muziekcircus

Muziekcircus Bossche Band Battle is lappendeken aan genres

Battle moet in 2020 meer locaties opnemen in programma want hoe meer hoe beter

Het rondreizend muziekcircus met de naam Bossche Band Battle is achter de rug. De editie van 2019 is opnieuw een lappendeken aan muziekgenres gebleken. Het vrouwelijk aandeel in deze muziekcircus is dit jaar weer klein. Dit jaar zijn ook minder locaties opgenomen in het programma.

Muziekcircus Bossche Band Battle

muziekcircus
Winnaar 2019 For Scratch in Willem Twee poppodium

Dit jaar begon het muziekcircus op 14 september in Muziekcafé Lohengrin. Dat was de eerste voorronde. De twee andere voorrondes waren in café De Vaart op de Tramkade. De twee halve finales gingen naar de binnenstad in Plein 79 oftewel P79. De finale op 22 november is traditioneel in Willem Twee poppodium. Wederom moesten de leden van de vakjury keuzes maken in het wel heel diverse aanbod. Een echte lappendeken wat tegelijkertijd de Bossche Band Battle zo aantrekkelijk maakt.

muziekcircus
Koen van der Zanden – Morning Dawn

Waarom dit jaar minder podia werden aangedaan, is onbekend. Dat is wel zo jammer, want de grote charme van een rondreizend muziekcircus zoals de Bossche Band Battle is dat het telkens naar een andere locatie, ander podium toegaat. Mensen maken dan eens kennis met een andere plek dan ze gewend zijn, een andere sfeer en achtergrond.

Ik pleit met de nodige klem om in 2020 dat opnieuw in te voeren. Zo wordt het Bossche in Bossche Band Battle meer recht gedaan. Volgend jaar ontmoeten we elkaar weer of in Lohengrin, Skatecenter, De Azijnfabriek, Babel, Verkadefabriek, De Vaart, P79, Willem Twee poppodium of eventueel andere en nieuwe locaties. Hoe meer Bossche podia hoe beter.

Female fronted bands

muziekcircus
Norain Kuijs – Artificial Voorronde 1

Bandjes zijn nog steeds een zaak van jongens. Ik weet nog toen ik 14/15 jaar was, bandje opzetten met jongens uit de buurt. Het is nooit iets geworden maar illustratief.

In de vier edities van de Band Battle heeft in mijn herinnering slechts één meidenband meegedaan en dat was Clittenband in 2018. De band was toen zelfs finalist. Het aandeel female frontend bands is wat groter. Dit jaar deden twee van zulke bands mee. Dat waren Artificial met Norain Kuijs en Myth of Origin met Linda Heinen.

muziekcircus
Linda Heinen – Myth of Origin Voorronde 3

Twee andere bands hebben ook een zangeres in hun midden. Alleen zijn die vrouwen geen leadzanger, ergo geen female fronted band. Die twee bands zijn A Fool’s Errand en Spelfout, beiden Bossche bands trouwens. A Fool’s Errand is in wezen een instrumentale band. Sinds een jaar zingt Sarah Cahuasqui op enkele nummers waar ze de teksten voor heeft geschreven.

muziekcircus
Sarah Cahuasqui – A Fool’s Errand

Bij Spelfout neemt Johan van Bommel de vocals hoofdzakelijk voor zijn rekening. Toetsenist/gitarist Dominique Aberkrom heeft een goede stem en dat liet ze horen toen Spelfout in De Vaart streed voor een plek in de halve finales. Dominique zong één nummer als leadzangeres.

muziekcircus
Dominque Aberkrom – Spelfout

En dat was het dan, het vrouwelijk aandeel van dit jaar in het muziekcircus Bossche Band Battle. Meer vrouwen in de piste van dat circus. Het talent is er, daar ben ik van overtuigd. Ook goed voor de stage performance want vrouwen besteden meer aandacht aan hun uiterlijk. De Battle heeft een impuls nodig en die kan het beste van vrouwelijke kant komen.

Maar dan moeten zij zich wel aanmelden bij Studio Cube als het muziekcircus weer gaat rondreizen.

Petersburg

Petersburg is niet zomaar het zoveelste gitaarbandje

Debuutalbum Show van nieuwe band overtuigend gepresenteerd in Brouwpodium Bossche Brouwers de Vaart

Petersburg, dat is de naam van de nieuwe band rondom drummer Camiel Muiser. Het heette eerst Petersburg Orderer en dat was een solo project van Camiel. Met het toetreden van Boris de Klerk (ex-Canshaker Pi), Erik van der Paardt (bas) en Jilles van Kleef (gitaar, o.a. Torii en Global Charming) veranderde een en ander en viel het woord Orderer weg. Nu gaat de band door het leven als Petersburg en treedt ze deze zaterdag de zestiende november op in café De Vaart aan de Tramkade.

Petersburg
Camiel Muiser

Petersburg in De Vaart

Twee maanden geleden bracht de Amsterdamse band Petersburg het debuutalbum Show uit.

KLANKGAT: Wordt het niet een heel kort concert? De nummers die op Show staan, duren hooguit een paar minuten.
Jilles van Kleef: Dat zal wel meevallen. Live maken we de nummers vaak langer.
En zo geschiede. De soundcheck was gelukkig al eerder gedaan, dus de band kon klokslag 21.30 uur beginnen.

Na afloop van het concert stelde ik Camiel Muiser bijna dezelfde vraag.
Camiel Muiser: Wat we nu al live proberen, gaat op de nieuwe plaat ook gebeuren. Dat er in 10 minuten geluiden komen en dat er daar een liedje uit ontstaat. En dat het weer naar het geluid teruggaat. Dat er één liedje in een set van een half uur gespeeld kan worden.

Petersburg
Petersburg

Alvorens te beginnen vraagt Boris de Klerk het publiek meer naar voren te komen om meteen daarna het eerste nummer Fox in te zetten. Boris heeft zo zijn eigen stage-act. Niet dat die act bewust is ontwikkeld, zo is hij nou eenmaal. Hij buigt zijn rug diep door en maakt schokkerige lichaamsbewegingen.

“Ik vind het gewoon fijn om me zo te bewegen, het is niet dat ik er bij mij een knopje omgedraaid wordt zo gauw ik op een podium sta.”

Hoe het ook zij, aan het spel van Boris valt niets aan te merken. Snelle licks & riffs, jankende snaren en vaak bewust ernaast zitten.

Velvet
In het tweede nummer TV  zoekt Petersburg de grenzen nog verder op. Het monotone gitaarspel, het bewust ernaast zingen van Camiel Huiser doen denken aan The Velvet Underground met Johnny Rotten als zachtmoedige leadzanger. Eyes is van hetzelfde, tutti Velvet met die monotonie in het gitaarspel en dat zingen met een uitgebluste stem.

De drummer als leadzanger

Petersburg
Camiel – drummer/leadzanger

De beroemdste drummer annex leadzanger is good ol’ Phil Collins. Bij Petersburg vervult Camiel Muiser die rol. Drumstellen worden per definitie achter in het podium opgesteld, het is wetmatig. Als vanuit die positie de zang komt dan moet de stem eerst over de andere spelers heen en bereikt dan pas het publiek. Natuurlijk, het geluid komt uit de boxen, maar mensen richten hun ogen op de mond waaruit al die teksten komen. Te indirect allemaal als je zo achter je drumstel zit.

KLANKGAT: Wanneer ga je bij je drums weg en ga je alleen nog als zanger optreden?
Camiel Muiser: Misschien … wel … niet, maar ik denk wel dat de drums worden vervangen. Ik ben nu ook met sounddesign bezig en met folie dingen, het maken van geluid met folie papier, kleine dingen. Misschien wordt dat het, een drumset met een paar losse dingen. En dat ik dan sta. Geen drummer meer maar percussionist.

Kabbelende mijmeringen in rock

Petersburg
rock mijmeringen?

De drie volgende nummer zijn Tigers, Carla en Moskow die niet op het album Show staan. Waarschijnlijk ouder werk. In deze fase van het optreden is er nog maar weinig communicatie met het publiek. Camiel bedankt beleefd na elk applaus. Dat is dan ook het enige.

Toch is er sprake van aandacht en oprechte waardering onder de mensen. De single Today met het lieve stemmetje van Camiel en het verstorende gitaarwerk van Boris kan zelfs rekenen op groot enthousiasme.

Deze diashow vereist JavaScript.

Tara is een rustig werkje en kabbelt als een ondiep beekje naar Good, de tweede single van het album. Good is het mijmeren op een lome, warme zomerse namiddag. Petersburg speelt de nummers nu snel achter elkaar. Goat is een Indiepop waarbij de gitaristen het heft in handen nemen.

Nights is een lekkere rock nummer met stevige beats en gitaarlicks die je bijblijven. Vette intro en hitpotentie. Met Kos dat niet op het album Show staat, nadert deze set zijn einde en sluit Petersburg met Forest – wel op Show – zijn optreden in café De Vaart af.

Met de eigenzinnige Camiel Muiser, gitaartovenaar Boris de Klerk en de onontbeerlijke waterdragers Jilles van Kleef en Erik van der Paardt heeft de band Petersburg de juiste ingrediënten in huis om één van de belangrijkste bands van Nederland te worden in het komend decennium.


Bandleden Petersburg:

Camiel Huiser – drums & leadzanger
Boris de Klerk – gitaar & zang
Erik van der Paardt – bas & zang
Jilles van Kleef – gitaar/keys & zang

 

Plug

PLUG met live electronics van Graham Dunning als hoogtepunt

Werkwarenhuis speelveld van ambient en electronica smaldeel van November Music 2019

PLUG is het event voor de diehards, de fijnproevers van electronica muziek, ambient en weirde soundscapes, al dan niet via digitale weg gerealiseerd. Vanuit dat oogpunt is het afwachten wat je voorgeschoteld krijgt op dit onderdeel van November Music 2019. PLUG vindt 9 november plaats in het Werkwarenhuis aan de Tramkade.

PLUG

PLUG vindt dit jaar voor de eerste keer plaats in het Werkwarenhuis aan de Tramkade. In het Werkwarenhuis zijn er genoeg ruimtes waar kunstenaars en publiek elkaar kunnen treffen op een meer ongedwongen manier en setting. PLUG wordt samengesteld door het team van Willem Twee toonzaal en studio’s dat ieder jaar ook het FAQ-festival organiseert.

BRASS

Deze diashow vereist JavaScript.

Op de zolder van het Werkwarenhuis hebben diverse geluidskunstenaars hun installaties opgesteld. Eén van hen is de Vlaamse theatermaker Kris Verdonck met het project BRASS. Bij BRASS komen mensen niet aan te pas. Het is een door technologie aangestuurde geluidsinstallatie.

De drie sousafoons die in de ruimte hangen, lijken uit zichzelf te spelen. De instrumenten draaien traag rond hun as waardoor het ene moment klanken samenkomen en daarna weer van elkaar verdwijnen, een slow motion doppler effect. Vervreemdend, zeer amusant en prachtig gevisualiseerd.

Dictaphone

PLUG
Dictaphone

Rond 23.00 uur treedt de eerste act van de avond aan. Het is de Berlijnse band Dictaphone, bestaande uit Oliver Doerell, Roger Döring en violist Alex Stolze. Het licht in het Werkwarenhuis wordt gedimd om zo de geluiden die Dictaphone voortbrengt dieper tot je door te laten dringen.

Op het beeldscherm achter de musici verschijnen oude foto’s van rond 1900. Daarop is te zien dat mensen aan tafel een séance houden. Dat was toen een zeer populair tijdverdrijf van de culturele élite. Tijdens zo’n spirituele sessie werd het licht sterk gedimd. De overeenkomst met PLUG is duidelijk.

PLUG
PLUG – Dictaphone

Gesprekken verstommen of worden zachter voortgezet. De samensmelting van electronica met analoge instrumenten (klarinet) werkt zowat meteen op je innerlijk. Instant Mindfulness. Als je van Tuxedomoon, Pram, Erik Satie of Asmus Tietchens houdt dan zit je hier nu goed. Helaas serveert de horeca hier geen Tibetaanse yakboterthee.

Tomaga

PLUG
Tomaga

De tweede act, Tomaga, is van een duo dat uit Londen komt. Zij gaan verder dan hun collega’s uit Berlijn. Waar Dictaphone stopt daar begint Tomaga eigenlijk. Deze PLUG gig is er een van percussie, synthesizer sounds en volle klankeffecten die diep tot je doordringen. Rustgevend maar dan van de energieke soort. Ambient en vol grooves hoewel dat bijna in tegenspraak lijkt. Je kan er een hele dag naar luisteren, meenemen in bed en weer fris wakker worden. PLUG in PLUG out.

PLUG
Tomaga

Graham Dunning
PLUG 2019 wordt afgesloten met een set van Graham Dunning. En waar Tomaga stopt daar start Graham, nee daar beukt hij in met ongelooflijke beats die eindeloos en haast monotoon doordreunen. Even snak je naar een verandering maar dan wordt je gevangen door die eindeloos repeterende beats en gemanipuleerde vocals.

PLUG
Graham Dunning

Dunning doet deze derde set van PLUG helemaal live en noemt het zelf live-electronics & live-coding.  Als hij een plateau van vinylplaten naast zijn instrumentarium opstelt en daar eieren op plaatst zou je daar live-cooking aan toe kunnen voegen.

Deze diashow vereist JavaScript.

Dunning is niet meer te stoppen en haalt de eieren weg en plaatst plastic plugs in de bovenste plateau die door rubberen slangetjes aangeraakt worden. Op hun beurt zijn die slangetjes verbonden met de elektronische apparatuur. De geluiden die de rubberen plugs en slangetjes produceren manipuleert hij verder. Graham Dunning improviseert naar hartelust met mathematische precisie. Hij is zowel sluitstuk als het hoogtepunt van deze PLUG editie 2019.

Brendan Faegre

Brendan Faegre houdt risico’s sociale media tegen het licht

Percussie-synth installatie is een audiovisueel knap opgezette muziektheatervoorstelling

Percussionist/componist Brendan Faegre, slagwerker Jonathan Bonny en regisseur Robin Coops hebben de audio-visuele installatie A Manual Towards The Truth (AMTTT) opgezet bij November Music 2019. De aanleiding voor zo’n muziektheatervoorstelling zoals AMTTT is waarheidsvinding in deze tijd van sociale media. Of dat nog kan is hoogst onwaarschijnlijk, want de geest is allang uit de fles en de verwarring alom.

Brendan Faegre, Jonathan Bonny en Robin Coops
Faegre
A Manual Towards The Truth installatie

Het is donker in de Kleine Zaal van de Verkadefabriek. In het midden staat een stellage van drie manshoge boxen geblindeerd door aluminium jaloezieën. Op de drie boxen schijnt mysterieus blauw licht. Een sonoor geluid bromt door de ruimte. Bezoekers mogen vrij rondlopen, maar bijna iedereen blijft bij de muren staan of zitten. Nederlands publiek is nogal bedeesd aangelegd, blijkt maar weer eens.

Brendan Faegre
AMTTT

Een harde slag op een trommel of uit een synth betekent het begin van deze muziektheatervoorstelling. De jaloezieën worden gedeeltelijk geopend. Dan somt een robotstem in het Engels berichten op die op social media zijn gepubliceerd. Verhalen, foto’s en video’s die voor eeuwig op het internet circuleren. Zoals een handleiding hoe je iemand het beste kan onthoofden, over Michael Jackson die zijn kind over het balkon van zijn hotelkamer aan fans toont, of over de ‘sexy girls’ van Amsterdam.

Brendan Faegre
Jonathan Bonny

Curiosity Kills The Cat
Het verhaal van AMTTT grijpt terug naar de Doos van Pandora uit de Griekse mythologie. Uit die doos kwamen alle rampen, ziekten en zorgen over de mensheid heen. De boodschap lijkt duidelijk, sociale media vormen een gevaar voor onze (geestelijke) gezondheid.

Zelfs de inzet van moderators kan de aanhoudende stroom van fake news, geweldsvideo’s, pesterijen en andere akeligheden niet indammen. Curiosity Kills The Cat wordt bij herhaling geroepen, verwijzend naar de ziekelijke nieuwgierigheid van Pandora van wie wij allen – volgens de mythologie –  de nazaten zijn. Ergo, net zo nieuwsgierig.

Brendan Faegre
AMTTT

De vormgeving van deze performance is strak en gestroomlijnd met oog voor detail. Zelfs aan de kleding van de drie mannen is veel aandacht besteed. Het dessin bestaat uit vele thumbnail afbeeldingen van accounts die je moet instellen op sociale media. De grote vlakken op de pakken zijn sterk uitvergrote pixels.

Brendan Faegre
Brendan Faegre

Het verhaal dat Faegre en Coops willen vertellen, beklijft niet. Dat heeft mede te maken met de afstandelijke vormgeving en muzikale aanpak. Pas als de drie heren in close harmony zingen, zie ik een gloed van warmte. Er wordt kristal zuiver gezongen. Maar die momenten zijn te spaarzaam in deze set van een kleine drie kwartier.

Verder is het uitgangspunt van het AMTTT verhaal te groot en eigenlijk ook te makkelijk. De issues sociale media en de morele dilemma’s die daaruit voortkomen, liggen al tijden op straat. Je hoeft ze alleen maar op te rapen. Vanwege de knap opgezette voorstelling – op audiovisueel gebied perfect uitgevoerd – kregen Faegre, Coops en Bonny een staand applaus.

 

TaxiWars

TaxiWars is veruit de beste band van de Lage Landen

Tom Barman is gruizige en raspende kruising van Tom Waits, Tone Loc en zichzelf, voorzien van hypnotische sax pulsen

TaxiWars, wat een naam. Het roept beelden op van rivaliserende groepen mannen in de grote, norse boulevards van een metropool zoals Brussel. Want uit België daar komt TaxiWars vandaan en is donderdag 7 november te gast bij November Music 2019 in Willem Twee poppodium. “Have a grip on my soul.”

TaxiWars
Tom Barman

TaxiWars en Anna Meredith die vooraf ging aan de set van Tom Barman (dEUS) en de zijnen maken deel uit van Moodz, het jazz en elektronica vlaggenschip van November Music.

TaxiWars

Al bij de soundcheck die nogal moeizaam verloopt, merk je de virtuositeit van de bandleden en zie je de nerveuze danspassen van frontman en zanger Tom Barman. Na veel geroep over en weer met de geluidsmannen is de band tevreden en trekt zich terug. Publiek druppelt binnen, een stuk minder dan bij aanvang van de set van Anna Meredith.

TaxiWars
Tom Barman

TaxiWars laat er geen gras over groeien en start fel en strak met het gedreven funky jazz Fever van het gelijknamige album uit 2016. Een fijne hoofdrol voor saxofonist Robin Verheyen. Er is toch technisch iets niet goed met de microfoon van Barman. Als Fever is afgelopen wordt de mic direct vervangen.

TaxiWars
Nicolas Thys

Soul Repair, ook van het Fever album, begint klassiek met een hoofdrol voor de contrabas van Nicolas Thys maar al snel loopt het tempo op en zingt Barman snel en intens dat een ziel gerepareerd moet worden. Aan het eind is nog weinig over van het klassieke begin.

Artificial Horizon

TaxiWars
Robin Verheyen

Dropshot van het recent uitgebrachte album Artificial Horizon is een cool en ingehouden nummer met een Tom Barman die balanceert tussen zang en rap. Het werkt. Het is jazz van de Grote Stad en je ziet taxi’s door brede boulevards suizen. TaxiWars doet zijn naam eer aan met deze track. Dan volgt het korte titelnummer Artificial Horizon en nu gaat het tempo rap omhoog. Robin Verheyen stoot ritmische pulsen uit zijn saxofoon, dermate dat het meer een percussie instrument wordt. Hypnotische pulsen als het ware. Barman zingt in de stream van die pulsaties, hakkend, stotend.

TaxiWars
Antoine Pierre

The Glare, Irritated Love, Rosco en Different Or Not staan behalve Rosco ook op Artificial Horizon. In de intro van The Glare komt de mix met Tom Waits even naar bovendrijven. Barman vervolgt pratend en zingend met het nerveuze spel van Verheyen op saxofoon. Irritated Love is een oceaan van rust met een heerlijke sax solo. Different Or Not is een popsong rechtstreeks uit de jaren ’60. Ook dát kan TaxiWars, popsongs maken.

TaxiWars hypnotische songs
Bridges van het album Fever is het begin van het meest interessante deel van deze free funky jazz set. Bridges is een voortkabbelend nummer opgezet in klassieke jazz patronen. In Who That gaat saxofonist Verheyen helemaal los en schroomt niet om er flink naast en vreselijk schril te blazen.

Apotheose

TaxiWars
Infinity Cove

Dan komt het geweldige Infinity Cove, langer uitgesponnen dan de drie minuten op het Artificial Horizon album. Dit nummer is de apotheose van de avond. Strakke beat, terzake doende vocals en een magistrale Verheyen die op zijn sax het publiek als gehypnotiseerde ratten betovert. “Have a grip on my soul,” declameert TaxiWars voortdurend.

Sharp Practice eveneens op het nieuwe album is lekker dansbaar. De afsluiting is aan Death Ride Through Wet Snow van het TaxiWars album uit 2016. Roffelende drums, hot sax en de donker raspende stem van Tom Barman die rapper Tone Loc aanhaalt. Wilde free jazz en een terecht slot. TaxiWars geeft nog een toegift na aandringen van de enthousiaste fans.

TaxiWars
Jumps & grooves

Na dit optreden even alles laten bezinken. Eenmaal thuis kom ik tot de conclusie deze avond de beste band der Lage Landen te hebben gezien. Volwassen muziek gemaakt door zeer professionele musici die ijzersterke nummers met de nodige improvisaties levendig op een podium uitvoeren. TaxiWars 4 ever.


Bandleden TaxiWars
Tom Barman (vocals)
Robin Verheyen (saxophones)
Nicolas Thys (contrabas)
Antoine Pierre (drums)

Fotografie: Wim Roelsma, Artishoot Fotografie

Anna Meredith

Anna Meredith citeert met tomeloze energie uit vele bronnen

Traktatie op dance, pop, house, rock, city beats, minimal, close harmony en nordic drums

Het nieuwe album FIBS van Anna Meredith is 25 oktober j.l. uitgebracht en dat feit is niet onbesproken gebleven tijdens het optreden. Donderdag 7 november staat Anna Meredith met haar band op de bühne van Willem Twee poppodium. Op 8 en 9 november staat Meredith op diverse concerten in Groningen. We hebben dus deels te maken met een promo tour van dat nieuwe album. November Music 2019 is daarin meegenomen, slim van en gunstig voor beide partijen.

Anna Meredith

Anna Meredith
Anna Meredith

Klokslag 21.00 uur betreden vijf personen het podium van de Grote Zaal van Willem Twee. De Schotse componist Anna Meredith, geboren in Londen maar grootgebracht in Schotland, is een begaafde muzikant en zo ook haar begeleiders. Dat blijkt uit vele dingen in de loop van het concert.

Anna Meredith
Anna Meredith frontwoman

De Grote Zaal van Willem Twee stroomt vol. Veel bezoekers van het November Music festival komen af op het concert van Anna Meredith, nieuwsgierig gemaakt door de vele lovende persberichten en de faam die haar vooruit snelt. Meredith is hot en cult.

Anna Meredith
Anna’s energieke show

Energie
Het eerste nummer Sawbones komt van dat nieuwe album FIBS en de start pakt je direct bij de keel. Geen halve zaken bij deze band. Meredith speelt als een wildeman (excusez le mot) op de toetsen, de blonde haren van Maddie Cute op cello wapperen mee met de snoeiharde beats die door Sam Wilson op drums worden voortgestuwd. Jack Ross op gitaar en Tom Kelly op tuba maken dit pakkend begin compleet. Het nummer eindigt net zo abrupt als het begint en laat het publiek nu al naar adem snakken.

Deze diashow vereist JavaScript.

Geen tijd om op adem te komen want Inhale Exhale (!) wordt direct ingezet. Dit strak up tempo poppy nummer staat ook op FIBS en als je je ogen sluit, waan je jezelf op een dance party. De mix naar het nummer R-Type van het album Varmints (2016) neemt je verder mee in dat gevoel beland te zijn op een rave uit de jaren ’90. Wat is het wild en tomeloos.

Anna Meredith
Maddie Cutte – cello

Het rustige Ribbons  van het FIBS album met een lief aangezet stemmetje is een wereld van verschil. Orlok van de EP Jet Black Raider (2013) is een op hol geslagen citaat van Philip Glass. IJzersterk nummer, vol duistere lading en héél erg filmisch.

Anna Meredith
Anna Meredith – frontwoman

Frontwoman
Anna Meredith is naast componist/muzikant een eerste klas frontwoman. Zij maakt en steelt de show. Op haar verzoek komt het publiek schoorvoetend naar het podium. “It’s so lonely up here,” klinkt haar smeekbede. Meredith praat over de release van het nieuwe FIBS album, dat morgen een muziekfestival in Groningen op de agenda staat en over een grappige AR app waar het nummer moonmoons op staat. “But even my mum didn’t downloaded it.

Metal & Glass
De show gaat verder met Killjoy van FIBS dat weer een pop nummer is, met het tempo van een versnelde mars. Gelijk daarna het al besproken moonmoons dat meditatief begint met een hoofdrol voor de cello van Maddie Cutte. Het zou bijna kamermuziek kunnen zijn, ware het niet dat in het middenstuk het volume van de synthesizer nogal aanzwelt. Maar dat is nog niets vergeleken bij het aansluitend nummer Nautilus van de soundtrack van de speelfilm Eight Grade (2018) waar Anna Meredith de muziek voor schreef. Het ritme houdt het hele nummer genadeloos aan en zou een metalband niet misstaan.

Anna Meredith
Metal & Glass

De laatste twee nummers zijn het lichtvoetige Something Helpful, een single uit 2016, een niemendalletje bijna. Terug naar FIBS met Paramour dat ook op single is verschenen. Dit sluitnummer is een echte symfonisch rocknummer met wilde nordic drums dat in elk voetbalstadion gespeeld kan worden. Drummer Sam Wilson voert het ritme op, gitarist Jack Ross giert erdoor heen, intermezzo’s à la Philip Glass (hij alweer) geven slechts een korte adempauze. Dan is het op, zo lijkt het. Maar het publiek wil meer en krijgt het ook. De toegift is The Vapours van het album Varmints.

Anna Meredith
Anna Meredith en band

Bij Anna Meredith komen veel bronnen samen. Soms wringt het en is het meligheid troef. Vaker kloppen de combinaties wel en beleef je iets wat echt is. En dan die energie, die tomeloze energie.


Bandleden Anna Meredith:
Anna Meredith – zang, percussion, klarinet, keyboards, synths
Sam Wilson – drums, glockenspiel, zang
Jack Ross – gitaar, zang
Tom Kelly – tuba, zang
Maddie Cutte – cello, zang

Fotografie: Wim Roelsma, Artishoot Fotografie

 

Clittenband

Clittenband biedt knap uitgevoerd totaalprogramma

EP release De Smaak Van Verhalen geeft tips om je relatie nieuw leven in te blazen

Clittenband. Wat is het? Kleinkunst, nederpop, woordkunst, satire, muziektheater, cabaret, vaudeville, variété. Het is eigenlijk een beetje van alles bij elkaar, bedenk je na een klein uur als de show is afgelopen. De release  van de EP De Smaak Van Verhalen is in ieder geval niet standaard met een Noortje Dupont die de show draagt.

EP Release Clittenband

Clittenband
Clittenband – EP release in de Toonzaal

De EP release in Willem Twee Toonzaal begint klokslag 21.00 uur. Het is dus zaak om er op tijd te zijn op straffe dat je niet meer binnen mag komen.

In de in rood gehulde Toonzaal wacht je een soort tableau vivant maar dan de moderne variant ervan. Achter een kleine tafel pal bij het podium zitten Aya Dupont en Hannah Schuur. Noortje Dupont staat wat verderop achter een microfoonstandaard.

Clittenband
Noortje Dupont solo

Op het podium staan drie musici en zijn er props voor de komende show uitgestald. De performers hebben allemaal een donkere zonnebril op en zwijgen in alle talen. Beetje een sinistere sfeer die haar uitwerking niet mist. Iedereen is stil of praat zacht.

De klok slaat negen en het licht wordt gedimd. Noortje begint aan een solo van het nummer Waarschijnlijk waarmee de EP begint en dat ook op single is verschenen. Altijd leuk zo’n unplugged uitvoering want teksten komen duidelijker over.

Toonzaal

Clittenband
Clittenband maakt praatje met publiek en tussendoor wijntje drinken

Na de solo komt Noortje bij Aya en Hannah zitten. Een man met hoge zwarte hoed op komt aan de tafel staan en schenkt rode wijn in. Noortje begint een praatje met een vrouw die op de eerste rij zit. Of mevrouw wist waar ze moest zijn? En dat de EP release in de Toonzaal plaatsvindt en niet in de Willem Twee? De toon van het gesprek is ietwat vinnig, een milde vorm van verhoortechnieken. Typisch Clittenband.

Na dit praatje volgt Woorden, het tweede nummer van de EP. Hannah strijkt met een lepel over een wasbord, Aya speelt op een Yamaha reface synthesizer en Noortje zingt en tokkelt op haar gitaar. De Smaak Van Verhalen smaakt naar wijn en andermans woorden. Na dit lied staan de drie bandleden op en lopen het podium op. De intro is afgerond, de show begint.

Hoe houd je je relatie in leven?

Clittenband
Jingle Bells Rock

Liefde, relaties, dating, sex, galanterie, avontuur en andere dingen om je relatie spannend te houden. Hannah somt achter haar drumstel een waslijst aan tips op als je relatie in een afdruiprek is beland. Die tips gelden meer voor mannen dan hun eega’s. In het nummer Uit Je Bed is de relatie in ieder geval nog springlevend.

De man met de hoge hoed blijkt de pianist te zijn, een percussionist vult de ritmesectie aan, een tweede gitarist en backing vocalist maken de sound van Clittenband compleet. De show begint te wervelen en de zusjes Dupont doen een komische variété-dans, terwijl zij de kersttraditional Jingle Bells Rock zingen. Het publiek geniet en lacht om deze vaudeville opvoering.

Naast nummers uit de nieuwe EP speelt de band ook Kom je Mee van het debuutalbum Lavendelavendel. In dat nummer zingt Noortje over een nogal getroebleerde verhouding. Ook dat is de kracht in de verhalen die Clittenband vertelt Ze worden niet standaard verwoord.

Het is al moeilijk genoeg om in het Nederlands woorden te vinden met een mooie klankkleur die ook nog een goed verhaal te vertellen hebben.

#Landschapsporno van Clittenband
#Landschapsporno

Voordat het nummer #Landschapsporno begint, komen twee danseressen aan weerszijden van het podium staan. Ze dansen alleen bij de ritmische gedeelten van het nummer. #Landschapsporno wordt door Spotify aangemerkt als explicit. Ik heb echter geen aanstootgevende taal in het nummer kunnen ontdekken.

De voorstelling eindigt met het nummer Waarschijnlijk, nu met de voltallige band. Het is een sterk nummer en terecht dat het op single is getrokken.

Clittenband
De Smaak Van Verhalen crew

Next level
Clittenband doet een poging het Nederlandstalige lied tot een next level te brengen en is daar met de nieuwe EP in geslaagd. De Smaak Van Verhalen is gericht op tekst met alle bijkomende woordspelingen waar Clittenband patent op heeft. De Willem Twee Toonzaal locatie is goed gekozen. Hier luistert het publiek met aandacht naar de teksten van Noortje Dupont.


Met dank aan Jaap Joris Super Formosa Photography voor de foto’s.

Clittenband

De Smaak Van Verhalen klinkt ’s nachts het beste

Clittenband consequent in tempo, woordspelingen en dubbelzinnigheden

Clittenband publiceerde vrijdag 18 oktober haar tweede EP De Smaak Van Verhalen op Spotify. In 2018 bracht de band haar eerste EP Lavendelavendel uit die ook op de streamingdienst is te beluisteren. De Smaak Van Verhalen is meer dan een voortzetting van het debuutalbum. Eén ding is wel zeker, de band is consequent.

De Smaak Van Verhalen

Smaak Verhalen
Noortje Dupont – Casper Menting

De Smaak Van Verhalen telt 6 tracks inclusief de single Waarschijnlijk waarmee de EP ook begint. De andere titels zijn Woorden | Uit Je Bed | Over, Hoop | #Landschapsporno  | Waarschijnlijk (single).

IJl en minimalistisch

De Smaak Van Verhalen
Clittenband

Net als de EP Lavendelavendel is de focus van De Smaak Van Verhalen gericht op de tekst met alle bijkomende woordspelingen waar de band patent op heeft. Het instrumentele deel is minimalistisch en lijkt meer decoratief van aard. Dat komt de zang van Noortje Dupont alleen maar ten goede. Haar lichte en heldere stem is bij tijd en wijle ijl en versterkt het minimale karakter van hun muziek. De band maakt daar effectief gebruik van.

Dat ijle aspect contrasteert als erotiek om de hoek komt kijken. Ook dat is een belangrijk aspect van Clittenband (what’s in a name). Zo grof als Merol of O, Kutjes wordt het echter nooit. Het is eerder stout te noemen. “Doe me niks aan maar kleedt mij uit,” in het lied Kom Je Mee uit Lavendelavendel is erg leuk gevonden.

Deze diashow vereist JavaScript.

In het openingsnummer Waarschijnlijk van De Smaak van Verhalen verlangt een vrouw naar haar minnaar en zingt Noortje dat zijn lange nagels haar rug krassen en zij zijn stoppels over haar wang voelt. Deze zin uit #Landschapsporno zet aan tot denken: “Je warme adem naast me blaast . ..  (break) . . . mijn zinnen weg.” In het wat stevigere nummer Uit Je Bed blijft de frase “Ik slaap wel in het afdruiprek” je bij.

Zo wemelt het van geslaagde woord- en zinspelingen in De Smaak Van Verhalen, wel minder expliciet dan het eerste album. Clittenband heeft een rake EP uitgebracht en de single Waarschijnlijk klinkt lekker als je ’s nachts over de snelwegen rijdt.

 

 

voorronde Bossche Band Battle

Allerlei smaken derde voorronde Bossche Band Battle

Jury unaniem welke twee bands doorgaan naar halve finale

De derde voorronde van de Bossche Band Battle 2019 speelt zich voor de tweede keer af in Brouwpodium De Vaart. Tijdens deze laatste voorronde strijden Spelfout, Morning Dawn, Spark of Sanity, Miscellaneaous en Myth of Origin voor een plek in één van de halve finales.

voorronde
Jury – Pascal Vugts en Pascale Paanakker

Vijftien bands presenteren zich gedurende drie voorrondes voor een plek in één van de twee halve finales. Elke band krijgt in de voorrondes 20 minuten de tijd om de jury te overtuigen van hun kunnen. Na afsluiting van de voorrondes krijgen twee bands een wildcard toebedeeld om alsnog aan de halve finales deel te nemen. In totaal treden acht bands op verdeeld over de twee halve finales die in P79 gehouden worden.

Bossche bands tot wasdom

voorronde Bossche Band Battle
Morning Dawn

In de derde voorronde staan twee Bossche bands – Morning Dawn en Spelfout –  op het podium van een sfeervolle Brouwpodium De Vaart. Het lootje trekken bepaalt dat Morning Dawn het spits afbijt en Spelfout daarna aan de beurt is. KLANKGAT volgt deze twee bands al geruime tijd, eigenlijk al vanaf het begin. De voorlopige conclusie is dat beide bands de groei naar wasdom doorzetten.

voorronde Bossche Band Battle
Spelfout

Morning Dawn
Morning Dawn heeft het afgelopen jaar flink geschreven aan nieuwe nummers waarvan een aantal op deze derde voorronde wordt gespeeld. Laat er geen misverstand zijn, de band maakt nog steeds stevige alternatieve rock, nu zijn er echter meer tempowisselingen en nuances ingebouwd. In de muur van geluid staan ramen wijd open. Ook hun act is veranderd, minder gespring meer accent op de muziek. De stem van zanger Dennis Sluijter klinkt voller, vooral in de rustigere delen is meer evenwicht.

Bossche Band Battle
Dennis Sluijter

Spelfout
Spelfout balanceert tussen kleinkunst en Nederpop, luidt het commentaar van de jury. Nederrock is een accuratere benaming, want de band zet stevig aan en houdt dat hun hele optreden vast. Zanger Johan van Bommel heeft ook een sterke podium performance en zoekt op uitdagende manier het contact op met het publiek. Het spel van de jonge bassist Tijn van der Kooij wekt de terechte jaloezie van jurylid Pascal Vugts op. Toetsenist en zangeres Domique Aberkrom vult goed aan ondanks een paar foutjes in haar solo.

voorronde
Johan van Bommel

De combinatie van verschillende disciplines en genres maken Spelfout bijzonder en de groei van Johan als performer is nog lang niet teneinde.

Miscellaneous

Deze diashow vereist JavaScript.

Miscellaneous komt in de plaats van de band Vine official. De zanger is ziek geworden en daarom werd hun optreden in deze voorronde afgezegd. Geen nood want de drie mannen van Miscellaneous grijpen deze kans met beide handen aan om zich in de Bossche Band Battle te presenteren. De band maakt een gloedvolle mix van blues en rock. De mannen zijn goed op elkaar ingespeeld wat wijst op een rijk gevulde podiumervaring. Zanger/gitarist Nicolaï Giezen, bassist Frank van der Helm en drummer Rigo Smulders willen zoveel mogelijk live optreden. Bij deze.

Myth of Origin
Zangeres/frontvrouw Linda Heinen is een opvallende verschijning. Zij is echt de blikvanger van de band en bij deze voorronde gekleed als een privé-secretaresse met veel bling bling als ze het podium opkomt. Die vermomming houdt ze het eerste nummer – Skin Deep – aan, hoewel haar handen en gezicht al vrij snel met nepbloed zijn besmeurd. Na Skin Deep speelt de band de nummers Blood And Broken Nails en Demons Beneath Our Road van hun EP Rites of Passage.

Deze diashow vereist JavaScript.

In het derde nummer heeft Linda zich ontdaan van de secretaresse outfit en heur haar losgemaakt. Als een volwaardig lid van een metalband headbangt ze zwierig achter de mic. De band maakt indruk en gebrul is de beloning van hun verpletterende act. Bijzonder is dat Myth of Origin voor het eerst in deze samenstelling naar buiten treedt.

Spark of Sanity

Deze diashow vereist JavaScript.

Spark of Sanity uit Zaltbommel is een poprock band met composities die toch even anders zijn volgens het oordeel van de jury. Bjorn Schouten (bassist), Laurens Lamberts (zanger), Nick Mastenbroek (drummer) en Robin van Son (gitarist) zijn jong, hun live performance is dat allesbehalve want het klinkt en oogt professioneel en volwassen. Dat ze het publiek – veel familie is gekomen ter ondersteuning – vragen om mee te klappen, zij hen vergeven. Erg aanstekelijke muziek en Laurens is goed bij stem, helder en krachtig.

Unaniem
De jury laat lang op zich wachten en wekt de indruk moeilijk tot een beslissing te kunnen komen. Verre van dat, blijkt. Na afloop zegt een jurylid dat ze alle drie van meet af aan unaniem zijn geweest in hun keuze. Morning Dawn en Spark of Sanity gaan door naar de halve finale die in twee rondes gehouden wordt in P79.

Deze diashow vereist JavaScript.

 

Magnetic Spacemen

Magnetic Spacemen hemels spervuur in hels tempo

Energiek, lawaaierig, brutaal, schreeuwerig en steengoed

“Héé Den Bosch, wanneer denken jullie dat de Magnetic Spacemen weer terugkomen in Den Bosch? En zijn de Magnetic Spacemen hier ooit geweest met Popronde? Nee, hè?” Op deze wijze wordt het publiek in De Knillispoort toegesproken door frontman Sam Pols. De mensen kunnen er wel om lachen, want deze band uit Tuk (?) en opgericht in 2014 is ronduit een verrassing. Energiek, lawaaierig, brutaal, schreeuwerig en steengoed.

Magnetic Spacemen

Magnetic Spacemen
Sam Pols

‘Magnetic Spacemen is een nieuwe jonge rauwe garagerockband met een super energieke show, klaar om de wereld te veroveren!’, staat geschreven in de BIO van hun website. Daar is geen enkel woord teveel of onwaar. En als het aan de vilein lachende frontman Sam Pols ligt, gaat dat liever eerder gisteren dan vandaag gebeuren, dat wereld veroveren.

Magnetic Spacemen
Magnetic Spacemen

Toch duurt het even voordat de band goed op dreef komt. Ze beginnen voortvarend maar het blijft een vormloze rot herrie. De lyrics zijn onverstaanbaar en je kunt je terecht afvragen welke zin zingen überhaupt heeft, als je er niks van verstaat. Maar rond de koers van het vierde nummer – de titel is mij ontschoten – begint het tij te keren.

Deze diashow vereist JavaScript.

Er komt ruimte voor langere instrumentele gedeelten en door alle rauwheid heen hoor je hemels gitaarwerk en weg ijlende riffjes. Psychedelische rock. De Magnetic Spacemen gaan op een intergalactische ruimtetoer en nemen je mee naar verre planeten en sterrenstelsels. We raken los van de planeet. Het publiek geniet zichtbaar en op de eerste rij gaan de armen omhoog en er wordt hier en daar zelfs gedanst. De beat van de drums en bas is robuust, de gitaren vertellen het verhaal.

Magnetic Spacemen
space trip

Zowel de Magnetic Spacemen als het publiek kunnen er niet genoeg van krijgen en eigenlijk is het jammer dat deze band zo vroeg – 19.30 uur – staat geprogrammeerd. De band geeft twee lange toegiften en dan is dat het einde van deze onverwachte space trip.


Magnetic Spacemen zijn:
Sam Pols – zang/gitaar
Max Novak – drums
Redmer Kamsma – bas
Michiel Kemper- gitaar