jongerenfestival

Volwassen editie jongerenfestival Rauwkost

Rock, HipHop, Dans, Punk, Paaldansen, voor elk wat wils

Op deze tweede editie van het Rauwkost jongerenfestival op zaterdag 26 januari, prijken er weer een aantal interessante namen op het affiche. Van lokaal talent, Clittenband bijvoorbeeld, tot acts die hun sporen nationaal al wel verdiend hebben, Knars, voorheen bekend als Knarsetand. Ook diverse genres komen aan bod, van Punkrock tot Nederlandstalige Hiphop. Toen ik rond 16.00 uur het Tramkade terrein op liep, waar ik mijn polsbandje kon ophalen, was er slechts een handjevol bezoekers te vinden. Gelukkig was het later op de avond een stuk drukker bij alle podia. Jongeren, waar het festival met name voor bedoeld is, waren er wel, maar niet in grote getale. De jonge jeugd was vooral te zien bij acts als Black Acid en Leafs.

jongerenfestival
Clittenband

De eerste band die ik wilde gaan zien, Lokotov Mocktail, had afgezegd vanwege een zieke drummer, dus dan maar meteen door naar Van Aken waar Clittenband al bezig is als ik binnenkom. Clittenband bestaat uit drie vrouwelijke muzikanten, de twee zussen Noor, zang en gitaar, en Aya, bas, en Hannah op drums.  De dames maken kleinkunst popmuziek met ondeugende, licht erotische teksten. Er viel ook wat te winnen, een condoom namelijk. Aya hield hem omhoog, nog niet gebruikt, werd ons verzekerd. Als je kon raden wat er vooraan op het podium lag, dan mocht je hem hebben. De winnaar had het antwoord, een mergpijpje, goed.

Aangekomen bij Willem Twee Poppodium, waar ik Leafs wilde gaan zien, was Black Acid nog bezig in de grote zaal. Vier MC’s die hun Nederlandstalige raps de zaal in spugen en een man achter de knoppen. Je ziet ze flink hun best doen, maar de zaal, die voornamelijk uit tieners bestaat, reageert een beetje lafjes. Waarschijnlijk staan ze te wachten op de jonge hiphop sensatie Leafs die direct hierna op dit podium staat geprogrammeerd.

jongerenfestival
Leafs

Als Leafs iets later dan gepland het podium betreedt, reageert het jonge publiek wél enthousiast. Teksten als “Jump! Jump!” doen het nog steeds goed zo blijkt. Dat de muziek uit een doosje komt, had ik wel verwacht, daar zorgt de producer achter de knoppen voor, maar ook de zang loopt op een bandje mee. Autotune is inmiddels gemeengoed in dit genre en daar maakt Leafs dus ook veelvuldig gebruik van. De zaal slikt het als zoete koek, maar ik ben blij dat ik weer door moet naar de volgende act van Wild, Organ & Drums, die bij Café De Vaart op het punt van beginnen staat.

jongerenfestival
Naaistreek / Geerte van Beers

Er is nog tijd om op weg naar Café De Vaart nog even binnen te wippen bij Van Aken, waar de bijzondere performance Naaistreek bezig is. Het duo is schaars gekleed en bedekt met glitters. Met een masker voor hun gezicht hebben ze interactie met het grote kunstwerk van Geerte van Beers.

jongerenfestival
Wild Organ & Drums

Wild, met als toevoeging Organ & Drums in hun naam is een duo met een drummer en een toetsenist met drie keyboards, een Moog voor de bastonen, een Hammond voor de hogere riedeltjes en een Nord, waar diverse bliebjes en klanken uit worden getoverd. Organ & Drums dekt de lading bij lange na niet, wild is al een goede toevoeging, maar het is meer. De instrumentale muziek is funky en met vlagen dansbaar, ware het niet dat die weergaloze drummer flink goochelt met allerlei drum fills en afwijkende maatsoorten. Gedanst wordt er overigens amper, maar de aanwezigen genieten zichtbaar.

jongerenfestival
Go March

Dan marcheer ik richting Koudijs, waar het Belgische Go March zijn opwachting maakt. Deze band laat zich niet gemakkelijk in een hokje plaatsen. Dit drietal maakt instrumentale muziek met gitaar, drums en toetsen. De toetsenist is omringd door een scala aan knopjes en pedalen die allerlei geluidjes produceren. Het is voornamelijk Electrorock te noemen met soms enkele Trippy passages. Maar ook Jazz invloeden zijn te horen. De meeste nummers die vanavond gespeeld worden zijn van hun laatste album.

jongerenfestival
Nona

Voordat het tijd is om naar La Jungle bij Café De Vaart te gaan, ben ik toch wel benieuwd of Nona de hoge verwachtingen kan waarmaken bij Willem Twee Poppodium. En dat kan ze zéker! Deze kleine grote zangeres met die heerlijke soulvolle stem zingt met het grootste gemak de nummers zoals ze op de EP te horen zijn. En ondanks het feit dat de band goed speelt, is het vooral Nona die de show steelt. Niet met allerlei kekke dansjes of een extravagante outfit, nee gewoon met die stem, die fantastische stem. En ik weet dat de vergelijking al vaker gemaakt is, maar Amy Winehouse is toch de eerste waar ik aan moet denken als ik Nona hoor zingen. En dat is helemaal geen belediging. Hier gaan we nog veel meer van horen.

 jongeren festival
La Jungle

En dan van de dromerige soul van Nona naar de complete hysterie van La Jungle. De monsterlijk opzwepende drumsalvo’s bijvoorbeeld in het nummer Technically You Are Dead die dan weer gecombineerd worden met een minutenlange repeterende techno beat. Wat een energie straalt dit duo uit! En het publiek voelt het, dit is een bijzondere band. De zanger, al wordt er niet echt veel gezongen, loopt zijn gitaar en zang en speelt daar overheen, zodat het geheel nog een voller geluid krijgt. En dan nog de stage presence van de zanger/gitarist die met zijn mimiek de hysterie in hun muziek nog meer benadrukt. Voorlopig hoogtepunt.

jongerenfestival
45AcidBabies

45ACIDBABIES in Willem twee Poppodium is dan aan de beurt. Dit gezelschap schakelt gemakkelijk van scheurende gitaren en harde drums, naar electrodeuntjes afkomstig uit het keyboardje bij frontvrouw Sophia. Een opvallende verschijning die Sophia met haar witte haren en gehuld in een strak rood trainingspakje. Maar zelfs als ze een zwarte coltrui en een joggingbroek aan had gehad, had ze alsnog alle aandacht getrokken met haar show. Ze staat lekker te dansen op het podium en dat slaat over op de zaal die voorzichtig mee begint te bewegen.

jongerenfestivalStipt om 21.00 uur is het podium bij Van Aken voor de Belgische danser/choreograaf Kelly Vanneste met haar solo performance Pussy. Boven het podium hangt een stellage met komkommers waar ze omheen, onderdoor en tegen aan danst, zo hard zelfs dat de komkommers af en toe in het rond vliegen. Ze rolt over het podium, neemt verschillende poses aan, likt haar klauwen schoon als een poes en een ander moment staat ze weer provocerend te schreeuwen naar het publiek. Je zou in de show allerlei dubbelzinnigheden kunnen ervaren, want het is op meerdere manieren uit te leggen. Maar je mag er in zien wat jij er in wil zien. Ik zag een danser met lef, die met haar expressieve danstaal het publiek uitdaagt om verder te kijken

jongerenfestival
Stadt

Hup even de pas erin, dan kan ik nog een kwartiertje meepakken van de band Stadt. De laatste soundcheck is bijna afgelopen als ik de Skatehal binnenwandel. Er zouden hier wel een paar lampjes uit mogen in deze iets te lichte zaal. De seventies fusion rock van deze heren staat als een huis, al oogt het optreden wat statisch. Dat kan liggen aan de opstelling van de toetsenpartij van de twee heren voor op het podium. En dan moet er ook nog gitaar gespeeld worden én gezongen. Dus eigenlijk gebeurt er van alles, er komt ook nog een soort van Hawaiiaanse Kalimba aan te pas. De ietwat schelle zang kan me niet echt bekoren. Na drie nummers is het alweer tijd om verder te gaan, want bij Café De Vaart is Toni Clifton al begonnen.

jongerenfestival
Toni Clifton

Toni Clifton is aardig populair zo blijkt. Met moeite kan ik me een weg banen richting podium. Vooraan is nog wel wat ruimte, maar die wordt ingenomen door een moshpit. Dit drietal is een geoliede rockmachine. Een gitarist, een bassist en een zingende drummer, meer heb je niet nodig. Met hun catchy rauwe rocksongs spelen ze deze tent plat. Grote blikvanger is de zanger/drummer met zijn ontblote bovenlijf en zijn lange haren. Maar ook de bassist met zijn dansjes en opvallende mimiek weet de aandacht op zich te vestigen. De gitarist is gewoon bezig met wat ie hoort te doen, gitaar spelen. En dat doet ie goed.

jongerenfestival
Ploegendienst

Op naar de hardcore punk van Ploegendienst in de grote zaal van Willem Twee Poppodium. Wat me als eerste opvalt als ik de zaal in loop, is de cap van een duikpak die Ray Fuego op zijn hoofd heeft. Maar het zal wel niet heel lekker zitten want na twee nummers gaat ie af. Hij zal het ook wel warm hebben, want niet veel later gaat ook zijn shirt uit, zodat alle tattoos goed zichtbaar zijn. Voor het podium wordt er flink gemosht en er zijn er een paar die het podium opklimmen en gaan stagediven. Er was zelfs iemand die Ray een duw gaf op het podium. Ray duwde hem hardhandig het podium af. Van de schijnbaar Nederlandstalige teksten die Ray de microfoon in spuugt is niet veel te verstaan, maar hij brengt het met attitude.

jongerenfestival
Luminyx

De kleine zaal bij Willem Twee Poppodium is goed gevuld als Luminyx inmiddels begonnen is. Aan de muziek van de mannen ligt het niet, die is erg dansbaar te noemen, maar ze pakken de zaal nog niet echt in. Doe je ogen dicht en laat je meevoeren door de Drum ’n Bass van de mannen met scheurend gitaargeluid en hier en daar een psychedelisch orgeltje. Af en toe riekt het zelfs naar punk, met teksten als: “We ain’t gonna take it anymore!” Maar als je je ogen open doet, dan lijkt het of je in de aula naar een schoolbandje staat te kijken. Het briefje aan de microfoonstandaard van de bassist doet voor dat beeld ook niet veel goeds. Heel geconcentreerd staan ze hun liedjes te spelen, terwijl ik denk: “Maak eens plezier jongens!”

jongerenfestival
Silent Disco

Dankzij Luminyx heb ik wel zin gekregen om te dansen dus beweeg ik me even richting spiegelzaal waar de Silent Disco gaande is. Ik krijg een koptelefoon aangereikt bij de ingang met een korte uitleg. Eén knopje, drie kanalen, dat gaat lukken denk ik. Elke kanaal heeft zijn eigen muziekstijl, in mijn geval was dat, Jungle, Trance en Nederlandstalige Hiphop. Ook heeft elke stijl zijn eigen kleur lampje op de koptelefoon, die verandert dus ook als je van kanaal wisselt. Het grappige is natuurlijk dat er ook op verschillende tempo’s gedanst wordt. Dus de één staat lekker hard te gaan op de jungle beats en de ander staat relaxed zijn hoofd te schudden op de Nederhop. Iedereen vermaakt zich in zijn eigen wereldje.

jongerenfestival
Knars

Knars, formerly known as Knarsetand, maakt er een feestje van in de grote zaal. Ze mixen allerlei stijlen door elkaar en dat gaat van Rock à la Rage Against The Machine tot Latin met trombone en trompet prominent aanwezig, en teksten als “No tengo dinero!” De meer uptempo Punkrock nummers zorgen voor de zoveelste moshpit van de avond, alleen is ie hier wel het grootst. Er wordt bier gegooid, gecrowdsurft, mensen vallen om, die worden dan weer netjes op de been geholpen zoals het hoort en iedereen heeft plezier. Niks geen “Put your hands in the air!” of “Jump! Jump!” dat gebeurt hier allemaal vanzelf!

jongerenfestival
Wannabe A Star

De roze ruimte van Van Aken is de perfecte locatie voor de pikante rockshow van Wannabe A Star. Deze vrouwen in spannende outfits staan hun mannetje en op hun eigenzinnige wijze spelen ze rockklassiekers met veel gevoel voor show. Zo komen er bij I Wanna Be Your Dog twee vrouwen in hondenpakjes het podium op gekropen.  Killing in the name is natuurlijk altijd een garantie voor succes, lekker mee schreeuwen met Fuck you I won’t do what you tell me! Een originele interpretatie van Seven Nation Army kwam ook langs, namelijk een stuk sneller dan het origineel en dat pakte goed uit. De danseressen staan tijdens dit nummer met grote vaandels te zwaaien. Ook een nummer als The Gay Bar met de ondubbelzinnige teksten als I got something to put in you! doet het goed in deze nachtclubsetting, zeker als er ook nog een paaldanseres een showtje geeft. Een mooie afsluiting van deze tweede editie van het Rauwkostfestival. Nu al zin in volgend jaar!

BST connection

BST connection – Urban dance & sports festival

Breakdance, Stand Up Dance & Tricking voor iedereen

BST connection is een nieuw urban dans & sport festival. Het is een festival voor iedereen, een festival waar je kan komen kijken maar ook meedoen. De volgende urban dans en sport disciplines komen aan bod: Breakdance, Stand Up Dance & Tricking. Op de gehele Tramkade in Den Bosch zijn er op verschillende plekken zoals Verkadefabriek, Werkwarenhuis en Koudijs Kafé workshops, demonstraties en uiteindelijk ook battles. BST connection is verspreid over twee dagen, 17 en 18 oktober.

BST connection rondleiding

Deze diashow vereist JavaScript.

Op zondag 18 november leidde Bart van Velzen van Dukebox een groep mensen uit verschillende geledingen en vakgebieden rond op het festivalterrein. Onder die groep waren onder meer Sheila Driessen van Jongerenparticipatie van de gemeente ‘s-Hertogenbosch, Addy van Beek voorzitter van Stichting Vanzelfsprekend? en fotograaf Ruud van Bragt die een mooie fotoshoot maakte voor BST connection.

Tricking
De eerste stop is De Verkadefabriek waar een demonstratie van de discipline Tricking wordt gehouden. Tricking is een mengeling van martial arts, break dance, turnen en nog veel meer. Helaas zijn de Battles daar net afgelopen. De urban dance Tricking is vrij onbekend bij het grote publiek. Hoog tijd om er meer over te weten te komen.

Aan het woord is Gary Soetodrono, organisator van Tricking BST connection.
“We zijn heel snel door de Battles heen gegaan. Dat komt mede door het aantal blessures. Dit jaar is de eerste keer dat we hier zo’n event houden, Tricking. We proberen Tricking meer naamsbekendheid te geven in Den Bosch. In Eindhoven en Amsterdam bestaat er al een grote community en Den Bosch willen we daarin meenemen. In Nederland hebben we ook de grootste Tricking gathering [Hooked Gathering, red.] van de hele wereld. Dat is eigenlijk gewoon de Wereldcup en dat wordt gehost in Amsterdam. Daar komen wel meer dan duizend man op af met internationale deelnemers. En dat proberen we nu ook te stimuleren hier in Den Bosch en Brabant in het algemeen. De bedoeling is om de internationale community hier heen te krijgen.”

BST connection
Tricking in Den Bosch

“We willen ook nieuwe talenten uit eigen Bossche bodem stimuleren en actiever te worden in de urban community in het algemeen. Maar ik als Tricker zijnde wil hen ook triggeren naar de Trickers toe, natuurlijk. Tricking is echt een niche maar tegelijkertijd zie je Trickers in Hollywoodfilms stuntwerk doen en op de achtergrond bij So You Think You Can Dance de choreografie verzorgen – dat zie je dan wel op de achtergrond gebeuren – maar wij willen die achtergrond meer naar de voorgrond brengen.”

Battles in Van Aken Werkwarenhuis en Koudijs Kafé

Deze diashow vereist JavaScript.

We nemen afscheid van Gary en zijn Trickers en vervolgen de BST connection rondleiding. Die brengt ons eerst bij Van Aken Werkwarenhuis waar een Battle op punt van beginnen staat. De Bossche wethouder Ufuk Kâhya van Duurzame mobiliteit, Talentontwikkeling en Welzijn is er ook. Hij is hier op de juiste plek gezien zijn portefeuille. Er wordt een line up geformeerd en elke danser krijgt een tegenstander toegewezen. Je kan als danser meedoen met de volgende muziekgenres: Hip Hop – Club – Funk. De sfeer is lekker ontspannen en de dj draait de juiste mix aan muziek.
In het Koudijs Kafé is de sfeer relaxed & cool. Ook hier is een Battle aan de gang zonder line up. Twee dansers moeten het op de dansvloer tegen elkaar opnemen en de driekoppige jury kijkt vanaf een comfortabele bank minzaam toe. Alle dans finales van de BST connection vinden plaats in het Werkwarenhuis van Aken.

 

Clittenband

Morning Dawn is klaar voor het grote werk

Dennis Sluijter focus op het overbrengen van de nummers

Morning Dawn en Dennis Sluijter ken ik al een tijdje. Eigenlijk meer van zien, tijdens optredens of andere gelegenheden. De eerste keer was bij Willem Twee poppodium in oktober 2016 tijdens een showcase van Bossche muziekorganisaties die bands voortbrengen of ondersteunen. Morning Dawn was een protégé van Music’scool. De band deed mee aan de eerste Bossche Band Battle (BBB) in 2016. Daarna zag ik Morning Dawn tijdens Jazz in Duketown 2017 bij Jazz Under All in De Raadskelder en bij het Boundless festival in Willem Twee in april 2018.

Ik zag Dennis ook bij de finale van de BBB in Willem Twee poppodium eind december 2017. Hij wilde niets missen van wat er zich op het podium zoal afspeelde. Zaterdagavond 13 oktober speelde Morning Dawn als vierde band bij de laatste voorronde van de BBB editie 2018 in Koudijs Kafé. Ik sprak Dennis na dat optreden.

Morning Dawn
Morning Dawn in Koudijs Kafé

KLANKGAT: Ik zag je vorig jaar bij de finale van Bossche Band Battle en ik dacht: ‘Die gaan volgend jaar meedoen. Zag ik dat goed?
Denis Sluijter: Ja, vorig jaar dachten wij ‘Waarom hebben wij dit jaar niet meegedaan?’.  Maar toen zaten we nog een beetje in de groei. We zitten nu een stapje hoger en hebben er daarom voor gekozen dit jaar mee te doen. We hebben het eerste seizoen meegedaan, dan moeten we het deze keer ook doen.

Je vond Morning Dawn toen nog niet rijp genoeg om mee te doen?
Ja, we zaten toen net in de groei. We waren pas begonnen. En als ik erop terugkijk dan was dat de oude Morning Dawn, aan het begin. We hebben uiteindelijk gezegd ‘We gaan zoveel mogelijk progressie maken en gewoon weer meedoen’. Dit jaar dus.

Ik zag jouw gretigheid vorig jaar, je wilde wel. Leg eens uit waarom je vindt dat Morning Dawn dit jaar er wel voor klaar is.
Nou, we hebben sowieso veel tijd gestoken in de nummers en de afstelling van de muziek. Als we ons zelf comfortabel voelen bij onze muziek dan vind ik het ook comfortabel genoeg om dat op het podium te doen. De energie zit er bij ons altijd in – no matter what –  als er maar één man staat of honderd. Dat zit wel goed. Alleen, ik wil me puur concentreren op het overbrengen van onze nummers en dat is iets waar je aan moet werken. Dat kun je niet instuderen, dat moet je blijven spelen, blijven spelen, blijven spelen en veel optreden.

Ik zag jullie performance, vol zelfvertrouwen, puntige rock. Dat staat als een huis. Heeft Morning Dawn de Band Battle nodig?
Zeker, ik vind de Bossche Band Battle iets is van onze thuisbasis, wat van Den Bosch is. Dit is eigenlijk wat je roots zijn. Bossche Battle is top om aan mee te doen.

Hoe zou ik de muziek van Morning Dawn moeten omschrijven?
Het is alternatieve rock maar met invloeden uit nineties.

Een beetje punk
Ja, dat is nog van de vroegere Morning Dawn. We hebben een nummer, Timemachine, gespeeld uit die tijd. Dat was het eerste nummer dat we vanavond speelden. We dachten, we zitten nu toch in Den Bosch en dit nummer spelen we eigenlijk nooit meer. Laten we het weer een keertje doen.


Kopfoto: Casper Menting

Koudijs schudt op zijn grondvesten

LooD zware gitaarriffs en de jams van Rrrags

Onder de noemer “Koudijs Rocks” stonden hier op zaterdag 24 maart twee rockbands met Osse roots op de planken. En ondanks het feit dat beide bands nog niet zo lang bestaan, hebben ze toch al een aardige aanhang weten te mobiliseren, grotendeels uit Oss. Dat is dan weer niet zo vreemd, want in beide bands zitten ervaren muzikanten die hun sporen al verdiend hebben in diverse andere bands. Zo bestaat Rrrags uit leden van onder andere Bliksem, The Devil’s Blood en Astrosoniq. LooD heeft muzikanten in de gelederen die in een vorig leven gespeeld hebben in Zeus, Rattlesnake Shake, Goom en ook Astrosoniq.

Rrrags ontspoort heerlijk
Rrrags mag de avond openen. Dat doen ze zonder aankondiging. Een instrumentale jam, zo lijkt het, is hun eerste wapenfeit. Er staan drie microfoons klaar, dus ben ik benieuwd wie de lead vocals voor zijn rekening gaat nemen. In het tweede nummer wordt duidelijk dat het de drummer is die zingt. Nou ben ik meestal niet zo van de zingende drummers omdat door al die activiteiten de zang een beetje bijzaak lijkt. Maar man, man, wat een prachtige stem heeft deze vent. En loepzuiver!

De muziek, die naar mijn mening het best is te omschrijven als Southern Rock met veel jaren zeventig invloeden, bevat veel instrumentale, jam-achtige passages, waarbij de drummer en gitarist een mooie interactie hebben. Met als absoluut hoogtepunt halverwege de set als de break van een nummer op een heerlijke manier ontspoort en je meezuigt in het virtuoze samenspel van de mannen. Naast de drummer die veelvuldig gebruik maakt van alle bekkens en trommels van zijn drumstel, valt de vingervlugge gitarist op met zijn mooie Gibson, die ook een paar nummers meezingt. Rechts op het podium staat de coole langharige bassist strak te spelen. Niks wijst erop dat deze mannen pas sinds september samen zijn.

Bottleneck
Na een stuk of zeven eigen nummers spelen ze als laatste een cover. Hoor ik daar Just Got Paid van Joe Bonamassa? (Het blijkt het nummer Into The Sun te zijn van Grand Funk Railroad, volgens de informatie van Rob Martin van Rrrags, waarvoor dank). Opvallend moment tijdens dit nummer is dat de gitarist de microfoonstandaard als bottleneck gebruikt.
Het debuutalbum is inmiddels klaar voor de persing en als ze in dit tempo doorgaan dan kan een tweede album niet lang uitblijven. Maar het is in ieder geval een live sensatie, dus ga ze zien als je de kans krijgt, in het Stroomhuis in Eindhoven bijvoorbeeld op 13 april, of tijdens het Roadburn Festival in Tilburg op 19 april.

LooD zware gitaarriffs
Dan is het tijd voor de stevig groovende gitaarrock van LooD. “We are the undertaker” klinkt het en dan weten de fans in de zaal genoeg. Het nummer Nightcrawlers is ingezet door de zangers/gitaristen Erik en Eugene, waarbij de zang van Erik, die de meeste nummers schrijft, het meest karakteristiek is.

Deze diashow vereist JavaScript.

Tijdreis
Dan volgt het nummer Alienation van de EP Not Even Close, waarbij ik weer even het gevoel heb terug in de jaren negentig te zijn bij een concert van Alice In Chains, als ik mijn ogen dicht zou doen. En dat zit hem dan in de samenzang, de zware gitaarriffs, de bas met distortion en de stuwende drums.
Burn The Past is een lekker uptempo nummer met metalriffs die tijdens de break even terugzakt in tempo om er daarna weer vol in te knallen. De band geniet zichtbaar. Vooral gitarist Eugene springt en zwaait wild met zijn lange haren in het rond.

Human
Alle zeven nummers van de twee EP’s die op Spotify staan, worden gespeeld vanavond. Dat is nog niet zoveel eigen werk dus, vandaar dat een cover in de set ook niet vreemd is. Het is wel een opmerkelijke keuze, Human van Rag ’n Bone Man. Maar als je er dan op deze manier je eigen rockversie van maakt, blijkt het een goede keuze te zijn geweest. Het publiek reageert er goed op en zingt lekker mee. Niet alleen bij deze cover trouwens, het publiek lijkt hun eigen werk ook goed te kennen, want er wordt veel meegezongen.

Slepend refrein
Met Renegade en Riding The Universe wordt de set dan afgesloten. In het slepende refrein van het laatste nummer worden de gitaren net even wat dikker aangezet en komen de stemmen mooi samen. En weer waan ik me in het decennium waar de hoogtijdagen van de gitaarrock zich afspeelden. En dat is niet erg, dat smaakt juist naar meer. Dus kom maar op met wat nieuw werk, dat ongetwijfeld op de plank ligt en dan ben ik een volgende keer er weer bij. Voor degene die ze op korte termijn nog willen zien, kan dat in ieder geval op 10 mei in café Lollipop in Oss. Verder speelt LooD ook op Streetrock, 8 juli in Bakel.

Foto’s: Casper Menting

Edoardo Liberati Hammond Trio verandert Koudijs in jazzbar

Jazz met een vleugje funk in sfeervol Koudijs

Elke eerste zaterdag van de maand krijg je in Koudijs Kafé gratis jazz bij je drankje. Zo ook op zaterdag 3 maart, toen het Edoardo Liberati Hammond Trio optrad. Een combinatie van klassieke jazznummers en eigen werk, mét een hammondorgel.

Sinds november organiseert Koudijs maandelijks Koudijs Jazz, waarbij vaak jonge, talentvolle jazzartiesten worden uitgenodigd. Dit keer stond het Edoardo Liberati Hammond Trio in het café. Het was de eerste keer dat deze muzikanten in deze samenstelling speelden, al merkte je daar tijdens het optreden weinig van.

Edoardo Liberati Hammond Trio verandert Koudijs in jazzbar
Hammondorgel

De naamgever van het trio, Edoardo Liberati, is een getalenteerde Italiaanse jazzgitarist die in Rotterdam aan het conservatorium studeert. Zijn gitaarspel is bijna fascinerend: het is soms moeilijk te geloven dat zulke rijke melodieën uit één gitaar komen. Daarnaast zorgt het hammondorgel voor een vleugje funk en geeft de drummer subtiele tempowisselingen aan. Het maakt een gelaagd geheel.

Het geeft Koudijs een beetje de sfeer van een rokerige Amerikaanse jazzbar. Het haardvuur staat aan, de jazz komt boven wat geroezemoes uit, alleen de sigarenrook moet je er zelf bij verzinnen. Het mooie aan de muziek van het Edoardo Liberati Hammond Trio is dat het zowel de jazzliefhebber als degene die wat livemuziek bij zijn biertje wil kan bekoren.

Foto’s: Casper Menting

Rauwkost wil vanaf de bodem verbinden

Uitdagend festival maakt ruim baan voor jongeren

De gemeente Den Bosch mist een breed en uitdagend festival speciaal gericht op jonge mensen. Het Rauwkost festival wil en kan die lading geven die jongeren aantrekt. Niet top-down maar bottom-up, vanaf de bodem.

Over Rauwkost

Rauwkost is een muziek- en kunstenfestival dat zich richt op jonge makers, jonge organisatoren en een jong publiek. Het festival wil een bijdrage leveren aan het muziek- en kunstklimaat in geheel Den Bosch en jongeren de kans geven om zich te laten zien en horen in projecten die voortkomen uit hun eigen belevingswereld en deze te plaatsen in een hoogwaardig professioneel kader, zodat de een de ander kan inspireren.

Het publiek komt in aanraking met zo divers mogelijke vormen van muziek en beeldende kunst in zowel actieve als passieve zin door middel van workshops, showcases, doe ’t zelf activiteiten, concerten, presentaties, feestjes enzovoorts. Zoveel mogelijk kunst en muziek maken, zien en horen, waarbij verrassing, verwondering en verbroedering centraal staan.

Het festival vindt plaats op zaterdag 27 januari 2018 in de nieuwe culturele hotspot aan de kop van de wijk ‘t Zand en duurt van ‘s-morgens 12.00 tot de volgende ochtend 04.00 uur. Voor deze gelegenheid krijgen zowel Jong Actief als Skatehal een ontheffing om tot 04.00 uur door te gaan. De andere locaties hebben al zo’n vergunning.

De Kop van ‘t Zand
Rauwkost festival meeting in de HangOp van Willem Twee poppodium - ©ronald_rijken
Koninkrijk van Muziek met rechts Bing Berendsen

De Kop van ‘t Zand is als gebied heel erg geschikt voor jongerencultuur. Het terrein moet echter nog geladen worden als avontuurlijke culturele hotspot voor jonge cultuurliefhebbers. Het gebied is als dusdanig zeer interessant voor jongeren en studenten.
Een uitdagend festival in het laatste echt rauwe gedeelte van Den Bosch kan die lading aan het gebied geven en bovendien heel veel nieuw en jong publiek kennis laten maken met De Kop van ‘t Zand en zijn aanbod. Daarom wordt bewust heel het gebied erbij betrokken. Ook de rauwe plekken die geen reguliere activiteiten ontplooien.
Zo worden de partijen uit het gebied verbonden en bovendien zijn ze allemaal nodig om tot een mooi geheel te komen. Elke plek heeft haar eigen kwaliteiten en kan tegelijkertijd bijdragen én profiteren van dezelfde paraplu die Rauwkost heet.

Aanvulling op het festival aanbod
Rauwkost festival meeting in de HangOp van Willem Twee poppodium - ©ronald_rijken
Marjoes Corsten van Solos

Den Bosch kent veel festivals, al staan we in het rijtje van festivalsteden nog lang niet bovenaan. Of je dat moet willen, is een andere zaak. We hebben in ieder geval genoeg meer elitaire festivals zoals Bosch500, het Vocalisten Concours, November Music en Jazz in Duketown, of juist de wat plattere festiviteiten zoals het festival van het Levenslied, Barbershop festival en Oeteldonk. Er ontbreekt echter een kunstenfestival dat beter aansluit bij jonge mensen. Genres in Urban Arts en popmuziek zijn slecht vertegenwoordigd.

Rauwkost maakt ruim baan voor subculturen, diversiteit, kunst, experiment en samenwerking. Een festival vol verrassingen, experimenten waardoor je soms op het verkeerde been wordt gezet, maar ook waar je je onderdeel voelt van een actuele gemeenschap en je tegelijkertijd bijdraagt aan diezelfde gemeenschap.

Coördinator en initiatiefnemer van Rauwkost is Noël Josemans. De foto’s zijn gemaakt tijdens een bijeenkomst van de deelnemende organisaties zoals Willem Twee poppodium, Solos, Van Aken in het Werkwarenhuis, Bossche Brouwers, Koudijs Kafé, Verkadefabriek, Koninkrijk van Muziek, Jong Actief, Duketown Rebel, Skatehal e.a.

Verrassende voorronde Bossche Band Battle 2017

Bands uit diverse stromingen dingen mee muziekprijs

De sfeer in het Koudijs Kafé op zaterdag 18 november is erg goed. Zo koud is het niet, want de ruimte wordt verwarmd en verlicht door een kachel met echt brandend vuur. Samen met het feit dat de ruimte goed gevuld is met een diversiteit aan mensen, is de sfeer top voor een laatste voorronde van Bossche Band Battle 2017 georganiseerd door Studio Cube.

Gildor
De eerste band wordt enthousiast aangekondigd door Hugo den Hartog en Gildor begint te spelen. Tijdens hun debuut onder de rivieren spelen zij hun rustige desert blues met pyschedelische randjes. Voor mij zijn de nummers fijn om naar te luisteren en er wordt strak gespeeld. De instrumentale stukken in de nummers zijn voor mij soms wat aan de lange kant, ook al vind ik de solo’s wel fijn.

Deze diashow vereist JavaScript.

Impulse
De volgende band die klaarstaat is Impulse. Zij hebben al een album af en werken momenteel aan een tweede. Het is een zeskoppige band, die ook nog via een laptop een orkestbandje afspeelt. Geluid is er genoeg, en beweging op het podium ook. Voor mij ontbreekt de afwisseling in de set. Er wordt veelal op één tempo gespeeld, dat wel lekker kan klinken moet ik zeggen. Halverwege de set ben ik toch meegenomen in de energie van de band.

Clint Eastbird
Voor Clint Eastbird is dit een thuiswedstrijd. Deze vijf heren komen uit Den Bosch en hebben onlangs hun EP release in P79 gehouden. Ook de clip van Ships is al op YouTube te zien. De set is erg energiek. Ook met een rustig emotioneel nummer wordt door een geweldige gitaarsolo een hoogtepunt van de avond bereikt. De zanger heeft niet alleen een eigen stijl van zingen die dromerig is, maar ook eigen podium moves waarmee hij door het publiek rent en springt.

Verrassende voorronde Bossche Band Battle 2017 - ©aya dupont
Clint Eastbird

Johnny Jester
De Tilburgse band Johnny Jester heeft duidelijk zin om het publiek te komen vermaken. Voor mij zijn de eerste twee nummers een klein beetje cliché, omdat ze allebei lange ‘Ooooooh’ uithalen bevatten. Dit neemt niet weg dat de sound inclusief de zang erg lekker klinkt. Ik zou het rauwe pop/rock noemen waar je energie van krijgt. Er wordt erg zuiver gespeeld, wat getuigt van goede live ervaring.

Instant Matter
Last, but definitely not least, staat Instant Matter klaar om te spelen. Vooral aan de zangeres is te zien dat de band er veel zin in heeft. Persoonlijk vind ik dat Instant Matter er qua stijl en sound het meest uit springt, misschien samen met Clint. Instant Matter bestaat duidelijk uit ervaren muzikanten. Hoe zij hun instrumenten gebruiken om spanningen op te bouwen is erg geniaal. Er worden dromerige sferen geschept, waardoor je in gedachten verzonken raakt. De bassist klopt razendsnel op zijn basgitaar om de trillende toon aan te houden die hij nodig heeft voor een psychedelisch stuk in het nummer. Zeker het nummer Slow Down, die ook met clip op YouTube staat, neemt me erg mee. Het is niet alleen muziek, maar ook verhaal en boodschap. Zelf vind ik dat een hele sterkte factor die in muziek kan zitten.

Verrassende voorronde Bossche Band Battle 2017 - ©aya dupont
Instant Matter

Ontknoping
Dat de vakjury het deze avond lastig heeft gehad is wel duidelijk. In willekeurige volgorde wordt door jurylid Anne van Damme bekendgemaakt welke bands doorzijn. Als eerst wordt Johnny Jester genoemd. Onder luid gejuich komen zij naar voren om het ticket naar de halve finale op te halen. Clint Eastbird is de volgende band die een ticket in ontvangst mag nemen. Wat mooi om te zien is, is dat de leden van Clint Eastbird in koor ‘Johnny, Johnny!’ zingen, zoals de leden van Johnny Jester ‘Clint! Clint!’ zingen. Zo wordt deze muzikale avond mooi afgesloten. Dat we wat van de finales mogen gaan verwachten is wel duidelijk. Om niet te vergeten: er worden ook nog twee wildcards uitgedeeld, verdeeld over alle voorrondes.

Foto’s: Aya Dupont