Moi, le voisin

Moi, le voisin liedjes uit Onder de Groene Linde

Interview met Michiel van de Weerthof

Het Utrechts muziekgezelschap Moi, le voisin bewerkte oude volksliedjes op zo’n manier dat zij weer als nieuw klinken. Uit de box van Ate Doornbosch* kozen zij volksliedjes uit die bij de band paste of de bandleden vreemd in de oren klonken.

Moi, le voisin

Een interview met de Bossche muzikant Michiel van de Weerthof (accordeon) na het optreden in Concertzaal (voorheen De Toonzaal).

KLANKGAT: Michiel, het zijn vreemde liedjes die ik vanavond gehoord heb, eentje zelfs met wel vier doden. Hoe kom je aan die liedjes?
Michiel van de Weerthof: Ooit in de jaren ’40, ’50 en ’60 ging Ate Doornbosch het boerenland in met een bandrecorder. En een beetje als de Alan Lomax van de Lage Landen ging hij in alle uithoeken op zoek naar verloren liedjes of verloren dreigend gaande liedjes bij boeren en boerinnen.En die bandopnames zijn uitgegeven onder de naam Onder de Groene Linde. Dat was ook een radioprogramma.
Een paar van die opnames hebben wij er uit genomen om daar arrangementen van te maken. Het ging ons juist om de versprekingen en vreemde teksten, om die zo letterlijk mogelijk over te nemen.

Wat hebben jullie toegevoegd aan die liedjes?
De zanglijn is datgene wat bestaat. De liedjes waren vaak krakkemikkig gezongen en het was af en toe onduidelijk wat überhaupt de melodie was. Dus als die melodie vreemd klonk dan hebben we die vreemd gehouden, dat was de hoofdlijn. De hoofdlijn was er, de akkoorden daar omheen en daaronder, die hebben wij bedacht.

Moi, le voisin
Moi, le voisin met Michiel van de Weerthof

Hebben jullie een specifieke keuze gemaakt qua onderwerp of gewoonweg omdat een liedje vreemd was?
Ja, ja, er was altijd wel een beetje iets raars aan de hand. Maar het hoeft niet altijd meteen zoals in één nummer, dat er vier dooien moeten vallen. Het kan ook gaan om een kleine vreemdsoortige omdraaiing zoals in een Rotterdams zeemansliedje dat gaat om een schippersvrouw die jammert dat haar man weg is de hele tijd . Maar door de overlevering is het zo misvormd geraakt, dat nu compleet onduidelijk is wáár het over gaat.

Je hebt je bij deze band Moi, le voisin gevoegd.
Moi, le voisin bestaat al vanaf 2006 en het was eigenlijk altijd Engelstalig. Benjamin (van Vliet, red.) schreef altijd de nummers. Post-folk noemt hij die. En ik kreeg een relatie met de celliste (Lot Broos, red.). Ik zit ook in allerlei bandjes en dergelijke. Of het helemaal met mij te maken heeft, weet ik niet maar ik zing vaak Nederlands. We hebben dit project uitgezocht en nu is de band plots Nederlandstalig gaan zingen.

Door jouw inbreng is de band Nederlandstalig gaan zingen.
Zo zou ik niet durven brengen. Maar het is wel heel toevallig dat het daarmee samen liep.

Moi, le voisin
Michiel aan de accordeon

Hiervoor heb je zelf een eigen band gehad en je zong in het Nederlands. Zijn er overeenkomsten met Moi, le voisin?
De grap is dat in één van de bands waar ik in zat, De Rotte Herders, daar hebben we ook geprobeerd dit materiaal (liedjes uit de box van Ate Doornbosch, red.) te gebruiken. Maar Rotte Herders, dat was gewoon accordeon en hoempapa en stonden we in de meest drukke kroegen. Met deze band kan je net iets meer de diepte induiken, subtiliteit en dynamiek zoeken en zo. Met deze band is het beter gelukt die teksten over te dragen.

Bevalt jullie het spelen op kleine podia zoals hier in De Toonzaal?
Ik vind zelf en alle bandleden van Moi. le voisin met mij akoestisch spelen best wel lekker. Je krijgt meteen terug wat je de zaal geeft. En met monitoren spelen maakt dat iets lastiger. We zijn op zoek hoe je semi-akoestisch kan spelen. Dat de tekst overdracht op orde is, maar dat je toch de dynamiek van akoestisch behoudt.


Over Ate Doornbosch*
Ate Doornbosch (1926-2010) was een Nederlands volkskundige en presentator en werd bekend door het radioprogramma Onder de Groene Linde. In 2008 werd een box uitgebracht met negen cd’s met traditionele Nederlandse volksmuziek, afkomstig uit de archieven van Onder de Groene Linde.

Leden Moi, le voisin
Lot Broos
Laurens Ham
Benjamin van Vliet
Michiel van de Weerthof
Tijn van de Wetering

Instant Matter

Instant Matter sferische pop om bij weg te dromen

Interview met Lonneke Dort, Peter van Oudheusden en Erik Dera van Instant Matter

Instant Matter, een nieuwe Bossche band verzorgde zondag 7 mei een optreden in Maestro’s Recordcafé. Elk weekend vinden in die platenzaak met horeca zogenaamde In Store Optredens plaats. Met twee sets tussen 14:00 en 17:00 probeerden ze het publiek mee te krijgen met hun sferische indiepop.

Instant Matter begon in december 2016 en bestaat uit zangeres Lonneke Dort, gitarist Vic Van den Heuvel, bassist Peter van Oudheusden en drummer Erik Dera. Begin 2017 werden ze tweede bij de Bossche Band Battle en ze hebben al twee singles en een videoclip op naam.

Instant Matter
Lonneke Dort, zangeres Instant Matter

Na het optreden was er tijd voor een biertje en natuurlijk ook voor een interview met Instant Matter. Eerst alleen met Lonneke, maar later werden ook Peter en Erik erbij gehaald.

KLANKGAT: Aller eerst, is er iets waar je ontevreden over bent, iets dat niet goed ging dit optreden?

Lonneke Dort: Uhm… Nee! Nee helemaal niet, het was een leuk optreden. Een hele mooie locatie ook.

Hoelang zijn jullie als band bij elkaar?
We kwamen in 2016 bij elkaar om twee nummers te schrijven en op te nemen. Maar dat was echt bedoeld als een soort los project. Pas vanaf december 2016 zijn we als band begonnen. Toen traden we ook voor het eerst op.

Hoe kennen jullie elkaar en hoe zijn jullie bij elkaar gekomen?
Peter van Oudheusden: Erik en ik kenden elkaar al, omdat we al eerder samen in een band hebben gespeeld. We zochten een zangeres maar wisten zo gauw niemand, terwijl ik Lonneke ook al kende. Op een gegeven moment zaten we op de bank en hadden we het erover, en iemand zei: ‘Oh, maar jij zingt toch ook?’ Waarom we daar niet eerder aan hadden gedacht weten we niet, maar toen werd Lonneke dus de nieuwe zangeres.

Instant Matte
Instant Matter Lonneke

In welk genre plaatsten jullie je muziek?
Bolvormige pop! We noemen het zelf meestal sferische pop, maar we kwamen er achter dat sferisch eigenlijk helemaal geen woord is. Het zou hetzelfde betekenen als bolvormig, maar de muziek van Instant Matter is natuurlijk helemaal niet bolvormig. Het is ook een beetje alternatief met indie invloeden. Muziek om lekker in weg te dromen in ieder geval.

Hoe schrijven jullie nummers?
Peter komt meestal met een idee of een tekst, en als het meezit ook al een structuur voor een nummer. Dit neemt hij thuis op en met z’n allen wordt er gekeken waar het heen gaat. Dat proces verloopt heel organisch en fijn. Iedereen denkt na over zijn eigen partijen, maar zeker ook over die van anderen.

Komt het dan ook weleens voor dat iemand iets helemaal niks vindt?
Ja! Ja zeker. Je kan niet alles dat iemand doet goed vinden, en dat moet je natuurlijk ook gewoon kunnen zeggen. Anders zou er iets mis zijn met de samenwerking.

Jullie hebben nu twee singles uitgebracht. Wordt er ook naar een debuutalbum toegewerkt of is dat nog ver weg?
We hebben nu acht eigen nummers, en het lijkt ons natuurlijk vet om daar een album van de maken, ja.

Instant Matter
Instant Matter

Bij een van jullie twee singles hebben jullie een videoclip gemaakt, hoe was dat?
Lonneke: Koud! Heel koud. Het was in de winter en ik moest heel lang in het water staan. Uiteindelijk is dat bijna niet te zien in de clip, dus het was niet eens echt nodig.

Wat zijn verder doelen die jullie als band hebben?
Onze doelen? Ja… Ik denk dat we vooral mensen willen betrekken en willen laten horen wat we doen. En ook gewoon lekker spelen, en daarmee stappen zetten.

 

Vrijheid is niet vanzelfsprekend voor HAEVN

HAEVN componeert wat het zelf het mooiste vindt

Vrijheid is niet vanzelfsprekend, vindt Marijn van der Meer van de band HAEVN, één van de hoofdacts op het Bevrijdingsfestival Brabant 2017 in Den Bosch.
Eerst vormde songwriter Marijn met filmmuziek-componist Jorrit Kleijnen een duo. De band werd in 2015 uitgebreid met drummer David Broeders, Tom Veugen en Mart Jeninga.

Marijn, gisteren hadden we Dodenherdenking, vandaag viert Nederland de bevrijding. Wat doet dat met jou?
Dat doet best veel met mij omdat we telkens weer beseffen dat we hier mogen staan, met zijn allen, en dat we van de vrijheid mogen genieten. Dat wordt eigenlijk als heel normaal ervaren bij ons. Maar zo normaal is het niet want overal ter wereld is dat niet het geval. En wij moeten daar altijd bij stil blijven staan, om dat te blijven vieren, vrijheid.

Vrijheid is niet vanzelfsprekend voor HAEVN
HAEVN op hoofdpodium Bevrijdingsfestival 2017

Het is naast een persoonlijke ook een universele overdenking.
Ja, ja, dat denk ik wel. Wij doen wat wij het liefste willen, muziek maken en wij kunnen dat ook doen in dit land. Dat betekent vrijheid ook voor ons.
Wij hebben het over allerlei onderwerpen. Nou hebben nog niet echt politiek geëngageerde liedjes, maar het feit dat het kan, dat we overal over zouden mogen schrijven, is voor ons vrijheid.

Jij als Bosschenaar staat nu hier op het Bevrijdingsfestival in Den Bosch. Hoe voelt dat?
Thuiswedstrijd. Ik ben hier gewoon komen lopen. Ja, echt, ik woon in het centrum. Ik ging hier vroeger ook naar toe en dan keek ik naar het podium en dacht ‘wie weet… ooit’. En nou staan we er gewoon.
En straks gaan we meteen door naar het Bevrijdingsfestival in Roermond. Jorrit komt uit Limburg. We hebben zo’n beetje eerst mijn thuiswedstrijd en daarna die van hem.

Vrijheid is niet vanzelfsprekend voor HAEVN
Vrijheid is niet vanzelfsprekend voor HAEVN

Vorig jaar stonden er veel festivals op jullie programma en dat is dit jaar ook het geval.
Ja en er komen dit jaar ook nog wat extra dingen bij. Wij hebben vorig jaar een heel leuk festivalseizoen gehad en we merkten dat op onze eigen shows mensen kwamen die ons een keer bij een festival hebben gezien.
Het is dus belangrijk dat we nu hier in Den Bosch staan in de hoop dat mensen ons beter leren kennen en een keer naar onze eigen show komen. We zijn per slot van rekening een relatief jonge band.

Componeren jullie dan ook in die richting, naar festivals, naar het grotere volume?
Nee, dat doen we niet. We componeren eigenlijk wat wij zelf het mooiste vinden. Maar wat we wel doen, is de meest rustige nummers uit de set halen voor de 45 minuten die we nu gaan spelen. De heel rustige theaternummers zijn eruit. We doen nu echt een pittigere set dan normaal.

We maken sfeervolle muziek maar we houden ook van stevigere dingen, van beats. We proberen van alle kanten wat te pakken zodat we we een show hebben die op het ene moment intiem is en op het andere hard kan zijn.

Maar wij zullen altijd zachter klinken dan de normale festivalkrakers. We blijven wel de muziek maken die wij mooi vinden en niet muziek maken die op die of die locatie werkt. Want dan moeten we gewoon die locatie niet doen.

Wat zijn de plannen voor de nabije toekomst, nieuwe opnames.
Opnames…daar zijn we heel druk mee bezig. Vanochtend nog aan het schrijven en we zijn al een heel stuk onderweg met het album. Dat willen we zo snel mogelijk uitbrengen.

Na de zomer, neem ik aan.
Ja, na de zomer. Eerst festivals doen. Kijken wat werkt.

Komt het album ook op vinyl?
Ja, dat gaan we ook doen.

Waar komt de release?
Weet ik nog niet. Ja, we hebben al een hele mooie show in Carré gehad. Beter kan je het eigenlijk niet hebben. Dat wordt nog een grote vraag. Maar we vinden wel een mooie plek.

In Brabant of in Limburg?
Dat weten we nog niet. Ha, dat wordt moeilijk, dat wordt steggelen.

Update
Debuutalbum HAEVN

Op 23 februari 2018 bracht de formatie haar langverwachte debuutalbum Eyes Closed uit. Op diezelfde dag het album release tijdens een show in Paradiso. HAEVN is bekend van de populaire singles Bright Lights, Where The Heart Is en Finding Out More.

Don Javor

Don Javor debuut en presentatie CD Coming Soon

Garage Bluesrock gecombineerd met rap

“Coming Soon” is de titel van de EP die speedbluesband Don Javor zondag 23 april presenteerde tijdens de release in de grote zaal van het Willem Twee Poppodium.

Fokko
Het publiek wordt opgewarmd door singer-songwriter Fokko frontman van de band Want Want. Hij brengt, naast rauwe maar toch gevoelige Nederlandstalige nummers, enige verwarring over hoe ‘Don Javor’ nou eigenlijk uitgesproken moet worden. De combinatie van zijn warme stemgeluid en rauwe gitaarspel voorziet de zaal van een rustige en intieme sfeer. Veel nummers vertellen verhalen uit het verleden. Veelal over de liefde, maar niet altijd even positief.


Don Javor

Er heerst een gezellige drukte in de zaal als de gordijnen zich openen voor Don Javor. Zonder aankondiging wordt de eerste noot gespeeld, waarmee ze de aandacht van het publiek pakken en niet meer loslaten. Het genre is moeilijk definieerbaar. Het is Garage Bluesrock gecombineerd met rap. Een bijzondere combinatie. Deze doorgewinterde muzikanten zetten een strakke set neer. Ze hebben er duidelijk zin in, spelend voor een aardig gevulde zaal met veel bekenden.
In de veelzijdige nummers lopen catchy refreintjes gesmeerd over in hiphop, blues en rock. De rap is niet altijd even verstaanbaar, maar brengt een sfeer met zich mee die een totaal andere kleur aan de muziek geeft. De muzikanten staan vol energie op het podium, alsof ze nooit anders hebben gedaan. Don Javor houdt wel van stevige rock met een flinke dosis blues erin.

Don Javor
Kinderen bij Don Javor

Kinderen
Tijdens de laatste twee nummers mogen alle kinderen het podium betreden. Ze toveren een glimlach op ieders gezicht met hun enthousiasme, en de energie druipt bijna van het podium af. Na een laatste toegift zit het er toch echt op en wordt het publiek tevreden achtergelaten. Ik denk dat we nog veel van Don Javor gaan horen.


Op deze zondag 23 april is het recensie team KLANKGAT opgericht. De naam van het team werd tijdens een brainstorm sessie door Aya Dupont voorgesteld en unaniem door de anderen aangenomen.

Holymen

Holymen zijn ongrijpbaar in sound en daarom o zo spannend

Interview met zanger en gitarist Moor Verbrugh

De muziek van Holymen is ongrijpbaar. Zanger/gitarist Moor Verbrugh wil dat graag zo houden. Dat vindt hij het spannendste. “Holymen hoeft er eigenlijk helemaal geen moeite voor te doen. Het gaat als vanzelf,” zei Verbrugh na afloop van hun optreden. KLANKGAT sprak hem in Maestro’s Recordcafé op Record Store Day 2017.

Holymen

Holymen komen uit Amsterdam en wonnen de Bossche Band Battle 2016. Zanger/gitarist Moor licht toe wat de band zoal heeft gedaan en gaat doen na het winnen van die prijs in december 2016.

KLANKGAT: Holymen heeft de Bossche Band Battle 2016 gewonnen. Wat is er daarna gebeurd. Zijn er nieuwe ontwikkelingen?
Moor Verbrugh: Nou ja, dat [het winnen van de Bossche Band Battle-red.] heeft een aantal dingen teweeggebracht. We zijn daarna met Luuk Bergervoet van Studio Cube* de studio ingegaan en hebben een nieuw nummer opgenomen. Dat was heel leuk.

Is dat nummer al uitgebracht?
Nee, nog niet. We hebben een paar nummers online. Maar pas na de zomer gaat er iets serieus komen. We hebben in twee studio’s een EP opgenomen. Dat is zo’n beetje waar we nu naar toe werken.

Is die EP ook in studio Cube opgenomen?
Nee. In twee andere studio’s waaronder HAL5 Studio.

Komen er nieuwe nummers op die EP?
Ja, ja. Die nummers ontwikkel ik wel altijd door. Ook nadat ze al zijn opgenomen. We hadden die nummers al een tijdje en inmiddels zijn we door aan het schrijven.

Holymen zijn ongrijpbaar in sound en daarom o zo spannend
Holymen World Record Store Day 2017

Komt die EP ook uit op vinyl?
Of de EP ooit op vinyl uitkomt, is de vraag. Wij zijn maar arme sloebers. Misschien als iemand er brood inziet en wil investeren. Er komen in ieder geval veel optredens zoals het Mañana Mañana festival, het Over De Top festival, in de Sugarfactory in Amsterdam binnenkort en nog een paar.

De sound van Holymen is ongrijpbaar, mysterieus bijna. Ik kan het niet echt benoemen. Kan jij het omschrijven?
Weet ik niet, eigenlijk. Wat jij net zeg, hoe je het net omschreef. Verder kom ik meestal ook niet.

Jullie willen graag ongrijpbaar zijn.
Ja, dat vind ik persoonlijk het spannendste**. Dat vind ik leuk. Het is niet eens dat we daar moeite voor hoeven te doen.

Ben jij diegene die de meeste nummers voor Holymen schrijft?
Nee, eigenlijk niet. Vroeger was dat vaak zo, maar sinds we in deze formatie spelen – dat is nu zo’n twee jaar – komt bijna niemand meer aan met een af nummer. Dat is best grappig.

En het gaat niet zo van jij doet dit en jij doet dat. Zo gaat het nooit. Het is vaak dat een van ons met een allereerst geluidje komt en dan schrijven wij daar om heen.

Jullie spelen met een zessnarige basgitaar. Dat zie je niet vaak.
De bassist gaat helemaal los met allemaal hele gekke octaven naar beneden en onder, een weinig traditionele vorm van basspelen.

En dat maakt misschien dat ongrijpbare.
Ja, ik denk dat dat belangrijk is voor ons geluid.

Holymen bestaat uit:
Moor Verbrugh (zang/gitaar)
Sean Gascoigne (drums)
Paul Korver (bas)

  • Studio Cube organiseerde in 2016 de Bossche Band Battle. Winnaar Holymen kreeg een demopakket aangeboden bij Studio Cube t.w.v. € 400,00 en advies op het terrein van marketingstrategieën.
    ** Luister zelf naar die ongrijpbare sound van Holymen op Youtube.
Navarone unplugged

Navarone unplugged in Maestro’s Recordcafé

Dark Americana klinkt draadloos dreigender dan elektrisch

De rockband Navarone speelde unplugged nummers van het album Oscillation in platenzaak Maestro’s Recordcafé op zaterdag 28 januari. De band trad op voor een enthousiast Bosch publiek.

Navarone unplugged

Navarone begon met Snake, het eerste nummer van de plaat Oscillation en het was al gelijk raak. Volgens drummer Bram Versteeg is Snake echt een ‘hardrock nummer met attitude’.

KLANKGAT: Ik vind het nummer unplugged veel spannender dan de elektrische versie.
Bram Versteeg: Dat kan, iedereen kan zo zijn voorkeur hebben. We hebben vanochtend gerepeteerd op sommige nummers om te kijken hoe ze akoestisch klinken en ze wat aangepast. Snake kreeg op deze manier een extra dreigende lading en zou goed passen in een thriller-serie zoals True Detective. Als ik het dan mag plaatsen zou ik het Dark Americana willen noemen.

Navarone
Merijn zingt Snake

De band vervolgde na dit sterke openingsnummer met de andere nummers van het nieuwe album zoals Don’t Belong, Soon I’ll Be Home en Showtime. Ik zag sommige mensen meezingen. Dat zag ook zanger Merijn van Haren die daar een opmerking over maakte. ” Ik zie mensen meezingen. Dat vind ik knap want de plaat is pas tien dagen uit.”

De frontman van de band kreeg het publiek goed mee bij de wat meer toegankelijke nummers door de mensen mee te laten zingen. De band zat goed in zijn vel en had er duidelijk zin in. Door die goede zin en het enthousiaste publiek speelde de band veel langer dan gepland. Het optreden zou hooguit een half uur duren maar dat werd met meer dan een uur overschreden.

2017 kan wel eens het jaar van dé grote doorbraak voor de band worden, schreef 3voor12 in haar recensie over het optreden van Navarone op 20 januari in Doornroosje, Nijmegen. Dat zou zomaar kunnen. Het nieuwe album heeft hit potentie genoeg.

Navarone
Navarone in platenzaak Maestro’s Recordcafé

Benaderbaar Navarone
Mocht die doorbraak er inderdaad komen en Navarone bekend ja zelfs beroemd wordt, dan zijn optredens zoals afgelopen zaterdagmiddag in Den Bosch op zo’n kleine locatie verleden tijd. Toch wil de band benaderbaar blijven, zei Bram Versteeg.

Blijft Navarone in de toekomst nog zo benaderbaar?
Je moet elke situatie inschatten. Als er duizenden mensen op je afkomen dan kan je niet iedereen te woord staan. Wij vinden dit soort optredens zoals hier in deze platenzaak erg leuk om te doen. Laatst hadden wij een signeersessie van onze nieuwe plaat. Daar kwamen veel mensen op af. Dan kan je echt niet iedereen te woord staan.


Navarone schakelde voor het maken van Oscillation producent Joost van den Broek in, in een vaste studioruimte van Sandlane Recording Facilties in Rijen, N-B. Dat had de band nog nooit gedaan. De opnames begonnen in de zomer van 2016 met maandenlang spelen, opnemen en editen. Eigenlijk zou Oscillation op 22 oktober 2016 uitgebracht worden maar dat werd verzet naar 20 januari 2017. De reden was een nieuw platenlabel (Rodeostar) en een nieuw management.

Leden Navarone:
Merijn van Haren (zang),
Kees Lewiszong (gitaar),
Roman Huijbreghs (gitaar),
Bram Versteeg (bas),
Robin Assen (drums)