Dixie Rose

Dixie Rose verrast met indrukwekkend concert

Belgische band beheerst country, rootsy pop, Americana en blues tot in de fijnste haarvaten

De Belgische band Dixie Rose is (nog) niet zo bekend hier in den lande dus dat is altijd spannend. Maar tijdens de soundcheck blijkt al snel dat The Blue Room Sessions een zestal fantastisch spelende muzikanten op het podium heeft staan. Daarnaast zijn ze ook nog eens aardig en ongedwongen. Alle ingrediënten voor een goed concert.

Dixie Rose

Dixie Rose
Dixie Rose – The Blue Room Sessions

Dixie Rose bestaat uit zangeres Anniek Raedschelders, gitarist en geliefde Dag Luyten, Kevin Bloemen op gitaar, Toon Meuris op toetsen en accordeon, Nico Camps (drums) en Rico Hagemeijer (bassist). De verrassend goed zingende Raedschelders vertelt tussendoor over de achtergrond van de nummers die veelal zijn geschreven samen met Luyten. Een beetje googlen leert dat Anniek in het dagelijks leven ook nog grafisch ontwerper is.

Deze diashow vereist JavaScript.

Dixie Rose start met Small Town, refererend aan woonplaats Bree in Belgisch Limburg, gevolgd door Mr. Morgan, met mooi pianospel van Meuris. Good Man’s Misses heeft wat weg van Wayfaring Stranger. Opvallend goed hierbij klinkt de Bo-El gitaar van Bloemen, die naar eigen zeggen een metal-achtergrond heeft.
Aunt Mary Lou wordt weer ingeleid door een waargebeurd verhaal van Raedschelders’ tante die na haar vlucht naar Amsterdam via allerlei obstakels toch nog goed terecht kwam. Don’t you worry Babe, ontstond naar aanleiding van de scheiding van de vader van haar destijds driejarige dochter. Mooi nummer met op alle fronten weer prima begeleiding van band.

Deze diashow vereist JavaScript.

Het duo schreef onlangs een song voor een collega. ‘Eigenlijk mag het niet’ maar wij hebben vanavond de primeur van hun éigen versie van Country Soul. Het klinkt veelbelovend. Dus ook zelf blijven spelen als je het mij vraagt, Dan een sereen nummer Once More, hun allereerste, met Raedschelders geconcentreerd spelend op een klein geel ‘pianootje’. Je kunt een speld horen vallen. Na de ingetogen ballad Lonely gaat de band over op twee fantastisch uitgevoerde covers; Flying Blind van Ilse de Lange en Why Not Me van The Judds. Mooi tweestemmig gezongen met Kevin Bloemen.

Dixie Rose
Anniek en Dag

Dat de moeder van Raedschelders ongeschonden uit een Corona coma kwam mag een wonder heten. Deze emotionele tijd is gelukkig achter de rug en resulteerde in een ontroerende song For Mom, die door Anniek, gezeten op de kruk, wordt gezongen en die enkele van onze gasten, hoorde ik achteraf, tot tranen toe roert.

Dixie Rose
Ad van der Laan – dobro

Dan wordt Ad van der Laan tijdelijk geïntroduceerd als zevende Dixie Rose bandlid. Hij bespeelt zeer verdienstelijk de dobro tijdens Wild Heart. We krijgen hierna nóg een primeur met het aanstekelijk klinkende Eyes Of Mary Jane, waarbij Monique en ik gelijktijdig een ‘Bad Moon Rising openbaring” krijgen. Na Wading The Water, met Meuris indrukwekkend op de accordeon, mag het publiek meezingen met Ladida, wat nog resteert uit het repertoire van het zojuist gestopte akoestische duo Dag Anniek.

Dixie Rose
Dixie Rose – Blue Room Sessions

Na een enthousiast applaus volgt de toegift die nog lang naklinkt ….Let The Music Play. En dat deden ze. En dát nog wel twee keer, want een half uurtje later begint de band weer energiek en even enthousiast aan het tweede optreden. Hulde.

Ik citeer Ad van der Laan na afloop … Het viel me 300% mee, wat een band!!


Foto’s van Monique Nuijten en Wies Luijtelaar

Setlist: Small Town, Good Man’s Misses, Aunt MaryLou, Don’t you worry Babe, Country Soul , Once More, Lonely, Flying Blind, Why Not Me, For Mom, Wild Heart, Eyes Of Mary Jane, Wading The Water, Ladida, Let The Music Play

LABtrio

LABtrio brengt Usher en Bach naar Jazz Factory

Bijzonder optreden in sfeervolle Clubzaal van de Verkadefabriek

LABtrio zijn drie unieke muzikanten met sterke persoonlijkheden, begiftigd met een frisse en avontuurlijke benadering van muziek. Onder de noemer Jazz Factory programmeert de Verkadefabriek regelmatig bijzondere concerten in de altijd sfeervolle Clubzaal, en dat was afgelopen zondag niet anders. Het Belgische LABtrio zette een avontuurlijke show neer die je aandacht van begin tot eind vasthield. Invloeden van klassieke muziek, pop en elektronische muziek klonken door in de gelaagde jazz van het trio, wat het een bijzonder gelaagd geheel maakte.

LABtrio
Lander Gyselinck

Die verschillende invloeden zijn terug te voeren op de achtergronden van de bandleden. Drummer Lander Gyselinck, bassiste Anneleen Boehme en pianist Bram de Looze (nu weet je ook waar de naam LABtrio vandaan komt) spelen al twaalf jaar samen, maar hebben op hele verschillende plekken gestudeerd en gespeeld. Zo heeft Lander aan de New School for Jazz and Contemporary Music in New York gestudeerd, en heeft hij gebreakdancet. Ook drumt hij bij de experimentele jazzhiphopband STUFF. Als er tijdens het concert een stukje Usher voorbijkomt komt weet je wie er verantwoordelijk voor is. Lander: “Ik heb wel een zoetzemerig kantje, ja.”

LABtrio
Bram De Looze

Aan de andere kant (van het podium, maar ook qua stijl) zit pianist Bram, die de klassieke invloeden verzorgt, zoals bijvoorbeeld een eigen arrangement van het stuk Fugue van Bach. “Eigenlijk hebben we weinig aangepast, het zijn vooral accenten die we anders leggen,” aldus Bram. Toch voelt het tijdens het concert niet aan als zomaar een uitvoering van Bach, wat natuurlijk ook komt door de toevoeging van drums. Ten slotte hebben we Anneleen in het midden, die de twee uitersten naast haar probleemloos met haar bas aan elkaar lijmt. Naast LABtrio speelt en composeert ze ook voor kleinkunst en theater. Het maakt haar spel moeiteloos veelzijdig.

LABtrio
Anneleen Boehme

Het is mooi om te zien hoe die drie verschillende stijlen samensmelten tot iets compleet eigens, zeker als je bedenkt dat het trio in zijn twaalfjarig bestaan soms over verschillende landen verspreid zat. Anneleen: “Soms zien, of zelfs horen, we elkaar maanden niet, maar als we dan weer samenspelen is het altijd weer goed.” En dat was te zien in de Verkadefabriek. Klassieke pianomelodieën afgewisseld door grove drumbreaks, soundscape-achtige intro’s met bas en regentikjes op de drums en subtiele toetsenaccenten. Usher, Bach en Michael Sembello’s Maniac. Anneleen: “We hebben er zelfs over nagedacht om Britney Spears erin te doen. Hoe fouter hoe beter.”

Tekst: Jan Douwe Krist
Foto’s: Ronald Rijken

Arty Noise/Punkrock The Guru Guru tijdens Oranjekade

Een bijzonder en energiek optreden

Tijdens het Oranjekade Festival op Koningsdag zijn er bij Café De Vaart op Tramkade drie bands geprogrammeerd. Eerder op de dag waren al Paramatman, de winnaar van De Bossche Bandbattle en het Amsterdamse garage/noiserocktrio Bartek te zien. Rond de klok van 20.45 uur is The Guru Guru aan de beurt. Deze Belgen hebben afgelopen jaar een puik album afgeleverd genaamd PCHEW.

Psychotische goeroe

Zonder aankondiging lopen de mannen van The Guru Guru het podium op en knallen er gelijk stevig in met We Had Been Drinkin’ Bad Stuff. De energie spat ervan af en dit belooft een bijzonder optreden te worden. Zanger Tom Adriaenssens betreedt zijn lichtgevende zeepkist als een psychotische goeroe die zijn, vaak onverstaanbare, boodschappen de zaal in spuwt. Die teksten zijn op het album overigens een stuk beter te verstaan. Met zijn theatrale bewegingen en grote ogen lijkt het net alsof hij zojuist uit zijn dwangbuis is ontsnapt.

Tom Adriaenssens van The Guru Guru - foto ©Casper Menting
Tom Adriaenssens

Drie gaten

Tom trekt zonder twijfel de meeste aandacht, maar we mogen niet vergeten dat er achter hem een zeer goede en energieke band staat te spelen. Met speelse breaks en creatieve maatsoorten valt vooral de super strakke drummer op, die rechts achter op het podium staat met zijn drumstel een kwartslag gedraaid. De bassist links achterin is goed te zien doordat er drie gaten in de pilaar voor het podium zijn gemaakt. Hij en de gitaristen zijn erg beweeglijk, maar dat gaat niet ten koste van hun gitaarspel.

Alles goe?
De gitarist rechts op het podium is degene die het woord tot het publiek richt. Als hij met Vlaamse tongval aan het publiek vraagt: “Alles goe?”, is het voor degenen die het nog niet wisten ook duidelijk, dit is een Belgische band. En als hij later zegt dat het volgende nummer om te dansen is, dan is dat niet tegen dovemansoren gezegd. Vooraan ontstaat een heus moshpitje. Maar ook de rest van de zaal danst lekker mee.

The Guru Guru in Brouwpodium De Bossche Brouwers aan De Vaart
The Guru Guru in Brouwpodium De Vaart

Arty sausje
In het nummer Back Door meen ik ook de muzikale invloeden te herkennen van een andere Belgische band, namelijk Balthazar en soms ook een vleugje dEUS. Dit is ook meteen het meest toegankelijke nummer en zou in een betere wereld best een bescheiden hitje kunnen worden. De rest van het repertoire, met die heerlijke schreeuw van zanger Tom, laat zich eerder betitelen als noise/punkrock van het betere soort in de staccato stijl van At The Drive In, maar altijd met een arty sausje waar ze in België meester in zijn.

Kadootje

Na ruim een half uur lijkt de reguliere set klaar te zijn en verdwijnen ze even kort achter de coulissen. Gelukkig komen ze al vrij snel terug, zelfs voordat het publiek de kans krijgt om om een toegift te vragen. Tijdens het allerlaatste nummer springt Tom het podium af en baant zich een weg door het publiek heen naar achter om vervolgens niet meer terug te komen. De band speelt het nummer nog tot het einde en verlaat dan het podium, maar de zanger heb ik niet meer terug gezien. En hoe hard het publiek ook roept om “Nog een liedje!” , het is dan écht afgelopen.

Energiek optreden van The Guru Guru
Energiek optreden van The Guru Guru

Hopelijk is ie wél op tijd terug voor het volgende optreden in de buurt, want dan ben ik er weer bij! Want een bijzonder optreden, dat was het zeker. Na afloop hoorde ik iemand zeggen: “Dit was gewoon een kadootje!” Daar kan ik me bij aansluiten.

Voor het dichtstbijzijnde eerstvolgende optreden van The Guru Guru moeten we toch naar België, namelijk naar Retie. Net over de grens bij Baarle Nassau. Tijdens Retie Rockt, op zaterdag 9 juni.

Foto’s: Casper Menting en Brouwpodium De Bossche Brouwers aan De Vaart