Death Star Discotheque

Three is nieuwste release van Death Star Discotheque

Drie nummers postpunk uit de regio Boxtel/Eindhoven ontstaan en ontwikkeld in de lockdown periode

Ons aller hoofdredacteur Ronald werd getipt door Death Star Discotheque zelf, dat ze nieuwe muziek uit hebben gebracht. Of ik eens naar Three wilde luisteren.
Vooropgesteld dat Klankgat met name de Bossche muziekscene een warm hart toedraagt, mogen er ook wel eens uitzonderingen gemaakt worden. Death Star Discotheque (goeie naam!) stamt uit Eindhoven en Boxtel, en vormt bij deze de uitzondering. Wat ook meehelpt, is dat de band 16 december een optreden heeft gepland in het sympathieke café van de Bossche Brouwers aan de Tramkade.

Death Star Discotheque, Three
Death Star Discotheque
Death Star Discotheque – Three

Maar nu waar het feitelijk om draait: de muziek. Three is een EP met daarop drie nummers. Death Star Discotheque heeft eerder al materiaal uitgebracht, zoals op Spotify te vinden is, en dit is hun tweede EP.

Three

De opener, Freedom Of Speech, trapt lekker af met wat gitaar feedback aan het begin. Opvallend is het droge strakke basgeluid wat het nummer sterk overeind houdt. Qua sfeer doet het denken aan de Stooges. Met name de gitaarsolo’s na elk refrein dragen hier aan bij. Het klinkt erg lekker, maar het pianogepingel als afsluiting gaat aan mij voorbij.

Om toch maar de Grote Namen erbij te pakken om de sfeer van een nummer te duiden, het tweede nummer, Colours, heeft iets van Sonic Youth ten tijde van Goo, en van Dinosaur Jr.’s ‘Bug’. Een licht melancholiek nummer, met als kadootje mooie zin ‘She’s like the colours I adore’.

Afsluiter 1000 Eyes doet mij niet zo veel. Het is een soort ‘generic’ postpunk: up-tempo, met schreeuwende zang. Het klinkt lekker strak, maar heeft weinig eigen smoel.

Death Star Discotheque speelt in december in Brouwpodium Bossche Brouwers de Vaart, ik ben wel benieuwd hoe ze live zijn.

Death Star Discotheque
Line-up Death Star Discotheque

Death Star Discotheque is een indie/post-punk band uit Boxtel/Eindhoven.

 De band werd eind 2018 opgericht. Na een periode als trio te hebben gespeeld, werd de band in de zomer van 2021 verstrekt door een bassist.

 De band gaf vele optredens in Nederland (oa in De Pul/Uden en de W2/Den Bosch) en België. In de zomer van 2019 deed de groep een mini-tour in Duitsland (oa Wild at Heart/Berlijn).

 In oktober 2021 verscheen Three, een drie track EP. Eerder verschenen de singles Face Yourself (inclusief clip), Wasting Time en We Are XTC/Dance die in vele Spotify lijstjes werden opgenomen.

The Isolation Sessions
Screenshot The Isolation Sessions

Tijdens de C19 lockdown deed de band een optreden tijdens The Isolation Sessions in de Effenaar, Eindhoven. Dat waren concerten zonder publiek en via livestream uitgezonden. Net als veel andere bands wachtte ook Death Star Discotheque ongeduldig op het moment dat de zalen weer open mochten. De lockdown periode werd benut om te werken aan nieuwe nummers.
 met de EP Three als resultaat.

Line-up:
Michel, vocals/guitar
Roelof, drums
Eugene, guitar
William, bass

Paperday

Paperday brengt als eerste Wasteland uit

Met deze release bevestigt deze Brabantse band in staat te zijn catchy songs te kunnen maken

Paperday kan je met een gerust hart omschrijven als energiek en catchy. Kortom een stevige gitaarband geruggesteund door opzwepend drumwerk en strakke baspartijen. Meng dit goedje samen met zang en fijne teksten en je hebt te maken met een popband die hits kan scoren. Wasteland is de eerste song die uit een complete live sessie wordt gepresenteerd. De live sessie werd in Studio Cube opgenomen. De mixing was in handen van Frans de Visser.

Paperday

Paperday
Danny van der Wielen

Paperday is in 2018 opgericht – door onder meer leden van de opgeheven band Gifter – en komt nu met zijn eerste release. Dat lijkt laat, maar duidt op een muzikale en professionele zelfkennis en toewijding. Je publiceert pas dan als je echt achter staat wat je uitbrengt. Wasteland – Remote Work Sessions, dus.
Voldoet deze release aan de uitspraak van het aangestipte hit potentieel vermogen van de band? Die vraag kan met een grote mate van zekerheid met een JA worden beantwoord. Het nummer is opgebouwd binnen het klassieke frame van een uptempo popsong.

Om te beginnen duurt het nummer 3 minuten en 13 seconden, net binnen de marge van hoe lang een gangbare single mag duren. Daarnaast is de intro met een paar tikken van de drumsticks met meteen daarop de inzet van de gitaren uiterst effectief. Zanger Danny van der Wielen komt precies op het juiste moment, kop af op de dertiende seconde. Meteen bij de strot pakken, zo is het maar net.

Deze diashow vereist JavaScript.

Danny zingt ‘lijzig’ dat wil zeggen dat de zang qua tempo wat lager zit dan het instrumentale deel van de song. Soms is hij bijna aan het praten. Zijn timing is goed, ook na de breaks. Hoe anders is het met de backing vocal van gitarist Thijs Schnater en drummer Daan Benting. Die klinkt schel en aan de timing schort ook een en ander.

Dit is het enige punt van kritiek op dit verder pakkend nummer en straks als Paperday live gaat in Huis 73 op 23 oktober en 26 november in Willem Twee kunnen de fans lekker meebrullen met het refrein: “Aha, up in the Wasteland. aha up in the Wasteland!”


Bassist Milan Camuzeaux heeft de plaats ingenomen van Robin Reijers die eind vorig jaar de band heeft verlaten.

Paperday
Milan Camuzeaux

Screenshots: Wasteland (Remote Work Sessions)

Masquerade

Masquerade ademt sfeer van het mediterrane Venetië

Productieve Bossche componist Chiel Nugter brengt alweer zijn vierde album uit

Het nieuwe album Masquerade van de Bossche componist en gitarist Chiel Nugter is maandag 20 september uitgekomen. Het is inmiddels zijn vierde album in nauwelijks anderhalf jaar tijd.

Voor dit album heeft Chiel samengewerkt met ensemble Zoef en pianist Chris van de Kuilen. In het ensemble speelt ook Maud Busschers uit ‘s-Hertogenbosch. Zij is één van de beste hoboïsten van het land. De video onder in het artikel is gemaakt door de mediaman Remco Coolegem. De albumhoes van Masquerade is getekend door Sanne Hoekstra.

Masquerade

Masquerade
Masquerade – Sanne Hoekstra

Het album Masquerade opent met het nummer Getijde en het roept een melancholische sfeer op die treffend past bij de omschrijving die Chiel Nugter zelf aanvoert: Venetië aan de Middellandse Zee. Het is een dreigend beeld van de Dogenstad – de bijnaam van Venetië – die wordt opgevoerd van die bijzondere stad aan de lagune, uitmondend in de Adriatische Zee.

Waltz of the Dancing Puppets is een klassiek opgebouwde wals met weer een duistere ondertoon die voortborduurt op het openingsnummer. Het past bij het beroemde carnaval van deze stad, waar inwoners zich prachtig uitdossen en gemaskerd rond paraderen. Het nummer Kwetsbaar met mooie, fonetische vocalen van Janneke Stoute verdiept dat onbestemde, onderhuids gemoed nog verder.

Het vierde nummer is het titelnummer Masquerade en dat is zonder meer terecht. Het zou zomaar een soundtrack van een film kunnen zijn dat zich afspeelt in de slecht verlichte steegjes en doodlopende zijkanalen van Venetië, uiteraard tijdens carnaval. Ik moet ook denken aan de klassieke thriller Don’t Look Now die eindigt met een huiveringwekkende achtervolging in de krochten van deze kanalenstad.

Het Zoef ensemble met pianist Chris van de Kuilen zetten zacht en harmonieus in om na enige tijd het tempo en volume te verhogen. Dan volgt een break en gaat het nummer weer wat tempi lager om te eindigen als een stervende zwaan zoals in een klassiek ballet. En dat is wat het werk van Chiel Nugter en dit album in het bijzonder kenmerkt. Het is ‘classic’ klassiek, akoestisch en harmonieus. Electronica komt niet aan de pas en geen spoor van atonaliteit. Een verademing in deze hi-tech wereld waarin beats per minute en autotune de overhand hebben.

Masquerade
Ensemble Zoef en pianist Chris van de Kuilen

Het vijfde van in totaal twaalf nummers is Acacia en het is een geslaagde samenspel van piano en zang. Zangeres Janneke Stoute zingt fonetisch in zelf verzonnen klanken. Toch hoor ik Italiaans aandoende klanken. Acacia zou, zo kan ik me voorstellen, voorgedragen kunnen worden aan een of ander prinselijk hof in de zeventiende eeuw. Van Geluk of Misère begint als een vrolijk nummer uit de Balkan, maar eindigt toch in droefenis en dekt dus de lading van de titel. Het is een bewerking van het gelijknamig nummer dat op het album Vannatuure staat.

Venice is een kort en krachtig nummer met mooi spel van Maud Busschers op de hobo. Een nummer dat mij sterk aan het werk van Vivaldi doet denken. Het volgende nummer Ca’Dario wijkt qua opbouw af van de rest van het album en intrigeert daarom des te meer, met een hoofdrol voor de violisten. Ethos Pathos Logos appelleert wederom aan Vivaldi en zou zich uitstekend lenen voor een pas de deux. Voortreffelijk spel van Floortje de la Fosse op de fluit en zang van Janneke Stoute.

Misère is een solo van Chris van de Kuilen op de piano. Dit nummer schreef hij samen met Chiel Nugter. Het nummer gaat verder daar waar het piano intermezzo van Geluk of Misère eindigt. Het duurt alleen te kort.

De Laatste Deur betekent het einde van het feest, het einde van het leven, een requiem. Achter die laatste deur wacht de zwarte, lugubere gondel (La lugubre gondola van Franz Liszt) die je naar de overkant van de lagune brengt.

Masquerade is tot nu toe het meest uitgebalanceerde werk van Chiel Nugter als componist. Zijn gitaar blijft in de koffer. Chiel is er in geslaagd een aansprekelijk album te maken binnen het populair klassieke genre. Hij omringt zich met uitmuntende musici en ook dat is een talent.

En tenslotte is er nog De Toegift dat 40 seconden duurt. De Toegift lijkt eerder meer op een cliffhanger voor een nieuw album. Wordt vervolgd.


Chiel Nugter – Getijde met Ensemble ZOEF – Chris van de Kuilen


Bezetting Masquerade:

Masquerade
Masquerade – groepsfoto
  • Viool: Stijn Brinkman
  • Viool: Nina Zuure
  • Alt-Viool: Georgios Andreadis
  • Cello: Liutauras Zilaitas
  • Contrabas: Orrin van Leeuwen
  • Piano: Chris van de Kuilen
  • Fluit: Floortje de la Fosse
  • Hobo: Maud Busschers
  • Zang: Janneke Stoute
Nancy Kleurenblind

Ffffreddie Nancy Kleurenblind & De Zingende Roadie

Ballade is een ode aan overleden bassist en basleraar Freddie Cavalli

Nancy Kleurenblind & De Zingende Roadie, een paar apart. In 2019 troffen twee redactieleden van KLANKGAT het duo aan in het stampvolle café De Palm in Den Bosch bij Popronde Nederland.

‘De droogkomische uitstraling van lichtgevende sneakers en een lichtsnoer in de hoodie van de Zingende Roadie en de glitter-plakletters op de bas van Nancy Kleurenblind geven dit duo een kleinkunst-achtige kitsch’. Zo werden ze treffend door redacteur Paul Claassen toentertijd omschreven.

Nancy Kleurenblind & De Zingende Roadie

Nancy Kleurenblind
Nancy Kleurenblind & De Zingende Roadie

Een paar weken geleden kwam de ‘kerstsingle’ met videoclip Ffffreddie uit. Het nummer – een ballad –  gaat over een zekere Freddie wiens naam licht stotterend als Ffffreddie wordt gezongen. Deze Freddie is Freddie Cavalli, de artiestennaam van Fred van Kampen, oud-bassist bij His Wild Rommance van Herman Brood. Hij was daarnaast docent culturele en kunstzinnige vorming aan het Sweelinck College in Amsterdam. Fred van Kampen overleed in 2008.

Nancy Kleurenblind
Ffffreddie

De clip
Het is een wat bevreemdende clip en nogal sober, lees Spartaans, opgenomen, namelijk vanuit slechts één camerastandpunt gericht op een vrouw die zittend gitaar speelt zonder dat je haar gezicht te zien krijgt. Haar felroze gelakte nagels springen meteen in het oog.

Op de achtergrond brandt knetterend hout in een vuurkolf en staat een tweede persoon met lichtgevende sneakers die telkens van kleur veranderen. Haar gezicht komt ook niet in beeld. Deze clip past naadloos bij Nancy Kleurenblind & De Zingende Roadie, beetje raar, typisch Nederlandse oubolligheid, low-budget, anarchistisch, trashy, camp. Kortom, de clip herbergt alle kenmerken van dit eigenzinnig duo. Meligheid troef.

Je blijft desondanks kijken want benieuwd of de gezichten van de twee vrouwen alsnog in beeld komen. Dat gebeurt pas deels helemaal aan het eind. Nancy Kleurenblind popt links in beeld heel even op. De Zingende Roadie trommelt onverstoorbaar op haar casio en blust het vuur daarna met water. Einde clip en het nummer is al veel eerder gestopt.

De Zingende Roadie
De Zingende Roadie

Het nummer, de ballad Ffffreddie
De ik-persoon in het nummer (Nancy of de Roadie?) vertelt dat ze niet meer aanbelt bij Ffffreddie. Want die is dood. Dat wordt niet zo onomwonden gezongen maar op deze wijze: “Zijn huidige locatie is diep onder de grond. ” Of: “Ik zocht je steen maar hij heeft er geen een.” En nog eentje: “Ik voel je om me heen maar ik ben alleen.”

Het is een kort nummer van pakweg 114 seconden. Ffffreddie is luchtig van toon en inhoud  en gaat over een man die nu nog steeds wordt gemist. Als geen ander kunnen Nancy Kleurenblind en De Zingende Roadie daar zo’n leuke draai aan geven. En voor je het weet, zet het nummer zicht vast in de muziekkamer van je hersenen. Oehoe, Ffffreddie.


Screenshots uit videoclip fffFreddie.

Gangbaar

Gangbaar biedt positief vooruitzicht met ‘Een Hele Hoop’

Een muzikaal duwtje in de rug van een nieuw muzikaal duo

Gangbaar, een nieuw muzikaal duo gevormd door Björn Colin en Johan van Bommel, zorgt met een nieuw nummer genaamd Een Hele Hoop voor een positief vooruitzicht naar het nieuwe jaar.

 

Over Gangbaar

Gangbaar
Gangbaar

Op de foto zit Johan wat te jammen op zijn gitaar en Björn waarschijnlijk te mixen op zijn laptop.

 

De twee leden van Gangbaar leerden elkaar kennen tijdens het spelen van het spel Pokémon Go. Toeval of niet, maar de twee klikten direct. Al snel werd het muzikale gereedschap naar voren getoverd en raakte de twee geïnspireerd.

Hoop
Björn en Johan gaan hun gang

Op de sociale media van Gangbaar laten de jongens weten dat ze staan voor een frisse blik op het hedendaagse leven, vormgegeven in een toegankelijk jasje. De genres zullen een constante ontwikkeling door staan en zo zal de luisteraar onder andere rap, funk en rock kunnen verwachten.

Hele Hoop

Het nieuwe jaar was nog maar nét van start, toen het debuut nummer op 2 januari voor het grote publiek te beluisteren was. Het nummer ‘Hele Hoop’ brengt een belangrijke en toepasselijke boodschap over. Na een jaar van ellende, veroorzaakt door het corona virus, kan iedereen wel even een positief duwtje in de rug gebruiken.

Hele Hoop
Een Hele Hoop uitdelen

Zowel in de tekst, als in de videoclip, wordt deze positieve boodschap kenbaar gemaakt. Zo is te zien hoe de jongens kaartjes vol hoop uitdelen op de straten en parken van ‘s-Hertogenbosch en klinken de woorden ‘ik heb een hele hoop voor jou’.

Gangbaar
Livestream koor

Deze laatste woorden van het lied komen zeker binnen. Ze worden gezongen door één groot koor van individuen thuis. Verpleegkundigen in de ziekenhuizen, ouderen thuis, jongeren op hun studentenkamer; alles komt in de videoclip terug. Een beeld dat overeenkomt met de belangrijkste zin in deze tijd: Alleen samen, krijgen wij corona onder controle.’

 


Een Hele Hoop is op Youtube te zien en te beluisteren. Emma de Marterlaere maakte de beelden. Screenshots van videoclip Een Hele Hoop.

 

Vannatuure neemt je mee op sprookjesachtige reis

Een bijzonder muzikale combinatie door jonge talenten uit Oss en Den Bosch

De pas achttienjarige Iris van Nuland schittert met haar talent op haar debuutalbum Vannatuure, samen met de componist Chiel Nugter (30). Het album ‘Vannatuure’ bestaat uit elf nummers, diverse nummers, allen gecreëerd met de simpele ingrediënten van twee instrumenten; een gitaar en viool.

Vannatuure

Als de eerste klanken van het gelijknamige nummer Vannatuure klinken, begint de zogenaamde reis door het sprookjesachtige album. Die tevens in één dag is opgenomen, zo laat van Nuland in een interview met Dtv Nieuws weten.

Chiel Nugter op gitaar

Vannatuure op Spotify

Wanneer het derde nummer van het album klinkt, wordt mijn aandacht getrokken. Een nummer genaamd Duet. Terwijl de klanken van zowel het gitaar als het viool duidelijk aan elkaar gewaagd zijn, is de eindstand van het duel een saamhorigheid van de twee instrumenten. Een strijd tussen de klanken vormt zich tot een prachtig en sterk muzikaal geheel.

Vannatuure
Iris van Nuland op viool

De rest van het album laat ook zeker niet aan haar wensen over. Alle noten die klinken zijn door Chiel gecomponeerd. Overigens wel met als kleine uitzondering het nummer Somnium Fuga, waar een samenwerking met Bart van Liempt aan vooraf ging.

Naast het uitbrengen van haar debuutalbum, heeft Iris niet stilgezeten. Eerder dit jaar heeft ze namelijk de Prinses Christina Concours in haar leeftijdscategorie gewonnen en dus de beste violiste van Nederland is onder de 22 jaar. Een muzikaal sterk jaar voor de jonge violiste dus. Iris van Nuland studeert aan het Conservatorium van Amsterdam en woont in Oss.

Chiel Nugter is componist en gitarist en woonachtig in Den Bosch, Dit jaar bracht hij het album Hertogsstad uit waarover meer in dit artikel.

Vannatuure
Chiel Nugter op gitaar

Vannatuure is sinds 3 december te beluisteren en terug te vinden op zowel Spotify als YouTube. Op Kerstdag is het duo ook op de klassieke zender Radio 4 te beluisteren. Het tijdstip zal later bekend worden gemaakt.

Het hele album op Spotify

Youtube

Foto’s: screenshots Chiel Nugter & Iris van Nuland – Somnium Fuga

 

Profuna Ocean

Continuation nieuwe EP van Profuna Ocean

Voor liefhebbers van Alternative progrock mooie balans tussen zang en instrumentale stukken.

Profuna Ocean komt na vier jaar met nieuw werk in de vorm van de EP Continuation met vijf nummers erop. Het mag dan wel een EP heten, maar tikt toch ruim 25 minuten muziek aan. Er zijn veel albums te vinden waar meer nummers op staan en toch minder lang duren. Ook al heet de EP Continuation, ze gaan toch niet helemaal op dezelfde voet verder als hun vorige plaat In Vacuum. Deze keer geen nummers van ruim 10 minuten, maar een stuk korter en misschien wat toegankelijker voor een groter publiek. Degenen die vorig jaar bij de Bossche Band Battle waren hebben deze band al live kunnen aanschouwen, Profuna Ocean stond toen in de finale.

Profuna Ocean – Continuation

Opener Black Train doet een beetje denken aan jaren ’80 hardrock, met een catchy refrein, koortje in de break en tegen het einde wordt de bas iets steviger aangezet en klinkt de zang iets rauwer. Zanger/gitarist Raoul Potters eindigt met de cryptische zin “Everyone goes away, but not today”. Cc Song klinkt een beetje als Anathema. Het is een sfeervol rustig nummer, gezongen met breekbare stem. Er is veel ruimte voor de toetsen en er zit een heuse gitaarsolo in.

Profuna Ocean
Profuna Ocean – Continuation

Dan een opvallend begin van het nummer I’m Glad You Survived met soort van drumcomputer sound, waardoor het wat eigentijdser klinkt. Dat stuk komt later nog een keer terug in het nummer. Het is een powerballad met een mooie melodieuze zanglijn en Pink Floyd achtige gitaarsolo. Daarna begint NRA rustig, maar versnelt naar een lekker gejaagd tempo in de coupletten om weer terug te schakelen in het refrein. Het zijn fijne tempowisselingen met een mooie lange break. “In denial” en “Wasting bullits on a summer holiday” zijn teksten uit het refrein die je vrijwel meteen mee zingt.

Profuna Ocean
Raoul Potters

Tenslotte is het spannende True Fear een waardige afsluiter, waar de zang als het ware meegevoerd wordt door de muziek met afwijkende maatsoorten en interessante breaks om af te sluiten met een intens en lang instrumentaal eindstuk.

Continuation is een groeibriljant en wordt met elke draaibeurt beter. Er is een mooie balans tussen zang en instrumentale stukken. Voor liefhebbers van Alternative progrock en, de naam is al gevallen, Anathema. Die band is inmiddels helaas ter ziele, maar voor fans van die daar erg ziek van zijn is Profuna Ocean misschien de perfecte pijnstiller. Drie maal daags tot u nemen, baat het niet dan schaadt het niet.

Deze diashow vereist JavaScript.

Op zondagmiddag 25 oktober om 15.30 uur speelt Profuna Ocean vooralsnog in Willem Twee Poppodium voor maximaal 30 personen. Dat is bijna een privé optreden te noemen. Laat die kans niet voorbij gaan.

4 van de 5 sterren wat mij betreft


Profuna Ocean
  • Raoul Potters – zang/gitaar
  • René Visser – keys/synths
  • Arjan Visser – bas
  • Fred den Hartog – drums
DANGEROUS TIMES for the DEAD

Back to the 80’s met Dangerous Times for the Dead

Spandex strepenbroek, pinnenarmband om haren los en headbangen

De band Dangerous Times for the Dead (DT4TD) kan je kenmerken als eighties metal, oftewel New Wave Of Traditional Heavy Metal, afgeleid van de belangrijke stroming New Wave Of British Heavy Metal (N.W.O.T.H.M) waaruit bijvoorbeeld Iron Maiden is ontstaan en inmiddels uitgegroeid is tot een van de grootste metalbands op aarde en bepalend voor een hele nieuwe generatie metalbands. Bijvoorbeeld Metallica heeft veel inspiratie opgedaan uit deze stroming en heeft meerdere bands gecoverd zoals Diamond Head en deze benoemd als inspirators.

 

DANGEROUS TIMES for the DEAD

Nu dan een soort van revival N.W.O.T.H.M. en brengt Dangerous Times for the Dead hun gelijknamige nieuwe single uit op 9 oktober j.l.. De band heeft al een viertal singles uitgebracht en alles is via de digitale streaming kanalen te luisteren. Maar hoe is deze nieuwe vijfde single?

Dangerous Times for the Dead
Cover art Dangerous Times for the Dead

Beginnend met een typische jaren tachtig gitaar riff gevolgd door de kenmerkende hoge gil van zanger Bjørn Ciggaar, dan een couplet met speedmetal invloeden waarbij de zang ietwat monotoon is, gevolgd door een catchy refrein waarbij Bjørn weer wat gevarieerder klinkt en alles direct bekend voorkomt. Nu komt alles eigenlijk wel bekend voor bij DT4TD, alles komt regelrecht uit de jaren tachtig tenslotte. Geïnspireerd door de N.W.O.B.H.M stroom uit die tijd en het lijkt erop dat DT4TD regelrecht de ideeën bij bands als Tyson Dog, Samson, Gaskin en Def Leppard heeft gehaald.

DANGEROUS TIMES for the DEAD
DANGEROUS TIMES for the DEAD

De zang lijkt echt op een kruising tussen Paul Merrell van Jaguar en Alan Marsh van Tokyo Blade die twee belangrijke albums uitbrachten tijdens de N.W.O.B.H.M. periode. De productie is gedaan door Gerrit de bassist en hij is ook verantwoordlijk voor de cover art, waarbij de band als zombie jagers afgebeeld staat samen met de winnaar van een ludieke Instagram wedstrijd.

Deze diashow vereist JavaScript.

DT4TD is een echte do-it-ourself band en neemt zichzelf vooral niet al te serieus.  Ze willen gewoon samen lekker headbangen met een biertje in de hand, wat helaas voorlopig niet zal lukken. Zodoende is het nog wachten hoe Dangerous Times For The Dead het live gaat brengen.

Kortom, Dangerous Times for The Dead, niet origineel maar best lekker.


DANGEROUS TIMES for the DEAD:

Bjørn Ciggaar – Zang
Jeroen Vermeer – Drums (uit Rosmalen)
Dave Pilon – Gitaar
Thijs Bouwman – Gitaar
Gerrit Procée – Basgitaar

Gaandetijd

Hertogstad melodische reis van uiteenlopende stijlen

De sfeer van de muziek van Chiel Nugter ademt dezelfde sfeer uit als die van de stad Den Bosch

De Bossche componist en gitarist Chiel Nugter, schreef het album Hertogstad, een mix van verschillende stijlen. Van neoklassiek, folk tot aan moderne genres. Hertogstad is vooral een ode aan bijzondere plekken van de stad ‘s-Hertogenbosch. Chiel kon Hertogstad realiseren met de medewerking van de gemeente.

Hertogstad

Hertogstad
Hertogstad

Hertogstad is mede mogelijk gemaakt door de gemeente Den Bosch. Chiel heeft een album kunnen realiseren waar hij naar eigen zeggen ‘zijn muzikale creativiteit in kwijt kan’.

“Ik heb de gemeente aangeschreven dat ik graag muziek wilde schrijven voor de in mijn ogen bijzondere plekken/monumenten/gebeurtenissen van de stad, omdat ik van mening ben dat de sfeer die mijn muziek ademt ook de sfeer is die de stad ademt.” Chiel kon aan de slag.

Geen doorsnee plekken

Deze diashow vereist JavaScript.

Bij de realisering van Hertogstad koos Chiel Nugter onderwerpen als het Hellegat of de Watertoren. Niet per se de doorsnee onderwerpen en plekken wanneer er een toerist naar Den Bosch komt.

 

Hertogstad
Dodendans – ©Marc Bolsius

Ook wilde hij graag een orgel nummer uitbrengen in verband met de Sint-Jan.

“Om het nummer de Sint-Jan te noemen of iets dergelijks vond ik te slap. Dus ben ik de Sint-Jan ingelopen met het idee om het nummer te gaan noemen naar de naam van het orgel…..Bleek het orgel geen naam te hebben. Echter bovenop het orgel bijna niet te zien, heb je een trommel die af en toe beweegt genaamd de Dodendans. Hierop heb ik vervolgens het stuk gemaakt.”

Hertogstad
Zwanenbroedershuis

Ook het legendarische Zwanenbroedershuis aan de Hinthamerstraat stond op het verlanglijstje.

“Ik heb een goed gesprek gehad met de heer Witlox, beheerder van het Zwanenbroedershuis. Hij vertelde me over het beleg van Den Bosch. Na me hierin verdiept te hebben vond ik dit ook de aandacht waard. Zo heeft elk nummer wel zijn eigen verhaal.”


Muzikanten

Muzikanten die op Hertogstad Chiel Nugter (gitaar) begeleidden zijn onder andere:

  • De jonge talentvolle violiste Iris van Nuland
  • Chris van der Kuilen (pianist) leraar conservatorium Tilburg
  • Salvatore Locante vocals
  • Henny Gieles (fluitist)
  • Bart van Liempt (muzikale meedenker)

Chiel kwam tijdens de realisering van het album medemuzikanten op onverwachte plekken tegen. Zo ontmoette hij Salvatore Locante in zijn koffietent Salvatore.  Salvatore deed de vocals op het nummer Rivelazione.

Een andere muzikant kwam hij op het station van Amsterdam tegen.

Hertogstad
Chiel Nugter -Hertogstad

“Verder was ik in de corona tijd in Amsterdam. Voordat ik één van de laatste treinen richting Den Bosch wilde pakken hoorde ik iemand prachtig piano spelen op een NS-vleugel. Ik besloot een kijkje te nemen bleek het een medewerker van Thuisbezorgd.nl. Ik vond hem echt veel te goed voor zijn jasje dus ik vroeg hem waarom hij niks met de piano deed. Bleek dat hij net voor de crisis begon besloten heeft vanuit Hongarije naar Amsterdam te verhuizen om hier pianoleraar te worden. Ik vroeg hem zijn gegevens en vier weken later hebben we samen met Iris het nummer Watertoren opgenomen in Paviljoen Ongehoorde Muziek van Bart van Dongen.”

De naam van die Hongaarse pianist luidt Zoltán Rugovics.


Screenshot Hellegat: Jeroen Bosch “Hemel en Hellevaart” vaarroute op de Binnendieze
Het werk van Chiel Nugter met onder meer Hertogstad is te zien op zijn Youtube kanaal.

Clip Zwanenbroeders op Hertogstad

CD Hertogstad op Spotify

Fenix

Nieuwe single van Niek Lathouwers heet Fenix

Vooral in deze moeilijke tijden moet je oog blijven houden voor de loop der dingen, voor de natuur en vogels

De nieuwe single van Niek Lathouwers is online en draagt de titel Fenix. De fenix of feniks in het Nederlands is een vogelachtig fabeldier uit de Griekse mythologie. Het is het dier dat uit zijn eigen as herrijst. Niek Lathouwers geeft met zijn nieuwe single daar zijn eigen draai aan, in deze tijden van corona.

Niek Lathouwers

Niek Lathouwers
Niek Lathouwers

Niek Lathouwers is een geboren Bosschenaar en woont nu in Utrecht. Hij studeerde aan het Koning Willem I College in Den Bosch richting Artiest. Aan de Hogeschool van de Kunsten in Utrecht studeerde hij af als docent Theatermaker. En als mentor van jonge dansers en muzikanten staat hij bekend. Niek werkt regelmatig samen met Dukebox, het productiehuis voor urban & hiphop in Den Bosch.
Ter gelegenheid van het vijftienjarig jubileum van de Verkadefabriek in oktober 2019 kwam Dukebox aan met de dansvoorstelling wYzer die onder auspiciën stond van Niek Lathouwers. Niek wilde in die voorstelling het thema de dilemma’s waarin millennials verkeren, naar voren brengen.

Fenix

Fenix
Fenix
Niek Lathouwers
spoken word / rap

Niek Lathouwers balanceert in zijn werk tussen poëzie, spoken word, rap en zang. Hij past deze verschillende disciplines soms toe in één nummer en die nummers op hun beurt kunnen variëren van jazz, funk, pop of regelrechte urban hip hop. In zijn nieuwe single Fenix houdt Niek het op rap. Fenix is echter geen hip hop nummer. Het zweeft tussen pop en funky jazz. De intro is lekker catchy vooral als de beat invalt en het funky gitaarwerk je verder meeneemt. Een goede en korte intro is het halve werk. Daarna troont Niek je mee in zijn verhaal over vogels, de natuur en de fenix die herrijst.

Niek kwam zelf aan met een toelichting over de inhoud van zijn nieuwe single:
Biggie Smalls kon zich nooit voorstellen dat hij ooit over vogels zou rappen. Ik wel, want de natuur kan prachtig zijn. Zeker in deze klotetijd moet je soms het mooie in de loop der dingen blijven zien. Daar gaat dit nummer over, je je aan de cirkel des levens kunnen onderwerpen’. Daar is geen speld tussen te krijgen. Luister zelf maar.

Musici Fenix: Sebastiaan Bax, piano partijen & andere invullingen, Danique Carmen Kivit en Luuk ten Hoor voor de (backing)vocals, en een geleende beat van Mischa Porte, die tijdens corona elke dag drumpatronen voor vrij gebruik online heeft gezet.


Over Niek Lathouwers:

Niek Lathouwers stond eerder met andere bands al op Oerol, Carré, De Parade, en speelde samen met Lebbis, George & Eran producties. Momenteel is hij bezig met nieuw solowerk, dat laveert tussen Bob Dylan, Jacques Brel, Mos Def.