Blackwave

Jazz in Duketown gaat dit jaar niet door vanwege COVID-19

Grootste en gratis openlucht jazz festival van Nederland is er weer in 2021

Corona in de wereld
Jazz in Duketown editie 2020 is geannuleerd. De organisatie schrijft: De ontwikkelingen van het Coronavirus en het besluit van het kabinet dat tot 1 juni 2020 geen evenementen zijn toegestaan, hebben tot gevolg dat ook Jazz in Duketown 2020 niet door kan gaan. Het festival stond gepland op 29 mei tot en met 1 juni 2020. Hopelijk zien we jullie in 2021!

Hopelijk houdt het festival de hiphop programmering aan
Hiphop en urban zijn niet meer weg te denken in het schema van jazz festivals. Jazz in Duketown programmeert al meerdere jaren urban hiphop musici uit binnen- en buitenland. In de 2020 editie zijn dat er vier: Blackwave, Ghost-Note, PAX the humanoid én Typhoon. Het zijn stuk voor stuk must see acts en met Typhoon als afsluiter op de Parade bereikt het festival het grote publiek. Het wordt smullen dit jaar.

Blackwave

hiphop
Blackwave

Te beginnen met Blackwave. Het Belgische duo Blackwave. is in korte tijd uitgegroeid tot één van de meest spraakmakende hiphop acts van België. Het duo krijgt live ondersteuning van een zeskoppige-jazzband. Eerdere gigs op festivals zoals Pukkelpop, Rock Werchter, Sziget en North Sea Jazz bevestigen die welverdiende aandacht.

Dat zij nu optreden op Jazz in Duketown is voor een ieder die van urban hiphop houdt, een geweldig event die je als liefhebber niet mag missen. Zondag 31 Mei – Parade

Bezetting

Willem Ardui & jaywalker (rap/zang), Bram Vanhove (drums), Jarno Verheyen (keys), David Idrisov (bas), Dries Henderickx (gitaar), Egor Dubai (saxofoon), Luuk Hof (trompet)

Ghost-Note

hiphop
Ghost-Note

Het is ongelofelijk dat je Ghost-Note op Jazz in Duketown helemaal gratis kan zien op de Markt. Deze band heeft alles in zich om er een groot hiphop festijn van te maken met dansbare grooves en feelgood-vibes. Snarky Puppy-leden Robert Sput Searight (drums) en Nate Werth (percussie) richtten een eigen project op met de naam Ghost-Note.

Dat sloeg zo goed aan dat de band inmiddels urban liefhebbers wereldwijd in extase brengt. Een paar moddervette druppels James Brown en Sly & The Family Stone, aangevuld met invloeden uit de jazz, afrobeat, hiphop, psychedelica en wereldmuziek vormen de ingrediënten. Het wordt druk die zondag in mei.  Zondag 31 Mei – Markt

Bezetting
Robert Sput Searight (drums), Nate Werth (percussie), Dwayne ‘MonoNeon’ Thomas (bas), Peter Knudsen (gitaar), Vaughn Henry (toetsen), Jonathan Mones (saxofoon, dwarsfluit), Mike Jelani Brooks (saxofoon, dwarsfluit)

PAX the humanoid

hiphop
PAX the humanoid

Rapper/vocalist Pax van Kyteman Orchestra treedt als PAX the humanoid op in dit project dat hij heeft opgezet. Hiermee betreedt Pax nieuwe wegen van de experimentele hiphop.  Met Niels Broos (Kyteman Orchestra, Jameszoo) aan het roer, gieten vier brothers in arms zijn muziek in een show vol hiphop grooves en jazzy invloeden. Puur verwennerij deze zondag. Zondag 31 Mei – Kerkplein

Bezetting
PAX (vocals), Niels Broos (toetsen), Gersom Raams (gitaar), Glenn Gaddum Jr. (bas), Yori Olijslagers (drums)

Typhoon

hiphop
Typhoon

Valt er nog wat te zeggen over Typhoon wat al niet gezegd is? Vijf jaar geleden trad hij ook op bij Jazz in Duketown. De Parade ontplofte zowat. Zijn show was een kolkende mix van hiphop, urban, jazz, funk en world en zorgde voor één van de meest memorabele concerten van het festival. Het zal dit jaar niet anders zijn. Met recht is deze Nederlandstalige rapper dé ideale afsluiter van deze 2020 editie.
Maandag 1 Juni – Parade
Optredens: 16:45 – 18:00


Screenshot PAX the humanoid – Call it Freedom (Live at Kytopia)
Screenshot Typhoon – Zandloper ft. Andre Manuel – Lowlands 2014
Screenshot Ghost-Note, LIVE FULL SET PRO AUDIO at Aisle 5, Atlanta, 2-19-19
Screenshot Blackwave. Live at AB – Ancienne Belgique

urban dancers

Improvisatie urban dancers en spoken word artiesten Dukebox

Venijnige woordkunst vol compassie en tricks op Boulevard

Gevoel voor uitdagingen hebben deze urban dancers, muzikanten en spoken word kunstenaars van Dukebox meer dan genoeg. Onder de vlag van dit Bossche productiehuis voor urban & hiphop bieden ze lenige tricks, venijnige woorden en vette muziek aan. En dat allemaal geïmproviseerd voor een nieuwsgierig publiek op het Pleinpodium van Boulevard, lekker buiten in de zon.

Urban dancers
Urban dancers

Urban dance en spoken word

Dat Pleinpodium wordt wel eerst door crewleden van de Boulevard goed schoongemaakt alvorens de vier urban dancers daarop hun breaks en stand up tricks kunnen vertonen. Het is ook hard nodig want de dansvloer is bezaaid met left overs en andere rotzooi.

Deze diashow vereist JavaScript.

Eenmaal geveegd en gedweild staat meteen een dancer startklaar om te beginnen. Hij moet echter wachten, want de muziek moet nog door de soundcheck. Dat duurt toch bijna 5 minuten en zolang staat die urban dancer [Maca Snels, dansdocent, red.] als een standbeeld stokstijf op dat schone podium.

Als de eerste beats klinken, is Maca verlost van die starthouding en draait hij zich langzaam om. Drie andere urban dancers  – Reemz, Len van der Pol en Jeroen Meijer- sluipen steels naar hem toe, zij omarmen elkaar even en dan kan het dansen beginnen.

spoken word
Niek Lathouwers – spoken word met urban dancer Jeroen

Het systeem is kapot
Intussen heet Niek Lathouwers het publiek dat in een soort arena vorm heeft plaatsgenomen, van harte welkom. Hij verklapt dat zij getuige zullen zijn van iets uniek wat nog nooit is vertoond op de wereld. Namelijk een geheel geïmproviseerde dance en spoken word voorstelling.

Niek begint zijn spoken word improvisatie als volgt:
Het systeem is kapot.
Het slot is roestig, de sleutel bot.
Motten in mijn keuken, de muren rot
Opa is allang dood, geen Willy Wonka
Alleen een hond in de pot 
En zo gaat hij verder totdat hij besluit met de conclusie waar hij de act ook mee is begonnen: “Het systeem is kapot.” Niek uit zijn zorgen over de mens (the human condition) en doet dat in felle bewoordingen, echter vol compassie. Een daverend applaus is zijn deel.

Het systeem is kapot

Dance & breaks

Deze diashow vereist JavaScript.

De vier urban dancers geven telkens ieder apart of met zijn tweeën een show weg. Naast mij zitten drie jongens van zo’n 12 à 13 jaar. Hun bewondering voor de dance acts steken ze niet onder stoelen of banken. De woorden cool, gaaf en vet komen het meeste voor in hun reacties als een urban dancer iets bijzonders doet of zijn act afsluit.

spoken word, urban dance
applaus

De show duurt de helft korter dan het programma meldt. Waarschijnlijk vinden de urban dancers en de spoken word kunstenaar het welletjes. De spanningsboog raakt op, zeker bij de allerkleinsten onder het publiek.


Dukebox is een productiehuis voor urban en hip hop. Dukebox is een koepelorganisatie en werkt bijvoorbeeld samen met Bossche urban initiatieven als Newskoolfest en Cypher HQ.

Lees ook Interview met Bart van Velzen van Dukebox en Dukebox presenteert nieuwe werk- en atelierplek

Black Acid en Leafs

Hiphop op Rauwkost: Black Acid en Leafs

Rauwe punktrap en vrolijke poprap openen festival

Rauwkost begon dit jaar met Nederlandse hiphop: achtereenvolgend traden Black Acid en Leafs op. Black Acid is een opkomend alternatief hiphopcollectief uit Amsterdam, Leafs een jonge rapper uit Almere die je eigenlijk niet meer opkomend kunt noemen, daarvoor heeft hij nu al teveel zijn stempel op de rapgame gedrukt. Je zou hem de grootste naam op het Rauwkostaffiche kunnen noemen.

Black Acid en Leafs
Black Acid

Maar allereerst Black Acid. Black Acid wordt ook wel trap met punkinvloeden genoemd. Op het eerste oor hoor je dat er niet gelijk aan af: verwacht geen punksamples in de beats of live gitaren. Die punk uit zich meer in de spirit van de groep, onvoorspelbaar, met vocals die binnen een nummer van bijna schreeuwend gerapt naar vol autotune gezongen gaan en weer terug.

Black Acid en Leafs
Black Acid

Bij de meest geslaagde nummers (Eigen Schuld, Anne Maré en (…)) wordt die onvoorspelbare punk energie goed gekanaliseerd en laten de rappers zien hoe veelzijdig ze zijn, maar bij sommige nummers verdwalen ze zelf een beetje in de muziek. Dat maakt dat het publiek ook niet helemaal lijkt te weten wat het er mee aan moet. Black Acid heeft zijn programmering dan ook niet echt mee: het festival moet nog duidelijk op gang komen, en het niet heel erg talrijke publiek lijkt er vooral voor Leafs te zijn, die gelijk hierna optreedt. Als het later en drukker zou zijn worden die imperfecties ook spannend, nu slaat het soms een beetje dood en dat is zonde.

Black Acid en Leafs
Leafs

De show van Leafs is in vele opzichten tegenovergesteld van die van Black Acid. Het is vrolijker, gladder ook, en een veel strakkere show. Persoonlijk houd ik minder van dit type hiphop: iets te veel vocals van een bandje, te veel zang met autotune in plaats van rap. Doe dan maar de rauwe stijl van Black Acid.

Black Acid en Leafs
Leafs

Maar toch kan ik niet anders dan onder de indruk zijn. Van hoe charismatisch en sympathiek hij het publiek bespeelt, hoe hij de autotune controleert alsof het in zijn stembanden zit ingebouwd, hoe energiek hij is. Het is drukker dan bij Black Acid, maar nog steeds niet helemaal vol. Ondanks dat Leafs ongetwijfeld grotere zalen gewend is (afgelopen zomer speelde hij voor propvolle tenten op onder andere Lowlands en Woo Hah), merk je dat geen moment aan hem. Hij zet een strakke, energieke en vrolijke show neer, die goed aanslaat. Ik durf het bijna niet toe te geven, maar ik vond het toch een betere show dan die van Black Acid.

Mr. Weazley

Popronde bij Van Aken: Starrlight & Mr. Weazley

'90s hiphop en afrobeat in sfeervolle setting

Starrlight en Mr. Weazley extra intiem
Waar mijn collega’s heel Den Bosch door zijn gestruind om de Popronde te verslaan ben ik, eigenlijk bij toeval, vooral bij Van Aken in het Werkwarenhuis blijven hangen. Dat beviel goed: de relaxte setting (een kleed in plaats van een verhoogd podium, geflankeerd door planten en onder een kroonluchter) maakte de optredens van Starrlight en Mr. Weazley extra intiem.

Deze diashow vereist JavaScript.

Starrlight

“De raarste plek waar ik ooit heb opgetreden,” zo omschreef Starrlight Van Aken zelfs. Het leek haar verder niet te deren, ze maakte van het gelijkvloerse podium gebruik om het publiek af en toe in te lopen en daar verder te rappen. Voor liefhebbers van hiphop uit de jaren ’90 is haar muziek een verademing in het door rap gedomineerde hiphoplandschap. Belangrijkste is dat ze ontzettend goed kan rappen, fel, op hoog tempo en met een licht Caribische invloed. Denk aan een vrouwelijke Busta Rhymes.

Voor de liefhebbers van het genre dus een heerlijke show, maar op de vroege avond waren zij in Van Aken toch in de minderheid. De meeste bezoekers leken er vooral voor de gezelligheid en uit nieuwsgierigheid te zijn, en voor hen is het optreden misschien toch wat te eentonig. Toch zijn juist deze bezoekers een interessante graadmeter: als er iets onverwachts gebeurt leven ze opeens op. Zoals bij het nummer Authentically Awesome, met een stevige gitaar in de beat, of Heartache, waar het tempo juist even omlaag gaat met een stemmig pianosample. Ik schaar mezelf toch meer onder de hiphopliefhebbers dan onder de “nieuwsgierigen”, maar ook ik vond dit twee hoogtepunten van de show. Met wat meer van dit soort onderscheidende nummers zou Starrlight een hele welkome aanvulling zijn op de Nederlandse hiphopscene. Raptechnisch kan ze zich in ieder geval al meten met de besten.

Deze diashow vereist JavaScript.

Mr. Weazley

Waar Starrlight nog een concert in huiskamersetting gaf, was Van Aken een paar uur later veranderd in een Cubaanse nachtclub. Goed, het was een stuk drukker, en later op de avond bovendien, maar die transformatie lag toch vooral aan Mr. Weazley. Het voelt bijna te cliché om de muziek als zonnig te omschrijven, maar goed, dat deed Mr. Weazley tijdens het optreden zelf ook. Dus: Mr. Weazley klinkt als een mozaïek van al het muzikale moois dat de zon ons geschonken heeft. Reggae, afrobeat, een beetje soul en meer invloeden van rond de evenaar. Het maakt een fantastisch dansbaar geheel.

Mr. Weazley
Mr. Weazley in Van Aken

Als bands als Jungly By Night en Altin Gün Nederland plat krijgen met hun verre-van-Nederlandse muziek, dan moet Mr. Weazley dat ook kunnen. De bandleden spelen je stuk voor stuk van je sokken, en het plezier spat er vanaf. Een betere afsluiting had de Popronde in Van Aken niet kunnen wensen: één groot feest, en dan moest de afterparty nog beginnen. Die overigens ook erg de moeite waard was. En zo kan je de hele avond op één plek blijven bij de Popronde zonder je een moment te vervelen. Dankzij Starrlight en Mr. Weazley.

 

Foto’s Starrlight door Jane Duursma, foto’s Mr. Weazley door Ronald Rijken

Jungle in Duketown in de Raadskelder

Jazz toegankelijk maken voor jongeren met hiphop en dj's

Het evenementenbureau van het Koning Willem 1 College, Jongerenambassadeur Cultuur Peggy Loch en Bram van de Ven (Cypher HQ) hebben de handen ineen gestoken om een jongerenpodium op te zetten voor jong en ongeremd talent. Dat mondde uit in Jungle in Duketown dat tegelijk start met Jazz in Duketown. Het event wordt gehouden in de Raadskelder onder het stadhuis van ‘s-Hertogenbosch en is verspreid over twee dagen, vrijdag 18 en zaterdag 19 mei. Yoran Weber (19) student aan Koning Willem 1 College en Peggy Loch (22) spraken met KLANKGAT over hoe jazz toegankelijk te maken voor jongeren.

KLANKGAT: Hoe is de samenwerking om één jongerenpodium op te zetten tot stand gekomen?
Peggy Loch: Vorig jaar hadden we hier een podium, een jongerenpodium. Ik was naar de directeur van Jazz in Duketown, Gaby Westelaken, gegaan met de vraag dat jongeren tijdens het festival niets hebben waar ze lekker hun gang kunnen gaan: ‘Kunnen we daar niets voor maken?’ We kregen dat jaar een podium [de Raadskelder, red.]. Dat werd redelijk bezocht. Maar toen hoorde ik dat er ook een podium was van Koning Willem 1 en ik dacht ‘Dat is zonde dat er twee verschillende jongerenpodia bestaan, waarom kunnen we elkaar niet beter versterken?’ Ik ben dit jaar naar Koning Willem 1 gegaan met de vraag ‘Kunnen we als jongerennetwerk niet één podium opzetten?’ En dat vonden ze meteen een leuk idee.

Goed, dat was geregeld maar hoe gaat zoiets verder? Hoe pakten jullie het aan?
Yoran Weber: Nou, in het begin kregen we een intake formulier vanuit het evenementenbureau van het Koning Willem 1 College. Daar staan een aantal punten waaronder de locatie die we toegezegd hebben gekregen, het budget en het doel van het evenement. Voor de rest is het eigenlijk helemaal kaal.

Dus de programmering mag jezelf invullen?
Yoran: Ja, precies. Dat mogen we zelf bepalen. Tussendoor hebben  we gesprekken met de opdrachtgever, Gaby Westelaken van Jazz in Duketown. Het gaat dan over hoe ver we al zijn en of zij er mee eens is. Je begint kaal en vult het in onder de begeleiding van de docent van het evenementenbureau.

Jungle in Duketown in de Raadskelder - ©ronald_rijken
Jongerenambassadeur Cultuur Peggy Loch

En is die programmering jazz gericht of moet ik dat ruimer zien?
Peggy: Ja, het is een stuk ruimer. We gaan ook terug naar de roots. Dan heb je het ook over hiphop. Het is net iets breder en we willen jazz een stuk verhippen. Een combinatie van wat jongeren nu leuk vinden en jazz. Voor de vrijdag hebben we gekozen voor het meer akoestische en op de zaterdag voor het elektrische, het meer hardere werk om zo een combinatie van beide kanten te laten zien.

Jazz en hiphop, dat gaat goed samen
Yoran: Ja en vooral als je kijkt naar vroeger dan heeft hiphop bepaalde jazz invloeden. We proberen eigenlijk zoveel mogelijk verschillende muziekstijlen bij elkaar te brengen wat allemaal hiphop invloeden heeft.

Zijn het voornamelijk Bossche jongeren die zich hebben aangemeld?
Yoran: We hebben wel een paar aanmeldingen gehad. Op een gegeven moment hebben we een Facebook post en email aangemaakt waar de bandjes en zangers zich konden aanmelden. Sommigen melden zich aan, anderen hebben we zelf gezocht of die we al in onze netwerken hadden zitten. De meesten komen inderdaad uit Den Bosch en omstreken, sommigen komen uit Tilburg.
Peggy: Ik heb alle jongerennetwerken een email gestuurd met het bericht ‘Luister, dit gaan we doen. Mochten jullie mensen kennen die zich willen aansluiten, laat het weten dan kunnen we die meepakken’. En zo hebben we vanuit ieders netwerk, ik vanuit de culturele kant, Bram van de Ven van Cypher HQ vanuit de dans kant en Joran vanuit de dj-achtige kant, verschillende mensen bij elkaar kunnen halen.

Jungle in Duketown in de Raadskelder - ©ronald_rijken
Yoran Weber Evenementenbureau Koning Willem 1 College

Vrijdag 18 mei opent de Raadskelder zijn deuren om 20.00 uur. Het is een akoestische sessie met veel theater en dans met onder meer met vier dansers vanuit Cypher HQ, gitariste Ilona de Wijs die tweemaal optreedt, Babs Post met gedichten, Maxime Klijn en Kris van Son met kwetsbare liedjes. De avond wordt afgesloten door dj Ruben Hill.
De zaterdag begint om 14.00 uur en om 15.00 uur bijt de band Yes Miss No Miss het spits af. Daarna komen zangers en zangeressen die zichzelf begeleiden op gitaar of piano. De dagsessie wordt afgesloten door Maud en Pim met zang en gitaar. Om 20.00 uur begint de ‘stapavond’ formule, een combinatie van dj’s en jazz. Om jongeren te trekken staan veel leuke dj’s op het programma waaronder Tommy Santo. De muziek is zeer toegankelijk om zowel jong volwassenen als jongeren aan te trekken en zo in contact te laten komen met jazz.

Wordt het format wat jullie nu hebben ontwikkeld doorgegeven aan jullie opvolgers?
Peggy en Yoran: Ja, volgend jaar gaat een andere groep ermee aan de slag. Zij krijgen inzage in onze dossiers. Wij willen hen zoveel mogelijk doorgeven. Bepaalde punten waar ze van kunnen leren, waar wij tegenaan zijn gelopen, zodat het hopelijk elk jaar beter wordt.

Line up vrijdag 18 mei:
20:00 Inloop PUUR THEATER
21:00 Ilona Weiss met gitarist
21:15 Maxime Klijn

21:25 Dansers Cypher HQ
21:30 Babs Post
21:45 Kris van Son
22:15 Danilo Mormandi and Yunah Han
22:45 Eefje Jansen

23:00 Dansers Cypher HQ
23:05 Ilona Weiss met gitarist
23:15 Oh Behave
23:30 Ruben Hill
00:00 Einde avond

Line up zaterdag 19 mei:
14:00 Inloop ELECTRIC MUSIC
15:00 Yes Miss No Miss
16:30 Morena Brouwers
17:10 Morena Brouwers

18:30 Imahni Tsolakis
19:00 Maud & Pim
20:00 Tommy Santo
21:30 Patryk B
22:30 Dylan van Boven
23:30 Duo Vivace
00:30 Mr Watson

Kerkplein is waar je moet zijn

Spannende programmering Jazz in Duketown

Al een aantal jaren weet de muziekliefhebber die zich graag laat verrassen waar zij/hij moet zijn tijdens Jazz in Duketown: het Kerkplein. Was het vroeger echt een doorgang tussen de Parade en de Markt, nu tref je daar een podium aan die alle dagen van het vierdaags festival de meest spannende programmering kent.

Funk en rap op het Kerkplein

Het Kerkplein, daar moet je zijn voor de vernieuwende jazz, waar musici jazz mixen met andere stijlen, cross-overs en andersoortige experimenten. Het podium is gericht naar de hervormde kerk toe en krijgt daardoor een intieme sfeer. Door de trappen naar de ingang van de kerk lijkt het plein met podium op een halve amfitheater. De grote boom rechts van het podium maakt het plaatje compleet.
Je voelt je daar senang. Vooral als de band lekker funky bezig is zoals vorig jaar toen de hippe boys van Black Flower uit Brussel/Gent op een heel warme vrijdagavond de Bosschenaren – mij trouwens ook –  aan het dansen kreeg op hun ‘Contemporary Booty Shakin’ Groovedelique Ethiopique Musiq’. De band die vóór Black Flower optrad, was de meer macho hiphop band De Nachtdienst uit Amsterdam en hun aanstekelijke rap plaveide de weg voor de Belgische band. De geur van weed was alom en droeg bij aan de high-spirit van deze locatie. Ik zelf kan niet zo goed tegen die geur.

Kerkplein is waar je moet zijn - ©ronald_rijken
Black Flower uit Brussel/Gent editie 2017
Programmering 2018

Het is altijd een beetje tricky om festivals op hun edities te beoordelen. Er spelen altijd factoren mee die je niet in de hand hebt als organisatie. Het weer en de temperatuur bijvoorbeeld. Het zal dit jaar lang niet zo warm worden als vorig jaar toen de weersomstandigheden ideaal waren. Maar wat je wel kan doen als evenement organisatie, is de programmering en die ziet er verrekte veelbelovend uit. Veel funk (is dat weer hip & hot of zo?). Hieronder, zomaar een greep van wat zich zoal aandient op het Kerkplein.

Deze diashow vereist JavaScript.

Op vrijdagavond is er jazz anno 2018 van Greyheads. Hiphop en elektronische beats gaan in de blender met R&B en jazz bij deze zevenkoppige Rotterdamse band. Na de Greyheads schuift het Rembrandt Frerichs trio ft. de Franse saxofonist Sylvain Rifflet aan. French jazz met hoekige riffs en opzwepende ritmes en zang. Wat-wil-je-nog-meer?

De zaterdag biedt nog meer om vrolijk van te worden met om te beginnen Evil Empire Orchestra uit België. De omschrijving doet je watertanden. Een wilde en ongetemde mix van psychedelische rock, soul jazz en garage funk met frontvrouw Kimberly Dhondt (voorheen Hooverphonic). En wederom uit België, treedt na het Slechte Rijk Orkest het mysterieuze BLOW Trio aan. Wie de drie muzikanten zijn, komen we waarschijnlijk nooit te weten want ze hebben witte maskers op. Wat ze echter niet kunnen maskeren is hun muziek: een dampende mix maakt van dance en jazz.

Dan de zondag, de dag dat het gezin meer aan zijn trekken komt. In de middag speelt het Michiel Stekelenburg Trio, hedendaagse jazz met een stevige dosis rock, waarbij hammondorgel en gitaar elkaar afwisselen en aanvullen, versterkt door het solide drumwerk van toch wel een van de betere drummers van dit moment. Later op deze zondag de psychedelische fusion van Son Swagga met Van spiritual jazz en Afro, tot funk en videogame muziek. Als dit geen cross over is. Als uitsmijter van deze dag komt nog Red Snapper uit de UK met regelrechte funky jazz.

Kerkplein is waar je moet zijn - ©ronald_rijken
Kerkplein publiek

Op maandag Tweede Pinksterdag komen onder meer The Nordanians, een samenwerking tussen violist Oene van Geel, gitarist Mark Tuinstra en tabla speler Niti Ranjan Biswas. Goede, oude tijden uit de hippy jaren ’60 lijken te herleven maar nu met een kleurrijk spectrum van Indiase ragas, Amerikaanse jazzfunk en Europese kamermuziek. Hoe breed wil je het hebben?

De verschillende openlucht locaties van Jazz in Duketown krijgen ieder zo een eigen gezicht en dito programmering. Grofweg is de Parade gereserveerd voor bigbands en celebs. Het relatief nieuwe podium op de Markt is bestemd voor de echt serieuze jazz met dit jaar John Scofield en James Carter als ultieme coryfeeën. Her en der in de Bossche binnenstad (Uijlenburg) staan kleinere podia opgesteld. Maar het zijn de aparte sfeer en de gedurfde programmering op het Kerkplein die maken dat dat dé plek is waar je moet zijn.

Warme sound van Eddy & the Ethiopians

Record Store Day 2018

Record Store Day 2018 is de dag waar menig muziek- en vinylliefhebber reikhalzend naar uitkijkt. Veel releases komen op deze internationale feestdag van de platenzaak uit. Wat kleinschalig begon in 2008, groeide uit tot een wereldwijde feestdag, gevierd door zowel fans, artiesten alsmede de platenindustrie. In 2010 deed een aantal platenzaken in Nederland voor het eerst mee. Nu kent het feest een landelijke dekking. Record Store Day wordt op de derde zaterdag van april gehouden.

Den Bosch mag zich verheugen in drie heuse platenzaken; twee aan het Hinthamereinde – De Langspeelplaat en The Record Hustler – en één aan de Hinthamerstraat, Maestro’s Recordcafé. Deze zaak organiseert drie optredens op 21 april, de derde zaterdag van de maand. De optredens zijn van MOOON, Lukas Batteau en Eddy & the Ethiopians, drie bands die zeer verschillen in genre en stijl maar dat is wel zo leuk op deze Dag van de Platenzaak.

Eddy & the Ethiopians

Edward (Eddy) Capel is de sturende en stuwende kracht achter Eddy & the Ethiopians. De band maakt een mix van Ethiopische en West-Afrikaanse muziek, funk en hiphop grooves met jazzimprovisaties. En dat klopt helemaal ook als niet de gehele band komt opdagen. De nieuwe muzikant uit Eritrea meldde zich ziek. Hij speelt op een krar, een vijf- of zessnarige komvormige harp. Het is altijd het uitgangspunt van Edward Capel geweest om niet-Westerse instrumenten aan de band toe te voegen en zo de gewenste sound te bereiken.

De band is volledig op elkaar ingespeeld en als er dan wordt geïmproviseerd dan merk je dat niet eens, zo natuurlijk en professioneel klinkt het allemaal. Temeer omdat het een prachtige dag is in april met zomerse temperaturen, heeft het publiek wel zin in deze warme en aanstekelijke muziek. Met op sax Edward Capel, op percussie Kenrick Gunther, op keyboards Bart van Dongen, Laurence Bilger op dwarsfluit, John Maasakkers op drums en Jan Vanderlest op bass.

Deze diashow vereist JavaScript.

KLANKGAT: Vertel eens wat over dat nieuwe album waar je het tijdens het optreden over had?
Edward Capel: Eind vorig jaar stopten de gitarist en de Ethiopische muzikant die mesenko [een enkelsnarige gebogen luit, red.] speelt. Wij gingen op zoek naar nieuwe muzikanten en ik heb een jongen uit Eritrea gevonden die op een krar speelt. Met hem zijn we nu een heel nieuw repertoire aan het opbouwen en zijn we met Eddy & the Ethiopians een repertoire aan het spelen, geïnspireerd op Eritrese muziek. De band vindt het belangrijk om Westerse en niet-Westerse instrumenten met elkaar te combineren.

En dat nieuw repertoire komt dan op dat nieuwe album?
In januari hadden we het openingsconcert van de gemeente Eindhoven in het Muziekcentrum en toen was het ook de eerste keer dat we speelden met Bereket, die Eritrese muzikant, en dat is zo goed bevallen dat we toen besloten door te gaan in deze nieuwe setting om een geheel nieuw repertoire te maken.
We spelen al twee jaar hetzelfde en dat is wel aan verversing toe. In januari zijn we er al mee bezig en ik ben van plan om vóór de zomer een demo in de studio te maken van het nieuwe werk en dan kijken we of we voor het eind van het jaar een nieuwe plaat of cd hebben.

Schrijf jij de meeste nummers?
Ja, ik componeer het meeste. Ik vraag aan Bereket wel eens wat omdat de sound duidelijk een inspiratie moet hebben uit Eritrea en Ethiopië. Ik informeer bij hem met vragen als ‘Wat voor beats gebruiken jullie’? Of vraag ik hem iets te zingen en op krar te spelen en dat op te nemen zodat ik dat kan arrangeren en de band het vervolgens kan spelen. Op het nieuwe album zal op ongeveer een derde van de nummers gezongen worden. Vandaag spelen we voor de eerste keer het nieuwe materiaal om te kijken hoe dat valt met publiek erbij. En het is een mooie gelegenheid om dat nieuw werk uit het repetitiehok te trekken. Het is goed om het live uit te proberen. Je moet jezelf toch eens voor de leeuwen gooien, nietwaar?

Soundcloud
Facebook

Vrouwen veroveren de dansvloer bij Jam de la FEM!

Een spektakel waar de passie vanaf spat

Wat ooit binnen de deuren van jongerencentrum Dynamo ontstond als een jamsessie voor vrouwen in de dance scene, is inmiddels uitgegroeid tot een heuse battle en het zijn niet langer alleen de vrouwen die hun beste moves laten zien. Ook de allerjongsten veroveren de dansvloer.

Stil blijven staan is geen optie
Bij van Aken in het Werkwarenhuis is de sfeer die je proeft er een van saamhorigheid en gedeelde passie. Ondanks dat de jamsessie ditmaal voor het eerst in het jasje van een battle is gestoken, is strijd wel het laatste woord dat naar boven komt als gevraagd wordt het spektakel te omschrijven. Wie de wit met zwarte tegels betreedt om op de beats gegeven door de DJ haar dansmoves te showen krijgt een brede glimlach van haar tegenstanders, enthousiast gejuich, en ritmisch geklap van de toeschouwers. In een ruimte gevuld met mensen die houden van dansen is stil blijven staan geen optie. Iedereen, inclusief publiek, bounced mee!

Dansers uit alle hoeken
Twee categorieën en een blik vol dansers uit alle hoeken van het land en daar –VER- voorbij. Met deelnemers uit onder andere Polen en Duitsland, die speciaal zijn afgereisd naar Nederland voor dit evenement, laat Jam de la FEM zien dat haar bereik verder gaat dan enkel het gezellige Noord-Brabant. Daarnaast is er voor het eerst in de geschiedenis van het dansplatform naast de categorie ‘Alle leeftijden’ ook een categorie specifiek voor meiden onder de 14 jaar geïntroduceerd. Een waar succes waar veel jonge talenten op af zijn gekomen die laten zien dat de toekomst voor vrouwen in hiphop en Urban Culture veelbelovend is!

Vrouwen veroveren de dansvloer bij Jam de la FEM!
Jam de la FEM!


B-girls

In de categorie B-girls verzorgt DJ Soe Nsuki de passende platen waarop de dames hun beste footwork, toprocks en powermoves laten zien. Naast het publiek, is er ook een driekoppige jury die de battle bekijkt; Bo van Hoorn, Lisa Brekelmans-Hoos en Pauline Nettesheim aanschouwen het dansspektakel van de B-girls vanaf de zijlijn en bepalen steeds wie er door mag naar de volgende ronde. De ene na de andere maakt het publiek gek met de indrukwekkende headspins, windmills en freezes. Uiteindelijk gaat, na al haar mede B-girls van de mat gedanst te hebben, de Poolse Agata Chwatko er met de eerste prijs vandoor.

Stand-up dancers
Wanneer de Stand-up dancers de vloer overnemen kruipt DJ Rashida Shug la Sheedah achter de draaitafel en neemt de leiding over de muziek in handen. Wacking, voguing, popping, locking en hiphop, alle stijlen komen voorbij. In deze categorie is pas echt de diversiteit die aanwezig is te zien. Het is een cadeau om naar te kijken, waarbij juryleden Alesya Dobysh, Kim Tawjoeram en Sarita Keilman de taak hebben om het geheel te beoordelen. Junadry Leocaria danst zichzelf met haar veelzijdigheid naar de finale en komt daarbij als winnaar uit de bus.

De hele zaal veranderd in een dansvloer
Dat het enthousiasme en de passie die van de deelnemers afdruipt aanstekelijk is wordt duidelijk wanneer de pauze aanbreekt en niet alleen de dansarena, maar de hele zaal door iedereen die aanwezig is omgetoverd wordt tot dansvloer. De jurlyleden laten zelf ook nog zien wat ze in huis hebben en ook host Katerina Ourda, die het hele evenement van A tot Z met flair aan elkaar praat, toont dat ze wel raad weet met de beats die door de speakers knallen. Het is het totale plaatje dat precies weergeeft wat de volgende woorden omschrijven; Wie je ook bent en waar je ook vandaan komt, heb je een passie voor dans dan is Jam de la FEM het event dat je niet aan je voorbij mag laten gaan!