Popronde

Popronde tovert Den Bosch om tot grote muzikale zapper

Dé avond dat hiphop, metal, pop en drum-'n-bass zusterlijk naast elkaar bestaan

Op vrijdag 25 september verandert de Bossche binnenstad in de grootste, meest veelzijdige platenzaak van het land. Popronde Den Bosch strijkt weer neer, en wie denkt dat hij voor één specifiek genre de deur uit kan, heeft het mis. De kracht van deze avond schuilt juist in de chaos van de diversiteit. Het is de ultieme avond om je muzikale oogkleppen af te zetten en je te laten meesleuren van intieme melancholie naar rauwe herrie.

Popronde Den Bosch

Popronde dwingt je tot een muzikale ontdekkingsreis langs locaties waar je normaal gesproken heel andere dingen doet dan headbangen of wegdromen. Overdag zit je er misschien nog voor een frisse coupe bij de lokale kapper, een speciaalbier in de Uilenburg of een kop koffie in een kledingzaak. Maar vanaf 19:00 uur transformeren deze vertrouwde plekken en bruine cafés tot dampende poppodia. Vroeg op de avond struikel je in de historische Knillispoort bijvoorbeeld al over de eerste, fijne indie-parels.

Popronde
Else Lena

Wanneer de avond echt op gang komt, zoek je rond de klok van 21:30 uur de bezwerende sferen op in Eet- & Borrelcafé De Druif. Hier laat Else Lena haar melancholische, Nederlandstalige popverhalen over de Markt galmen. Een intiem rustpunt, want direct daarna schakelt de programmering onherroepelijk over naar een veel hogere versnelling.

Om 21:45 uur zet je namelijk koers richting de rauwere randen van de stad: de Tramkade. Op het brouwpodium van de Bossche Brouwers laat de Amsterdamse post-punkformatie KRAM zien waarom zij de Amsterdamse Popprijs 2025 hebben gepakt. Hun explosieve live-energie en rammelende gitaren zetten de bierbrouwerij gegarandeerd volledig op zijn kop.

Popronde
KRAM

Nog natrillend van de gitaren zap je door naar The Grass Company, waar om 22:45 uur de dromerige, filmische pop-rockklanken van de Zandvoortse Wendy Moore onder je huid kruipen. Haar donkere popvibe vult de ruimte en bewijst hoe veelzijdig de Nederlandse underground is.

Voor wie daarna nog niet klaar is met dwalen, biedt de elektronische nacht uitkomst. De gitaren maken plaats voor diepe bassen wanneer de nachtbrakers diep in de nacht doorstromen naar de officiële clubvibe tijdens de afterparties in Willem Twee. Popronde Den Bosch is dé avond waarop hiphop, metal, pop en drum-‘n-bass broederlijk naast elkaar bestaan. Het is gratis, het is verrassend, en zorg dat je batterij vol is: zap lekker mee.

Warbuhl

Zwoele chaos Utrechtse formatie Warbuhl op Boulevard

Nederhip-popgroep zet het gratis openluchtpodium lekker op zijn kop

De klok slaat elf uur ’s avonds als de Utrechtse formatie Warbuhl het podium betreedt op Theaterfestival Boulevard. Het is een warme, zwoele zomeravond in Den Bosch en het gratis toegankelijke openluchtterrein staat bomvol.

Warbuhl

Wie dacht dat het publiek op de woensdagavond toe was aan een rustige afsluiting onder de sterrenhemel, zat er compleet naast. Vanaf de allereerste seconde transformeerde de vijfkoppige vriendengroep het plein in een dance event. Wat de band zelf omschrijft als “de strakst georganiseerde chaos aller tijden”, bleek live een schot in de roos.

De energie spatte direct van het open podium. De unieke sound van de band — een vrolijke kruising tussen de nostalgische ska van Doe Maar en de moderne, aanstekelijke feestvibe van Goldband — sloeg onmiddellijk over op de vooral jonge menigte.

Warbuhl
Warbuhl op dreef

Stilstaan was in de warme nachtlucht simpelweg geen optie. Met pompende beats, messcherpe blazerslijnen en poëtische hiphop-flarden kregen de heren het diverse festivalpubliek moeiteloos in beweging. Toevallige voorbijgangers en terrasbezoekers bleven hangen en werden direct meegezogen in de feestvreugde.

Het absolute hoogtepunt van de nacht was de uitvoering van hun hit ‘Dopamine’. De synergie tussen de vijf bandleden, die elkaar al sinds de middelbare school kennen, was voelbaar op het onoverdekte podium. Hun onderlinge chemie werkt aanstekelijk; de muzikanten gunnen elkaar de spotlights en vullen elkaar naadloos aan.

Hun muzikale spel is ontzettend strak, maar behoudt die heerlijke, nonchalante charme uit hun vroege ‘Johan en Jeppe’-tijd. Warbuhl nam de lome warmte van de late woensdagavond weg en verving deze door pure, onversneden adrenaline. Er werd niet alleen gesprongen, maar ook luidkeels meegezongen met de poëtische Nederlandstalige teksten die verrassend goed overeind bleven in deze feestelijke setting.

Warbuhl
onversneden adrenaline

Toen de laatste tonen wegstierven in de nacht, bleef een bezweet publiek achter onder de blote hemel. Warbuhl bewees op Boulevard dat ze de sprong naar de grote podia definitief hebben gemaakt. Dit gratis optreden was het ultieme bewijs dat deze bende Utrechtse smaakmakers klaar is om heel Nederland te veroveren.



PARRA.DICE

Collectief PARRA.DICE zet kaders uit op de Parade

De dansvloer kwam in beweging door snelle ritmes en een boodschap van liefde

Het collectief PARRA.DICE speelde zondagavond op de Bossche Parade. Om 23:00 uur begon de negenkoppige formatie aan hun optreden op festival Boulevard, op een moment dat het nog vrij rustig is op de openlucht dansvloer.

Vanaf de start richtte de band zich op het overbrengen van hun specifieke visie op verbinding en acceptatie. De instrumentalisten lieten vanaf de eerste composities horen dat hun geluid stevig verankerd is in een breed scala aan culturele invloeden.

PARRA.DICE

PARRA.DICE
voorwoord PARRA.DICE

Voor de start van de feitelijke muziek sprak de speaker van het gezelschap het publiek toe. In dit korte openingswoord werd nadrukkelijk gesteld dat iedereen hier mag zijn wie die wil zijn en mag liefhebben wie die wil.

Deze boodschap zette de toon voor een optreden waarin inclusiviteit en gelijkwaardigheid de basis vormden. Dit zorgde direct voor een duidelijke en enthousiaste reactie onder de aanwezigen op het festival plein, nog voordat de eerste noten klonken


De Parade was zondagavond minder druk bezocht dan tijdens de drukste momenten op de vrijdag en zaterdag, maar de dansvloer voor het podium raakte desondanks bezet. Bezoekers volgden de dynamiek van de muzikanten op het podium van dichtbij.

PARRA.DICE speelde deze avond werk van het album TURN THE DICE, dat eerder dit jaar is uitgebracht. Vooral de reeks snelle nummers uit het repertoire kreeg respons van het publiek. De driekoppige blazerssectie en de ritmesectie vulden elkaar hierbij strak aan, wat het publiek gedurende het concert in beweging hield.


PARRA.DICE liet op Theaterfestival Boulevard zien dat ze ook zonder een grote massa een goede sfeer kunnen neerzetten. Met hun mix van jazz, afrobeat en latin droegen ze hun maatschappelijke boodschap op een rustige manier uit. Dit gratis optreden in de openlucht bleef kwalitatief overeind en bood een helder overzicht van hun muzikale kunnen aan het einde van het eerste festivalweekend.


Rumours

LP Rumours van Fleetwood Mac verkoopt nog steeds goed

De nummers hebben direct te maken met de relationele drama’s binnen de band

Het album Rumours van Fleetwood Mac blijft een fenomeen in de platenzaken, zelfs bijna 50 jaar na de release in 1977. In 2025 stond de LP in Nederland zelfs nog in de top 10 van bestverkochte albums, tussen moderne sterren als Taylor Swift en Roxy Dekker.

Rumours

Rumours
Fleetwood Mac

Doogan van Doogan Records hier in Den Bosch vertelde dat hij bij de opening van zijn platenzaak het advies kreeg om in ieder geval een paar elpees van Rumours op voorraad te hebben. Wat zit daar toch achter, die aanhoudende populariteit van dat album?

De aanhoudende populariteit van Rumours is te danken aan een unieke combinatie van factoren:

  • Universele thema’s en emotionele rauwheid: De teksten gaan over relatiebreuken, overspel en hartzeer—ervaringen die van alle tijden zijn. Omdat de bandleden tijdens de opnames zelf in een emotionele chaos zaten en over elkaar schreven, voelt de muziek oprecht en intens aan.
  • Tijdloze productie: Het album wordt geprezen om de “gepolijste” maar organische klank. De combinatie van pop-gevoeligheid en rock-authenticiteit zorgt ervoor dat de nummers ook nu nog modern klinken op de radio en streamingdiensten.
  • Ontdekking door nieuwe generaties (Gen Z): Dankzij sociale media zoals TikTok bereikt het album constant een nieuw, jong publiek. Virale video’s, zoals die van Nathan Apodaca op het nummer Dreams, hebben de verkoopcijfers herhaaldelijk een boost gegeven.
  • Hoogwaardige vinyl-kwaliteit: Voor vinylliefhebbers wordt Rumours vaak gezien als een “must-have” vanwege de uitstekende mastering en geluidskwaliteit, wat de fysieke verkoop van lp’s stimuleert.
  • De “Soap-opera” factor: De turbulente geschiedenis van de band—drugsgebruik, affaires en ruzies tijdens het maken van de plaat—fascineert luisteraars nog steeds en geeft de muziek een extra dimensie die veel moderne projecten missen. Hieronder vind je de nodige juicy verhalen.

De nummers op Rumours hebben direct te maken met de relationele drama’s binnen de band.

Rumours
Stevie Nicks

Hier zijn de specifieke achtergrondverhalen van de bekendste nummers:

  • Go Your Own Way: Dit nummer is geschreven door Lindsey Buckingham als een bittere boodschap aan Stevie Nicks na de breuk van hun knipperlichtrelatie. Nicks had vooral een hekel aan de zin “Packing up, shacking up is all you wanna do”, omdat ze dit onterecht vond, maar Buckingham weigerde de tekst aan te passen.
  • The Chain: Dit is het enige nummer op het album dat door alle vijf de bandleden is geschreven. Het werd letterlijk als een lappendeken in elkaar gezet uit verschillende losse demo’s, waaronder een eerdere opname van Stevie Nicks genaamd Keep Me Twenty. De iconische baslijn aan het einde fungeert als het symbool voor de muzikale ketting die de band ondanks alle ruzies bij elkaar hield.
  • Dreams: Stevie Nicks schreef dit nummer in slechts tien minuten, zittend op een bed in een studio die destijds eigendom was van Sly Stone. Het was haar kalme, filosofische antwoord op het agressieve Go Your Own Way van Buckingham. Waar hij zong over verwijten, zong zij over berusting en het feit dat de eenzaamheid hem uiteindelijk zou inhalen.
  • Don’t Stop: Christine McVie schreef dit vrolijke, optimistische nummer na haar scheiding van bassist John McVie. Na acht jaar huwelijk praatten de twee nauwelijks meer met elkaar, behalve over muziek. Het nummer was haar manier om te zeggen dat ze de neerslachtigheid achter zich wilde laten en vooruit keek naar de toekomst.
  • You Make Loving Fun: Dit nummer werd ook geschreven door Christine McVie, maar had een pijnlijke lading voor haar ex-man John. Het gaat namelijk over haar nieuwe relatie met Curry Grant, de lichttechnicus van de band. Om de sfeer in de studio werkbaar te houden, vertelde Christine in eerste instantie aan John dat het nummer over haar hond ging…

Opera op de Paradeccc

Zwoele Midzomernachtsdroom Opera op de Parade

De enorme toeloop naar de Parade illustreert de honger naar concerten

Shakespeare’s beroemde A Midsummer Night’s Dream, Een Midzomernachtsdroom, in het bos van fee koning Oberon wordt uitgevoerd door Opera op de Parade. De twee lange jaren van concertdroogte laten duidelijk hun effect zien want het is nog nooit zo druk geweest op de Parade.

Midzomernachtsdroom Opera op de Parade

Midzomernachtsdroom
Kristina Bitenc – Midzomernachtsdroom

A Midsummer Night’s Dream is geschreven door de Engelse componist Benjamin Britten (1913-1976). Het verhaal gaat over verliefdheid, ontrouw, extase, verdriet en verzoening die tijdens Midzomernacht hoog oplopen en een vurige ontlading zoeken. De diepste verlangens en angsten worden in deze opera blootgelegd. Regisseur Ola Mafaalani buit deze sensuele komedie van Shakespeare/Britten ten volle uit. En dat op deze toch al zwoele avond van 23 juni waar het onweer zich in de verre verten dreigend aankondigt.

De Sloveense sopraan Kristina Bitenc speelt als Titania, echtgenote van de fee koning Oberon, naast de Belgische countertenor Jan Wouters één van de hoofdrollen. De muzikale leiding is in handen van Karel Deseure. De organisatie is weer vertrouwd: philharmonie zuidnederland, Opera Zuid en Theater aan de Parade met medewerking Internationaal Vocalisten Concours en de gemeente ’s-Hertogenbosch.

Ik kom wat later aan op de Parade. De opera begint om 19:30 uur maar dat tijdstip is moeilijk haalbaar als je net zoals ik, werkt in de Randstad. Ik tref een overvolle en vooral hele warme Parade aan. Aan de buitenkanten van het terrein is van enige rangschikking van stoeltjes geen enkele sprake. Chaos troef maar het ziet er wel erg gezellig uit met al die wijnkoelers en picknickmandjes.

Met mijn reservering ticket mag ik door van de beveiliging. Maar mijn stoel is echter bezet door een bejaarde vrouw die ik moeilijk kan vragen plaats te maken. Dan maar terug naar de buitenkant waar een glas koele witte wijn alles wegspoelt en goedmaakt.

Gezellige boel
Gezellige boel

De spelers, het koor en het orkest zijn kleine poppetjes in de verte maar het audiosysteem is op orde. Kristina Bitenc en Jan Wouters zijn erg goed bij stem. Het is een mooie, zwoele muziekavond hier op de Parade.

Slow Lane Artwok

Holi Fools zijn zeer verknocht aan de Slow Lane

Ruud Fieten en Romee Cooler doen alles op hun eigen(wijze) manier en wij mogen mee luisteren

Ruud Fieten en Romee Cooler vormen al geruime tijd het singer songwriter duo Holi Fools. In de corona zomer van 2020 interviewde KLANKGAT hen in het Funpark van het Werkwarenhuis aan de Tramkade. Ze hebben nu Slow Lane, hun eerste single, uitgebracht. Maar nu als de nieuwe Bossche band Holi Fools.

Holi Fools – Slow Lane

Holi Fools
Ruud en Romee in hun yurt

We make high-end DIY-music for the masses, staat op de Spotify account van de band te lezen. DIY staat voor Do It Yourself, doe-het-zelf. Ruud en Romee wonen in zelfgebouwde houten yurt (of joert) dat niet alleen dient als thuisbasis maar ook als muziekstudio. Hier schrijven ze hun songs en nemen ze waarschijnlijk ook hun nummers op.

En verder schrijven ze op Spotify: We like taking it slow. Dat kun je wel stellen. Daar is dan ook de single Slow Lane uitgerold, uit die levenshouding. Het nummer houdt een ritme aan dat de Amerikanen laid back noemen, achteroverleunend, ontspannen. Bijna een lullabye.

Slow Lane ademt het rustige landelijke leven uit. Ruud Fieten zingt in het refrein dan ook ‘I am addicted to the Slow Lane’, de rechterrijstrook bestemd voor het langzame verkeer.

Als single duurt het lied relatief lang, iets meer dan vijf minuten. Dat zou gezien het trage tempo funest kunnen zijn, ware het niet dat door een lange, bijna geheel instrumentele outro de song een interessante wending aanneemt.

Holi Fools
Holi Fools – Slow Lane ©Artwork

‘Pass me by, it’s allright I am addicted tot the Slow Lane,’ zingt Ruud Fieten. Dan begint die outro met Ruud aan een jankende gitaar terwijl hij de zin voortdurend blijft zingen maar die steeds gesmoorder klinkt en andere stemmen gemengd met lo-fi ruis de song binnendringen.

Geluiden van een dominante gedigitaliseerde buitenwereld kruipen in de binnenwereld van Romee en Ruud. Gesmoord zingt Ruud herhaaldelijk dat hij verknocht is aan de Slow Lane. De jankende gitaar verhevigt dat verlangen dat steeds meer overstemd raakt.

De Slow Lane wordt ingehaald door de Fast Lane.


Slow Lane

Steffen Morrison

Steffen Morrison speelt BLVRD-tent pas laat plat

In The Art Of Being Human gaat Morrison verder dan alleen maar een avond vol moves & grooves

Steffen Morrison speelt al jaren de zalen plat. Dat deed hij ook in de hete zomer van 2018 in de BLVRD-theatertent op de Parade. Onvergetelijk. In The Art Of Being Human gaat hij verder. Hij wil doorgroeien als mens, man, artiest en vader. De show van vanavond op Theaterfestival Boulevard is in twee stukken te verdelen: het hoofdthema The Art Of Being Human en de toegift.

Steffen Morrison

Steffen Morrison
Steffen Morrison

Het is een wat andere Steffen Morrison die ik vanavond zie optreden, hier op de grasvelden van het Zuiderpark. Wat ik van zijn optreden in 2018 in de BLVRD-theatertent op de Parade kan herinneren, is een rauwe show en pakkende nummers die het publiek toen behoorlijk opzweepten. Dat kan nu onmogelijk, want iedereen moet op zijn stoel blijven zitten en dansen is helemaal uit den boze. Hooguit meeklappen en wat meezingen. En toch is niet alles aan corona te wijten.

gele schoenen
de gele schoenen van Steffen

Positiviteit
Wat ik zo uit diverse media kan optekenen is dat Steffen Morrison ‘op zoek is naar de puzzelstukjes die zich vormen tot de man die hij vandaag de dag is geworden’. Deze quote haal ik uit een review naar aanleiding van zijn laatste album Soul Revolution uit 2020. Die zoektocht heeft hij nu vormgegeven in de show The Art Of Being Human. Kernpunt in die show is volgens mij positiviteit die in het nummer Positivity tot uitdrukking komt.

En daar wringt de schoen nou voor mij. Over schoenen gesproken: die gele schoenen van Steffen zijn fantastisch, maar dit terzijde. Ik houd niet van shows met een boodschap. De zielenroerselen van een artiest hoeven voor mij niet al te expliciet genoemd te worden. Ellende en blijdschap moet je goed verpakken.

Je kan je dan afvragen wat ik eigenlijk te zoeken heb op deze show? Wel, dat is helder: ik vind Steffen Morrison een geweldige zanger en performer. En dat is hij vanavond weer. Goed bij stem, krachtig en soulfull. De band is voortreffelijk. Maar de nummers neigen mij teveel naar gospel, middle of the road. Ik wil soul!

frontman & performer
frontman & performer

Vreemd genoeg vliegt de tijd voorbij, ik verveel me niet echt. Steffen verlaat het podium en wordt zowat meteen teruggeroepen door zijn bandleden en het publiek. En dan begint het pas (ook voor mij).

“Dit nummer kennen jullie vast wel,” roept Steffen en ja hoor, de intro van Hard to Handle van Otis Redding klinkt nauwelijks of het publiek schreeuwt en klapt enthousiast. Eindelijk zijn daar weer de moves & grooves. Er volgen nog twee nummers van hetzelfde laken een pak. Ik ben blij met het toetje van deze avond, maar het hoofdgerecht mag voor mij een volgende keer flink wat meer jus krijgen. Ik ga voor soulfood.


BRUUT

Tramkade en de Citadel eenmalige locaties

Editie 2021 van Jazz in Duketown wordt een mix van livestream en hopelijk ook optredens met publiek

Jazz in Duketown kiest in 2021 voor de locaties Tramkade en hoogstwaarschijnlijk de Citadel. Op de Tramkade vinden de concerten plaats in de Verkadefabriek en Willem Twee poppodium. De Citadel is de andere hoofdlocatie. Die beviel vorig jaar als openluchtlocatie erg goed tijdens De Bossche Zomer.

Live Tramkade, Citadel en livestream

Tramkade
Live-acts en/of livestream?

‘Jazz in Duketown 2021 gaat hoe dan ook door’. Met deze sterke uitspraak kwam de organisatie enige tijd geleden naar buiten. “Die durven,” dacht ik gezien de oplopende opnames in ziekenhuizen en IC’s. Voorlopig blijf alles op slot, festivals, theaters, podia en horeca.

Van 21 tot en met 24 mei tijdens het Pinksterweekeinde zijn er tal van concerten gepland. Ik hoop dat dan de versoepelingen zijn doorgevoerd.

Tramkade

Jazz in Duketown verruilt vanwege corona eenmalig de binnenstad van Den Bosch voor de Tramkade. De twee meest voor de hand liggende locaties zijn de Verkadefabriek en Willem Twee Poppodium. Een goede keuze aangezien zij de meest geschikte podia tot hun beschikking hebben. Theater aan de Boulevard valt af vanwege de nieuwbouw op de Parade. De Kaaihallen helemaal achter de Tramkade hadden wat mij betreft ook gekund.

Citadel

Naast locaties als de Verkadefabriek en Willem Twee Poppodium gaat Jazz in Duketown waarschijnlijk gebruik maken van de Citadel, een prachtige buitenlocatie. Vorig jaar tijdens de Bossche Zomer ging ik naar het duo concert van Sven Ratzke en Janne Schra. Dat was echt een belevenis, een traktatie  waar ik een tijdje op kon teren.

ODELION
Margriet Sjoerdsma Odelion

Acts
Wie komen er allemaal? Dit zijn de namen die voorlopig bekend zijn gemaakt: Sven Hammond Soul, New Cool Collective, Margriet Sjoerdsma Odelion Orchestra, Jef Neve, BRUUT! & Anton Goudsmit, en PAX The Humanoid.

Hoe het eruit gaat zien is elke keer afhankelijk van de situatie. Dan zal tegen die tijd pas duidelijk zijn of publiek aanwezig mag zijn.

Het hele festival wordt in ieder geval via een gratis livestream uitgezonden. Zo is Sven Hammond Soul te horen met materiaal van zijn gloednieuwe album waarop hij composities van pianist Thelonious Monk heeft bewerkt.

Let's Jazz
Let’s Jazz

Speakeasies

New Cool Collective brengt het speciale programma ‘Speakeasies’ waarin de tijd van de kleine, illegale concerten uit de tijd van de Amerikaanse drooglegging wordt herbeleefd. De Belgische pianist Jef Neve speelt werk van zijn nieuwe album ‘Mysterium’, een combinatie van jazz met klassieke muziek met onder meer Teus Nobel op trompet.

Het hele festival wordt live gestreamd. Ik koester natuurlijk de hoop dat er ook publiek aanwezig mag zijn bij de optredens. Dat laatste, daar gaat de burgemeester over. LET’S JAZZ FOLKS!

LLustrum Willem Twee studio's

Online lustrum Willem Twee studio’s 2015-2020

De ARP 2500 in studio 2 van Willem Twee studio's is het favoriete speeltje van elektronica muzikanten

Bijna twee jaar geleden openden de Willem Twee studio’s officieel hun deuren voor het publiek. Toch wordt zaterdag 27 september het lustrum Willem Twee studio’s gevierd. Ra, ra, ra, hoe kan dat?

Lustrum Willem Twee studio’s


Ik was erbij die avond van de officiële opening, toen ook Tom Holkenborg – beter bekend onder zijn artiestennaam Junkie XL – op een groot scherm verscheen, helemaal gezoomed vanuit zijn studio in Los Angeles. Daarnaast was ook de wereldberoemdeAmerikaanse dj/musicus en producent Daedelus (Alfred Darlington). De studio’s waren even het epicentrum van analoge elektronica adepten.

Lustrum Willem Twee studio's
Hans Kulk en Rikkert Brok

Want daarin schuilt de kracht en uniciteit van deze studio’s. Ze hebben zeer waardevolle analoge elektronica in huis waaronder een ARP 2500, een echte vintage, hét speeltje bij uitstek van elektronica muzikanten. Maar dan nog is dat lustrum nog niet duidelijk. Het zit namelijk zo:

Vijf jaar geleden rolden de eerste rekken met instrumenten de Toonzaal binnen en startte de opbouw van wat destijds ‘De Toonzaal Studio’ heette. Nadat het CEM (Contactorgaan Elektronische Muziek) zich bij De Toonzaal Studio voegde en na een flinke verbouwing (met hulp van de Gemeente ‘s-Hertogenbosch en Brabant C) openden twee jaar geleden officieel de Willem Twee studios.

Elektronisch lusthof

ARP 2500 – Hainbach en Hans Kulk

De Willem Twee studio’s zijn zonder meer uniek te noemen en een waardevol bezit voor de gemeente ‘s-Hertogenbosch. Het is niet voor niets dat gerenommeerde artiesten aks Daedelus en Hainbach tijdelijk als ‘artists in residence’ in onze stad verblijven. Zij treffen in de studio’s een waar elektronisch lusthof aan. Vooral de aanwezigheid van een ARP 2500 in studio 2 oefent op hen een onverbiddelijke aantrekkingskracht.

De ARP 2500 was de eerste grote synthesizer van de Amerikaanse instrument bouwer ARP Instruments. Het was een monofone analoge synthesizer, die in productie was vanaf 1970 tot ergens in het midden van de jaren zeventig (bron: Wikipedia).

Coronaproof lustrum

Armeno Alberts en Hans Kulk

Ook het lustrum Willem Twee studio’s ontkomt in deze tijden van corona niet aan een aangepaste vorm. Het lustrum gaat een dagprogramma worden, geheel live online met een grote variëteit aan onderdelen; er wordt live geschakeld naar diverse uithoeken van hun grote netwerk.

De middag staat in het teken van educatie, presentaties en interviews, daarna proosten en eten in een mukbang.

In de avond is er een quiz, live muziek vanuit de studio’s en vooropgenomen videos en felicitaties vanuit de hele wereld met artiesten die bij de studio’s hebben gespeeld en/of gewerkt.


Screenshots: The ARP 2500 at Willem Twee Studios – an introduction


Vexed Question

Even geen hete hangijzers in Vexed Question

Wardrobe's nieuwste single is de derde track van het aankomende album Jason

VEXED QUESTION van het latijnse vexata quaestio betekent een kwestie waarover veel wordt gedebatteerd en besproken. Of zoals Johan Verckist frontman van de Antwerpse band Wardrobe het zelf verwoordt: “Het lied gaat een beetje over alle hete hangijzers (vandaar de titel Vexed Question) die onze maatschappij beheersen en dat het leuk zou zijn om gewoon eens te kunnen zeggen: Ik ben ermee weg. Zoek het maar uit!”

Vexed Question

Vexed Question
Vexed Question

Na een paar recente uitstapjes in elektronica luister ik nu naar een onvervalste popsong uit het Indie genre met de intrigerende titel Vexed Question. Maar wat betekent het? Na enig zoeken op internet vond ik al snel een antwoord, maar die was me te cryptisch. De draai die Johan Verckist er aan geeft, brengt meer klaarheid (zie boven).

Het gaat dus om kwesties waar de meningen nogal over verdeeld zijn, hete hangijzers. Hete hangijzers genoeg in deze tijd. Je kan slechts instemmen met die hartekreet van Verckist.
KLANKGAT schreef eerder over Wardrobe. Daarom kwam het bericht van de nieuwe single Vexed Question niet als een verrassing in de chatbox.

Het nummer Vexed Question is inmiddels de derde track van het nieuwe album Jason dat naar verwachting in september uitkomt. De twee eerder verschenen singles zijn Goldilocks en Dead End Kids.

Vexed Question duurt net iets minder dan drie minuten en dat is voor een single een perfectie lengte. De intro duurt 30 seconden en dat is een ietsiepietsie te lang maar ze is wel catchy. De stem van Johan Verckist is herkenbaar. Hij zingt op een vaste lijn met nu en dan een hogere toon en benadrukt daarmee een bepaalde frase. Op dit nummer is zijn stem niet vervormd zoals wel het geval is in die andere single, Goldilocks.

Vexed Question
Johan Verckist in de Toonzaal mei 2019

De kern van de song zit ‘m in het refrein: Who am I to fight the curb, to slice the pearls, the breathing pills? After the world, the minor whirl, I’m out. De zanger verwijst naar protestdemonstraties die uitmonden op straatgevechten en ‘breathing pills’ duidt op de beademing van covid-19 patiënten. Met  ‘After the world, the minor whirl, I’m out’ doelt Verckist waarschijnlijk op de beroemde uitspraak van Lodewijk XIV, de Zonnekoning: “Après moi, le déluge”; Na mij de zondvloed.

Vexed Question is qua inhoud een sterk lied. Ondanks de vrolijke toon van het nummer stemt de strekking van het verhaal dat niet. De overkill aan hete hangijzers eist zijn tol. Mensen zijn het zat. Dat gaat echter niet op voor dit lied dat na een aantal keren luisteren steeds beter klinkt.