Wardrobe

Wardrobe kan moeiteloos tussen genres schakelen

Lichtvoetige pop-rock-soul-electronica uit Vlaanderen met zomerhit potenties

De Vlaamse band Wardrobe uit Antwerpen heeft een Nederlandse platenlabel en toert de laatste tijd meer door Nederland dan in België. Het is een promotietour voor het nieuwe album Giving Up A Ghost. Op 9 mei streek Wardrobe neer in Den Bosch bij Muziek Op Donderdag (Willem Twee concertzaal).

Wardrobe
Wardrobe Muziek Op Donderdag

Johan Verckist
Songschrijver en muzikant Johan Verckist wilde samen met Wardrobe voor het nieuwe album Giving Up a Ghost een pittigere, gelaagde sound creëren. Dansbare pop. En dat is gelukt. Bijzonder goed zelfs. De band schroomt daarbij niet zonnige hits te schrijven die intelligent zijn opgebouwd. Het catchy funk nummer Live Forever is een goed voorbeeld waarin je zelfs ingrediënten hoort van Prince. Live Forever wordt binnenkort op single uitgebracht. Draaien, die hap!

Wardrobe
Johan Verckist

Bijna alle nummers van het nieuwe album komen deze avond aan bod. Stond bij het debuutalbum Crawling spontaniteit nog voorop, bij Giving Up a Ghost schraagde en sleepte Johan Verckist samen met producer Bart Vincent zijn nummers totdat elk detail, elk geluidje staat waar het behoort te staan.

Wardrobe
Jonas Vankrunkelsven

Door de losse act van Wardrobe, de plagerige gesprekken tussen de bandleden onderling en de interactie met het publiek, word je al snel op het verkeerde been gebracht. Zó, die jongens nemen het licht op. Schijn bedriegt. Die lichtvoetigheid kan alleen tot stand komen, als iedere bandlid precies weet wat-ie moet doen om de gewenste sound en beat te realiseren.

Wardrobe
Dries Debie

Zowat elk nummer begint met een elektronische soundscape die dan weer wel dan weer niet in het verdere verloop van het nummer wordt doorgezet. Een mooi voorbeeld is Limerence, een new wave nummer dat eindigt in een lange elektronische trip met uitgesponnen gitaarwerk. Limerence staat op het album Crawling.

Wardrobe
Arne Leurentop

Wardrobe maakt grote indruk door het ogenschijnlijk gemak en spelplezier en Nederland kan zich gelukkig prijzen dat er veel boekingen staan gepland. De band sluit met het soulnummer Come Back & Stay van Jack Lee, dat een grote hit werd in de versie van Paul Young


Bandleden Wardrobe:
Johan Verckist
Dries Debie
Jonas Vankrunkelsven
Arne Leurentop

Sonny Ragg

Van rock, funk en blues maakt Sonny Ragg eigen toverdrank 

Licht wisselvallig optreden in thuishaven Den Bosch

Sonny Ragg is duidelijk beïnvloed door muziek uit de 80’s en vooral door His Royal Badness. Op de setlist staan zo’n dertien à veertien nummers. Een flink aantal is goed, andere erg sterk maar sommige nummers hadden beter achter kunnen blijven in de repetitieruimte.

Sonny Ragg
Sonny Ragg zaterdag 2 februari in P79

Fans
De toegang van het concert is gratis, een presentje van P79 aan de Bosschenaren, waarvoor lof. Toch is het niet tjokvol in de zaal op deze eerste zaterdag van februari. Dat verwacht je eigenlijk als een Bossche band zoals Sonny Ragg een thuisconcert weggeeft. Afijn, het wordt lekker druk en veel mensen kennen elkaar gezien de vele blije begroetingen en kusjes op de wangen. De echte fans van Sonny Ragg in P79 dragen een zwart T-shirt met het logo van de band. Frontman Sven Myren prijst hen daarvoor.

Sonny Ragg
Jeroen Straatman

Na het korte welkomstwoord van Sven met de opmerking dat het lang geleden is dat Sonny Ragg in P79 heeft gespeeld, stoomt de band direct door naar You Give Me Something met meteen daarop Power To You en New Funk. Leadgitarist Jeroen Straatman (gitarist geweest bij die andere, fijne Bossche band Straight from the Fridge) laat dan zien wat hij allemaal vermag op de gitaar. In het laatste deel van de show laat hij nog meer zien.

Sonny Ragg
het betere gitaarwerk

Dan komen er nummers langs die minder goed zijn doordacht, minder goed uitgesponnen. Verder bijwerken en -schaven in de repetitieruimte is het advies aan Sonny Ragg. Turn The Love brengt gelukkig weer veel goeds, een nummer dat sterk doet denken aan Living Colour en Prince/TAFKAP uit de 90’s. Datzelfde bonkige ritme met stevig gitaarwerk en onderkoelde vocalen met flinke, grommende uithalen. Helaas komen er dan weer nummers die minder zijn in ritme, opbouw en melodie. Jammer. Songs met mogelijke potentie maar te vroeg naar buiten gebracht.

Deze diashow vereist JavaScript.

Met Not Your Medicine gaat het weer opwaarts  en houdt Sonny Ragg de aandacht van het publiek tot het einde toe vast. Er wordt zelfs stevig gejived (jive dans) pal voor het podium. De andere muzikanten komen in dit laatste gedeelte ook wat meer voor het voetlicht. Jeroen Straatman geeft een paar indrukwekkende solo’s weg, solo’s die je niet licht vergeet. Bij Get Up komt het publiek goed los en als daarna Free – ook op single uitgebracht – wordt ingezet, is de avond echt geslaagd. Met Got No Passes sluit Sonny Ragg het concert af.

Sonny Ragg
Sven Myren

Sonny Ragg maakt een wonderlijke mix van rock, funk en blues. Vaak werkt die toverdrank en is-ie aanstekelijk én dansbaar. De wat langzamere nummers komen minder goed uit de verf. Al met al een goed concert met nummers die nog een tijdje in je hoofd blijven hangen..


Bandleden Sonny Ragg
Jeroen Straatman – lead guitar
Sven Myren – guitar, vocals
Sjeng Muermans – keyboards
Bob Donkers – bass
Mark van Reusel – drums

Mourad Majaiti kan zeer radio-vriendelijk zijn

Een kijkje in de keuken van een quizmaster

Mourad Majaiti is een gedreven man en gaat helemaal op in de wereld van de popmuziek. Toen hij voor de eerste keer MTV zag, was ie verkocht en koos ervoor om quizmaster te worden maar dan alleen als het gaat over pop en rock. Hoe bereid je een popquiz voor en waarom zijn die van Mourad zo leuk?

Mourad wil geen half ingevulde blaadjes terugkrijgen

KLANKGAT: Op 27 september houd je in pubcafé Thornbridge de popquiz De Zinvolle Editie. Kun je een tipje van de sluier oplichten?
Mourad: Ja. Het is een ode aan Jeroen Bosch. Jeroen Bosch is zó tekenend voor Den Bosch. Dat wilde ik terug laten komen in één van mijn quizzen.
Na mijn 50ste quiz afgelopen mei wilde ik een project gaan doen waar ik normaal niet aan toe kom. Dit was er één van, een kunstwerk als quiz. Ik nam er de tijd voor en die heb ik dus samengesteld.

Is de quiz misschien gebaseerd op De Tuin der Lusten?
Ja, zoiets. Ik heb een schilderij van Jeroen Bosch uitgewerkt, maar niet de Tuin der Lusten. Ik heb Bosch wel gebruikt als basis van de thema’s die in de quiz zitten. Thema’s die hij heeft geschilderd.

Wil je misschien meer toelichten?
Nee, nee. Dat zou ‘n zonde zijn.

Wat is jouw muzikale achtergrond?
Ik heb eigenlijk geen muzikale achtergrond. Toen ik in 1991 naar Nederland kwam, keek ik naar MTV en raakte in de ban van alles wat muzikaal was. Pop en videoclips.

Mourad Majaiti kan zeer radio-vriendelijk zijn
Mourad Majaiti

Maar waarom de keuze voor popquizzen en niet een eigen bandje beginnen bijvoorbeeld?
Ik merkte dat ik steeds meer wilde weten over de artiesten, hun achtergronden, alles. Ik ging meedoen aan quizzen. Bijvoorbeeld aan De Enige Echte Bossche Popquiz samengesteld door Maarten van Hooft en anderen. Ik dacht dat ik veel wist van muziek, maar wat zij zoal vroegen. Ik was al blij dat ik 40 à 60 procent kon invullen. ‘Kan het niet wat simpeler’, zei ik tegen Maarten. Hij antwoordde: ‘Doe het dan zelf’. Dat nam ik ter harte. Ik ging zelf quizzen samenstellen.

Hoe stel jij een popquiz samen? Heb jij een format?
Ik heb intussen meer dan vijftig quizzen samengesteld sinds 2009. Als ik nu terugkijk naar de eerste tien, twintig quizzen dan zijn die niet om over naar huis te schrijven. Ik had niet echt onderwerpen, ik probeerde vooral mijn eigen muziek op te dringen.
Ik veranderde dat door een formule, een format, te maken. Een ronde bestaat bij mij uit elf fragmenten. Daaruit zijn er zes die iedereen kent. Daarna drie liedjes waar mensen naar moeten graven. Liedjes die je nét niet kan plaatsen. En dan twee nummers die echt moeilijk zijn, maar wel het verschil maken voor de punten, voor de teams die meedoen om te winnen.
Verder komen de decennia van de popgeschiedenis procentueel aan bod. De jaren ’50 en ’60 tien procent, de jaren ’70 vijftien procent en zo bouw ik dat per decennium op.

Richt jij je op leeftijd?
De quizzen moeten voor iedereen leuk zijn. Jong of oud, ze moeten er allemaal iets in kunnen herkennen. Dat vind ik het mooiste van popquizzen. Je ziet mensen blij opkijken, zo van: ‘Dat is een nummer die ik ken’. Ik richt me bij mijn muziekkeuze op het radio-vriendelijke af. Ik wil geen half ingevulde blaadjes terugkrijgen.

Deze diashow vereist JavaScript.

Zijn er muziekgenres, waar jij niks mee hebt en die je niet in quizzen verwerkt?
Nou, dat was het geval met boy- en girlbands, maar daar ben ik van teruggekomen. Ik merkte dat die liedjes wel degelijk bij de mensen bleven hangen.
Nu richt ik me specifiek op een genre. Begin dit jaar heb ik in de Willem Twee de Popquiz Alternative gemaakt, gericht op alternatieve muziek. Dat was een succes. De muziekgenres die ik tot nu toe heb onderbelicht, die ga ik nu eigen quizzen geven. Bijvoorbeeld metal. Die komt in oktober in de Willem Twee.

Hoe ziet jouw publiek er uit? Ik bedoel, komen mensen speciaal voor hip hop of metal?
Nee, nee. Bij de komende quiz, De Zinvolle Editie, daar is het jongste team gemiddeld 19 jaar en het oudste team is boven de 50. Ik heb eindelijk – en daar ben ik best trots op – het niveau bereikt dat mensen komen voor een goede avond. Mensen – omdat zij mij ook kennen – weten ondertussen wat ze kunnen verwachten: het wordt leuk.