Marcel de Groot

Intiem dubbelconcert veelzijdige Marcel de Groot

Aan het eind van het asfalt staat de enige vrouw die zeggen mag…waar bleef je nou?

Marcel de Groot heeft sinds 1991 zijn sporen als artiest ruimschoots verdiend, zowel solo of met diverse grootheden uit de Nederlandse muziek- en theaterwereld en eveneens als voice-over. Hij speelt solo in een uitverkochte eerste sessie van 22 september. De belangstelling was groot, al betekent het voor onze locatie slechts 40 gasten per optreden.

Marcel de Groot

Marcel de Groot
Marcel de Groot – The Blue Room Sessions

Marcel de Groot speelt vanavond eigen composities al dan niet ontstaan uit eerdere samenwerking met bevriende artiesten. Hij belooft binnenkort nog eens terug te komen met zijn laatste project, een country & western band, The Dashboard Danglers.

Tussen nummers als Paradijs, Van A naar B en De Kater door vertelt hij over zijn jeugd op de Veluwe waar hij zich senang voelde en in het zomerhuis van zijn oma de balans opmaakte. Hij ging er uiteindelijk ook wonen. In De Vloedlijn van het leven mijmert hij verder, gevolgd door Een Heel Mooi Litteken, een liefdevolle herinnering aan wat ooit was.

Marcel de Groot
Marcel de Groot – Heb Jij Dat Ook

Heb Jij Dat Ook, werd een grote hit en is geschreven tijdens een bootcamp voor song writing, waar hij de Belgische Bart Herman, “een cowboy met puntlaarzen en zo’n gesp” ontmoette en met wie hij meteen een klik had.

Hoe heet Het Ook Alweer wordt ingeleid met een verhaal over de samenwerking met vader Boudewijn de Groot die na de Lennaert Nijgh periode alles zelf moest schrijven. Gevolgd door een nostalgisch lied over het Leven: We Komen En We Gaan. Rob Chrispijn schreef de tekst. De muziek is van Marcel zelf. Zijn allereerste single in 1992 was overigens met Stef Bos die de tekst schreef van Mijn Vrienden En Ik.

Marcel de Groot
Herinneringen

Dan haalt Marcel de Groot herinneringen op aan de grote Maarten van Roozendaal, met wie hij het na hun eerste ontmoeting meteen goed kon vinden. Het waren de meest intense jaren uit De Groots carrière. Samen met Stef Bos en Egon Kracht waren ze trots op de dingen die ze maakten.

Na de dood van Van Roozendaal mailde Stef Bos een lange tekst over Van Roozendaal. Of Marcel er qua muziek maar iets ‘Dylanachtigs” van wilde maken. Dit resulteerde na 3 kwartier in het indrukwekkende Woordenman, met een aantal veelzeggende typeringen over de veel te vroeg overleden Van Roozendaal; “als een dieseltrein van woorden zonder einde of begin”. Woordenman werd in 2018 genomineerd voor de Annie M.G. Schmidtprijs.

Marcel de Groot eindigt met Christoffel van het album Het Wilde Westen (2008) met Van Rozendaal en Kracht, vanavond uitgevoerd op die prachtig klinkende twaalfsnarige gitaar en vol van fraaie tekstregels als “Aan het eind van het asfalt staat de enige vrouw die zeggen mag…waar bleef je nou?”

Marcel de Groot
Twaalfsnarige gitaar

Het was een intiem optreden, mooie stem, prima begeleid en met, na afloop, veel complimenten.


Fotografie Marcel de Groot in The Blue Room Seessions is van Monique Nuijten en Wies Luijtelaar

Dixie Rose

Dixie Rose verrast met indrukwekkend concert

Belgische band beheerst country, rootsy pop, Americana en blues tot in de fijnste haarvaten

De Belgische band Dixie Rose is (nog) niet zo bekend hier in den lande dus dat is altijd spannend. Maar tijdens de soundcheck blijkt al snel dat The Blue Room Sessions een zestal fantastisch spelende muzikanten op het podium heeft staan. Daarnaast zijn ze ook nog eens aardig en ongedwongen. Alle ingrediënten voor een goed concert.

Dixie Rose

Dixie Rose
Dixie Rose – The Blue Room Sessions

Dixie Rose bestaat uit zangeres Anniek Raedschelders, gitarist en geliefde Dag Luyten, Kevin Bloemen op gitaar, Toon Meuris op toetsen en accordeon, Nico Camps (drums) en Rico Hagemeijer (bassist). De verrassend goed zingende Raedschelders vertelt tussendoor over de achtergrond van de nummers die veelal zijn geschreven samen met Luyten. Een beetje googlen leert dat Anniek in het dagelijks leven ook nog grafisch ontwerper is.

Deze diashow vereist JavaScript.

Dixie Rose start met Small Town, refererend aan woonplaats Bree in Belgisch Limburg, gevolgd door Mr. Morgan, met mooi pianospel van Meuris. Good Man’s Misses heeft wat weg van Wayfaring Stranger. Opvallend goed hierbij klinkt de Bo-El gitaar van Bloemen, die naar eigen zeggen een metal-achtergrond heeft.
Aunt Mary Lou wordt weer ingeleid door een waargebeurd verhaal van Raedschelders’ tante die na haar vlucht naar Amsterdam via allerlei obstakels toch nog goed terecht kwam. Don’t you worry Babe, ontstond naar aanleiding van de scheiding van de vader van haar destijds driejarige dochter. Mooi nummer met op alle fronten weer prima begeleiding van band.

Deze diashow vereist JavaScript.

Het duo schreef onlangs een song voor een collega. ‘Eigenlijk mag het niet’ maar wij hebben vanavond de primeur van hun éigen versie van Country Soul. Het klinkt veelbelovend. Dus ook zelf blijven spelen als je het mij vraagt, Dan een sereen nummer Once More, hun allereerste, met Raedschelders geconcentreerd spelend op een klein geel ‘pianootje’. Je kunt een speld horen vallen. Na de ingetogen ballad Lonely gaat de band over op twee fantastisch uitgevoerde covers; Flying Blind van Ilse de Lange en Why Not Me van The Judds. Mooi tweestemmig gezongen met Kevin Bloemen.

Dixie Rose
Anniek en Dag

Dat de moeder van Raedschelders ongeschonden uit een Corona coma kwam mag een wonder heten. Deze emotionele tijd is gelukkig achter de rug en resulteerde in een ontroerende song For Mom, die door Anniek, gezeten op de kruk, wordt gezongen en die enkele van onze gasten, hoorde ik achteraf, tot tranen toe roert.

Dixie Rose
Ad van der Laan – dobro

Dan wordt Ad van der Laan tijdelijk geïntroduceerd als zevende Dixie Rose bandlid. Hij bespeelt zeer verdienstelijk de dobro tijdens Wild Heart. We krijgen hierna nóg een primeur met het aanstekelijk klinkende Eyes Of Mary Jane, waarbij Monique en ik gelijktijdig een ‘Bad Moon Rising openbaring” krijgen. Na Wading The Water, met Meuris indrukwekkend op de accordeon, mag het publiek meezingen met Ladida, wat nog resteert uit het repertoire van het zojuist gestopte akoestische duo Dag Anniek.

Dixie Rose
Dixie Rose – Blue Room Sessions

Na een enthousiast applaus volgt de toegift die nog lang naklinkt ….Let The Music Play. En dat deden ze. En dát nog wel twee keer, want een half uurtje later begint de band weer energiek en even enthousiast aan het tweede optreden. Hulde.

Ik citeer Ad van der Laan na afloop … Het viel me 300% mee, wat een band!!


Foto’s van Monique Nuijten en Wies Luijtelaar

Setlist: Small Town, Good Man’s Misses, Aunt MaryLou, Don’t you worry Babe, Country Soul , Once More, Lonely, Flying Blind, Why Not Me, For Mom, Wild Heart, Eyes Of Mary Jane, Wading The Water, Ladida, Let The Music Play

Jack Poels

Bossche Zomer nodigt uit tot luisteren op onverwachte plekken.

Twee verschillende trio's op twee verschillende locaties

De Bossche Zomer van 2020 is bij lange na niet de Bossche zomer zoals ik die mij herinner. Toegegeven, door zomervakanties elders is het voor mij lang geleden dat ik een Bossche zomer meemaakte. Die lange, landerige, saaie Bossche zomers die bestonden uit bij de Zuiderplas hangen, jointjes roken en in de Boulevard drinken. Die zomers die eeuwig duurden en waar pas weer met de komst van de Parade (of Boulevard of Broken Dreams) wat leven in de brouwerij kwam. Tot die tijd was er nauwelijks iets te doen in de stad.

De Bossche Zomer en Jack Poels

Bossche Zomer
Jack Poels – blauwe vear bij de citadel

Ik maak me sterk dat die zomers tot het verleden behoren. Want waar door afstandsmaatregelen kaalslag dreigde, zette Den Bosch de tegenaanval in. Want de hele zomer lang ontpopten zich, onder de vlag van de Bossche Zomer, in de stad plekken, waar mensen weer mensen konden ontmoeten, en waar weer cultuur en muziek te genieten viel.

Zo stond zanger en componist van de Limburgse band Rowwen Hèze, Jack Poels, onder auspiciën van de Willem Twee, geprogrammeerd in de Citadel. Naar aanleiding van zijn soloplaat ‘Blauwe Vear’ maakt hij een tour door Nederland, en op een mooie zomeravond streek hij neer in Den Bosch.

Jack Poels
Jack Poels

Voorafgaand aan het concert werden we vergast op een samenspel van de zon en wolken, wat een prachtig visueel s opleverde. En de avond moest nog beginnen.
Jack Poels begeleidde zichzelf op gitaar, links van hem bespeelde Bart Jan Baartmans een keur aan snaarinstrumenten en aan de andere kant (we stootten elkaar even aan : Dat is toch… ? Ja toch ?) zat daar inderdaad Bossche coryfee, van Doe Maar-faam, Jan Hendriks.

Poels’ liedjes passen goed bij de sfeer van de avond : rustig, sfeervol, ingetogen. Misschien iets te ingetogen. Het was erg goed en mooi maar echt plakken wilde het ook niet. Elk nummer vertelde een persoonlijk verhaal maar ik werd niet meegenomen in het verhaal. Maar wat een plezier om naar te kijken en te luisteren.

Deze diashow vereist JavaScript.

Hoewel, Kermis In De Hel had voor mij wel herkenbaarheid. Het nummer gaat over een stapavond, over hoe de volgende kroeg de beste kroeg van de avond zal zijn. Ik zag mezelf weer door Oeteldonks straten gaan. Ook de Rowwen Hèze-klassieker ‘De Neus Omhoeg’ raakte de juiste snaar. Vrijwel iedereen zong ingetogen het refrein mee. Het werd een mooie zomeravond.

WAF

Bossche Zomer
WAF – Wido, Arno, Frank

Ook WAF vond onder de Bossche Zomer-vlag een plek om op te treden. In Den Bosch wel te verstaan. In het Vughtse heeft dit trio al aan naamsbekendheid gewerkt, hoewel dat bijzaak was.
Hoofdzaak was, aan het begin van de corona crisis, het optreden voor mensen in instellingen die, wegens corona, de deur niet uit konden en geen bezoek konden ontvangen. WAF (Wido, Arno en Frank) heeft een aantal weken lang trouw opgetreden om deze mensen een hart onder de riem te steken en voor wat afleiding te zorgen.

WAF
WAF – Picknickpark Zuid

Wat er wel voor gezorgd heeft dat ze een breed scala aan nummers hebben moeten leren. Gelukkig hebben ze uit de set, die ze in het Picknickpark spelen, de smartlappen geschrapt. Hoewel Nico Haaks ’Foxy Foxtrot’ een heel eind in de buurt komt… Maar na een middagje zon, luieren, luisteren, eten en drinken op het picknickkleed wordt die meligheid wel gewaardeerd.

WAF
twaalf snaren en een loodgietersinstallatie

WAF bestaat naar eigen zeggen uit ‘twaalf snaren en een loodgietersinstallatie’. Die twaalf snaren liggen voor de hand, de loodgietersinstallatie vertegenwoordigt een altsax, wiens donkere bruine geluid de nummers van mooie donkere accenten voorziet. Alles wordt met veel plezier gespeeld en gezongen en geblazen, waarbij de stemmen elkaar erg goed aanvullen. Ondanks ‘klachten’ van zichzelf, als zouden ze te weinig gerepeteerd hebben, was daar weinig van te merken.

WAF
relaxen in het Zuiderpark

Laten we hopen op nog een mooie, lange nazomer, waarbij we zo nog wat concerten in de buitenlucht kunnen meemaken.


Fotografie Jack Poels – blauwe vear bij de citadel door Francé van der Pol
.

Born Stuyven

Openlucht optreden Born Stuyven boeit vanaf begin

Aandachtig publiek laaft zich aan akoestische muziek op een zwoele Bossche Zomeravond in Picknickpark Zuid

De setting is perfect en de omstandigheden waar hij in komt te spelen, vindt Bosschenaar Born Stuyven ideaal.  Een deel van het Zuiderpark is vanwege De Bossche Zomer omgedoopt tot Picknickpark Zuid. Een plek om lekker te genieten op een warme en daardoor zwoele zomeravond. Op deze zaterdagavond van 8 augustus treedt Born Stuyven, frontman van Thunderin’ Hearts, op. Born speelt zonder de band en begeleidt zichzelf op een akoestische gitaar.

Born Stuyven

Born Stuyven
Born Stuyven – Picknickpark Zuid

Voor aanvang vertelt Born dat hij er geen echt concert van wil maken. ‘Het moet gewoon een gezellige muzieksessie worden van eigen liedjes en wat covers, hier op de leukste plek van De Bossche Zomer’. En zo gaat het dan ook. Born moedigt mensen aan om gewoon met elkaar te blijven praten, lekker wat te drinken. Hij wil er overduidelijk geen luisterconcert van maken.

Deze diashow vereist JavaScript.

Het eerste nummer heet Halleluja, een eigen nummer en niet een cover van het beroemde lied van Leonard Cohen. Het tweede lied Needless to say uit 2005 is een mooie ballad en Borns stem komt op dreef. Het derde nummer, een slaapliedje, heeft Born 19 jaar geleden voor zijn oudste zoon – die nu 19 is –  geschreven. Het werkte en zo bleef Born het liedje ook voor zijn andere kinderen zingen.

Naast een goede performer is Born Stuyven zeer onderhoudend, een echte causeur. Zelf vindt-ie dat-ie teveel praat. Gezien de reacties uit het publiek valt dat reuze mee. Het vierde nummer heet Dive en gaat over het koesteren van een hele lange relatie, waarin je moet blijven investeren. Intussen valt het op dat er weinig wordt gepraat. De zogenaamde ‘Dutch Disease’ – het irritant, hard praten tijdens een concert – blijft weg. Born maakt er een opmerking over. “Wat zijn jullie stil, dank jullie wel” en gaat verder met Hang on to the Dream en een cover van Sweet Dreams (Are Made Of This) van The Eurthmics. Hierna een zeer overtuigende cover van Paper and Fire van John Mellencamp.

Born Stuyven
Born Stuyven

Dan een nummer die over de huidige president van Amerika gaat, Donald J. getiteld. De teksten zijn door een Amerikaanse vriendin geschreven en Born zette die lyrics om in een lied. Een zeer actueel lied in het licht van de komende verkiezingen in november en natuurlijk de huidige corona crisis en de aanpak daarvan in de U.S.A. Deze Trump-bashing situeert de maatschappelijke visie van deze Bossche zanger. Als laatste nummer van de eerste set, zingt Born een cover van Tougher than the rest van die andere Amerikaanse icoon, Bruce, The Boss, Springsteen.

De tweede set is geen herhaling van zetten. Born Stuyven komt nog sterker over en begint met een cover van Steve Earls Come Back Woody Guthrie. Earl smeekt Guthrie om terug te keren op aarde, het gaat niet goed met de wereld. De perfecte aansluiting is Don’t Think Twice van Bob Dylan. Born eert deze twee giganten uit de folk en country muziek. Als de begintonen van Brown Eyed Girl van Van – The Man – Morrison klinken, klinken enthousiaste reacties.

Born Stuyven
De Bossche Zomer in het Zuiderpark

Na al deze covers sluit de zanger dit intieme optreden in de zwoele Bossche zomeravond af met het eigen nummer Still Here waarin hij op heel natuurlijke wijze een medley van You Can’t Always Get What You Want van The Stones en Take A Walk On The Wild Side van Lou Reed verweeft.

Het is inmiddels al donker geworden. In het Zuiderpark schijnen overal vrolijke lichtjes en is het zachte geroezemoes van parkbezoekers te horen. Met ‘Dit is het mensen’ sluit Born Stuyven deze zeer geslaagde akoestische set af.

Fenix

Nieuwe single van Niek Lathouwers heet Fenix

Vooral in deze moeilijke tijden moet je oog blijven houden voor de loop der dingen, voor de natuur en vogels

De nieuwe single van Niek Lathouwers is online en draagt de titel Fenix. De fenix of feniks in het Nederlands is een vogelachtig fabeldier uit de Griekse mythologie. Het is het dier dat uit zijn eigen as herrijst. Niek Lathouwers geeft met zijn nieuwe single daar zijn eigen draai aan, in deze tijden van corona.

Niek Lathouwers

Niek Lathouwers
Niek Lathouwers

Niek Lathouwers is een geboren Bosschenaar en woont nu in Utrecht. Hij studeerde aan het Koning Willem I College in Den Bosch richting Artiest. Aan de Hogeschool van de Kunsten in Utrecht studeerde hij af als docent Theatermaker. En als mentor van jonge dansers en muzikanten staat hij bekend. Niek werkt regelmatig samen met Dukebox, het productiehuis voor urban & hiphop in Den Bosch.
Ter gelegenheid van het vijftienjarig jubileum van de Verkadefabriek in oktober 2019 kwam Dukebox aan met de dansvoorstelling wYzer die onder auspiciën stond van Niek Lathouwers. Niek wilde in die voorstelling het thema de dilemma’s waarin millennials verkeren, naar voren brengen.

Fenix

Fenix
Fenix
Niek Lathouwers
spoken word / rap

Niek Lathouwers balanceert in zijn werk tussen poëzie, spoken word, rap en zang. Hij past deze verschillende disciplines soms toe in één nummer en die nummers op hun beurt kunnen variëren van jazz, funk, pop of regelrechte urban hip hop. In zijn nieuwe single Fenix houdt Niek het op rap. Fenix is echter geen hip hop nummer. Het zweeft tussen pop en funky jazz. De intro is lekker catchy vooral als de beat invalt en het funky gitaarwerk je verder meeneemt. Een goede en korte intro is het halve werk. Daarna troont Niek je mee in zijn verhaal over vogels, de natuur en de fenix die herrijst.

Niek kwam zelf aan met een toelichting over de inhoud van zijn nieuwe single:
Biggie Smalls kon zich nooit voorstellen dat hij ooit over vogels zou rappen. Ik wel, want de natuur kan prachtig zijn. Zeker in deze klotetijd moet je soms het mooie in de loop der dingen blijven zien. Daar gaat dit nummer over, je je aan de cirkel des levens kunnen onderwerpen’. Daar is geen speld tussen te krijgen. Luister zelf maar.

Musici Fenix: Sebastiaan Bax, piano partijen & andere invullingen, Danique Carmen Kivit en Luuk ten Hoor voor de (backing)vocals, en een geleende beat van Mischa Porte, die tijdens corona elke dag drumpatronen voor vrij gebruik online heeft gezet.


Over Niek Lathouwers:

Niek Lathouwers stond eerder met andere bands al op Oerol, Carré, De Parade, en speelde samen met Lebbis, George & Eran producties. Momenteel is hij bezig met nieuw solowerk, dat laveert tussen Bob Dylan, Jacques Brel, Mos Def.

Niels Broos

Niels Broos in de Toonzaal met orgel en Moog One

De verwachtingen waren hooggespannen maar de orgel en synthesizer overtuigen helaas niet

De Toonzaal nodigde Niels Broos uit tot het geven van een concert waarin orgel improvisatie op het Toonzaal Orgel samenging met geluiden gemaakt op een Moog One synthesizer en geluiden uit de elektronische muziekstudio.

Niels Broos

Niels Broos
Niels Broos

Toetsenist Niels Broos is niet alleen een exponent van de potpourristische muziektijdgeest, hij is één van de belangrijkste Nederlandse aanstichters van een urgente stroming die het midden vindt van hiphop, elektronica en jazz. Broos was een voornaam lid van het Kyteman Orchestra en vormt een spil in het werk van Binkbeats en Jameszoo met wie hij samenwerkte op diens laatste Brainfeeder plaat.

De eerste synthesizer

Niels Broos
Orgel in de Toonzaal

De eerste voorloper van het moderne orgel werd al rond 250 vChr. in Griekenland gebouwd door Ktesibios uit Alexandrië. Omdat je op moderne orgels klankkleuren kunt wijzigen door het mengen van registers kan je een orgel (met wat goede wil) als een mechanische additieve synthesizer zien. Dus de combinatie van het Toonzaal orgel, met geluiden uit de Toonzaal elektronische studio en het synth geweld die de Moog One (the biggest baddest synth on the market) kan leveren is geen gek idee.

Concert

Niels Broos
Niels Broos Moog One

Mijn verwachtingen waren dan ook hooggespannen toen ik de zaal binnenstapte, waar de opstelling coronaproof was gemaakt door het publiek in twee verspringende cirkels neer te zetten met de juiste tussenruimte.

Alle apparatuur stond bij het orgel op de bovenverdieping opgesteld, zodat dat vanuit de zaal niet te zien was. Het concert begon met langzame tonen en geruis waarbij houten fluit-achtige tonen weerklonken, wat deed denken aan ‘Les flutes en Feu’ van Parmerud. Hier kwam het orgel bij wat resulteerde in langzaam verlopende akkoorden.

Niels broos
Moog One

De beroemde Moog subbas werd toegevoegd en een brutaler wordend orgel. De fluiten kwamen weer terug in het spel waarbij een langzaam bewegend filter enige variatie in klankkleur aanbracht. Er was weinig melodie maar wel een lage herhaling van thematieken die eerder in het hoog waren ingezet. Op enig moment waande ik me bij Vangelis zo rond 1985. Toen zat er vrij lange tijd weinig echte beweging in de klanken die voorbijdreven tot er met behulp van een toevalsgenerator waterdruppel achtige geluiden voorbijkwamen die weer enigszins beweging en ritme terugbrachten. En een mooi applaus volgde toen de laatste klanken waren weggestorven.

Composure

Het was duidelijk dat Niels hard gewerkt had aan het concert, en toch miste er iets. Een zekere meeslependheid, een zekere originaliteit. De klanken klonken te bekend, er zaten te veel stijlen door elkaar heen zodat geen groter geheel ontstond.


Screenshots van diverse video’s van Niels Broos SOLO  at Best Kept Secret Festival /Niels Broos – Moog One demo – Dancefair Utrecht

Holi Fools

Ruud Fieten en Romee Cooler duo Holi Fools

Diepzinnige muziek op warme zomeravond op het Funpark strand van Van Aken in het Werkwarenhuis

Ruud Fieten en Romee Cooler vormen het singer songwriters duo Holi Fools. Zij spelen zaterdagavond 1 augustus in het Funpark van het Werkwarenhuis aan de Tramkade. Een zomers aangekleed terrein vormt de achtergrond van de muziek van de Holi Fools. Het zijn echter geen zomerhits die het duo speelt. Verre van.

Holi Fools on the beach

Holi Fools
Ruud Fieten en Romee Cooler Holi Fools Funpark

Op het strand van het Funpark bij Van Aken in het Werkwarenhuis zit al veel volk aan tafel als Ruud Fieten en Romee Cooler aan komen lopen met muziekinstrumenten; een akoestische gitaar, een luidspreker, een keyboard-synthesizer en een groen kistje met de opdruk COFFEE. Bijna iedereen heeft strandkleding aan en de stemming zit er goed in. De hemel is strakblauw met hier en daar wat sluierbewolking en er staat nauwelijks wind. Perfecte zomeravond.

Holi Fools Ruud Fieten Romee Cooler
Holi Fools – Ruud Fieten & Romee Cooler

Ruud en Romee zetten zelf hun podium op. Het is een buitengebeuren wat helemaal past in deze tijden van corona. Het wordt een podiumpje met een verhoging waarop het duo kan zitten met de speaker achter hen geplaatst. Aan de voeten van Romee staat het groene kistje met daarop wat wijnglazen en een kelkvormige bierglas gevuld met kraanwater. Romee heeft zichzelf tijdens de lockdown die ze met Ruud in Zuid-Frankrijk doorbracht, het spelen van de glasharp aangeleerd.

Deze diashow vereist JavaScript.

Romee Cooler: “Ik heb een eigen glazenorgel gemaakt. We waren in Frankrijk tijdens de lockdown en we konden niet naar Nederland. We hadden alleen een gitaar bij ons. Ik speel piano maar had dus mijn toetsen niet bij me. Maar ik wilde wel meespelen, we waren al aan het trommelen op wasteiltjes, dat soort dingen. En toen kwamen we op het idee om een glazenorgel te maken. We hebben mooie klinkende glazen bij elkaar gezocht en op een kistje gezet. Het kistje is eigenlijk een soort klankkast en we kunnen hem ook helemaal uit versterken met een elementje erop. Het is een volwaardig instrument geworden. Nou, daar wordt nog meer op geëxperimenteerd.”

Ruud Fieten
Ruud Fieten

Singer songwriter Ruud Fieten timmert toch al weer een tijdje aan de weg als muzikant. Zijn eerste EP In Orbit kwam in 2015 uit. Vorig jaar publiceerde hij de EP Mad Dogs in the Sun. Dit jaar verscheen de single The Past Is Yet To Come waar een leuke anekdote achter zit.

Ruud Fieten
The Past Has Yet To Come

Ruud Fieten: “The Past Is Yet To Come is een filosofische hersenkronkel van mij. Ik was aan het nadenken over tijd en hoe er eigenlijk helemaal geen sluitende theorie over is. Van wat het eigenlijk is en dan zou je kunnen zeggen ‘het verleden moet nog komen’. De theorieën over tijd zijn nog niet sluitend. Dus ik dacht, ik speel daar een beetje mee.
Het was toevallig heel grappig, want ik werd een keer gebeld door een radiostation. Zij vroegen naar mijn nieuwe single. Maar ik had op dat moment geen nieuwe single. Ik liep al een tijdje rond met dat zinnetje The past is yet to come. Daar wilde ik al iets mee doen. Dus toen dat radiostation vroeg of ik iets wilde vertellen over mijn nieuwe single, zei Romee ‘misschien moet je vandaag een single schrijven en uitbrengen’. Ik dacht dan is dat zinnetje wel heel geschikt. Omdat zij dachten dat ik al een single had wat niet het geval was. Hij moest nog komen, the past is yet to come.”

Nieuwe single
Hoe het ook zij, verleden, toekomst, nú roept het heden en na een soundcheck kunnen de Holi Fools beginnen. Het derde nummer is The Past Is Yet To Come en het is een catchy nummer. Ruud beschikt over een licht hese en heldere stem. Dat biedt hem de mogelijkheid om in welk volume dan ook de teksten duidelijk verstaanbaar te laten klinken. Prettig om naar te luisteren.

Holi Fools
Holi Fools

Van de EP Mad Dogs in the Sun speelt het duo het titelnummer en Repeat After Me. Van de EP In Orbit alleen het nummer Wintercome. Dan speelt Ruud het nummer Addicted To The Slowlane die hij ook bij het lokale tv-programma Poppunt Drenthe liet horen. Het is een nieuw lied en zal waarschijnlijk snel op single worden uitgebracht. In de tweede set wordt het nieuwe lied als afsluiter van deze akoestische sessie nog een keer gespeeld. Dat is niet erg, want het is een sterk nummer.

De Holi Fools komen niet helemaal tot hun recht. Het is moeilijk om goed hoorbaar te spelen gezien de eenvoudige middelen die zij tot hun beschikking hebben. En natuurlijk is er het onvermijdelijke omgevingsgeluid waardoor de context enigszins verloren raakt. Deze maand nog kan je Ruud Fieten en Romee Cooler weer zien in Den Bosch, bij Minitopia.


Mark of Chaos

Mark of Chaos verdient echt veel meer publiek

Hardcore bands en seated concerts zijn geen gelukkige combinatie

Mark of Chaos meemaken vanuit een zitplaats aan een tafeltje met een bloemetje erop. Niet in je wildste dromen kom je d’r op. Als dit de toekomst van kleine rockbandjes gaat zijn, moet ik echt op zoek naar een andere hobby. Juist het fysieke, van dicht op elkaar staan en de energie voelen, wat dit soort concerten zo leuk maakte, is totaal weg. Hardcore bands in combinatie met seated concerts vormen echt geen gelukkig huwelijk.

Mark of Chaos

Mark of Chaos
Mark of Chaos

Vrijdag 24 juli staat, midden in de vakantie- en coronatijd, het Betuwse trio Mark of Chaos geprogrammeerd. Op de aankondiging staat ‘hardcore’; voor mij reden om sinds lang weer een concert te bezoeken.

‘Concert’ leze u in de breedste zin van het woord. De grote zaal van de Willem Twee lijkt veranderd in een ruimte waar, binnen niet al te lange tijd, een bridgedrive kan gaan losbarsten. Verspreid over de zaal staan tafeltjes en stoelen. Elk tafeltje is voorzien van een vaasje met kleurige bloemetjes.

Mark of Chaos
seated concert

Wat langer rondkijken leert me dat er éénpersoons en groepstafeltjes zijn. Er van uitgaande dat het misschien uitverkocht is, een plekje aan een éénpersoonstafeltje uitgezocht. Het volume van de muziek op de achtergrond maakt dat punk onverwacht muzak wordt.

Als na verloop van tijd het volume omhoog gaat, stijgt de verwachting. De trommelvliezen kunnen langzaam warm draaien. Als vervolgens de drie mannen van Mark of Chaos het podium betreden is iedereen klaar voor een lekkere pot live hardcore. En met iedereen bedoel ik alle tien betalende bezoekers…

Het zou geen verbazing wekken zou Mark of Chaos uit Rotterdam komen. Het ‘niet lullen maar poetsen’-credo van de havenstad is ook dit trio op het lijf geschreven. Vol gas en vol enthousiasme jagen ze hun nummers er door. Hemelbestormend is het allemaal niet maar dat boeit nu even niet. Het plezier wat deze drie jonge gasten uitstralen doet veel.

Inderdaad, jonge gasten. Dan blijkt, na een set van ongeveer een half uur het tijd is voor de ‘q and a’, ofwel vragen vanuit de zaal, hun leeftijd rond de 21 jaar te liggen. Twee broers, verantwoordelijk voor drums, en bas en zang, blijken van pa, ook aanwezig in de zaal, een gefundeerde punkopvoeding te hebben genoten. UK Subs wist hun ouweheer zich te herinneren. Daar begon hun muzikale vorming mee.

Mark of Chaos
Q and A met Mark of Chaos

Onder leiding van de altijd enthousiaste programmeur Rob van der Ham ontspint zich een ontspannen gesprek tussen band en publiek. Hierin ligt de grote winst van een ‘seated’, klein concert. Het wordt al vrij snel gemoedelijk. Hoewel gemoedelijk al weer rap vergeten is, als Mark of Chaos, na de laatste vragen, met een paar nummers vol gas een dikke punt achter deze avond zet.

Dat Mark of Chaos niet gespeend is van talent, blijkt uit de podiumplek voor Jera On Air die zij verdiend hebben in een bandbattle een paar weken geleden. Hopelijk liggen in 2021 de coronamaatregelen achter ons. Mark of Chaos verdient een concert in een zweterige tent, waar het publiek plakkerig van zweet en bier, zich verdringt voor het podium. Tot die tijd doen we het maar met wat ik afgelopen vrijdag heb gezien.

In tijden van vakantie en corona zullen de zalen niet gevuld raken. Maar een grote pet af voor zowel Mark of Chaos als Willem Twee poppodium, die er toch in geslaagd zijn van iets slechts het beste te maken!


Mark of Chaos on JERA on AIR 2021 op 24, 25 en 26 juni.

Bandleden Mark of Chaos
Tom de Laak – gitaar
Julian Grimm – zang & bas
Benjamin Grimm – drums

Vexed Question

Even geen hete hangijzers in Vexed Question

Wardrobe's nieuwste single is de derde track van het aankomende album Jason

VEXED QUESTION van het latijnse vexata quaestio betekent een kwestie waarover veel wordt gedebatteerd en besproken. Of zoals Johan Verckist frontman van de Antwerpse band Wardrobe het zelf verwoordt: “Het lied gaat een beetje over alle hete hangijzers (vandaar de titel Vexed Question) die onze maatschappij beheersen en dat het leuk zou zijn om gewoon eens te kunnen zeggen: Ik ben ermee weg. Zoek het maar uit!”

Vexed Question

Vexed Question
Vexed Question

Na een paar recente uitstapjes in elektronica luister ik nu naar een onvervalste popsong uit het Indie genre met de intrigerende titel Vexed Question. Maar wat betekent het? Na enig zoeken op internet vond ik al snel een antwoord, maar die was me te cryptisch. De draai die Johan Verckist er aan geeft, brengt meer klaarheid (zie boven).

Het gaat dus om kwesties waar de meningen nogal over verdeeld zijn, hete hangijzers. Hete hangijzers genoeg in deze tijd. Je kan slechts instemmen met die hartekreet van Verckist.
KLANKGAT schreef eerder over Wardrobe. Daarom kwam het bericht van de nieuwe single Vexed Question niet als een verrassing in de chatbox.

Het nummer Vexed Question is inmiddels de derde track van het nieuwe album Jason dat naar verwachting in september uitkomt. De twee eerder verschenen singles zijn Goldilocks en Dead End Kids.

Vexed Question duurt net iets minder dan drie minuten en dat is voor een single een perfectie lengte. De intro duurt 30 seconden en dat is een ietsiepietsie te lang maar ze is wel catchy. De stem van Johan Verckist is herkenbaar. Hij zingt op een vaste lijn met nu en dan een hogere toon en benadrukt daarmee een bepaalde frase. Op dit nummer is zijn stem niet vervormd zoals wel het geval is in die andere single, Goldilocks.

Vexed Question
Johan Verckist in de Toonzaal mei 2019

De kern van de song zit ‘m in het refrein: Who am I to fight the curb, to slice the pearls, the breathing pills? After the world, the minor whirl, I’m out. De zanger verwijst naar protestdemonstraties die uitmonden op straatgevechten en ‘breathing pills’ duidt op de beademing van covid-19 patiënten. Met  ‘After the world, the minor whirl, I’m out’ doelt Verckist waarschijnlijk op de beroemde uitspraak van Lodewijk XIV, de Zonnekoning: “Après moi, le déluge”; Na mij de zondvloed.

Vexed Question is qua inhoud een sterk lied. Ondanks de vrolijke toon van het nummer stemt de strekking van het verhaal dat niet. De overkill aan hete hangijzers eist zijn tol. Mensen zijn het zat. Dat gaat echter niet op voor dit lied dat na een aantal keren luisteren steeds beter klinkt.

Janne Schra

Openluchtconcert Sven Ratze met Janne Schra

Afgelaste Theater Festival Boulevard trekt tijdelijk in bij Citadel 's-Hertogenbosch

Zanger en performer Sven Ratzke is inmiddels een vertrouwd gezicht geworden voor de festivalgangers van Theater Festival Boulevard. Deze avond heeft hij als gasten de charmante zangeres Janne Schra en pianist/componist Christian Pabst in zijn programma opgenomen.

Het trio trad op in een openlucht theater met 140 zitplaatsen in de Citadel van Den Bosch.

Theater Festival Boulevard in de Citadel

Deze diashow vereist JavaScript.

In samenwerking met het eerder afgelaste Theater Festival Boulevard is er door de makers van dit nieuw kleinschalig zomerprogramma ontstaan met de veelzeggende titel “Afzender Boulevard”. Hiervoor is een prachtig podium met 140 zitplaatsen gebouwd in de Bossche Citadel.

Het eerste concert is met Boulevard liefhebber van het eerste uur Sven Ratzke. Hij komt nog vijf keer terug met telkens een andere gast. Op deze prachtige, zonnige vrijdagavond 17 juli start de reeks met Janne Schra.

Janne Schra
Janne en Sven

De andere gasten zijn Carel Kraayenhof (24 juli), Lavinia Meijer (31 juli), Michelle David (7 augustus), Gregory Frateur (14 augustus) en als laatste Claron McFadden op 21 augustus. Alle concerten zijn al tijden uitverkocht. Dat was ruim voor corona het geval.

Sven Ratzke

Sven Ratzke
Vlnr. Christian Pabst, Janne Schra en Sven Ratzke

Sven Ratzke vangt als altijd spitsvondig en op het publiek gericht aan met onder andere enkele David Bowie songs zoals Heroes en Where Are We Now. Daarnaast een aantal andere nummers waaronder een van de door hem zeer bewonderde Hildegard Knef. Dit alles amusant met elkaar verbonden door een groot aantal al dan niet waargebeurde anekdotes.

Janne Schra

Janne Schra
Janne Schra

Janne Schra (Room Eleven, Schradinova) heeft een intrigerende jazzy stem. Vanavond brengt ze een aantal heel verschillende nummers variërend van Diep In Mijn Hart van Tante Leen tot het verfijnde Zachter van het album Vasalis, dat zij samen met het Noordpool Orkest opnam.

Het is een mooie show met Sven en Janne zowel solo als in een duet. Dit alles op indrukwekkende wijze begeleid door Christian Pabst (componist, jazz pianist en componist van filmmuziek) op de vleugel.

Deze diashow vereist JavaScript.

Het publiek keert tevreden huiswaarts. Mooi concert, onder de beste weersomstandigheden en op een van de mooiste locaties die je hiervoor kunt bedenken.


Fotografie: Wies Luijtelaar