Zoë Sluis

Zangeres Zoë Sluis wil vooral Zoë Sluis blijven

Ik hoef niet beroemd, bekend en groots te worden

Singer songwriter Zoë Sluis wil vooral zichzelf blijven. Ik hoef niet beroemd, bekend en groots te worden, zei deze jonge zangeres uit Den Bosch. Zij laat zich niet snel gek maken. De negentienjarige Zoë Sluis trad zaterdagmiddag 4 februari op in Maestro’s Recordcafé bij de zogenaamde Instore Optredens.

Zoë Sluis

‘Je kunt me singer songwriter noemen, alleen schrijf ik nog niet mijn eigen nummers. Ik cover heel veel nummers en die krijgen al snel een lieflijk randje, maar ik probeer wel van alle kanten muziek te coveren. Er zit best wel een mix in. Ik speel dadelijk bijvoorbeeld een nummer van Eminem. Maar omdat ík het zing, met een gitaar, wordt het al snel een zachtere versie van.’

Aan het woord is Zoë Sluis uit Den Bosch die zaterdagmiddag 4 februari een optreden had bij Maestro’s Recordcafé. Zoë is geboren in Zaltbommel maar woont vanaf haar achtste in Den Bosch. Ze geeft duidelijk aan hoe zij zichzelf ziet in de muziekwereld.

KLANKGAT: Hoe zie jij je carrière tegemoet?
Zoë Sluis: Ik hoef niet beroemd, bekend en groots te worden. Maar ik wil dit soort dingen [spelen in kleine podia, red.] gewoon heel veel doen. Ik studeer ook niet in de muziek. Ik doe een foto- en filmopleiding. Maar veel van mijn vrije tijd gaat toch ook wel in de muziek zitten.

Mits het het niet uit de hand gaat lopen en je alsnog succesvol wordt?
(lacht) Het is niet zo dat ik het tegen zou gaan, maar het is niet mijn doel dat ik ernaar toewerk om groots of bekend te worden. Ik wil gewoon Zoë Sluis blijven.

Zoë heeft dan ook geen producent of management achter zich. Zij is wel crew member bij Studi073.

Zoë Sluis
Zoë Sluis in Maestro’s Recordcafé

Wat doe je bij Studi073?
Vanuit daar heb ik heel veel mensen ontmoet en mogelijkheden gekregen om op heel verschillende en kleine plekjes te spelen. Daardoor krijg ik toch een klein beetje een naam in Den Bosch. De muziekwereld in Den Bosch is helemaal niet zo groot eigenlijk en voor je het weet rol je ergens in.

In Den Bosch willen veel café’s live muziek verzorgen. Het zijn goede tijden voor singer songwriters.
Ik heb zelf nog niet zoveel in café’s en winkels gespeeld. Dus vooral bij Studio073, kleine evenementen of het Winterparadijs. En dus nu hier bij Recordcafé.

Zoë Sluis zong covers van onder meer Tom Waits, Eminem, Hudson Taylor, George Ezra, Cold War Kids en The Police. Zonder meer een mix van uiteenlopende muziekgenres die door deze talentvolle en jonge zangeres warm en gevoelig werden gecoverd.

Navarone unplugged

Navarone unplugged in Maestro’s Recordcafé

Dark Americana klinkt draadloos dreigender dan elektrisch

De rockband Navarone speelde unplugged nummers van het album Oscillation in platenzaak Maestro’s Recordcafé op zaterdag 28 januari. De band trad op voor een enthousiast Bosch publiek.

Navarone unplugged

Navarone begon met Snake, het eerste nummer van de plaat Oscillation en het was al gelijk raak. Volgens drummer Bram Versteeg is Snake echt een ‘hardrock nummer met attitude’.

KLANKGAT: Ik vind het nummer unplugged veel spannender dan de elektrische versie.
Bram Versteeg: Dat kan, iedereen kan zo zijn voorkeur hebben. We hebben vanochtend gerepeteerd op sommige nummers om te kijken hoe ze akoestisch klinken en ze wat aangepast. Snake kreeg op deze manier een extra dreigende lading en zou goed passen in een thriller-serie zoals True Detective. Als ik het dan mag plaatsen zou ik het Dark Americana willen noemen.

Navarone
Merijn zingt Snake

De band vervolgde na dit sterke openingsnummer met de andere nummers van het nieuwe album zoals Don’t Belong, Soon I’ll Be Home en Showtime. Ik zag sommige mensen meezingen. Dat zag ook zanger Merijn van Haren die daar een opmerking over maakte. ” Ik zie mensen meezingen. Dat vind ik knap want de plaat is pas tien dagen uit.”

De frontman van de band kreeg het publiek goed mee bij de wat meer toegankelijke nummers door de mensen mee te laten zingen. De band zat goed in zijn vel en had er duidelijk zin in. Door die goede zin en het enthousiaste publiek speelde de band veel langer dan gepland. Het optreden zou hooguit een half uur duren maar dat werd met meer dan een uur overschreden.

2017 kan wel eens het jaar van dé grote doorbraak voor de band worden, schreef 3voor12 in haar recensie over het optreden van Navarone op 20 januari in Doornroosje, Nijmegen. Dat zou zomaar kunnen. Het nieuwe album heeft hit potentie genoeg.

Navarone
Navarone in platenzaak Maestro’s Recordcafé

Benaderbaar Navarone
Mocht die doorbraak er inderdaad komen en Navarone bekend ja zelfs beroemd wordt, dan zijn optredens zoals afgelopen zaterdagmiddag in Den Bosch op zo’n kleine locatie verleden tijd. Toch wil de band benaderbaar blijven, zei Bram Versteeg.

Blijft Navarone in de toekomst nog zo benaderbaar?
Je moet elke situatie inschatten. Als er duizenden mensen op je afkomen dan kan je niet iedereen te woord staan. Wij vinden dit soort optredens zoals hier in deze platenzaak erg leuk om te doen. Laatst hadden wij een signeersessie van onze nieuwe plaat. Daar kwamen veel mensen op af. Dan kan je echt niet iedereen te woord staan.


Navarone schakelde voor het maken van Oscillation producent Joost van den Broek in, in een vaste studioruimte van Sandlane Recording Facilties in Rijen, N-B. Dat had de band nog nooit gedaan. De opnames begonnen in de zomer van 2016 met maandenlang spelen, opnemen en editen. Eigenlijk zou Oscillation op 22 oktober 2016 uitgebracht worden maar dat werd verzet naar 20 januari 2017. De reden was een nieuw platenlabel (Rodeostar) en een nieuw management.

Leden Navarone:
Merijn van Haren (zang),
Kees Lewiszong (gitaar),
Roman Huijbreghs (gitaar),
Bram Versteeg (bas),
Robin Assen (drums)

Michael Dotson

Michael Dotson Chicago blues in Maestro’s Record café

Dutch Tour 2016 van een bluesgigant

Gitarist Michael Dotson (59) speelde onvervalste Chicago blues in Maestro’s Recordcafé. De platenzaak in de Hinthamerstraat liep zondagmiddag 11 december vol liefhebbers van deze blues genre. Michael Dotson is op dit moment op tournee. Het is zeker 4 jaar geleden dat hij in Nederland is geweest. Als een soort intro zei hij voordat hij ging spelen: “I love Northern Europe.”

Wie is Michael Dotson

Michael Dotson
Michael Dotson

Dotson geldt als een van de meest authentieke Chicagoblues gitaristen van zijn generatie. En dat was zondagmiddag in het Recordcafé goed te horen. Begeleid door een drummer speelde deze begenadigde gitarist de ene na de andere song.

Zijn ietwat rauwe stem past natuurlijk naadloos op dit blues genre. Door de pers van de vakbladen en de nationale en internationale radio wordt Dotson geprezen om zijn eenvoud en het fabelachtige gitaarspel.

Zijn riffs roepen allerlei soorten beelden op zoals lange treinen die door de vlaktes van Noord-Amerika rijden. Dotson zelf sprak over evaporated blues. Wat hij daarmee bedoelde werd niet echt duidelijk. Maar wat maakt het uit? Het was gewoon fijne, rauwe muziek. Recht naar je hart.

Van side- naar sologitarist
Michael Dotson speelde jaren als sidegitarist in de Chicago bluesscene. Zes jaar lang was hij gitarist bij Magic Slim & the Teardrops. Dotson won met deze formatie de vooraanstaande WC Handy Award in 2003. Hij toerde jarenlang met Magic Slim door Zuid- en Noord-Amerika.

Michael Dotson
Chicago blues

Daarnaast toerde hij met diverse andere artiesten door onder meer Japan, Spanje, Duitsland, België en Nederland. Na deze tour sloot hij zich aan bij Mississippi Heat, een van de langstlopende Chicago Bluesbands.

Dutch Tour
En nu is Michael Dotson weer beschikbaar voor alle blues podia en festivals in Nederland en België voor een solo of bandshow zoals in het Recordcafé in Den Bosch. De platenzaak stond vol liefhebbers van de Chicagoblues en met name van deze bluesgitarist. Zijn lange hypnotiserende solo’s en felle riffs dompelen je in het warm bad van de blues. Het was alsof je in een lange goederentrein zat die dagenlang door de eindeloze vlaktes van Noord-Amerika trok.