Joost Ariëns

Joost Ariëns debuut album Start Nouveau

Observaties van een binnenblijver die stoïcijns is maar niet onverschillig en een date wil met een vrouwelijke goudmijn

Het debuutalbum Start Nouveau van zanger ex aequo kleinkunstenaar Joost Ariëns is in Art Nouveau of Jugendstil vormgegeven. Daar houdt elke overeenkomst met die laat negentiende-eeuwse zwierige stijl dan ook meteen op. Start Nouveau is een EP met teksten die alleen in het hedendaagse tijdsgewricht geschreven, gezongen en gepubliceerd kunnen worden. Soms hard maar altijd met compassie. We zijn allemaal maar mensen, nietwaar?

Joost Ariëns – Start Nouveau

Joost Ariëns
Joost Ariëns

Start Nouveau is een EP met vijf Nederlandstalige liedjes:

  • Zonovergoten is een ‘vrolijk zomerliedje’ waarin de ik-persoon binnen blijft ondanks het mooie weer. Hij beschrijft wat hij ziet zoals ‘Na een Tijdje is het IJsje van het Meisje weggelopen’ of ‘Eigen schuld Daar op het Asfalt waar-ie met zijn Lippen op Afknalt’. Observaties van een binnenblijver of balcony watcher.
  • Pik De ik-persoon bezweert een vrouw (een vriendin/kennis/zus?) om haar man/minnaar/partner te verlaten. Hij behandelt jou toch als een stuk vuil: ‘Zie je dan niet dat die Pik een lul is?’ en ‘Die man is een zak zonder kloten’. ‘Het is wachten op de dag dat hij jou dumpt’, luidt de waarschuwing. Joost gaat flink tekeer.
  • Het geluk Het gaat in dit lied niet om het geluk van de ik-persoon, maar voor iemand waar hij om geeft. ‘Ik wil je zorgen laten smelten, om ze daarna opnieuw te gieten in een gouden lach. Wat moet ik doen om het geluk weer in je ogen te kunnen zien?’ Oprecht lied vol medemenselijkheid.
  • Eerste date ‘Deed ik het maar op de Eerste date dan volgde er misschien een Tweede date’. De eeuwige vrijgezel op zoek naar een vrouwelijke goudmijn. Maar helaas, het komt nooit verder dan die eerste date. Een lied vol leuke woordvondsten.
  • Tilburg Joost Ariëns verhuisde naar Tilburg om daar op zijn kamertje liedjes te schrijven. In dit lied bezingt hij liefdevol over Tilburg, een stad ‘die stoffiger is dan de meeste’.  Maar er is iets gebeurd. ‘Tilburg, je bent mijn stad niet meer want je kan het niet winnen van een vrouw’. Joost is verliefd.
Joost Ariëns
Tilburg

De EP Start Nouveau geeft een goed zicht op het gevoelsleven van liedjesschrijver Joost Ariëns, althans dat hoop je. Nooit de auteur verwarren met de mens die daarachter schuil kan gaan. Het is een zeer geslaagd debuut met vijf opvallende en zeer eigenzinnige nummers, waardoor het album een hoog luisterplezier bereikt,

In 2018 won Joost de aanmoedigingsprijs op het Utrechts Kleinkunstfestival. Ook speelde hij al in het na-programma van onder meer Eva de Roovere en Gerard van Maasakkers. Daarvoor verdiende hij zijn sporen in de band De Eerste De Beste en was hij huismuzikant bij variété de Mus in Tilburg. In 2020 brengt hij zijn debuut EP ‘Start Nouveau’ uit.


START NOUVEAU

Spotify

Screenshots: Youtube Snelle – Scars (cover) en Joost Ariëns – Nooit een hit

Gastredacteur: Hildebrand Teunissen

Leif de Leeuw

Backstage Backyard Blues – Leif de Leeuw & Sem Jansen

Semi-livestream country songs vanuit de Dongevallei zijn een zonnige pleister op de wonde voor alles wat niet door kan gaan

Leif de Leeuw en Sem Jansen van de Leif de Leeuw Band zijn zondagmiddag 26 april semi-live te zien geweest vanuit een zonnige Dongevallei bij Heyhoef Backstage Backyard Blues#3 editie. En het klonk als een klok. De opnames werden zaterdag 25 april gemaakt in tuin van John Maes, organisator van Heyhoef-Backstage.

Leif de Leeuw en Sem Jansen in country setting

Leif de Leeuw
Sem Jansen en Leif de Leeuw

Gitarist Leif de Leeuw hebben we begin februari nog live gezien in Willem Twee poppodium bij de tribute band ABBA Rocks. Hij speelde daar de sterren van de hemel. In de tuin van John Maes organisator van Heyhoef Backstage speelt hij unplugged samen met Sem Jansen, zanger en gitarist bij de Leif de Leeuw Band. Het hele semi-livestream optreden duurt ongeveer 40 minuten. Leif speelt leadgitaar en Sem doet de vocals en ritme gitaar.

Sem Jansen
Sem Jansen

Aan alles merk je dat deze twee mannen helemaal op elkaar zijn ingespeeld. Het spelplezier spat er vanaf, want live-optreden is dé ware levenslijn voor en van elke muzikant. Na het lange openingsnummer speelt het duo Running dat op de nieuwe plaat Where I’m Heading staat die vlak vóór de corona uitbraak (11 februari) is verschenen. Running is een klassiek opgebouwde country nummer. Zang met een snik en een traan, verdriet dat door het slide-spel van Leif de Leeuw alleen maar verdiept. Prachtig en de setting versterkt het country gevoel.

Leif de Leeuw
fabelachtig gitaarspel

Het derde nummer Playing in a Band staat ook op die nieuwe LP. In zijn introductie vertelt Leif hoe belangrijk live optredens zijn voor hem en de band, voor elke muzikant eigenlijk.  Het nummer gaat over hoe het is om in een band te spelen en wat je allemaal kan meemaken op een toer. Het is een echte road song. je ziet het landschap zo voorbij gaan. Het fabelachtig spel van Leif, daar schieten woorden gewoon tekort voor.

Leif de Leeuw
Leif de Leeuw

Drive On is ook een road song en gaat over plekken en steden waar je nooit bent geweest. James dat ook op die nieuwe LP staat, is een lekkere blues rock nummer. Benieuwd hoe dit nummer klinkt met elektrische gitaren. Het laatste nummer is een cover van Soulshine van Warren Haynes van The Allman Brothers. Om te eindigen in een feel good mood is de bedoeling en dat is gelukt.


Screenshots: Youtube Backstage Backyard Blues#3 – Leif de Leeuw & Sem Jansen
Complimenten voor beeld en geluid van studio Heyhoef Backstage

KLANKGAST is Mathijs van Tongeren

Loose Sand

Loose Sand is een rustig nummer maar schijn bedriegt

Onderhuidse spanningen van Camilla Blue door verlatingsangsten, teveel informatie en constante stralingen

De nieuwe single Loose Sand van Camilla Blue eindigt met de frase ‘Living in a world made out of loose sand’.  Het is een wat zorgelijk eind, de inzicht dat je leeft op een planeet die op los zand is gebouwd.

Loose Sand – Camilla Blue

Loose Sand
Loose Sand videoclip

Enige dagen geleden kondigde KLANKGAT de nieuwe single Loose Sand van Joyce Deijnen, artiestennaam Camilla Blue, al aan. Vandaag, vrijdag 17 april, is het zover. Het nummer ontsproot aan het creatieve brein van de artieste tijdens een enorme paniekaanval op het strand van Bordeaux. Volgens Deijnen gaat het over verlatingsangst en dingen vast willen houden. Zand is hiervoor niet het meest geschikte materiaal.

Loose Sand
Camilla Blue

Echter, een rasartieste als Joyce Deijnen grijpt op zo’n moment van diepe stress haar kans om dit gevoel om te zetten in een mooi liedje. Want mooi is het, dit nummer wat toch enigszins anders klinkt dan haar vorige werk op het album Blue. Loose Sand is rustig, lief en ligt heel goed in het gehoor. De begeleiding verdient ook een enorm compliment. De slide gitaar klinkt weergaloos mooi en geeft een goed beeld van de stemming die eraan ten grondslag lag.

Omdat Joyce in mijn ogen altijd iets aandoenlijks en chaotisch over zich heeft ben ik in de tekst gedoken. En het klopt. Ze is bang voor structuur, noemt zich een “human trampoline”, heeft last van actuele zaken als teveel informatie en teveel straling. Maar omdat bij Joyce niet altijd alles over rozen gaat, is het juist daardoor een hele mooi single geworden met een prima tekst en uitstekend vertolkt. Waar leven in een wereld, gemaakt van los zand, al niet toe leidt…Loose Sand, misschien?


Camilla Blue is één van de geselecteerde toptalenten van Music Hub Brabant. Ze is doorgedrongen tot de halve finale van de Grote Prijs van Nederland, die vanwege de corona crisis is uitgesteld. In het najaar hervat ze de band tour met liveoptredens.

Foto: Wies Luijtelaar
Screenshots videoclip  Camilla Blue – Loose Sand | Official Music Video

Huiskamer Live

Willem Twee Huiskamer Live was nogal wisselvallig

Eerste live huiskamer aflevering krijgt voorkeur van de twijfel wel meer aandacht voor presentatie

KLANKGAT vroeg mij of ik naar de eerste uitzending van Willem Twee Huiskamer live wilde kijken die op Tweede Paasdag ’s avonds werd uitgezonden. De namen van sommige deelnemers maakten mij nieuwsgierig genoeg om die avond eens een keer niet naar mijn dagelijkse shot Netflix te grijpen, maar me te richten op deze livestream. Het wordt mijn eerste recensie vanuit eigen huiskamer. KLANKGAT keek ook, in eigen huiskamer welteverstaan.

Huiskamer live vanuit de Toonzaal

Huiskamer Live
Ivonne van der Velden

In volgorde van opkomst waren de deelnemers Jaap Houdijk, Bart de Graaf, Chris Verheijen en Hanna Tollenaar, Lisetteh, Eva van Pelt en Albert van Abbe. De presentatie was in handen van Ivonne van der Velden, curator Beeldende Kunst bij Willem Twee kunstruimte.

Om 20:30 uur begon de uitzending met het beeld van de Toonzaal met lege stoelen. Er kwam een vrouw binnen die haar regenjas uittrok en over een stoel deed. Zij ging zitten en vertelde wat ons allemaal op deze avondvullende uitzending te wachten stond. “Beste kijker, buiten is de wereld stil. maar hier binnen gaat de creativiteit onverminderd door. De huiskamer van Willem Twee wil troost bieden in deze tijden van corona.”

Tegen de draad

Huiskamer
Jaap Houdijk – Tegen de draad

Schrijver Jaap Houdijk beet het spits af en las voor uit Tegen de draad, een verhaal uit 1986. Ik ken het werk van Jaap Houdijk niet en ging er echt voor zitten met een koptelefoon op. Jaap heeft een prettige stem en leest duidelijk voor, geen geslis of gemompel. Fijne dictie.

Alleen het verhaal werd naarmate het vorderde, nogal onprettig. Het gaat namelijk om een man te bevrijden van een teek die zich in één van zijn teelballen had genesteld. Om te zorgen dat er geen resten van het ongedierte achterbleven, moest-ie tegendraads eruit worden gehaald. Jaap bleef onverstoorbaar doorlezen, maar ik haakte af. Naderhand vroeg ik aan de redacteur van KLANKGAT wat hij ervan vond. Hij had net als ik zijn koptelefoon afgedaan.

Jaap Houdijk is hoofd publiciteit & marketing bij Willem Twee

Bart de Graaf

Huiskamer Live
Bart de Graaf

De handen en vingers van pianist Bart de Graaf zijn goud waard. Als kwikzilver bewegen ze over de zwart-witte toetsen van de koninklijke vleugel van de Toonzaal. Bart speelde drie stukken:

    • Bach – Das wohltemperierte Klavier Deel 1 prelude fuga in A groot
    • Alban Berg – Opus 1 piano sonata
    • Chopin – Etude Opus 25 no 1 aka De Harp

Bart was goed op dreef – to say the least – en werd door de camera’s goed in beeld gebracht. Vooral de close-ups op het handwerk/pianospel waren voortreffelijk. Een zachte aanraking, bijna een streling, zo vederlicht en om zó een stuk te eindigen. Ontroerend mooi, met name de piano sonata van Alban Berg. Lockdown op zijn best.

Bart de Graaf is programmeur klassieke en actuele muziek bij Willem Twee

Chris Verheijen en Hanna Tollenaar

Huiskamer
Chris Verheijen en Hanna Tollenaar

Van een geheel ander kaliber/genre zijn Chris Verheijen en Hanna Tollenaar (Duncan Idaho). Singer songwriters annex bandleden en door de lockdown nu versmolten in de Couch Concerts. Chris Verheijen alias Christopher Green werkt aan zijn nieuwe EP die pas in het najaar zal verschijnen.

De twee partners in corona crime oogden heel relaxed, net alsof ze gewoon thuis op de couch zaten. Ik vond het eigenlijk wat te relaxed. Een beetje meer vuur en spirit zou erg welkom zijn geweest. Het tweetal deed vier nummers. Twee van het eerste album van Chris, het derde nummer is mij ontschoten maar het vierde zeker niet want een cover van The Travelling Wilburys (Tom Petty, Bob Dylan, Roy Orbinson e.a.). De cover was Handle With Care, één van mijn favorieten. Top uitgevoerd.

Chris Verheijen doet publiciteit en marketing bij Willem Twee

Lisetteh

Deze diashow vereist JavaScript.

Ik wist echt geen raad met wat ik te zien kreeg. Er verschenen op het podium van de Toonzaal kussens in de vorm van vissen. Eerst een stuk of twee à drie, dan wat meer. De camera werd even op stop gezet en zo verschenen de volgende viskussentjes in beeld, stuk voor stuk en zo ging de ‘montage’ maar door. De vloer raakte bezaaid met stoffen viskussentje in verschillende maten en kleuren. Plotseling klonk er ook elektronische muziek, soundscapes eigenlijk om een wat duistere en dreigende sfeer op te roepen. Het hielp niet echt.

Eva van Pelt

Huiskamer Live
Eva van Pelt

Eva van Pelt omschrijft zichzelf als een muzikale maker. Vorig jaar trad ze op bij Theaterfestival Boulavard met de voorstelling HIER. Voor die gelegenheid noemde zij zichzelf een muzikale theatermaker. Eva is aan Willem Twee verbonden via Talent HUB Music Brabant. ‘Het doel van Music Hub Brabant is om talentontwikkeling in de muziek structureel op te nemen in de Brabantse cultuursector’.

Eva vond het maar gek dat ze zo optrad, zonder publiek. ‘Heel raar om op te treden in deze liveloze tijd’. Zij zou 8 april in Willem Twee live met werk komen van het nieuwe album NU. Maar zegt ze: “Omdat we geen controle meer hebben over het NU, sta ik nu HIER.” Haar eerste lied ging over verlies. Eva sprak mensen die dierbaren verloren hadden en op gepaste afstand afscheid moesten nemen. Het lied greep mij aan. Ik vond de entourage en dit nummer helemaal passen bij wat deze Livestream beoogt, namelijk troost bieden in deze moeilijke tijden vol angsten en verdriet.

Na dit lied las Eva een tekst voor uit een periode dat ze nogal kwistig allerlei stelligheden rondstrooide. “Je hebt maar heel even. Zorg dat je stempel gedrukt staat.” Dat is mij bijgebleven. Eva zong tot slot een nieuw lied dat zij eigenlijk met haar band live zou spelen. De Paradox van Zekerheid.

Albert van Abbe

Huiskamer Live
Albert van Abbe

Ook Albert van Abbe is net zoals Eva van Pelt verbonden aan Willem Twee via Talent HUB Music Brabant. Albert is ook Artist in Residence bij Willem Twee studio’s. Hij leeft zich uit aan de veelal analoge apparatuur om op deze wijze elektronische muziek te maken. In het najaar verschijnt een nieuw album. Het nummer dat hij op deze Livestream laat horen, staat ook op dat nieuwe album. Het titelloze nummer is goed opgebouwd naar een spannend middenstuk dat zeer dansbaar is. Het slot is kalmer wat ik toch jammer vind. De beat had voor mij tot het eind mogen duren.

Ik wil geen voorbarige conclusies trekken na deze eerste Willem Twee Huiskamer Livestream. Je krijgt de mensen te zien die normaliter achter de coulissen werken bij Willem Twee. In de stream zien we hen nu in hun alter ego. Er komt een tweede editie en dan mag ik hopen dat er toch wat meer aandacht besteed wordt aan de presentatie.


Screenshots van Willem Twee huiskamer (Live)

Camilla Blue

Camilla Blue lanceert nieuwe single en videoclip Loose Sand

Nieuwe single Loose Sand gaat over verlatingsangsten en hoe je er mee moet omgaan

Camilla Blue waakt voor verlatingsangst op nieuwe single Loose Sand. Op 17 april lanceert Camilla Blue haar nieuwe single en videoclip Loose Sand. Na When I get home, die in de Top 40 playlist ‘nieuwe releases’ belandde, en het recente Iced up is Loose Sand de derde single van het album Yellow, dat rond de jaarwisseling uit komt.

Camilla Blue

Camilla Blue
Camilla Blue aka Joyce Deijnen

Camilla Blue is de artiestennaam en het alter ego van Joyce Deijnen. Over haar nieuwe single zegt ze: “Loose Sand gaat over verlatingsangst. Soms ben ik bang om verlaten te worden. Ik klamp me dan ergens aan vast, terwijl het in het leven juist gaat om anderen de ruimte te geven. Loose Sand refereert aan het bijbelse verhaal ‘Parabel van de zandkorrels’. Hoe krampachtiger je zand in je hand vasthoudt, hoe sneller het er uit glijdt.”

Joyce licht nader toe: “Ik schreef het nummer op het strand in Bordeaux tijdens een band tournee, na een van mijn heftige paniekaanvallen. Dit heeft mijn kijk op de wereld en mezelf veranderd. Thuisblijven, zoals we nu noodgedwongen met z’n allen doen, geeft je de gelegenheid om aandacht te schenken aan wat hiervoor geen prioriteit leek te zijn. Ook merk ik dat we alsmaar op jacht zijn naar beter en meer… het moet steeds maar goed gaan, je moet altijd maar mooi en stabiel zijn. ‘We absorb too much information’. Doordat je hier bijna noodgedwongen aan meedoet, krijg je onnodig veel stress. En intussen glipt wat je echt dierbaar is weg uit je handen. ’I’ll rather keep all the chairs empty in the end.. instead of having Loose Sand…’.

Camilla Blue is een multi-artiest

Camilla Blue
Camilla Blue – multi-artiest

Camilla Blue bracht in 2018 samen met haar band het debuutalbum Blue uit, gevolgd door een live registratie in TivoliVredenburg voor het muziekprogramma Vrije Geluiden. Haar eerste single ‘Don’t turn on the lights’ haalde meer dan 50.000 streams op Spotify en met de opvolger ‘When I get home’, een ode aan haar pleegouders, stond ze in de Top 40 Playlist ‘’Nieuwe Releases’’. Joyce componeert, schrijft teksten, zingt, speelt piano en gitaar, en combineert andere artistieke kwaliteiten zoals schilderen en ‘performen’ met haar muziek. Voor haar nieuwe album ontwerpt ze een variatie aan CD-hoesjes en tasjes om de CD in te bewaren.

Camilla Blue
Camilla Blue toptalent

Blue en de opvolger Yellow zijn de eerste twee van een reeks van vier albums met kleurenthema’s. Deze vormen samen één ‘Gesamtwerk’. Een serie van vier albums met kleuren als thema. Camilla Blue doet niet aan vaste stijlen en structuren. Voor haar is muziek een expressie van diepe innerlijke emoties en reflecties op de wereld om ons heen. Elke song schetst haar eigen wereld, met een eigen unieke klank en betekenis.
Camilla Blue is één van de geselecteerde toptalenten van Music Hub Brabant. Ze is doorgedrongen tot de halve finale van de Grote Prijs van Nederland, die vanwege de corona crisis is uitgesteld. In het najaar hervat ze de band tour met liveoptredens.


Fotografie Camilla Blue: Wies Luijtelaar

Goldilocks

Wardrobe brengt track Goldilocks van album Jason uit

Antwerpse band maakt een hecht rock nummer met daarover heen een hele vette laag Belse noise

De single Goldilocks is een track van het album Jason dat in september uit zal komen.

Wardobe trad in mei 2019 op in de foyer van de Toonzaal bij Muziek Op Donderdag, hier in Den Bosch. Dat was een zeer verrassend optreden waar ik met plezier aan terug denk. De band heeft enige mutaties ondergaan. Zo is Dries Debie niet meer van de partij en hebben Sarah Pepels en Pieter van Buyten de rangen versterkt.

Goldilocks

Goldilocks
Screenshot – Goldilocks video Wardrobe

Goldilocks
Johan Verckist
Wat betekent Goldilocks? Het is de Engelse benaming voor boterbloem. Verder is het de naam van een sprookjesfiguur met lang blond haar, in het Nederlands Goudlokje geheten. Goudlokje is een meisje met haar zo helder als goud. Goudlokje is erg nieuwsgierig en ondeugend. Altijd op zoek naar een nieuw avontuur en ze komt vaak in de problemen.

Johan Verckist zingt ‘You bring it on yourself’ in het refrein van deze nieuwe single en daar maak ik uit dat het Goudlokje in dit nummer zichzelf in de nesten werkt. Door de noise zijn de lyrics niet echt goed te verstaan. Dat is niet zo erg, de beat doet veel goed.

Goldilocks begint meteen goed. Lekker pakkende intro met voldoende dark & noise waardoor dit rock nummer nooit poppy wordt. Het is een goed doortimmerde track. Kort, 2:47 minuten zoals ik ze graag heb en strak uitgevoerd tot op het eind. Een perfecte teaser of zo je wil een amuse die je doet uitkijken naar het hoofdgerecht, het album Jason dat in september zal verschijnen. Deo volente in dit krankzinnig corona jaar.


Wardobe:
Johan Verckist
Sarah Pepels
Pieter Van Buyten
Jonas Vankrunkelsven
Arne Leurentop

 

Nephylim

Nephylim brengt debuut album Severance Of Serenity uit

Melodic death metal met een prog/black/doom randje van wereldklasse en van eigen bodem

Het Corona virus zorgt ervoor dat KLANKGAT voorlopig geen concerten kan recenseren dus gooien wij het over een andere boeg. Met interviews en reviews van album/ep/single/streaming releases. Dat deden we al maar nu nog meer. Hier is nu Nephylim met hun debuut album Severance of Serenity (letterlijk: Afscheid van de Rust).

Nephylim – Severance Of Serenity

Nephylim
Nephylim – Severance Of Serenity
Nephylim
Cézary van der Veen

Dit pareltje van eigen bodem is al een maand of twee uit, maar verdient het om nog eens extra aandacht te krijgen. Nephylim uit Den Bosch timmert al even aan de weg. De band kende een zeer moeizame tijd na het overlijden van Cézary van der Veen, hun frontman. Maar zij zijn niet bij de pakken neer gaan zitten en hebben doorgezet. Met dit debuut als prachtig resultaat waar ze zeer trots op kunnen zijn.

Het album opent instrumentaal met Reminescence. Mooi en sfeervol met een beetje Black gevoel. Dat Black metal gevoel houdt Nephylim vast in het begin van Forsaken dat snel verandert in een snelle melodic death metal song.  Vanguish the Sepsis (hoe toepasselijk nu..) met een langzaam slepend tempo volgt. Dat is toch wel kenmerkend voor Nephylim die veel dynamiek en melodische solo’s in haar nummers stopt. Er word echt goed gemusiceerd en je kunt horen dat de band lang heeft gewerkt aan dit debuut en zo met volwassen songmateriaal te voorschijn komt. De natuur speelt een grote rol in de teksten van Nephylim, met daarin de nodige persoonlijke verwijzingen.

Hoogtepunt
Dan mijn persoonlijk hoogtepunt Aftermath met staccato begin (Gojira), om dan met veel sfeer in midtempo verder te gaan. Dat doet mij sterk aan Amon Amarth denken maar dan met een prog randje. Halverwege het nummer komt de staccato riff terug en neemt Nephylim ons mee met dubbele grunts naar een meeslepend stuk en een solo met veel reverb en delay wat voor veel sfeer zorgt. De vele tempowisselingen zorgen dat het geen moment verveelt.

Poppy
Fractured Existence laat dan een bijna poppy begin horen wat overgaat in lekker riff werk waar ook weer de nodige afwisseling inzit. Reassurance is een instrumentaal rustpuntje van een grote schoonheid om er daarna met the Bitter Inheritance gelijk in te knallen met rollende dubbelbas en heavy gitaren, onderbroken met een mooi tussenstuk.

Dust Veiled Sky barst dan weer van de vele wisselingen, slepend, snel, sfeer het zit er allemaal in. Eye of the Storm gaat dan weer in headbang snelheid verder. Remembrance met Andy Gillion van de Finse death metal band Mors Principium Est als gast, is meeslepend met een geweldig tussenstuk waarbij de bass een grote rol speelt. Het is een naar prog refererend nummer met geweldig gitaarwerk, om dan heel klein te eindigen met piano en daarmee een passend laatste nummer van deze geweldige plaat te zijn.

Als nieuwe zanger Tijn Bosters (Depths of Kronos/Bastard Bound) nu met zijn kenmerkende grunt nog wat meer afwisseling in de zang gaat brengen, zie ik een grote toekomst weggelegd voor dit professionele goed musicerende gezelschap wat zeer internationaal aandoet. Live staat Nephylim ook zijn mannetje. Dus gaat dat horen en hopelijk snel weer te zien. AANRADER!


Bandleden Nephylim

Deze diashow vereist JavaScript.

Tijn Bosters : Lead Vocals
Kevin van Geffen : Guitars/ Backing Vocals
Martijn Paauwe : Drums
Ralph Lentink : Guitars
Rens van de Ven : Bass

Guru Guru

Album Point Fingers van The Guru Guru muzikale blend

Belgische formatie met specifieke en onnavolgbare sound bereikt groter publiek

De Belgische formatie The Guru Guru ligt al langer onder het vergrootglas van enkele KLANKGAT redacteuren. En terecht. Collega Johan Kramer en ik waren erg onder de indruk van hun energieke act op het Rauwkost festival eind januari 2020. Rond die tijd verscheen ook hun nieuwe album Point Fingers op Luik Records. Hoog tijd om er wat van te vinden, nietwaar?

The Guru Guru

Guru Guru
The Guru Guru

Op het album Point Fingers staan tien tracks, net zoveel als op het debuut album Pchew uit 2017. Toeval? Dat betwijfel ik. Zo’n band als The Guru Guru lijkt niets aan het toeval over te willen laten. Nummers die duistere spanning oproepen en dan weer een schijnbaar niemendalletje, het zit er allemaal in één muzikale blend. The Guru Guru is een band die zich niet makkelijk in een hokje laat stoppen. En dat hoeft ook niet.

Intro Mache

The Guru Guru
Mache

Point Fingers opent met het spannende nummer Mache dat eerder als single verscheen (zie videoclip onder in dit artikel). Waarom spannend? Dat komt vooral door de lang uitgesponnen intro van wel zeker 68 seconden op een nummer van 4.40 minuten. Die spanning raakt intenser naarmate de intro vordert.

Die mooie intro is weggelaten in de single versie. Dat is wel zo slim, want lange intro’s werken niet op streaming platformen. Dat blijkt uit marktonderzoek. Mache is gewoon een lekker klassiek poprock nummer met zowaar Beatle-achtige harmony vocalen. Gemaakt om een breder publiek te bereiken en zeer geschikt als openingsnummer van concerten. Maar dan wel met die intro, juist vooral met die introoooooo.

Guru Guru
Tom The Bomb

Delaware en Origamiwise
Delaware is een echt liedjesnummer met veel energie gebracht en weer zo’n typische blend van muziekstijlen, van Arctic Monkeys en Foo Fighters. Qua commercieel bereik gaat het nummer zelfs een stapje verder dan Mache.

Dan Origamiwise, het absolute hoogtepunt van Point Fingers. Wat begint als een lief voortkabbelend luisterliedje, ontploft in je gezicht in de stevige gedeeltes waar zanger Tom The Bomb wel raad mee weet.

Met Point Fingers bewijst The Guru Guru dat je best ongrijpbaar kan zijn en toch een groot publiek kan bereiken, ja misschien zelfs wil bereiken. Daar is de band met dit album zeker in geslaagd.


The Guru Guru
Tom The Bomb: Vocals
Siemon Theys: Drums
Brent Mijnendonckx: Bass
Emiel Van Den Abbeele: Guitar
Jan Viggria: Guitar

Inspiratie
METZ, Pere Ubu, Deerhoof, The Jesus Lizard, The Mars Volta & Andy Kaufman

Eerdere publicaties van The Guru Guru op klankgat.online.

Dripping Trees

Eerste single Pulpa van Dripping Trees fraai visitekaartje

Gebruikt de tandarts wel het juiste hamertje en heb ik nou gaatjes of niet?

De band Dripping Trees bracht vrijdag 13 maart haar eerste single Pulpa uit. De bedoeling was ook een promotietour te houden langs Tilburg, Eindhoven en Oss. Dat is geannuleerd vanwege de corona crisis en de daarop volgende lock down van horeca en podia.

Dripping Trees – Pulpa

Dripping Trees - Pulpa
Dripping Trees – Pulpa

Uit de resten van Mexican Surf is Dripping Trees ontstaan. Een Oss’ kwartet, bestaande uit Koen Ruijs, Stijn Luijk, Stef van der Wielen en Stef Leijten. Hun eerste single, Pulpa, is sinds 13 maart beluisterbaar op Spotify.

Vervreemdend
De plaat trapt af met een lekkere stevige gitaarriff, die me gelijk pakt. Vlak erna versterken de drums de groove. Gelijk vanaf het begin lekker op stoom. Je zou bijna automatisch een brullende of schreeuwende zang hier bij verwachten. De zang van Dripping Trees heeft iets vervreemdends. Het schurkt tegen het valse aan, iets wat me aan David Yow van Scratch Acid/ The Jesus Lizard doet denken.

Tandarts

Pulpa
Koen Ruijs

Pulpa beschrijft een bezoekje aan de tandarts: ‘Laying in the chair, blinding is the light, waiting in despair, muscles feeling tight.’ Het klamme zweet staat me al in de handpalmen… Maar meer nog gaat het over de machtsverhouding tussen genoemde tandarts en cliënt. Móet ik wel echt weer een fotootje laten maken? Heb ik wel echt een gaatje? En blind in vertrouwen ga je weer in de stoel liggen.

Maar de rest van de band schreeuwt, net als je onderbewustzijn: ‘Why’re you searching for the hammer?’ Uiteindelijk blijken al je vermoedens waarheid. De angstige vraag van de zanger, versterkt door de band, ‘Are you using the right hammer?!’ blijkt alleen beantwoord te kunnen worden met ‘You ain’t using the right hammer!’

Deze diashow vereist JavaScript.

Knap hoe Dripping Trees het ongemak van een tandartsbezoek in iets meer dan twee minuten duidelijk en tastbaar maken. Ik heb ze afgelopen editie van Rauwkost niet zien spelen, maar ik hoop ze in de toekomst nog eens tegen te komen op een podium hier in de buurt.

En aan hen, en aan jullie allemaal wil ik, in deze bizarre periode, nog de wens meegeven ‘blijf gezond en pas op elkaar’.


Lynne Hanson

Lynne Hanson is dé Canadese koningin van Americana

Begeleidingsband The Good Intentions spelen intensief, strak en onverstoorbaar in The Blue Room Sessions

De uit Ottawa afkomstige Lynne Hanson (volgens haar website “Canada’s own queen of Americana”), trad voorheen op als solo artiest met een mix van roots en country. De laatste jaren meestal als trio. Met een enorme intensiteit brengt ze haar liedjes op het podium.

Lynne Hanson

Lynne Hanson
Lynne Hanson

Zo ook vanavond hier in Blue Room Sessions (BRS) met haar ‘Good Intentions’, gitarist Blair Michael Hogan en bassist MJ Dandeneau. Beiden eveneens uit Canada. MJ zagen we al vaker op ons podium, wat ook deze keer aardig vol staat met imposant snarenwerk, waaronder MJ’s fraai beschilderde contrabas en met veren getooide opengewerkte basgitaar, die verwijzen naar haar Franse Anishinaabe / Métiskwe afkomst.

Deze diashow vereist JavaScript.

Zevende album
Vanavond spelen zij onder andere. een aantal nummers van Hansons inmiddels zevende album, Just Words. Het eerste nummer Would You Still is van dat laatste album. Er gingen vijf weken van schrijven en studieopnames aan vooraf. Het lezen van twee boeken van Hemingway resulteerde in Hemingway’s Songbird. Verder alleen al van het laatste album Hearts Fade, Long Way Home, Higher Ground, Lollipops & Roses. Every Minute In Between, Clean Slate, Just Words, True Blue Moon. Deze laatste song is een uptempo antwoord op Jacques Brel’s “Ne Me Quitte Pas” en gaat over het gevaar om te vallen voor een dichter, hoewel Hanson eerst aan een lovesong dacht.

Lynne Hanson
zevende album Just Words

Er valt vanavond ook veel te lachen met Lynne Hanson. Zo mocht ze het vliegveld niet verlaten vanwege een tot 108 euro opgelopen ‘speeding ticket’ tijdens een vorig bezoek aan Nederland. We weten dat ze inmiddels weer een nieuwe bon heeft gescoord, maar dat terzijde.

Diepzwarte periode
Lynne Hanson ging ooit door een diepzwarte periode, waarvan haar knie-ongeval nog maar een van de lichtere drama’s was. Het gaf wél inspiratie voor de “knee song” Uneven Ground. Want met dank aan het Canadese ziekenfonds werd ze geopereerd en al springend in de lucht demonstreert ze hoe goed die knieën het nog doen.

Deze diashow vereist JavaScript.

Blair Michael Hogans gitaarspel is opvallend goed met name op Clean Slate. Als sessiemuzikant speelt hij voor diverse muzikanten en bands. Ook MJ Dandeneau speelt de baspartijen als vanouds dus heel intensief en strak. Zelfs als de versterker het begeeft, speelt ze onverstoorbaar door haar microfoon tegen het instrument te plaatsen.

Deze diashow vereist JavaScript.

De toegift is er een om niet te vergeten. Lynne Hanson begeeft zich midden in de zaal, klimt op een stoel en speelt en zingt het publiek akoestisch aan alle kanten toe met Gotta Have Rain. Wat een schitterend einde van een mooie avond.


Setlist: Would You Still, Hearts Fade, Counting Hearts, Hemingway’s Songbird, Whiskey & Tears, Long Way Home, (Murderballad) Cecil Hotel, Higher Ground, Lollipops & Roses. Tweede set: River Of Sand, Heaven & Hell, Every Minute In Between, Colour My Summers Blue, Random Thing, Uneven Ground, Clean Slate, Just Words, *True Blue Moon en een imposante akoestische afsluiter Gotta Have Rain.

Fotografie: Monique Nuijten en Wies Luijtelaar