Festival Boulevard

Afgewogen muzikaal aanbod Theaterfestival Boulevard

Interview met muziekprogrammeur Florien Boonman

Florien Boonman werkt als programma producent en muziekprogrammeur bij Theaterfestival Boulevard. Met haar collega Dirk Verhoeven tracht zij een afgewogen programmering samen te stellen van het muzikale aanbod van dit jaarlijks terugkerend festival in ‘s-Hertogenbosch. Boonman en Verhoeven komen in december bij elkaar met ieder een verlanglijstje, een longlist van bands. Dan begint het puzzelen.

Florien Boonman

Festival Boulevard
Florien Boonman

KLANKGAT: Hoe verloopt de samenwerking tussen jou en Dirk Verhoeven?
Florien Boonman: We zien elkaar natuurlijk gedurende het hele jaar, maar in december komen we voor het eerst bij elkaar om een soort van verlanglijst te maken. Zo van ‘Wat heb jij allemaal gezien, wat heb ik gezien en hoe zou dat passen bij Boulevard’? We gaan dan in discussie over waarom wel en waarom niet. Daarover verschillen we soms best van mening.

Dat mag altijd
Dat mag altijd, zeker. Dat maakt het ook scherp wat we uiteindelijk kiezen. En ja, die longlist is nogal lang. Daarin gaan we markeren welke bands wij echt graag zouden willen. Vervolgens gaan we inventariseren wie zouden kunnen, wie is er in de buurt, wat kost een band en dan begint het puzzelen.

Boekingsbureaus benaderen jullie toch ook, neem ik aan?

Ja, klopt. We krijgen van de bureau’s allerlei nieuwsbrieven en daar bladeren wij doorheen. En we hebben inmiddels met een aantal bureaus een persoonlijk contact opgebouwd. Er wordt heen en weer gebeld en gemaild in de trant van ‘Goh, is dit niet iets voor jullie’?

De kern van Theaterfestival Boulevard ’s-Hertogenbosch is simpelweg: “de grootste kunst voor het grootste publiek”. Al 33 jaar is Den Bosch in de maand augustus elf dagen podium voor hartstochtelijke voorstellingen en inspirerende ontmoetingen. Elf dagen presenteert Boulevard een staalkaart van het hedendaags podiumkunstaanbod: theater, dans, muziek(theater) en interdisciplinaire kunstvormen. Hoogwaardige, eigentijdse en risicovolle podiumkunst uit binnen- en buitenland.

Theaterfestival Boulevard
The Akulas in Theatertent Boulevard 2018

Zijn die bureaus op de hoogte wat het Theaterfestival Boulevard inhoudt?
Muziek is een relatief kleine pijler binnen het programma van de Boulevard. Die bureaus moeten wel de plek kennen van de muziekprogrammeringen [dat is de Theatertent, red.]. Maar ze hoeven niet per se alle ins and outs van het festival te kennen. Dirk en ik, wij proberen met de bands die wij boeken een verbinding aan te gaan met de rest van het programma.

Hoe moet ik dat zien, die verbinding?
Nou, kijk als we met een bepaalde theatervoorstelling een bepaalde doelgroep in huis willen halen, gaan we kijken of we met muziek ook een connectie, een verbinding kunnen maken.

Een soort van afsluiting van een theateravond, het publiek verleiden naar de Theatertent te gaan voor een band?
Het werkt ook andersom, want als je die band gezien hebt, dat daarna het besef neerdaalt dat er meer is dan alleen dat bandje dat ’s avonds in die tent het programma afsluit. Maar dat er ook nog heel veel andere voorstellingen zijn die interessant zijn om te bezoeken. Want we zien toch veel bezoekers die helemaal niet op de hoogte zijn dat de Boulevard veel meer is dan dat. Dat er voorstellingen zijn door heel de stad. De muziekprogrammering is eigenlijk een hele mooie manier om een groot publiek te bereiken dat we vervolgens proberen te verleiden om ook meer te bekijken dan alleen maar bandjes.

Jullie zoeken ook bands op die – om in jullie termen te blijven – een zekere theatraliteit in zich hebben. Die iets willen opzetten met het publiek, niet alleen maar een setje willen afleveren.
Ja, dat is heel belangrijk, bands die de interactie zoeken met het publiek. En daar leent de Theatertent op de Boulevard zich heel goed voor. Een hele intieme plek voor een band waarvan een groot deel uit een tribune bestaat en een relatief kleine dansvloer. Het is van belang dat een band daar voor open staat en die connectie aangaat met zijn publiek.

Theaterfestival Boulevard
Steffen Morrison fantastische soul show

Hoe weten jullie of een band die interactie in zich heeft, hebben jullie ze al live gezien?
Ja, we proberen zoveel mogelijk bands live gezien te hebben om dat in te kunnen schatten.

Is er ook een volgorde in de programmering met bijvoorbeeld publiekstrekkers in het weekend?

We proberen elf dagen lang een zo divers mogelijk aanbod te creëren zodat we in theorie iedere avond een andere doelgroep zouden kunnen bereiken. We kijken natuurlijk ook wel dat op de donderdag, vrijdag en zaterdag er bands staan die een breed publiek trekken, die aansluiten bij een weekend beleving, een feestje kunnen maken. Die kunnen knallen.

Clittenband

Morning Dawn is klaar voor het grote werk

Dennis Sluijter focus op het overbrengen van de nummers

Morning Dawn en Dennis Sluijter ken ik al een tijdje. Eigenlijk meer van zien, tijdens optredens of andere gelegenheden. De eerste keer was bij Willem Twee poppodium in oktober 2016 tijdens een showcase van Bossche muziekorganisaties die bands voortbrengen of ondersteunen. Morning Dawn was een protégé van Music’scool. De band deed mee aan de eerste Bossche Band Battle (BBB) in 2016. Daarna zag ik Morning Dawn tijdens Jazz in Duketown 2017 bij Jazz Under All in De Raadskelder en bij het Boundless festival in Willem Twee in april 2018.

Ik zag Dennis ook bij de finale van de BBB in Willem Twee poppodium eind december 2017. Hij wilde niets missen van wat er zich op het podium zoal afspeelde. Zaterdagavond 13 oktober speelde Morning Dawn als vierde band bij de laatste voorronde van de BBB editie 2018 in Koudijs Kafé. Ik sprak Dennis na dat optreden.

Morning Dawn
Morning Dawn in Koudijs Kafé

KLANKGAT: Ik zag je vorig jaar bij de finale van Bossche Band Battle en ik dacht: ‘Die gaan volgend jaar meedoen. Zag ik dat goed?
Denis Sluijter: Ja, vorig jaar dachten wij ‘Waarom hebben wij dit jaar niet meegedaan?’.  Maar toen zaten we nog een beetje in de groei. We zitten nu een stapje hoger en hebben er daarom voor gekozen dit jaar mee te doen. We hebben het eerste seizoen meegedaan, dan moeten we het deze keer ook doen.

Je vond Morning Dawn toen nog niet rijp genoeg om mee te doen?
Ja, we zaten toen net in de groei. We waren pas begonnen. En als ik erop terugkijk dan was dat de oude Morning Dawn, aan het begin. We hebben uiteindelijk gezegd ‘We gaan zoveel mogelijk progressie maken en gewoon weer meedoen’. Dit jaar dus.

Ik zag jouw gretigheid vorig jaar, je wilde wel. Leg eens uit waarom je vindt dat Morning Dawn dit jaar er wel voor klaar is.
Nou, we hebben sowieso veel tijd gestoken in de nummers en de afstelling van de muziek. Als we ons zelf comfortabel voelen bij onze muziek dan vind ik het ook comfortabel genoeg om dat op het podium te doen. De energie zit er bij ons altijd in – no matter what –  als er maar één man staat of honderd. Dat zit wel goed. Alleen, ik wil me puur concentreren op het overbrengen van onze nummers en dat is iets waar je aan moet werken. Dat kun je niet instuderen, dat moet je blijven spelen, blijven spelen, blijven spelen en veel optreden.

Ik zag jullie performance, vol zelfvertrouwen, puntige rock. Dat staat als een huis. Heeft Morning Dawn de Band Battle nodig?
Zeker, ik vind de Bossche Band Battle iets is van onze thuisbasis, wat van Den Bosch is. Dit is eigenlijk wat je roots zijn. Bossche Battle is top om aan mee te doen.

Hoe zou ik de muziek van Morning Dawn moeten omschrijven?
Het is alternatieve rock maar met invloeden uit nineties.

Een beetje punk
Ja, dat is nog van de vroegere Morning Dawn. We hebben een nummer, Timemachine, gespeeld uit die tijd. Dat was het eerste nummer dat we vanavond speelden. We dachten, we zitten nu toch in Den Bosch en dit nummer spelen we eigenlijk nooit meer. Laten we het weer een keertje doen.


Kopfoto: Casper Menting

Alternator stoner/desertrock met hart en ziel

Nieuwe Bossche band kent geen plankenkoorts

Rockband Alternator uit Den Bosch trad donderdag 4 oktober voor de eerste keer op en wel in World Skate Center (WSC), maar van plankenkoorts leek geen sprake. Integendeel, de vijf mannen waren goed op elkaar ingespeeld en zagen er zelfverzekerd uit.  Van haperingen in hun show was geen sprake, de bandleden wisten elkaar goed te vinden. Alternator rocks.

Alternator: het gaat goed met de Bossche muziekscene

Alternator bestaat uit:

  • Eelco Hendriks – gitaar
  • Mark van Noort – zang
  • Maarten Jansen – drums
  • Lennart Odijk – gitaar
  • Stijn de Wijs – bas
Alternator
Alternator in WSC

De band werd zo’n anderhalf jaar geleden opgericht door Mark en Eelco en kreeg in 2018 de naam Alternator. Bands als Kyuss, QOTSA, Pink Floyd, Truckfighters, Alice in Chains, Led Zeppelin zijn hun inspiratiebronnen. Het optreden duurde drie kwartier, genoeg om een indruk te krijgen van de geweldige potentie van deze nieuwe band. Het is wederom een teken dat het goed gaat met de Bossche muziekscene,

KLANGAT: Niet een beetje nerveus geweest voor zo’n eerste optreden?
Mark van Noort: Nee, ik was niet nerveus maar voelde wel een gezonde spanning. Dat hoort erbij vooral bij zo’n eerste show. Ik had het naar mijn zin.

Omschrijf de band want hij is nieuw.
De band Alternator is door Eelco Hendriks en mij gestart. Met z’n tweeën schrijven we al een aantal jaren muziek. Op een gegeven moment hadden we genoeg materiaal en zochten we er een band bij. Binnen anderhalf jaar voltrok zich dat proces. En nu we eindelijk een band hebben, vonden we dat we de repetitieruimte uit moesten en dit hier vanavond is het resultaat daarvan.

Deze diashow vereist JavaScript.

Jullie hebben anderhalf jaar gerepeteerd?
Nou ja, we waren een band aan het vormen. Eerst kwam de drummer erbij, toen kwam de andere gitarist, Lennart Odijk is dat. En uiteindelijk vonden we gelukkig ook nog een bassist want dat was het moeilijkste van alles. Dat is Stijn de Wijs en die zit er pas een half jaartje bij. Toen konden we ook meer vooruit gaan denken aan shows en opnames.

Jij en Eelco schrijven hoofdzakelijk de nummers?
In eerste instantie wel. Nu is Alternator een volwaardige band en schrijven we allemaal mee. De nummers die we vanavond speelden, op een nummer na, die hebben Eelco en ik geschreven.

Ik vind Alternator een stevige, mannelijke sound hebben mét gevoel voor melodie.
Zeker, zeker. Dat vind ik ook heel belangrijk. Wij zitten ergens tussen Pink Floyd en Queens Of The Stone Age. We hebben soundscape-achtige stukjes, veelal de intro’s. Dan de nummers verder zijn nogal stevig en die zou je kunnen omschrijven als Stoner- of Desertrock, als je het in een hokje wil zetten. Ik vind zelf dat Alternator moeilijk te plaatsen is in een specifiek hokje, maar dat is het waar het op neerkomt, waar wij tussenin schipperen.


Alternator is op Soundcloud te beluisteren.

Nocturnal Waters wil stijl beter definiëren

Elk optreden is goed voor het opbouwen van een nog betere performance

Nocturnal Waters sloot de tweede voorronde van de Bossche Band Battle 2018 af die zaterdag 29 september in de Azijnfabriek werd gehouden. In januari van dit jaar interviewde KLANKGAT zangeres en tekstschrijver Amanda Winnemuller op het Rauwkostfestival. Toen moest de band uit Den Bosch die nog nooit had opgetreden het festival openen. Nu, na zowat negen maanden, zijn we benieuwd welke ontwikkelingen Nocturnal Waters heeft doorgemaakt.

Nocturnal Waters wil stijl beter definiëren
Nocturnal Waters in de Azijnfabriek

KLANKGAT: We spraken elkaar negen maanden geleden op het Rauwkostfestival. Zijn er veranderingen bij Nocturnal Waters?
Amanda Winnemuller: Ja, er zijn een aantal leuke dingen gebeurd. Nina en Hilde, onze drummer en bassist [Nina Pfeiffer en Hilde van den Hoek, red.] zijn aangenomen bij Rock City. De school is inmiddels begonnen en zij volgen nu een fulltime muziekopleiding. We zijn van een Whatsapp groep waar we mee begonnen, overgegaan naar elke week vaste repetities. We proberen nu onze stijl beter gedefinieerder te krijgen wat best lastig is. We zijn vooral bezig met schrijven en proberen af en toe optredens te doen.

Je vertelde bij het eerste interview dat jullie via Whatsapp stukjes muziek uitwisselden om zo tot een song te komen. Dat hebben jullie nu afgesloten?
We bespreken natuurlijk dingen via de groepsapp, maar we zijn vooral in de repetitieruimtes te vinden. Ik heb de maanden vóór de zomervakantie veel nieuwe teksten geschreven zodat we vanuit de teksten meer kunnen componeren. Iedereen is lekker op vakantie geweest wat goed is voor de verse inspiratie.

Nocturnal Waters
Post new wave van Nocturnal Waters

Zijn er ook personele wijzigingen?
Nee, iedereen is nog steeds bij Nocturnal Waters. We bestaan nu deze maand een jaar.

Dat schrijven, gaat dat resulteren in een EP?
Dat zou heel fijn zijn. We hebben eigenlijk al voor de zomer besproken wat wij precies als doelen stellen. Zo willen wij een EP uitbrengen en een vervolg EP die thematisch op elkaar moeten aansluiten. Wij willen daar een conceptuele EP van maken met vier nummers. Opnemen is wel een ding want opnemen is duur.

Vonden jullie je al sterk genoeg om deel te nemen aan de Bossche Band Battle?
Ik was best onzeker maar kan niet spreken voor de rest van Nocturnal Waters. Maar ik denk dat elke keer als wij optreden, wij dingen leren. We kunnen met elkaar bespreken hoe we eventueel dingen anders moeten doen, wat er niet goed ging, wat er wel goed ging. Elk optreden is goed voor het opbouwen van een betere performance.


Nocturnal Waters
Jurylid Tim van Baalen

Nocturnal Waters gaat jammer genoeg niet door naar de halve finale van de Bossche Band Battle. De bands Holsaby en An Adverse Copy kregen de twee felbegeerde tickets. Misschien komt Nocturnal Waters in aanmerking voor één van de twee wildcards die te vergeven zijn in deze muziekwedstrijd. Jurylid Tim van Baalen (MusiCare) sprak lovend over de band: ‘Nocturnal Waters is een band met veel potentie’.

Zeven analoge werken van Daedelus bijna afgerond

Fascinatie Daedelus negentiende-eeuwse conflicten vervat in triptiek

Daedelus, de artiestennaam van Alfred Darlington, gaf dinsdagmiddag 11 september zijn presentatie in het Willem Twee concertzaal ter gelegenheid van de opening van de Willem Twee studio’s. Studio’s wier naam & faam aan het groeien zijn. Van heinde en verre weten die studio’s een enthousiaste, jonge electronica generatie aan te trekken door de aanwezigheid van analoge geluidssystemen waaronder een ARP2500. Systemen die in prima staat verkeren en bemand worden door een groep bevlogen mensen.

Daedelus liet op deze late matinee presentatie zeven werken ten gehore te brengen. De overeenkomst van al die zeven werken is dat ze geen van allen af zijn. De een is verder in de fase naar voltooiing dan de andere. In die zin hield Daedelus het klein aantal aanwezigen een mooie spiegel voor van wat zich afspeelt in de workshop sessies in de Willem Twee studio’s. Het zijn werken in voorbereiding – work in progress – die op het punt staan te worden afgerond.  Zelf zegt hij dat ze dichter bij die afronding zijn dan hij had gedacht. Er moet hier en daar nog verder doorontwikkeld worden.

Zeven analoge werken van Daedelus bijna afgerond
Daedelus in Willem Twee concertzaal

Daedelus is één van de gastdocenten die studenten in elektronische muziek en sounddesign, begeleidt. Als tegenprestatie kan hij als artist in residence gebruikmaken van de unieke synthesizers en oscillatoren voor zijn eigen werk zoals een album die over de Boerenoorlogen uit de 19e eeuw handelt.

Boerenoorlogen
Daedelus begon zijn presentatie met een werk dat de werktitel De Bittereinders draagt. Bittereinders waren vrijheidsstrijders die zich niet wilden neerleggen bij de overwinning van de Britten na de Tweede Boerenoorlog (1899-1901). Ik vroeg hem waarom hij zich zo verbonden voelt met die negentiende-eeuwse oorlogen.

‘Ik kreeg de kans om in Zuid-Afrika op te treden, in Johannesbrug en Kaapstad. Vooral in die steden leven mensen nog sterk in de schaduw van hun geschiedenis. Veel van het hedendaags geweld komt voort uit die historische conflicten. Die Boerenoorlogen hebben veel impact op de moderne oorlogsvoering [gebruik van concentratiekampen, red.] maar speciaal op het dagelijks leven in Zuid-Afrika. Ik voelde de scheiding in het land, in de talen die gesproken worden, het Afrikaans ten opzichte van het Engels, de conflicten. Ik wilde daar iets mee doen’.

Als het album over De Boerenoorlogen uitkomt – de verwachting is begin 2019 – dan vormt het het sluitstuk van een triptiek die over conflicten en oorlogen gaat uit de negentiende eeuw. Eerder bracht Daedelus de EP Righteous Fists of Harmony (2010) over de Boxer opstand in China en het album The Light Brigade (2014) over de Krimoorlog. De reden voor deze werken is de fascinatie van Daedelus voor conflicten uit de 19e eeuw. Daedelus lijkt sowieso uit die eeuw te stammen door zijn Victoriaanse kleding tijdens zijn optredens.

Zeven analoge werken van Daedelus bijna afgerond
Daedelus Victoriaans gekleed tijdens performances
Zeven analoge werken van Daedelus bijna afgerond

Daedelus presenteerde dinsdag 11 september zeven werkstukken. Hij sprak liever over ‘cases’ en was tijdens en na de presentatie in de concertzaal zelf verrast over het niveau en stadium die de werken inmiddels hebben bereikt. Alle nummers zijn gedeeltelijk ontstaan en/of verder bewerkt in de Willem Twee studio’s. Geen van de stukken die hij liet horen, droeg een werktitel met uitzondering van Bittereinders, het eerste nummer. Samen met het derde en zesde nummer komt Bittereinders in het te verschijnen album over de Boerenoorlogen. In deze twee nummers zijn Afrikaanse vocalen verwerkt. De andere nummers varieerden van downtempo met pulserende geluiden tot upbeat met flink wat aanzwellend geruis. Het tweede nummer was lekker jazzy met een zekere Lee Thompson aan de trompet.
Na afloop van de presentatie had ik een kort gesprek met Alfred Darlington aka Daedelus.

KLANKGAT: Wat is de aantrekkingskracht om hier in de Willem Twee studio’s te werken?
Daedelus: Het is allemaal erg nieuw, dus ik kan niet zeggen hoe het zich ontwikkelt, wat het gaat worden. Ik spreek nu voor mijzelf. Als je aan die zware knoppen draait dan voel je dat het oud is, historisch. En dan bedoel ik niet alleen de apparatuur maar ook het geluid. Je voelt letterlijk het geluid in je lichaam als je ermee werkt. Nogmaals het zijn niet alleen de apparaten maar de gehele interface, het gewicht van de kabels, de tandwielen en dat die kabels je een beetje wegduwen. Het is een fysieke beleving.

Zeven analoge werken van Daedelus bijna afgerond
Daedelus licht zijn werken – cases – toe

Marcel Wierckx die ik gisteren sprak, had het over ‘happy accidents’.
Ja, daar is zeker wat van waar. Je kunt een hele middag aan iets werken, denken dat jij het perfect in orde hebt, dan op de opnameknop drukt om te merken dat het eigenlijk allang goed zit. Het is het jagen op ongrijpbare geesten die nog leven maar ook dood zijn.


Daedelus gaf zaterdagavond 15 september een magistrale performance weg in Willem Twee poppodium tijdens de Grand Finale ter gelegenheid van de opening van de Willem Twee studio’s

Marcel Wierckx presenteert in Willem Twee concertzaal

Interessante onbetrouwbaarheid van analoge systemen

Marcel Wierckx geboren in Winnipeg, Canada, woont al jaren in Nederland. Hij studeerde compositie aan de Desautels Faculty of Music van de University of Manitoba in Winnipeg en vervolgde zijn muziekstudie aan de Schulich School of Music of McGill University in Montreal. Hij is multimedia artist/docent compositie aan het conservatorium van Amsterdam.

Willem Twee studio’s
Marcel Wierckx was maandag 10 september in Den Bosch ter gelegenheid van de opening van de Willem Twee studio’s. Hij gaf workshops in de ochtend en ’s middags om 16.00 uur een presentatie van een uur in de concertzaal. Hij liet drie stukken horen én zien. Zijn opleiding en achtergrond is het maken van software kunst, software muziek in zijn geval. Hij maakte ook de stap naar het maken van video’s  en installaties bij zijn composities.
Realtime live performances zijn de handelsmerk van Marcel Wierckx. De eerst twee stukken waren deze keer echter voorgeprogrammeerd, alleen het derde en laatste werk was wel weer realtime live. Het eerste werk was een audio-video van traag bewegende, immens grote planten of bloemen op muziek die qua tempo in de pas liep op de beelden.

Drumloop
Boeiender was het tweede – voorgeprogrammeerde – stuk waar geen visuals werden vertoond, alleen muziek en geluid. Wierckx had hier een korte drumloop van twee seconden voor gebruikt en schreef een klein algoritme dat keek waar alle interessante geluiden zaten die in die loop waren besloten.
“Ik pakte een stukje van die drumloop en op basis van het fragment dat speelde, maakte het algoritme een beslissing wat het volgende fragment zou zijn om te zorgen dat het niet continu hetzelfde zou zijn. Er zat een random variatie in. De bedoeling was dat het een echte drummer moest nabootsen maar dingen doet die een echte drummer niet zou doen. Eigen beslissingen maken, een beetje free jazz maar met beslissingen die niet rationeel zijn.”

Ruis
Het derde werk was dus wel realtime live. Zowel het zien als het horen waren even belangrijk. Marcel Wierckx was een algoritme aan het besturen dat tegelijkertijd audio en video genereerde. Het werd ter plekke gespeeld en bij elk optreden is het weer anders. Ruis – noise – was het uitgangspunt van het stuk, in beeld en geluid. Het stuk bestaat eigenlijk uit piepkleine  stukjes ruis die Wiercks rijdens zijn performance bewerkt.

Ik sprak na afloop met Marcel Wierckx en natuurlijk hadden we het over de analoge Willem Twee studio’s.

Marcel Wierckx houdt van de interessante onbetrouwbaarheid van analoge systemen
Marcel Wierckx in Willem Twee concertzaal

KLANKGAT: Wat vindt u van de analoge studio’s hier op de bovenverdieping?
Marcel Wierckx: Die zijn waanzinnig. Het is alsof je in een museum loopt, maar een museum waar je aan alles mag aankomen. En dat is heel bijzonder.

En maakt u ook gebruik van analoge apparatuur of werkt u alleen digitaal?
Mijn opleiding, mijn achtergrond is software kunst, software muziek moet ik zeggen. Ik heb niet heel veel opleiding gehad in analoge studio’s. Dat komt omdat op het moment dat ik in Canada muziek studeerde, je op computers niet alleen kon componeren maar je kon er ook live als instrument mee optreden. Componeren met computers en muziekinstrumenten maken met computers en daarom ging ik helemaal de computerkant in. Maar vandaag heb ik een workshop gedaan samen met Hans Kulk in de studio en ik ben weer bezig om te kijken wat die analoge systemen mij kunnen bieden wat ik nu digitaal niet kan bereiken.

Verschillen in geluid, warmte?
Absoluut, het is niet te vergelijken. En ook een bepaalde graad van onbetrouwbaarheid, een aangename mate van onbetrouwbaarheid. Daar houd ik van. Het is een beetje ironisch, ik probeer dat te benaderen met mijn algoritmes en digitale systemen, terwijl dat al in het analoge zit. Maar het is toch anders.

Onbetrouwbaarder?
Ja, maar wel interessant onbetrouwbaar. Computers zijn onbetrouwbaar op een totaal oninteressante manier. Als ze niet werken dan werken ze gewoon niet. Maar met analoge apparatuur kan je wel die ‘happy accidents’ bereiken.

Jacco Wijnia ziet muzikale verhalen

Ieder mens is muzikaal maar iedereen heeft een andere ingangshoek om bij zijn muzikaliteit te komen

Jacco Wijnia is componist, instrumentalist, docent en ondernemer. Maar eigenlijk ziet hij het niet als losse elementen: Het zijn rollen die elkaar versterken. In dit interview kom je meer te weten over zijn achtergrond en zijn kijk op muziek.

Jacco Wijnia ziet muzikale verhalen

De keuze om musicus te worden is voor componist/pianist Jacco Wijnia niet zo vanzelfsprekend als het lijkt. Hij deed extreem veel aan sport op de middelbare school. Wel zeven dagen in de week, dus een carrière in de sport had er in kunnen zitten. Of mogelijk had hij wetenschapper of onderzoeker kunnen worden. Hij vindt namelijk veel dingen leuk. “Er hoeft maar iets te zijn waar meer achter zit of ik ben al geïnteresseerd. Bijna alles kan ik boeiend vinden.” Ondertussen draait het hele leven van Jacco Wijnia nu om muziek. Een interview van een musicus en docent die op integere wijze omgaat met zijn passie en zijn leerlingen.

Jacco Wijnia ziet verhalen in muziek
Jacco Wijnia

KLANKGAT: Kun je bij benadering vertellen op welk punt van je leven jij de keuze maakte voor muziek en bijvoorbeeld niet voor wetenschappelijk onderzoek?
Jacco Wijnia: Op de basis en middelbare school deed ik wel wat aan muziek. Ik speelde zelf nummers na. Ik was een jaar of dertien, toen ik in kerken begon te spelen. Kerken hebben altijd muzikanten nodig om de diensten te begeleiden. Ik speelde veel en kreeg altijd wel een aanmoediging, bijvoorbeeld van een oud omaatje. Die aanmoedigingen maakten het al snel de moeite waard en als je veel speelt dan kom je gewoonweg verder. Ik kreeg de kans om dingen uit te proberen en mij te verdiepen in muziek. Op een gegeven moment werd muziek een uitdaging.

Waar zat die uitdaging dan bijvoorbeeld in?
Op de middelbare school schreven muziekdocenten musicals. Ik vroeg hen of ik nummers voor die musicals mocht maken. Ook deed ik op school ook mee aan een project Compositie Voor Orkest, waar we muziek mochten uitschrijven dat gespeeld werd door een professioneel orkest. Dat was nieuw-klassiek, nieuwe dingen maken, de grenzen opzoeken. Mijn belangstelling voor de muziek groeide. Naast spelen in kerken, begon ik ook een band en schreef eigen werk, met progrock invloeden. Lange nummers met een verhaal en solo’s ertussen. We hebben allerlei dingen uitgeprobeerd, doen wat je denkt dat goed lijkt, op intuïtie.

Je hebt op de Rockacademie gezeten. Hoe was dat? Was er sprake van achterstand op je mede-studenten?
Toen ik me aanmeldde op de Rockacademie, vroegen ze naar mijn invloeden. Ik had me opgegeven voor songwriting en keys(toetsen). Of ik The Rolling Stones kende, werd me gevraagd. Ik had nog nooit van hun gehoord. Toen ik ook The Beatles niet kende gingen ze zich serieus zorgen maken. Dat geeft aan hoe extreem mijn situatie was. Maar na 2 jaar auditie mocht ik kon toch beginnen, met het voordeel van de twijfel.

Jacco Wijnia ziet verhalen in muziek
Jacco Wijnia in zijn studio

Door het veel spelen in kerken heb ik leren luisteren naar wat de mensen zingen, en hoe je ze het best ondersteunt. In de kerk moeten liederen goed klinken, clean. Als er een tekst langs kwam, zoiets als ‘Er Zit Iets Op De Loer’, dan zorgde ik ervoor dat dat in de muziek werd opgevangen. Zodat het verhaal versterkt werd. Ik zie mijzelf als een ondersteuning, in een dienende positie. Het hoeft niet per se boeiend te zijn, maar het moet wel kloppen. Omdat ik sowieso altijd met gehoor bezig was als ik speelde, was dat erg ontwikkeld. Goed, ik had duidelijk een achterstand qua algemene kennis, maar in hoe ik muziek benaderde was ik beter voorbereid. Ik hoor wat er gebeurt en dat vertaal ik dan naar wat ik ermee ga doen.

Hoe moet ik dat zien?
Ik kijk puur naar de muziek, naar wat er in zit. Als ik een nummer hoor dan denk ik ‘daar speelt ie dat loopje, die bassen daar en de harmonieën hier’. Dat kan ik allemaal snel een plek geven. Heel veel studenten van de Rockacademie hebben een stuk minder overzicht over een compositie. Ik heb dat vanzelf vanwege mijn jarenlange achtergrond hierin. Ik zoek binnen de muziek en de teksten welk verhaal ik kan overbrengen. Vooral de beleving in muziek boeit mij. Waar gaat het écht over. Wat is de kern van de boodschap. Moet ik het polijsten en strakker maken of eerder rauwer, Lo-Fi [low fidelity, wat betekent: lagere kwaliteit dan technisch haalbaar is, red.].

Ja, dat Lo-Fi belicht je apart op jouw website
Lo-Fi is een keuze. Als alle elementen met elkaar overeenkomen – tekst, harmonie, sound, instrumenten, effect, locatie – als die allemaal kloppen dan heb je een supersterk en prachtig verhaal. Hetzelfde is dat met film: alle elementen moeten kloppen. Ieder niet kloppend onderdeel kan alles verpesten. Een mooie lijn in de muziek hoeft niet per definitie de beste keus te zijn. Zo’n lijn kan teveel aandacht trekken waardoor het geheel minder wordt beleefd. Dan zou je kunnen overwegen om een minder mooi geluid in te zetten, of noise bijvoorbeeld.

Componist en pianist Jacco Wijnia ziet verhalen in muziek
Music Mash Up mede-georganiseerd door MuzieklesDenBosch i.s.m. Muzerije

Jacco Wijnia houdt van optreden, want het delen van muziek, het live-gebeuren en het maken van nieuwe muziek ziet hij als cruciaal voor hoe hij erin zit. Hij speelt graag met verschillende muzikanten. Als hij een solo optreden heeft, is dat vaak als pianist, het instrument dat hij het meest compleet kan laten klinken. Als er zang bij komt kijken dan geeft hij de voorkeur aan gitaar die hij ook tijdens het schrijven van muziek gebruikt. In bands speelt hij graag de bas. Omdat je daarmee zowel richting als energie kan geven aan de band. Behalve zelfstandig musicus is Jacco ook docent.

Je maakt deel uit van MuzieklesDenBosch dat gevestigd is in het gebouw van Muzerije en je geeft les aan zowel jongeren als aan volwassenen. Vertel er ’s wat over.
MuzieklesDenBosch is muziekles zoals wij denken dat die het beste is voor de mens, voor de leerling. Ik ontmoette Jan van der Laar als docent bij de auditie coaching Rockacademie en zijn ideeën over muzieklessen sloten nauw aan bij die van mij. Wij namen het initiatief om MuzieklesDenBosch op te richten en zijn nu met z’n dertienen.

En hoe zien jullie lessen er dan uit?
We gaan bij onze lessen altijd uit van de leerling. Wij geven leerlingen 40 minuten les. Die 40 minuten zorgen ervoor dat wij kunnen ingaan op de interesse en het niveau van de leerling. Welke muziekstijl past bij een leerling? Als iemand van rock ’n roll houdt dan zet ik een nummer op en hoor ik welke partijen hij kan meespelen, ongeacht zijn niveau. En er is altijd wel een element die ik geschikt kan maken voor een leerling om mee te spelen.

Jacco Wijnia ziet verhalen in muziek
Jacco Wijnia begeleidt pupillen tijdens Music Mash Up

Vervolgens leg ik de leerling, nadat die het gespeeld heeft, uit hoe het werkt. Bijvoorbeeld welk akkoord of toonladder hij heeft gespeeld. En zo leert hij beter en sneller vanuit zijn favoriete muziek dan alleen uit een boekje. Het is een heel andere belevingswaarde en daardoor onthoudt-ie het veel sneller. Muziek maken zo tof mogelijk maken, is ons uitgangspunt.
Iedereen is muzikaal, maar iedereen heeft ook een andere ingangshoek. Het is aan iedere docent om die invalshoek op eigen wijze te vinden en ermee om te gaan. Ik kan helpen en sturen, maar laat de leerling zelf ontdekken hoe dingen werken … en ook hoe ze niet werken. Met als einddoel dat een leerling zich tot zelfstandig muzikant ontwikkelt, die zijn eigen keuzes kan maken. Zodat de muziek een uiting wordt van precies dát wat een leerling in zich heeft, of dat wat hij/zij graag wil vertellen aan de luisteraar.


Nieuws. In het nieuwe jaar zijn er naast de privélessen nu ook groepsworkshops (gitaar, zang, ukulele) die zowel het samenspelen als leuk element hebben als een stuk toegankelijker budget. Zie ook de website van MuzieklesDenBosch.

Mystic Tribe psychedelic trance met reggae dub

Met indianenstrepen op je gezicht in trance opgaan met de muziek

Mystic Tribe appelleert aan het oergevoel om bij een stam te horen en in dit geval liefhebbers van psytrance, een muziekstijl die halverwege de jaren 90 voortkwam uit de partyscene in de hippie bedevaartsplaats Goa (India). Pascalle Paanakker geeft er samen met haar vriendengroep een eigen draai aan door er reggae (dub) aan toe te voegen in samenwerking met A Visual Conspiracy.

Mystic Tribe

KLANKGAT: Kun je wat vertellen je rol binnen de Willem Twee?
Pascale Paanakker: Mijn naam is Pascale en ik werk samen met een groepje programmeurs aan de gratis toegankelijke On The House avonden in de Willem Twee. Elke vrijdag zorgen wij voor een variabel aanbod live muziek in de kleine zaal.

Wat is Mystic Tribe voor dansavond en waarom wilde je Mystic Tribe organiseren?
Mystic Tribe is een psytrance en reggae (dub) feest, dat bestaat uit twee zalen in het Willem Twee poppodium.
Mystic Tribe is begonnen door een groepje fanatieke psytrance liefhebbers, we gingen met de hele groep in de trein heen en weer om feestjes te bezoeken. Al snel kwam het idee een feestje in eigen stad te organiseren, als alternatief voor de bestaande feesten en evenementen in Den Bosch.

Deze diashow vereist JavaScript.

Wat is er nieuw deze Mystic Tribe?
De trance was voorheen in de kleine zaal, deze editie gooien we het roer om. Psytrance verhuist naar de grote zaal. Zo heeft deze editie veel meer dansruimte en capaciteit. Ook beginnen we deze editie met een live act op de mainstage: Zelkova Echo aka Keyaki [Narusawa, red.]. Hij opent met een performance bestaande uit percussie, synths en didgeridoo. Afgelopen landjuweel in Ruigoord ontving hij talloze lovende reacties, met zijn project toert hij o.a naar verschillende goa festivals.

De kleine zaal wordt weer gehost door Oaks & Baggabiek van Boomshakalak soundsystem. De area wordt verstrekt door Krackfree soundsysten crew met verschillende gastmuzikanten; een live melodica speler en een percussionist aka Blackstar Melodies.

Wat voor sfeer probeer je te creeren op Mystic Tribe?
In samenwerking met A Visual Conspiracy, zorgen we voor een prachtige lichtshow, visuals en decor, geheel in ander thema bij elke editie. Zodra je de deuren binnenloopt, stap je in een andere wereld waarin je buitenwereld even mag vergeten. Toen ik bezoekers overhoorde van geheel andere subculture “We zijn uiteindelijk toch allemaal gelijk” was het tribe gevoel voor mij compleet.

Wat is jouw ultieme Mystic Tribe gevoel?
Samen op de grond zitten in het rokerhok, met indianenstrepen op je gezicht, of in trance opgaan met de muziek. terug in de hippie tijd.


Mystic Tribe
Mystic Tribe

Genre
Psystrance – Oldschool – Melodic
Full On – Live Act – Reggae (Dub)
Entree: 7,50
Deuren: 22:00 – 3:30

Opening Willem Twee studio’s feest voor elektronica generatie

Rikkert Brok is nieuwsgierig naar wat muziek kan doen met een mens

Onlangs had ik het genoegen om met Rikkert Brok (hoofd studio’s en organisator van FAQ Festival) een interview te hebben over de Willem Twee studio’s in het gebouw van de Willem Twee concertzaal (voorheen de Toonzaal).

Opening Willem Twee studio’s

Opening Willem Twee studio's
Analoge studio

Sinds enige tijd timmert deze studio hard aan de weg van elektronische muziekgeneratie door middel van cursussen, concerten en het FAQ Festival.
De studio is pas helemaal vernieuwd en zaterdag 8 September (Nationale Monumentendag) is de openstelling voor algemeen publiek, waar u zelf een kijkje nemen kan.
Achter Rikkert de wenteltrap naar de studio opklimmend dacht ik meteen het gesprek te kunnen beginnen, maar hij stond er op om te demonstreren wat de oude analoge apparatuur allemaal kan.
Terwijl een oscilloscoop opwarmde mengde hij witte ruis door een serie filters en produceerde meteen allemaal ruimtelijke geluiden. Bijna dacht ik dat ik helemaal geen vragen meer hoefde te stellen omdat het al duidelijk was waar Rikkert zijn passie en kunde liggen. Gelukkig kwamen we ook nog in gesprek.

Deze diashow vereist JavaScript.

Wie is Rikkert Brok?
Rikkert is vooral muziek en de toepassing van muziek in moderne media en in combinatie met beeld. Zoals hij zegt: “Ik ben gedreven door nieuwsgierigheid naar wat muziek kan doen met een mens.”
Eind jaren ’80 zag hij dat de Atari computer van zijn broer een MIDI interface had [een manier waarop computers en allerlei elektronische muziekapparatuur zoals keyboards samen kunnen ‘praten’ red].
Hij werd door vrienden gestimuleerd om te experimenteren met wat je daar allemaal mee kan doen, en voor hij het wist had hij uitgebreide kennis opgedaan van spelen met computers en muziek. Hij vond dat zo leuk dat hij is gaan studeren in Den Haag aan de Interfaculteit Beeld en Geluid.

Daar kreeg hij waarden als ‘nieuwsgierigheid, creativiteit en zelfstandigheid’, op het gebied van het ontwikkelen van audiovisuele kunst bijgebracht.
Soms met vrienden, soms alleen, hield hij zich daarna bezig met het ontwikkelen van kunstprojecten die de menselijke perceptie uitdagen.
Als zelfstandig kunstenaar die ook free-lance producties deed kreeg hij bekendheid in de theaterwereld. Op die manier werd hij door de directeur van de toenmalige Toonzaal [tegenwoordig Willem Twee concertzaal red.]  opgebeld of hij daar de techniek kon komen ‘doen’.

Combineren
Hij had toen het idee om de technische functie te combineren met het maken van elektronische muziek. De directeur zag daar wel wat in en zo werden de eerste stappen van het FAQ festival gezet [eerste editie was in 2010, red]. Daar kwam hij in contact met Hans Kulk, iemand met een enorme achtergrond in elektronische muziek en lesgeven. Hans had een uitgebreide verzameling elektronische apparatuur van onder andere laboratoria en onderwijsinstellingen, die je uitstekend kan toepassen om geluid mee te maken. En hij zou dat graag gebruiken om andere mensen de liefde er voor bij te brengen. Maar hij had de ruimte niet.

Henri Broeren, directeur van de Toonzaal, was meteen enthousiast en zo verhuisden de spullen van Hans. De volgende stappen op weg naar professionalisering waren snel gezet, les geven voor beginnende liefhebbers, verhuur aan professionals. De eerste cursussen en de presentatie van de resultaten die de leerlingen behaalden volgden al snel. En de volgende stap kwam er aan toen Armeno Alberts er bij kwam. Hij bracht onder andere een unieke ARP2500 van het CEM instituut mee [een instelling voor elektronische muziek red].
En zo is er nu een unieke plek ontstaan om elektronische muziek te leren maken en te produceren.

Wat trekt jou in het maken van elektronische muziek?
“Het verkennen, onderzoeken, ontginnen van nieuwe klanken. Ik ben geïnteresseerd in vernieuwende muziek, en ben niet zo genre gebonden.
Ik hou van klassiek, metal, hip hop, noem maar op, ik pik er uit wat ik interessant vind.”

Opening Willem Twee studio's
Rikkert Brok

En zo komen we op het FAQ Festival, wat is jouw toekomstvisie er op?
Het is makkelijk om FAQLab en FAQ festival te verwarren. FAQLab is een bijeenkomst van leerlingen van de Elektronische studio, die ideeën en stukken muziek uitwisselen, en ook mensen die zelf synthesizers bouwen en nieuwe concepten ontwikkelen en daar lezingen over geven zodat iedereen van elkaar kan leren.
Het FAQ Festival gaat om echte optredens van elektronische muziek artiesten. Vaak hebben ze een residentie gedaan in de studio zodat ze het daar gemaakte werk kunnen presenteren.
Er komen grote namen naar toe [bv Suzanne Ciani, Daedelus red] omdat we een omgeving bieden waar veel aandacht voor ze is, waar ze veel kunnen experimenteren en met vernieuwende muziek kunnen komen.

Opleiding studenten
Verder gaan de studio’s zich richten enerzijds op samenwerking met conservatoria om hun studenten op te leiden, maar ook zijn ze laagdrempelig toegankelijk voor een ieder die meer van elektronische muziek wil weten. Na redelijk korte en betaalbare cursussen heb je al een aardig inzicht in wat je echt kan, en kan je je verder ontwikkelen. Toegegeven in het begin ziet het er allemaal erg imposant uit, maar met wat hulp blijkt het al snel een leuke en creatieve manier van werken te zijn die heel erg inspireert.
Je kan ook na cursussen gevolgd te hebben misschien al een portfolio opbouwen (met begeleiding vanuit de studio) die je mogelijk helpt met verdere studie aan een conservatorium. Daarbij richt de studio zich niet op één doelgroep maar kan elk genre wel iets maken dat gebruikt kan worden, experimenteel, klassiek, dance, het kan allemaal. En juist het in contact brengen van die verschillende stromingen is interessant omdat dat tot nieuwe dingen leidt. En we werken nog steeds aan de ontwikkeling van nieuwe cursussen.

Opening Willem Twee studio's
Opening Willem Twee studio’s is een feest voor de elektronica generatie

De nieuwe studio gaat openen?
Ja, intussen zijn er drie studio’s gebouwd, waar naast de elektronische muziek ook optredens in de zaal beneden in de voormalige Synagoge opgenomen kunnen worden.
De officiële opening voor genodigden is op 7 september aanstaande. Daarna is er een festivalweek waarin enorm veel gaat gebeuren. Daedelus komt iets vertellen over zijn residentie in de studio en verzorgt de muzikale omlijsting.

Vanaf zaterdag 8 september is iedereen welkom om in de studio’s een kijkje te komen nemen, met een rondleiding. De zaal is dan ook open voor bezichtiging.
Van maandag 10 tot en met vrijdag 14 september komen docenten van de grote muziekinstellingen die les gaan geven aan studenten van die opleiding. Om 16:00 uur is er dan een presentatie van nieuw gecomponeerd materiaal die voor iedereen toegankelijk is.
Kijk vooral even op de website van Willem Twee waar het hele programma is te vinden. En details over cursussen in de studio vind je hier: cursussen.

Opening Willem Twee studio's
Opening Willem Twee studio’s

En waarom zou je naar een concert komen luisteren?
Dat is moeilijk uit te leggen omdat het zo breed is, van experimentele muziek tot dance, en we willen ons niet tot een enkel genre beperken.
Maar juist daarin zit hem ook het interessante, omdat wij die overlap tot stand brengen kan je hier echt naar nieuwe dingen komen luisteren!
Dus het is een stuk bevrediging van nieuwsgierigheid, nieuwe dingen durven uit proberen, nieuwe verbanden leggen.

Hoe krijg je trouwens die grote namen naar de concertzaal?
(Rikkert begint te lachen) “Gewoon de stoute schoenen aantrekken en contact zoeken. Als concertzaal hebben we veel te bieden, enorme mogelijkheden met de apparatuur, een prachtige sfeervolle zaal en heel geïnteresseerd publiek, waar je nieuwe dingen kan uit proberen voor je het naar de grote zalen brengt.”

En zo zijn we bij het einde van het interview. Ikzelf ben op diverse cursussen geweest en ben zwaar onder de indruk van wat een stel ‘begeisterde’ mensen tot stand kan brengen.
Wellicht tot ziens op één van de activiteiten.

Muzerije Music Mash Up sluit seizoen af

Een intiem en chill feestje van huisgenoten van Muzerije in een grote muzikale speeltuin

Zondagmiddag 1 juli is het tropisch warm in de binnenstad van Den Bosch. Je verwacht dat het centrum er uitgestorven bij ligt, iedereen verkoeling zoekt bij grote plassen, naar zee is vertrokken en de koopzondag eens een keertje overslaat. Het tegendeel is waar. Het is behoorlijk druk in de stad. Op de Parade is een voorproefje bezig van het WK Handboogschieten dat volgend jaar in Den Bosch wordt gehouden en elders in de binnenstad worden rommelmarkten gehouden. Genoeg volk dus op de been met overal volle terrasjes beschut onder grote parasols.

Om 12.00 uur is de Muzerije Music Mash Up van start gegaan, bedoeld voor alle mensen met een brede muzikale interesse en nieuwsgierig zijn naar wat Muzerije zoal te bieden heeft.  En ook hier is veel aanloop, temeer omdat kinderen aan hun familieleden live kunnen laten zien wat ze dit afgelopen seizoen allemaal geleerd hebben.

Muzerije Music Mash Up sluit seizoen af
Jacco Wijnia

Jacco Wijnia, docent bij MuzieklesDenBosch verwoordt het zo: “Alle aanbieders van muziekeducatie in Den Bosch nodigen mensen op zondag 1 juli uit om te genieten van muziek en ook om zelf muziek te maken. Er zijn jams, er zijn workshops. Zo’n stuk of acht partijen organiseren los van elkaar elk hun programma zoals Rhythm and Progress drumschool & percussieworkshops van Erik Hanegraaf, het koor Behoorlijk Bekoorlijk en nog veel meer. En dat is het leuke, die hele samenwerking en vooral, wij staan allemaal samen voor hetzelfde. Wij willen dat mensen in Den Bosch muziek kunnen beleven, daarvan kunnen genieten en leerlingen kunnen groeien. Het is een hele leuke club hier bij Muzerije en we weten dat we samen hele mooie dingen kunnen organiseren.”

Deze diashow vereist JavaScript.

Twee medewerkers van Muzerije – Ilona van den Koedijk en Barbara van Spaandonk – maken even wat tijd vrij om KLANKGAT te woord te staan.

KLANKGAT: Muzerije Music Mash Up, is het nieuw? Vertel ’s er wat over.
Ilona van den Koedijk: Wel, we hebben vandaag de Music Mash Up. Dat betekent eigenlijk dat iedereen die bij ons muzieklessen geeft of met muziek bezig is, dat vandaag laat zien. We hebben verschillende huisgenoten die een heel programma hebben samengesteld: presentaties van leerlingen, open lessen, workshops, voorstellingen. En het is voor iedereen open om te komen kijken.

Wat zijn huisgenoten?
Barbara van Spaandonk: Huisgenoten zijn mensen die ook in Muzerije zitten en samen maken wij gebruik van dit gemeenschappelijk pand en van de faciliteiten die hier aanwezig zijn. De huisgenoten huren hier ruimte en dat kan een muziekruimte zijn waar ze drum-, zang- of gitaarles geven. Of theaterlessen, zo breed als je het maar kan bedenken.

Hoe breed is het programma van vandaag?
Ilona: Nou, we hebben daarnet een theatervoorstelling van The Dukes gehad en muziek uit de Middeleeuwen gericht op ouderen. Maar we hebben ook voorstellingen van drums en percussie en jonge leerlingen van MuzieklesDenBosch. Voor iedereen wat wils, echt presentaties maar ook jammen…
Barbara: …lezingen en mensen kunnen zelf wat proberen. We hebben ook het koor Behoorlijk Bekoorlijk binnen gehad. Die heeft vandaag geopend, dat was erg leuk. We hebben presentaties van kinderen gehad hier in het Atrium en er was ook nog een rap workshop.

Muzerije Music Mash Up sluit seizoen af
Max Vissers speelt i giorni van Ludovico Einaudi

Worden jongeren hier dusdanig begeleid dat ze zich bij een conservatorium kunnen aanmelden? Ik zag daarnet een jongen, Max Vissers, aan de vleugel spelen en ben erg onder de indruk van zijn niveau.
Ilona: Zeker, zeker. Zie dit als een soort vooropleiding. Ik weet toevallig welke jongen jij bedoelt. Die komt hier heel vaak oefenen op de vleugel, omdat hij het zo fijn vindt om daar op te spelen. Dat is eigenlijk een mooie combinatie. Hij krijgt bij MuzieklesDenBosch de skills om te groeien van onder meer Jacco Wijnia, een van de muziekdocenten en wij bieden gratis oefenruimte aan in het Atrium waar hij op de vleugel kan spelen.

Is de Mash Up eigenlijk een afsluiting van het seizoen?
Ilona: Ja. Je merkt dat iedereen een jaar, een half jaar ergens naar toe werkt en het erg leuk vindt om aan elkaar te laten zien van ‘wat heb ik dit jaar gedaan’. Vandaag zijn daar de presentaties van.

Is de Muzerije dan de hele zomer gesloten?
Barbara: Nou nee, het is niet gesloten. Voor het publiek is het gewoon open, maar lessen worden niet gegeven. Wij zijn wel open voor de horeca en repetitieruimtes. Er kunnen wat workshops zijn, maar het merendeel van de lessen stopt in de zomer. Eind augustus opent een aantal huisgenoten hun ruimtes weer en begin september start het cursusseizoen van de Muzerije.