Een podium met opvallend veel kabels voor een jazzconcert. Alles zit ingeplugd, het kerkpleintje is er klaar voor, de zon is er klaar voor en de drie heren van The Brums uit Luik zijn er ook klaar voor. Ze komen Den Bosch laten zien wat synthesizers met jazz kunnen doen en dat doen ze gewoon in korte broek. Het zorgt meteen voor een losse sfeer op het plein.
The Brums
Clément Dechambre
The Brums brengen voornamelijk nummers van hun laatste album, toepasselijk genaamd Soleil Noir. De muziek heeft een zonnige kant, met een flinke schaduw. De set beweegt van ambient naar dansbaar, met schelle klanken om je wakker te houden. Zowel prettig als rauw. Is Luiks industriële karakter hun muziek ingeslopen?
Op het podium vinden we brass-instrumenten (de B in Brums), drums (de -rums) en een flinke hoeveelheid elektronica. De band vraagt zich hardop af waarom ze eigenlijk niks met electronics in hun naam hebben. De bandleden bedienen stuk voor stuk zowel een klassiek instrument als elektronische apparatuur. Digitale klanken zijn bij deze band niet slechts een sausje, maar écht deel van de muziek.
Antoine Dawans
Die mix van stijlen is niet uniek. Welbekend zijn producers van elektronische muziek die blazers in laten vliegen om hun tracks meer diepte te geven. Live blijft het resultaat echter lang niet altijd overeind. Bij The Brums ligt dat anders. De elektronica en jazz ontstaan vanuit dezelfde artistieke visie, waardoor nummers als Happy Nervous Heart en Silk live opvallend overtuigend klinken.
Alain Deval
Bij Nothing Left To Dream verandert het kerkplein even in een donkere clubkelder. Wie wil kan nog een stukje hakken. Met dat nummer gaan we richting het einde van de set. Een geslaagd optreden krijgt echter nog een kers op de taart wanneer Clément Dechambre zijn saxofoon meeneemt voor een uitgebreid rondje door het publiek. Dat kunnen de Bosschenaren zichtbaar waarderen.
De Finse saxofonist Timo Lassy staat zondagavond samen met twee landgenoten – (contra)bassist Ville Herrala en drummer Jaska Lukkarinen – op het podium van de Toonzaal. Het is het laatste concert van deze Jazz in Duketown (JiD) 2026 op deze locatie. De belangstelling is erg groot voor het Timo Lassy Trio. Deze set is net zoals de voorafgaande een samenwerking tussen Puls jazz en het JiD festival.
Timo Lassy Trio
Timo Lassy
Timo speelt in het begin van de set op een dwarsfluit en (nog) niet op een saxofoon. Bassist Ville Herrala opent met een krachtige beat die hij het hele nummer aanhoudt, ondersteunt door het vinnige slagwerk van Jaska Lukkarinen die er nu en dan lekker syncopisch tegen ingaat. Timo Lassy, eerst op die dwarsfluit maar snel daarna op de saxofoon, vertelt het verhaal met steeds de onderliggende, repeterende basbeats van Herrala.
Timo Lassy Trio
Het recent uitgebrachte album Helsinki Live legt de rauwe energie en improvisatiekracht van het drietal live weergaloos vast, maar hier en nu in de volle akoestiek en prachtige ambiance van de Toonzaal bereiken de drie Finnen toch wel een magische hoogte. Met moeite kan ik me losmaken van het Timo Lassy Trio en terug te keren in de buitenwereld om naar het Kerkplein te gaan voor de band JUNO.
JUNO
Jeline Weening
Jelle Willems
Jeroen Vermazeren
Jesper van den Eijnden
Op het Kerkplein tref ik een heel andere situatie aan. Daar geen stil, beleefd en geconcentreerd publiek maar rumoerige en blije feestvierders die aan het dansen zijn op de house van JUNO. De band combineert synthesizers en harde beats met saxofoon, tuba en drums.
Het genre wordt ook wel akoestische electronica genoemd. Vooral de tuba met Jeroen Vermazeren speelt een hoofdrol en krijgt ook de meeste bijval. Vaste bandlid Joos Munneke is voor deze gelegenheid vervangen door Bosschenaar Jelle Willems die ook bij de jazz band Nausyqua speelt.
Jeroen Vermazeren
Vermazeren is (bijna) onvermoeibaar op zijn tuba en drummer Jesper stampt ongenadig op de bassdrum, terwijl Jelle en Jeline voor de heldere klanken zorgen. Alles staat deze avond in dienst van het dansbare, er is geen ruimte voor nuance en spiritualiteit. Dance, sucker !
De 75-jarige Dee Dee Bridgewater waarschuwt in haar inleiding dat het vanavond om serieuze zaken zal gaan. Met de spanningen in de wereld geen love songs in haar show. People Make The World Go Round en ze belooft dat ze dat ‘oranje mannetje’ niet bij naam zal noemen.
Dee Dee Bridgewater
Dee Dee Bridgewater
Absolute headliner van Jazz in Duketown 2025 is de Amerikaanse zangeres Dee Dee Bridgewater, staat op de website van Jazz in Duketown en dat kan ik alleen maar onderschrijven. Zij en haar drie bandleden spelen zondagavond om 19:45 op de Markt maar de soundcheck loopt niet gesmeerd. Het wachten wordt echter ruimschoots beloond.
Dee Dee Bridgewater wordt begeleid door Carmen Staff op piano, Rosa Brunello op bas en Shirazette Tinnin op drums. Alle drie top muzikanten die veel ruimte krijgen. Vooral Brunello maakt indruk op zowel elektronische basgitaar als contrabas.
Carmen Staff
Rosa Brunello
Shirazette Tinnin
Dee Dee deelt haar zorgen over de toestand in de wereld met haar publiek. Ze maakt zich sterk om de rechten van vrouwen steviger te verankeren. We Exist! is het credo van haar optreden. Dat ze het niet eens met het beleid van de huidige Amerikaanse president steekt ze niet onder stoelen en banken. Ze belooft dat ‘oranje mannetje’ niet bij zijn naam te noemen. Het nummer Alabama Goddam! is illustratief voor haar emoties en activisme.
absolute headliner
De uiterlijke verzorging van Dee Dee Bridgewater is zonder te overdrijven imponerend. Haar glimmende kale hoofd, zilverkleurige outfit en oorbellen, dito naaldhakken en zwarte bril dragen er toe bij dat je als toeschouwer beseft dat je een heel bijzondere act meemaakt. Zij is echt wel dé absolute headliner van deze Jazz in Duketown editie. En dan heb ik het nog niet eens over haar prachtige en krachtige stem.
Ondanks dat Dee Dee aankondigde geen love songs te zingen, komt ze met een cover van And It’s Supposed To Be Love van Abbey Lincoln. Het is echter geen huis-tuin-keuken liefdeslied maar beschrijft een relatie die deceptie, pijn en onzekerheid oproept, in tegenstelling tot de verwachtingen van een romantische liefde.
warm contact
Tussen de nummers door houdt de zangeres warm contact met haar publiek. Zo zegt ze de officiële plaatsnaam van Den Bosch niet uit te kunnen spreken. De apostrof en het streepje tussen de plaatsnaam is een brug te ver voor een buitenlandse tong. Ze vindt Den Bosch een mooie stad en prijst plagend haar inwoners om hun algemene kennis. You people of Den Bosch, you know it all.
Het is tijd voor wat luchtigheid, zegt Dee Dee en dat giet ze vorm in een medley. Ze begint met de klassieker Feeling Good van de Engelse componisten Anthony Newley en Leslie Bricusse. Het nummer is al talloze keren gecoverd door onder meer Nina Simone, de band Traffic en Michael Bublé. Het is een lied van hoop binnen de context van dit optreden. De tweede song is I Feel Good van James Brown en dat nummer hoeft verder geen commentaar.
I Feel Good
Dan weer een wending naar het activisme van deze We Exist! tour met de protestsong Compared To What van Gene McDaniels die hij in 1969 voor Roberta Flack schreef en daarna veelvuldig werd gecoverd. Het nummer gaat over de sociale mythe van gelijkheid en armoede in de Amerikaanse samenleving. Me dunkt, een zeer activistisch nummer.
Het concert nadert zijn einde en donkere wolken komen dreigend naderbij. Op het moment dat de laatste muzieknoot weg ijlt, maakt een korte maar heftige regenbui striemend een einde aan een optreden dat ik niet snel zal vergeten. Dee Dee Bridgewater is een zangeres met een enorm stembereik en uitstraling van oprechte betrokkenheid.
De Rotterdamse revelatie 3Some bestaat uit de Italiaanse saxofonist/toetsenist Davide Rasetti, drummer Daan Arets en bassist Gianluca Calò. Naast 3Some staan het Mete Erker Trio, BRUUT! en de jonge honden van de band shoom op mijn must-see lijst en bij alle vier speelt de saxofoon een hoofdrol op de openingsdag van Jazz in Duketown (JiD).
Mete Erker trio – modern creative
Mete Erker Trio
Ook het Mete Erker Trio telt jonge honden namelijk Floris Kappeyne, piano, Tijs Klaassen, contrabas en Wouter Kühne, slagwerk. Mete Erker is de (excusez-le-mot) oude rot in het vak. In de Toonzaal zijn er twee sessies gepland die vlak na elkaar komen. Bij beide sessies is het volle bak tot zelfs het bordes toe. Dat duidt op een grote schare liefhebbers in de regio.
En dat is meer dan terecht want het is zeker bijzonder wat Mete & co te bieden hebben. Van ‘normale’ klassieke jazz tot verstilde tonen die dan weer uitmonden in ritmische passages die doen denken aan de afro-jazz van het iconische album Head Hunters van Herbie Hancock. De twee sessies zijn werkelijk een traktatie.
3Some – modern creative/urban-hiphop
3Some
Het Kerkplein is al vele edities lang dé locatie waar jonge makers de kans krijgen zich voor een breder publiek te presenteren. Maar ook bands die het experiment en cross-overs niet schuwen, krijgen er een volwaardig podium. 3Some uit Rotterdam is zo’n geval, internationaal, klassiek opgeleid en vooral gretig.
Saxofonist/toetsenist Davide Rasetti vertelde mij na afloop van hun set dat er minder kansen zijn in Italië voor jonge artiesten. “Je komt er gewoon niet tussen, ze programmeren altijd dezelfde mensen. Mijn broer die hier al zat, zei dat ik naar Nederland moest komen. Hier zijn de kansen beter.”
De Rotterdamse muziekscene biedt genoeg mogelijkheden voor musici als Davide waar hij drummer Daan Arets en bassist Gianluca Calò ontmoette. En de rest is geschiedenis.
Daan Arets
Gianluca Calò
Davide Rasetti
3Some is al bezig als ik op het Kerkplein kom. Ik hoor boven alles het ‘plukken’ op een basgitaar. Gianluca Calò geeft vol overgave een vette solo af. Je mag er mij wakker voor maken. Het plein is vol, sommige mensen zijn aan het dansen.
Het is jazz maar ook weer niet. Symfonische rock, progressieve pop, psychedelische wereldmuziek? Ongrijpbaar en toch herkenbaar, gegoten in een doordachte compositie. Zonder vooruit te willen lopen op de verdere programmering van JiD, is deze band de revelatie van het festival. De reacties uit het publiek zijn zeer enthousiast.
BRUUT! – jazz, latin, rock, surf
BRUUT!
Waar in de 2017 editie van JiD BRUUT! nog zeulde met een heuse Hammond orgel en een houten contrabas het podium sierde, is anno nu gekozen voor elektronica. Gelukkig zijn het slagwerk en koper ongemoeid gelaten. Maarten Hogenhuis op sax steelt de show op de Markt.
sublieme solo’s
Er hebben zich geen personele wisselingen voorgedaan dus organist Folkert Oosterbeek, bassist Thomas Rolff en drummer Felix Schlarmann zijn nog steeds van de partij. De heren spelen zoals altijd strak in het pak. Ze zwepen elkaar en het publiek muzikaal op met hun sublieme solo’s en stuwende, groovende ritmes. Ik had niet anders verwacht.
shoom – modern creative/punkpop-jazz
shoom
De nummers van shoom – een vijfkoppige band met drie gitaristen – zijn kort, hoekig en puntig zoals we dat uit de punkscene kennen. Alleen de inbreng van de saxofonist past niet in het plaatje van punk maar wel in die van de free-jazz en bob à la Charlie Parker.
Het is eindelijk gestopt met regenen en het Kerkplein stroomt weer vol. Het is een drukte van jewelste op het podium. De band geniet de goodwill van het publiek, waarschijnlijk vanwege de leeftijd van de bandleden. Ik schat ze zo rond de 23 jaar.
Toch kan shoom de spanningsboog niet vasthouden en neemt de aandacht voor de band zienderogen af. Er zijn geen kernen in de korte nummers waardoor ze op den duur een brij van rumoerige geluiden worden. Het contact met het publiek vermindert en dat is altijd jammer. De inbreng van een rapper of gesampelde vocalen zou een optie kunnen zijn.
Al met al een goed afgewogen deel van dit grote openlucht jazzfestival dat in de loop der jaren het experiment niet schuwt, terwijl de klassieke school in ere wordt gehouden. Maar de weergoden zijn niet altijd gunstig gestemd.
Het concert van Tin Men and the Telephone vindt plaats in de Toonzaal. Tot mijn schande moet ik bekennen dat ik, buiten carnaval, hier tot nu nog geen voet binnen heb gezet. Dit terwijl de Toonzaal geroemd wordt om haar programmering en voortreffelijke akoestiek. Maar ja, jazz hè… (knipoog).
Tin Men and the Telephone
Tin Men and the Telephone
In het kader van horizonverbreding binnen KLANKGAT, ben ik uitgenodigd om met onze hoofdredacteur een jazzoptreden te bezoeken. Niet een genre waar ik veel ervaring mee heb, los van toentertijd wat coronasessies en een bezoek aan het jaarlijkse Jazz In Duketown.
Het merendeel van de stoelen in de zaal is bezet als het trio het podium opkomt. Tin Men and the Telephone bestaat uit een drummer, bassist en een pianist. Het hele optreden is instrumentaal, afgezien van soundbites die met sommige stukken meelopen.
Tony Roe
Achter de muzikanten hangen drie langwerpige beeldschermen, die de pianist tijdens het spelen bedient, en waarop teksten, golfinstructies, en opnamen van het optreden van vanavond te zien zijn.
Met die opnamen wordt gespeeld, door ze versneld af te spelen, of achteruit, en zo basis vormen voor een aantal stukken. Alle stukken, en de daarbij horende beelden, zijn gebaseerd op tijd. Een belangrijk aspect van het leven, en niet in het minste van muziek. Timing kan een muziekstuk maken of breken. Maar daarover geen zorgen bij ‘The Tin Men… ’.
Jamie Peet
Pat Cleaver
Tony Roe
Het trio vult elkaar naadloos aan. Uit de piano klinken klanken die de ene keer wat meer klassiek georiënteerd zijn, een andere keer meer bluesy. De elektronica die ingezet wordt voelt niet geforceerd. Beeld en extra geluid, buiten dat van de muzikanten, trekken dit optreden naar een nog hoger, vollediger plan.
Drums en bas krijgen alle ruimte om gaandeweg een stuk een eigen pad te volgen, en zo gedrieën op bijna magische wijze, tot een coherent geheel te komen. Zo elkaar in vrijheid opzoeken en weer vinden vereist
muzikaal vakmanschap.
bassolo
Het optreden blijft luchtig door het grappig te houden. Ongeveer halverwege kondigt het middelste beeldscherm een zeven minuten bassolo aan, waarbij de twee andere muzikanten het podium verlaten. Een bassolo overigens, die op me overkwam alsof ik als jongetje naar een oom luister die een verhaal vertelt. In woorden die je nog niet kent, maar door de toon vriendelijk en vertrouwd voelt.
Luchtig, maar met een boodschap, is de tijdreis die begint bij de big bang, en langs dinosaurussen en ‘early civilisations’ leidt naar G. Wilders die ‘Nederland bedankt’. The end of civilisation zoals duidelijk in beeld staat? De tijd zal het leren.
Tin Men and the Telephone: World Domination Part One: Furie (2018)
Afgelopen zondag trad de Belgische Jef Neve, na drieënhalf jaar, weer samen op met Typhoon tijdens Jazz in Duketown. Samen vulde zij de Grote Zaal van de Verkadefabriek in ‘s-Hertogenbosch met een interessante muzikale combinatie. Zoals de rest van de optredens van het festival, was ook dit optreden via livestream te volgen.
Typhoon
Typhoon
Typhoon, rapper en zanger, heeft zijn naam voor het grote Nederlandse publiek op de kaart gezet door zijn album Lobi Da Basi. Al zullen kenners en fans van het genre hem kennen van zijn eerdere muzikale pad, samen met Opgezwolle en Fakkelbrigade. Jef Neve is in ons zuiderlijk buurland overigens de vooraanstaandste jazz-pianist. Iets wat hij ook tijdens zijn optreden van afgelopen zondag weer bewijst.
Jef Neve
Jef Neve
Neve begint het optreden met een prachtig piano stuk, waar je ondertussen Typhoon van ziet genieten. Met een glimlach op zijn gezicht kijkt hij naar zijn compagnon van deze zondagavond. De twee hebben in het verleden al vaker samen opgetreden. De jongens laten weten dat dit overigens al wel drieënhalf jaar geleden was, waardoor een reünie meer dan op zijn plek is.
De twee gaan verder met het nummer Kaarten met Kruisjes. De muziek lijkt Typhoon tot in merg en been te raken, waardoor hij je gelijk helemaal meeneemt op een intense muzikale ontdekkingstocht. Ook door het scherm heen voel je zijn liefde voor muziek de huiskamer vullen.
Jef Neve & Typhoon Zoom
Maar ook het publiek wordt tijdens het optreden zeker niet vergeten. Terwijl de zaal slechts gevuld is met de spelende artiesten en de crew, zijn de mensen thuis een onderdeel van de show. Via een groot scherm in de zaal zijn de mensen thuis, achter hun laptops te zien. “Als ik mijn hand op steek, zeggen jullie nooit,” legt Typhoon de groep op. “Wellicht hebben we wat vertraging, maar dit gaat goed komen!”
Het door Typhoon uitgebrachte album Lichthuis komt ook in dit duo optreden voorbij. Samen spelen zij het nummer Oud Licht op een prachtige manier. De spelende piano ondersteunt de zuivere stem van Typhoon.
spoken word
Naast muziek is er ook tijd en ruimte vrijgemaakt voor spoken word. Typhoon spreekt over de vooruitgang die wij nodig hebben als maatschappij, in tijden van discriminatie, polarisatie en klimaatverandering. Wees moedig in je ongemak de naam van het stuk, geeft veel weg. In de loop van de zinnen, begint Neve Typhoon’s woorden te ondersteunen. Er wordt opgebouwd naar een sterke en prachtige tekst, met een betekenis. ‘Wees welkom bij onze generatie’ zijn dan ook de woorden waarmee Typhoon sluit. ‘Wees welkom in je ongemak’.
piano solo
De spoken word wordt afgesloten met een prachtige piano solo van Neve. Zijn inspiratie voor het stuk, heeft hij opgedaan na een mooie dag die afgesloten werd aan een meer en het uitzicht hierop. De twee blijven in het thema van het water, wanneer het nummer Surfen ingestort wordt. Eentje waarin opnieuw duidelijk te merken is dat de Nederlandse zanger tot in de kern geniet, wanneer hij door een verspreking van zichzelf in de lach schiet. Op het podium wordt de chemie tussen de twee alleen nog maar sterker. Spelende blikken worden uitgedeeld en samen worden ze een eenheid.
afsluiting
Muziek en magie, een combinatie die tijdens het optreden van Jef Neve en Typhoon tot leven kwam.
Screenshots Typhoon & Jef Neve – Jazz in Duketown 2021
Typhoon & Jef Neve op Youtube:
https://www.youtube.com/watch?v=HACQcoYGlTE
PAX the humanoid was jarenlang frontman van het fameuze Kyteman Orchestra. Vanavond in Willem Twee poppodium treedt hij (solo) op met vier begeleiders op de livestream van Jazz in Duketown 2021. Vorig jaar bracht hij een album uit waar hij naar eigen zeggen 10 jaar aan heeft gewerkt. Hij wil daarin ‘de menselijkheid van het leven laten zien‘.
PAX the humanoid
PAX the humanoid
PAX borduurt verder op de traditie van de jazzpoetry, een dichterlijk verschijnsel dat in de jaren ’60 is ontwikkeld door The Last Poets die als grondleggers worden beschouwd van hiphop en rap. Dichtkunst en muziek zoeken elkaar altijd op. Dat is van alle tijden. PAX gaat uit van de menselijke maat en opent de set niet toevallig met het nummer Carpe Diem (Pluk De Dag, red.). Het is moeilijk om een mens te zijn, maar we hebben de energie en de mogelijkheden om er iets van te maken. is de strekking van dit nummer. “You’ve got energy to burn.”
Carpe Diem wisselt van jazz, rap, soul naar pop en heeft een lekkere gedreven trage beat en is daarom ook een beetje r&b. Het gaat PAX allemaal natuurlijk af. Het nummer wordt flink uitgesponnen met een hoofdrol voor toetsenist Niels Broos. Bijna twee keer zo lang. Een overtuigend begin. Dat zeker.
Love Rocks
Het tweede nummer is Love Rocks (You should create more). Cool jazz met dan rap, dan spoken word, overvloeiend naar zang. PAX herhaalt woorden aan het einde van een regel om een echo effect te bereiken, Ook dit nummer duurt langer dan de albumversie. Het tempo gaat flink omhoog aan het eind.
Het derde nummer Call It Freedom begint met een gitaarsolo van Gersom Raams. Raams geeft er een vieze galm effect aan wat wel zo lekker klinkt. Is jouw vrijheid wel de vrijheid van een ander, vraagt PAX zich af.
“Call it freedom if you want, call it freedom if it’s feel comfortable. But it is not real, not real.”
In het volgende nummer Leaves start toetsenist Niels met een stemmige soulvolle solo. Broos en PAX kennen elkaar van de Kyteman Orchestra en zijn volledig op elkaar ingespeeld.
Dat is ook zo vanavond hier in Den Bosch als Niels geïmproviseerd reageert op een gedicht – een spoken word – dat PAX op paar velletjes heeft genoteerd: Knuckle Down, Buckle Up. ‘What you thought you were, is just an illusion. Keep an eye for those in need’.
De menselijke maar van PAX is de mate van compassie die je als mens kan opbrengen. ‘Find the hope, find the trust’.
Na dit gedicht zet de band Profitable Love in. Door de tempowisselingen en gekke tussendoor geluidjes doet het sterk denken aan hoe Frank Zappa zijn nummers arrangeerde. Vooral de periode toen Zappa toetsenist George Duke had ingelijfd.
Knuckle Down Buckle Up – spoken word
Out Loud heeft een catchy sound. Je kan het lekker meezingen als je het refrein goed hebt opgeslagen. Lekker toegankelijk nummer en zal zeker aanslaan op een live act show. Misschien in september?
Time flies
“Time flies,” zegt Pax en de set sluit hij af met een nummer om je huiskamer mee af te breken. Het heet – heel toepasselijk – Hell en ademt dezelfde sfeer die George Clinton weet te bereiken met zijn bonkige funk. ‘How can I fight my demons?’, vraagt PAX zich af. Zolang hij zulke muziek blijft maken, mogen die demonen blijven.
PAX was indrukwekkend en deed de livestream vergeten. Goed beeld en geluid trouwens. Complimenten aan TV Jazz in Duketown.
Bezetting
PAX (vocals)
Niels Broos (toetsen)
Gersom Raams (gitaar)
Glenn Gaddum Jr. (bas)
Yori Olijslagers (drums)
Screenshots PAX the humanoid – Jazz in Duketown 2021
Het is aan Marit van der Lei Nextet om het spits af te bijten van Jazz in Duketown 2021 dat geheel via livestream te bekijken is. Marit van der Lei zegt dat ze blij is, dat ze na zoveel maanden weer kan optreden, zelfs ook voor de LED-wall in de zaal. Vorig jaar was zij één van de kandidaten voor de jaarlijkse Conservatorium Talent Award (CTA) en maakte indruk met haar zang en eigen werk. Dat werk staat voor haar in het teken van de mildheid.
Marit van der Lei Nextet
Marit van der Lei Nextet
Door een eervolle vermelding bij CTA 2020 staat zangeres Marit van der Lei met haar Nextet op het podium van Jazz in Duketown 2021. Marit opent met een nieuw nummer, Abide In Ease. Een soort lullaby met een prachtige intro van Marit dat door Kika Sprangers op haar altsaxofoon in het middenstuk van het nummer wordt overgenomen. Een heerlijk zachte solo, helemaal in stijl en harmonie met deze nieuwe song.
Het tweede nummer heet Sea Song en staat op het album In Other Words, te horen op Spotify. De zang van Marit bestaat op dit nummer en de vervolgnummers niet uit woorden maar uit klanken die of ritmisch dan wel als melodie worden ingezet. Sea Song heeft duidelijk salsa invloeden en het ritmisch inzetten van die ‘stemklanken’ ondersteunen die Zuidamerikaanse sound. Marit gebruikt haar stem louter als instrument.
Kenny Wheeler
Marit laat zich graag beïnvloeden door de Canadese componist, en trompettist Kenny Wheeler. De nummers Eh, Start The End en Flora heeft zij geschreven met Wheeler in gedachten. Ook in deze drie nummers maakt zij gebruik van die zogenaamde stemklanken die door haar begeleiders – met name de twee saxofonisten – subtiel en haarfijn worden ondersteund.
Want dat is toch wat dit optreden kenmerkt. Het is onderkoeld, het is cool jazz. Daarom komt de show beter tot zijn recht in en door deze livestream. Geen rumoer van publiek, geen windvlagen die delen van het geluid meenemen. Nee, jazz in een donkere setting, club jazz. Livestream verhoogt de concentratie met fijne close-ups van musicerende handen en gezichtsuitdrukkingen.
Federico Castelli
Jesse Schilderink
Kika Sprangers
Marre de Graaff en Willem Romers
Mildheid
Marit wil mildheid inzetten als tegenwicht van de toenemende radicalisering in corona tijd. Dat wil ze met haar muziek bereiken. We moeten beter naar elkaar luisteren, beter begrijpen en elkaar beter aanvoelen, empathischer worden. Daar gaat het nieuwe nummer I Feel You over. Deze keer zingt Marit weer teksten zoals ze deed in het openingsnummer.
Het een-na-laatste nummer is een cover van het lied Utviklingssang, geschreven door Paul Bley en bijna exclusief uitgevoerd door zijn vrouw, Carla Bley. Marit bereikt met deze cover een hoogtepunt in het gebruik van stemklanken. Dat gaat zo subtiel dat je denkt dat drummer Willem Romers fijntjes de bekkens met kwastjes aait, maar dat het uiteindelijk de stem van Marit blijkt te zijn.
Het laatste nummer heet Eventually I Will dat niet op Spotify staat en ik daarom er gemakshalve van uitga dat het ook een nieuw nummer is.
Marit voor de LED-Wall
Naarmate de show vorderde logden steeds meer kijkers in. Goed voor de organisatie en fijn voor Marit en haar Nextet.
Bezetting
Marit van der Lei (zang), Kika Sprangers (altsaxofoon), Jesse Schilderink (tenorsaxofoon), Marre de Graaff (bas), Federico Castelli (gitaar), Willem Romers (drums)
Gastredacteur: Mathijs van Tongeren
Screenshots Livestream Marit van der Lei Nextet – Jazz in Duketown 2021
Drie jaar geleden speelden Typhoon en Jef Neve voor het laatst samen. Speciaal voor Jazz in Duketown (JiD) slaan de rapper en de jazzpianist de handen opnieuw ineen voor een intiem concert. Het is weliswaar via livestream dat we deze twee mannen zullen zien spelen., want deze editie van JiD gaat volledig streaming.
BRUUT! New Cool Collective
BRUUT! Clubzaal Verkadefabriek
Lange tijd was er de hoop dat Jazz in Duketown 2021 in een aangepaste opzet kon plaatsvinden met beperkt publiek. Dat lijkt niet het geval te zijn. Toch laat het grootste gratis jazzfestival van Nederland het daar niet bij zitten, want ook tijdens deze lockdown moet er livemuziek klinken.
Daarom vinden er vanuit de Verkadefabriek en Willem Twee tijdens het Pinksterweekeinde van 21 t/m 24 mei zo’n dertig concerten plaats die via livestreams gratis te volgen zijn. Met New Cool Collective, Sven Hammond Soul, BRUUT! & Anton Goudsmit en Yuri Honing Acoustic Quartet is de Nederlandse jazztop weer aanwezig in ‘s-Hertogenbosch. Daarnaast geeft Typhoon een bijzonder duo concert met de Belgische toppianist Jef Neve.
Intiem concert Typhoon
Typhoon en Jef Neve
Drie jaar geleden speelden Typhoon en Jef Neve voor het laatst samen. Speciaal voor Jazz in Duketown slaan de rapper en de jazzpianist de handen opnieuw ineen voor een intiem concert. Het is een van de vele aansprekende optredens die via een livestream wordt uitgezonden.
PAX the humanoid
New Cool Collective geeft een speciale online-show en brengt Sven Hammond Soul een ode aan de legendarische jazzpianist Thelonious Monk.
Ook dit jaar is het programma van Jazz in Duketown weer zeer divers met jazz in alle soorten en maten. Saxofonisten Yuri Honing, Ben van den Dungen en Lucas Santana blazen ieder op hun eigen wijze akoestische jazz nieuw leven in. Energieke fusionjazz is er van Cargo Mas (BE) en SMANDEM. Margriet Sjoerdsma combineert kamerjazz met folk en pop, terwijl rapper PAX the humanoid met zijn band een opzwepende mix maakt van hiphop en jazz. Andere namen op Jazz in Duketown 2021 zijn Shishani & the Namibian Tales, Yannick Hiwat, Gijs Idema, Sjoerd van Eijcks OAK en Bossche Kornuiten.
Het volledige programma is binnenkort te zien op de website van Jazz in Duketown.
Jazz in Duketown kiest in 2021 voor de locaties Tramkade en hoogstwaarschijnlijk de Citadel. Op de Tramkade vinden de concerten plaats in de Verkadefabriek en Willem Twee poppodium. De Citadel is de andere hoofdlocatie. Die beviel vorig jaar als openluchtlocatie erg goed tijdens De Bossche Zomer.
Live Tramkade, Citadel en livestream
Live-acts en/of livestream?
‘Jazz in Duketown 2021 gaat hoe dan ook door’. Met deze sterke uitspraak kwam de organisatie enige tijd geleden naar buiten. “Die durven,” dacht ik gezien de oplopende opnames in ziekenhuizen en IC’s. Voorlopig blijf alles op slot, festivals, theaters, podia en horeca.
Van 21 tot en met 24 mei tijdens het Pinksterweekeinde zijn er tal van concerten gepland. Ik hoop dat dan de versoepelingen zijn doorgevoerd.
Tramkade
Jazz in Duketown verruilt vanwege corona eenmalig de binnenstad van Den Bosch voor de Tramkade. De twee meest voor de hand liggende locaties zijn de Verkadefabriek en Willem Twee Poppodium. Een goede keuze aangezien zij de meest geschikte podia tot hun beschikking hebben. Theater aan de Boulevard valt af vanwege de nieuwbouw op de Parade. De Kaaihallen helemaal achter de Tramkade hadden wat mij betreft ook gekund.
Citadel
Naast locaties als de Verkadefabriek en Willem Twee Poppodium gaat Jazz in Duketown waarschijnlijk gebruik maken van de Citadel, een prachtige buitenlocatie. Vorig jaar tijdens de Bossche Zomer ging ik naar het duo concert van Sven Ratzke en Janne Schra. Dat was echt een belevenis, een traktatie waar ik een tijdje op kon teren.
Margriet Sjoerdsma Odelion
Acts
Wie komen er allemaal? Dit zijn de namen die voorlopig bekend zijn gemaakt: Sven Hammond Soul, New Cool Collective, Margriet Sjoerdsma Odelion Orchestra, Jef Neve, BRUUT! & Anton Goudsmit, en PAX The Humanoid.
Hoe het eruit gaat zien is elke keer afhankelijk van de situatie. Dan zal tegen die tijd pas duidelijk zijn of publiek aanwezig mag zijn.
Het hele festival wordt in ieder geval via een gratis livestream uitgezonden. Zo is Sven Hammond Soul te horen met materiaal van zijn gloednieuwe album waarop hij composities van pianist Thelonious Monk heeft bewerkt.
Let’s Jazz
Speakeasies
New Cool Collective brengt het speciale programma ‘Speakeasies’ waarin de tijd van de kleine, illegale concerten uit de tijd van de Amerikaanse drooglegging wordt herbeleefd. De Belgische pianist Jef Neve speelt werk van zijn nieuwe album ‘Mysterium’, een combinatie van jazz met klassieke muziek met onder meer Teus Nobel op trompet.
Het hele festival wordt live gestreamd. Ik koester natuurlijk de hoop dat er ook publiek aanwezig mag zijn bij de optredens. Dat laatste, daar gaat de burgemeester over. LET’S JAZZ FOLKS!
