Johan Breij - Savage Beat

Savage Beat steekt de handen uit de mouwen

Amsterdamse rockband van vijf man sterk is recht-door-zee en wars van tempowisselingen

Savage Beat uit Amsterdam, dat staat gelijk aan rauwe rock, recht voor z’n raap en die echt is. Eindelijk zijn ze weer terug in Den Bosch na veel shows in Europa, Canada en Amerika. Coronaproof, dat dan weer wel.

Savage Beat

‘Vroeger was alles beter’, hoor je mensen-op-leeftijd nog wel eens verzuchten. En soms hebben ze gelijk. Zo was het gister nog weekend. Maar ook in breder perspectief zit er iets in die opmerking. Hoe eenvoudig was het, pré-corona, om je fietsje te pakken, voor een appel en een ei een kaartje te kopen en een bandje te gaan kijken- bij voorkeur met een drankje in de hand.

Savage Beat
Savage Beat – ©2020 Johan Breij.nl

Deze dagen komt er iets meer bij kijken. Mondkapjes, social distancing en ‘seated’ concerten- wurgend, dunkt mij, voor een gepassioneerde rockband, die de energie die ze het publiek mee willen geven, zien uitdoven op de tafeltjes die mooi verdeeld in de zaal staan.

Nog zo’n dooddoener : ‘zonder drank kan het ook gezellig zijn’… de blauwe knoop die dát ooit bedacht heeft…
Maar zelfs hierin schuilt een kern(tje) van waarheid.

Ouderwetse engelse punk

Savage Beat
ouderwetse engelse punk – ©2020 Johan Breij.nl

Ik stel je voor aan Savage Beat. Vijf Amsterdamse heren die op school goed hebben opgelet toen daar de ouderwetse engelse punk werd behandeld. Met af en toe een bijlesje over AC/DC.

Vijf man sterk brengen zij het geleerde op het podium van de Willem Twee in de praktijk. Want zoveel is duidelijk, het zijn mannen van de praktijk. Niet lullen, aftikken en gaan. Recht toe, recht aan. Niet te moeilijk doen met tempowisseling, niet lopen zeiken over hardcore, nee gewoon vierkwarts midtempo dik over het midden. Gitarist 1 zet een thema in, de rest van de band sluit naadloos aan. De drummer tikt hard en strak zijn partijen, de gitaristen soleren er beurtelings op los, maar binnen de lijntjes- het is geen hardrock hè. Ondertussen raakt de bassist met zijn plectrum z’n snaren zo hard, dat er een extra percussiegeluid te horen is.

Energie

Willem Twee poppodium
energieke act – ©2020 Johan Breij.nl

De zang is niet altijd even sterk : af en toe is de zanger te laat bij de microfoon, een andere keer draait-ie de microfoon te vroeg weg. Maar energie genoeg : als een getergde gorilla springt en huppelt hij over het podium. Af en toe gooit- ie er wat kickbox-moves tegenaan of raapt met zijn mond de tamboerijn van het podium op. Het komt wat geforceerd over, maar dat kan ook door de setting komen. In deze zaal zijn alle ogen gericht op het podium, waar bij bijvoorbeeld een festival het publiek ook met zichzelf bezig is.

Coronatijd

Savage Beat
nieuwe nummers in coronatijd – ©2020 Johan Breij.nl

De coronatijd heeft Savage Beat gelukkig geen windeieren gelegd. Ze hebben kans gezien om een aantal nieuwe nummers te schrijven, nummers die wat frisser en strakker klinken. Savage Beat krijgt de drooggelegde zaal van de Willem Twee mee met hun energie. Geen pit voor het podium, geen gegooi met bier en geen gedans.

New World – single | 1 november 2020

Maar achter elk van die mooi verdeelde tafeltjes knikt een paar koppies enthousiast mee op het ritme van hun punkrock. En het applaus na elk nummer is misschien niet zo hard als bij een volle zaal, maar niet minder gemeend.


Fotografie: Johan Breij Stage Photographer

DAX

DAX tovert de zaal om tot intieme huiskamer

De ingetogen en verlegen houding zijn het laatste puzzelstukje in haar liefelijke setlist

Op zaterdag 28 november vult de zachte stem van DAX (aka Dax Niesten) de grote zaal van Willem Twee Poppodium. De pas 22-jarige muzikante laat de semplice van haar nummers doorschemeren in de sfeer van de avond, met een intiem huiskamer gevoel als gevolg.

DAX

Terwijl DAX het podium op komt lopen en haar gitaar rustig begint te stemmen, is al snel duidelijk dat de setting perfect klopt. De kaarsjes op de tafels in de zaal en akkoorden van de gitaar lijken voor de sfeer van het optreden gemaakt te zijn. ”Het is best wel aangenaam volgens mij, het past er perfect bij,” vertelt DAX als opening van de avond.

DAX
DAX

Een tikkeltje verlegen begint DAX aan haar setlist, die ze in haar broekzak heeft bewaard en af en toe even op spiekt. De nummers zijn zacht, liefelijk en geven de gedachtengang van DAX bloot. De zaal luistert aandachtig.

INTIEME SFEER IN DE GROTE ZAAL

In haar muziek, zingt DAX veel over dieren. En zo vult ze de rest van haar setlist ook op. Nummers als Oh Mister Rabbit en Monkey komen voorbij. Beide nummers zijn terug te vinden op het laatst uitgebrachte album, genaamd Play Nice.

”Het volgende nummer heb ik geschreven toen ik samen met vrienden was, iedereen weg ging en ik erg veel zelfmedelijden had”, introduceert DAX haar volgende nummer. My Pity Song wordt in gestart. Waar het nummer wat luchtig werd geïntroduceerd, spreekt de tekst van het lied dit compleet tegen.

Willem Twee Popppodium
DAX

Vervolgens wordt, mijn persoonlijke favoriet, Eat Candy gespeeld. Een nummer over het proces van opgroeien, in een speelse manier omschreven. Iets waar in mijn ogen, iedereen zich in terug kan vinden zo af en toe.

DAX
AFSLUITING

Wanneer het einde van het optreden nadert, vraagt DAX naar de tijd die ze nog over heeft. De laatste twee nummers worden gespeeld. DAX laat haar gitaar rustig tegen de kruk op het podium aan rusten, kijk nog een laatste keer de zaal in en loopt verlegen weg. De afsluiting, zo stilletjes en innemend, omschrijft het optreden zonder woorden te hoeven gebruiken.


Amber IJpelaar
EIGEN FANTASIEWERELD

Over Dax Niesten: de 22-jarige muzikante debuteerde in 2018 met haar album ‘My Bubble Is Kind Of A Mess’ en bracht afgelopen begin dit jaar haar nieuwe album ‘Play Nice’ uit. Op beide albums zijn iets wat kinderlijke nummers, met blootleggende teksten terug te vinden. In zowel haar muziek, als in de videoclips van DAX creëert ze haar eigen fantasiewereld. Naast muzikante houdt Niesten zich ook bezig met het maken van animaties en kunst; allen terug te vinden op haar website.

FOTOGRAFIE: Amber IJpelaar

Muziekles Den Bosch

Online muziekfestival Muziekles Den Bosch

Hybride Muziekfestival, met thema 'The Beatles' en leerrijke masterclasses van muzikanten

Muziekles Den Bosch gaat zondag 29 november online met ‘Music Mash Up – The Beatles’, een hybride festival met als thema The Beatles. Expert Peter Vorrink vertelt tussen optredens door over ‘The Beatles, allerlei verhalen, feitjes en weetjes. Stichting Muziekles Den Bosch en Huis73 organiseren samen met muziekdocenten /verenigingen uit ‘s-Hertogenbosch dit evenement.

Muziekles Den Bosch met thema: The Beatles

60 jaar geleden ontstond deze band, en 50 jaar terug zijn ze gestopt. In die 10 jaar hebben ze een enorme rijkdom aan muziek achtergelaten, en veel invloed gehad op wat de popmuziek tegenwoordig is.

Muziekles Den Bosch
Muziekles Den Bosch strijkorkest

Er komt een afwisselend programma met daarin:
– Optredens van bandjes en leerlingen
– Masterclasses van muziekprofessionals op specifieke thema’s
– Muziekbingo waar de muziek live gespeeld wordt, en jij de artiest afkruist op je kaart
– Pubquiz en Beatles-Verhalen van Beatlesexpert
– Samenzijn met andere muziekliefhebbers&muzikanten, en verbinden met elkaar

Peter Vorrink
Peter Vorrink

Het festival loopt vertraging op vanwege de haperende verbinding. 30 minuten later dan gepland opent een strijkorkest het festival met het nummer Eleanor Rigby. Hierna de eeuwige evergreen Yesterday en ook nu hapert de verbinding wat nogal stoort. Let It Be is het derde nummer dat het strijkorkest ten gehore brengt. Na het orkest komt Beatles-expert Peter Vorrink aan het woord.

Vorrink was aan het begin moeilijk verstaanbaar want ook nu liet de techniek te wensen over. Dat is jammer want Peter heeft best wat leuke anekdotes in zijn verhalenransel. Zoals dat John Lennon een mondharmonica in een muziekzaak in Arnhem jatte, toen de Beatles op doorreis waren naar Hamburg. Hij zou er nog jaren op spelen. Vorrink vertelde ook over de gezonde competitie tussen Lennon en McCartney. Die wedijver bracht hen tot grote hoogten.

Muziekbingo 
Na deze eerste infosessie is het aan zanger/pianist Guus van Marwijk om de muziekbingo te presenteren. Vele liedjes passeren de revue en niet alleen die van The Beatles. Billy Joel, Elton John, Sting, Queen, Nilsson e.a. kunnen geraden worden om de bingo prijzen te winnen.

Guus van Marwijk
Guus van Marwijk

Bas van Wetten

Na de bingo is de eerste masterclass van gitarist Bas van Wetten die vertelt hoe hij zich opstelt in de muziekwereld. Als uitgangspunt stelt Bas zich ten dienste aan een muzikant. Hij hoeft niet per se in de spotlights te staan. Bas speelt in de André Hazes band en in de Eminem band en studeerde aan de Rockacademie Tilburg. Van  Wetten schrijft zelf ook nummers en geeft muziekles.

Muziekles Den Bosch
Bas van Wetten

Na zijn introductie geeft Bas handige tips aan jonge musici en de kijkers van Muziekles Den Bosch. Vooral dat je noten moet leren als je sessie-muzikant wil worden. “Je moet spelen wat er gebeurt. Ken je plek en onthoud dat het altijd om de artiest draait voor wie je speelt.” Blaas je eigen ego niet te hoog op, is zijn advies. Gelukkig is de online verbinding nu stukken beter.

Na dit onderdeel van Muziekles Den Bosch volgen korte acts van drie zangeressen, sterk variërend in leeftijd.

Deze diashow vereist JavaScript.

Thomas Waterreus, de Gelogeerde Aap
Thomas Waterreus is een rapper. In zijn masterclass geeft hij tips voor beginnende muzikanten. Hij raadt aan veel tijd en energie in jezelf en je muziek te steken. “Wees origineel en niet bang zijn om fouten te maken. In de tijd dat je nog niet bekend bent. Durf te falen, juist dan.”

Originaliteit, realistisch zijn, (zelf)kennis en verdieping in je muziek én hoe de muziekindustrie werkt zijn cruciaal. Thomas Waterreus is docent aan de Rockacademie en Herman Broodacademie.

Thomas Waterreus
Thomas Waterreus

Heel erg belangrijk is de intrinsieke motivatie. Als je die niet hebt dan kan je beter muziek als hobby beschouwen. Het bespaart je teleurstelling en frustratie. Naast die motivatie zijn realistische doelen bepalen erg belangrijk. “Als het je geen moeite kost om veel tijd aan je muziek te besteden dan kan je ver komen,” zegt Waterreus, de Gelogeerde Aap.

Na deze masterclass volgt een masterclass van Jan van der Laar aan de hand van het boek Mijn Muzikale Droom en sluit ik deze online streaming festival af.

Deze diashow vereist JavaScript.

 


Foto’s: Screenshots: Muziekfestival Muziekles Den Bosch

Impressie gesprek Hans en Kiete

Toonzaal presentatie studenten elektronische muziek zeer aangenaam

Klassiek en elektronisch gaan prima samen

De Fontys opleiding ‘Academy of Music and Performing Arts’ in Tilburg geeft studenten klassieke muziek compositie de mogelijkheid om kennis te maken met elektronische muziek.
Zij doen dit in samenwerking met de Willem Twee Toonzaal in Den Bosch, waar een  uitgebreide verzameling synthesizers en aanverwanten staat (en begeleiding kan je krijgen in de Willem Twee studio’s.

publiek w2studios xpo elektronica
presentatie elektronica studenten

Opleiding elektronische muziek

Dit is kenmerkend voor een nieuwe trend in klassieke muziek; Waar ‘klassiek’ en ‘elektronisch’ voorheen duidelijk gescheiden waren ontstaat er nu belangstelling om elementen uit die twee werelden te combineren. In het kader van deze opleiding konden vijf studenten (eerste en tweedejaars) een gerichte cursus volgen onder begeleiding van de Toonzaal. En deze avond konden zij hun werk presenteren aan hun docenten (Kees vd Bergh en Anthony Fiumara) en andere belangstellenden. Dit gebeurde door hun composities, die ze vooraf hadden opgenomen en bewerkt, af te spelen over twee speakers.

presentatie elektronica studenten
Toonzaal

Het blijft in deze tijden een vreemd gevoel om een concertzaal binnen te stappen, maar de gemoedelijke hartelijkheid die er altijd in de Toonzaal heerst, maakte het makkelijk om daaroverheen te komen. De iets andere opstelling wegens corona verstoorde dat niet.

Enrico Ferri, Rivers
Enrico
Enrico Ferri

Na een korte en humoristische inleiding door Hans Kulk was het de beurt aan Enrico Ferri om zijn stuk ‘Rivers’ te laten horen.
Voor hem is de relatie tussen poëzie en muziek belangrijk, en hij probeerde de verbondenheid tussen onderdelen van de natuur en onze emoties uit te drukken.
Inzettend met een ambience van voorbijglijdende geluiden creëerde hij een spel van gestreken glas-achtige geluiden en voorbijrazende gestreken ijzer geluiden, waarop de dichter zijn gedicht (in het Italiaans) voorlas.
De glas-achtige geluiden transformeerden naar zware geslagen staven, en er was een voortdurende beweging in de muziek die de stem in zich op bleef nemen.
Een erg mooi stuk om naar te luisteren en een welverdiend applaus volgde.

 

Kiete vd Laan, Rituals for Electronics
Kiete vd Laan
Kiete vd Laan

Als enige Nederlandse studente bracht Kiete deze Rituals ten gehore. Op een bijna tanpura-achtige drone bracht ze diverse percussie en rainstick geïnspireerde geluiden tot leven. Hierin zat niet een heel duidelijk ritme, maar omdat het geheel over langere tijd geloopt werd was het ook niet geheel zonder. Verder wist ze dit te combineren met bijna dierlijke kreten die tot een mooi organisch geheel waren samengevoegd. Mooi was het gebruik van bewerkte akoestische instrumenten (accordeon) die daardoor heel anders gingen klinken dan we gewend zijn.
Verder had ze diverse geluiden die met de apparatuur van de Toonzaal waren opgewekt samengevoegd tot een nieuwe layer van geluiden, bijgenaamd ‘ Angel choir’.
Ook hier een stevig applaus, het was een stuk dat je ook echt wel meevoerde de groene jungle in.

Amin Ebrahimi, Seven rainy cities
Amin Ebrahimi
Amin Ebrahimi

Het stuk zette in met allerlei glas achtige percussie geluidjes  die in een ritme alsof de wind er doorheen blies klonken. Dit werd begeleid door ruis achtige klanken, en galmende stemmen.
Rustig begonnen evolueerde het werk naar steeds meer opwinding. Om uiteindelijk weer weg te sterven. Of nee wacht, plots kwam het geluid weer op.
En zo was het net of je door de hoofdstukken van een boek heen bladerde, met telkens een kleine variatie op de thematiek. Zoals Amin aangaf was hij overweldigd door alle klanken die de studio kon opwekken en was het zijn belangrijkste visie om net als in een beeld, het overtollige weg te hakken.
Applaus? Natuurlijk was er applaus.

An’an Liu, Water

Wegens corona moest An’an in China blijven, maar toch heeft ze zoveel mogelijk van de cursus on-line gevolgd. Thuis heeft ze software gebruikt om een stuk te maken waarin ze water uitbeeldt.
Zoals water allerlei kanten uitvloeit zo vloeien de fluit geluiden en bijna orgel klanken met ruis alle kanten uit in haar aantrekkelijke stuk. Daarbij begon ze met geïnverteerde klanken die als het ware een raadsel vormden totdat de niet geïnverteerde klanken klonken en de langzaam groeiende verbazing oplosten. Ook weer een origineel stuk waarvan ik hoop dat ze op afstand het applaus kon horen.

Vlad Chlek, the isolator
Vlad Chlek
Vlad Chlek

Het was Vlad’s bedoeling om uit te beelden hoe iemand middels een geluidsisolator helemaal in zijn eigen wereld kan opgaan. Onder begeleiding van video beelden met een Russisch gedicht liet hij een steeds wisselend klankbeeld met vogelgefluit horen en bewerkte stemmen. Op een goed moment werd alles behoorlijk mechanisch en klonken er toch wat angstaanjagende geluiden.
Ook hier verdiend applaus.

 

Impressie

Na nog enkele belangstellende vragen en positieve kritiek uit de zaal werd het officiele gedeelte van de avond afgesloten, en wegens corona ontbrak de traditionele gezellige nazit.
Zelf was ik behoorlijk onder de indruk van wat deze studenten na een korte tijd in de studio al konden. Hoewel het compositiegewijs nog niet helemaal boven alle kritiek verheven was, was het bij allemaal een zeer aangename en meeslepende geluidservaring. Ik hoop dan ook van harte dat deze  componisten verder groeien in dit genre.

Foto’s: Erwin Engelsma, en ‘uitgelicht’  foto: Anthony Fiumara

Bai Kamara Jr

Bai Kamara schuwt het politiek engagement niet

Stampend snelle mix van big city soul, funk en blues met de warmte van Sierra Leone

Bai Kamara jr., de zoon van een diplomaat uit het West-Afrikaanse land Sierra Leone, kwam door het beroep van zijn vader in België terecht. Bai brengt politiek geïnspireerde songs waar zijn Afrikaanse roots duidelijk in doorklinken. Er werd lang naar zijn show uitgekeken én even gevreesd dat het niet door kon gaan. Eén dag vóór de lockdown heeft Blue Room Sessions nochtans nét het genoegen om Bai Kamara jr. te zien spelen. En wat voor een optreden!

Bai Kamara jr.

Bai Kamara
Bai Kamara jr.

Bai Kamara, in 1966 geboren in Bo Town Sierra Leone, groeide op in Engeland en woont sinds 1990 in Brussel. Hij trad o.a. op met Habib Koité, Cassandra Wilson, Rokia Traoré en werkte via een NGO samen met Youssou N’Dour.

Wat meteen opvalt is zijn fijne stem, inclusief vibrato. In combinatie met zijn gitaarspel klinken de songs als een mix van Afrikaanse klanken, blues, soul, pop, jazz, rock & funk maar dan in een geheel eigen stijl. Vanavond speelt hij onder andere een aantal nummers van zijn nieuwste (blues)album Salone. Vijf andere albums gingen hieraan vooraf.

Bai Kamara
Funky blues

De eerste song is het rustige That’s Why I Think Of You, ingeleid door een ode aan de vrijheid van meningsuiting. Dit in tegenstelling tot zijn thuisland. Daarom een ‘tribute to human rights’ met het vlotte Go On Press, gevolgd door een fantastisch klinkende traditionele Blues Good Good Man (with a bad reputation).

In het volgende nummer klinkt Afrika voor het eerst echt door in Don’t Worry About Me sterk begeleid met herhalende gitaarklanken, zeer knap gedaan.

Funky blues
Funky blues artiest, zo wil Bai Kamara graag genoemd worden. Twintig jaar Brussel, vaak vertoevend in een bepaalde ruige wijk, gaf hem de inspiratie voor het stampende, snelle en vanavond ook gezellige nummer (downtown) St Josse, tevens zijn eerste song op de radio.

Bai Kamara
politiek engagement

De muziek van Bai Kamara jr. gaat voornamelijk over sociale ongelijkheid, het milieu, de vluchtelingenproblematiek. Hij schetst ons het mooie Sierra Leone, met haar lange kustlijn en de natuurlijke bronnen en hoe het land niet goed zorgt voor haar inwoners. Na het einde van de burgeroorlog in 2002 ging hij er terug, kwam weer thuis en schreef het wonderschone Homecoming.

Ongelooflijk hoeveel nummers hij in het eerste optreden wil laten horen, maar Ad maant dat de tijd beperkt is. Toch volgen er nog minstens zeven songs waarvan de laatste The Powers That Govers Us weer heel Afrikaans is. Zijn tweede optreden zal hij later afsluiten met een ander fantastisch nummer en tevens meezinger Forward.

Blue Room Sessions
Blue Room Sessions 2020

Bai Kamara jr. is een briljant zanger en tekstschrijver. Beide keren was het publiek dan ook zeer enthousiast. Lovende woorden voor beide optredens. Bai belooft in 2021 een tweede optreden bij ons te geven, maar dan met volledige bezetting van zijn band. Dat belooft wat!!


Setlist: That’s Why I Think Of You, Go On Press, I can’t Wait Here too Long, Black Widow Spider, Good Good Man, Don’t Worry About Me, Down Town St Josse, Your Love Means The World To Me, Homecoming, Trouble has Got A Brand-new Dress, Cry Baby, I don’t Roll With Snakes, Some Kind Of Loving Tonight, Cold Cold Love, Substitute, The Powers That Govers Us/ Tweede optreden extra: Forward

Fotografie: Wies Luijtelaar en Monique Nuijten

Texas Martha

Fijn meedeinen met Texas Martha en haar vrienden

Gepassioneerde Texaanse muziek zorgt voor goede sfeer ondanks de versoberde omstandigheden

Als Martha Fields, aka Texas Martha, met haar band optreedt kijken wij daar altijd naar uit. Warme, gezellige mensen die we intussen als vrienden beschouwen. In 2018 was ze bij The Blue Room Sessions met haar volledige band, maar vanavond met de mannen waar ze al vijf jaar mee optreedt, Manu Bertrand “Frankrijks beste dobro-banjo- en mandolinespeler” en Urbain Lambert, gitarist op Gretch en Fender.

Texas Martha

Texas Martha
Martha Fields aka Texas Martha, Manu Bertrand en Urbain Lambert

De helft van het jaar woont Martha Fields in Frankrijk, maar haar roots liggen in Texas of eigenlijk meer nog in het Appalachengebied van Kentucky en West-Virginia. Haar songs zijn vanavond weer doorspekt met verhalen over haar Cherokee voorouders.

Deze diashow vereist JavaScript.

Texas Marha en haar twee vrienden vangen aan met Paris To Austin van het veelzijdige album Dancing Shadows dat ze ‘straight from the heart’ schreef in 2018. Ze gooit er vanavond zelfs wat Bossche termen doorheen. Na de mooi driestemmig gezongen bluegrass ‘feminist song’ Fare Thee Well Blues refereert Martha vervolgens aan haar familie met een ‘song for peace’ getiteld Demona, de naam van haar nicht wier echtgenoot Hale sneuvelde in Normandie.

Texas Martha
Blue Room Sessions

Met haar moeder schreef Martha Fields Hard Times (album Southern White Lies 2016) een vlotte Hillbilly song. Van Honky Tonk over naar een cover van een andere Texaanse, Janis Joplin, het dorstige What Good Can Drinking Do. “Gimme Whiskey, gimme Bourbon, gimme Gin….is wel wat lastig nu de bar gesloten is.

Het sfeervolle Where The Red Grass Grows gaat over Cherokees die in de 18e eeuw gedwongen moesten verhuizen naar een reservaat in Oklahoma en waarvan de helft het niet overleefde. Doodstil is de zaal als een ‘Cherokee prayer’ volgt waarbij alle drie plechtig zingen, de armen gekruist over de borst.

De song, met een mooie snik in de stem, over ‘avant-garde lady’ Johanna was de eerste die Martha schreef in Bordeaux, de streek waar ze gedeeltelijk woont. Tijdens de lockdown mocht men in Frankrijk niet verder dan 1 kilometer rond huis. Dit resulteerde in een aantal nummers waaronder dit, gerealiseerd via Zoom. Het heet In My Garden en heeft een wat ik noem een ‘Tony Joe White-waardig’ intro. In juni verschijnt een nieuw album.

Manu Bertrand & Urbain Lambert
Texas Martha – Manu Bertrand – Urbain Lambert

The first ever recorded Chicago Blues Kokomo wordt ingezet met een uitstekende Lambert op de Fender en eveneens prima Dobro werk van Bertrand.

Zangtalenten
Martha’s eerste zangtalenten (en die heeft ze ruimschoots) ontstonden in de kerk, dus gospel mag vanavond ook niet ontbreken. Het is fijn meedeinen in What Are They Doing In Heaven (there now).

Blue Room Sessions
gospel

Wat verder opvalt is het mooi uitgevoerde Dead End, wat me doet denken aan de folk and gospel song Wayfaring Stranger, wat in het tweede concert, wat toch weer anders was dan het eerste, alsnog wordt gespeeld. Beide songs met een virtuoze solo op Fender en Dobro. Het late publiek lijkt ook iets enthousiaster. Het allerlaatste nummer wordt dan ook meegezongen dan wel wordt er meebewogen op de stoel. Ik meen een oudje van Jimmy Reed You’ve Got Me Running/What You Want Me To Do te herkennen (gokje want de setlist is na het eerste optreden gestolen) waarna een voorzichtige staande ovatie volgt.

Martha Fields
Martha Fields in Blue Room Sessions

Ondanks de versoberde omstandigheden in tijden van C waren onze gasten verrast door de sfeervolle opstelling van de zaal en uiteraard ook door een gepassioneerde Martha Fields die de country, rock, blues en bluegrass op de haar zo kenmerkende manier voor ons heeft vertolkt.


Setlist Texas Martha (niet noodzakelijk in deze volgorde): Austen to Paris, Said and Done, Hard Times, Demona, What Good Can Drinking Do, Where The Red Grass Grows, Hillbilly Bop, Born To Boogie, Headed South, We Missed A Turn, Fare Thee Well Blues, Dead End, Johanna, In My Garden, Lonesome Road Blues, Kokomo, What Are They Doing In Heaven, You’ve got me Running, Wayfaring Stranger

Foto’s: Monique Nuijten en Wies Luijtelaar

LooD

Twee uitverkochte shows voor LooD op zondagmiddag

Heavy Hangout programmering met louter stevige gitaarbands Willem Twee Poppodium is groot succes

LooD is onderdeel van de Heavy Hangout programmering bij Willem Twee Poppodium, met louter stevige gitaarbands. “En bijna alle shows zijn uitverkocht en daar ben ik best trots op!” zegt programmeur Rob van der Ham als ik hem kort voor de show even spreek.

LooD tweemaal uitverkocht

LooD
LooD

Tweemaal op één dag Willem Twee Poppodium uitverkopen, welke band zou daar niet voor tekenen? Dat het voor twee keer 30 personen is, mag de pret niet drukken. En dat de bar niet open mag, is ook jammer, “Maar we gaan voor de muziek en dat is het belangrijkste!”, aldus Rob.

Breaking Mirrors
Heavy Hangout – LooD

Deze zondagmiddag (en avond) 18 oktober staat LooD op het programma. Deze mannen hebben hun sporen al verdiend in andere bands zoals Astrosonic, Red Vultures en The 1.90’s. LooD draait inmiddels ook al een tijdje mee, maar niet in deze samenstelling. Sinds de vorige drummer Paul Jansen een tijdje terug zijn stokken aan de wilgen hing, moest de band op zoek naar een nieuwe drummer. Die is dus gevonden in de hoedanigheid van Jarno van Osch, onder andere bekend van de band Vals Licht.

Breaking Mirrors

Het publiek wordt bij deze Heavy Hangout editie al meteen getrakteerd op nieuw werk. Twee van de eerste drie nummers zijn van de onlangs verschenen nieuwe EP Breaking Mirrors, waarop overigens nog het drumwerk van Paul te horen is. Ook de rest van de EP passeert de revue vanmiddag.

Groove metal Heavy Hangout

Groove metal
Eugene Dappers

Het klinkt in eerste instantie als vanouds, lekker log, stevige groove metal zoals de mannen het zelf noemen. Het speelplezier is duidelijk zichtbaar, al blijft het natuurlijk het beetje onnatuurlijk met dertig zittende mensen in de zaal. En soms zelfs een beetje ongemakkelijk volgens de band zelf. “We kunnen nu zelfs ieders gezicht zien als we de zaal in kijken.” Tijdens de nummers is er vooral veel interactie tussen de beweeglijke gitarist/zanger Eugene Dappers en de rest van de band, die trouwens ook niet onverdienstelijk zingt, met zijn wat rauwere stem.

Erik de Vocht is natuurlijk de leadzanger met zijn heldere stem en zijn, naar eigen zeggen, al dan niet met een knipoog, goede teksten. Dan is het wel jammer dat niet alles even goed verstaanbaar is. Maar zingen kan ie wel, die Erik. Hij laat een paar fraaie lange uithalen horen, die flink de hoogte in gaan. En in de instrumentale stukken soleert hij er vrolijk op los met zijn gitaar.

Heavy Hangout
Erik de Vocht

Kippenvel moment
Halverwege deze Heavy Hangout set is er even een moment voor een serieuzere noot. Goede vriend van de band en zanger van Rattlesnake Shake Jan Loeffen is begin dit jaar overleden. Deze tragische gebeurtenis was de inspiratie voor Song For The Lost en dit nummer wordt dan ook aan hem opgedragen. En dat voel je. Het is een kippenvel moment. “Doesn’t make sense now you’re gone”, zingt Eugene. Het is ook meteen het muzikale hoogtepunt waar alle bandleden hun hele ziel en zaligheid in lijken te leggen. Dit nummer is ook het moment, waarin duidelijk wordt hoe goed die nieuwe drummer eigenlijk is, met zijn creatieve breaks.

Heavy Hangout
Fallen From Grace

De afsluiter is er ook één van hun nieuwe EP en heet Fallen From Grace, een lang uitgesponnen nummer met een rustig intro, waarna de spanningsboog opbouwt en het steeds steviger wordt. Er is een mooie variatie van rustige passages met hardere stukken. Een passend einde aan dit eerste optreden van vandaag en het tweede hoogtepunt van deze show, met de mooie slotzin “Someone’s got to go”. Maar LooD niet, want die is here to stay, In ieder geval vandaag, want er staat nog een tweede Heavy Hangout show op het programma voor vandaag.

Profuna Ocean

Continuation nieuwe EP van Profuna Ocean

Voor liefhebbers van Alternative progrock mooie balans tussen zang en instrumentale stukken.

Profuna Ocean komt na vier jaar met nieuw werk in de vorm van de EP Continuation met vijf nummers erop. Het mag dan wel een EP heten, maar tikt toch ruim 25 minuten muziek aan. Er zijn veel albums te vinden waar meer nummers op staan en toch minder lang duren. Ook al heet de EP Continuation, ze gaan toch niet helemaal op dezelfde voet verder als hun vorige plaat In Vacuum. Deze keer geen nummers van ruim 10 minuten, maar een stuk korter en misschien wat toegankelijker voor een groter publiek. Degenen die vorig jaar bij de Bossche Band Battle waren hebben deze band al live kunnen aanschouwen, Profuna Ocean stond toen in de finale.

Profuna Ocean – Continuation

Opener Black Train doet een beetje denken aan jaren ’80 hardrock, met een catchy refrein, koortje in de break en tegen het einde wordt de bas iets steviger aangezet en klinkt de zang iets rauwer. Zanger/gitarist Raoul Potters eindigt met de cryptische zin “Everyone goes away, but not today”. Cc Song klinkt een beetje als Anathema. Het is een sfeervol rustig nummer, gezongen met breekbare stem. Er is veel ruimte voor de toetsen en er zit een heuse gitaarsolo in.

Profuna Ocean
Profuna Ocean – Continuation

Dan een opvallend begin van het nummer I’m Glad You Survived met soort van drumcomputer sound, waardoor het wat eigentijdser klinkt. Dat stuk komt later nog een keer terug in het nummer. Het is een powerballad met een mooie melodieuze zanglijn en Pink Floyd achtige gitaarsolo. Daarna begint NRA rustig, maar versnelt naar een lekker gejaagd tempo in de coupletten om weer terug te schakelen in het refrein. Het zijn fijne tempowisselingen met een mooie lange break. “In denial” en “Wasting bullits on a summer holiday” zijn teksten uit het refrein die je vrijwel meteen mee zingt.

Profuna Ocean
Raoul Potters

Tenslotte is het spannende True Fear een waardige afsluiter, waar de zang als het ware meegevoerd wordt door de muziek met afwijkende maatsoorten en interessante breaks om af te sluiten met een intens en lang instrumentaal eindstuk.

Continuation is een groeibriljant en wordt met elke draaibeurt beter. Er is een mooie balans tussen zang en instrumentale stukken. Voor liefhebbers van Alternative progrock en, de naam is al gevallen, Anathema. Die band is inmiddels helaas ter ziele, maar voor fans van die daar erg ziek van zijn is Profuna Ocean misschien de perfecte pijnstiller. Drie maal daags tot u nemen, baat het niet dan schaadt het niet.

Deze diashow vereist JavaScript.

Op zondagmiddag 25 oktober om 15.30 uur speelt Profuna Ocean vooralsnog in Willem Twee Poppodium voor maximaal 30 personen. Dat is bijna een privé optreden te noemen. Laat die kans niet voorbij gaan.

4 van de 5 sterren wat mij betreft


Profuna Ocean
  • Raoul Potters – zang/gitaar
  • René Visser – keys/synths
  • Arjan Visser – bas
  • Fred den Hartog – drums
DANGEROUS TIMES for the DEAD

Back to the 80’s met Dangerous Times for the Dead

Spandex strepenbroek, pinnenarmband om haren los en headbangen

De band Dangerous Times for the Dead (DT4TD) kan je kenmerken als eighties metal, oftewel New Wave Of Traditional Heavy Metal, afgeleid van de belangrijke stroming New Wave Of British Heavy Metal (N.W.O.T.H.M) waaruit bijvoorbeeld Iron Maiden is ontstaan en inmiddels uitgegroeid is tot een van de grootste metalbands op aarde en bepalend voor een hele nieuwe generatie metalbands. Bijvoorbeeld Metallica heeft veel inspiratie opgedaan uit deze stroming en heeft meerdere bands gecoverd zoals Diamond Head en deze benoemd als inspirators.

 

DANGEROUS TIMES for the DEAD

Nu dan een soort van revival N.W.O.T.H.M. en brengt Dangerous Times for the Dead hun gelijknamige nieuwe single uit op 9 oktober j.l.. De band heeft al een viertal singles uitgebracht en alles is via de digitale streaming kanalen te luisteren. Maar hoe is deze nieuwe vijfde single?

Dangerous Times for the Dead
Cover art Dangerous Times for the Dead

Beginnend met een typische jaren tachtig gitaar riff gevolgd door de kenmerkende hoge gil van zanger Bjørn Ciggaar, dan een couplet met speedmetal invloeden waarbij de zang ietwat monotoon is, gevolgd door een catchy refrein waarbij Bjørn weer wat gevarieerder klinkt en alles direct bekend voorkomt. Nu komt alles eigenlijk wel bekend voor bij DT4TD, alles komt regelrecht uit de jaren tachtig tenslotte. Geïnspireerd door de N.W.O.B.H.M stroom uit die tijd en het lijkt erop dat DT4TD regelrecht de ideeën bij bands als Tyson Dog, Samson, Gaskin en Def Leppard heeft gehaald.

DANGEROUS TIMES for the DEAD
DANGEROUS TIMES for the DEAD

De zang lijkt echt op een kruising tussen Paul Merrell van Jaguar en Alan Marsh van Tokyo Blade die twee belangrijke albums uitbrachten tijdens de N.W.O.B.H.M. periode. De productie is gedaan door Gerrit de bassist en hij is ook verantwoordlijk voor de cover art, waarbij de band als zombie jagers afgebeeld staat samen met de winnaar van een ludieke Instagram wedstrijd.

Deze diashow vereist JavaScript.

DT4TD is een echte do-it-ourself band en neemt zichzelf vooral niet al te serieus.  Ze willen gewoon samen lekker headbangen met een biertje in de hand, wat helaas voorlopig niet zal lukken. Zodoende is het nog wachten hoe Dangerous Times For The Dead het live gaat brengen.

Kortom, Dangerous Times for The Dead, niet origineel maar best lekker.


DANGEROUS TIMES for the DEAD:

Bjørn Ciggaar – Zang
Jeroen Vermeer – Drums (uit Rosmalen)
Dave Pilon – Gitaar
Thijs Bouwman – Gitaar
Gerrit Procée – Basgitaar

Aufglauft

Muziek van Aufglauft bezorgt veel dansplezier

Popronde Pre-party Den Bosch versterkt verlangen naar echte Popronde alleen maar meer

De band Aufglauft verzorgt vrijdag 9 oktober de tweede set van Popronde Pre-party Den Bosch in Willem Twee poppodium. Aufglauft is volgens eigen zeggen een instrumentale smeltkroes van improvisatie, interactie en dansplezier. Kortom, Party Jazz.

Popronde Pre-party Den Bosch

Aufglauft
Aufglauft Willem Twee poppodium

Tijdens de reguliere Popronde ontdek je vaak nieuw talent doordat je er misschien van tevoren iets over leest of wat van luistert. En het kan ook zo zijn dat je op de bonnefooi gewoon een kroeg binnen stapt en je laat verrassen door volstrekt onbekend talent die je hart verovert. Alles is anders in Corona tijd, waar ons nog volop in bevinden.

Deze preparty, een zoethouder en opwarmer voor de échte Popronde, die vooralsnog in het vroege voorjaar gepland staat, is bijvoorbeeld niet gratis. Niet dat dat erg is, want je betaalt een grijpstuiver, twaalf euro voor een tweepersoonsplek met tafeltje. En de drankjes, die je via Whatsapp of sms bestelt, worden bij je tafeltje gebracht. Vanavond staan er twee totaal verschillende acts op het podium van Willem Twee Poppodium, het electro duo met live drums Marth (zie recensie) en het vijfkoppige jazz/funk/balkanbeats ensemble Aufglauft.

Aufglauft

Aufglauft
Popronde Pre-party Den Bosch

Na een korte ombouw pauze, want iedereen moet voor 22.00 uur weer buiten staan, is het de beurt aan het Twentse Aufglauft. Dit vijftal speelt instrumentale muziek met invloeden uit de jazz, funk en Balkan beats. Dat klinkt als een verrassende combinatie en dat is het ook. Opmerkelijk is, en dat heeft niks met de muziek te maken, dat de saxofonist het hele optreden een mondkapje aan zijn oor heeft hangen. Is het een statement? Een mode accessoire? Of is ie het gewoon vergeten af te doen? Maar je vergeet het al snel als je deze, waarschijnlijk goed geschoolde, muzikanten ziet spelen. Naast deze saxofonist zijn er nog twee gitaristen, een bassist en een drummer.

Deze diashow vereist JavaScript.

De nummers hebben exotische titels als: Tankstation, Het Verre Oosten en Kameleon. Misschien zou het wijs zijn om met deze universele muziek, instrumentaal verstaan we allemaal, bijvoorbeeld Engelse titels te kiezen, voor de fans over de grens. Er worden volop verschillende maatsoorten gebruikt en interessante breaks. Naast de saxofonist is de bassist een van de meest in het oog springende muzikanten op het podium, die met zijn verfijnde bass slapping techniek de funk sound geeft aan de muziek. Ze rijgen moeiteloos uiteenlopende muziekgenres aan elkaar. Het Verre Oosten gaat bijvoorbeeld van jazz naar reggae en via Balkan beats naar rock om vervolgens weer te eindigen in de Balkan.

Aufglauft
Aufglauft – Willem Twee poppodium

Ook hier wordt publiekspartizanipatie verwacht door mee te klappen. Met frisse tegenzin wordt hier gehoor aan gegeven. Daarna wordt de Duitse drummer nog even in het zonnetje gezet en dan volgt er een heuse drumsolo, en ja hij kan er wat van, dat is duidelijk. Het zijn allemaal topmuzikanten en laten tegen het einde allemaal nog eens zien wat ze in huis hebben en halen alles uit de kast. Een soort van battle tussen saxofonist en gitarist waarbij ze om en om dezelfde melodie spelen, de bassist die zijn haar los gooit en er weer vrolijk op los slappt en dat alles op tegendraadse maatsoorten om vervolgens te eindigen in een soort Nirvana achtige feedback met gepiep en gekraak uit de speakers.

Het is moeilijk om te blijven zitten, want al die swingende muziek nodigt wel heel erg uit om te dansen. Hopelijk komen ze later nog eens terug in een vollere zaal zonder stoelen of tafels en dan gaat hier het dak eraf, dat weet ik zeker. Deze Popronde Preparty smaakt naar meer. Hopelijk begin volgend jaar meer muzikale verrassingen bij de, hopelijk iets genormaliseerde, echte Popronde.


Fotografie: Jane Duursma | imnotmadebyjane

Bandleden Aufglauft

Drummer: Kevin Wolf
Bassist: Joey Vos
Gitarist (met pet): Sietse Iedema
Gitarist: Maico Ordelmans
Saxofonist: Florian Stuivenberg