Camilla Blue

Little Girl Blue Tour is spel tussen licht en donker

Camilla Blue is een getalenteerde wervelwind met altijd chaos in haar hoofd

Onder de naam Little Girl Blue Tour keert Camilla Blue weer terug bij Blue Room Sessions in de Clubzaal van de Verkadefabriek. Net als zoveel andere artiesten is zij meer dan ‘eager’ om op te gaan treden. Zelfs de korte pauze tussen de twee sets is haar teveel. Ze breekt die dan ook voortijdig af.

Little Girl Blue Tour

Little Girl Blue Tour
Little Girl Blue Tour

De eerste keer dat ik van Camilla Blue hoorde was tijdens een VPRO documentaire (Vrije geluiden) over Kytopia*, een muzieklaboratorium aan de Utrechtse Oudegracht en een initiatief van Kyteman, Colin Benders. Ze zat aan de piano en speelde Special Kind of Stupid. Het intro deed me in eerste instantie aan Cuby’s Window of my Eyes denken, maar al snel werd ik getroffen door haar spel en zang. Toen ik haar kort daarna zag optreden tijdens Jazz in Duketown op de Parade, was mijn interesse opnieuw gewekt. Ze moet toen rond de 20 jaar geweest zijn, maar zong als een geroutineerde oude ziel met een heel opvallend repertoire. En nog steeds luister ik met verbazing en vergeet vaak dat ze pas 27 is.

Nerveus 

Little Girl Blue Tour
Joyce wervelwind

Joyce Deijnen aka Camilla Blue stuitert voor aanvang van het concert door de zaal. Zij kan niet wachten om te beginnen. Het blauw van het Blue Room Sessions (BRS) logo op de gordijnen is vervangen voor het Little Girl Blue Tour logo. De show wordt af en toe vergezeld van bewegende animaties, alle uit de koker van deze veelzijdige artieste. In de uitverkochte zaal zijn zoals gewoonlijk een flink aantal fans en bekenden aanwezig. Dat houdt bij Joyce in; veel enthousiaste kussen en omhelzingen. Dan mag ze eindelijk naar het podium…

In een fraaie zwarte jurk neemt Joyce plaats achter de toetsen en zet toepasselijk in met Black Star, gevolgd door het vrolijke Talk about it, de vierde single van haar aanstaande tweede album Yellow. Het is de opvolger van Loose Sand, wat ze later in de tweede set ook speelt.

Deijnen switcht voortdurend van toetsen naar gitaar. Haar vertrouwde gitarist sinds jaren, Coos van de Klundert, speelt vaardig in op elke song. Nieuw zijn Daan van der Vorst, die uitstekend en vaak ingetogen drumt en Shaquille Pentury, die eveneens prima begeleidt op basgitaar. Levensgezel Melchior Huurdeman (bekend van Vrije geluiden) heeft zich discreet opgesteld en hanteert naast twee keyboards ook een airboard melodica. Ik word wederom verrast door het mooie Special Kind Of Stupid. Na When I Get Home en Umbrella is het pauze, die voortijdig wordt afgebroken door de lead zangeres, die in de kleedkamer al aangeeft het liefst meteen weer het podium op te gaan.

Deze diashow vereist JavaScript.

Tweede set
Alle songs zijn op een of andere manier ontstaan door gebeurtenissen uit Joyce’s leven. Zo kwam de inspiratie voor After Midnight door de stad Eindhoven waar ze een tijdje woonde. Aan Iceman ligt, zoals de titel doet vermoeden, een slechte relatie ten grondslag.

Dan volgt een ‘Satie-waardig’ intro op de piano. De song Unique draagt ze op aan Maarten door wie haar carrière een vlucht nam via Vrije Geluiden. Ondertussen draaien op de achtergrond de begeleidende filmbeelden die wat mij betreft ook onder de categorie Unique geschaard kunnen worden.

Chaos –  Little Girl Blue Tour

Little Girl Blue Tour
Little Girl Blue Tour – veelzijdig

“Het is altijd chaos in mijn hoofd” las ik ergens in een persbericht. Dat dat ook inspiratie oplevert blijkt uit het prachtige Quiet In My Head, met mooi gitaarspel van Van de Klundert.

Ondanks dat Joyce in een warm pleeggezin is opgegroeid richt ze een boodschap aan haar biologische vader. Omdat ze hem geen brief durft te schrijven verpakt ze het in een mooi liedje; Hullabaloo.
En dan is het tijd voor de laatste song Don’t Turn On The Light…geen toegift, maar gewoon als feit aangekondigd. Het is ook goed zo. Prachtig concert, groot applaus!

P.S. Nog meer chaos
Na afloop een toeloop van familie en bekenden, allen willen wat zeggen, iets geven of gewoon een handtekening op een CD. En daar tussendoor een van binnen naar buiten vliegende Joyce. Het heeft Monique en mij precies een uur en een kwartier gekost om de vijf bandleden en aanhang in de gang tegen de muur te plakken voor een groepsfoto van één minuut… en ook dat moment verloopt in complete chaos, maar wel gezellig.


Setlist: Black Star, Talk About It, Fire In The House, Time For new Memories (Blue 2018), Special Kind Of Stupid, When I Get Home, Umbrella,.
Tweede set: After Midnight, Iced Up, Unique, Quiet In My Head (Blue), MMM MMM, Loose Sand, Hullabaloo, Don’t Turn On The Lights (Blue)



Fotografie: Wies Luijtelaar en Monique Nuijten