Paperday

Paperday brengt als eerste Wasteland uit

Met deze release bevestigt deze Brabantse band in staat te zijn catchy songs te kunnen maken

Paperday kan je met een gerust hart omschrijven als energiek en catchy. Kortom een stevige gitaarband geruggesteund door opzwepend drumwerk en strakke baspartijen. Meng dit goedje samen met zang en fijne teksten en je hebt te maken met een popband die hits kan scoren. Wasteland is de eerste song die uit een complete live sessie wordt gepresenteerd. De live sessie werd in Studio Cube opgenomen. De mixing was in handen van Frans de Visser.

Paperday

Paperday
Danny van der Wielen

Paperday is in 2018 opgericht – door onder meer leden van de opgeheven band Gifter – en komt nu met zijn eerste release. Dat lijkt laat, maar duidt op een muzikale en professionele zelfkennis en toewijding. Je publiceert pas dan als je echt achter staat wat je uitbrengt. Wasteland – Remote Work Sessions, dus.
Voldoet deze release aan de uitspraak van het aangestipte hit potentieel vermogen van de band? Die vraag kan met een grote mate van zekerheid met een JA worden beantwoord. Het nummer is opgebouwd binnen het klassieke frame van een uptempo popsong.

Om te beginnen duurt het nummer 3 minuten en 13 seconden, net binnen de marge van hoe lang een gangbare single mag duren. Daarnaast is de intro met een paar tikken van de drumsticks met meteen daarop de inzet van de gitaren uiterst effectief. Zanger Danny van der Wielen komt precies op het juiste moment, kop af op de dertiende seconde. Meteen bij de strot pakken, zo is het maar net.

Deze diashow vereist JavaScript.

Danny zingt ‘lijzig’ dat wil zeggen dat de zang qua tempo wat lager zit dan het instrumentale deel van de song. Soms is hij bijna aan het praten. Zijn timing is goed, ook na de breaks. Hoe anders is het met de backing vocal van gitarist Thijs Schnater en drummer Daan Benting. Die klinkt schel en aan de timing schort ook een en ander.

Dit is het enige punt van kritiek op dit verder pakkend nummer en straks als Paperday live gaat in Huis 73 op 23 oktober en 26 november in Willem Twee kunnen de fans lekker meebrullen met het refrein: “Aha, up in the Wasteland. aha up in the Wasteland!”


Bassist Milan Camuzeaux heeft de plaats ingenomen van Robin Reijers die eind vorig jaar de band heeft verlaten.

Paperday
Milan Camuzeaux

Screenshots: Wasteland (Remote Work Sessions)

Johnny's Adventures, Paperday

Livestream Johnny’s Adventures & Paperday

Welkom bij de gezellige anderhalve meter sessies van Brouwpodium Bossche Brouwers aan de Vaart

In café De Vaart aan de Tramkade kwam al snel een vervolg op het nu al roemruchte Bye, bye corona concert van 1 juni met Gaping Moles in de hoofdrol. Zondag 7 juni traden Johnny’s Adventures en Paperday op, zowel live als gestreamd met de app Twitch.

Johnny’s Adventures & Paperday

Johnnys Adventures
Johnnys Adventures

KLANKGAT was zowel live als stream aanwezig. Fotograaf Jane Duursma zat aan een tafeltje bij de Brouwers en thuis aan de buis keek een redactielid op een 27-inch desktop beeldscherm naar de twee concerten en een korte pauzefilm van Charlie Chaplin.

Jane heeft het naar haar zin. De sfeer is erg gezellig en zo aan een tafeltje zitten, roept de sfeer op van een ondergrondse jazz club, noteert ze op Whatsapp. Het volume is ook top, beter afgesteld dan vóór corona. Jane hoeft geen oordopjes te gebruiken. Alles prima daar bij de Bossche Brouwers.

Paperday
Paperday

Hoe anders is de thuis-situatie. De stream op het 27-inch beeldscherm is ondermaats qua beeld en geluid. Er is slechts één camera standpunt wat ook niet echt helpt om kijkers lang aan je te binden. Verder lopen beeld en geluid niet synchroon. Kortom, hier zijn bij eventuele vervolgen veel punten te halen voor de Bossche Brouwers.

Koning van zijn stad

Johnny's Adventures
vlnr. Gijs Vugts en Frans de Visser

Johnny’s Adventures is het muzikale epos van een small town hero, Johnny geheten. Iedereen kent wel zo’n figuur. De grootste verhalen op verjaardagen en de koning van zijn stad. Frans de Visser vertelt tussen de nummers door over Johnny’s avonturen. De band speelt met de helft van de normale bezetting op het Brouwers podium. Gijs Vugts op toetsen en Frans de Visser op gitaar en zang. In totaal spelen ze acht nummers, onder meer Friend Of A Friend, Be Like You, Complaining en California Dreaming een cover van The Mamas & the Papas. Binnenkort komt een LP uit.

Paperday

Paperday
Danny en Thijs

Britpop en/of Indiepop, what’s in a name? Aanstekelijke popmuziek, dát krijgen we vanavond te horen van deze Bossche band. Geen flauwe ballads, maar een achttal energieke songs met nadruk op het gitaarwerk. Af en toe een tikkie vals in de harmony, maar dat kan de pret niet drukken. Het wordt een akoestische sessie. Danny en Thijs Schnater halen de Philicorda en akoestische gitaar van stal en spelen aangepaste versies van Paperday nummers, zoals Candy Bar, Waistland, Don’t Stop Chasing (single), Take It Easy On Me en Shoreline. Ook van deze band kunnen we snel een release verwachten.

Op zaterdag 20 juni treedt Paperday op in de Groene Engel, in Oss. “Paperday komt dan met voltallige bezetting,” zegt Danny. Waarom wel in Oss en niet hier in Den Bosch?


Foto’s: Jane Duursma / I’m not made by Jane

EUT

Maakt EUT de verwachtingen waar?

De lucky few weten het, want zij waren er bij

EUT is bezig aan een opmars door Nederland. Met het sterke debuutalbum Fool For The Vibes, waarvan al enkele singles zijn uitgebracht waaronder Sour Times, die veel airplay krijgt op 3FM, zou je verwachten dat de zaal compleet is uitverkocht. Maar dat is dus niet zo. De zaal is nog niet half gevuld, maar de “lucky few” die erbij waren op donderdagavond 29 november in Willem Twee Poppodium, weten dat het niet lang meer kan duren voordat EUT alleen maar in grote zalen te zien zal zijn.

Paperday
Het is aan de spiksplinternieuwe band Paperday om de avond te openen. Naar eigen zeggen een samenraapsel van verschillende bands, namelijk met leden uit White Elephant, Gifter, Peer en Uncle Harry. En dat doen ze niet onverdienstelijk. Zeker als je weet dat er van tevoren slechts drie weken gerepeteerd is. Het is dan ook niet gek dat er maar vijf eigen nummers worden gespeeld, aangevuld met een swingende rockversie van Donna Summer’s Hot Stuff. Het zijn swingende, lekker in het gehoor liggende rocknummers. Ze hebben zichtbaar plezier in hun optreden. Na elk nummer komt iedereen wat losser en gaat Thijs op de monitor staan om het publiek toe te zingen. Het laatste nummer is echt een knaller met ook mooie instrumentale passages erin. Mooi debuut voor Paperday, maar dan nu snel terug de oefenruimte in om wat nummers erbij te schrijven.

 

EUT
Megan

EUT

Met zoveel goede kritieken en lovende woorden van onder andere 3FM zijn de verwachtingen voor EUT hoog, maar 3FM is wel vaker lovend over bandjes die het live niet altijd waar kunnen maken, dus moeten we het allemaal nog maar eens zien wat dit EUT te bieden heeft.

Ze trappen af met de voormalige single Bad Sweet Pony en dat is gelijk een lekkere binnenkomer. De charismatische zangeres Megan is een echte blikvanger met haar grote bos krullen, gestreepte broekpak, op blote voeten wild dansend op het podium.

Meteen hierna wordt de huidige single Sour Times ingezet. Zijn dan al de grootste troeven uitgespeeld? Allerminst, het hele album komt voorbij met I Came To Be Gone, waarin de bassist de toetsen speelt, waar overigens ook een vet basgeluid in zit. Dat blijkt vooral bij het nummer erna, waarin halverwege een ware geluidsexplosie te horen is. Mooi moment voor een wat rustiger intermezzo, waar The Bugs (Part 1), is er ook een Part 2?, bijna naadloos over gaat in alweer een voormalige single, Supplies, wat me doet denken aan The Asteroids Galaxy Tour. Dit nummer was van de week nog te horen op BBC1 als zogenaamde “Next Wave”, waar zangeres Megan live op de radio werd geïnterviewd.

EUT
Bassist van EUT

Hoe kun je een overtuigend nummer maken over een Ping Pong Ball? Nou zo dus, met weer die vette bas synthesizer. Live komt dit nummer beter uit de verf dan op plaat, omdat het dan wat rauwer klinkt en dat je dan wat meer de energie voelt van de band.

Crack The Password is een lekker puntig rocknummer met een opzwepend riffje en net als je denkt dat er naar de grande finale toegewerkt wordt, zakt het tempo iets terug met nummers als Look (Who Has Decided After All)  en Tygo Dex, een lekker slepend rocknummer.

Met How Did You Know en een uitgesponnen versie van Lie Detector geeft EUT nog even vol gas en eindigt de show in een pompende rockshow, compleet met gitaarsolo’s.  Je voelt dat er nog wat in de lucht hangt als Megan steeds vaker de rand van het podium opzoekt. En jawel hoor, hup daar springt ze van het podium en danst en zingt ze verder tussen het publiek, waar ze hartelijk wordt ontvangen door de aanwezige fans. Er wordt voorzichtig mee gedanst door het publiek. Behendig klimt Megan dan weer het podium op om nog één keer alles te geven en dan hebben we alsnog die “grande finale” gehad. En dat was dan ook meteen het einde, zonder toegift.

We kunnen concluderen dat EUT de verwachtingen meer dan waar maakt en klaar is voor het grotere werk. Zelfs het buitenland lonkt, want Megan vertelde me na afloop dat er concrete plannen zijn om in Frankrijk op te treden, in Rennes op 6 december om precies te zijn. Als je EUT op korte termijn nog mee wil maken in een kleine zaal, raad ik aan kaarten te regelen voor Ekko in Utrecht op 14 december, Merleyn in Nijmegen op 19 december of Hall of Fame in Tilburg op 28 december en dat zou ik doen nu het nog kan, want ik voorspel een grote toekomst voor EUT.

Foto’s: Sandra Leijtens Photography