wendbaarheid en veerkracht

Wendbaarheid en veerkracht zijn rode draad

Nieuwe paden, andere genres, livestreams en baanbrekende technologieën worden verkend

Uit de acht interviews die KLANKGAT hield over wat artiesten doen tijdens deze corona crisis komen de termen wendbaarheid en veerkracht bijna als vanzelf bovendrijven. Na de eerste schok en manmoedige pogingen ‘het oude normaal’ weer op te pakken, hervinden de meeste artiesten zich redelijk snel. De rode draad in alle gesprekken zijn wendbaarheid en vooral veerkracht.

Wendbaarheid

wendbaarheid
Alwin Ven – A Fool’s Errand

De eerste reactie van de artiesten komt min of meer overeen hoe iedereen in Nederland de corona crisis ervaart. ‘Het gaat wel over na een tijdje’ is de algemene reflex, niemand die de spanwijdte van deze pandemie kan inschatten. Hoe zou dat ook kunnen want alles was nieuw en onbekend aan Covid-19. Hier een paar reacties.

  • Danny de Vlugt (Absent Chronicles): “Ik was aan het begin van corona misschien een beetje naïef. Na de zomer zal het wel een beetje loslopen, dacht ik. Dus ik ben in eerste instantie gaan bouwen aan mijn live-show.”
  • “We probeerden in de eerste golf zo veel mogelijk muziek te maken en te blijven schrijven, maar dit werd ontzettend moeilijk door de maatregelen. Onze plannen van een nieuw album liepen hierdoor stuk,” legt Fabian van de band A Fool’s Errand uit.
wendbaarheid
Anne van Damme

Anderen reageerden heel anders op de eerste lockdown die tot 1 juni zou duren. Singer songwriter Anne van Damme had zich begin 2020 sowieso voorgenomen flink te gaan schrijven: “En ja, dat werd mij ineens heel makkelijk gemaakt, er was niks anders meer op den duur. Dus ik heb heel veel geschreven en dat heeft mij goed gedaan dat daar de ruimte er voor was.”

Rob Willemse van Cirrha Niva verwoordt het zo: “Gelukkig hadden wij dit jaar geen optredens gepland staan in verband met onze demo fase. Dus hebben we ook niks hoeven te annuleren en zijn wij verder gegaan met het opnemen.”

Maar naarmate de pandemie zicht voortsleepte en er nog geen concreet uitzicht was op welk vaccin dan ook, werden de bakens verzet, vrijwillig of noodgedwongen.

  • Hein Willekens pakte online zijn guitar-coaching weer op en ontdekte andere stijlen wat zijn spel breder maakte.
  • Danny de Vlugt stopte met het opzetten van zijn live-show en ging streamen maar hield daar ook mee op. Hij besloot zich te richten op het schrijven en ging weer meer trompet spelen.
  • Sven Myren (Sonny Ragg): “Ik ben zelf aan een soloproject begonnen en maak daar veel rustigere muziek voor. Ik heb daar veel tijd in gestopt. Ik doe alles alleen, als producer. Want met de band, het blijft risicovol om met vijf man in een klein hokje te repeteren.”
wendbaarheid
Liseth Horsten

De uitkomsten van de wendbaarheid van de geïnterviewde artiesten zijn net zo divers als de artiesten zelf. Alles afhankelijk van de leef- en werksituatie. Illustratief is de reactie van Liseth Horsten: “In eerste instantie veranderde er weinig omdat ik gewend ben voornamelijk vanuit mijn eigen huis te werken. Mijn manier van werken was ineens ‘normaal’ geworden.”

Veerkracht

Bij de pakken neerzitten, geen oplossingen zoeken, ermee stoppen, dat zit niet in het DNA van de artiesten. De innerlijke drang om muziek te maken is te groot. “Ik blijf altijd met muziek bezig. Iedereen van Sonny Ragg wil blijven spelen,” zo besluit Sven Myren zijn interview.
“Door muziek verlies ik mijn zorgen, het is een essentieel onderdeel van mij,” zegt bassist Peter van Oudheusden (The Outer Shape).

veerkracht
Peter van Oudheusden

Hein Willekens, Danny de Vlugt en Peter van Oudheusden betreden nieuwe paden en voelen zich daar senang bij.

  • Hein Willekens: “Ik maak nieuw eigen werk . De stijl zal anders zijn dan men gewend is van mij, met meer sfeer en dynamiek, passend bij het verhaal wat ik in gedachten heb.”
  • Danny de Vlugt: ” ik ben met een aantal partijen bezig om nieuwe soort digitale producten en ontwerpen te ontwikkelen waarbij mensen vanuit thuis een live-ervaring kunnen hebben. Het gaat om het gebruik van hologrammen tot ja, noem het maar op.”
  • Peter van Oudheusden: “Positief is ook dat ik in mijn nieuwe huis een wat serieuzere thuisstudio heb kunnen bouwen. Het geeft me ruimte om qua produceren meer dingen te doen en me daar verder in te ontwikkelen. Dat maakt, ook al is 2021 onzeker, 2021 hoopvoller dan 2020.”

En over optredens zei Anne van Damme: “Mijn persoon-op-het-podium dat is een persoon die nu al heel lang niet naar buiten is geweest. Dat merk ik wel, dat vind ik heel jammer. Dat zou ik graag anders zien. Ik hoop dat over een paar maanden alles weer open kan, desnoods op lagere capaciteit. Dat we door het vaccin snel weer naar hetzelfde terugkeren, maar dat is allemaal afwachten.”

Afwachten wat komt. Aan deze artiesten zal het niet liggen. Als het komt dan komt er veel, heel veel want niemand heeft stilgezeten.

Liseth met haar favoriete instrument

Interview met singer songwriter Liseth Horsten

Hoe overleeft zij de corona tijd en de zoektocht naar andere manieren om muziek de wereld in te brengen

In de rubriek over wat artiesten doen nu corona huishoudt een gesprek met Liseth Horsten, singer songwriter en begeleidster van muziek voor begrafenissen.

Interview met Liseth Horsten

KLANKGAT: Wat deed je voor Corona uitbrak?

Sinds 2007 ben ik als zzp-er werkzaam als uitvoerend en docerend musicus:
Uitvoerend: eigen singer-songwriter repertoire (het liefdewerk), en commercieel (het werk): o.a. huwelijken, recepties en uitvaarten. Sinds najaar van 2019 alleen nog uitvaarten.
Docerend: lespraktijk thuis. In het verleden ook muzikale workshops op locatie gedaan (teamuitjes e.d.) en lesgegeven op enkele regionale muziekscholen.
Daarnaast speel ik zang en slaggitaar in een jaarlijks lokaal Neil Young tribute project (dat is meer hobbymatig), en ik was (ben) sinds twee jaar vrijwilliger bij een van de mooiste poppodia in het land: 013

Liseth Horsten
Liseth Horsten

Hoe heeft Corona jou in je werk en leven beïnvloed?

In eerste instantie veranderde er weinig omdat ik gewend ben voornamelijk vanuit mijn eigen huis te werken. Mijn manier van werken was ineens ‘normaal’ geworden (ze lacht even).
In die zin was het geen grote overgang en genoot ik aanvankelijk van de rustige sfeer die er over het hele land leek te hangen. Ik kan goed alleen zijn, hoewel ik natuurlijk net als iedereen bepaalde aspecten van het (sociale) leven dat is weggevallen, wel mis.

Het lesgeven gaat hier door: in het voorjaar ben ik begonnen met lessen via Skype aan te bieden. De ene leerling wilde dat wel en de andere niet en in sommige gevallen was het ook niet mogelijk, en in die periode is er dan ook een aantal leerlingen afgehaakt. Ik ben destijds ook begonnen met een leerlingen-nieuwsbrief met leuke weetjes en links, om iedereen erbij te blijven betrekken (dat is dus maar ten dele gelukt).

Toen er weer 1-op-1 lesgegeven mocht worden, zijn er wel weer een paar nieuwe leerlingen bij gekomen, en ook nu ga ik door met 1-op-1 lessen (mits klachtenvrij en op iets meer afstand en luchten tussendoor)  en de mógelijkheid om te Skypen als er wél mogelijk besmettingskans is.

Ik ben me ervan bewust dat ik risico loop als 50+ en zzp-er omdat ik in mijn eigen woonkamer lesgeef. Maar de lessen zijn mijn enige ‘enigszins-vaste’ inkomsten, dus ik wil daar niet mee stoppen.
Als het risico groter wordt door meer besmettingen, weet ik nog niet wat ik ga doen: als ik weer alleen online ga lesgeven, zullen er misschien weer leerlingen gaan afhaken. Maar als zzp-er moet ik wél extra op mijn gezondheid letten.

Liseth Horsten
Liseth denkt na over een song – Foto: © Izaak P Slagt

Het musiceren op uitvaarten gaat ook door, de regels voor uitvaarten zijn gelukkig wat soepeler (qua aantallen bezoekers), waardoor het prima mogelijk is: in het voorjaar en zomer waren er o.a. ceremonies in de open lucht.
Het is heel mooi en dankbaar werk maar het nadeel ervan is dat je het pas drie dagen vooraf weet (knipoogt, als redactie stel ik me voor dat dat drie hectische dagen kunnen zijn).

013
Wat leuk is aan 013 (poppodium in Tilburg, red.) waar ik vrijwilliger ben (naast het niet-leuke dat het nu dicht is), is dat ze hun best doen om alle vrijwilligers en medewerkers bij het podium te blijven betrekken,
Onder andere door online medewerkersvergaderingen inclusief popquiz.
En sowieso is het leven meer online geworden. Het fijne is dat je makkelijk contact kunt houden. Het vervelende is dat ik nóg meer achter het scherm zit dan ik al deed, met wat fysieke klachten van dien.
En dat het realiseren hoe afhankelijk ik ben van internet, en dat dit waarschijnlijk meer en meer het geval gaat zijn in de toekomst, me er niet blijer op maakt.

Als tegenhanger hiervan ben ik weer wat creatieve hobby’s gaan oppikken, bijvoorbeeld houten ukelele standaards maken en beschilderen. Mijn achtergrond en eerdere opleiding ligt op het beeldende vlak, waaronder tekenen en schilderen. Van tijd tot tijd heb ik een periode waarin deze behoefte aan ‘analoge’ creatieve of ambachtelijke ontspanning weer naar boven komt, en dat was in het afgelopen jaar zeker weer het geval.

Liseth Horsten
013

Wat ik moeilijk vond en vínd, is dat ik geen idee heb hoe mijn toekomst als muzikant van eigen repertoire eruit gaat zien, en sowieso het hele uitvoerende muzikantschap: kunnen we straks nog op de oude manier optreden, zijn er straks nog kleine podia voor onbekende muzikanten? En is er nog budget? Want zo niet dan houdt het voor mij op, ik wil op z’n minst mijn muzikanten, ook profs, kunnen betalen. Ik kan wel weer solo gaan spelen, maar als dat de enige mogelijke vorm is vind ik dat niet leuk.

Maar we zullen misschien andere manieren moeten zoeken om hier invulling aan te geven als optreden in band vorm geen haalbare optie meer blijkt te zijn. Dat zou ik wel een enorm gemis vinden, want het samen spelen met andere goeie muzikanten brengt juist de magie en de spanning die je zoekt in de muziek. Naast het sociale aspect natuurlijk, ook niet onbelangrijk.

En we zullen andere manieren moeten zoeken om onze muziek de wereld in te brengen: het is nu sowieso voor iedereen in deze business harder werken voor (nog) minder geld, en dat maakt me soms wel moedeloos: ga ik dit nog doen tot aan m’n pensioen? Ik geloof niet dat ik daar zin in heb.

Liseth Horsten
Het leven is niet zo zwart wit – Foto: © Izaak P Slagt

 

Heb je speciale dingen gedaan om met deze omstandigheden om te gaan? Welke? En hoe werkt dat?

Zoals al gezegd: muzieklessen via Skype gaan geven. Hiervoor heb ik een goeie webcam aangeschaft en gáán: al doende leert men.
Andere dingen om ermee om te gaan liggen meer op het persoonlijke vlak, zoals. de sociale contacten. En iemand hebben om af en toe mee te sparren over zowel persoonlijke dingen als werk gerelateerde zaken. Dat is sowiesó belangrijk, maar zeker nu en zeker als single.

Zijn er nog dingen die je andere artiesten mee zou willen geven?

  • Onderhoud je netwerk van collega’s, want je hebt elkaar nodig. Om input te vragen over praktische zaken, of om te sparren over de dingen waar je mee worstelt. En wees ook niet bang om hulp te vrágen want iederéén worstelt.
  • Blijf creatief bezig, op welke manier dan ook. Zoek naar dingen, en mensen, die je creatieve brein prikkelen.
  • Zorg voor een Plan B, en C, voor de financieel mindere tijden. Je bent geen slechte ondernemer als je in mindere tijden even kiest voor een parttime baan erbij, bijvoorbeeld.
  • Blijf in beweging, go with the flow, heb vertrouwen.
    En dit zeg ik ook allemaal tegen mezelf !

De corona crises heeft mijn muziek op zich trouwens niet beinvloed.

Wat waren je eigenlijke plannen?

Liseth Horsten
nieuwe EP

‘Het’ plan van 2020 was om in het voorjaar een nieuwe EP op te nemen met mijn band. Bij de eerste corona golf hebben we de repetities voor de zekerheid uitgesteld (de bandleden hebben gezinnen met kinderen) en tegen de zomer planden we weer een repetitie. Maar ook hadden we allemaal andere prioriteiten omdat een gedeelte van het werk wegviel en er dus e.e.a. geregeld moest worden. Uiteindelijk hadden we opnames gepland in december, maar toen kwam er weer een lockdown waarbij ook de studio van de drummer, waar we zouden gaan opnemen, dicht moest. Maar we komen telkens een stapje verder, dus die EP komt er hoe dan ook!

Wat die EP betreft: we hebben nu een studiodatum in februari en ik ga ervan uit dat het gewoon doorgaat. Mocht dat onverhoopt toch weer niet lukken dan verzin ik een andere vorm: we willen graag een band-EP die gedeeltelijk gezamenlijk ingespeeld wordt, voor het live-gevoel, en die gaat er ook zeker komen, maar ik heb wel een plan B in m’n hoofd.

Wat de andere werkzaamheden betreft heb ik geen idee wat me te wachten staat in het komende jaar… Ik houd er rekening mee dat het nog even gaat duren voordat er weer opgetreden kan worden.
Of de culturele sector zich volledig herstelt op korte termijn weet ik ook niet, ik denk het niet. Ik laat het dus maar op me af komen…

Net als in het afgelopen jaar verwacht ik geen grote financiële problemen (gelukkig had ik een buffertje, leef zuinig en woon goedkoop, dat is mijn geluk) en ik zou het ook geen probleem vinden om een parttime baantje te zoeken als de nood aan de vrouw komt: ik heb voor hetere vuren gestaan dus heb er vertrouwen in dat ik ’t wel overleef. Ik zal wel extra aandacht moeten geven aan promotie van mijn verschillende projecten: zowel het eigen repertoire als de uitvaartmuziek en de muzieklessen. En wie weet kan ik nog een nieuw project verzinnen dat wat geld in het laatje kan brengen.

Ik ben in ieder geval blij dat ik mijn ei kwijt kan in andere creatieve uitingen, en ik sluit niet uit dat ik nog wat meer die richting in ga. Het zou mooi zijn om het te kunnen combineren met muziek.

Ik denk dat júist in het afgelopen jaar gebleken is hoe belangrijk muziek en kunst is voor het welzijn van mensen. Dus dat gaat niet verdwijnen. Ik hoop dan ook dat het een belangrijkere plaats gaat innemen in de maatschappij. Creatieve denkers en makers, en alle vormen van kunstzinnige uitingen, hebben we in deze tijd heel hard nodig denk ik.

 


Met dank aan Liseth Horsten

Foto’s en coverfoto: © Izaak P Slagt

Sven Myren

Sven Myren van Sonny Ragg zag menig kans verdampen

Het belangrijkste is dat de band nog bij elkaar is want iedereen van ons wil blijven spelen

Sven Myren (Sonny Ragg) kijkt met gemengde gevoelens terug op al hun geannuleerde optredens die in 2020 stonden gepland. Toeren door Nederland om nieuwe singles en EP te promoten, optredens op festivals en kleine zalen. Allemaal weggevaagd door corona. Een kleine opleving in de zomermaanden verzachtte de pijn een beetje. Voor het nieuwe jaar staan gelukkig weer spannende dingen op de plank. En, Sven Myren gaat solo.

KLANKGAT begint een rubriek waar we Bossche bands en artiesten interviewen over het afgelopen jaar. Hoe de corona crisis hun muziek heeft beïnvloed, wat de eigenlijke plannen waren, hoe ze aankijken naar volgend jaar. Een terugblik naar een moeilijk 2020 en een vooruitzicht naar een onzeker 2021.

Interview met Sven Myren

Sven Myren
Sonny Ragg – foto: ©Silas Nout | Studio Mals

KLANKGAT: Sven, hoe is het met je, hoe is het met Sonny Ragg?
Sven Myren: De band is nog bij elkaar, dat is natuurlijk het belangrijkste. Maar ja, we hadden heel veel in de planning staan. Onze nieuwe boekingskantoor Comfort in Sound had een behoorlijk aantal festivals en optredens die we zouden gaan doen. Die zijn allemaal gecanceld. We hebben wel het geluk dat we destijds een prijs hadden gewonnen om een album op te nemen bij LEF Studios in Uden.

Sven Myren
nieuwe single kleine tour

Welke prijs was dat?
Tien à vijftien acts mochten bij LEF Studios een demo opnemen en daaruit werd een act gekozen. Die kreeg dan de gelegenheid om tien dagen de studio in te gaan. Wij wonnen die prijs. Vanaf 1 januari 2020 zijn wij gaan opnemen en nog steeds zijn wij daarmee bezig. Ik werk bijvoorbeeld nog steeds aan de vocals. Er worden zeven à acht nummers uitgebracht in de vorm van singles en een EP.
In januari 2021 komt er een nieuwe single uit die in Studio Cube is opgenomen en gemixed. De release in januari gaat samen met een clip, ook vanuit Studio Cube, door vooral Luuk [Bergervoet, red.] eigenlijk. Die heeft alles gefixed.

Had corona niet plaatsgevonden, zouden die singles en EP eerder zijn uitgekomen?
Ja, dat denk ik wel. Zo’n opnameproces dat duurt wel even. Wij wilden in de komende winter eigenlijk een kleine clubtour doen door Nederland. In poppodia en kleine zaaltjes om onze nieuwe singles te promoten. Dat zou via Comfort in Sound lopen en – zucht – zo iedere keer na een nieuwe release, een kleine tour plannen en veel op festivals spelen. Maar het is allemaal niet doorgegaan.

Zomer 2020
In de beginperiode van de eerste lockdown kwam het tot een stilstand. Repeteren ging moeilijk vanwege de maatregelen en bandleden waren beducht voor besmetting van kwetsbare familieleden. Op gegeven moment werd helemaal niet gerepeteerd. In de zomer door versoepelingen is de band toch wat gaan optreden. Sonny Ragg werd door festivalorganisatie Into the Woods gevraagd om op camping Kallumaan voor een honderdtal bezoekers te spelen. In de Effenaar verzorgden Sven Myren en de zijnen een livestream concert. In augustus trad de band op in Den Bosch bij de Bossche Brouwers aan de Tramkade. Met het boekingskantoor waren enige shows gepland en een paar fotoshoots stonden op de agenda. Het ging allemaal niet door en na de zomer viel het stil. Sven Myren zat echter niet bij de pakken neer.

Sven Myren
Sven Myren – foto: ©Wies Luijtelaar

Wat zijn jullie plannen voor 2021?
We hebben meerdere optredens staan zoals een act bij Ida Nielsen, de oude bassiste van Prince. Dat is in mei in de Groene Engel als voorprogramma. Ik hoop dat dat doorgaat. Desnoods met 30 of 50 man, maakt mij niet veel uit. Om sowieso die mensen te ontmoeten lijkt mij echt geweldig. Dan hebben we nog een paar optredens staan die wijzelf organiseren. Da’s meer richting de zomer.

Heeft corona jullie manier van schrijven beïnvloed? Ik hoorde dat veel dj’s nu rustigere muziek maken. Speelt dat ook bij Sonny Ragg?
Bij ons niet echt. Puur omdat wij die zeven, acht nummers al hebben opgenomen in de studio en we zijn daar nog steeds mee bezig om het perfect te maken, echt hoge kwaliteit. De focus is daar op gebleven. Wel hebben we de lyrics aangepast.
Ik ben zelf aan een soloproject begonnen en maak daar veel rustigere muziek voor. Ik heb daar veel tijd in gestopt. Ik doe alles alleen, als producer. Want met de band, het blijft risicovol om met vijf man in een klein hokje te repeteren. En dan heb ik het niet per se over de bandleden maar onze naasten.

We krijgen dus ook een Sven Myren als solist?
Ja, ja, dat gaat ook volgend jaar starten.

Heb je er al materiaal voor geschreven?
Ik heb daar bijna al een heel album voor gemaakt. Ik ga ook met een bepaalde vormgeving werken en plan ook een fotoshoot. De insteek van dit soloproject is om op te gaan treden op Spotify met een fanbase als publiek. Ik ben benieuwd hoe dat gaat uitpakken.

Dat zijn mooie concrete plannen voor 2021.
Absloluut. Ik blijf altijd met muziek bezig. Iedereen van ons wil blijven spelen. Het is een nare situatie maar het is niet anders. Laten we hopen dat er in de zomer meer kan.

 Sven Myren
solo – foto: ©Wies Luijtelaar
Bossche Zomer

2020 begon goed maar na carnaval viel de hamer

De trage brede rivier van 2020 is een alles verslindende gletscher geworden en nu ligt alles plat

Denkend aan 2020 zie ik brede rivieren tergend langzaam door oneindig laagland gaan. En waar normaal gesproken, op een zomeravond, een brede rivier uitnodigde tot mijmeren en dromen, deze rivier tartte en bespotte. De stroming wou maar niet op gang komen, het jaar wou maar niet op gang komen.

2020

Rauwkost
Rauwkost 2020 – Tramkade foto: ©Monique Nuijten

2020 begon goed; het Rauwkost-festival streek weer neer op de Tramkade met een weekend lang een uitgebreid en gevarieerd programma. Helaas viel het bezoekersaantal tegen.
Het programma van Paaspop werd langzaamaan steeds duidelijker, evenals mijn keuze om daarom dit jaar niet te gaan. Daarentegen kon ik me wel gaan verheugen op een weekend Jera, in Ijsselstein. Een jonge traditie waar ik me sinds een paar jaar met plezier aan overgeef.

En na carnaval viel de hamer. En ik hoef er verder niet op in te gaan- jullie waren er bij. Ieders leven veranderde. Intelligente lockdown, anderhalve meter maatschappij, het nieuwe normaal, mondkapjes, elleboog niezen, elleboog stoten, het mediavocabulaire paste zich rap aan.

Maar de mens denkt in oplossingen. Binnen de marges van wat wettelijk mocht, en maatschappelijk gewenst was. En natuurlijk, een rockband kijken en luisteren, zittend aan een tafeltje, is niet fantastisch. Maar het is weer even iets anders dan weer dezelfde bank, hetzelfde behang, thuis.

Bossche Zomer 2020
Bossche Zomer – Picknick Park Zuid

De Bossche Zomer debuteerde glansrijk, gretig gebruik makend van de parken, bermen en perken die Den Bosch rijk is. De hele stad de hele zomer één anderhalf-meter-festival.
Na de zomer werden de duimschroeven andermaal aangetrokken. De dertig- personen regel bleef in stand, helaas was het bijpassende barbezoek compleet afgeschaft. Elk concertbezoek leek opeens een straight-edge statement.

Paul Claassen
Paul Claassen

En nu ligt alles plat. Geen films, geen poëzie, geen muziek. Geen avondje naar de kroeg, geen avond uit eten. De trage brede rivier van 2020 is een alles verslindende gletscher geworden. Enige vorm van vermaak is vermaak op afstand; de artiest doet haar en zijn ding, de liefhebbers loggen in om mee te beleven en hun geliefde artiest te steunen. En laat afstand nou net datgene zijn, wat een live-optreden opheft. Samen met die geliefde artiest te staan zweten in een te vol zaaltje, samen de lucht van plat gestampt gras en oud bier te ruiken, samen met gelijkgestemden op de maat te staan knikkebollen.

De maand van de lijstjes is bijna voorbij, en daarmee ook bijna het jaar. Een zeer karig jaar waar het de uitvoerende kunsten betrof.
Laten we hopen dat we inmiddels seculier genoeg geworden zijn, om niet te hoeven vasthouden aan de zeven magere jaren. Één mager jaar is meer dan voldoende om ons te laten waarderen wat we in 2019 nog als normaal beschouwden.

En laten we ook hopen dat de voortekenen gunstig zijn en dat we zeer spoedig weer terug mogen naar het oude normaal. Dan zien we mekaar weer, ergens in een zaaltje of een tentje of op een veldje.

Rauwkost 2020
Rauwkost 2020 – Hypochristmutreefuzz
A Fool's Errand

A Fool’s Errand moest vrijwel alles stilleggen

Het goede nieuws is dat het tweede album al bijna klaar ligt voor het nieuwe jaar

De leden van de excentrieke post-rock band A Fool’s Errand werden hard getroffen door de pandemie. ‘Wij waren net bezig met het schrijven en produceren van ons tweede album, maar dit kwam vrijwel helemaal stil te liggen maart dit jaar.’ Ik spreek vandaag met basgitarist Alwin van der Ven en gitarist Fabian Voskuil.

KLANKGAT begint een rubriek waar we Bossche bands en artiesten interviewen over het afgelopen jaar. Hoe de corona crisis hun muziek heeft beïnvloed, wat de eigenlijke plannen waren, hoe ze aankijken naar volgend jaar. Een terugblik naar een moeilijk 2020 en een vooruitzicht naar een onzeker 2021. Aan het woord zijn twee bandleden van A Fool’s Errand.

 

Interview A Fool’s Errand

A Fool's Errand
A Fool’s Errand – foto: Joep Hijwegen

Waar vorig jaar nog het debuut album Gravitas uitgebracht werd, was het afgelopen jaar muzikaal tegenvallend voor A Fool’s Errand. ‘We probeerden in de eerste golf zo veel mogelijk muziek te maken en te blijven schrijven, maar dit werd ontzettend moeilijk door de maatregelen. Onze plannen van een nieuw album liepen hierdoor stuk’, legt Fabian uit.

Maar helemaal stil gezeten? Tuurlijk niet. ‘Net als iedereen was het eerst zoeken naar wegen om zo dicht mogelijk bij het oude te komen. Voor ons als band was dat onze slecht geventileerde repetitieruimte. Alleen na verloop van tijd zonk het er toch echt in dat we het anders moesten gaan doen. Dit was eigenlijk heel tof, het dwingt je om anders naar je werk te kijken. Afgelopen jaar zijn we onze nummers akoestisch gaan spelen, los van elkaar thuis, maar ook bij elkaar buiten in een bos,’ vertelt Alwin.

A Fool's Errand
A Fool’s Errand te zien op Instagram

Klik op de afbeelding om de video te bekijken

 

Muzikale ontwikkeling door gedwongen bankhangen

‘Voor mij bestond dit uit mezelf eens even grondig storten in muziektheorie en het luisteren naar verschillende genres, iets waar ik zonder deze pandemie minder tijd voor zou hebben. Oh ja en, mijn effect pedalen liggen in de repetitieruimte. Hierdoor ben ik het cleane geluid van mijn gitaren veel meer gaan waarderen’ legt Fabian uit. Maar ook Alwin moest het zonder de repetitieruimte doen; ‘Omdat ik in een studio woon in een gehorig pand en mensen thuis werkten, speelde ik zelden bas versterkt of trompet. Afgelopen jaar heb ik me dus meer gericht op akoestische gitaar. Daarnaast ben ik ook begonnen met zanglessen. Om eerlijk te zijn mis ik wel het muziek maken met de band. De paar repetities die we hebben gehad werden al snel urenlange jamsessies, dat was echt heerlijk.’

Nieuwe sound van de band in het nieuwe jaar

A Fool's Errand
Alwin van der Ven

Het tweede album moest door de pandemie even op de plank worden gelegd, maar deze zal er zeker in het nieuwe jaar vanaf worden gehaald. ‘Voor ons is het afgelopen jaar niet alleen soms erg moeilijk geweest, maar ook erg inspirerend. Allen zijn we los van elkaar aan de slag gegaan met muziek, wat we in het nieuwe jaar hopen te kunnen combineren. We zullen op ons tweede album dus zeker een nieuwe sound hebben’, legt Fabian uit. ‘Op optredens rekenen we het komende jaar nog niet, dus we blijven ons richten op muziek schrijven die voor ons nieuw en uitdagend is,’ voegt Alwin hieraan toe.

 

En voor een klein voorproefje van deze nieuwe sound hoeven we niet lang meer te wachten. Het nieuwste nummer van A Fool’s Errand, Padre Santos, zal in de nabije toekomst voor het grote publiek te beluisteren zijn.


coverfoto: Joep Hijwegen

Anne van Damme

Veel schrijven gaat Anne van Damme goed af

Mijn persoon op het podium is iemand die al heel lang niet naar buiten is geweest

Singer songwriter Anne van Damme nam zich in 2020 voor veel te gaan schrijven. Dat er een pandemie uitbrak waardoor onder meer podia op slot gingen, had weinig invloed op dat voornemen. De ruimte die ze kreeg, benutte Anne ten volle.

Anne van Damme
Anne van Damme

Interview met Anne van Damme

KLANKGAT begint een rubriek waar we Bossche bands en artiesten interviewen over het afgelopen jaar. Hoe de corona crisis hun muziek heeft beïnvloed, wat de eigenlijke plannen waren, hoe ze aankijken naar volgend jaar. Een terugblik naar een moeilijk 2020 en een vooruitzicht naar een onzeker 2021.

KLANKGAT: Hoe is jouw artistieke gemoedstoestand geweest dit jaar?
Anne van Damme: Nou, artistiek eigenlijk wel goed. Want ik heb heel veel geschreven. Daar was veel ruimte en tijd voor. Dat had ik mij eigenlijk al voorgenomen, aan het begin van het jaar toen er überhaupt geen corona was. Ik ga dit jaar tijd vrij maken om meer te schrijven. Dat wil ik elke dag kunnen doen, want dat is echt mijn ding, dat schrijven. En ja, dat werd mij ineens heel makkelijk gemaakt, er was niks anders meer op den duur. Dus ik heb heel veel geschreven en dat heeft mij goed gedaan dat daar de ruimte er voor was.

De andere kant van de medaille is wel dat je het contact mist met het podium, het publiek.
Ja, ja, ja, dat is wel zo. Ik had dat vooral deze zomer. De eerste paar maanden konden mij niet zoveel schelen, ik speelde toch niet, ik had er niet zo’n behoefte aan, maar toen kwam de zomer en dacht ik, nu wil ik eigenlijk wel weer, nu wil ik graag weer het podium op, nieuwe dingen laten horen, uitproberen want het is altijd anders als je voor een publiek speelt dan wanneer je thuis dingen doet. Liedjes moet je altijd laten inzinken. Normaal kijk ik ook live van wat werkt en wat niet, maar dat zat er niet in. Ik heb nu ook echt zin in om regelmatig te gaan spelen. Ik heb een paar online dingen kunnen doen, ook wat live-streams en ik heb op een webinar voor een financieel adviesbureau een paar liedjes gespeeld, als een soort intermezzo.

Anne van Damme
Anne van Damme thuis

Wat doet het met jou als artiest dat je zo weinig kan optreden?
Hmm, ik vind het jammer. Ik had het eerste half jaar alleen de behoefte om te schrijven. Toen vond ik het niet zo erg en ik vind het nu nog steeds niet zo verschrikkelijk. Ik kan best andere dingen doen en live-streams via Instagram en Facebook vind ik oprecht leuk om te doen, maar ik merk dat ik een stukje van mezelf mis. Dat kan je even volhouden. Het is geen cruciaal stukje, niet dat ik dat niet overleef.

Anne van Damme
persoon op het podium

Mijn persoon op het podium dat is een persoon die nu al heel lang niet naar buiten is geweest. Dat merk ik wel, dat vind ik heel jammer. Dat zou ik graag anders zien. Ik hoop dat over een paar maanden alles weer open kan, desnoods op lagere capaciteit. Dat we door het vaccin snel weer naar hetzelfde terugkeren, maar dat is allemaal afwachten. En omdat ik er zelf niet heel veel aan kan doen, kan ik het ook loslaten. Ik kan me er over opwinden, maar dat verandert de zaak niet.

Dat loslaten dat is een punt waar veel mensen op uitkomen.
Ja, precies want je houdt het gewoon niet vol. Je kan niet een jaar lang blijven pushen naar iets wat gewoon niet kan. Je kan beter je energie op iets anders richten. Veel mensen zeggen ‘2020 is een verloren jaar’. Maar ik weet eigenlijk niet of dat wel zo is. Ik heb zoveel kunnen doen, heb andere projecten opgestart, veel geschreven. Je gaat toch weer op een andere manier naar
dingen kijken en hoewel sommige dingen best lastig zijn, denk ik dat er ook weer mooie dingen komen. Ik probeer me daar altijd op te richten. Er zijn nu massa’s mensen creatief bezig en dat doet ons weer veel goeds.

Er staat ons heel wat te wachten in 2021 als ik jou zo hoor.
Ja, ik hoop dat er dingen veranderd zijn, en ten goede en iedereen er weer lekker fris in gaat.

VIDEOCLIP WAVES
Anne van Damme heeft zaterdag 19 december de videoclip Waves gepubliceerd, omdat haar EP Waves twee jaar geleden uitkwam. Zie de recensie op KLANKGAT van 17 december 2018. Daar wilde Anne toch iets mee doen. In de woonkamer heeft ze een clip gemaakt –  alles in eigen beheer – van de titelsong Waves, een nummer dat nog steeds heel belangrijk voor haar is.

Johan Breij - Savage Beat

Savage Beat steekt de handen uit de mouwen

Amsterdamse rockband van vijf man sterk is recht-door-zee en wars van tempowisselingen

Savage Beat uit Amsterdam, dat staat gelijk aan rauwe rock, recht voor z’n raap en die echt is. Eindelijk zijn ze weer terug in Den Bosch na veel shows in Europa, Canada en Amerika. Coronaproof, dat dan weer wel.

Savage Beat

‘Vroeger was alles beter’, hoor je mensen-op-leeftijd nog wel eens verzuchten. En soms hebben ze gelijk. Zo was het gister nog weekend. Maar ook in breder perspectief zit er iets in die opmerking. Hoe eenvoudig was het, pré-corona, om je fietsje te pakken, voor een appel en een ei een kaartje te kopen en een bandje te gaan kijken- bij voorkeur met een drankje in de hand.

Savage Beat
Savage Beat – ©2020 Johan Breij.nl

Deze dagen komt er iets meer bij kijken. Mondkapjes, social distancing en ‘seated’ concerten- wurgend, dunkt mij, voor een gepassioneerde rockband, die de energie die ze het publiek mee willen geven, zien uitdoven op de tafeltjes die mooi verdeeld in de zaal staan.

Nog zo’n dooddoener : ‘zonder drank kan het ook gezellig zijn’… de blauwe knoop die dát ooit bedacht heeft…
Maar zelfs hierin schuilt een kern(tje) van waarheid.

Ouderwetse engelse punk

Savage Beat
ouderwetse engelse punk – ©2020 Johan Breij.nl

Ik stel je voor aan Savage Beat. Vijf Amsterdamse heren die op school goed hebben opgelet toen daar de ouderwetse engelse punk werd behandeld. Met af en toe een bijlesje over AC/DC.

Vijf man sterk brengen zij het geleerde op het podium van de Willem Twee in de praktijk. Want zoveel is duidelijk, het zijn mannen van de praktijk. Niet lullen, aftikken en gaan. Recht toe, recht aan. Niet te moeilijk doen met tempowisseling, niet lopen zeiken over hardcore, nee gewoon vierkwarts midtempo dik over het midden. Gitarist 1 zet een thema in, de rest van de band sluit naadloos aan. De drummer tikt hard en strak zijn partijen, de gitaristen soleren er beurtelings op los, maar binnen de lijntjes- het is geen hardrock hè. Ondertussen raakt de bassist met zijn plectrum z’n snaren zo hard, dat er een extra percussiegeluid te horen is.

Energie

Willem Twee poppodium
energieke act – ©2020 Johan Breij.nl

De zang is niet altijd even sterk : af en toe is de zanger te laat bij de microfoon, een andere keer draait-ie de microfoon te vroeg weg. Maar energie genoeg : als een getergde gorilla springt en huppelt hij over het podium. Af en toe gooit- ie er wat kickbox-moves tegenaan of raapt met zijn mond de tamboerijn van het podium op. Het komt wat geforceerd over, maar dat kan ook door de setting komen. In deze zaal zijn alle ogen gericht op het podium, waar bij bijvoorbeeld een festival het publiek ook met zichzelf bezig is.

Coronatijd

Savage Beat
nieuwe nummers in coronatijd – ©2020 Johan Breij.nl

De coronatijd heeft Savage Beat gelukkig geen windeieren gelegd. Ze hebben kans gezien om een aantal nieuwe nummers te schrijven, nummers die wat frisser en strakker klinken. Savage Beat krijgt de drooggelegde zaal van de Willem Twee mee met hun energie. Geen pit voor het podium, geen gegooi met bier en geen gedans.

New World – single | 1 november 2020

Maar achter elk van die mooi verdeelde tafeltjes knikt een paar koppies enthousiast mee op het ritme van hun punkrock. En het applaus na elk nummer is misschien niet zo hard als bij een volle zaal, maar niet minder gemeend.


Fotografie: Johan Breij Stage Photographer

Dixie Rose

Dixie Rose verrast met indrukwekkend concert

Belgische band beheerst country, rootsy pop, Americana en blues tot in de fijnste haarvaten

De Belgische band Dixie Rose is (nog) niet zo bekend hier in den lande dus dat is altijd spannend. Maar tijdens de soundcheck blijkt al snel dat The Blue Room Sessions een zestal fantastisch spelende muzikanten op het podium heeft staan. Daarnaast zijn ze ook nog eens aardig en ongedwongen. Alle ingrediënten voor een goed concert.

Dixie Rose

Dixie Rose
Dixie Rose – The Blue Room Sessions

Dixie Rose bestaat uit zangeres Anniek Raedschelders, gitarist en geliefde Dag Luyten, Kevin Bloemen op gitaar, Toon Meuris op toetsen en accordeon, Nico Camps (drums) en Rico Hagemeijer (bassist). De verrassend goed zingende Raedschelders vertelt tussendoor over de achtergrond van de nummers die veelal zijn geschreven samen met Luyten. Een beetje googlen leert dat Anniek in het dagelijks leven ook nog grafisch ontwerper is.

Deze diashow vereist JavaScript.

Dixie Rose start met Small Town, refererend aan woonplaats Bree in Belgisch Limburg, gevolgd door Mr. Morgan, met mooi pianospel van Meuris. Good Man’s Misses heeft wat weg van Wayfaring Stranger. Opvallend goed hierbij klinkt de Bo-El gitaar van Bloemen, die naar eigen zeggen een metal-achtergrond heeft.
Aunt Mary Lou wordt weer ingeleid door een waargebeurd verhaal van Raedschelders’ tante die na haar vlucht naar Amsterdam via allerlei obstakels toch nog goed terecht kwam. Don’t you worry Babe, ontstond naar aanleiding van de scheiding van de vader van haar destijds driejarige dochter. Mooi nummer met op alle fronten weer prima begeleiding van band.

Deze diashow vereist JavaScript.

Het duo schreef onlangs een song voor een collega. ‘Eigenlijk mag het niet’ maar wij hebben vanavond de primeur van hun éigen versie van Country Soul. Het klinkt veelbelovend. Dus ook zelf blijven spelen als je het mij vraagt, Dan een sereen nummer Once More, hun allereerste, met Raedschelders geconcentreerd spelend op een klein geel ‘pianootje’. Je kunt een speld horen vallen. Na de ingetogen ballad Lonely gaat de band over op twee fantastisch uitgevoerde covers; Flying Blind van Ilse de Lange en Why Not Me van The Judds. Mooi tweestemmig gezongen met Kevin Bloemen.

Dixie Rose
Anniek en Dag

Dat de moeder van Raedschelders ongeschonden uit een Corona coma kwam mag een wonder heten. Deze emotionele tijd is gelukkig achter de rug en resulteerde in een ontroerende song For Mom, die door Anniek, gezeten op de kruk, wordt gezongen en die enkele van onze gasten, hoorde ik achteraf, tot tranen toe roert.

Dixie Rose
Ad van der Laan – dobro

Dan wordt Ad van der Laan tijdelijk geïntroduceerd als zevende Dixie Rose bandlid. Hij bespeelt zeer verdienstelijk de dobro tijdens Wild Heart. We krijgen hierna nóg een primeur met het aanstekelijk klinkende Eyes Of Mary Jane, waarbij Monique en ik gelijktijdig een ‘Bad Moon Rising openbaring” krijgen. Na Wading The Water, met Meuris indrukwekkend op de accordeon, mag het publiek meezingen met Ladida, wat nog resteert uit het repertoire van het zojuist gestopte akoestische duo Dag Anniek.

Dixie Rose
Dixie Rose – Blue Room Sessions

Na een enthousiast applaus volgt de toegift die nog lang naklinkt ….Let The Music Play. En dat deden ze. En dát nog wel twee keer, want een half uurtje later begint de band weer energiek en even enthousiast aan het tweede optreden. Hulde.

Ik citeer Ad van der Laan na afloop … Het viel me 300% mee, wat een band!!


Foto’s van Monique Nuijten en Wies Luijtelaar

Setlist: Small Town, Good Man’s Misses, Aunt MaryLou, Don’t you worry Babe, Country Soul , Once More, Lonely, Flying Blind, Why Not Me, For Mom, Wild Heart, Eyes Of Mary Jane, Wading The Water, Ladida, Let The Music Play

Gaandetijd

Hertogstad melodische reis van uiteenlopende stijlen

De sfeer van de muziek van Chiel Nugter ademt dezelfde sfeer uit als die van de stad Den Bosch

De Bossche componist en gitarist Chiel Nugter, schreef het album Hertogstad, een mix van verschillende stijlen. Van neoklassiek, folk tot aan moderne genres. Hertogstad is vooral een ode aan bijzondere plekken van de stad ‘s-Hertogenbosch. Chiel kon Hertogstad realiseren met de medewerking van de gemeente.

Hertogstad

Hertogstad
Hertogstad

Hertogstad is mede mogelijk gemaakt door de gemeente Den Bosch. Chiel heeft een album kunnen realiseren waar hij naar eigen zeggen ‘zijn muzikale creativiteit in kwijt kan’.

“Ik heb de gemeente aangeschreven dat ik graag muziek wilde schrijven voor de in mijn ogen bijzondere plekken/monumenten/gebeurtenissen van de stad, omdat ik van mening ben dat de sfeer die mijn muziek ademt ook de sfeer is die de stad ademt.” Chiel kon aan de slag.

Geen doorsnee plekken

Deze diashow vereist JavaScript.

Bij de realisering van Hertogstad koos Chiel Nugter onderwerpen als het Hellegat of de Watertoren. Niet per se de doorsnee onderwerpen en plekken wanneer er een toerist naar Den Bosch komt.

 

Hertogstad
Dodendans – ©Marc Bolsius

Ook wilde hij graag een orgel nummer uitbrengen in verband met de Sint-Jan.

“Om het nummer de Sint-Jan te noemen of iets dergelijks vond ik te slap. Dus ben ik de Sint-Jan ingelopen met het idee om het nummer te gaan noemen naar de naam van het orgel…..Bleek het orgel geen naam te hebben. Echter bovenop het orgel bijna niet te zien, heb je een trommel die af en toe beweegt genaamd de Dodendans. Hierop heb ik vervolgens het stuk gemaakt.”

Hertogstad
Zwanenbroedershuis

Ook het legendarische Zwanenbroedershuis aan de Hinthamerstraat stond op het verlanglijstje.

“Ik heb een goed gesprek gehad met de heer Witlox, beheerder van het Zwanenbroedershuis. Hij vertelde me over het beleg van Den Bosch. Na me hierin verdiept te hebben vond ik dit ook de aandacht waard. Zo heeft elk nummer wel zijn eigen verhaal.”


Muzikanten

Muzikanten die op Hertogstad Chiel Nugter (gitaar) begeleidden zijn onder andere:

  • De jonge talentvolle violiste Iris van Nuland
  • Chris van der Kuilen (pianist) leraar conservatorium Tilburg
  • Salvatore Locante vocals
  • Henny Gieles (fluitist)
  • Bart van Liempt (muzikale meedenker)

Chiel kwam tijdens de realisering van het album medemuzikanten op onverwachte plekken tegen. Zo ontmoette hij Salvatore Locante in zijn koffietent Salvatore.  Salvatore deed de vocals op het nummer Rivelazione.

Een andere muzikant kwam hij op het station van Amsterdam tegen.

Hertogstad
Chiel Nugter -Hertogstad

“Verder was ik in de corona tijd in Amsterdam. Voordat ik één van de laatste treinen richting Den Bosch wilde pakken hoorde ik iemand prachtig piano spelen op een NS-vleugel. Ik besloot een kijkje te nemen bleek het een medewerker van Thuisbezorgd.nl. Ik vond hem echt veel te goed voor zijn jasje dus ik vroeg hem waarom hij niks met de piano deed. Bleek dat hij net voor de crisis begon besloten heeft vanuit Hongarije naar Amsterdam te verhuizen om hier pianoleraar te worden. Ik vroeg hem zijn gegevens en vier weken later hebben we samen met Iris het nummer Watertoren opgenomen in Paviljoen Ongehoorde Muziek van Bart van Dongen.”

De naam van die Hongaarse pianist luidt Zoltán Rugovics.


Screenshot Hellegat: Jeroen Bosch “Hemel en Hellevaart” vaarroute op de Binnendieze
Het werk van Chiel Nugter met onder meer Hertogstad is te zien op zijn Youtube kanaal.

Clip Zwanenbroeders op Hertogstad

CD Hertogstad op Spotify

Jack Poels

Bossche Zomer nodigt uit tot luisteren op onverwachte plekken.

Twee verschillende trio's op twee verschillende locaties

De Bossche Zomer van 2020 is bij lange na niet de Bossche zomer zoals ik die mij herinner. Toegegeven, door zomervakanties elders is het voor mij lang geleden dat ik een Bossche zomer meemaakte. Die lange, landerige, saaie Bossche zomers die bestonden uit bij de Zuiderplas hangen, jointjes roken en in de Boulevard drinken. Die zomers die eeuwig duurden en waar pas weer met de komst van de Parade (of Boulevard of Broken Dreams) wat leven in de brouwerij kwam. Tot die tijd was er nauwelijks iets te doen in de stad.

De Bossche Zomer en Jack Poels

Bossche Zomer
Jack Poels – blauwe vear bij de citadel

Ik maak me sterk dat die zomers tot het verleden behoren. Want waar door afstandsmaatregelen kaalslag dreigde, zette Den Bosch de tegenaanval in. Want de hele zomer lang ontpopten zich, onder de vlag van de Bossche Zomer, in de stad plekken, waar mensen weer mensen konden ontmoeten, en waar weer cultuur en muziek te genieten viel.

Zo stond zanger en componist van de Limburgse band Rowwen Hèze, Jack Poels, onder auspiciën van de Willem Twee, geprogrammeerd in de Citadel. Naar aanleiding van zijn soloplaat ‘Blauwe Vear’ maakt hij een tour door Nederland, en op een mooie zomeravond streek hij neer in Den Bosch.

Jack Poels
Jack Poels

Voorafgaand aan het concert werden we vergast op een samenspel van de zon en wolken, wat een prachtig visueel s opleverde. En de avond moest nog beginnen.
Jack Poels begeleidde zichzelf op gitaar, links van hem bespeelde Bart Jan Baartmans een keur aan snaarinstrumenten en aan de andere kant (we stootten elkaar even aan : Dat is toch… ? Ja toch ?) zat daar inderdaad Bossche coryfee, van Doe Maar-faam, Jan Hendriks.

Poels’ liedjes passen goed bij de sfeer van de avond : rustig, sfeervol, ingetogen. Misschien iets te ingetogen. Het was erg goed en mooi maar echt plakken wilde het ook niet. Elk nummer vertelde een persoonlijk verhaal maar ik werd niet meegenomen in het verhaal. Maar wat een plezier om naar te kijken en te luisteren.

Deze diashow vereist JavaScript.

Hoewel, Kermis In De Hel had voor mij wel herkenbaarheid. Het nummer gaat over een stapavond, over hoe de volgende kroeg de beste kroeg van de avond zal zijn. Ik zag mezelf weer door Oeteldonks straten gaan. Ook de Rowwen Hèze-klassieker ‘De Neus Omhoeg’ raakte de juiste snaar. Vrijwel iedereen zong ingetogen het refrein mee. Het werd een mooie zomeravond.

WAF

Bossche Zomer
WAF – Wido, Arno, Frank

Ook WAF vond onder de Bossche Zomer-vlag een plek om op te treden. In Den Bosch wel te verstaan. In het Vughtse heeft dit trio al aan naamsbekendheid gewerkt, hoewel dat bijzaak was.
Hoofdzaak was, aan het begin van de corona crisis, het optreden voor mensen in instellingen die, wegens corona, de deur niet uit konden en geen bezoek konden ontvangen. WAF (Wido, Arno en Frank) heeft een aantal weken lang trouw opgetreden om deze mensen een hart onder de riem te steken en voor wat afleiding te zorgen.

WAF
WAF – Picknickpark Zuid

Wat er wel voor gezorgd heeft dat ze een breed scala aan nummers hebben moeten leren. Gelukkig hebben ze uit de set, die ze in het Picknickpark spelen, de smartlappen geschrapt. Hoewel Nico Haaks ’Foxy Foxtrot’ een heel eind in de buurt komt… Maar na een middagje zon, luieren, luisteren, eten en drinken op het picknickkleed wordt die meligheid wel gewaardeerd.

WAF
twaalf snaren en een loodgietersinstallatie

WAF bestaat naar eigen zeggen uit ‘twaalf snaren en een loodgietersinstallatie’. Die twaalf snaren liggen voor de hand, de loodgietersinstallatie vertegenwoordigt een altsax, wiens donkere bruine geluid de nummers van mooie donkere accenten voorziet. Alles wordt met veel plezier gespeeld en gezongen en geblazen, waarbij de stemmen elkaar erg goed aanvullen. Ondanks ‘klachten’ van zichzelf, als zouden ze te weinig gerepeteerd hebben, was daar weinig van te merken.

WAF
relaxen in het Zuiderpark

Laten we hopen op nog een mooie, lange nazomer, waarbij we zo nog wat concerten in de buitenlucht kunnen meemaken.


Fotografie Jack Poels – blauwe vear bij de citadel door Francé van der Pol
.