Vrouwen veroveren de dansvloer bij Jam de la FEM!

Een spektakel waar de passie vanaf spat

Wat ooit binnen de deuren van jongerencentrum Dynamo ontstond als een jamsessie voor vrouwen in de dance scene, is inmiddels uitgegroeid tot een heuse battle en het zijn niet langer alleen de vrouwen die hun beste moves laten zien. Ook de allerjongsten veroveren de dansvloer.

Stil blijven staan is geen optie
Bij van Aken in het Werkwarenhuis is de sfeer die je proeft er een van saamhorigheid en gedeelde passie. Ondanks dat de jamsessie ditmaal voor het eerst in het jasje van een battle is gestoken, is strijd wel het laatste woord dat naar boven komt als gevraagd wordt het spektakel te omschrijven. Wie de wit met zwarte tegels betreedt om op de beats gegeven door de DJ haar dansmoves te showen krijgt een brede glimlach van haar tegenstanders, enthousiast gejuich, en ritmisch geklap van de toeschouwers. In een ruimte gevuld met mensen die houden van dansen is stil blijven staan geen optie. Iedereen, inclusief publiek, bounced mee!

Dansers uit alle hoeken
Twee categorieën en een blik vol dansers uit alle hoeken van het land en daar –VER- voorbij. Met deelnemers uit onder andere Polen en Duitsland, die speciaal zijn afgereisd naar Nederland voor dit evenement, laat Jam de la FEM zien dat haar bereik verder gaat dan enkel het gezellige Noord-Brabant. Daarnaast is er voor het eerst in de geschiedenis van het dansplatform naast de categorie ‘Alle leeftijden’ ook een categorie specifiek voor meiden onder de 14 jaar geïntroduceerd. Een waar succes waar veel jonge talenten op af zijn gekomen die laten zien dat de toekomst voor vrouwen in hiphop en Urban Culture veelbelovend is!

Vrouwen veroveren de dansvloer bij Jam de la FEM!
Jam de la FEM!


B-girls

In de categorie B-girls verzorgt DJ Soe Nsuki de passende platen waarop de dames hun beste footwork, toprocks en powermoves laten zien. Naast het publiek, is er ook een driekoppige jury die de battle bekijkt; Bo van Hoorn, Lisa Brekelmans-Hoos en Pauline Nettesheim aanschouwen het dansspektakel van de B-girls vanaf de zijlijn en bepalen steeds wie er door mag naar de volgende ronde. De ene na de andere maakt het publiek gek met de indrukwekkende headspins, windmills en freezes. Uiteindelijk gaat, na al haar mede B-girls van de mat gedanst te hebben, de Poolse Agata Chwatko er met de eerste prijs vandoor.

Stand-up dancers
Wanneer de Stand-up dancers de vloer overnemen kruipt DJ Rashida Shug la Sheedah achter de draaitafel en neemt de leiding over de muziek in handen. Wacking, voguing, popping, locking en hiphop, alle stijlen komen voorbij. In deze categorie is pas echt de diversiteit die aanwezig is te zien. Het is een cadeau om naar te kijken, waarbij juryleden Alesya Dobysh, Kim Tawjoeram en Sarita Keilman de taak hebben om het geheel te beoordelen. Junadry Leocaria danst zichzelf met haar veelzijdigheid naar de finale en komt daarbij als winnaar uit de bus.

De hele zaal veranderd in een dansvloer
Dat het enthousiasme en de passie die van de deelnemers afdruipt aanstekelijk is wordt duidelijk wanneer de pauze aanbreekt en niet alleen de dansarena, maar de hele zaal door iedereen die aanwezig is omgetoverd wordt tot dansvloer. De jurlyleden laten zelf ook nog zien wat ze in huis hebben en ook host Katerina Ourda, die het hele evenement van A tot Z met flair aan elkaar praat, toont dat ze wel raad weet met de beats die door de speakers knallen. Het is het totale plaatje dat precies weergeeft wat de volgende woorden omschrijven; Wie je ook bent en waar je ook vandaan komt, heb je een passie voor dans dan is Jam de la FEM het event dat je niet aan je voorbij mag laten gaan!

Bij elke opbouw komt er een keiharde drop en gaat iedereen los

Basshaven geeft wat de liefhebber verdient

De grote zaal van het World Skate Center was zaterdag 6 januari DE plek van de echte Drum & Bass. Dat wisten de liefhebbers ook gezien de ticketverkoop. De voorverkoop van Basshaven – want zo heet dit festijn – liep als een dolle en aan de deur werden ook nog veel kaarten verkocht.

Basshaven is een collectief van de twee dj’s Shapeless (Mellijn Hoekstra) en Lexxion (Alex Opran). Beiden waren residents van Complex (het DnB initiatief van P79) en zij namen het initiatief om zelf iets te beginnen. Doordat er in Den Bosch nog niet echt een platform is voor deze scene, werd het tijd om die op te zetten. Het collectief Basshaven is nog relatief nieuw, maar kan al wel steunen op een groep toegewijde feestgangers.

Bij elke opbouw komt er een keiharde drop en gaat iedereen los - ©ellen van lent
Basshaven#1

De dj’s willen de echte DnB fans van Den Bosch en Omstreken geven wat ze verdienen. Een haven die liefhebbers maar wat al te graag aandoen, want zoveel is er in deze regio qua DnB niet te halen. De indruk is wel dat de scene meer en meer begint te leven in Den Bosch. Met deze eerste editie van Basshaven wil het collectief dat gaan stimuleren en verder ontwikkelen.

Eigenlijk is Basshaven ontstaan uit onvrede. DnB leek het diep ondergeschoven kindje in Den Bosch. Tijd voor actie, tijd om er wat aan te doen. Dit nieuwe Drum & Bass concept is het werk van twee lokale dj’s (Alex en Mellijn) die het tijd vonden voor meer DnB in onze stad. Eind vorig jaar is begonnen met het opzetten van het feest.

Bij elke opbouw komt er een keiharde drop en gaat iedereen los - ©ellen van lent
Basshaven#1

De avond
De dj’s Shapeless en Lexxion begonnen de avond in World Skate Center met een back to back set. Arch Origin was headliner van de avond. Om iedereen even lekker warm te laten lopen draaiden de dj’s liquid. Dat liep lekker op naar steeds harder en harder. De opbouw van de muziek en de energie van de zaal balden samen en trokken een lijn dwars door het dak. ‘Vibes all over’, was het algemene commentaar op Facebook. Het was een vibe van chille sounds, smerige rollers, stevig basswerk en drops die nog harder aankomen dan een klap van een K-1 fighter.

Zulke feesten zijn in de koude winterdagen van januari meer dan welkom want ze zijn helemaal LIT! In een zaal vol jonge ravers en oude garde merk je dat er een chemie ontstaat die niet makkelijk is na te bootsen. Bij elke opbouw komt er een keiharde drop, gaat het dak eraf en is iedereen los. De atmosfeer in de zaal was extatisch, electrifying.

Deze diashow vereist JavaScript.

Ondanks dat de DnB scene in Den Bosch niet groot is, bestaat er veel animo voor dit soort feesten. Er zijn al plannen voor een vervolg. De fans werd gevraagd om Facebook in de gaten houden. Verder is er een Aftermovie in de maak. De makers van Basshaven zijn er wat beduusd onder. “Alles wat we ervan gehoopt hadden..en meer.” En het smaakt naar meer.

Foto’s: Ellen van Lent

Als het lied het houdt op een akoestische gitaar dan komt het goed

Hoe de muziek van Handsome Johnny één geheel vormt

Ergens in het slecht gedefinieerde, altijd nevelige, nooit zonnige gebied tussen België en Nederland kwamen de mannen van Handsome Johnny samen om muziek te maken. Muziek die de typische verhalen van het gebied vastlegt: verdwalen in het bos, bier drinken in bars lang voorbij hun hoogtepunt, en vuistgevechten die niet altijd een geldige reden nodig hebben.

Eén geheel uit zoveel
Zo omschrijft de band zichzelf op hun Facebookpagina. Deze stoerheid past wel bij een band als Handsome Johnny. Roots rock op zijn best. Er werden flink wat nummers gespeeld donderdag 4 januari in de foyer van Willem Twee concertzaal. Een twintigtal nummers in totaal, verdeeld over twee sets. Het publiek liet zich gewillig meevoeren in melodieuze rock country, soms neigend naar pop, afgewisseld door wat meer dramatische Americana dat zou passen bij een film van de Coen Brothers.
Het kon allemaal en ging als vanzelfsprekend in elkaar op.

Als het lied het houdt op een akoestische gitaar dan komt het goed - ©ronald_rijken
Mark van Dijk

“Ik ben sterk beïnvloed door muziek uit de jaren ’60 en ’70. Op de platen van The Stones hoor je ook allerlei genres: rock, country en zelfs gospel. Dan vormt zich één geheel. Dat is wat wij ook doen. Het vormt allemaal één geheel,” zegt Mark van Dijk, frontman van Handsome Johnny en verantwoordelijk voor de vele songs.
“Wij maken ook zo van die uitstapjes zoals The Stones doen op hun albums. Niet dat ik dat bewust doe, maar dan komt er een hardcore nummer uit en de andere keer een J.J. Cale-achtig nummer.”

Johnny and the Devil
Het laatste nummer van de eerste set is een sprekend voorbeeld van de veelzijdigheid van de band. Follow Your Heart is een lekkere Midwest song met een prettig refrein dat live sterk overkomt mede door de vakkundige solo van de hand van gitarist Coos van de Klundert aan het eind van het nummer. Hier komen country en pop broederlijk samen in dat ene geheel waar Van Dijk op doelde. “Er is niks mis met pop muziek,” zei Coos tijdens een kort gesprek in de pauze.

Na de korte break – de band had er echt zin in – werd het nummer Johnny And The Devil ingezet, een aloud thema in de country waarin de duivel een man verleidt zijn ziel te verkopen in ruil voor geld, roem en glorie. Daarmee sluit de band zich aan bij een grote rij namen uit de country muziek zoals Dolly Parton en Kris Kristofferson die ook de strijd met de duivel bezingen. De hoofdpersoon in het lied – Handsome Johnny – betaalt de prijs op De Dag Des Oordeels en ook dat is een geliefd en telkens terugkerend thema in zowel country, rock als de blues.

De toon was gezet voor het tweede deel van de avond en in een vlot tempo werden nog tien nummers gespeeld, de een memorabeler dan de andere. Somewhere In April sprong eruit omdat het zo’n catchy nummer is. Het voldeed eigenlijk aan alle wetten en regels om een hit te worden. Echt zo’n nummer waarbij je de volumeknop helemaal opendraait als je in je cabrio op een zomerse middag aan het rondtoeren bent.

Deze diashow vereist JavaScript.

“Ik kom vaak met een nummer dat al kop en staart heeft en waar ik al ideeën heb waar wat zou kunnen komen. Maar er komen altijd verrassingen als de band de nummers eigen wil maken. Ik heb niet echt een eenduidig manier van schrijven, maar altijd met mijn akoestische gitaar want dat is wel de basis. Als het lied het houdt op een akoestische gitaar dan komt het goed. Ik heb er wel ideeën over maar als we gaan repeteren dan is er genoeg vrijheid voor iedereen van de band. Coos heeft een eigen sound op zijn gitaar en die legt hij in die nummers, geeft er een bepaalde twist aan. De nummers krijgen zo een eigen identiteit. De teksten liggen wel vast, ik kom met complete liedjes.”

In maart wil Mark van Dijk weer de studio in. “Ik heb heel veel nieuwe nummers geschreven die we echt moeten gaan aanpakken. Op een EP met zes tot acht nummers.”

De twee laatste nummers Upright en Do Better Things waren dansbare uitswingers. Net zoals de eerste was deze tweede set in balans. Dat kenmerkt deze volwassen band die niet schroomt om voor zijn ambities uit te komen.

Bandleden
Mark van Dijk – zang, gitaar, mondharmonica
Coos van de Klundert – gitaar
Max Nohe – bas en contrabas
Willem Schwaner – drums en backing vocals

Extince: vergane glorie, maar o, zo lekker

Harde raps en een stukje nostalgie

Een van de grondleggers van de Nederlandser hiphop is zonder twijfel rapper Extince. Afgelopen zaterdag stond hij in P79 waar de sfeer van de jaren ’90 hier en daar de kelder insloop: er waren enkele trainingsbroeken, shirts met een gekke print en veel kale koppen (vroeger misschien geschoren, nu simpelweg omdat er geen haar meer groeit). Het is al bij het voorprogramma druk en zodra rapcollega Kleine Jay de hiphopgoeroe aankondigt, klinkt er een enthousiast geluid uit het publiek.

Heel de avond blijft het gezellig en gemoedelijk. Het Brabantse imago van Extince staat nog steeds als een huis. Hij heeft een ik-stap-zo-weer-op-m’n-scooter outfit aan, inclusief Nikes, bomberjack en muts. Op het podium is niet te zien dat de rapper dit jaar zijn 50e verjaardag vierde, hij beweegt flink en laat het publiek meedoen met zijn nummers. Een enkeling kan de teksten helemaal meezingen. Hoewel er flink wat jongeren in de zaal staan, ziet het er naar uit alsof de meeste bezoekers voor dit optreden een oppas hebben moeten regelen voor de kleine.

Deze diashow vereist JavaScript.

Dj Y’skid, die onder andere beats maakt voor Fresku, draait de plaatjes aan elkaar waar Extince overheen rapt. Wanneer het tempo van de nummers omhoog gaat, klinkt ook het applaus luider. Kleine Jay benoemt precies de reden dat het druk is in de zaal: ‘Extince is een lyrical miracle en we zijn ermee groot geworden’, hij rapt nog een stukje mee en geeft daarna de stage weer terug. ‘De Prins’ vertelt dat zijn hit Spraakwater dit jaar 21 is geworden, hij komt er natuurlijk niet mee weg als hij het nummer niet zou doen. Hier kijkt iedereen al de hele avond naar uit en ze worden niet teleurgesteld.

Zijn baardje is hij kwijt, maar verder heeft hij het nog steeds.

Voorprogramma
In het voorprogramma staat de band Potential Criminal. De vijfkoppige groep speelt alleen eigen tracks die soulvol en funky klinken, met lekkere gitaarrifjes, een oldskool hiphop vibe en natuurlijk een goede dosis rap. De nummers komen van hun nieuwe EP ‘Observe’. Het is duidelijk dat de band al sinds 2011 bezig is, de heren en dame zijn niet bang om op het podium te staan en hun ding te doen. Zo krijgt de drummer een solo waar de andere muzikanten gehurkt naar kijken terwijl ze meebewegen op de maat.

Tegelijkertijd is het contact met het publiek ook goed. De energieke zanger springt op en neer over het podium en benoemt de Nederlandse mentaliteit om niet helemaal vooraan te willen staan bij een concert. Inderdaad, er is een ‘Hollandse halvemaan’ vrij voor het podium. De rapper maakt hier gretig gebruik van en springt van de stage tussen het publiek om daar zijn teksten ten gehore te brengen.


Als afsluiter van de avond draait een van Den Bosch’ bekendste huis-dj’s, Dr. Robinson, plaatjes.

Bossche Band Battle Finale 2017

Finale Bossche Band Battle 2017 is gewonnen door…

Een bandwedstrijd met veel diversiteit en een hoog niveau

Eindelijk is het dan zo ver. Vanavond wordt in de grote zaal van Willem Twee Poppodium bepaald welke band de Bossche Band Battle van 2017 wint. Er hangt al aan goede sfeer door de aanwezigheid van het publiek en de plaatjes van de DJ.

PARAMATMAN

Bossche Band Battle 2017
Paramatman drummer

PARAMATMAN, het rockduo, mag de avond openen. Dit doen zij met veel energie, zoals we ze kennen. Wat me opviel is dat het licht perfect bij de muziek paste, complimenten aan de lichtman. De tekst ‘I wish you were more like me’ vind ik geniaal. Ook straalt er veel plezier van de drummer af, bijna de hele tijd zit hij met een lachend hoofd achter zijn drumstel, dat voor aan het podium staat. Het nummer ‘Godless Creature’ kwam voorbij, wat ondanks dat je het eerder gehoord hebt, toch interessant en spannend blijft. De drumsolo kwam ook weer voorbij en ook de zang van de drummer voegt veel toe aan het eind van de set.

White Elephant

Bossche Band Battle Finale 2017
White Elephant

Onder een luid applaus begint White Elephant te spelen. Ze hebben nieuw materiaal ingestudeerd en openen met een intro. De zaal is voller dan eerst en er is zelfs een spandoek met ‘White Elephant’ in de zaal. De set kent een fijne afwisseling in de tempo’s en emoties van de nummers. Ook stelt de frontman de hele band voor terwijl er op de achtergrond muzikaal wordt doorgespeeld. Hij vertelt dat dit het allereerste liedje is dat de band ooit schreef, waardoor je in de band wordt meegenomen. Het tempo gaat nog één keer omlaag voordat de band een nieuw nummer speelt en afsluit met erg gemeende en expressieve vocalen in het nummer.

A Fool’s Errand

Bossche Band Battle Finale 2017
A Fool’s Errand

Het publiek is erg enthousiast als A Fool’s Errand het podium betreedt. Met een trompet intro wordt de set gestart. Ondanks dat de nummers geen zang en tekst hebben, gaat het eerste nummer over een kleine Bossche jongen met grote problemen, aldus de bassist die toch een frontman rol heeft.
De loopjes op de bas zijn erg vet, en de melodische gitaarsolo ook, maar soms heb ik het idee dat de sounds niet helemaal in balans zijn, maar dat kan ook smaak zijn. De bassist leest een gedicht voor over kantoorwerk, waar ook het volgende nummer over gaat. Erg leuke afwisseling in de set. Voor één nummer komt er een zangeres als verrassing. Tijdens het laatste nummer barst de energie van de frontman los, wat erg leuk is om te zien. Eigenlijk had de band nog een nummer in petto, maar helaas zaten ze al over de tijd.

Instant Matter

Bossche Band Battle Finale 2017
Instant Matter

Als laatste strijdt Instant Matter voor de titel. Met hun sferische muziek beginnen ze te spelen en doen lekker hun ding. Opvallend is de strakheid van de instrumenten. Het is een band die goed op elkaar kan vertrouwen en duidelijk ervaring heeft. De dromerige vibe is misschien niet voor iedereen even goed te begrijpen, persoonlijk hou ik er wel van. Snel komt er verandering in de sound waardoor het publiek ook losser komt. Dit nummer heeft iets meer body door de rock- en funk invloeden die goed te horen zijn. Het nummer ‘Slow Down’ kent een mooie boodschap, waarmee Instant Matter afsluit.

Individuele prijzen
Terwijl de jury in overleg gaat, wordt het publiek vermaakt met de livemuziek van de Koppersnellers Brass Band, een band met veel blaaswerk zoals de naam al doet vermoeden. De Koppersnellers zijn deze avond met wel negen leden op komen dagen.

Presentator Noël Josemans komt op samen met de juryleden en gaat de uitslag bekend maken. Eerst worden er nog losse prijzen uitgereikt. Zo gaat de prijs voor de beste drummer naar Erik Dera van Instant Matter. De prijs voor de beste gitarist wordt gewonnen door Koen Jacobs, de zanger en gitarist van PARAMATMAN. De prijs voor de beste bassist gaat uit naar Alwin Ven, van A Fool’s Errand. Vincent Schulte van White Elephant neemt de prijs voor beste vocalist in ontvangst. Deze vier muzikanten winnen een jaar lang een muziektijdschrift naar keuze.

Uitslag

Bossche Band Battle Finale 2017
Paramatman wint BBB 2017

Dan komt de uitslag wie de bandwedstrijd gewonnen heeft. Wat de uitslag ook mag zijn, elke van deze vier bands is door de selectie gekomen van meer dan veertig aanmeldingen. Ook de voorrondes en halve finales hebben deze bands getrotseerd en wachten nu op de uitslag. Elke band mag meer dan trots zijn op wat ze hebben laten zien. De eerste prijs gaat naar… PARAMATMAN! Zij winnen een complete single opname bij Studio Cube. Ook krijgen ze een videoclip in samenwerking met Thijs Schnater en een optreden op het Oranjekade festival. Tweede is geworden… White Elephant! Ook zij gaan niet met lege handen naar huis. Een workshop songwriting van Anne van Damme en een optreden op Rauwkost festival zijn in the pocket.

Achteraf
Het was een bandwedstrijd met veel diversiteit en een hoog niveau. Persoonlijk heb ik veel leuke bands en locaties gezien, en vooral veel leuke nieuwe mensen ontmoet. Ik wil de organisatie bedanken en hoop jullie volgend jaar zeker weer te zien. Ook alle lezers een mooi en muzikaal 2018 toegewenst!

foto’s: Aya Dupont, Casper Menting, Ronald Rijken

Deathmetal, punk en heel veel flesjes bier

Woodkots een bizar kerstfeest in WSC

Kerstmis, vrede op aarde. De tijd om aan je medemens te denken. Dat doen Woodkots en Jezus Sanseveria ook, alleen doen zij dat op hún manier. Heel anders, heel veel anders. En dat alles in het WSC, skatecenter van Den Bosch.

Kerstmis, vrede op aarde. De tijd om aan je medemens te denken. Dat doen Woodkots en Jezus Sanseveria ook, alleen doen zij dat op hún manier. Heel anders, heel veel anders.
Woodkots Live Aids is een samenwerking tussen de band Jezus Sanseveria en non-profit organisatie Woodkots. Live Aids is een hele dikke knipoog naar Band Aid een liefdadigheidsgroep die in 1984 werd opgericht door Bob Geldof (Saint Bob) met als doel geld in te zamelen om de hongersnood in Ethiopië te bestrijden. Live Aids werd zaterdag 23 december gehouden in World Skate Center (WSC) aan de Buitendijk in Den Bosch.

Woodkots Live Aids

Woodkots Live Aids - ©ronald_rijken
Woodkots Live Aids

Bij Woodkots Live Aids is alles een tikkeltje anders. Of zoals Daniël van Vugt van Jezus Sanseveria het verwoordde: “Nou, het is allemaal vorig jaar begonnen met een uit de hand gelopen grap, een Kerst videoclip. We wilden een kerstnummer doen en dat komt natuurlijk door de naam van de groep, Jezus Sanseveria. We konden natuurlijk ook een thema kiezen met een plant, maar Kerst kwam er aan, dus werd het een kerstnummer. We belden dit jaar andere bands op en die wilden meedoen en zo ontstond Live Aids met een knipoog naar al die goede doelen. De bands mogen allerlei nummers doen met minimaal één kerstnummer. Ik heb gehoord dat sommige bands helemaal gaan uitpakken en ik denk dat dit, met onze muziek, nog nooit is gedaan in Den Bosch qua kerstsfeer.”

Samenwerking

De samenwerking met Woodkots is eigenlijk bijna vanzelfsprekend gelopen. Tennie Lanslots zit in die organisatie én in Jezus Sanseveria. “Toen Daniël met het idee kwam, werd Woodkots erbij betrokken om dat evenement gezamenlijk op te trekken. Dan hoefde Daniël dat niet in zijn eentje te doen.”

Woodkots is geen Bossche organisatie maar heeft al wel een paar kleine evenementen georganiseerd in de Skate hal en een grotere in jongerencentrum De Poort in de Maaspoort. Woodkots organiseert feesten zonder winstbejag.

De bands komen niet allemaal per se uit Den Bosch of Brabant. De tweede band van het programma was KAF wat staat voor Kwakels Actie Front en komt uit De Kwakel, een gehucht in de gemeente Uithoorn gelegen in het zuiden van Noord-Holland.

Punk Kerstmis
Punk Kerstmis - ©ronald_rijken
Punk Kerstmis Live!

De band die Live Aids zou openen, was Team Wasted, volgens Daniël de meest chaotische band van Nederland. Helaas was de gitarist plots ziek geworden en moest er flink geïmproviseerd worden. De oplossing was dat iemand van KAF ging invallen voor die zieke gitarist. Met enig oponthoud kon LIve Aids beginnen, alleen zou Team Wasted zich beperken tot drie nummers en werd hun eigen kerstnummer niet gespeeld. Het publiek reageerde begripvol en was allang blij dat er werd gespeeld.

De set was snel afgelopen en na een korte break, trad KAF aan. KAF is een regelrechte punkband waar twee generaties elkaar in dat genre schijnen te hebben gevonden. De drummer en de gitarist zijn duidelijk van een leeftijd uit de eerste punk golf in de jaren ’70 van de vorige eeuw. De bassist en zanger zijn stukken jonger. Hoe het ook zij, de energie was er niet minder om en de uithalen van de gitarist pasten perfect bij de korte en felle nummers. Punkrock zoals het moet zijn.

De band sloot af met het verplichte kerstnummer met als (waarschijnlijke) titel ‘Kerstklokje, Kerstklokje, Tingetingeling’. Het refrein van het liedje werd eerst met het publiek geoefend en toen iedereen in de zaal van WSC het kon meezingen, barstte het helse kerstlied uit. En zoiets was inderdaad nog nooit gedaan in Den Bosch.

Line up Woodkots Live Aids
Woodkots Live Aids met KAF - ©ronald_rijken
KAF Live! met Kerstklokje, Kerstklokje, Tingetingeling

Team Wasted
KAF
Rockin’ Robbish
The Devil’s 3rd
F.I.S.T. met een EP release show
Complaint
Jezus Sanseveria
The Smelly Cats: tienjarig bestaan
Gaping Moles

Woodkots

Woodkots: kerstliedjes met grunt en moshpit

Bangers en beukers vieren hun Kerst in World Skate Center

Woodkots presents Live Aids was om een kerstfeest neer te zetten dat net iets anders is dan anders. Iets wat nog nooit is vertoond in Den Bosch tijdens de Kerstdagen. Daar is Woodkots Live Aids zeker in geslaagd.

Woodkots Live Aids

Woodkots: kerstliedjes met grunt en moshpit
Woodkots Live Aids

Verplicht kerstnummer
De hal van het World Skate Center was voor de gelegenheid van Woodkots in kerstsfeer gedompeld. Vooral aan het podium was veel aandacht besteed. Het was een heuse kerststal geworden en vooral het rieten dak boven het podium was een rake vondst. Daar hield dan ook alle gelijkenis mee op. De bands die optraden, gaven de indruk weinig op te hebben met het hele kerstgedoe. Dat gold trouwens voor het hele event.
Er was één eis die de organisatie stelde: elke band moest minimaal één kerstnummer spelen. Die voorwaarde kwam van initiatiefnemer Daniël Vugt van de band Jezus Sanseveria die vorig jaar voor de grap een videoclip maakte van een kerstnummer. Dat werd een enorme hit. Toen Daniël dit jaar bands uitnodigde of zij mee wilden doen aan Live Aids, waren zij maar al te bereid om zijn conditie in te willigen.

Deze diashow vereist JavaScript.

The Devil’s 3rd
The Devil’s 3rd was de vierde groep die op Live Aids aantrad. Deze trash/heavymetal band bestaat uit drie man: op de drums, Jeffrey Rolink, lead guitars/backing vocals, Bart Geisen en lead vocals, Frans Wijnen.

De band uit Tilburg ging los en werd hartstochtelijk aangemoedigd door echte trouwe fans die de ruimte vlak voor het podium opvulden. Er werden veel grapjes gemaakt en het publiek deed luidkeels mee. De band is bekend van zijn zogenaamde ‘shoutalongs’ met het publiek. Het was al met al een vermakelijk festijn. Vooral toen Frans Wijnen vroeg of het T-shirtje van de gitarist uit moest. De grunt was niet van de lucht en een moshpit [mensen die tegen elkaar aan springen of beuken, red.] kon ook niet uitblijven. Het kerstliedje van deze band ging bijna als vanzelfsprekend over Satan.

F.I.S.T.

Woodkots
F.I.S.T. @ Woodkots Live Aids

Deze bekende Bossche hardcore punkband bestaat uit vier man waaronder bassist Tennie Lanslots die ook in de non-profit organisatie Woodkots zit. F.I.S.T. staat voor Freedom Is Seldom True. Frontman John met felgroene hanekam leidde een vrolijk publiek met een vriendelijke stem alle uptempo liedjes door en ook hier kwam het tot een moshpit. Het kerstaandeel van F.I.S.T. was een cover van Fuck Christmas van de Amerikaanse punkband Fear uit Los Angeles.

De eerste indruk was: ruig, zwarte leren jassen met spikes, wilde haren en bier. Wat echter opviel aan Woodkots Live Aids was de vriendelijke en vrolijke stemming. Iedereen hield rekening met elkaar. Het bewijst eens temeer dat je een boek niet moet beoordelen op zijn kaft. En het leverde meteen ook het bewijs dat je het Kerstfeest heel anders kan vieren. Woodkots is een leuk feestje maar niet voor de teerhartigen onder ons bedoeld.


Woodkots Live Aids was een idee van Daniël Vugt en werd uitgevoerd in samenwerking met non-profitorganisatie Woodkots.
Fotografie: Jane Duursma – website: Made By jane

The Visual melancholische muziek van een Amsterdamse band

De stem van Anna van Rij dwingt je tot intens luisteren

The Visual maakt muziek waar je echt naar moet luisteren. De stem van zangeres Anna van Rij dwingt je, verleidt je, een heel optreden lang. Het spel van Timon Persoon (keyboards) en Jochem van Rooijen (drums) omkaderen haar vocalen met strakke arrangementen die de intensiteit van haar stem nog verder opvoeren.

Muziek Op Donderdag
Muziek Op Donderdag in Willem Twee concertzaal claimt mensen te verrassen met acts die actueel zijn en een kijkje geven in de wereldkeuken van de muziek. De ervaring leert dat daar geen woord van is gelogen. Er kómen bijzondere artiesten spelen in de foyer van deze voormalige synagoge. Zo ook donderdag 21 december met The Visual, een Amsterdamse band die melancholische muziek komt brengen.

The Visual melancholische muziek van een Amsterdamse band
Anna van Rij

Bij de soundcheck kreeg je een voorproefje wat deze avond zou gaan brengen. Anna stond met haar gitaar in haar eentje voor de microfoon te zingen en of je wilde of niet, je bleef ernaar luisteren en hield op met de dingen waar je mee bezig was zoals foto’s uploaden naar Facebook of een app sturen naar je moeder. Het was jammer dat ze abrupt stopte want je wilde dat ze liever door bleef zingen. Geen soundcheck meer? Dan maar door spelen.

Melancholie is het handelsmerk van The Visual, althans als je de website moet geloven. Dat is zonder meer het geval, want in elk nummer zit die melancholie er duimendik bovenop. Maar zo nu en dan steekt er een strak georchestreerde orkaan op als Jochem de drums roert en Timo voodoo geluiden uit de keyboards tovert.
De kalme beek van de melancholie is veranderd in een bulderende waterval vol woede waarbij de zang van Anna de nodige kracht aan toevoegt en er zelfs bovenuit steekt. Het volume gaat nog verder omhoog en bereikt bijna een hoogtepunt maar het komt niet tot een climax, een verlossing. Want net zo plots is het tumult voorbij en zingt Anna zacht en weemoedig naar het einde van het lied waarbij ze de snaren van haar elektrische gitaar lichtelijk streelt.

The Visual melancholische muziek van een Amsterdamse band
The Visual

The Doors
Heel in de verte hoor je een ijle echo van Jim Morrison, de legendarische frontman van de net zo legendarische band, The Doors. Ik maakte na afloop van het concert daar een opmerking over. Op de momenten van verstilling na het bulderen van de geluidswaterval had Anna zomaar teksten kunnen aanhalen uit de gedichten van Morrison.
“Dat vind ik geen vreemde gedachte. The Doors hebben mij erg geïnspireerd. Toen ik studeerde op het conservatorium in Amsterdam coverde ik met een band de muziek van The Doors. De lyrics uit ‘The Celebration Of The Lizard’ spreken mij erg aan.”

The Visual is niet een band die op zoek is naar snel succes. Daar zijn de nummers die de band schrijft ook niet naar. Het zit ook niet in de aard van de band. Zoals eerder gezegd is melancholie het handelsmerk van deze band en die wordt op eerlijke en effectieve wijze vertolkt door Anna. Toch bekruipt mij het gevoel dat je niet tot in levensdagen deze muziek vol hartepijn en stille woede kan blijven uitdragen. Je loopt het risico een karikatuur te worden en dat zou zonde zijn van een zangeres als Anna van Rij.

The Visual presenteerde 15 december de release van de EP Translation in de Melkweg in Amsterdam.

Lamarziendan is de bonte avond waar iedereen van droomt!

Een speeltuin voor performers, een cadeau voor het publiek

Wanneer wordt gesproken over een “Bonte avond” dan kan iedereen zich daar een voorstelling van maken. Wellicht komen herinneringen boven drijven van een mislukte poging om een dansshow à la Beyonce weg te geven in de aula van je middelbare school of misschien roept het plaatsvervangende schaamte op voor die ene collega die het toch beter bij playbacken had kunnen houden. Hoe je het ook wendt of keert, een bonte avond betekent voor vrijwel iedereen hetzelfde; een avond vol vermakelijke acts. Lamarziendan is niets minder, en vooral veel meer dan dat. Het is de bonte avond waar iedereen van droomt, met fenomenale acts en oprecht applaus.

Lamarziendan is de bonte avond waar iedereen van droomt!
De Ideale Editie van Lamarziendan

De Ideale Editie
Op dinsdag 19 december vond bij van Aken in het Werkwarenhuis alweer de 7e editie van Lamarziendan plaats, ditmaal gelabeld “De Ideale editie!”
Presentatoren Jordy Sanchez en Max Joey van den Hout vormen het komische duo dat de avond aan elkaar praat. Vlot en gevat kletsen ze, ondersteund door de muzikale improvisaties van huisband Pippi Belli, de overgangen tussen de optredens op interactieve wijze vol waardoor je als publiek van begin tot einde betrokken blijft.

“3, 2, 1… Lamarziendan!”
De verscheidenheid aan disciplines die de revue passeren zorgt dat er voor ieder wat wils is. De eerste die de vloer betreedt is Floor Bazelmans, die laat zien precies te snappen hoe ze een kwetsbaar verhaal melodieus over kan dragen op haar luisteraars. Met de woorden “Dit is een meezinger en daar houd iedereen wel van” leidt ze een briljant nummer in waarin ze op pakkende wijze de spot drijft met “Hoe alles af hangt van dingen”.
Dan is het de beurt aan Arnoud Rigter, een dichter die van wal steekt met een boodschap over roken om te laten zien dat je ademt, onomkeerbaar geciviliseerd zijn en of glimlachen tegen blinden eigenlijk wel zin heeft. Na een humoristische opsomming van gedichten die het publiek moet missen, vult een collectieve bulderlach het Werkwarenhuis aan de Tramkade.
De komische toon is gezet en wordt vervolgens verder doorgevoerd als presentator Jordy Sanchez uit zijn rol van gastheer stapt en in de rol van cabaratier de derde act van de avond vormt waarin hij in een interactieve sketch wordt onderheven aan dertien proeven om de titel ‘perfecte mens’ te bemachtigen.

Lamarziendan is de bonte avond waar iedereen van droomt!
Lilyamee Eva

Na een korte break opent Lilyamee Eva het tweede deel van de avond. Volledig in stijl, van haar jaren ’40 jurk tot aan haar jaren ’50 haarcoupe en compleet met roterende vintage microfoon neemt ze het publiek mee terug in de tijd. Met haar warme stemgeluid tovert ze van Aken om in een oud jazzcafe en werpt ze, helemaal in character, speelse blikken richting het publiek terwijl ze met haar heupen mee wiegt op de klanken die gebracht worden door de huisband.
Stan Ligtenberg en zijn acteurs nemen na Lamarziendan Live (een interactief onderdeel waarbij mensen uit het publiek laten zien wat ze kunnen), de theaterdiscipline voor hun rekening. Terwijl de acteurs tandenpoetsend in pyjama en wankelend van de ene op de andere been zichzelf aankledend de vloer overnemen improviseert Pippi Belli passende muzikale ondersteuning.
Choreograaf Josse Vessies verrijkt de avond met een modern dans waaraan de vraag “Hoe voelt lichamelijke communicatie?” ten grondslag ligt. Samen met zijn danspartner neemt hij de toeschouwers mee in een fascinerende lichamelijke verhaalvertelling en houden zij met de toenemende intensiteit van de bewegingen de aandacht van de kijkers gevangen.

Na deze traktatie van kunstzinnige uitingen en artistieke talenten is het feest nog niet ten einde. Huis-DJ Erik Snoek draait uiteenlopende plaatjes waarbij het publiek zelf nog even met de voetjes van de vloer kan voor de avond afgesloten wordt en de lichten uitgaan.

Lamarziendan is de bonte avond waar iedereen van droomt!
De Ideale Editie

Vermakelijke acts met een boodschap voor thuis
Het is de avond vol vermakelijke acts, de bonte avond op professioneel niveau waarbij lachen de boventoon voert, maar waar kunst kunst niet zou zijn als het je niet met een boodschap naar huis liet gaan. Lamarziendan is een ware speeltuin voor performers en werkelijk een cadeau voor een ieder die de kunsten een warm hart toedraagt. Een absolute aanrader om bij te wonen!

Bands halve finale Bossche Band Battle gaan er vol in

Finale in Willem Twee poppodium lonkt

P79 is op zaterdag 16 december gevuld met publiek voor de halve finale van de muziekprijs Bossche Band Battle 2017. Uit de vorige halve finale zijn A Fool’s Errand en White Elephant door. Op 29 december gaan zij het in Willem Twee poppodium opnemen tegen de twee bands die vanavond door zullen gaan. Welke bands dat zullen zijn? We gaan het meemaken.

Clint Eastbird
Clint Eastbird, bestaande uit vijf jongemannen uit Den Bosch, begint te spelen. Het eerste nummer Let Go is een rustige en dromerige opener van de avond. Toch krijgt dit nummer een rauw energiek randje als de zanger grote spongen maakt op het podium precies op de muziek. Ook gebruikt hij effectpedalen voor de zang, waardoor de sfeer net iets versterkt wordt. De mannen denken goed na over opbouw, wat in het volgende nummer aan de backing-vocals van de gitarist en het volume van de band te merken is. Het daaropvolgende nummer begint met een emotionele intro op keys, waarna de bas komt. Het drumritme vrolijkt de boel wat op en er komt een wending in het nummer.
De opbouw naar de hardere stukken kent een nieuwe elektronische sound. ‘The first time we started smoking, coughing and laughing out loud.’ Is een zin uit het volgende nummer die me aanspreekt. Het nummer gaat over opgroeien. Het volgende nummer is rustig, en bevat een hele volwassen gitaarsolo, die rustig begint, maar met de nodige tijd opbouwt naar in mijn ogen de meest spetterende solo van de avond. Na een psychedelische overgang is het laatste nummer aangebroken, waarbij de zanger tijdens een instrumentaal stuk door het publiek rent.

Bands halve finale Bossche Band Battle gaan er vol in - ©aya dupont
Clint Eastbird

Goddammit Mike:@
De formatie bestaat uit een drummer, een gitarist, een bassist en een frontvrouw met gitaar. In het eerste nummer valt de bas me op. Het is een net iets zwaardere sound, maar wat er gespeeld wordt is eigenlijk vrij rustig. Dit geeft een leuke sound. De band bij elkaar klinkt ook lekker. Ik zou het als indiepop/indierock omschrijven. De korte zinnen ‘Buy it’ en ‘Sell it’ vormen een fijne kern van het nummer. De frontdame speelt op een mooi Jaguar model in het wit, waarop ze strak speelt tijdens het zingen. Ook is ze goed in het interactie opzoeken met haar bandleden. De drummer voegt harmonie toe aan de nummers wanneer hij de muziek van backing vocals voorziet.
Een nummer begint met a capella zang, erg vet. De drummer maakt vooral gebruik van het ijzerwerk van zijn drumstel om een creatieve sound te krijgen. De zware sound van de bas blijft nog steeds rustig als de gitarist een fijne solo speelt. Het nummer dat volgt heeft een catchy zanglijn die erg poppy is, misschien niet enorm creatief, maar in de houding op het podium en het stemgebruik is veel meer zekerheid te merken, wat het fijn maakt om naar te luisteren en kijken. Ook is er goed op elkaar ingespeeld zodat het basloopje even naar voren komt, terwijl de rest stilvalt en daarna weer in de maat verder gaat. Er wordt afgesloten met het nummer ‘Insecurities’ dat de zangeres geschreven heeft na de aanslagen in Parijs.

Bands halve finale Bossche Band Battle gaan er vol in - ©aya dupont
Goddammit Mike:@

PARAMATMAN
Paramatman is een duo dat bestaat uit een drummer en een gitarist/zanger. Eerder zag ik ze in Podium Azijnfabriek, waar ze terecht doorgingen naar de halve finale. Wat me tijdens het eerste nummer meteen opvalt, is het grote contrast tussen rustige stukken en de hardere stukken. De frontman haalt een zware rocksound uit zijn stijlvolle Telecaster model gitaar, die prima matcht bij de nette pakken waarin de twee heren optreden. Ze zijn goed op elkaar ingespeeld, te merken aan de korte stiltes die ze laten vallen, waarna ze weer vol overtuiging verder rocken.
De eerste paar nummers zijn veelal hetzelfde tempo en sound, maar het blijft interessant door het gepaste gitaarwerk en de drumfills. Hierna volgt het geniale ‘Godless Creature’ dat bestaat uit één toon op gitaar, zang, en één tik op een tom van de drums. De zaal is muisstil terwijl het duo opbouwt en het publiek in spanning laat afwachten. Twee maal wordt het publiek op een mooie manier voor de gek gehouden. Ook bevat dit nummer een krachtige drumsolo, die de kracht van het duo nog eens bevestigt. Bij het laatste nummer worden er flink wat gitaareffecten uit de kast getrokken waarmee een sterk optreden wordt afgesloten.

Bands halve finale Bossche Band Battle gaan er vol in - ©aya dupont
PARAMATMAN

Instant Matter
De band is met een wildcard doorgegaan en komt net terug van een optreden in Breda, waar ze in het voorprogramma van Orange Skylinestonden. Ze openen met een nummer waarbij de drums kosmisch klinken, wat erg goed bij de psychedelische gitaarsolo past, waarbij gebruikt wordt gemaakt van herhalende licks op verschillende hoogtes op de gitaar. Het tweede nummer ‘Slow Down’ is een meeslepend nummer waar een goede boodschap in zit vind ik. De zinnen ‘Why don’t we slow down, being part of it all’, ‘I can let it all go’ en ‘All I want is something tue’ passen mooi bij de sfeer van de muziek en de bewegingen die de zangeres op het podium maakt. Het valt me op dat de band heel erg hun eigen ding doet en in hun dromerige muziek zitten.
Vrede en rust zijn woorden die ik goed vind passen bij het totaalplaatje dat ik aanschouw. Het nummer ‘Fly’ begint met een intro op bas, die even de rol van lead gitaar op zich neemt, wat creatief is en bij de sound past. Die sound gaat wat meer richting funk en rock in dit nummer, wat een goede afwisseling is op het dromerige. Het is muziek waar je goed op kan chillen bedacht ik me. Het laatste nummer is wat feestelijker en heeft ook wel wat rock en funk invloeden. Via een instrumentale opbouw wordt er toegewerkt na een mooie eindslag en het optreden is voorbij.

Bands halve finale Bossche Band Battle gaan er vol in - ©aya dupont
Instant Matter

Uitslag
De jury heeft het moeilijk gehad, maar Paramatman en Instant Matter zijn door naar de finale, die op 29 december plaatsvindt in het Willem Twee Poppodium. Daar zullen deze bands het opnemen tegen White Elephant en A Fool’s Errand. Dit betekent niet dat Clint Eastbird en Goddammit Mike bands zijn die tekortschieten. Het was een zeer vermakelijke avond vol energie en goeie muziek. Alle bands mogen trots zijn op het werk dat ze hebben neergezet. Het niveau en de creativiteit ligt erg hoog, waardoor de finale nog spannender belooft te worden.

Bands halve finale Bossche Band Battle gaan er vol in
PARAMATMAN en Instant Matter gaan door naar de finale

Foto’s: Aya Dupont