teksten laten horen en dat is ontzettend spannend en daarom wilde ik het in een kleine setting doen, zodat het voor iedereen leuk blijft. Gewoon een gezellig sfeertje maken in combinatie met live-muziek want een hele avond luisteren is ook niet fijn.

De voertaal bij Poetry Out Loud is het Nederlands?
Ja.
Dat is een voorwaarde?
Nee, want we hebben tot nu toe alleen het Nederlands gehad. De sprekers die ik nu krijg, willen het ook in het Engels.

Babs Post begon in juni 2016 met Poetry Out Loud.  De tekst- en dichtavond wordt twee per seizoen gehouden met uitzondering van een schooljaar. Toen werd het één keer georganiseerd. Woensdag 31 oktober is het de vierde keer dat deze avond vol tekst en poëzie zich aan het publiek presenteert.

Poetry Out Loud
Babs Post

Wat is jouw motivatie, jouw drive om aan Poetry Out Loud te beginnen?
Omdat ik het belangrijk vind dat jonge sprekers ook een podium krijgen. Als je dichtavonden ziet dan heb je vooral de oudere garde, terwijl dat helemaal niet zo hoeft te zijn. Er zijn genoeg jonge schrijvers die ook hun stem willen laten horen. Ík bied ze een podium aan.

Heb je goede response gekregen voor aanstaande woensdag? Heb je genoeg deelnemers die Poetry Out Loud kunnen vullen?
Ja, we hebben op dit moment acht deelnemers inmiddels en ik wil ook niet al te groot want ik had bij de tweede editie dat het allemaal uit de hand liep, wat zonde is want dan luister je langer dan de bedoeling is en dat wordt het langdradig. Ik heb met acht mensen een mooi aantal.

En dan komt er nog een band, Manatee geheten?
Manatee is een cover band uit Nijmegen. Mijn neef speelt daarin. Ik heb hem gevraagd. Hij gaat voornamelijk akoestisch spelen, want ik wilde ook geen harde muziek er doorheen knallen. Het idee is dat Manatee naast het spelen van liedjes ook improviseert met de deelnemers zodat die achtergrondmuziek hebben bij hun stuk.

Een soort live sessie.
Ja, om het wat mooier te maken. Om er een act van te maken. Je kunt er ook voor kiezen om je meteen al te laten begeleiden met muziek. Het is wat de dichter kiest.


Poetry Out Loud wordt woensdag 31 oktober in het Mariapaviljoen gehouden. De inloop is om 19.30 uur en de avond start om 20.00 uur. De toegang is geheel gratis.