Liseth met haar favoriete instrument

Interview met singer songwriter Liseth Horsten

Hoe overleeft zij de corona tijd en de zoektocht naar andere manieren om muziek de wereld in te brengen

In de rubriek over wat artiesten doen nu corona huishoudt een gesprek met Liseth Horsten, singer songwriter en begeleidster van muziek voor begrafenissen.

Interview met Liseth Horsten

KLANKGAT: Wat deed je voor Corona uitbrak?

Sinds 2007 ben ik als zzp-er werkzaam als uitvoerend en docerend musicus:
Uitvoerend: eigen singer-songwriter repertoire (het liefdewerk), en commercieel (het werk): o.a. huwelijken, recepties en uitvaarten. Sinds najaar van 2019 alleen nog uitvaarten.
Docerend: lespraktijk thuis. In het verleden ook muzikale workshops op locatie gedaan (teamuitjes e.d.) en lesgegeven op enkele regionale muziekscholen.
Daarnaast speel ik zang en slaggitaar in een jaarlijks lokaal Neil Young tribute project (dat is meer hobbymatig), en ik was (ben) sinds twee jaar vrijwilliger bij een van de mooiste poppodia in het land: 013

Liseth Horsten
Liseth Horsten

Hoe heeft Corona jou in je werk en leven beïnvloed?

In eerste instantie veranderde er weinig omdat ik gewend ben voornamelijk vanuit mijn eigen huis te werken. Mijn manier van werken was ineens ‘normaal’ geworden (ze lacht even).
In die zin was het geen grote overgang en genoot ik aanvankelijk van de rustige sfeer die er over het hele land leek te hangen. Ik kan goed alleen zijn, hoewel ik natuurlijk net als iedereen bepaalde aspecten van het (sociale) leven dat is weggevallen, wel mis.

Het lesgeven gaat hier door: in het voorjaar ben ik begonnen met lessen via Skype aan te bieden. De ene leerling wilde dat wel en de andere niet en in sommige gevallen was het ook niet mogelijk, en in die periode is er dan ook een aantal leerlingen afgehaakt. Ik ben destijds ook begonnen met een leerlingen-nieuwsbrief met leuke weetjes en links, om iedereen erbij te blijven betrekken (dat is dus maar ten dele gelukt).

Toen er weer 1-op-1 lesgegeven mocht worden, zijn er wel weer een paar nieuwe leerlingen bij gekomen, en ook nu ga ik door met 1-op-1 lessen (mits klachtenvrij en op iets meer afstand en luchten tussendoor)  en de mógelijkheid om te Skypen als er wél mogelijk besmettingskans is.

Ik ben me ervan bewust dat ik risico loop als 50+ en zzp-er omdat ik in mijn eigen woonkamer lesgeef. Maar de lessen zijn mijn enige ‘enigszins-vaste’ inkomsten, dus ik wil daar niet mee stoppen.
Als het risico groter wordt door meer besmettingen, weet ik nog niet wat ik ga doen: als ik weer alleen online ga lesgeven, zullen er misschien weer leerlingen gaan afhaken. Maar als zzp-er moet ik wél extra op mijn gezondheid letten.

Liseth Horsten
Liseth denkt na over een song – Foto: © Izaak P Slagt

Het musiceren op uitvaarten gaat ook door, de regels voor uitvaarten zijn gelukkig wat soepeler (qua aantallen bezoekers), waardoor het prima mogelijk is: in het voorjaar en zomer waren er o.a. ceremonies in de open lucht.
Het is heel mooi en dankbaar werk maar het nadeel ervan is dat je het pas drie dagen vooraf weet (knipoogt, als redactie stel ik me voor dat dat drie hectische dagen kunnen zijn).

013
Wat leuk is aan 013 (poppodium in Tilburg, red.) waar ik vrijwilliger ben (naast het niet-leuke dat het nu dicht is), is dat ze hun best doen om alle vrijwilligers en medewerkers bij het podium te blijven betrekken,
Onder andere door online medewerkersvergaderingen inclusief popquiz.
En sowieso is het leven meer online geworden. Het fijne is dat je makkelijk contact kunt houden. Het vervelende is dat ik nóg meer achter het scherm zit dan ik al deed, met wat fysieke klachten van dien.
En dat het realiseren hoe afhankelijk ik ben van internet, en dat dit waarschijnlijk meer en meer het geval gaat zijn in de toekomst, me er niet blijer op maakt.

Als tegenhanger hiervan ben ik weer wat creatieve hobby’s gaan oppikken, bijvoorbeeld houten ukelele standaards maken en beschilderen. Mijn achtergrond en eerdere opleiding ligt op het beeldende vlak, waaronder tekenen en schilderen. Van tijd tot tijd heb ik een periode waarin deze behoefte aan ‘analoge’ creatieve of ambachtelijke ontspanning weer naar boven komt, en dat was in het afgelopen jaar zeker weer het geval.

Liseth Horsten
013

Wat ik moeilijk vond en vínd, is dat ik geen idee heb hoe mijn toekomst als muzikant van eigen repertoire eruit gaat zien, en sowieso het hele uitvoerende muzikantschap: kunnen we straks nog op de oude manier optreden, zijn er straks nog kleine podia voor onbekende muzikanten? En is er nog budget? Want zo niet dan houdt het voor mij op, ik wil op z’n minst mijn muzikanten, ook profs, kunnen betalen. Ik kan wel weer solo gaan spelen, maar als dat de enige mogelijke vorm is vind ik dat niet leuk.

Maar we zullen misschien andere manieren moeten zoeken om hier invulling aan te geven als optreden in band vorm geen haalbare optie meer blijkt te zijn. Dat zou ik wel een enorm gemis vinden, want het samen spelen met andere goeie muzikanten brengt juist de magie en de spanning die je zoekt in de muziek. Naast het sociale aspect natuurlijk, ook niet onbelangrijk.

En we zullen andere manieren moeten zoeken om onze muziek de wereld in te brengen: het is nu sowieso voor iedereen in deze business harder werken voor (nog) minder geld, en dat maakt me soms wel moedeloos: ga ik dit nog doen tot aan m’n pensioen? Ik geloof niet dat ik daar zin in heb.

Liseth Horsten
Het leven is niet zo zwart wit – Foto: © Izaak P Slagt

 

Heb je speciale dingen gedaan om met deze omstandigheden om te gaan? Welke? En hoe werkt dat?

Zoals al gezegd: muzieklessen via Skype gaan geven. Hiervoor heb ik een goeie webcam aangeschaft en gáán: al doende leert men.
Andere dingen om ermee om te gaan liggen meer op het persoonlijke vlak, zoals. de sociale contacten. En iemand hebben om af en toe mee te sparren over zowel persoonlijke dingen als werk gerelateerde zaken. Dat is sowiesó belangrijk, maar zeker nu en zeker als single.

Zijn er nog dingen die je andere artiesten mee zou willen geven?

  • Onderhoud je netwerk van collega’s, want je hebt elkaar nodig. Om input te vragen over praktische zaken, of om te sparren over de dingen waar je mee worstelt. En wees ook niet bang om hulp te vrágen want iederéén worstelt.
  • Blijf creatief bezig, op welke manier dan ook. Zoek naar dingen, en mensen, die je creatieve brein prikkelen.
  • Zorg voor een Plan B, en C, voor de financieel mindere tijden. Je bent geen slechte ondernemer als je in mindere tijden even kiest voor een parttime baan erbij, bijvoorbeeld.
  • Blijf in beweging, go with the flow, heb vertrouwen.
    En dit zeg ik ook allemaal tegen mezelf !

De corona crises heeft mijn muziek op zich trouwens niet beinvloed.

Wat waren je eigenlijke plannen?

Liseth Horsten
nieuwe EP

‘Het’ plan van 2020 was om in het voorjaar een nieuwe EP op te nemen met mijn band. Bij de eerste corona golf hebben we de repetities voor de zekerheid uitgesteld (de bandleden hebben gezinnen met kinderen) en tegen de zomer planden we weer een repetitie. Maar ook hadden we allemaal andere prioriteiten omdat een gedeelte van het werk wegviel en er dus e.e.a. geregeld moest worden. Uiteindelijk hadden we opnames gepland in december, maar toen kwam er weer een lockdown waarbij ook de studio van de drummer, waar we zouden gaan opnemen, dicht moest. Maar we komen telkens een stapje verder, dus die EP komt er hoe dan ook!

Wat die EP betreft: we hebben nu een studiodatum in februari en ik ga ervan uit dat het gewoon doorgaat. Mocht dat onverhoopt toch weer niet lukken dan verzin ik een andere vorm: we willen graag een band-EP die gedeeltelijk gezamenlijk ingespeeld wordt, voor het live-gevoel, en die gaat er ook zeker komen, maar ik heb wel een plan B in m’n hoofd.

Wat de andere werkzaamheden betreft heb ik geen idee wat me te wachten staat in het komende jaar… Ik houd er rekening mee dat het nog even gaat duren voordat er weer opgetreden kan worden.
Of de culturele sector zich volledig herstelt op korte termijn weet ik ook niet, ik denk het niet. Ik laat het dus maar op me af komen…

Net als in het afgelopen jaar verwacht ik geen grote financiële problemen (gelukkig had ik een buffertje, leef zuinig en woon goedkoop, dat is mijn geluk) en ik zou het ook geen probleem vinden om een parttime baantje te zoeken als de nood aan de vrouw komt: ik heb voor hetere vuren gestaan dus heb er vertrouwen in dat ik ’t wel overleef. Ik zal wel extra aandacht moeten geven aan promotie van mijn verschillende projecten: zowel het eigen repertoire als de uitvaartmuziek en de muzieklessen. En wie weet kan ik nog een nieuw project verzinnen dat wat geld in het laatje kan brengen.

Ik ben in ieder geval blij dat ik mijn ei kwijt kan in andere creatieve uitingen, en ik sluit niet uit dat ik nog wat meer die richting in ga. Het zou mooi zijn om het te kunnen combineren met muziek.

Ik denk dat júist in het afgelopen jaar gebleken is hoe belangrijk muziek en kunst is voor het welzijn van mensen. Dus dat gaat niet verdwijnen. Ik hoop dan ook dat het een belangrijkere plaats gaat innemen in de maatschappij. Creatieve denkers en makers, en alle vormen van kunstzinnige uitingen, hebben we in deze tijd heel hard nodig denk ik.

 


Met dank aan Liseth Horsten

Foto’s en coverfoto: © Izaak P Slagt

Impressie gesprek Hans en Kiete

Toonzaal presentatie studenten elektronische muziek zeer aangenaam

Klassiek en elektronisch gaan prima samen

De Fontys opleiding ‘Academy of Music and Performing Arts’ in Tilburg geeft studenten klassieke muziek compositie de mogelijkheid om kennis te maken met elektronische muziek.
Zij doen dit in samenwerking met de Willem Twee Toonzaal in Den Bosch, waar een  uitgebreide verzameling synthesizers en aanverwanten staat (en begeleiding kan je krijgen in de Willem Twee studio’s.

publiek w2studios xpo elektronica
presentatie elektronica studenten

Opleiding elektronische muziek

Dit is kenmerkend voor een nieuwe trend in klassieke muziek; Waar ‘klassiek’ en ‘elektronisch’ voorheen duidelijk gescheiden waren ontstaat er nu belangstelling om elementen uit die twee werelden te combineren. In het kader van deze opleiding konden vijf studenten (eerste en tweedejaars) een gerichte cursus volgen onder begeleiding van de Toonzaal. En deze avond konden zij hun werk presenteren aan hun docenten (Kees vd Bergh en Anthony Fiumara) en andere belangstellenden. Dit gebeurde door hun composities, die ze vooraf hadden opgenomen en bewerkt, af te spelen over twee speakers.

presentatie elektronica studenten
Toonzaal

Het blijft in deze tijden een vreemd gevoel om een concertzaal binnen te stappen, maar de gemoedelijke hartelijkheid die er altijd in de Toonzaal heerst, maakte het makkelijk om daaroverheen te komen. De iets andere opstelling wegens corona verstoorde dat niet.

Enrico Ferri, Rivers
Enrico
Enrico Ferri

Na een korte en humoristische inleiding door Hans Kulk was het de beurt aan Enrico Ferri om zijn stuk ‘Rivers’ te laten horen.
Voor hem is de relatie tussen poëzie en muziek belangrijk, en hij probeerde de verbondenheid tussen onderdelen van de natuur en onze emoties uit te drukken.
Inzettend met een ambience van voorbijglijdende geluiden creëerde hij een spel van gestreken glas-achtige geluiden en voorbijrazende gestreken ijzer geluiden, waarop de dichter zijn gedicht (in het Italiaans) voorlas.
De glas-achtige geluiden transformeerden naar zware geslagen staven, en er was een voortdurende beweging in de muziek die de stem in zich op bleef nemen.
Een erg mooi stuk om naar te luisteren en een welverdiend applaus volgde.

 

Kiete vd Laan, Rituals for Electronics
Kiete vd Laan
Kiete vd Laan

Als enige Nederlandse studente bracht Kiete deze Rituals ten gehore. Op een bijna tanpura-achtige drone bracht ze diverse percussie en rainstick geïnspireerde geluiden tot leven. Hierin zat niet een heel duidelijk ritme, maar omdat het geheel over langere tijd geloopt werd was het ook niet geheel zonder. Verder wist ze dit te combineren met bijna dierlijke kreten die tot een mooi organisch geheel waren samengevoegd. Mooi was het gebruik van bewerkte akoestische instrumenten (accordeon) die daardoor heel anders gingen klinken dan we gewend zijn.
Verder had ze diverse geluiden die met de apparatuur van de Toonzaal waren opgewekt samengevoegd tot een nieuwe layer van geluiden, bijgenaamd ‘ Angel choir’.
Ook hier een stevig applaus, het was een stuk dat je ook echt wel meevoerde de groene jungle in.

Amin Ebrahimi, Seven rainy cities
Amin Ebrahimi
Amin Ebrahimi

Het stuk zette in met allerlei glas achtige percussie geluidjes  die in een ritme alsof de wind er doorheen blies klonken. Dit werd begeleid door ruis achtige klanken, en galmende stemmen.
Rustig begonnen evolueerde het werk naar steeds meer opwinding. Om uiteindelijk weer weg te sterven. Of nee wacht, plots kwam het geluid weer op.
En zo was het net of je door de hoofdstukken van een boek heen bladerde, met telkens een kleine variatie op de thematiek. Zoals Amin aangaf was hij overweldigd door alle klanken die de studio kon opwekken en was het zijn belangrijkste visie om net als in een beeld, het overtollige weg te hakken.
Applaus? Natuurlijk was er applaus.

An’an Liu, Water

Wegens corona moest An’an in China blijven, maar toch heeft ze zoveel mogelijk van de cursus on-line gevolgd. Thuis heeft ze software gebruikt om een stuk te maken waarin ze water uitbeeldt.
Zoals water allerlei kanten uitvloeit zo vloeien de fluit geluiden en bijna orgel klanken met ruis alle kanten uit in haar aantrekkelijke stuk. Daarbij begon ze met geïnverteerde klanken die als het ware een raadsel vormden totdat de niet geïnverteerde klanken klonken en de langzaam groeiende verbazing oplosten. Ook weer een origineel stuk waarvan ik hoop dat ze op afstand het applaus kon horen.

Vlad Chlek, the isolator
Vlad Chlek
Vlad Chlek

Het was Vlad’s bedoeling om uit te beelden hoe iemand middels een geluidsisolator helemaal in zijn eigen wereld kan opgaan. Onder begeleiding van video beelden met een Russisch gedicht liet hij een steeds wisselend klankbeeld met vogelgefluit horen en bewerkte stemmen. Op een goed moment werd alles behoorlijk mechanisch en klonken er toch wat angstaanjagende geluiden.
Ook hier verdiend applaus.

 

Impressie

Na nog enkele belangstellende vragen en positieve kritiek uit de zaal werd het officiele gedeelte van de avond afgesloten, en wegens corona ontbrak de traditionele gezellige nazit.
Zelf was ik behoorlijk onder de indruk van wat deze studenten na een korte tijd in de studio al konden. Hoewel het compositiegewijs nog niet helemaal boven alle kritiek verheven was, was het bij allemaal een zeer aangename en meeslepende geluidservaring. Ik hoop dan ook van harte dat deze  componisten verder groeien in dit genre.

Foto’s: Erwin Engelsma, en ‘uitgelicht’  foto: Anthony Fiumara

Socks;SportsSocks

People Get Around van Socks;SportsSocks

Kersverse en hardwerkende Indie-ambient-punk band brengt zowel tweede single als nieuwe videoclip uit

De release van de tweede single ‘People Get Around’ van Socks;SportsSocks kwam 5 juni uit samen met een gloednieuwe videoclip. Socks;SportsSocks is een kersverse zeskoppige Indie-ambient-punk band uit Rotterdam. De band werkt nu hard aan hun eerste EP ‘People singing about people’ die later dit jaar uitkomt. People get around beschrijft het burgerlijke bestaan als een onvermijdelijke ziekte. De band neemt die burgerlijkheid behoorlijk op de korrel.

Socks;SportsSocks

Socks;SportsSocks
Djurre van Dijck

Socks;SportsSocks is een nieuwe band uit Rotterdam. Wat heeft KLANKGAT in godsnaam met een Rotterdamse band, vraag je je af? Niets, ware het niet dat één van de bandleden Djurre van Dijck heet, zanger/frontman van de Bossche band Clint Eastbird. KLANKGAT had Djurre al een tijdje niet meer in beeld, nadat Clint Eastbird was opgeheven. En nu dan zelfs de tweede single mét videoclip. Rotjeknor, het kan verkeren.

People Get Around – single/clip

People Get Around
People Get Around met Alison Jutta

Op de clip verschijnt een nogal hybride personage, het blonde haar in een knot opgestoken. Het blijkt Alison Jutta te zijn. Eerst verschijnt de naam van de band Socks;SporteSocks en dan de titel van het nummer waar het allemaal om draait. De camera staat bijna de hele clip door op één standpunt, beetje op ooghoogte van Alison die rek- en strekoefeningen doet op het ritme van het nummer. De lyrics verschijnen onder in beeld, zodat je bij een derde keer afspelen, voluit mee kan zingen. De melodie ligt makkelijk in het gehoor en het ritme is basic. Je kan er echt een workout mee doen. Sterker nog: het is een workout song!

Socks;SportsSocks
Socks;SportsSocks – People Get Around

De beklemming en het lot van het burgerlijk bestaan lijken onafwendbaar. Voor iedereen. Behalve voor de zanger van Socks;SportsSocks die zichzelf als een soort redder ziet. ‘I was always the social one. You guys live on a different moon. I will wait for you.’ Ooit komen de anderen tot inkeer, suggereert-ie. Kortom, er gloort hoop. People Get Around zal het straks – in real live –  uitstekend doen. Een heuse meezinger.

De band werkte de single op afstand van elkaar af, zoals dat in deze tijden van corona het nieuwe normaal is geworden. De eerste single Afterparty leidde ertoe dat Socks;SportSocks in de selectie van Popronde 2020 werd opgenomen. Of de band tijdens Popronde ook in Den Bosch optreedt, is nog niet bekend.


Screenshot People get Around – Socks;SportsSocks (Viddy Clippy)
Foto’s: Facebook Socks;SportsSocks

Loose Sand

Loose Sand is een rustig nummer maar schijn bedriegt

Onderhuidse spanningen van Camilla Blue door verlatingsangsten, teveel informatie en constante stralingen

De nieuwe single Loose Sand van Camilla Blue eindigt met de frase ‘Living in a world made out of loose sand’.  Het is een wat zorgelijk eind, de inzicht dat je leeft op een planeet die op los zand is gebouwd.

Loose Sand – Camilla Blue

Loose Sand
Loose Sand videoclip

Enige dagen geleden kondigde KLANKGAT de nieuwe single Loose Sand van Joyce Deijnen, artiestennaam Camilla Blue, al aan. Vandaag, vrijdag 17 april, is het zover. Het nummer ontsproot aan het creatieve brein van de artieste tijdens een enorme paniekaanval op het strand van Bordeaux. Volgens Deijnen gaat het over verlatingsangst en dingen vast willen houden. Zand is hiervoor niet het meest geschikte materiaal.

Loose Sand
Camilla Blue

Echter, een rasartieste als Joyce Deijnen grijpt op zo’n moment van diepe stress haar kans om dit gevoel om te zetten in een mooi liedje. Want mooi is het, dit nummer wat toch enigszins anders klinkt dan haar vorige werk op het album Blue. Loose Sand is rustig, lief en ligt heel goed in het gehoor. De begeleiding verdient ook een enorm compliment. De slide gitaar klinkt weergaloos mooi en geeft een goed beeld van de stemming die eraan ten grondslag lag.

Omdat Joyce in mijn ogen altijd iets aandoenlijks en chaotisch over zich heeft ben ik in de tekst gedoken. En het klopt. Ze is bang voor structuur, noemt zich een “human trampoline”, heeft last van actuele zaken als teveel informatie en teveel straling. Maar omdat bij Joyce niet altijd alles over rozen gaat, is het juist daardoor een hele mooi single geworden met een prima tekst en uitstekend vertolkt. Waar leven in een wereld, gemaakt van los zand, al niet toe leidt…Loose Sand, misschien?


Camilla Blue is één van de geselecteerde toptalenten van Music Hub Brabant. Ze is doorgedrongen tot de halve finale van de Grote Prijs van Nederland, die vanwege de corona crisis is uitgesteld. In het najaar hervat ze de band tour met liveoptredens.

Foto: Wies Luijtelaar
Screenshots videoclip  Camilla Blue – Loose Sand | Official Music Video

Ottla

Meesterlijk Ottla bij Verkadefabriek Rauwkost 2020

De grenzen van de jazz opgezocht met invloeden van Sun Ra en Al DiMeola

Ottla is een project van de Belgische gitarist Bert Dockx. De band is vernoemd naar een geliefd zusje van de schrijver Franz Kafka, Ottilie, zij kwam in 1943 in Auschwitz aan haar voortijdige einde.

Ottla
Bert Dockx – Ottla

Samen met twee drummers, electronica, twee saxen en een contrabas zoekt hij grenzen van de jazz op. Hierin zijn duidelijke invloeden van Sun Ra te horen, maar bij tijd en wijle ook vlaagjes Al DiMeola, Chick Corea en Return to Forever.

Ottla meesterschap

Voor een publiek van rond de dertig man zet de contrabas meteen de stemming met een stevige baslijn op een ietwat scherp klinkende toonkleur. De twee drums die polyritmisch tegen elkaar ingaan zijn strak en voeren je meteen mee in een stevige ritmische complexiteit.

Deze diashow vereist JavaScript.

Met de gitaarinzet die je melodisch een verhaal lijkt te vertellen, begeleid door de saxen ontstaat er een steeds woester geheel, totdat in de gitaar door de vele geluidseffecten geen echte melodie meer te horen is. Een wilde geluidsmuur stuwt de band minutenlang voort. totdat het geheel elkaar weer terugvindt in de eerdere harmonieën. Meeslepend was het. En alle spelers lieten een fiks stuk muzikaal en instrument technisch meesterschap zien.

Muur van geluid

Ottla
Muur van geluid – Rauwkost

Het volgende stuk (na een stevig applaus) heeft een zwaardere electronica component die hoge ijle klanken produceert terwijl de drums met zachte stokken een muur van geluid in het laag produceert. Een zachte gitaarklank wordt door de saxen overgenomen, die vervolgens allerlei vogelgeroepachtige geluiden produceert. Dit allemaal bovenop een synth drone die de nodige achtergrond geeft.

Ottla
Ottla in de Verkadefabriek

Zo komt nog een aantal stukken de revue gepasseerd, veel klankeffecten, afwisseling tussen harmonie (met soms hoogst originele akkoorden) en schijnbare chaos, die heel knap weer oplost naar een eerder gespeelde thematiek. Dit alles met een indrukwekkende meesterschap van de Ottla bandledengebracht.

Twee stukken waren geen eigen werk, maar een vertolking van Thelonius Monk, en Sun Ra. Voor de liefhebbers van de wat meer experimentele jazz een geweldige show.


Fotografie: Wies Luijtelaar en Monique Nuijten

Amsterdam Klezmer Band en Andalusisch orkest doorbreken grenzen

Maghreb en Mediene, een prima combi om lekker relaxt op te dansen

De warme klanken van de Amsterdam Klezmer Band doen het gure weer op deze zondagmiddag van 8 december snel vergeten. De band maakt van elk optreden een leuk dansfeest. Zo ook nu in de Verkadefabriek, in Den Bosch

Jazz factory in de Verkadefabriek

Amsterdam Klezmer Band
Amsterdam Klezmer Band

Op een grijze zondagmiddag in december zijn er ergere dingen in het leven dan lekker gaan luisteren naar een mix van Klezmer, Oost-Europese volksmuziek en muziek uit Noord-Afrika. Zeker als dat gecombineerd gebracht wordt door zulke aanstekelijke muzikanten als de Amsterdam Klezmer Band en het Amsterdams Andalusisch orkest.
De Jazz factory in de Verkadefabriek was dan ook zodanig uitverkocht dat besloten was het concert niet op de gewone plek te geven, maar in de grote zaal, die vervolgens ook redelijk uitpuilde.

Amsterdam Klezmer band

Amsterdam Klezmer Band
Grote Zaal Verkadefabriek

Voor wie ze niet kent: De Amsterdam Klezmer Band is in 1996 opgericht door een stel straatmuzikanten die elkaar hadden ontmoet.
De mix van feest, Klezmer, belangstelling voor Balkan en andere culturen leverde hen al snel enorme naamsbekendheid op, ver over de grenzen van Nederland. Geen wonder met zo’n stel internationale muzikanten die ook met plezier optreden.

Klezmer Band
Amsterdam Klezmer Band

Nu speelde de AKB een gecombineerd project met het Andalusisch Orkest, wat maar liefst elf man op het podium opleverde, koperblazers, saxofoon, ud, qanûn, viool, accordeon, contrabas, klarinet en percussie.
Dat resulteerde in een mix van allerlei stemmingen, van contemplatieve Sufi achtige inleidingen die dan weer in feest tempi uitbarstten, tot bijna Spaans klinkende muziek tot klezmer tot Russische zang. Enkele muzikale grappen waar de Ud in een arabisch stuk zomaar een Russische volksmuziekje verstopte ontbrak dan ook niet.
Het programma begon rustig om langzaam maar zeker naar een hoogtepunt toe te werken waar zelfs in de grote zaal mensen van de stoelen naar beneden kwamen om bij het podium te dansen.

Relaxte muziek

Amsterdam Klezmer Band
Kinderen begonnen met dansen

In het algemeen viel op hoe heerlijk relaxed de muziek klonk. Of het nu om een eenvoudige vierkwartsmaat ging, hora-achtige ritmes, elf achtsten (waar veel muzikanten toch wel wat van gaan zweten) het maakte niet uit, alles voerde je lekker ontspannen mee op een stroom van door elkaar gevlochten thema’s die zich in diverse klankkleuren herhaalden.

Amsterdam Klezmer Band
Vlnr: Janfie van Strien en Joop van der Linden

Het eerste stuk heette Watergang, het begon Doina-achtig om qua ritme in een rustige maar toch beweeglijke bulgar over te gaan. Improvisaties tussendoor hielden het heerlijk levendig.
Het volgende stuk begon met de viool en klonk erg Andalusisch, warme tonen en onverwachte oplossingen van mineur naar majeur akkoorden gaven het stuk een heel eigen klank, terwijl thematieken voorbijkwamen en in elkaar overgingen, oplosten en weer terugkwamen in een andere samenstelling. Ondanks de herhalingen in de thema’s bleef het geheel interessant om naar te luisteren.

Inleiding
Hier en daar werd een inleiding op het volgende stuk gegeven zodat je wist waar het over ging. Dat was jammer genoeg niet altijd het geval. Een mooie inleiding op het zelf geschreven stuk in zeven achtsten genaamd: Forget about the rest over hoe je zo af en toe eens met werken moet stoppen en lekker bijkomen terwijl je je eigen ding doet was daarop een mooie uitzondering. De stemming van het lied ondersteunde die gedachte dan ook helemaal.

Enige diepgang

Toch ontbrak de diepgang ook niet, maatschappelijk betrokken teksten over migranten in Nederland kwamen voorbij, evenals een arabisch lied waarin Allah geprezen werd en werd verkondigd dat hij barmhartig is. En ook troost middels een verwijzing naar ‘Kaas’ van Willem Elschot, waarin voor de hoofdpersoon wel heel veel tegenzit. Uiteindelijk doen we met zijn allen ons best maar kneien we ook heel wat af. Maar wat geeft het.

Amsterdam Klezmer Band
Diepgang

En zo, terwijl de muziek van contemplatief naar steeds vuriger groeide, werd er gedanst, de kinderen begonnen er mee trouwens, dat wel.
Voor iedereen was het een heerlijke relaxte middag met mooie muziek, gebracht door een stel rasmuzikanten die elkaar prima hadden gevonden in het ritme, de cadans, de klankkleuren en de thematieken.
Maar … het wachten is natuurlijk toch wel op de Den Bosch Klezmer band, er valt eer genoeg te halen in dit genre, en zeg nou zelf, als cultuurhoofdstad kan je toch niet zonder.


Amsterdam Klezmer Band
Jasper de Beer: double bass, guitar banjo, backing vocals
Job Chajes: alto saxophone, vocals
Alec Kopyt: vocals, percussion
Gijs Levelt: trumpet
Joop van der Linden: trombone, guitar
Janfie van Strien: clarinet, backing vocals
Bart Lelivelt: accordion (gast)

Foto’s: Erwin Engelsma

Yom

Yom in lotushouding glijdt van Klezmer door tot Glass

Contemplatieve momenten afgewisseld door vulkaanachtige explosies en erupties

Vrijdagavond 1 november trad in het kader van November Music 2019 klarinet virtuoos Yom uit Frankrijk op in de Toonzaal. Yom, echte naam: Guillaume Humrey, is in 1980 in Parijs geboren. Als kleuter raakte hij betoverd door de klarinet die hij heel vroeg ging bespelen. Yom wordt in Frankrijk als een absolute virtuoos op het grensvlak van jazz, Joodse muziek en klassiek beschouwd. Nu is hij eindelijk eens te horen in Nederland, hier op November Music in Den Bosch.

Yom

Yom
Yom – ©lemonde.fr

Mede door zijn Joodse achtergrond, interesseerde hij zich na zijn conservatorium studie in Parijs, voor klezmer, Oost-Europese volksmuziek die met name door Joodse muzikanten werd gespeeld. Maar Yom is veel meer dan dat. In dit optreden, samen met cellist Fredric Deville en violist Régis Huby zoekt hij grenzen van expressie op. Razendsnelle loopjes die minutenlang kunnen duren (hij heeft een fenomenale ademhalingstechniek) verworden zelf haast tot klank.

Philip Glass
Klezmer klankbeelden, die als één geheel doorglijden naar Philip Glass-achtige patronen. Vulkaanexplosie-achtige hoogtepunten, even vlot afgewisseld met contemplatieve momenten. Aandacht voor solo’s op viool en cello, waarbij de uitgebreide strijktechniek van Régis opvalt. Veel verschillende klankkleuren op de klarinet, door gebruik van micro tonaliteit en gedekte tonen.

En dat alles terwijl Yom in yoga lotushouding op de pianokruk zit, en beweegt op een manier die mijn leraar me altijd ten strengste verbood. Als je alleen voor traditionele klezmer kwam dan was dit wellicht te veel van het goede. Maar voor een ieder die openstaat voor meer, was dit een fenomenale ervaring die je meevoerde in een wervelwind van klanken en beheerste emoties. Yom was groots.

Yom
Yom

Het project is een vervolg op het prachtige Le Silence de l’Exode dat de trektocht van het Joodse volk door de woestijn verklankte. De nieuwe composities van YOM gaan over de zee als Eldorado, maar ook als levensgevaarlijke oversteekplaats. Daarbij liet Yom zich inspireren door actuele teksten over de vluchtelingencrisis.


Screenshots from Yom LIVE – Picnic in Tchernobyl
Persfoto Yom in lotushouding: ©lemonde.fr

Mikawe Oziki

Duo Mikawe Oziki in Toonzaal bij Popronde Den Bosch

Psy elektronika waar de ouders niet van weglopen

In het kader van Popronde trad afgelopen vrijdag het duo Mikawe Oziki (Rik Bosmans en Tim van der Zanden) op in de foyer van de Toonzaal. En voor je het Japanse woordenboek induikt: nee, de woorden betekenen op zich niets. Mikawe Oziki is een statement van “dit is exotisch klinkende muziek met herkenbare elementen, die je niet helemaal kan plaatsen”.

Mikawe Oziki

Mikawe Oziki
Tim van der Zanden

Mikawe Oziki is een samenwerkingsproject van Tim van der Zanden, drums (oa: Monomentum Collective) en Rik Bosmans, sampler (oa: Another Now). Rik maakt mixen van elektronische wereldmuziek waarbij hij samples en inspiraties van moderne hip hop en bass music gebruikt. Tim slaat daar op een vrij klein drumstel (uitgebreid met een Roland pad) diverse ritmes bij.

Mikawe Oziki
Rik Bosmans

Samen willen ze opereren in dit ietwat ‘psy’ gebied, en wel op zo’n manier dat hun ouders niet direct zouden weglopen. Daarin willen ze als Mikawe Oziki een link tussen diverse genres vormen. Hun muziek heeft elementen van Mount Kimbie, Machinedrum en Petit Biscuit en heeft daarin ook een sterke eigen inbreng.

Aangename kennismaking met het genre

Het is een gezellige drukte in de foyer toen de samples beginnen waar Tim naadloos in meegaat. Opvallend is de dansbaarheid en de echte communicatie in ritmes en stemmingen tussen drum en samples. Tim’s Roland pad liet allerlei geluiden horen, variërend van bas die je alleen nog maar in je maag en voetzolen voelt tot interessante hoge tikken die door een bewegend filter een soort klankbeeld op zich vormen.

Mikawe Oziki
Dansbaar

De samples van Mikawe Oziki zijn zeer gevarieerd en gaan heen en weer tussen dubstep klanken, vocalen, en arabische wereldmuziek elementen. Toch blijft er altijd de muzikale en ritmische samenhang in het spel die je aan de hand neemt. Je hebt echt het gevoel dat je naar een kunstig samengevoegd geheel aan het luisteren bent. Muziek die je over je heen laat komen en die zeker voor de liefhebbers ook erg dansbaar is.

Al is er maar een enkeling die dat daadwerkelijk doet. Dat is niet heel vreemd omdat het klankbeeld mooi rijk en gevuld is, en op zich voldoende aandacht opeist. Voor iemand als ik die het genre minder goed kent, is het een aangename kennismaking. Vooral de Arabische klanken spreken me aan.

Verdere ontwikkeling Mikawe Oziki

Mikawe Oziki
Popronde Den Bosch Mikawe Oziki

In Popronde ben je als een beginnende groep, misschien op weg naar grotere naamsbekendheid. En daarin vallen een paar puntjes op die nog verder mogen worden bijgeschaafd.

Allereerst kan Mikawe Oziki nog werken aan de aankondiging van de nummers. Ze komen nu min of meer onaangekondigd wat uit de lucht vallen.  Ook de onderlinge samenhang van de nummers kan nog verder doordacht worden.

Verder raakt onderweg de batterij van de drumpad leeg, en die moet worden vervangen. Geen probleem natuurlijk, het publiek is vriendelijk en het is zo gebeurd. Al met al een zeer onderhoudend, dit optreden van Mikawe Oziki.


Foto’s: Ronald Rijken

Sonny Ragg

Grote ambities in het nog prille bestaan van Sonny Ragg

KLANKGAT interviewt Sven en Quint over deze funky Rock'n Roll machine

In de kelder van de Papenhulst in Den Bosch spreek ik zanger gitarist Sven Myren en toetsenist Quint Vullings over de huidige stand van zaken van Sonny Ragg. Deze ambitieuze funky Rock ’n Roll band timmert goed aan de weg in hun relatieve korte bestaan. Gitarist Jeroen Straatman, drummer Mark van Reusel en laatste nieuwe aanwinst, bassist Dylan van de Grift zijn er vanavond niet bij.

KLANKGAT: Waar komt jullie bandnaam Sonny Ragg eigenlijk vandaan:

Sonny Ragg
Sven Myren

Sven: Sonny is afgeleid van mijn naam Sven en Ragg van mijn Noorse doopnaam Ragnar, ik ben namelijk half Noors. Ons logo is ontworpen door Silas, een vriend van me van Studio Mals en is geïnspireerd op Noorse Runen schriften. Er staat dus Sonny Ragg in dit geschrift.

Kennen jullie elkaar al lang, Quint?

Quint: Sven en ik kennen elkaar nog relatief kort, sinds eind vorig jaar, via Miriam van Popei in Eindhoven die een programma online marketing organiseerde, waar Sven was en haar vroeg of ze misschien een toetsenist kende met Hammond geluid. Sven wist dat Miriam veel muzikanten kende en bracht Sven en mij met elkaar in contact. Sven: Sinds Quint erbij is, is de sound veel volwassener geworden. Het was precies wat we nodig hadden. Voordat Quint erbij was, had Sjeng een tijdje meegespeeld, maar die had een iets andere stijl van spelen en ander geluid. Wij wilden wat harder spelen en hij wilde meer de jazz kant op, dus zijn we uiteindelijk goed uit elkaar gegaan.

Muziek schrijven, doen jullie dat samen? Of schrijf jij voornamelijk de muziek Sven?

Sven  Ik zal het zo zeggen, ik heb de start gemaakt, samen met mijn vriend Luuk Bergervoet van Studio Cube en hij organiseert ook de Bossche Band Battle. Samen met hem heb ik in de studio gezeten voor de eerste drie nummers. Hij heeft ook meegedacht over wat wel of niet werkt. Daarna ben ik heel veel nummers gaan schrijven en dat zijn de basis ideeën geworden die we als band hebben uitgewerkt en binnenkort gaan fine tunen in de studio.

Sonny Ragg
Quint Vullings

Quint: Het was fijn dat, toen ik erbij kwam, van alle nummers de partijen al waren uitgeschreven door Sven op de computer, dus had ik een goede basis om mee aan de slag te gaan. Sven: Maar als we de nummers nu live spelen zijn ze compleet anders dan hoe ik ze ooit had bedacht, want iedereen heeft de volledige vrijheid om zijn eigen invulling eraan te geven. Bovendien zijn het allemaal talentvolle muzikanten, dus door hun inbreng worden de nummers alleen maar beter.

Zijn jullie op dit moment nog bezig met nieuw werk?

Sven: Op dit moment zijn we veel aan het spelen en dus ook vooral veel aan het repeteren. Quint: Maar binnenkort gaan we er wel weer met zijn allen voor zitten en dan gaan we serieus bezig met nieuw materiaal.

Sonny Ragg heeft dit jaar inderdaad al veel gespeeld, ik noem een Muziekboulevard in Oss, Bevrijdingsfestival, de Theater Boulevard in Den Bosch en natuurlijk festival Landjuweel op Ruigoord, hoe kom je daar terecht?

Sven: Dat heb ik geregeld via mailcontact. Eerst heb ik via Facebook Ruigoord benaderd, want ik wist dat Landjuweel een geweldig festival was. En het was dan ook één van onze vetste gigs dit jaar.

Deze diashow vereist JavaScript.

Dat zal wel inderdaad, ik heb de beelden langs zien komen op de socials en dat zag er erg goed uit. En is iedereen daar dan welkom als bezoeker? Het is tenslotte een kunstenaarsdorp en soort van community voor zover ik weet.

Sven: Ja hoor, Landjuweel is gewoon een festival waar je tickets voor kunt kopen en die huren dus het terrein van Ruigoord als locatie. Het was geweldig! We hebben daar voor honderden mensen gespeeld. Dat is wel bijzonder, zéker gezien de korte tijd die we in deze bezetting bij elkaar zijn. Er zijn namelijk wel wat bezettingswisselingen geweest in ons prille bestaan. En dan toch veel vette optredens gehad. Quint: Mijn eerste optreden was tijdens Bevrijdingsfestival, hahaha.

Één van de eerste optredens van Sonny Ragg was in Plein 79, daar had mijn collega Ronald (Rijken, van KLANKGAT) nog een recensie over geschreven, Maar daar was jij dus niet bij Quint.

Sonny Ragg
Sonny Ragg in P79-©KLANKGAT

Quint: Nee, inderdaad. Sven: Er is veel veranderd sinds dat optreden, naast de vele wisselingen zijn we ook heel erg gegroeid en hebben we nu een sound die staat. Het is het snel gegaan wat dat betreft. Quint: Ik heb in verschillende bands gezeten, maar dit is wel de band waar ik me het meest vrij in voel. Ik durf nu ook gewoon te experimenteren tijdens live shows.

Sonny Ragg heeft nu drie nummers op Spotify staan, zag ik. Die klinken erg professioneel. En binnenkort een single presentatie bij De Bossche Brouwers. Is dat één van die drie nummers, die als single wordt uitgebracht?

Sven: Ja dat is Free. Dat nummer wordt opnieuw uitgebracht, want Quint heeft zijn partijen die er nog niet op stonden nu ook ingespeeld. Dat geldt ook voor Jeroen, de huidige gitarist en ik heb ook wat nieuwe zangpartijen toegevoegd. Dus de eerste drie nummers op Spotify waren een soort van demo’s, die wel goed opgenomen waren overigens, maar dit wordt dus de single met de band zoals we nu zijn, in de huidige bezetting.

Sonny Ragg
Dylan van de Grift

En jullie zijn ook bezig met opnames voor een videoclip, maar die kon ik niet vinden. Is die nog niet klaar? Of wordt die ook gepresenteerd tijdens de single release party? Is dat hetzelfde nummer misschien?

Sven: Ja dat is ook van het nummer Free inderdaad. Die spelen we dan natuurlijk live, maar het is wel een cool om die clip dan ook even aan te zetten. Quint en Jeroen hebben daarin de hoofdrol. Die clip is gemaakt door Tim Ewalds, een vriend van Sjeng, onze oude toetsenist en zit op de filmacademie in Gent. Na een avondje biertjes drinken samen kwamen we op het idee voor deze clip en daar wordt momenteel de laatste hand aan gelegd.

Er staan nog enkele optredens van Sonny Ragg gepland. Zijn er verder nog plannen voor de toekomst? De Popronde misschien? Dat kan voor veel bands een springplank zijn.

Sven: Popronde is zéker een optie, maar kwam voor dit jaar net iets te vroeg. We hadden onze clip nog niet klaar bijvoorbeeld en nog te weinig nummers opgenomen. En volgend jaar hebben we weer een jaar extra ervaring opgedaan. Quint: De boeker van mijn andere band Sheverine is jurylid van De Popronde in Eindhoven en die gaf ons wat tips en het advies om nog een jaar te wachten. Die zei ook dat het belangrijk is dat je het goed doet op social media en dus een buzz creëert rondom je band.

Deze diashow vereist JavaScript.

Sven: En verder hebben we in de planning om veel muziek op te gaan nemen, bij verschillende studio’s, zodat we een paar goede singles hebben en een EP. En het vetst zou het wel zijn als we echt een elpee kunnen opnemen, vinyl dus. Bovendien hebben we veel live registraties en een videoclip, dus dan is het moment daar om stappen te maken en serieus genomen te worden. We willen gewoon lekker veel spelen en dan het liefst headline shows, waar mensen echt voor ons komen. Dus daar gaan we keihard aan werken.

Sonny Ragg is binnenkort nog live te zien op hun Single Release Party bij De Bossche Brouwers in Den Bosch op zaterdag 9 november en op zaterdag 23 november in het Muziekcafé in Helmond.


Foto’s: Wies van Luijtelaar en Johan Kramer

Bandleden Sonny Ragg

Sven Myren – Zang, gitaar
Jeroen Straatman – Gitaar
Dylan van de Grift – Bass
Quint Vullings – Hammond Toetsen
Mark van Reusel – Drums

Bombarst

Als de bom barst in De Bombarst dan gaat het los

Benefietfeest in kapel De Paap ademt een lekkere relaxte niks-aan-de-hand sfeer uit

De Bombarst is losgebarsten in de voormalige kapel van De Paap. Nu kijken of de granaatsplinters het beoogde effect leveren op het culturele klimaat van de stad ‘s-Hertogenbosch, de boost die de drie initiatiefnemers – Ad van Etten, Jordy Sanchez en Noël Josemans – zo graag willen bereiken.

Bombarst
Welkom bij De Bombarst

In ieder geval treft KLANKGAT redacteur Erwin Engelsma een relaxte niks aan de hand atmosfeer op het benefietfeest De Bombarst aan. Er is een grappig welkom aan de deur van een met livrei en wit gepoederde pruik uitgedoste meneer die je over de rode loper al zingend naar binnen begeleidt. Daarnaast enthousiaste medewerkers, met ieder zijn rol (muntjes verkoop, bar, opbouw …). Improvisatie op het podium, leuke artiesten die goed op elkaar inspelen en makkelijk met thematiek overweg gaan. Het leven is een test en dat vind ik best is in het zingen te verstaan, en dat is wel een leuke.

Bombarst
Kassa muntjes verkoop – ©KLANKGAT

De kapel van De Paap is een leuk klein zaaltje waar knusse optredens kunnen worden verzorgd. Ik kan me voorstellen dat hier een broedplaats voor alternatieve muziek kan ontstaan, (en andere creatieve uitingen?), maar dat ligt wel aan de mensen zelf. Ik vraag me af hoeveel ‘sturing’ er gaat komen om mensen uit diverse richtingen echt te verbinden als voeding voor ware creativiteit. Wel loert het gevaar voor een in-crowd. De tijd zal het leren. Al met al een leuk underground alternatief voor de duurdere andere plekken, precies wat het feest De Bombarst aangeeft te willen zijn.

Deze diashow vereist JavaScript.

Een andere KLANKGAT redacteur, Johan van Bommel, loopt ook rond in het pand. Johan gaat spelen met zijn band Spelfout. “Er is zeker potentie voor dit initiatief maar er is veel werk aan de winkel,” zegt Johan. Hij vindt het binnen beetje een doolhof, een constatering die bij Erwin Engelsma ook meteen opkomt. Het is wel een gezellig doolhofje, merkt Erwin op.

Bombarst
Straf – ©KLANKGAT

Peter Dupont, de vader van Aya Dupont, speelt in de band Straf, de huisband van De Paap. Straf opent het benefietfeest van De Bombarst en dat is wel zo terecht. De band speelt aanstekelijke polderpolka, een soort Nederlandstalige elektro-akoestische-postpunk-fanfare-ska-folk-‘n-roll. Aya -KLANKGATTER van het eerste uur- is te spreken over de fijne en relaxte sfeer van dit feest. Na wat te hebben rondgevraagd levert dat de trefwoorden sympathiek en creatief op. De kapel is een prachtige ruimte, vinden de mensen, een aanwinst voor Den Bosch.

Bombarst
Aya en Noortje Dupont

Nachtburgemeester073
Bij dit soort openingen zoals De Bombarst is de aanwezigheid van de Nachtburgemeester073 bijna een must. Zij – Lidwien van Noorden – is er dan ook en hier onder de foto een samenvatting van haar (korte) speech over deze nieuwe broedplaats.

Bombarst
Nachtburgemeester073 met Jordy en Noël

Ik spreek namens alle Bosschenaren, al het publiek, de kunstenaars en makers die behoefte hebben aan een plek zoals hier in De Bombarst. Dat gaat er komen, voor jullie allemaal. Na jaren van rebellie in mijn jonge jaren, is het de laatste decennia alleen maar wet- en regelgeving met verdienmodellen wat de klok slaat. Niet een veiling zoals dadelijk gaat beginnen om een likje verf voor de muren te bekostigen. Nee, je kan eraan verdienen als je een paar kunstenaars hier zou laten exposeren. Deze drie jongens [Ad van Etten, Jordy Sanchez en Noël Josemans, red.] die gaan het anders doen. Die gaan ruimte maken voor jullie allemaal. En ook voor het publiek om hier te komen en te blijven genieten.

Deze diashow vereist JavaScript.

De Nachtburgemeester prijst het initiatief van De Bombarst en roept de aanwezigen op om te blijven komen. Lidwien van Noorden ziet het als haar taak om een warm pleidooi voor De Bombarst te houden bij de burgemeester en wethouder van de gemeente ‘s-Hertogenbosch.

“De tijd zal het leren,” zegt Erwin Engelsma en met hem een aantal anderen die ik in de loop van de avond heb gesproken. “Laten we ons richten op de toekomst en het verleden afsluiten, ” mijmert een oudere man voor zich uit die De Bombarst veel goeds toewenst.

PROGRAMMA DE BOMBARST

12.30 – 13.15 Straf
13.15 – 13.30 Doeko L. de Dichter
13.30 – 14.00 Improvisatietheater door Een Ander Team
14.00 – 14.30 Rondleiding van 1 van de 3 mineurs
14.30 – 15.00 Circusgroep
15.00 – 16.30 BombJam
16.30 – 17.00 Rondleiding van 1 van de 3 mineurs
17.00 – 17.30 Spelfout

17.30 – 18.00 PRESENTATIE MISSIE EN VISIE De Bombarst door Emiel Bootsma, Jordy Sanchez en de Nachtburgemeester073

18:00 – 18:30 Veiling
18.30 – 19.00 Eva van Pelt
19.00 – 19.30 Teun Beurskens
19.30 – 20.00 Max Swagemakers- violist met Sonja Kawade
20.00 – 20.30 Pitches
20.30 – 21.00 Cabaretière Melise Yazgili
21.00 – 21.30 Elektronische freakshow Drone Assembly
21.30 – 23.00 Ver(r)asing
21.30 – 00.30 DJ Kingston Hi-Fi

Deze diashow vereist JavaScript.


Fotografie: Jaap Joris van Super Formosa Photography
Alleen daar waar vermeld door KLANKGAT
Video De Bombarst door Jane Duursma – Made by Jane