Eva van Pelt

HIER van Eva van Pelt is een setting waarin je veilig bent

Grote invloed van publiek op wat er gaat gebeuren tijdens optreden

Eva van Pelt (1992) komt over als een theatermaker vol zelfvertrouwen, een gemoedstoestand die essentieel is opdat haar publiek zich veilig voelt tijdens de voorstelling HIER. Dat heeft alles te maken met de zeer persoonlijke vragen die Eva tijdens de concerten van 45 minuten met haar publiek wil aangaan. Eerlijkheid, intimiteit en anonimiteit zijn de sleutelwoorden.

Eva van Pelt
Eva van Pelt – HIER op Theaterfestival Boulevard

HIER
In april 2019 bracht Eva van Pelt de EP HIER uit. Deze EP past bij de intieme, eerlijke sfeer van het concert voor één, de oorspronkelijke opzet van de voorstelling HIER. Die concerten voor één persoon die zij landelijk uitvoerde, heeft Eva voor Theaterfestival Boulevard omgezet naar een publiek van maximaal 15 personen. Ik sprak Eva van Pelt op zondagmiddag 4 augustus.

KLANKGAT: EVA, elf dagen op de Boulevard en hoeveel optredens per dag?
Eva van Pelt: In het weekend doe ik er vijf en doordeweeks doe ik er vier op een dag.

Dat is een marathon. Hoe heb je je daar op voorbereid? Het lijkt wel topsport.
(lacht) Nou ik heb daar veel over nagedacht en veel gesproken met Anna van der Kruis met wie ik samen het concert heb uitgewerkt voor HIER. Ik heb twee try-outs gespeeld vorige week met publiek. Wat ik nu speel, is heel lastig te repeteren zonder publiek. Want het publiek is van heel grote invloed op wat er gaat gebeuren. En verder heb ik goed geslapen van tevoren.

Maar het vergt toch veel voorbereiding, neem ik aan?
Zeker. Afgelopen anderhalf jaar heb ik concerten gespeeld voor telkens één persoon. En dat is waar HIER uit ontstaan is, uit dat concept. Ik heb dus 500 concertjes gespeeld van een kwartier. Ik ontmoette mensen in een bus en dan koos ik uiteindelijk wat ik voor die persoon wilde spelen. Ik heb voor de Boulevard een concept uitgewerkt waarbij ik dat idee probeerde te vertalen naar een groep. Waar ik die kwetsbaarheid en zichtbaarheid eerder met één persoon opzocht, hoop ik nu een veilige situatie te creëren waarin dit mogelijk is in een groep. Een groep waarin mensen elkaar mogen zien.

HIER op Theaterfestival Boulevard

Eva van Pelt
HIER van Eva van Pelt

Eva van Pelt heeft gesleuteld aan de  oorspronkelijke vorm van HIER [het spelen voor een eenmanspubliek, red.] voor Theaterfestival Boulevard. In de twee try-outs kwam zij erachter dat 20 minuten speeltijd niet haalbaar, niet realistisch was voor een groep van maximaal 15 personen. Zij heeft de tijd verdubbeld, naar drie kwartier zelfs

Haar loket staat op de Parade, het festivalplein van Boulevard. Het optreden vindt plaats in de kapel van de Paap en niet op de locatie Tentje zoals staat vermeld in het programmaboek. Eva van Pelt koos voor een beperkt aantal mensen namelijk vijftien personen, veel minder dan in de kapel kunnen plaatsnemen. Dat is voor haar een voorwaarde om de gewenste intimiteit te bereiken en het veilige gevoel te waarborgen.

Mensen die een kaartje voor HIER kopen worden door het kassateam gevraagd om te kiezen uit een aantal vragen die bij het loket op een bord zijn opgeschreven. Het zijn vragen waarvan mensen zouden willen dat die aan hen gesteld worden. Het zijn vragen zoals ‘Ben je wel eens boos‘, ‘Ben je ergens naar op zoek‘, ‘Wat kun je alleen als je alleen bent‘. Mensen kunnen ook zelf vragen bedenken. “Het zijn vragen die niet op dagelijkse basis gesteld worden en die, mogelijk, aanspreken of je aan het denken zetten.”

KLANKGAT: Waarom hecht jij zoveel belang aan dat soort vragen?
Eva van Pelt: Omdat ik denk dat er heel veel vragen die relevant zijn voor wat we elke dag meemaken, niet vanzelfsprekend worden gesteld aan jezelf, door jezelf maar ook niet door anderen. Zelfs mensen die heel dicht bij je staan vraag je niet zomaar ‘Heb je een geheim?’ En dat vind ik heel mooi: wanneer je in de veiligheid en anonimiteit van zo’n groep met zo’n vraag geconfronteerd wordt, word je ineens op een ander vlak geprikkeld wordt in je dagelijkse contacten. En misschien word je aangespoord om iets over jezelf te delen wat je niet zo snel zou uitspreken.

En hoe garandeer je dan de veiligheid van mensen?

Eva van Pelt
Eva van Pelt

Ja, dat is het spannendste stuk. Dat is het ook het moeilijkste eraan, wat ik probeer te doen. Ik denk dat er aan veiligheid een heleboel randvoorwaarden zitten, onder andere in sfeer, in eerlijkheid. Ik kan mijzelf bijvoorbeeld niet boven en buiten het publiek plaatsen. Het is belangrijk dat mensen voelen dat ik wel grip heb op de situatie en een idee heb van hoe ik het wil gaan sturen.
Maar tegelijkertijd moeten de mensen niet het gevoel hebben dat ze een soort radertje zijn in mijn plan om een voorstelling te bouwen. Ze moeten voelen dat er een bepaalde openheid is en dat alles wat ze kunnen voelen, zeggen of doen OK is.

En hoe zet je dat om in vorm, in muziek? Hoe pak je dat aan?
Het betekent sowieso dat ik nooit van tevoren weet wat we in een voorstelling gaan spelen. Dus ik kom met een berg liedjes, in dit geval met Koen Wijnen op percussie. En die liedjes, die liggen ergens op een berg in mijn hoofd. Die zijn al geschreven. Ik kies op basis van wat ik voel wat ik voor iemand wil doen. Op basis wat mensen met mij delen, wat ik op dat moment vind kloppen.
En soms betekent dat ik een liedje echt speciaal voor iemand speel en dat de anderen erbij mogen zijn. En dat die aandacht gedeeld kan worden, wat iets moois kan opleveren. En soms betekent het ook dat ik iets voor een groep speel, maar hoe dat zal gaan en welke momenten ontstaan dat weet ik nooit van tevoren. Dan ontstaat echt HIER.


Zang en gitaren: Eva van Pelt
Percussie: Koen Wijnen


Het loket van Eva van Pelt staat op de Parade, het festivalplein van Boulevard. Het optreden vindt plaats in de de nieuwe broedplek De Bombarst in de kapel van de Paap.

Errand

A Fool’s Errand speelt 10 jaar eigenzinnig werk van zich af

Niet-standaard werk van een band die live weet te overtuigen

De Bossche band A Fool’s Errand organiseerde zaterdag 22 juni een release presentatie in P79 van het album Gravitas dat eind maart 2019 uitkwam. Vóór het optreden sprak ik kort met bandleden Alwin Ven en Fabian Voskuil.

Errand, Gravitas
Vlnr: Fabian Voskuil en Alwin Ven

KLANKGAT: Vanavond is de presentatie van jullie album Gravitas, het resultaat van bijna 10 jaar werk. Zijn jullie al bezig nieuw materiaal te schrijven?
Alwin Ven: Ja, zeker. We werken nu aan zo’n stuk of vijf nummers.
Fabian Voskuil: We zitten aan een EP te denken.
Alwin: Onze werkwijze is als vanouds. Herschrijven, omgooien, schrappen, schrijven.

Dus over 10 jaar kunnen we pas het volgende album verwachten?
Fabian (lacht): Nee, zover zal dat niet komen.
Alwin: De drummer (Albert Schuurmans, red.) gaat dadelijk solo spelen op gitaar. Een try-out van zijn eigen werk.
Fabian: We hebben wel moeten reperteren. Het was weer een tijdje geleden dat we de nummers van Gravitas gespeeld hebben.

Dat zal nodig zijn geweest, want het zijn geen standaard nummers van een niet-standaard band. Dat laatste beaamt geluidsman van de avond Frans de Visser van Studio Cube volmondig. Frans leidde de opnames en was verantwoordelijk voor de mix van het album Gravitas.

Try-out Albert Schuurmans

Errand
Albert Schuurmans solo

De drummer van A Fool’s Errand,  Albert Schuurmans, posteert zich op een stoel, een akoestische gitaar in zijn handen en zijn rechtervoet op een bass drum pedaal. De try-out omvat zo’n vijf (gloed)nieuwe nummers en kenmerken zich zich door een puntige drive mede dankzij die bass drum. Albert wil kijken hoe de nummers overkomen op een podium en voor een publiek. Hij had er graag teksten bij gehad maar vooral de tijd ontbrak daarvoor.
Hij wil daarom met zangeres Sarah Cahuasqui samenwerken. Zij schreef de teksten voor de nummers Make Waves en Icarus op het album Gravitas waar zij de zang voor haar rekening nam. De try-out wordt goed door het publiek ontvangen.

A Fool’s Errand – Gravitas

Errand
A Fool’s Errand in P79

Na een korte break en zonder enige aankondiging begint A Fool’s Errand aan de presentatie release van Gravitas. De nummers worden gespeeld in volgorde van het album. Het openingsnummer There Will Be No Encore is live zeer indrukwekkend, vooral door het onderwerp. Je hoort de stem van de Chileense president Allende die het volk via de radio op 11 september 1973 toespreekt, terwijl soldaten het presidentieel paleis omsingelen. Allende pleegt zelfmoord om niet levend in handen te vallen van de coupplegers die onder leiding staan van Pinochet. Visuele ondersteuning van dit nummer zou de impact van dit nummer versterken.

Sarah Cahuasqui

Errand, Gravitas
Sarah Cahuasqui

Het tweede nummer is Make Waves met tekst en zang van Sarah Cahuasqui. Zij zing nogal onvast, maar het past bij dit nummer dat mij sterk doet denken aan de legendarische New Yorkse band The Velvet Underground met zangeres Nico. Díé kon pas lekker vals zingen. In haar tweede act bij het nummer Icarus zingt Sarah weer onvast en ook dan werkt het. Het bevestigt het beeld dat A Fool’s Errand van zichzelf wil neerzetten, onvoorspelbaar, tegendraads, niet willen behagen.

Errand, Gravitas
Alwin Ven

Hoe het ook zij, de nummers zijn een mengelmoes van rock, jazz, metal, soundscapes. Een goede hard rock nummer is Stoned Ape Theory. En als Alwin Ven de trompet bespeelt zoals op Viego, Anselmo dan roept hij een Spaanse – latino –  sfeer op. In het laatste nummer – waar veel leuke delen tijdens de opname dagen werden weggestreept en daarvandaan de titel (Used To Be) Happy –  zaagt de band bijna eindeloos door met een repeterende, ritmische riff. Je krijgt de indruk dat A Fool’s Errand af wil van deze nummers en toe is aan nieuw werk. Wat wil je, na 10 jaar wil je wel wat anders.

Deze diashow vereist JavaScript.

Bandleden A Fool’s Errand
Alwin Ven – bas en trompet
Albert Schuurmans – drums
Willem Schuurmans – gitaar
Fabian Voskuil – gitaar (met strijkstok)

Sarah Cahuasqui – zang.

JazzAcademy

JazzAcademy is de ideale opstap naar het conservatorium

Binnenkomen als guppie en uitstromen als eerstejaars student

JazzAcademy is zeven jaar geleden opgezet door de Bossche trompettist Jeroen Doomernik vanuit de stichting Jazzwerkplaats. Veel jonge muzikanten krijgen  in de JazzAcademy de kans om zich verder te ontwikkelen. Een aantal heeft hierdoor de stap gemaakt naar het conservatorium.

JazzAcademy
JazzAcademy

Op het plein van het Noordbrabants Museum speelden acht aankomende jazzmuzikanten op de zaterdagmiddag van Jazz In Duketown. Een van hen is gitarist Rik Janske. KLANKGAT sprak met hem na afloop van het concert.

JazzAcademy
Rik Janske

KLANKGAT: Je hebt net, samen met zeven andere muzikanten, een concert afgegeven. Is dat de afsluiting van een opleiding?
Rik Janske: Nee, het is niet een opleiding. JazzAcademy is een groep jongeren die bij elkaar komt om te musiceren onder leiding van Jeroen Doomernik. Jeroen heeft dat initiatief genomen. Je leert er ontzettend veel. Het is net zo nuttig als school maar het is niet officieel.

Ben je dit jaar begonnen?
Nee, ik heb vorig jaar ook al meegedaan. Toen kwam ik er als guppie in en nu ga ik volgend jaar naar het conservatorium van Utrecht. Zo kom ik er dus uitgerold.

Zie je dat vaker dat mensen die deelnemen aan de JazzAcademy naar het conservatorium gaan?
Ja, best wel vaak. Best wel grote namen komen ervan. Dat zijn allemaal drummers uit Rotterdam. En dan heb je nog een pianist uit Amsterdam. Ja, het grootste deel stroomt door naar het conservatorium.

ik zag je spelen op de gitaar. Wordt dat jouw instrument?
Jazeker.Ik heb wel met andere instrumenten gespeeld maar de gitaar is altijd blijven hangen.

Deze diashow vereist JavaScript.

Het concert dat de acht jonge muzikanten op het museumplein hebben gegeven is het resultaat van een jaar lang met elkaar spelen. Ze hebben meer nummers gedaan op de JazzAcademy, maar wat ze vandaag hebben gespeeld, was wel het beste wat ze neer konden zetten met z’n allen.

JazzAcademy
Kees van Schijndel

Zijn het covers of zijn het eigen nummers?
Nou, voor de verandering hebben we ook een eigen nummer gespeeld. The Golden Mexx, een nummer van mij en de bassist, Kees (van Schijndel, bassist bij de band KETJAP, red.). Dat was volgens mij het derde nummer dat we speelden. De rest zijn allemaal covers, van Freddy Hubbard, Roy Hargrove, Billy Cobham, en eh dat was het eigenlijk wel denk ik.

Vind je het fijn om in zo’n groot gezelschap te spelen?
Ja, eigenlijk wel. Het is een hele fijne manier van jazz maken. Het is een beetje poppy, ‘groovend’. Het is niet zo standaard, met allemaal jazz standards en zo. Het is erg leuk.

Rik Janske is al aangenomen op het conservatorium van Utrecht voor het komend studiejaar 2019-2020.

Hank Wolfskin

Interview met Hank Wolfskin initiatiefnemer Hanks Garage

Kleinschalig podium met kleine garagerock acts uit eigen land

De droom van Hank Wolfskin (één van zijn dromen) is uitgekomen. Hank heeft zijn eigen podium genaamd Hanks Garage. KLANKGAT strikte Hank Wolfskin om hem daarover uit te vragen.

Hank Wolfskin

Fortarock in Nijmegen is al sinds 2009 het Heavy Music Festival van Nijmegen. Dit weekend vormt het Goffertpark weer het toneel voor het grootste Metal/Rock festival van Nederland waar afgelopen jaren vele grote en harde namen hebben gespeeld. En dit jaar krijgt het ook een Bosch randje.

Want voor één Bosschenaar komt er dit weekend een droom uit. Hank Wolfskin, eigenaar Bossche Brouwerspodium aan de Vaart, heeft er zijn eigen podium gekregen genaamd Hank’s Garage. Een podium wat hij helemaal zelf heeft mogen programmeren met muziek die we kennen uit zijn café.

Interview met Hank Wolfskin

Hank Wolfskin
Hank Wolfskin

Tijd om een praatje te maken met Hank Wolfskin (echte naam bekend bij redactie).

KLANKGAT: Komend weekend heb je een eigen podium op het prestigieuze harde muziek festival Fortarock in Nijmegen. Hoe kwam de organisatie in contact met jou?
Hank Wolfskin: Via mijn compagnon bij de Bossche Brouwers Victor Kooijmans, ook podiumbouwer van Fortarock.

Kreeg je een vrijbrief wat je mocht boeken? Of waren er nog wel richtlijnen zoals een budget?
In eerste instantie was het idee: een kleinschalig podium met kleine garagerock acts uit eigen land. Maar wel de betere bands. Rhinorino, Batwölf en J.C. Thomas and the Missing Slippers hadden al op het podium bij Bossche Brouwers aan de Vaart gestaan en stonden bovenaan het lijstje. Ook Monomyth stond op het verlanglijstje, ook al hebben deze niet op de Tramkade gestaan.

Hank Wolfskin
Paramatman

Daarnaast had ik nog meer bands die ik graag de kans zou geven op dit festival te staan, zoals bijvoorbeeld Switch Bones, Bartek, The Guru Guru en Paramatman. Maar doordat Fortarock op een ongunstig moment in het seizoen gepland is was het lastig de juiste grote acts te boeken, daardoor liep de kaartverkoop achter en is er besloten om een podium te laten vervallen. De al geboekte acts van dat podium kregen een plekje in Hank’s Garage. Samenwerking met de programmeur van Fortarock ging helemaal prima en deze acts passen er uiteindelijk zeer goed bij.

Wat kunnen bezoekers verwachten van de artiesten die jij hen voorschotelt?
Het zijn de acts uit eigen land die nog niet heel bekend zijn, die op radio niet veel ruimte krijgen maar die een super vet optreden neer weten te zetten. Met een ongepolijste rauwe rand.

Hank Wolfskin
Hanks Garage

Is het ook meteen je droom line up of waren er artiesten die je liever had geboekt die niet beschikbaar waren?
Een tiental jaar geleden moest je voor een toffe band naar België uitwijken, in Nederland leken we het niet te snappen. Dit is veranderd. We kunnen ons nu zeker weer meten met de Belgen. De bands die we hebben benaderd waren zonder uitzondering allemaal meteen enthousiast. De drumster van Rhinorino kan dit optreden hoogzwanger nog net doen omdat het gehoor van haar baby nog niet ontwikkeld is (las ik op hun pagina 😊 ). Ik ben erg blij met dit programma, zou het alleen nog verder willen uitbreiden (meer bands!)

Zie je jezelf ook zoiets doen in Den Bosch en wat zou er moeten gebeuren om dit zover te krijgen?
Den Bosch heeft een kleine muziekscene doordat het aanbod jaren klein is geweest. Je ziet niet snel mensen van andere steden afreizen naar Den Bosch. Na het stoppen van Popwerk is het jaren niet erg spannend geweest. Nu begint dit in mijn ogen positief te veranderen: Rauwkost, Popronde, Oranjekade en laatst nog AntiShit geven alternatieve gitaar georiënteerde muziek een duw de goede richting op en zijn festivals waar we als stad trots op mogen zijn. Wij hebben met ons brouwpodium bij deze festivals ons steentje bij mogen dragen en daar zijn we zeer blij mee. Daar gaan we de komende jaren hopelijk mee door!

Welke artiest in jouw garage mogen bezoekers zeker niet missen?
Gewoon de hele tijd die garage niet uit gaan. Maar als ik er één moet noemen -zonder de anderen te kort te doen- zou ik zeker even komen kijken naar J.C. Thomaz and the Missing Slippers. Die gaan waarschijnlijk wel weer voor een verrassing zorgen.

Wat ga je zelf draaien tussen de optredens door?
Metal zal op de rest van het terrein al flink vertegenwoordigd zijn, dus het zal garage rock en punkrock worden voor een groot deel. Het aanbod nieuwe muziek is ontzettend groot (in tegenstelling tot wat vaak beweerd wordt). Maar ook de klassiekers (zoals vroeger gedraaid werden in Totaalcafé Boulevard) zullen veel langskomen. Hank’s Garage staat direct bij de entree in een gezellige hoek met speciaalbier en vuurschaal (ik weet nog niet zeker of de danseressen in kooien door gaan) dus we gaan een feestje bouwen!


Met 1 kaartje kun je met z’n tweeën binnen! Dat betekent dat je voor €20,- pp/dag naar alle bands kunt kijken.

Conservatorium Talent Award

Saxofonist Mo van der Does wint Conservatorium Talent Award

Acht conservatoria sturen beste jazzstudenten naar prestigieuze muziekwedstrijd

Saxofonist Mo van der Does (22) wint de Conservatorium Talent Award 2019. Mo werd door het Conservatorium van Amsterdam naar Den Bosch gezonden om mee te dingen naar deze prestigieuze en felbegeerde muziekwedstrijd die in de Clubzaal van de Verkadefabriek wordt gehouden.

Conservatorium Talent Award
Mo van der Does

Mo van der Does
Het is maar de vraag of Mo de eerste paar minuten nadat Commissaris van de Koning van Noord-Brabant, Wim van de Donk, hem aanwijst als winnaar, beseft wat hem overkomt. Dat blijkt wel als ik meteen na de eerste fotoshoot hem enige vragen stel.

KLANKGAT: Eerste reactie, hoe voel jij je?
Mo van der Does: Eh, heel blij. Ja, ik ben heel blij verrast. Waanzinnig dat ik dit heb mogen winnen. Heel dankbaar naar de organisatie en de muzikanten. Iedereen heeft fantastisch gespeeld. Ja, heel dankbaar.

Je had het niet verwacht?
Nou, er zijn zoveel goede muzikanten hier vandaag. Je weet het nooit met zo’n competitie. Dus, vandaar.

Heb je een vermoeden waarom de jury voor jou heeft gekozen?
Niet per se anders dan dat ze in het juryrapport hebben gezegd. Dat ik me bezighoud met de traditie en daarbinnen misschien verder probeer te kijken.

Je gaat ook optreden in Jazz in Duketown.
Ja, zeker. Op de Markt

Misschien wel met Marcus Miller?
(lacht) Ik denk helaas niet met Marcus Miller. Maar wie weet, kom ik hem nog tegen.

Conservatorium Talent Award
Mo in de Clubzaal Verkaderfabriek

Vanaf zijn 14e heeft altsaxofonist Mo van der Does (1997) vier jaar de jong talent afdeling gevolgd aan het Conservatorium van Amsterdam, het Junior Jazz College genaamd, waarna hij werd toegelaten tot de bachelor jazzsaxofoon.

De vakjury kijkt naar aan aantal aspecten zoals instrumentbeheersing, samenspel en performance. Daarnaast is zij ook gevoelig of een student zich binnen de jazztraditie beweegt. Dat betekent niet dat de jury niet open staat voor nieuwe ontwikkelingen. Verre van dat. Er wordt ook gekeken of de winnaar de potentie heeft om in de nabije toekomst door te groeien naar een professionele musicus. “Die het helemaal gaat maken.”

Conservatorium Talent Award

Conservatorium Talent Award
Samenspel criterium jury

Het Conservatorium Talent Award telt dit jaar maar liefst acht deelnemers. Acht Nederlandse conservatoria hebben hun beste jazzstudenten naar deze muziekwedstrijd gestuurd. Alle muzikanten krijgen een half uur om hun kunnen aan het publiek en een vijfkoppige vakjury onder leiding van Aad van Nieuwkerk te tonen.

De winnaar van het Conservatorium Talent Award ontvangt een geldprijs van 5000 euro voor een talent-ondersteun(en)de activiteit. Bovendien speelt de winnaar op zaterdag 8 juni op het podium aan de Markt tijdens het openluchtfestival Jazz in Duketown dat deze muziekwedstrijd mede organiseert.

Pianist Daniël van der Duim (23) opent om 11.00 uur de 2019-editie van de Conservatorium Talent Award samen met twee begeleiders met wie Van der Duim het Dopplertrio vormt. Bossche jazz drummer Jens Meijer (23) sluit de ronde om 18.30 uur af.

Conservatorium Talent Award
Daniël van der Duim – piano

Speelschema Conservatorium Talent Award 2019

  • 11:05 uur Daniël van der Duim, Arnhem, piano
  • 12:00 uur Ante Medic, Utrecht, gitaar
  • 12:55 uur Daphne Horsten, Tilburg, zang
  • 13:50 uur Louise van den Heuvel, Maastricht, basgitaar
  • 14:45 uur Mo van der Does, Amsterdam, saxofoon
  • 15:40 uur Jurgen Scholtanus, Zwolle, trompet
  • 16:35 uur Simon Kalker, Den Haag, contrabas, elektrische bas
  • 17:30 uur Jens Meijer, Rotterdam, drums

Deze diashow vereist JavaScript.

Bevrijdingsfestival Brabant

In Vrijheid Kiezen thema Bevrijdingsfestival Brabant 2019

We zijn het erover eens dat we oneens zijn

Bevrijdingsfestival Brabant 2019 ademt op het middaguur rust uit. Het is relatief vroeg voor een festival. Crewleden van bands en vrijwilligers van het festival zijn bezig met het opzetten van diverse apparatuur en instrumenten zoals die van de band Navarone op de Main Stage. Navarone is de eerste act op dat hoofdpodium.

Bevrijdingsfestival Brabant
Navarone

Make Noise For Freedom
Een eindje verderop op de Noord-Zuid Stage gaan de finalisten van muziekwedstrijd Make Noise For Freedom zo meteen beginnen. Deze aanstormende talenten doen een vrijheidslied speciaal geschreven voor Bevrijdingsfestival Brabant en een ander eigen werk. Het zijn zes acts bestaande uit vijf bands en één singer songwriter die allen uit Noord-Brabant komen. Spelfout en Morning Dawn komen uit Den Bosch. De winnaar speelt volgend jaar op de SENA Performers Stage. De wedstrijd is in twee sets opgebouwd.

Bevrijdingsfestival Brabant
Spelfout

In volgorde van opkomst:

  • Killed by Martians
  • Spelfout
  • Hoghead
  • Kyra Antoni
  • Morning Dawn
  • Silver Kiwi
Bevrijdingsfestival Brabant
Morning Dawn

Indierock band Morning Dawn wordt door de jury tot winnaar uitgeroepen. Volgend jaar kunnen zij op het SENA Performers Stage laten zien hoe zij zich verder hebben ontwikkeld.

Kyra Antoni

Singer songwriter Kyra Antoni speelt voor de tweede keer op het Bevrijdingsfestival Brabant. Zij opent de tweede set van Make Noise For Freedom.

Bevrijdingsfestival Brabant
Kyra Antoni

KLANKGAT: Hoe vind jij het om hier op Bevrijdingsfestival Brabant op te treden?
Kyra Antoni: Heel leuk, echt een mooi podium. Zeker omdat het ook echt iets betekent, voor de vrijheid. Echt heerlijk om hier te mogen staan.

Het laatste nummer heb je speciaal voor het Bevrijdingsfestival geschreven. Hoe heet dat nummer en waar gaat het over?
Het nummer heet Nachtmerrie. Nachtmerrie gaat over iemand die het gevoel heeft nog in de oorlog te zitten en die er eigenlijk uit wil. Dat de oorlog stopt en er vrede komt. Maar die oorlog is allang voorbij. Het is een trauma, een nachtmerrie, die hij aan die oorlog heeft overgehouden.

Thijs Boontjes
Inmiddels heeft Navarone zijn act op de Main Stage afgesloten en gaat de eerste show op de SENA Performers Stage beginnen. Dat is aan Thijs Boontjes Dans- en Showorkest. Ook Thijs Boontjes is zich bewust dat hij en zijn orkest gaan optreden op een bijzonder soort festival.

Bevrijdingsfestival Brabant
Thijs Boontjes Dans- en Showorkest

KLANKGAT: Wat betekent het voor je om op Bevrijdingsfestival Brabant te gaan spelen?
Thijs Boontjes: Nou, in eerste instantie, als je komt aanrijden dan denk je ‘Dit is een normaal festival’. Zoals een festival er normaal uitziet. Maar ik wil straks wel aan het publiek vragen waarom we allemaal vandaag bij elkaar zijn gekomen. Ik vind het echt belangrijk, Vrijheid. Vooral in deze tijd omdat je steeds meer merkt dat het bewust zijn waarom wij vrij zijn en wat vrijheid echt in essentie betekent dat wij dat aan het kwijtraken zijn. Want anders kan ik niet beoordelen waarom de wereld op dit moment zo in elkaar steekt.

Mamas Gun

Bevrijdingsfestival Brabant
Andy Platts

Na Thijs Boontjes komt de Londense funkband Mamas Gun het hoofdpodium op. Frontman/leadzanger Andy Platts feliciteert het publiek met deze Dag van de Vrijheid. De zon begint door te breken en zowaar, Platts krijgt het voor elkaar dat het publiek mee gaat zingen en deinen. “Hoe harder wij zingen hoe harder de zon gaat schijnen,” roept hij door de mic.

Bevrijdingsfestival Brabant
Het Bevrijdingsfestival Brabant bestaat al sinds 1989. Toen heette het nog Noord-Zuid Bevrijdingsfestival Noord-Brabant. De lokatie was toentertijd De Parade-Kerkstraat-Kerkplein. Een gesprek met Femke Klein, directeur Bevrijdingsfestival Brabant.

Bevrijdingsfestival Brabant
Femke Klein

KLANKGAT: Wat is de gedachte achter al die bevrijdingsfestivals? Waarom zijn ze ooit opgestart?
Femke Klein: Het Bevrijdingsfestival Brabant is met de landelijke en gezamenlijke trend ontstaan vanuit het Nationaal Comité 4-5 mei. Dat comité ging alle Commissarissen van de Koningin langs omdat men bang was dat het vieren van vrijheid misschien wel zou wegzakken, minder aandacht zou krijgen. En zeker om jongere generaties erbij te betrekken.

Hoe pakte men dat toen op?
Men dacht indertijd, laten we iets bedenken waar jongeren altijd naar toe willen gaan. In eerste instantie werden bevrijdingsfestivals in Zwolle en Haarlem georganiseerd. Op basis van dat succes besloten alle Commissarissen van de Koningin destijds dat er in ieder geval in elke provincie één bevrijdingsfestival gehouden zou worden.

Dat was in 1989?
Ja.

Wat is jouw persoonlijke drijfveer om je zo in te zetten voor het Bevrijdingsfestival Brabant?
Mijn link met de Tweede Oorlog is ingegeven door mijn opa’s en oma’s aan beide zijden. Van hen heb ik geleerd dat vrijheid vieren niet iets lichtzinnigs is. Dat is niet iets onbezonnens. Wat voor mij vrijheid betekent is, dat je met elkaar in gesprek blijft, ook al verschil je van mening. ‘We zijn het erover eens dat we oneens zijn’. Maar dat je toch dat gesprek hebt, dat je durft te luisteren naar iemand die misschien een heel andere mening is toegedaan. Uiteraard mag jij vervolgens zeggen hoe jij ernaar kijkt, wat jouw wereldvisie is.

Bevrijdingsfestival Brabant
Nona

Intussen gaat Bevrijdingsfestival Brabant ‘steady’ door en treden er nog veel artiesten op zoals polka-ska band Russkaja, coming star Nona in de SENA Stage en de opmerkelijke accordeonist Mario Batkovic in de Noord-Zuid stage. En de avond is dan nog niet eens gevallen.

Bevrijdingsfestival Brabant
Mario Batkovic

Russkaja


KLANKGAT wil de organisatie van Bevrijdingsfestival Brabant hartelijk danken voor de vlotte en vriendelijke medewerking.

Certain Animals

Certain Animals openen Record Store Day in Den Bosch

Instore acts in Maestro's Recordcafé

De Rotterdamse band Certain Animals opent Record Store Day 2019 in platenzaak Maestro’s Recordcafé in Den Bosch. Een wat ondankbare ‘taak’ gezien het vroege tijdstip – 10.00 uur op een zaterdagochtend. Het is nog niet druk in de platenzaak. Ogenschijnlijk heeft de band er geen moeite mee. Het trio ervaart de locatie eerder als een leuke afwisseling op wat ze gewend zijn.

Certain Animals
Certain Animals in Maestro’s Recordcafé

Om geluidsoverlast te vermijden speelt Certain Animals half akoestisch. Ook dat is ongebruikelijk. De drummer gebruikt geen drumsticks maar kwasten waardoor ongewild een jazzy sound ontstaat. Ook maken ze slechts gebruik van de helft van hun geluidsapparatuur.

Recordstore Day 2019

Certain Animals
Recordstore Day 2019 in Maestro’s Recordcafé

Zaterdag 13 april is het Recordstore Day. Certain Animals is één van de bands die voor deze internationale feestdag van de platenzaak door Nederland toert. De drie andere bands die in Maestro’s Recordcafé aantreden zijn Holsaby – winnaar van Bossche Band Battle 2018, de nieuwe band Sonny Ragg uit Vught en Bob Donkers

Certain Animals
Thijs van Leeuwen

Certain Animals bestaat pas twee jaar  maar ze hebben al meer dan 100 shows gespeeld waaronder grote festivals zoals Zwarte Cross, Oerol, Bevrijdingsfestival, Mañana Mañana, Big Rivers om maar wat te noemen. De EP Down The Rabbit Hole werd uitgebracht op een 12 inch vinyl in een volle Rotown Rotterdam en Sugarfactory Amsterdam. De EP ontving positieve recensies van grote Nederlandse muziekbladen zoals OOR, Lust For Life en Blues Magazine.

Certain Animals
Niels-Jan van Dijk

De band begint met oudere nummers uit hun repertoire waaronder die van de EP. Zoals eerder gezegd klinken deze bluesrock nummers door de halfakoestische setting nogal jazzy. Onbedoeld weliswaar maar op een andere manier wringt het daardoor en kan de band niet echt overtuigen. Dat verandert als bassist Niels-Jan van Dijk een nieuw nummer – Television geheten – aankondigt van de nog uit te komen LP.

Certain Animals
Kees Braam

Er staat bijna een andere band te spelen, zo lijkt. De volgende nummers zijn eveneens nieuw werk en komen ook op die nieuwe LP. De sound van Certain Animals is opeens stabiel, de stemmen klinken vol en harmonieus, de arrangementen zijn krachtiger. In een kort gesprek met gitarist/leadzanger Thijs van Leeuwen wordt een en ander duidelijk.

KLANKGAT: Certain Animals wordt omschreven als een experimentele rock formatie, maar ik hoor, zonder dat jullie dat hoeven te zeggen, Beatles-harmonieën in jullie zang.
Thijs van Leeuwen: Ja, we zijn een beetje van het ROCK pad afgeraakt. Minder blues, minder rock. Meer melodie. We zijn eigenlijk naar onze eigen roots teruggegaan. Meer Beatles, meer late zestiger jaren, meer zeventiger jaren.

Toen jullie dat nieuwe nummer, Television, inzetten, hoorde ik meteen het verschil.
Het is een ander slag, hè. We zijn veel dichter bij ons zelf gebleven bij het schrijven van die nieuwe nummers. We zijn nog aan het doorschrijven voor de nieuwe plaat. Het is fijner om te spelen, het is niet per se makkelijker om te spelen. Hier bij Maestro’s Recordcafé hoor je jezelf direct en dat voor 10.00 uur ’s ochtends vind ik dat het behoorlijk is gegaan. Ik zeg niet perfect maar het is wel lekker. We hebben het volume een tandje teruggedraaid. Anders haal je die vocale harmonieën niet. Dan ga je schreeuwen, jezelf overschreeuwen. Dat werkt gewoon niet.

Wanneer de nieuwe LP uitkomt is nog niet bekend. Certain Animals is nog bezig met labels en dan hangt het weer samen wanneer de plaat uitkomt. De hoopvolle verwachting is eind 2019, begin 2020.

Splinterbomb

Splinterbomb organiseert eigen event in WSC

Interview met Hein Willekens release party nieuwe cd RAGE TO RISE

De Bossche band Splinterbomb organiseert voor de derde keer een eigen evenement. Ditmaal is het World Skate Center (WSC) het toneel van deze bijzondere editie wordt dat tegelijkertijd de release party is van hun zes nummers tellende cd genaamd RAGE TO RISE.
KLANKGAT was benieuwd wat er schuil ging achter dit nieuwe schijfje en hoe er naar deze zaterdag wordt toegeleefd. Een kort gesprek met frontman en geestelijk vader van Splinterbomb: Hein Willekens

Splinterbomb
Hein Willekens – Photo by Rob Verbrugge Rover Photography

KLANKGAT: Gefeliciteerd met de nieuwe EP van Splinterbomb. Wat kun je er al over vertellen?
Hein Willekens: Dankjewel! Stiekem kan ik er uren over praten, maar ik ga het bondig houden, haha. De EP heet ‘Rage to Rise’. Die titel hebben we gekozen vanuit de gedachte van creatieve destructie, het idee dat uit vernietiging iets nieuws kan worden opgebouwd, maar ook dat een oud principe achterhaald kan worden door een nieuw idee, en dat je van harde lessen leert en ernaar streeft het beste uit jezelf te halen.
In het artwork komt dit idee terug door een fabriek te laten zien waar bommen en gevechtsvliegtuigen worden gesloopt om te worden omgesmolten naar gloeiend hete platen met ons logo erop. Dit staat voor de slechte dingen in de maatschappij en persoonlijke frustraties, die we via ons creatieve proces omvormen tot energieke muziek waar we onszelf en hopelijk ons publiek mee kunnen vermaken. Heel dat idee komt in de teksten van de zes nummers van Rage to Rise ook terug.

Splinterbomb
Splinterbomb foto Pieter Kok

Splinterbomb leeft al een tijdje, was het niet genoeg voor een album?
We hebben inderdaad overwogen om een heel album op te nemen. Omdat we tot nu toe bewust alles nog in eigen beheer doen leek een tweede EP ons beter, zodat we bij een volgend product, eventueel via een platenlabel, een grotere groei kunnen laten zien dan wanneer we alles op een eerste full length album hadden ingezet.
Ook hebben we een bezettingswisseling gehad, die gelukkig heel goed is uitgepakt. Zoiets kost wel veel tijd en het werd wel tijd dat we na de eerste EP Capital S en single Confess een sterk teken van leven kwamen, dus Rage to Rise is naar ons idee een krachtig signaal van waar de band in deze vorm toe in staat is.

Splinterbomb
Michel van Bijnen

Dit is ook je eerste EP sinds je afscheid van Legion of the Damned met wie je immens getoerd hebt. Heeft het jouw werk hierop beïnvloed?
Klopt ja, nu je het zegt! Ruim een jaar geleden sloot ik dat hoofdstuk af inderdaad. Er is veel gebeurd, stilzitten was er gelukkig niet bij, maar natuurlijk heeft vijf jaar spelen als live-gitarist bij Legion me veel geleerd. Niet alleen muzikaal, maar ook organisatorisch moet je band kloppen. De goede dingen neem je mee, en de dingen waar je een andere blik op hebt probeer je zelf te ontwikkelen. Muzikaal heeft het me niet heel sterk beïnvloed, maar qua spel en live-performance heb ik natuurlijk veel ervaring opgedaan bij hen, waar ik nog steeds dankbaar voor ben.

Splinterbomb
Splinterbomb photo by T-Photography

Deze EP van Splinterbomb wordt aangekondigd als muzikaal en productioneel een stap voorwaarts; is dat gelukt?
Naar ons idee zeker! Links en rechts hebben we mensen wat stukjes laten horen, en tot nu toe krijgen we vooral te horen dat de nummers completer/volwassener klinkt dan het vorige schijfje. We waren ook beter voorbereid en hebben veel meer tijd in de studio doorgebracht. Met Daan Janzing als producer en opnameleider hebben we een heel goede klik. Iedereen heeft echt z’n stinkende best gedaan.
We zijn ook persoonlijk meer een eenheid geworden, wat je qua sfeer en intensiteit misschien wel proeft in de muziek.

Splinterbomb
Show in Oss foto van Rob Verbrugge

Komende zaterdag presenteer je de release. Wat staat de bezoekers in WSC te wachten?
Een energieke show! We hebben kort geleden een try-out show met alle nieuwe nummers gespeeld in de Groene Engel, daar viel gevoelsmatig alles op z’n plek, dus we zijn extra gemotiveerd en hebben vertrouwen in komende zaterdag.
Dit EP-release party organiseren we zelf, en behalve Splinterbomb zijn ook Hierrr Pak Aan, Intero en Hell City van de partij. Een gevarieerd programma met allemaal bevriende bands van ons, dus dat belooft een leuk feestje te worden.

Zaterdag 30 maart zullen Hierrr Pak Aan, met deels Bossche roots, INTERO uit Nijmegen en Hell City uit het Belgische Hoeselt samen met Splinterbomb de zaal van World Skate Center op haar grondvesten doen schudden!

Entree = €5,- en je kunt er al terecht om 19.00 uur.

Leden Splinterbomb
Michel van Bijnen – Vocals
Hein Willekens – Guitar
Michel Dappers – Bass
Jordy van der Sluijs – Drums

Kunstbende

Voorronde Kunstbende Muziek #2 in Willem Twee poppodium

Gezonde spanning wie doorgaat naar Brabantse finale

Dit zijn ze dan, de vier winnaressen van Kunstbende Noord-Brabant in de selectieronde Muziek #2 die zondagmiddag 17 maart werd gehouden in de Kleine Zaal van Willem Twee poppodium. Zij gaan naar de Brabantse Kunstbende Finale 2019 in Tilburg. Vlnr. Romy de Laet, Mila Willemsen, Cheyenne Louwen en Chimene Gillesen; achter hen de twee juryleden John Verhoeven (Mercy John) en Bob Donkers. Het is al weer de negenentwintigste editie van Kunstbende.

Kunstbende
Gespannen verwachtingen

Familie en vrienden
Het is druk in de Kleine Zaal van Willem Twee poppodium op deze zondagmiddag overspoeld door heftige Maartse buien. Het zijn voornamelijk familie en vrienden, de eerste en grootste fans van deze Kunstbende deelnemers, die de zaal vullen. Er heerst een gespannen sfeer in de zaal en als presentator Evita de Roode het podium beklimt, wordt die spanning nog voelbaarder. Evita kondigt aan dat de tweekoppige jury – John Verhoeven en Bob Donkers – eruit zijn.  “Als we trommels hadden dan zouden we kunnen roffelen om het helemaal spannend te maken,” zegt ze.

Kunstbende
Juryleden John Verhoeven en Bob Donkers

Jurering
De jury let op een aantal aspecten zoals muzikaliteit, originaliteit, show en act. Alle deelnemers aan deze muziek discipline moeten met eigen werk komen. Covers zijn niet toegestaan. Een lovenswaardige reglement van Kunstbende. Het is voor de jury moeilijk geweest om een keuze te maken onder de acht deelnemers.

Kunstbende
presentator Evita de Roode en mede-winnaar Cheyenne Louwen

Voordat de namen van winnaars bekend worden gemaakt, adviseren John Verhoeven en Bob Donkers de deelnemers om vooral gewoon door te gaan met het maken van muziek. En veel te repeteren. Ook Douwe BoB en Nielson deden mee en hebben niet de finale gewonnen. Laat dat een troostrijke gedachte zijn voor hen die deze voorronde niet doorgaan. Op de website De Grootste Losers van 25 jaar Kunstbende kun je het verhaal van Douwe BoB en Nielson lezen.

Kunstbende
Kunstbende 2019 voorronde#2 Muziek

Na afloop sprak ik even met Inge de Grauw, medewerker van Kunstbende Brabant.

KLANKGAT: Hoeveel deelnemers deden mee aan deze voorronde van Kunstbende Noord-Brabant?
Inge de Grauw: We hebben vandaag de tweede selectie in de categorie Muziek gedaan van de wedstrijd Kunstbende. Een tweede ronde was nodig, want we kregen super veel aanmeldingen voor muziek. Er deden nu acht acts mee en drie zijn er door. Chimene, Romy & Mila en Peony [Cheyenne Louwen, red.].

Vier vrouwen? Dat is bijzonder.
Dat is leuk, ja. Dat vind ik leuk.

Waar let de jury eigenlijk op?
Die ging vandaag heel erg letten op enthousiasme en podiumpresentatie. De deelnemers treden ook op met hun eigen lied. Dus geen covers maar hun eigen geschreven liedjes. En daar let de jury op potentie, tekstopbouw en -keuze.

Dit is een voorronde. Wanneer is de finale?
Op 28 april is in de 013 in Tilburg de regionale finale, de Brabantse Kunstbende finale. En daar wordt dan gestreden om een plekje voor de landelijke finale in Amsterdam.

Ik zie Cheyenne Louwen voorbij lopen met een gitaarkoffer in haar hand. Ik schiet haar aan en vraag of zij het had verwacht deze voorronde door te komen. “Je hoopt altijd dat je wint. Ja, ik verwachtte het een beetje.”

 

LABtrio

LABtrio brengt Usher en Bach naar Jazz Factory

Bijzonder optreden in sfeervolle Clubzaal van de Verkadefabriek

LABtrio zijn drie unieke muzikanten met sterke persoonlijkheden, begiftigd met een frisse en avontuurlijke benadering van muziek. Onder de noemer Jazz Factory programmeert de Verkadefabriek regelmatig bijzondere concerten in de altijd sfeervolle Clubzaal, en dat was afgelopen zondag niet anders. Het Belgische LABtrio zette een avontuurlijke show neer die je aandacht van begin tot eind vasthield. Invloeden van klassieke muziek, pop en elektronische muziek klonken door in de gelaagde jazz van het trio, wat het een bijzonder gelaagd geheel maakte.

LABtrio
Lander Gyselinck

Die verschillende invloeden zijn terug te voeren op de achtergronden van de bandleden. Drummer Lander Gyselinck, bassiste Anneleen Boehme en pianist Bram de Looze (nu weet je ook waar de naam LABtrio vandaan komt) spelen al twaalf jaar samen, maar hebben op hele verschillende plekken gestudeerd en gespeeld. Zo heeft Lander aan de New School for Jazz and Contemporary Music in New York gestudeerd, en heeft hij gebreakdancet. Ook drumt hij bij de experimentele jazzhiphopband STUFF. Als er tijdens het concert een stukje Usher voorbijkomt komt weet je wie er verantwoordelijk voor is. Lander: “Ik heb wel een zoetzemerig kantje, ja.”

LABtrio
Bram De Looze

Aan de andere kant (van het podium, maar ook qua stijl) zit pianist Bram, die de klassieke invloeden verzorgt, zoals bijvoorbeeld een eigen arrangement van het stuk Fugue van Bach. “Eigenlijk hebben we weinig aangepast, het zijn vooral accenten die we anders leggen,” aldus Bram. Toch voelt het tijdens het concert niet aan als zomaar een uitvoering van Bach, wat natuurlijk ook komt door de toevoeging van drums. Ten slotte hebben we Anneleen in het midden, die de twee uitersten naast haar probleemloos met haar bas aan elkaar lijmt. Naast LABtrio speelt en composeert ze ook voor kleinkunst en theater. Het maakt haar spel moeiteloos veelzijdig.

LABtrio
Anneleen Boehme

Het is mooi om te zien hoe die drie verschillende stijlen samensmelten tot iets compleet eigens, zeker als je bedenkt dat het trio in zijn twaalfjarig bestaan soms over verschillende landen verspreid zat. Anneleen: “Soms zien, of zelfs horen, we elkaar maanden niet, maar als we dan weer samenspelen is het altijd weer goed.” En dat was te zien in de Verkadefabriek. Klassieke pianomelodieën afgewisseld door grove drumbreaks, soundscape-achtige intro’s met bas en regentikjes op de drums en subtiele toetsenaccenten. Usher, Bach en Michael Sembello’s Maniac. Anneleen: “We hebben er zelfs over nagedacht om Britney Spears erin te doen. Hoe fouter hoe beter.”

Tekst: Jan Douwe Krist
Foto’s: Ronald Rijken