Irrelevator

Irrelevator stuurt eerste plaat de wereld in

Bosch trio maakt boeiende Music For The Insignificant

Sinds een kleine maand staat Music For The Insignificant online, de debuutplaat van de instrumentale band Irrelevator. Deze nieuwe Bossche band bestaat uit oudgediende muzikanten die alle drie hun sporen al verdiend hebben. Ze stonden januari jongstleden al op het podium tijdens een avond On The House, nog voor één van hun nummers wereldkundig was gemaakt.

Irrelevator
Irrelevator live On The House

Irrelevator

De eerste single van Irrelevator, Repeat After Me, zag vlak daarna het levenslicht en is het beluisteren én bekijken meer dan waard. Strak drum-, gitaar- en basspel aangevuld met rake samples begeleiden licht vervreemdende beelden uit een mythisch zwart-wit verleden- een goede combinatie van geluid en beeld, door de band zelf ingespeeld en opgenomen in één van de repetitieruimtes van de W2. Vervolgens hebben ze de nummers zelf afgemixt en gemonteerd. Een knap staaltje huisvlijt en een goed voorbeeld van de doe-het-zelf-gedachte waar eind vorige eeuw de punk mee begonnen is.

Artwork

Irrelevator
Hoes Music For The Insignificant

Ook het artwork komt uit eigen keuken en is prima in orde maar dat kan niet anders gezien de grafische achtergrond van de bassist. Kort hierop volgde hun tweede single, Epic Flaws Of The Mind en nu is daar Music For The Insignificant, hun eerste ‘volle’ plaat die sinds een maand online te beluisteren en te downloaden is.
De drie heren van Irrelevator zijn geen nieuwkomers in de muziek. Paul drumde jaren geleden onder andere bij Crowbar, een Bosch hardcore trio, Ab heeft als componist, arrangeur en gitarist een aantal muziektheaterstukken gemaakt, waarbij hij geholpen werd door Jan Hein op bas.

Welk hoekje
Dat dit ze geen windeieren legt blijkt duidelijk bij het beluisteren van ‘Music…’. Strakke drums, mooie volle baspartijen aangevuld met lekkere gitaarlicks danwel -riffs. Als kersje op de tompoes weet Irrelevator de ene keer een glimlach, een andere keer verwondering te wekken met hun keuze van samples. Maar in welk hoekje valt hun muziek? Een klein rondje refenties doen? NoMeansNo, Victims Family, een vleugje Residents? Metal? Mathcore? Jazz? Hardcore? Punk?
Irrelevator speelt instrumentale nummers. Dynamisch. Stevig. De ene keer hoekig, een andere keer redelijk recht toe, recht aan rockend. Maar altijd gevarieerd, met knappe breaks om je aandacht bij de les te houden. En steevast strak. De thema’s van de nummers worden bepaald door de gebruikte samples.

Humor

Irrelevator
Irrelevator live

Dat Irrelevator humor hoog in het vaandel heeft blijkt uit titels als God Lives In My Fishtank en Squeeze My Tompoucy. Repeat After Me, Round Pyramid en It All Started With The Mexicans tonen een maatschappelijke betrokkenheid. Dat Irrelevator toch een beetje op afstand blijft komt wellicht juist door het instrumentale van hun muziek. Het jezelf identificeren met een vocalist(e), met een eigen stem en dictie is er niet bij. Ook het cleane gitaargeluid houdt mij wat op afstand. Het had voor mij wat vetter aangezet mogen zijn. Maar aan de andere kant, over smaak valt eindeloos te twisten.
Ook de beperkte technische mogelijkheden van de basale apparatuur in een repetitiehol laten wel wat te wensen over natuurlijk. Hopelijk is er in de toekomst meer mogelijk op dit vlak.

Nog een bewijs dat Irrelevator in is voor een geintje: bij de ‘lancering’ van ‘Music…’ was het mogelijk om mee te doen aan een loterij. Je kon hierbij een plectrum van de bassist winnen. Dat het hier een volkomen random plectrum betrof omdat hij zelf nooit zo’n plastic plaatje gebruikt, mocht de pret niet drukken.
De drie heren van Irrelevator hebben een fraaie eerste stap gezet, Music For The Insignificant is hoorbaar met veel plezier ingespeeld.


Zaterdag 16 februari heb je de kans om Irrelevator live te zien. Ze spelen dan als voorprogramma van Tangled Horns in Brouwcafé De Vaart.

Irrelevator:
Paul van de Koevering, drums
Ab van de Meerendonk, gitaar
Jan Hein Arens, bas

Foto’s van Facebookpagina Irrelevator

On The House

Bakkes, Deposit en RagePyre zijn On The House

Hardcorepunk vaste hap op de vrijdagavonden

In deze tijden van pakjes, boompjes en muzieklijstjes is het tof dat Willem Twee poppodium een On The House avond programmeert met louter hardcore. Drie bands staan vrijdag 7 december op het programma, waarvan Bakkes het spits mocht afbijten.

Bakkes

On The House
Bakkes

Het startschot van On The House wordt gegeven met de partypoppers van een groep vrienden en fans die vanuit Tilburg met Bakkes zijn mee gekomen. Van dik hout zaagt men Bakkes met goeie recht toe recht aan hardcore. Vergezeld van een dikke knipoog (Bier Halen) en een boodschap (nie lullen maar doen) laten de dame en heren veel ervaring en plezier zien. Tilburg Hardcore leeft!

Bandleden
bas: Bianca van Iersel
drums: Serge Smolders
gitaar: Remco Geers
gitaar: David Naeyé
zang: Gijs Kramer

Deposit

On The House
Deposit

Na een wat rommelige soundcheck is Deposit aan de beurt. Vanaf tel 1 vertrekt de band met een bloedvaart en heeft de zanger het podium van de Kleine Zaal verlaten om in de pit z’n energie kwijt te kunnen. Naarmate deze On The House set vordert, wordt Deposit regelmatig geplaagd door technisch ongemak. Dat de zang daardoor niet altijd even helder te horen is, maakt deze jonge honden geen ene reet uit. Hun variant van hardcore lijkt wat invloeden van klassieke thrash te hebben en hun geluid komt wat over als Dirty Rotten Imbeciles (D.R.I.) ten tijde van Crossover.

Bandleden
Mark van Gelderen (zanger)
Martijn Lievense (gitaar)
Erik Jeroense (bass)
Dieter Kieft (drums)

RagePyre

Deze diashow vereist JavaScript.

Aan RagePyre de eer om deze On The House avond af te sluiten. Het is mijn kleine persoonlijke mening dat trio’s strakker spelen dan bands die uit meer muzikanten bestaan, simpelweg omdat foutjes eerder opvallen. De verwachtingen zijn dan ook een tikje gespannen, toen RagePyre aftikt om te gaan. En het is waar, technisch valt er weinig op af te dingen. Een strak spelende drummer met creatieve ideeën, strakke gitaarpartijen en een strakke bassist.

Het beeld klopt, het geluid klopt. Hoe het dan komt dat ze de zaal niet meekrijgen? Dat is mij een raadsel. Misschien zijn het de songteksten – het herhalen van een songtitel als tekst spreekt niet echt tot de verbeelding. Wellicht dat mijn kwartje ten aanzien van RagePyre nog een keertje valt, deze avond heeft wat mij betreft een beter einde mogen krijgen. Volgende keer beter.
EP: Don’t Touch Me

Bandleden
Rollo Bartollo – Lead Vocals&Bass
Hans van Och – Drums&Vocals
Janoes van Hout – Guitar&Vocals


Willem Twee’s On the House staat voor Iedere vrijdagavond gratis entree in de Kleine Zaal van Willem Twee Poppodium. Programmeurs van On The House zijn Pascale Paanakker en Rob van der Ham aka Robbie Rebel.
Fotografie: Sandra Leijtens – Sandra Leijtens Photography