Kris Kras, Studi073

Kris Kras toont wat jongerenplatform doet bij Studi073

Avond cultureel hoppen door de gangen en zalen van Babel

Kris Kras is een onderdeel van iktoon en op deze warme zomeravond van 28 juni laten jongeren in Babel (Muzerije) zien wat zij zoal het afgelopen jaar of jaren geleerd hebben. Dat kan uiteenlopen van ballet, voordracht van gedichten, singer songwriter, bands of solo optreden achter een vleugel. Voor de naam Kris Kras is waarschijnlijk gekozen omdat al die optredens op diverse plekken van Babel plaatsvinden. Bezoekers hoppen kris kras door het gebouw, laten zich meenemen en telkens verrassen.

Kris Kras
Jonge pianiste, solo

Kris Kras – Studi073

Rond een uur of acht speelt de band Jack, Shag & de Vloeitjes in de Pleitzaal. KLANKGAT heeft in het artikel IkBand 2019 al de nodige aandacht gegeven aan deze band. Een hernieuwde kennismaking, hier bij Kris Kras. De band covert nummers op geheel eigen wijze. Prettig anarchistisch. De band kent een frontvrouw en frontman, wat een erg leuke dynamiek geeft.

Deze diashow vereist JavaScript.

Na afloop van Jack, Shag & de Vloeitjes stroomt de volle Pleitzaal meteen leeg want elders zou zomaar weer een optreden of act opgevoerd kunnen worden. Dat is dan ook zo. De zwarte vleugel midden op de centrale plek van Babel – in het horeca deel – wordt geopend en een jong meisje van zo’n 12 jaar gaat op de kruk zitten en trakteert de aanwezigen op heerlijke wijze met haar kundig spel.

Studi073
Piano recital

Dans
De laatste klanken van de piano recital zijn nog niet weggestorven of de volgende act van Kris Kras dient zich al weer aan. Ook deze keer wordt gebruikgemaakt van de zwarte vleugel. Een jonge ballerina vlijt zich neer op de vleugel en lijkt in slaap te vallen.

Kris Kras
Pas de deux met vleugel

Als de pianist met een tweede ballerina verschijnt, glijdt de eerste danseres van de vleugel en kan de dans beginnen. Soms elk solo maar de meeste tijd is het een pas de deux, traditioneel een dans van man en vrouw maar nu dus niet. Dat zijn de kleine verrassingen van Kris Kras. De dans verloopt niet altijd gestroomlijnd en soms zijn de bewegingen en draaiingen wat onvast. Het pleit in ieder geval in het voordeel van de ballerina’s dat ze de mogelijkheden die deze ruimte biedt, optimaal gebruiken. (zie foto).

Hofzaal – solisten

Studi073
Milan Brokken

In de Hofzaal heeft Kris Kras de solisten geprogrammeerd, de singer songwriters, de dichters en spoken word. Pal na het ballet begint daar ook het eerste optreden. Mensen spoeden zich de zaal in, niet in de laatste plaats om een zitplaats te bemachtigen. De eerste die het voetlicht betreedt, is de vijftienjarige Milan Brokken. Volgens KLANKGAT-redacteur Johan van Bommel, is Milan zeer talentvol en moeten we hem in de gaten houden. Johan is onder de indruk van de performance van Milan, ondanks dat hij slechts twee nummers vertolkt. Wil je meer weten over Milan? Check zijn Instagram.

Kris Kras
Singer songwriter Milan

Sjaakbonenstaak
Na Milan treedt Eef van den Boom aka Sjaakbonenstaak aan die zich van meet af aan verontschuldigt. Zij heeft niets kunnen voorbereiden, omdat ze invalt voor iemand anders. Eef hoorde dat pas kort van tevoren. Ze leest voor uit aantekeningen die ze op haar smartphone heeft staan. Hoe modern. Het is een gedicht vol geestige woordspelingen zoals spelen met de uitdrukking ‘winst boeken’. Boeken hebben haar echter nooit iets opgebracht, nooit winst opgeleverd. Van dat soort dingen.

Kris Kras
Eef van den Boom aka Sjaakbonenstaak

Spelfout
De band Spelfout sluit deze Kris Kras avond af en het optreden verloopt naar alle tevredenheid. “Het was chill,” zei frontman Johan van Bommel. “De band heeft ook weer nieuwe fans gemaakt.”

IkBand

IkBand 2019 nieuwe bands treden voor het eerst op in P79

Het project IkBand bestaat al enkele jaren en elk jaar is het weer een succes.

IkBand 2019

Het project IkBand bestaat al enkele jaren, en elk jaar is het weer een succes.Jonge muzikanten, beginnend of al ervaren, delen vanavond het podium in Plein 79, kortweg P79. Sommige van hen, hebben nog nooit op een podium gestaan, of zelfs nog nooit met andere muzikanten samengespeeld, voordat zij meededen aan IkBand. Gedurende het project hebben zij dit jaar coaching gekregen van Anne van Damme, Frans de Visser en Mathijs Leeuwis. In een aantal maanden tijd is er binnen de muren van Babel (voorheen Muzerije) hard gewerkt in de repetitieruimtes, om vanaf de bodem te werken naar deze echte bandavond.

B4U

IkBand 2019
B4U

De band die de avond aftrapt heet B4U, en bevat de jongste deelneemster. Ze speelt akoestische gitaar, en dat meteen vijf nummers lang. De nummers waarvoor de band heeft gekozen zijn onder andere ‘Summer of 69’ van Bryan Adams en ‘Zombie’ van The Cranberries. Wat vooral opvalt is dat de zang erg zuiver is, de nummers lijken zelfs best veel op het origineel, mede doordat de bandleden samen ook strak spelen.

Pink Lemonade

Pink Lemonade
Pink Lemonade

Pink Lemonade mag als tweede. Gitariste Jaimy zegt: ‘We heten Pink Lemonade, en ja we zijn niet zo heel creatief want dit eerste nummer heet ook Pink Lemonade’. Maar juist deze band vind ik creatief, omdat zij niet voor de standaard covers kiezen. Ik heb dan ook moeten opzoeken dat het origineel van The Wombats is. Het tweede nummer heet Bear Claws en is van The Academic.

IkBand
Pink Lemonade geen standaard covers

Wel zijn er bij de band wat zenuwen te merken die eigenlijk niet nodig zijn, want het ging erg goed. Met name de zang was weer zeer prima.

Shudap!

IkBand 2019
Shudap! met Barbara

Deze band heeft haar naam te danken aan het feit dat er nogal veel gepraat werd tijdens de repetities. Zangeres Barbara opent sterk tijdens het eerste nummer I Love Rock ’n Roll van Joan Jett. Ook opvallend is de gitaarsound, die precies bij het nummer past. Daar is duidelijk over nagedacht en tilt de band naar een hoger niveau. Ook het geluid van de basgitaar klinkt lekker vol. De band staat goed en krijgt het publiek ook nog eens mee tijdens een klapmoment.

Tussendoor
Tussen de optredens door wordt er natuurlijk altijd even omgebouwd. Grote complimenten naar de coaches, want dit ging verrassend vlot. Ik sprak Roos Bertens even, de jongedame die het project IkBand ooit heeft bedacht tijdens haar stage bij Babel.

IkBand 2019
Shudap! klapmoment

“Ik ben zeker trots, het is altijd leuk om te zien wat voor succes het steeds weer is. En waar het vooral om gaat is de ervaring die deelnemers hier opdoen, en de kennis en de passie de ze kunnen delen door elkaar op deze manier te leren kennen. Het is ook heel tof om te zien dat sommige bands echt doorgaan, of weer nieuwe bands vormen of vrienden overhouden aan het project,” vertelt Roos.

Milan Brokken, toetsenist uit de eerste band B4U spreek ik ook even. Ik vraag hem naar wat hem het meeste is bijgebleven van het project, of waar hij het meeste van geleerd heeft. ‘Eigenlijk alles, gewoon alles. Het hele project’ is zijn antwoord na even nadenken.

Jack, Shag & de Vloeitjes

IkBand 2019
Jack, Shag & de Vloeitjes

Dan is de beurt aan de band met de origineelste naam. De basloopjes van bassist Tim zijn lekker uptempo en kloppen bij de muziek. Overigens speelt hij op een erg gaaf flying V model. Het gitaarwerk van de gitaristen klinkt er ook goed bij. Het doet me denken aan 90’s high school rock. De band kent een frontvrouw en frontman, wat een erg leuke dynamiek geeft.

IkBand
Jack, Shag & de Vloeitjes

Tijdens het nummer Lonely Boy van Black Keys hebben ze ook ingestudeerd dat ze samen een hartje vormen met de handen zie ze vrij hebben. Dit samen met de overtuiging waarmee de instrumenten bespeeld worden, zorgt voor een goede podiumpresentatie. Jonah, die gewoonlijk bij Spelfout drumt, kan in deze band ook erg goed overweg met gitaar. Tussen hem en Tim de bassist is er ook een goede interactie te zien.

IkBand 2019
Jonah Kuiters (r) van Spelfout

Ook deze band krijgt het publiek aan het klappen op de muziek. Blink 182’s What’s My Age Again? is een goede keuze van de band. Ze spelen het zelf ook met veel plezier. Daarna komen ze met goede verrassingselementen. Nadat het even lijkt of ze Whole Lotta Love gaan spelen, verandert het nummer toch in Girl van Anouk. Maar het verandert weer, ditmaal in Black Sabbath’s Paranoid en daarna nog eens in Seven Nation Army. Mede hierdoor springt deze band er (naar mijn mening) aardig bovenuit.

One Spring Afternoon

IkBand 2019
One Spring Afternoon

Zoals de bandnaam al een beetje doet vermoeden, wordt er vanaf het podium brave, vredige muziek ten hore gebracht. Het begint kundig, instrumentaal, en neigt wat naar jazz. Mede daardoor, en doordat er drie zangeressen op het podium staan, is ook deze band anders dan andere bands.

Het geluid van deze band is erg verfrissend en klinkt goed. Het eerste nummer lijkt wat abrupt te eindigen, maar het stoort zeker niet. Voor het tweede nummer gaat Ryan’s gitaar op zijn rug, en neemt hij plaats achter de toetsen. Ook dit houdt het optreden afwisselend.

IkBand
Catchy zanglijnen

Het derde nummer heet Meaningless Necessities en is een zelfgeschreven nummer. Hier kom ik na het optreden pas achter, maar ik vind het sowieso het sterkste nummer van de hele avond. De drie zangeressen zingen tijdens dit nummer erg mooi in harmonie samen en geven een vol geluid.

IkBand 2019
One Spring Afternoon

Ook de melodie van de zanglijn is best catchy en nodigt je uit om mee te zingen als je de tekst zou kennen. Een nummer naspelen is al knap, maar zelf een nummer schrijven én daarmee optreden in korte tijd, vraagt veel inspanning en lef. Deze band mag daarom ook zeer trots zijn.

Duketown Alley Cats

IkBand
Duketown Alley Cats

De avond wordt afgesloten door Duketown Alley Cats. Deze band heeft al een aantal optredens achter de rug, en dat kan je ook horen. Los van elkaar zijn de bandleden erg kundig op hun instrumenten, maar ook het samenspel verloopt goed. Na Message In A Bottle van the Police is Tengo La Camisa Negra het volgende lied, dat door Frederique volledig in het Spaans wordt gezongen, erg knap.

IkBand
Tengo La Camisa Negra

Het gitaarwerk van Sebastiaan is veruit van hoog niveau. Hij gebruikt veel technieken als pinched harmonics en gebruikt ook de feedback van de versterker om extra geluid te krijgen.
Tijdens het veel te bekende Shape Of You zijn de drumfills van Manuel erg strak en krachtig. Hij weet goed op te bouwen én er ook echt voor te gaan. Ook tijdens Radioactive en Beat It is dit zeker merkbaar. De energie van bassist Tijn is aanstekelijk. Hij beweegt goed op de muziek dat ook zeker bijdraagt aan dat deze band een goede performance aflevert. Het publiek roept zelfs om een toegift, ze willen Zombie nog horen. Die spelen ze nog en daarna is deze avond vol live muziek dan echt tot een einde gekomen.

Deze diashow vereist JavaScript.

Alle mensen die hebben mee geholpen aan het project worden nog bedankt, en een geslaagde avond wordt afgesloten. Als je beginnend of gevorderd muzikant bent, en wil groeien in muziek, ervaringen wil opdoen , nieuwe mensen wil leren kennen en wil optreden, dan is het IkBand project zeker de moeite waard om aan deel te nemen. Voor meer informatie kun je naar www.muzerije.nl gaan of de facebookpagina van Studi073 en/of IkBand in de gaten houden.


Fotografie:
Casper Menting
www.filmingdesigner.nl
ww.instagram.com/filmingdesigner

Poetry Out Loud

Poetry Out Loud 4 jonge schrijftalenten

Een avond vol poëzie, zelfgeschreven teksten met live-muziek

Poetry Out Loud is een avond eigen werk voordragen van en door jonge schrijvers en dichters met live muziek. Babs Post organiseert deze avond in samenwerking met jongerenplatform Studi073 van Muzerije. Poetry Out Loud is woensdag 31 oktober in het Mariapaviljoen. Ik sprak Babs maandagavond 29 oktober tijdens een crewmeeting van Studi073 in Muzerije.

Poetry Out Loud
Poetry Out Loud 4

KLANKGAT: Voor hen die het nog niet weten, wat is Poetry Out Loud?
Babs Post: Poetry Out Loud is ontstaan tijdens een crewmeeting, hier bij Studi073. Het idee is ontstaan omdat ik zelf schrijf. En toen dacht ik, er zijn vast meer jongeren die schrijven in Den Bosch, ‘waarom doen we daar niet iets mee?’ Toen bedacht ik me, ‘waarom kunnen niet jongeren laten optreden in combinatie met jazzmuziek?’ Ik wilde het echt klein houden, omdat het voor beginnende schrijvers is. Dus die mensen hebben vrijwel nooit hun teksten laten horen en dat is ontzettend spannend en daarom wilde ik het in een kleine setting doen, zodat het voor iedereen leuk blijft. Gewoon een gezellig sfeertje maken in combinatie met live-muziek want een hele avond luisteren is ook niet fijn.

De voertaal bij Poetry Out Loud is het Nederlands?
Ja.
Dat is een voorwaarde?
Nee, want we hebben tot nu toe alleen het Nederlands gehad. De sprekers die ik nu krijg, willen het ook in het Engels.

Babs Post begon in juni 2016 met Poetry Out Loud.  De tekst- en dichtavond wordt twee per seizoen gehouden met uitzondering van een schooljaar. Toen werd het één keer georganiseerd. Woensdag 31 oktober is het de vierde keer dat deze avond vol tekst en poëzie zich aan het publiek presenteert.

Poetry Out Loud
Babs Post

Wat is jouw motivatie, jouw drive om aan Poetry Out Loud te beginnen?
Omdat ik het belangrijk vind dat jonge sprekers ook een podium krijgen. Als je dichtavonden ziet dan heb je vooral de oudere garde, terwijl dat helemaal niet zo hoeft te zijn. Er zijn genoeg jonge schrijvers die ook hun stem willen laten horen. Ík bied ze een podium aan.

Heb je goede response gekregen voor aanstaande woensdag? Heb je genoeg deelnemers die Poetry Out Loud kunnen vullen?
Ja, we hebben op dit moment acht deelnemers inmiddels en ik wil ook niet al te groot want ik had bij de tweede editie dat het allemaal uit de hand liep, wat zonde is want dan luister je langer dan de bedoeling is en dat wordt het langdradig. Ik heb met acht mensen een mooi aantal.

En dan komt er nog een band, Manatee geheten?
Manatee is een cover band uit Nijmegen. Mijn neef speelt daarin. Ik heb hem gevraagd. Hij gaat voornamelijk akoestisch spelen, want ik wilde ook geen harde muziek er doorheen knallen. Het idee is dat Manatee naast het spelen van liedjes ook improviseert met de deelnemers zodat die achtergrondmuziek hebben bij hun stuk.

Een soort live sessie.
Ja, om het wat mooier te maken. Om er een act van te maken. Je kunt er ook voor kiezen om je meteen al te laten begeleiden met muziek. Het is wat de dichter kiest.


Poetry Out Loud wordt woensdag 31 oktober in het Mariapaviljoen gehouden. De inloop is om 19.30 uur en de avond start om 20.00 uur. De toegang is geheel gratis.

 

Jacco Wijnia ziet muzikale verhalen

Ieder mens is muzikaal maar iedereen heeft een andere ingangshoek om bij zijn muzikaliteit te komen

Jacco Wijnia is componist, instrumentalist, docent en ondernemer. Maar eigenlijk ziet hij het niet als losse elementen: Het zijn rollen die elkaar versterken. In dit interview kom je meer te weten over zijn achtergrond en zijn kijk op muziek.

Jacco Wijnia ziet muzikale verhalen

De keuze om musicus te worden is voor componist/pianist Jacco Wijnia niet zo vanzelfsprekend als het lijkt. Hij deed extreem veel aan sport op de middelbare school. Wel zeven dagen in de week, dus een carrière in de sport had er in kunnen zitten. Of mogelijk had hij wetenschapper of onderzoeker kunnen worden. Hij vindt namelijk veel dingen leuk. “Er hoeft maar iets te zijn waar meer achter zit of ik ben al geïnteresseerd. Bijna alles kan ik boeiend vinden.” Ondertussen draait het hele leven van Jacco Wijnia nu om muziek. Een interview van een musicus en docent die op integere wijze omgaat met zijn passie en zijn leerlingen.

Jacco Wijnia ziet verhalen in muziek
Jacco Wijnia

KLANKGAT: Kun je bij benadering vertellen op welk punt van je leven jij de keuze maakte voor muziek en bijvoorbeeld niet voor wetenschappelijk onderzoek?
Jacco Wijnia: Op de basis en middelbare school deed ik wel wat aan muziek. Ik speelde zelf nummers na. Ik was een jaar of dertien, toen ik in kerken begon te spelen. Kerken hebben altijd muzikanten nodig om de diensten te begeleiden. Ik speelde veel en kreeg altijd wel een aanmoediging, bijvoorbeeld van een oud omaatje. Die aanmoedigingen maakten het al snel de moeite waard en als je veel speelt dan kom je gewoonweg verder. Ik kreeg de kans om dingen uit te proberen en mij te verdiepen in muziek. Op een gegeven moment werd muziek een uitdaging.

Waar zat die uitdaging dan bijvoorbeeld in?
Op de middelbare school schreven muziekdocenten musicals. Ik vroeg hen of ik nummers voor die musicals mocht maken. Ook deed ik op school ook mee aan een project Compositie Voor Orkest, waar we muziek mochten uitschrijven dat gespeeld werd door een professioneel orkest. Dat was nieuw-klassiek, nieuwe dingen maken, de grenzen opzoeken. Mijn belangstelling voor de muziek groeide. Naast spelen in kerken, begon ik ook een band en schreef eigen werk, met progrock invloeden. Lange nummers met een verhaal en solo’s ertussen. We hebben allerlei dingen uitgeprobeerd, doen wat je denkt dat goed lijkt, op intuïtie.

Je hebt op de Rockacademie gezeten. Hoe was dat? Was er sprake van achterstand op je mede-studenten?
Toen ik me aanmeldde op de Rockacademie, vroegen ze naar mijn invloeden. Ik had me opgegeven voor songwriting en keys(toetsen). Of ik The Rolling Stones kende, werd me gevraagd. Ik had nog nooit van hun gehoord. Toen ik ook The Beatles niet kende gingen ze zich serieus zorgen maken. Dat geeft aan hoe extreem mijn situatie was. Maar na 2 jaar auditie mocht ik kon toch beginnen, met het voordeel van de twijfel.

Jacco Wijnia ziet verhalen in muziek
Jacco Wijnia in zijn studio

Door het veel spelen in kerken heb ik leren luisteren naar wat de mensen zingen, en hoe je ze het best ondersteunt. In de kerk moeten liederen goed klinken, clean. Als er een tekst langs kwam, zoiets als ‘Er Zit Iets Op De Loer’, dan zorgde ik ervoor dat dat in de muziek werd opgevangen. Zodat het verhaal versterkt werd. Ik zie mijzelf als een ondersteuning, in een dienende positie. Het hoeft niet per se boeiend te zijn, maar het moet wel kloppen. Omdat ik sowieso altijd met gehoor bezig was als ik speelde, was dat erg ontwikkeld. Goed, ik had duidelijk een achterstand qua algemene kennis, maar in hoe ik muziek benaderde was ik beter voorbereid. Ik hoor wat er gebeurt en dat vertaal ik dan naar wat ik ermee ga doen.

Hoe moet ik dat zien?
Ik kijk puur naar de muziek, naar wat er in zit. Als ik een nummer hoor dan denk ik ‘daar speelt ie dat loopje, die bassen daar en de harmonieën hier’. Dat kan ik allemaal snel een plek geven. Heel veel studenten van de Rockacademie hebben een stuk minder overzicht over een compositie. Ik heb dat vanzelf vanwege mijn jarenlange achtergrond hierin. Ik zoek binnen de muziek en de teksten welk verhaal ik kan overbrengen. Vooral de beleving in muziek boeit mij. Waar gaat het écht over. Wat is de kern van de boodschap. Moet ik het polijsten en strakker maken of eerder rauwer, Lo-Fi [low fidelity, wat betekent: lagere kwaliteit dan technisch haalbaar is, red.].

Ja, dat Lo-Fi belicht je apart op jouw website
Lo-Fi is een keuze. Als alle elementen met elkaar overeenkomen – tekst, harmonie, sound, instrumenten, effect, locatie – als die allemaal kloppen dan heb je een supersterk en prachtig verhaal. Hetzelfde is dat met film: alle elementen moeten kloppen. Ieder niet kloppend onderdeel kan alles verpesten. Een mooie lijn in de muziek hoeft niet per definitie de beste keus te zijn. Zo’n lijn kan teveel aandacht trekken waardoor het geheel minder wordt beleefd. Dan zou je kunnen overwegen om een minder mooi geluid in te zetten, of noise bijvoorbeeld.

Componist en pianist Jacco Wijnia ziet verhalen in muziek
Music Mash Up mede-georganiseerd door MuzieklesDenBosch i.s.m. Muzerije

Jacco Wijnia houdt van optreden, want het delen van muziek, het live-gebeuren en het maken van nieuwe muziek ziet hij als cruciaal voor hoe hij erin zit. Hij speelt graag met verschillende muzikanten. Als hij een solo optreden heeft, is dat vaak als pianist, het instrument dat hij het meest compleet kan laten klinken. Als er zang bij komt kijken dan geeft hij de voorkeur aan gitaar die hij ook tijdens het schrijven van muziek gebruikt. In bands speelt hij graag de bas. Omdat je daarmee zowel richting als energie kan geven aan de band. Behalve zelfstandig musicus is Jacco ook docent.

Je maakt deel uit van MuzieklesDenBosch dat gevestigd is in het gebouw van Muzerije en je geeft les aan zowel jongeren als aan volwassenen. Vertel er ’s wat over.
MuzieklesDenBosch is muziekles zoals wij denken dat die het beste is voor de mens, voor de leerling. Ik ontmoette Jan van der Laar als docent bij de auditie coaching Rockacademie en zijn ideeën over muzieklessen sloten nauw aan bij die van mij. Wij namen het initiatief om MuzieklesDenBosch op te richten en zijn nu met z’n dertienen.

En hoe zien jullie lessen er dan uit?
We gaan bij onze lessen altijd uit van de leerling. Wij geven leerlingen 40 minuten les. Die 40 minuten zorgen ervoor dat wij kunnen ingaan op de interesse en het niveau van de leerling. Welke muziekstijl past bij een leerling? Als iemand van rock ’n roll houdt dan zet ik een nummer op en hoor ik welke partijen hij kan meespelen, ongeacht zijn niveau. En er is altijd wel een element die ik geschikt kan maken voor een leerling om mee te spelen.

Jacco Wijnia ziet verhalen in muziek
Jacco Wijnia begeleidt pupillen tijdens Music Mash Up

Vervolgens leg ik de leerling, nadat die het gespeeld heeft, uit hoe het werkt. Bijvoorbeeld welk akkoord of toonladder hij heeft gespeeld. En zo leert hij beter en sneller vanuit zijn favoriete muziek dan alleen uit een boekje. Het is een heel andere belevingswaarde en daardoor onthoudt-ie het veel sneller. Muziek maken zo tof mogelijk maken, is ons uitgangspunt.
Iedereen is muzikaal, maar iedereen heeft ook een andere ingangshoek. Het is aan iedere docent om die invalshoek op eigen wijze te vinden en ermee om te gaan. Ik kan helpen en sturen, maar laat de leerling zelf ontdekken hoe dingen werken … en ook hoe ze niet werken. Met als einddoel dat een leerling zich tot zelfstandig muzikant ontwikkelt, die zijn eigen keuzes kan maken. Zodat de muziek een uiting wordt van precies dát wat een leerling in zich heeft, of dat wat hij/zij graag wil vertellen aan de luisteraar.


Nieuws. In het nieuwe jaar zijn er naast de privélessen nu ook groepsworkshops (gitaar, zang, ukulele) die zowel het samenspelen als leuk element hebben als een stuk toegankelijker budget. Zie ook de website van MuzieklesDenBosch.

Muzerije Music Mash Up sluit seizoen af

Een intiem en chill feestje van huisgenoten van Muzerije in een grote muzikale speeltuin

Zondagmiddag 1 juli is het tropisch warm in de binnenstad van Den Bosch. Je verwacht dat het centrum er uitgestorven bij ligt, iedereen verkoeling zoekt bij grote plassen, naar zee is vertrokken en de koopzondag eens een keertje overslaat. Het tegendeel is waar. Het is behoorlijk druk in de stad. Op de Parade is een voorproefje bezig van het WK Handboogschieten dat volgend jaar in Den Bosch wordt gehouden en elders in de binnenstad worden rommelmarkten gehouden. Genoeg volk dus op de been met overal volle terrasjes beschut onder grote parasols.

Om 12.00 uur is de Muzerije Music Mash Up van start gegaan, bedoeld voor alle mensen met een brede muzikale interesse en nieuwsgierig zijn naar wat Muzerije zoal te bieden heeft.  En ook hier is veel aanloop, temeer omdat kinderen aan hun familieleden live kunnen laten zien wat ze dit afgelopen seizoen allemaal geleerd hebben.

Muzerije Music Mash Up sluit seizoen af
Jacco Wijnia

Jacco Wijnia, docent bij MuzieklesDenBosch verwoordt het zo: “Alle aanbieders van muziekeducatie in Den Bosch nodigen mensen op zondag 1 juli uit om te genieten van muziek en ook om zelf muziek te maken. Er zijn jams, er zijn workshops. Zo’n stuk of acht partijen organiseren los van elkaar elk hun programma zoals Rhythm and Progress drumschool & percussieworkshops van Erik Hanegraaf, het koor Behoorlijk Bekoorlijk en nog veel meer. En dat is het leuke, die hele samenwerking en vooral, wij staan allemaal samen voor hetzelfde. Wij willen dat mensen in Den Bosch muziek kunnen beleven, daarvan kunnen genieten en leerlingen kunnen groeien. Het is een hele leuke club hier bij Muzerije en we weten dat we samen hele mooie dingen kunnen organiseren.”

Deze diashow vereist JavaScript.

Twee medewerkers van Muzerije – Ilona van den Koedijk en Barbara van Spaandonk – maken even wat tijd vrij om KLANKGAT te woord te staan.

KLANKGAT: Muzerije Music Mash Up, is het nieuw? Vertel ’s er wat over.
Ilona van den Koedijk: Wel, we hebben vandaag de Music Mash Up. Dat betekent eigenlijk dat iedereen die bij ons muzieklessen geeft of met muziek bezig is, dat vandaag laat zien. We hebben verschillende huisgenoten die een heel programma hebben samengesteld: presentaties van leerlingen, open lessen, workshops, voorstellingen. En het is voor iedereen open om te komen kijken.

Wat zijn huisgenoten?
Barbara van Spaandonk: Huisgenoten zijn mensen die ook in Muzerije zitten en samen maken wij gebruik van dit gemeenschappelijk pand en van de faciliteiten die hier aanwezig zijn. De huisgenoten huren hier ruimte en dat kan een muziekruimte zijn waar ze drum-, zang- of gitaarles geven. Of theaterlessen, zo breed als je het maar kan bedenken.

Hoe breed is het programma van vandaag?
Ilona: Nou, we hebben daarnet een theatervoorstelling van The Dukes gehad en muziek uit de Middeleeuwen gericht op ouderen. Maar we hebben ook voorstellingen van drums en percussie en jonge leerlingen van MuzieklesDenBosch. Voor iedereen wat wils, echt presentaties maar ook jammen…
Barbara: …lezingen en mensen kunnen zelf wat proberen. We hebben ook het koor Behoorlijk Bekoorlijk binnen gehad. Die heeft vandaag geopend, dat was erg leuk. We hebben presentaties van kinderen gehad hier in het Atrium en er was ook nog een rap workshop.

Muzerije Music Mash Up sluit seizoen af
Max Vissers speelt i giorni van Ludovico Einaudi

Worden jongeren hier dusdanig begeleid dat ze zich bij een conservatorium kunnen aanmelden? Ik zag daarnet een jongen, Max Vissers, aan de vleugel spelen en ben erg onder de indruk van zijn niveau.
Ilona: Zeker, zeker. Zie dit als een soort vooropleiding. Ik weet toevallig welke jongen jij bedoelt. Die komt hier heel vaak oefenen op de vleugel, omdat hij het zo fijn vindt om daar op te spelen. Dat is eigenlijk een mooie combinatie. Hij krijgt bij MuzieklesDenBosch de skills om te groeien van onder meer Jacco Wijnia, een van de muziekdocenten en wij bieden gratis oefenruimte aan in het Atrium waar hij op de vleugel kan spelen.

Is de Mash Up eigenlijk een afsluiting van het seizoen?
Ilona: Ja. Je merkt dat iedereen een jaar, een half jaar ergens naar toe werkt en het erg leuk vindt om aan elkaar te laten zien van ‘wat heb ik dit jaar gedaan’. Vandaag zijn daar de presentaties van.

Is de Muzerije dan de hele zomer gesloten?
Barbara: Nou nee, het is niet gesloten. Voor het publiek is het gewoon open, maar lessen worden niet gegeven. Wij zijn wel open voor de horeca en repetitieruimtes. Er kunnen wat workshops zijn, maar het merendeel van de lessen stopt in de zomer. Eind augustus opent een aantal huisgenoten hun ruimtes weer en begin september start het cursusseizoen van de Muzerije.

 

Amber Gomaa verbindt de Muzerije tijdens Popronde

Een echte muzikant die houdt van live optredens

Amber Gomaa, die na haar tijd als zangeres bij Jett Rebel voor zichzelf is begonnen, komt vanuit Amsterdam Den Bosch voorzien van haar muziek tijdens Popronde. Het podium, een mooi ingerichte Muzerije en zo’n 80 man staan klaar voor Amber Gomaa’s optreden. Tijdens de soundcheck straalt het plezier al van haar af.

Amber Gomaa verbindt de Muzerije tijdens Popronde

De opening van haar optreden gaat gepaard met de aanzet van langzame drums. Dan begint Amber met zang en later volgen er akkoorden op toetsen. Ambers outfit betreft een mooie blouse vol glitters met een sexy leren legging. De muziek luistert makkelijk weg en zet een dromerige sfeer neer met een fijne pop-factor. Na Ambers eerste lange uithaal is te merken dat het publiek onder de indruk is.

De band
De band bestaat uit een drummer, een gitarist, een toetsenist, en Amber zelf, die de vocals verzorgt, maar ook klaar zit achter de toetsen. Tijdens het nummer Girlfriend is te merken hoe goed de band op elkaar is ingespeeld. Los van het feit dat Amber goed kan zingen, is ze ook een sterke bandleider. De bandleden hebben hun ogen continu op Amber of op elkaar, zodat ze ook tijdens de geïmproviseerde jamstukken precies weten wanneer welke overgang komt.

Ondertussen is het drukker geworden in de zaal en vermaakt zo’n 100 man zich uitstekend. De gitarist stond in mijn beleving wat zacht qua volume, maar dit kan de bedoeling zijn geweest. De toetsenist speelt een vette solo op zijn synthesizer die mijn aandacht grijpt. Later in de set valt de creativiteit van de drums me op. Bijna alleen de hi-hat wordt gebruik met erg vlugge tikjes, zo af en toe afgewisseld met zwaardere geluiden van de tonnen. Het past ook opmerkelijk goed bij het nummer.

Amber Gomaa verbindt de Muzerije tijdens Popronde - Marjolein Tap Studio MT
Amber Gomaa

Amber performt
Amber kan duidelijk performen. Tijdens het zingen straalt ze aanstekelijke energie uit en maakt bewegingen die aansluiten op de tekst. Het is fijn en volgbaar. Tijdens een lange hoge uithaal sta ik ervan versteld hoe mooi zang eigenlijk kan zijn. Zelf luister ik niet vaak aandachtig naar zangeressen, maar dat gebeurt nú. Het is alsof ze van zichzelf een instrument maakt, dat ze maar al te goed bespeelt.

Nummers met verhaal
Amber vertelt dat het nummer Valentine’s Street over haar fijne huis in Amsterdam gaat. Times Are Changing wordt sterk ingeleid met een praatje. ‘Het enige dat altijd hetzelfde blijft, is dat alles altijd verandert’ zegt Amber. ‘Als ik me wel eens klote voel, dan probeer ik daar altijd maar aan te denken’. Hier vind ik persoonlijk veel herkenning in. Het nummer zelf wordt ook sterk uitgevoerd, er zit veel opbouw in. Ook hoor ik een vet stuk van de gitarist, dat ik graag op iets meer volume had gehoord. Het applaus dat luider klinkt dan normaal, bewijst voor mij dat er een soort verbondenheid is door het nummer.

Laatste nummer

Het laatste nummer heeft een erg vette gitaarlijn. Het zit tussen funk, rock en pop in. Het is niet alleen dansbaar, er wordt hier en daar ook echt gedanst. Amber houdt een welgemeend praatje waarin ze iedereen bedankt, terwijl op de achtergrond de instrumenten nog even doorgaan. Het was een zeer goed optreden, waarbij verschillende elementen die ik in muziek waardeer voorbij kwamen: instrumentale kundigheid, verhaal, herkenning, dansbaarheid, performance en verbinding.

Amber Gomaa verbindt de Muzerije tijdens Popronde - ©ronaldrijken
Amber Gomaa Times Are Changing

Achteraf
Die verbinding is na het optreden goed te merken ook. Ik kom veel mede Jett Rebel fans tegen waarmee ik bijpraat. Ook met Amber kan ik fijn praten over het optreden en haar muziekcarrière. Dat dit in de Muzerije plaatsvindt, is voor mij extra leuk. Het is een plek waar ik wekelijks erg graag kom maar dan in normale setting. Al snel is het me duidelijk hoe hard Amber werkt en hoe leuk ze live optreden vindt: een echte muzikant.

Foto’s: Ronald Rijken (KLANKGAT) en Marjolein Tap (Studio MT)

The Howlin' galmt door Popronde Den Bosch

The Howlin’ galmt door Popronde Den Bosch

Aardse powersoul van een rockband

De soundcheck van The Howlin’ in de Muzerije duurt kort. De band heeft gelukkig niet veel tijd nodig. De akoestiek in de zaal is matig tot soms slecht. Er zingt een galm rond die van alle kanten maar vooral vanaf het plafond recht op je afkomt. Dat stoort mij bij het slotnummer van de groep Dandelion. Ik kan dat nummer nog net meepikken. The Howlin’ staat bij Popronde Den Bosch na Dandelion geprogrammeerd en is de band waar ik voor kom.

Deze diashow vereist JavaScript.

Alternative & hip hop
The Howlin’ uit Amsterdam bestaat eigenlijk uit zes leden, maar deze avond traden alleen Joel Gaerthe (vocal), Nick Kroes (gitaar), Bill Mookhoek (bas) en Isai Reiziger op de drums aan. Een duidelijke reden voor de afwezigheid van Tess Gaerthe (backing vocal) en Joel Dieleman op de toetsen werd niet gegeven door frontman Joel Gaerthe.

Sommige leden van de band komen uit de hip hop scene. De anderen zweren bij Alternative. Hoe het ook zij, toen ik de eerste noten van de band hoorde tijdens de soundcheck, wist ik het meteen. Soul, het is soul maar dan soul van de harde school, rocksoul, powersoul. Soul waar je het heel warm van krijgt.

De podiumact van Joel Gaerthe
De band zet meteen sterk aan met Joel Gaerthe als een echte entertainer die de aandacht opeist met zijn raspende stem en zijn opmerkelijke podiumact.

The Howlin' galmt door Popronde Den Bosch - ©ronaldrijken
Joel Gaerthe

Die act ziet er als volgt uit. Joel haalt met zijn linkerhand de microfoon van de standaard en begint aan een stapvoets loopje. Hij zingt rechtop met zijn hoofd wat gebogen. Joel stopt na enige stappen, draait zich om en loopt schuifelend met gebogen bovenlichaam terug naar de microfoonstandaard. Hij pakt de standaard vast met zijn rechterhand en blijft daar staan met zijn bovenlichaam nog steeds gebogen.
Vervolgens loopt hij in die kenmerkende tred weer rechtop in de andere richting maar nu met de microfoon in zijn rechterhand. Weer zingt hij met gebogen hoofd of opgericht en herhaalt zijn act maar dan in spiegelbeeld.

Terwijl ik naar de band luister, pijnig ik mijn hersencellen af waar ik deze podiumact al eens eerder heb gezien. Was het bij James Brown, the Godfather of Soul, of een andere icoon uit de gouden jaren van de soul? Maar Brown stortte zich neer op het podium en dat doet Joel niet. Ik kom er niet helemaal uit en besluit het maar te laten wat het is: een act van Joel Gaerthe.

The Howlin' galmt door Popronde Den Bosch - ©ronaldrijken
Ballads & rocksoul

Ballads en rocksoul
De band speelt nummers van de EP This Road uit 2016. Maar het geluid van de band klinkt live wezenlijk anders dan op hun albums. Meer rock, aardser, mannelijk. Op de EP zijn de backing vocals te horen van Tess Gaerthe en de keyboard van Joel Dieleman. En die geven de sound een lichtere toets, meer mellow alternative.  Zonder hen is de band agressiever en dat heeft zeker invloed op het spel en de toon.

Vooral door het slagwerk van drummer Isai Reiziger deze avond. Hij slaat zwaar aan met een strakke beat die telkens net even wat langer aanhoudt door de nagalm akoestiek in de zaal van de Muzerije – dat is dan weer mooi meegenomenl. Beat en sound worden daardoor versterkt en dat werkt in het voordeel van de band. Het was heel hoorbaar in de rustigere nummers en dat geeft de ballads net die extra lading. Vooral als gitarist Nick Kroes weer eens uithaalt met zijn solo’s.

Ballads vind ik vaak storend bij optredens want die halen de ’schwung’ er uit. Maar deze keer is er geen gevaar van inkakken bij het publiek. Het gaat te ver om te zeggen dat The Howlin’ beter af is zonder keyboards en backing vocals, maar Joel is musicus genoeg om deze optie ook te overwegen. Soul met een traditionele rock bezetting: bas, gitaar, drums en zang. Het werkt.

Het publiek heeft in ieder geval geen moeite met het ontbreken van die twee bandleden. Het reageert enthousiast en een flink deel danst op de snellere nummers die de band vooral pas aan het eind speelt. En dat is weer jammer.

IkBand

IkBand van blues, jazz, funk tot poprock en gothic

Jonge deelnemers leren in twee maanden wat het betekent om in een band zitten

De IkBand avond van de vier IkBands in Plein 79 op 29 april toonde een waaier aan muziekgenres. Van blues, jazz, funk tot poprock en gothic. Naast de diverse genres verschilde het technisch niveau van de bands nogal van elkaar – van beginnende tot (ver)gevorderde musici.

IkBand
IkBand podiumavond

IkBand avond
Zaterdagavond presenteerden een jonge lichting van Bossche bands zich voor de eerste keer aan het publiek in Pleinzaal 79. Deze Bandavond werd georganiseerd door Studi073 en gehost door Muzerije.

Line up IkBand

IkBand
Opening IkBand

De volgende bands traden in deze volgorde op:

Rolmops, één nummer Nederlandstalig, een cover van Rory Gallagher en twee eigen songs
Take It Away, covers van popsongs uit de seventies, eighties & nineties
Pablo IJscobar, gothic met een cover van Within Tempation
Propaghandi, funk & soul met covers van onder meer Amy Winehouse

Plein 79

IkBand
Rolmops

De zaal van Plein 79 was goed gevuld. Ook alle bandleden stonden in de zaal. Sommigen waren ‘all dressed up’ voor hun optreden, de meesten waren casual gekleed. Er hing een gezonde nervositeit in de ruimte.

Om 20.00 uur kwam de speaker op het podium om de eerste band, Rolmops, aan te kondigen. De band begon met een kort Nederlandstalig lied met de rolmops als onderwerp. Het tweede nummer was een cover van Messin’ with the Kid van blueslegende Rory Gallagher. Daarna speelde de band twee eigen nummers.

IkBand
Take It Away

De tweede band was Take It Away, een meidengroep met uitzondering van de drummer. Take It Away speelde covernummers uit de jaren ’80 en ’90. Technisch ging een en ander mis. Na een korte break kon de groep lekker door gaan met spelen.

IkBand
Pablo IJscobar

De derde band was nogal een verrassing. De band heet Pablo IJscobar en je verwacht met zo’n naam echt niet dat deze band gothic ging spelen. Maar jawel en de zangeres deed met verve een cover van Within Temptation. Het klonk goed, luid en zeer overtuigend.

IkBand
Propaghandi

Propaghandi, de laatste band had moeite om bandleden in de groep te houden. Daarom werd een beroep gedaan op een aantal muziekcoaches van Studi073 zodat de band deze avond alsnog kon optreden. De soul klonk professioneel en de zangeres coverde met vlag en wimpel een nummer van niemand minder dan Amy Winehouse. Luid applaus was haar deel.

Roos Bertens
Ik sprak na afloop met Roos Bertens die drie jaar geleden het eerste IkBand project onder haar hoede nam.

ikBand
Propaghandi

IkBand is een project dat door voormalig crewlid Roos Bertens is bedacht. In 2015 startte zij de eerste IkBand op onder begeleiding van Team Studi073. Roos benadrukte dat zowel de organisatie, coaches en de deelnemers het ontdekken niet uit het oog mogen verliezen. Het ontdekken van talent en persoonlijkheid vindt zij essentieel voor het welslagen van het project IkBand.

De jonge IkBand deelnemers leren in twee maanden wat het betekent om in een band zitten. Ze zijn er niet alleen voor zichzelf maar moeten ook ‘bandgericht’ denken en handelen wil een band enige kans van slagen hebben. Dat is de erfenis die Roos Bertens heeft nagelaten aan dit leuke en unieke IkBand project.

IkBand coaching 

IkBand
Jacco Wijnia

Twee maanden kregen de groepsleden van de bands de tijd om onder begeleiding van muziekcoaches van Studi073 gehost door Muzerije zich tot een echte band te vormen. Coaches: Yassine Belghanch, Anne van Damme, Djurre van Dijck, Hugo den Hartog, Jared Kroese, Frans de Visser, Alex Verboven, Jacco Wijnia.