BARDT

De waan van de dag van BARDT aka Bart van Velzen

Vier Nul Vier nieuwe single van een Bossche songwriter over de onvoorspelbaarheid van het leven

De single Vier Nul Vier van de songwriter BARDT is op 8 maart uitgekomen, dus deze recensie is een beetje mosterd na de maaltijd. Deze single van de Bossche songwriter is echter meer dan de moeite waard om te bespreken.

BARDT – Vier Nul Vier

BARDT
404 – Puk Groen, Puks Illustraties

“De waan waarin ik leef is die van de dag. Ik ren de feiten achterna.” Sterke binnenkomer, de toon is gezet. Als je zo begint dan houd je mensen wel vast. En dat vast dat is waar het nummer over gaat. De zanger is namelijk vastgelopen, mentaal. Hij wordt in zijn hoofd geplaagd door een blauw scherm met het beruchte *404-error. “Ik loop vast, ik loop vast.”

BARDT is de artiestennaam van Bart van Velzen die we nog kennen van DUKEBOX, het productiehuis voor urban & hiphop in Den Bosch. De single die Bart heeft uitgebracht, heeft twee kanten. De melodie klinkt opgewekt, de teksten zijn dat allerminst.

Hij heeft een huis, een vrouw, een kind, een kat en zelfs een volwassen baard maar het is allemaal zo snel gegaan. Goed advies brengt geen geluk, integendeel zelfs. “De tijd gaat sneller als je treurt.” Het lied eindigt met de hartekreet “Ik loop vast. ik loop vast, ik loop vast.

Vier Nul Vier is een professionele productie en blijft geruime tijd in je hoofd hangen. Toch mis ik wat diepte in het vocale werk van zowel de gastzanger als het achtergrondkoor. Bart schrijft en arrangeert de liedjes. Hij besteedt de zang nu nog uit.

Toen Bart in 2020 zowel een burn-out als een kind kreeg werd zijn wereld op zijn kop gezet. Maar het inspireerde hem ook tot nieuw werk.

Hij vond zijn sound ‘symfonische nederpop’ en schreef én arrangeerde zes songs. Samen vormen die liedjes zijn debuutplaat onder de naam BARDT Niet Voorspeld, een conceptalbum over de onvoorspelbaarheid van het leven.

Clip met de 10-jarige hiphop danser Sepp van Ochten. Geschoten in JC Noord.


De productie van de single Vier Nul Vier was in handen van Frans de Visser. In zijn studio Recbaar zijn meerdere opnames gemaakt.

*De foutmelding Error 404 of Not Found is een van de HTTP-statuscodes. De foutmelding wordt gegeven door een webserver wanneer het gevraagde bestand, of preciezer gezegd de URL, niet bestaat. Een van de redenen dat bestanden niet gevonden worden, is linkrot.

Coverfoto: ©Guus van Velthoven

BARDT

Absent Chronicles

Absent Chronicles – What You’ve Won I’ve Lost

Dit debuutalbum bestaat bijna louter uit mooie, korte popsongs die zo op de radio kunnen

Absent Chronicles is de projectnaam van Danny de Vlugt, die eigenlijk audiovisueel kunstenaar is. Op muzikaal vlak werkte hij tot voor kort vooral achter de schermen als producer en songwriter, onder andere voor de K-pop act BTS.

Nu is hij ook zelf op het podium te vinden met een audiovisuele live experience, waarbij visuals gecombineerd worden met synthesizers en trompet. Zo heeft hij afgelopen jaar meegedaan aan de Popronde en speelde Absent Chronicles onlangs nog in Willem Twee Poppodium. En dan is er nu de langspeler What You’ve Won I’ve Lost, zijn debuutalbum.

Absent Chronicles

What you've won I've lost
debuutalbum – What You’ve Won I’ve Lost

Het hele album bestaat bijna louter uit mooie, korte popsongs, waarvan de eerste paar nummers zo op de radio zouden kunnen. Er worden meerdere muziekstijlen gebruikt, soms zelfs in hetzelfde nummer. Ook is er veel variatie in tempo en volume, van fluisterzacht tot krachtige hiphop beats.

En door het gebruik van de vele verschillende vocalisten, een mooie mix van mannelijke en vrouwelijke, krijgt de plaat nog meer diversiteit, maar zonder dat het verzandt in teveel ideeën op één album. Het blijft een evenwichtig geheel, en dat is knap.

Openingsnummer Everland gaat van zwoele r&b naar zweterige dance en Carry On, vindt weer het midden tussen r&b en dubstep light. En met For The Living als afsluiter wordt je meegenomen in een wereld van dromerige pop tot klassiek met prachtige violen aan het einde.

Veel liedjes halen amper de twee minuten, maar blijven daardoor juist wel boeien. Sommige nummers lijken geïnspireerd door geluidskunstenaars als Flume en Oneohtrix Point Never. Die laatste referentie hoor je vooral bij Don’t Smile, I’m Happy Too en ook bij Yesteryears, het korte hoogtepunt (1.47 minuten) van het album, dat echt een geweldig nummer is, met allerlei kekke geluidjes en stevige beats.

Absent Chronicles
Absent Chronicles aka Danny de Vlugt – ©Mickey Obo Photo

Het lekkere trippy Voices klinkt onheilspellend met veel galm, She Knows lijkt wel een samenwerking tussen Flume en FKA Twigs en Unbreakable zou zo een Dua Lipa Dance knaller kunnen zijn. Zoals gezegd, aan variatie geen gebrek. Wat te denken bijvoorbeeld van het nummer Acrobat, dat wordt gezongen in een andere taal, iets wat lijkt op het Oekraïens van Go-A, die we nog kennen van het Songfestival van een paar jaar geleden, gecombineerd met trompet en swingende beats.

What You’ve Won I’ve Lost
Willem Twee Poppodium – ©Mickey Obo Photo

Kortom, What You’ve Won I’ve Lost is een gevarieerde plaat, van internationale kwaliteit, die je op kunt blijven zetten, zonder dat het je gaat vervelen. Een win-win situatie lijkt me.


Fotografie: Mickey Obo Photo

Absent Chronicles – What You’ve Won I’ve Lost (2024)

DUFFHUES

Outsider singer-songwriter DUFFHUES onthult Hunting

Release tiende album ‘Warlock Enemy’ op 1 februari 2024

Muzikant, auteur en kunstenaar DUFFHUES onthult met Hunting een eerste track van zijn nieuwe album. Warlock Enemy is de tiende langspeler van de outsider singer-songwriter en verschijnt op 1 februari 2024.

DUFFHUES

DUFFHUES
DUFFHUES – Hunting

De songs op het nieuwe album zijn niet zelden korte verhalen, met personages die alledaagse, vreemde of absurde dingen meemaken en evenzo handelen. Met beschouwingen – al dan niet verankerd in de verbeelding of de actualiteit – waarin tegelijkertijd een duister, tragisch en melancholisch mensbeeld naar voren komt. De songs zijn ingebed in avant-gardistische blues, roots en folk, hetgeen vaak atypische songstructuren oplevert.

DUFFHUES
Hunting

DUFFHUES (Niels Duffhues) is een uit Den Bosch afkomstige auteur die duistere verhalen ten gehore brengt, sinds 2001 en al tien albums lang. Telkens met een existentialistische blik op de wereld. Zoals een schrijver verhalen schrijft en als boek of bundel uitbrengt, zo schrijft DUFFHUES korte verhalen en brengt ze uit als songs en albums.

Net zo goed kunnen deze songs ‘korte verhalen met muzikale omlijsting’ worden genoemd. Zijn werk is in de basis gestoeld op het oeroude ambacht van troubadour die de wereld observeert en erover vertelt, maar dan met scherpte, venijn en helemaal anno nu.

Herinterpretatie
DUFFHUES’ werk brengt in feite een literaire herinterpretatie van de blues, uit tijden waarin de rootsmuziek zijn oorsprong vond. Naast het schrijven van Engelstalige songs schrijft DUFFHUES korte verhalen in het Nederlands en maakt hij videokunst.

DUFFHUES beschouwt zichzelf als een outsider singer-songwriter. Net als voorganger Murder Call maakte hij Warlock Enemy volledig in zijn eentje; hij schreef de songs, nam ze op – waarbij hij alle instrumenten zelf inspeelde – en mixte het album. Hij nam het album op in een bunker, waar de temperatuur niet boven de dertien graden uit kwam.

Warlock Enemy
Warlock Enemy

Dat deed hij met opzet: in een wereld waar men voortdurend opzoek is naar comfort, leek het hem juist de uitdaging een album te maken met zo min mogelijk comfort. Het eerste vrijgegeven nummer Hunting is een song over het jagen op romantiek en magie, in een wereld die langzaam maar zeker de afgrond inglijdt.

De release van de track gaat gepaard met een op Super 8 film geschoten video.


Tekst: Gijs van de Burgt | Harvest Music
Frontcover foto: Esther van Waalwijk

DUFFHUES: Hunting (2023)

Gewoon Doen

Gewoon Doen van Gewoon Johan is ongewoon

Je kan blijven hopen en dromen maar dromen worden pas werkelijkheid door gewoon te doen

De EP Gewoon Doen van Gewoon Johan – artiestennaam van Johan van Bommel – bestaat uit twee Nederlandstalige en twee Engelse nummers. En dat is nogal ongewoon en eigenlijk uniek in de pophistorie en zeer typerend voor deze eigenzinnige artiest uit Den Bosch.

Gewoon Doen

Gewoon Doen
Gewoon Doen – Gewoon Johan

De EP Gewoon Doen werd op 27 juli uitgebracht en zorgde voor enthousiaste reacties. Wonderlijk genoeg repte niemand een woord over die tweetaligheid van dit debuut. Het is toch wel het eerste wat opvalt aan deze EP ook al heb je er nog geen noot van gehoord.

De conclusie luidt dan ook dat het om een unicum gaat. ‘Gewoon’ dus op de man af vragen hoe dat zit met die tweetaligheid, waarom hij hiervoor heeft gekozen. Johans antwoord was simpel.

“Ik kon het doen dus deed ik het gewoon, gewoon doen. Ik wilde altijd al werken in het Engels en die twee nummers zouden in het Nederlands behalve de taal heel anders zijn. En ook andersom. Ik had die vier nummers klaarliggen. Ik kon het doen gewoon. Talk to Me komt bij mij heel anders over dan Praat met Me.”

De EP

Gewoon Doen
design: Nikki-Jo de Bijl en Sietske Drijver

De EP begint met 0,0 (nul komma nul) en kan je beschouwen als een positief nihilistisch nummer.

We weten niks van dit superlijpe leven
Zo onbegrijpelijk en eindeloos, voor even
Helemaal voor ons, gratis gekregen
Dus doe je ding, welkom in het leven

0,0 We weten helemaal niks
We leven allemaal het leven, maar toch weten we niks

Van zichzelf zegt Johan dat hij helemaal niks weet van belasting, wonen of oorlog maar wel over dromen. En naar ons toe nodigt hij je uit om naar jezelf te kijken om zijn gedachtegang te snappen.

0,0 is alles wat ik weet
Meer dan genoeg en dat is goed

Eyes on the Road
Een regelrechte rocknummer, met een stevige beat die nergens afzwakt. En een oproep om je te houden aan het pad – the road – dat je voor jezelf hebt uitgestippeld. Met een lekkere gitaarsolo als toetje.

I keep my eyes on the road
You gotta keep your eyes on the road
We gotta keep our eyes on the road

I don’t wanna kill somebody
I just wanna love somebody
So Ik keep my eyes on the road

Weg Van Hier
Heel ver weg
Soms wil ik weg ik wil weg van hier
Weg van de toekomst, op naar plezier
Weg van het verleden, ik heb genoeg gestreden

Erg herkenbaar allemaal, wie heeft niet diezelfde verlangens om er even helemaal tussenuit te trekken? Geen gedoe aan je hoofd maar het is o zo moeilijk. Sterk nummer.

Talk to Me
Het laatste nummer begint met een fijne gitaarlick en invallende bass & drums. Zoals dat hoort bij een rocksong. Het is een bijna wanhopige oproep aan een geliefde om te gaan praten, een vrouw die het moeilijk met zichzelf heeft. En ook dat is een aloud terugkerend thema in de pophistorie.

Lois Simonse - cover art
Lois Simonse – cover art

De EP Gewoon Doen is tot stand gekomen in de studio’s van Studio Cube onder de kundige begeleiding van Frans de Visser die zorgde voor de opnames, inspelen van meerdere instrumenten, backing vocals, audioproductie, meedenken met teksten en de videoclip die in de maak is.

Johan werd verder begeleid door zangeres Hesther Ansems op Weg van Hier. Johan Kuiters (drums) en Tim Gout (bass) speelden mee in Talk to Me. Lois Simonse deed de cover art.


BOYBAND

Look-a-like BOYBAND maar dan van de literaire kant

Debuutalbum In Canon is speels en mengt andere vormen in een format dat toe is aan verandering

BOYBAND, is dat een soort Take That maar dan literair?, vroeg Philip Freriks quizmaster van De slimste mens aan Martin Rombouts bandlid van BOYBAND. Dat is precies wat het is, beaamde Martin volmondig die donderdag 5 januari voor het eerst meedeed aan die quiz en ook maar meteen winnaar van de dag werd.

Uit onvrede en verveling hoe het toegaat op literaire avonden, besloten de bandleden om dans en muziek toe te voegen aan hun act. Een boyband look-a-like maar dan eentje van de literaire kant.  Op 17 januari is hun debuutalbum In Canon te koop en te beluisteren op diverse streaming diensten.

BOYBAND In Canon

BOYBAND
BOYBAND – in Canon

BOYBAND telt twee Bosschenaren in zijn samenstelling. Dat zijn  schrijver en striptekenaar Jelko Arts en dichter, schrijver, performer Wout Waanders.

De drie andere bandleden zijn muzikant Laurens van de Linde, theatermaker Koen Frijns en de reeds genoemde dichter en theatermaker Martin Rombouts.

In Canon

Het album opent met het nummer Adriaan van Discotheek dat nu ook een hit is. Het refrein luidt:

We gaan schuren in de Adriaan van Discotheek
Sturen facturen in de Adriaan van Discotheek
Propriacuren in de Adriaan van Discotheek
Baby met mij is het elke avond Boekenweek

Het nummer is een rake schets van een doorsnee boekpresentatie. Champagne, coke, verveling, overspel, vage kennissen. En een nieuw boek, net op tijd persklaar voor de Boekenweek. Met de goedkeuring van de literaire peetvader der Nederlandse Letteren, Adriaan van Dis.

Het tweede nummer De kleedkamer is een partytent tussen twee auto’s is een telefoongesprek met een vriend(in) die niet opneemt dus spreekt de beller in de voicemail. Hij klaagt dat hij het zo koud heeft op een videoset. Tussendoor maken de andere bandleden op- en aanmerkingen. Het is erg leuk vormgegeven. Helemaal van deze tijd door het te gieten in een voicemail monoloog.

Literaire BOYBAND
Literaire BOYBAND

Niet in Oranje gaat over een persoon die zijn kansen niet heeft gepakt en zijn talenten niet heeft aangewend in tegenstelling tot zijn vrienden. Hij zit vast in een doorlopende herhaling: “Ik doe mijn haar precies zoals het ook gisteren zat.” Hij zal nooit voor Oranje spelen.

Je hoeft het niet alleen te doen stemt melancholisch. Eenzaamheid troef. “Ik ben al dagen binnen ook al schijnt de zon, staar naar de buren vanaf mijn balkon. Aan de kapstok hangt al een tijd alleen mijn jas.” Maar er gloort hoop want niemand hoeft het alleen te doen: ” We kunnen het ook samen doen, je staat hier niet alleen,” luidt een deel van het refrein.

In De manager  horen we de peptalk van de manager van BOYBAND die zijn mannen vrijaf geeft om te gaan feesten in de stad. “Je bent maar één keer jong.” Ze moeten wel hun socials in de gaten houden en live verslag maken van de stapavond. De manager wordt emotioneel. “Het is niet alleen zakelijk, we zijn een grote familie. Zorg altijd voor elkaar.” Toch eindigt de manager met de opmerking voorzichtig te zijn met de stem van Wout (Waanders) want niet is verzekerd…

BOYBAND
BOYBAND

Dit is slechts een deel van het album In Canon. BOYBAND is een welkome afwisseling op literaire avonden voor zowel publiek als voor de Nederlandse literaire gemeenschap. Speels en niet te beroerd om andere vormen te mengen in een format dat toe is aan verandering.


Foto’s van Facebookpagina BOYBAND

Madelief

Madelief onderdeel van nieuw album Tijdsgeest

Als de jeugd voorbij is en de verwondering verdwenen, daalt de werkelijkheid in dat het leven eindig is

Van de Bossche componist Chiel Nugter is nieuw werk uitgekomen met als titel Madelief. Hij maakte dit werk samen met violiste Iris van Nuland. Madelief zal onderdeel zijn van het album Tijdsgeest dat in 2024 uit zal komen. De video met pianist Alfredo van de Munt en Iris is opgenomen in de kleine zaal van het Concertgebouw in Amsterdam.

Madelief

Madelief
Madelief – Concertgebouw

Op het album Tijdsgeest van de Bossche componist Chiel Nugter zal ook samengewerkt worden met koren en andere musici. Madelief is het eerste werk dat uitkomt en er zullen nog enkele eerst als single uitgebracht worden. Op mijn vraag hoe Madelief tot stand is gekomen en wat eventueel de achterliggende gedachte is van het album Tijdsgeest, kreeg ik het volgende antwoord:

Antwoord Chiel Nugter

Madelief
Alfredo van de Munt

Ik heb weer met Iris samengewerkt omdat ik het fijn vind met haar samen te werken. Mijn manier van werken begrijpt niet iedereen gelijk en zij snapt heel snel wat ik bedoel; ook omdat we al eerder samen hebben gewerkt. Ik heb voor het concertgebouw gekozen ter afwisseling [van Bossche locaties zoals De Toonzaal, red.] maar ook omdat de zaal Spaans aandoet en het volgende nummer dat uitkomt El Caballo Arabe gaat heten. Dat nummer doet Spaans aan maar ook Iris en Alfredo hebben iets Spaans/ Zuid- Europees over zich. Leek me een mooi totaalplaatje. De zaal slaat dus vooral op het volgende nummer dat uit zal komen.

Iris van Nuland
Iris van Nuland

Thematiek van het album Tijdsgeest zal zijn dat als de jeugd voorbij is. De werkelijkheid indaalt dat het leven eindig is. Met het verdwijnen van de verwondering die je als kind hebt verdwijnt ook het gevoel het eeuwige leven te hebben. Als alternatief zoekt men naar antwoorden waar mijn inziens religies uit ontstaan en als gevolg daarvan er hemelen en paradijzen worden verzonnen om de eindigheid enigszins dragelijk te maken.

Op dit album zal een Bosch koor (nog in gesprek) zingen en er zal nog een aantal mooi namen in de muziekwereld komen om op het album te spelen. Uiteindelijk zal er een mooi rond verhaal uitgekristalliseerd worden en zal het album uitgebracht worden in de vorm van mijn zelfbedachte Nieuwetijds Muziekboekje….

Melancholie

KLANKGAT heeft de afgelopen jaren de nodige aandacht besteed aan Chiel Nugter als componist en zijn werk. Madelief past naadloos in het oeuvre van de Bossche componist. Romantisch klassiek en harmonieus met een hang naar nostalgie. Dat komt tot uiting in de melancholie die Madelief uitademt. Luister zelf.



Screenshots: Youtube – Madelief – Iris van Nuland & Alfredo van de Munt
Geluidsman: Emil van Steenwijk
Video: Remco Coolegem

Slow Lane Artwok

Holi Fools zijn zeer verknocht aan de Slow Lane

Ruud Fieten en Romee Cooler doen alles op hun eigen(wijze) manier en wij mogen mee luisteren

Ruud Fieten en Romee Cooler vormen al geruime tijd het singer songwriter duo Holi Fools. In de corona zomer van 2020 interviewde KLANKGAT hen in het Funpark van het Werkwarenhuis aan de Tramkade. Ze hebben nu Slow Lane, hun eerste single, uitgebracht. Maar nu als de nieuwe Bossche band Holi Fools.

Holi Fools – Slow Lane

Holi Fools
Ruud en Romee in hun yurt

We make high-end DIY-music for the masses, staat op de Spotify account van de band te lezen. DIY staat voor Do It Yourself, doe-het-zelf. Ruud en Romee wonen in zelfgebouwde houten yurt (of joert) dat niet alleen dient als thuisbasis maar ook als muziekstudio. Hier schrijven ze hun songs en nemen ze waarschijnlijk ook hun nummers op.

En verder schrijven ze op Spotify: We like taking it slow. Dat kun je wel stellen. Daar is dan ook de single Slow Lane uitgerold, uit die levenshouding. Het nummer houdt een ritme aan dat de Amerikanen laid back noemen, achteroverleunend, ontspannen. Bijna een lullabye.

Slow Lane ademt het rustige landelijke leven uit. Ruud Fieten zingt in het refrein dan ook ‘I am addicted to the Slow Lane’, de rechterrijstrook bestemd voor het langzame verkeer.

Als single duurt het lied relatief lang, iets meer dan vijf minuten. Dat zou gezien het trage tempo funest kunnen zijn, ware het niet dat door een lange, bijna geheel instrumentele outro de song een interessante wending aanneemt.

Holi Fools
Holi Fools – Slow Lane ©Artwork

‘Pass me by, it’s allright I am addicted tot the Slow Lane,’ zingt Ruud Fieten. Dan begint die outro met Ruud aan een jankende gitaar terwijl hij de zin voortdurend blijft zingen maar die steeds gesmoorder klinkt en andere stemmen gemengd met lo-fi ruis de song binnendringen.

Geluiden van een dominante gedigitaliseerde buitenwereld kruipen in de binnenwereld van Romee en Ruud. Gesmoord zingt Ruud herhaaldelijk dat hij verknocht is aan de Slow Lane. De jankende gitaar verhevigt dat verlangen dat steeds meer overstemd raakt.

De Slow Lane wordt ingehaald door de Fast Lane.

 


Slow Lane

Toer Greve

Toer Greve experimenteert ongebonden op Textures

De zeven tracks van het nieuwe album bereiken het effect dat geluid bijna tastbaar wordt

Gitarist/componist Toer Greve bracht vrijdag 11 maart het nieuwe album Textures uit. Zelf noemt hij het experimentele elektronische muziek ook wel IDM genoemd, intelligent dance music. Textures is te beluisteren op Spotify en wordt gedistribueerd door DistroKid, een digitale muziekdistributiedienst.

Toer Greve – Textures

Textures - Toer Greve
Textures

Toer Greve is gitarist, componist en docent. Hij zat in de fusionband Kasuaris (album Dinobird) en werkt samen met Luuk Bergervoet in het schrijvers- en producersduo Toul. Daarnaast werkt hij veelal als studio gitarist.

Textures telt zeven tracks en elke track is gebaseerd op de aloude ‘single-maat’. Het langste nummer duurt 3:40 minuten.

Textures is na Convenience over ethics zijn tweede IDM-album (Intelligent Dance Music). Elektronische muziek is voor Toer een speelveld om nieuwe ideeën en concepten uit te proberen. Hij werkt/schrijft in verschillende muzikale disciplines maar net dit genre geeft hem het gevoel dat alles mogelijk is. Geen beperkingen op technisch gebied of bepaalde stijlregels waar muziek aan moet voldoen. Hij kan zo ver gaan als zijn voorstellingsvermogen dat toelaat. Ongebonden.

De nummers vertegenwoordigenTexturen, de structuren van zowel synthetische als natuurlijke weefsels en materialen. De namen van de titels zijn gekozen op basis van die weefsels en materialen zoals rubber, hout, plastic en goud. En dat heeft natuurlijk alles te maken met de titel van het album, Textures. Weefsel, stof, materie. Voelbaar.

Toer Greve
Toer Greve

“Het gevoel van het materiaal op mijn vingertoppen is de leidraad geweest voor het ontstaan van de nummers. Songtitels verklaren welk materiaal dat is. De composities zitten vol details en micro geluidjes. Dit geeft naar mijn mening het effect dat geluid bijna tastbaar wordt. Hopelijk ervaart de luisteraar dat ook zo!”

Het openingsnummer Rubber voldoet aan de bovenstaande beschrijvingen. Afwisselende cool beat en detailrijk. Leather heeft een Afrikaanse inslag geschraagd door complexe ritmes en donkere vocalen die kreten uit slaken. Het derde nummer Wood is mellow met dromerige meerstemmige vocalen, bijna transcendent. Teflon daarentegen is aards, jazzy en stedelijk. Wool  is een geschikte advertentie tune voor alles wat met wol en warmte te maken heeft. Op Gold haalt Toer alles uit zijn gereedschapskist. Hier ook weer een vocaal met nu wel tekst. Het laatste nummer Plastic is een reguliere R&B met dien verstande dat het slot behoorlijk afwijkt van dat genre.

Textures is typisch zo’n album dat je vaker moet beluisteren om de vele wendingen en klanken op waarde te kunnen schatten.


Camilla Blue Mmm Mmm

Camilla Blue lanceert nieuwe single Mmm Mmm

Augmented Reality liveshow gaat in 2022 op 25 maart van start in de Effenaar

Mmm Mmm is de achtste single van het album Yellow dat volgend jaar in maart verschijnt. De Augmented Reality liveshow van Camilla Blue gaat in 2022 op 25 maart van start in de Effenaar in Eindhoven.

Mmm Mmm

camilla blue mmm mmm
Camilla Blue Mmm Mmm – ©Wies Luijtelaar

Vrijdag 10 december was de release van de nieuwe single Mmm Mmm van Joyce Deijnen – alter ego Camilla Blue. Ik hoorde het nummer al op 21 september tijdens een fantastisch optreden bij de Blue Room Sessions in de Verkadefabriek. Maar toch werd ik weer verrast door het uiteindelijke resultaat.
In tegenstelling tot het vorige uptempo Silver Locks is dit een fijn, stemmig en ingetogen liedje. Alles is prachtig vormgegeven. De zang van Joyce is sowieso fantastisch, de video is sober maar smaakvol en de begeleiding van de gelijknamige band is weergaloos tot het einde toe, met de subtiele accordeon klanken van Melchior Huurdeman. Tevens complimenten voor de overige bandleden Coos van de Klundert, Daan van der Vorst en Shaquille Pentury.

“Mmm Mmm gaat over het vat vol tegenstrijdigheden in mij”, aldus Joyce Deijnen. “Door mijn gedrevenheid wil ik vaak alles tegelijk, waardoor ik mezelf nogal eens voorbij loop en ruimte bij anderen wegneem”. Het is alweer de achtste single van het album Yellow, dat in maart 2022 verschijnt. Het nummer maakt ook deel uit van de Augmented Reality liveshow die op 25 maart in première gaat in de Effenaar. Camilla Blue ontwikkelt deze show samen met Effenaar Smart Venue en Fontys.

Camilla Blue Mmm Mmm
Augmented Reality liveshow
Opmaat naar AR-liveshow

Met ondersteuning van Kunstloc Brabant werkt zij momenteel aan de AR-liveshow die in 2022 langs Nederlandse poppodia gaat toeren. De rijk gevarieerde songs over haar levensverhaal krijgen extra kracht door verrassende AR-beelden die het publiek ervaart door speciale brillen.

Op basis van een concept van regisseur John Heijligers hebben studenten van de Fontys opleidingen Creative Studies en ICT respectievelijk de storyline en de techniek uitgewerkt. Ook hebben zij een multi-experience platform ontwikkeld voor de promotie van de tour met nieuwe technologieën. Zo komt er in de steden waar Camilla Blue deze AR show speelt een mystieke gele deur te staan, waarbij je via een QR-code een eerste impressie krijgt van de AR-show.

Als één van de toptalenten van Brabant krijgt ze ondersteuning van Music Hub Brabant.

Death Star Discotheque

Three is nieuwste release van Death Star Discotheque

Drie nummers postpunk uit de regio Boxtel/Eindhoven ontstaan en ontwikkeld in de lockdown periode

Ons aller hoofdredacteur Ronald werd getipt door Death Star Discotheque zelf, dat ze nieuwe muziek uit hebben gebracht. Of ik eens naar Three wilde luisteren.
Vooropgesteld dat Klankgat met name de Bossche muziekscene een warm hart toedraagt, mogen er ook wel eens uitzonderingen gemaakt worden. Death Star Discotheque (goeie naam!) stamt uit Eindhoven en Boxtel, en vormt bij deze de uitzondering. Wat ook meehelpt, is dat de band 16 december een optreden heeft gepland in het sympathieke café van de Bossche Brouwers aan de Tramkade.

Death Star Discotheque, Three
Death Star Discotheque
Death Star Discotheque – Three

Maar nu waar het feitelijk om draait: de muziek. Three is een EP met daarop drie nummers. Death Star Discotheque heeft eerder al materiaal uitgebracht, zoals op Spotify te vinden is, en dit is hun tweede EP.

Three

De opener, Freedom Of Speech, trapt lekker af met wat gitaar feedback aan het begin. Opvallend is het droge strakke basgeluid wat het nummer sterk overeind houdt. Qua sfeer doet het denken aan de Stooges. Met name de gitaarsolo’s na elk refrein dragen hier aan bij. Het klinkt erg lekker, maar het pianogepingel als afsluiting gaat aan mij voorbij.

Om toch maar de Grote Namen erbij te pakken om de sfeer van een nummer te duiden, het tweede nummer, Colours, heeft iets van Sonic Youth ten tijde van Goo, en van Dinosaur Jr.’s ‘Bug’. Een licht melancholiek nummer, met als kadootje mooie zin ‘She’s like the colours I adore’.

Afsluiter 1000 Eyes doet mij niet zo veel. Het is een soort ‘generic’ postpunk: up-tempo, met schreeuwende zang. Het klinkt lekker strak, maar heeft weinig eigen smoel.

Death Star Discotheque speelt in december in Brouwpodium Bossche Brouwers de Vaart, ik ben wel benieuwd hoe ze live zijn.

Death Star Discotheque
Line-up Death Star Discotheque

Death Star Discotheque is een indie/post-punk band uit Boxtel/Eindhoven.

 De band werd eind 2018 opgericht. Na een periode als trio te hebben gespeeld, werd de band in de zomer van 2021 verstrekt door een bassist.

 De band gaf vele optredens in Nederland (oa in De Pul/Uden en de W2/Den Bosch) en België. In de zomer van 2019 deed de groep een mini-tour in Duitsland (oa Wild at Heart/Berlijn).

 In oktober 2021 verscheen Three, een drie track EP. Eerder verschenen de singles Face Yourself (inclusief clip), Wasting Time en We Are XTC/Dance die in vele Spotify lijstjes werden opgenomen.

The Isolation Sessions
Screenshot The Isolation Sessions

Tijdens de C19 lockdown deed de band een optreden tijdens The Isolation Sessions in de Effenaar, Eindhoven. Dat waren concerten zonder publiek en via livestream uitgezonden. Net als veel andere bands wachtte ook Death Star Discotheque ongeduldig op het moment dat de zalen weer open mochten. De lockdown periode werd benut om te werken aan nieuwe nummers.
 met de EP Three als resultaat.

Line-up:
Michel, vocals/guitar
Roelof, drums
Eugene, guitar
William, bass