Vogelvlucht Rauwkost

Een festival in vogelvlucht van Rauwkost 2020 vrijdag

Van de moshpit bij new kid rapper Joost Klein tot de Balkan beat van in nepbont getooide Ooostblok mannen

Rauwkost vrijdag in vogelvlucht

Deze diashow vereist JavaScript.

Met zoveel diversiteit en interessante optredens is het soms vliegen van hot naar her voor deze Klankgat recensent. Zo sta je nog bij de veelbelovende rapper Joost te kijken in de grote zaal van Willem Twee Poppodium, een uitgebreide recensie is hier te lezen en het andere moment drink je een, speciaal voor de gelegenheid gebrouwen, Rauwkots biertje bij De Bossche Brouwers in Café De Vaart. Een prima Amber bier trouwens, dat uit fles, maar ook van de tap te krijgen is.

Rauwkost
Mercury in Retrograde

Hier speelt een hele jonge band, die misschien wel aan hun eerste betaalde optreden bezig is, Mercury In Retrograde. Je kunt zien dat ze een beetje gespannen zijn, maar de Southern rock die ze laten horen klinkt op zich prima, al is het wel veel in hetzelfde midtempo. Pas de laatste twee nummers hebben iets meer pit.

Deze diashow vereist JavaScript.

Er moet nog even omgebouwd worden voordat de volgende band hier begint, dus is er nog even tijd om een paar stukjes elders mee te pakken. Vuist bij de Skatehal bijvoorbeeld, een project dat is geïnitieerd in samenwerking met Dukebox, een Bosch platform voor de urban scene. Sluit een stel rappers en producers een weekend op, afgezonderd van de rest van de wereld en laat je creativiteit de vrije loop. Het resultaat is een album en een videoclip. Vandaag mogen ze dat live ten gehore brengen. In de korte tijd dat ik er ben, zie ik twee MC’s enorm hun best doen op de minimale beats van de producer achter de knoppen.

Rauwkost
Silent Disco – ©Super Formosa Photography

Nog even naar de Silent Disco bij Van Aken waar je bij de ingang een koptelefoon aangereikt krijgt. Als je die niet op zet, dan is het toch een vreemde gewaarwording, want dan zie je een groep jongeren bij elkaar die allemaal uit de maat lijken te dansen en het enige wat je hoort is het schuifelen van hun schoenen op het beton. Leuker is het derhalve dan ook als je dat ding wél op zet en naar gelang je stemming, je eigen dansmuziek uitkiest. Er is keuze uit drie kanalen die elk een andere kleur hebben, die dan weer te zien is op je koptelefoon. Op die manier kun je als je wilt dus tóch samen in de maat dansen.

Rauwkost
Dripping Trees

Bij De Bossche Brouwers is Dripping Trees bij aankomst inmiddels begonnen. De shoegaze sound van deze vier muzikanten wordt gecombineerd met fluisterzachte passages die afgewisseld worden met explosieve stukken die soms aan Nirvana doen denken. Naast zanger gitarist Koen neemt ook drummer Stijn veel zangpartijen voor zijn rekening met zijn donkere stem. De creatieve muziek zit vol met spannende breaks, soms freaky geluidjes en noisy feedback en in het laatste nummer een subtiele versnelling. Interessante muziek en boeiend tot de laatste noot.

Rauwkost
Hypochristmutreefuzz

Dan op naar de sensatie van het festival. De Belgische band met de bijna onuitspreekbare naam Hypochristmutreefuzz, die letterlijk ín de Skatehal staat de spelen, waar het aardig fris is. Ook van deze show is een uitgebreidere recensie te lezen.

Rauwkost 2020
Het Gezelschap

In het warmere deel van de Skatehal staat dan Het Gezelschap op het punt van beginnen, maar niet voordat we naar met zijn allen naar buiten worden gedirigeerd vanwege een brandalarm. Na niet al te lange tijd, mag iedereen de zaal weer in en bleek het dus loos alarm. Het gezelschap is wel een bijzonder en bont gezelschap. Er zijn twee MC’s/vocalisten, namelijk Diggy Rast, voorheen van de Dordtse hiphopformatie Brandwerk en Jordy Dijkshoorn die we kennen van De Likt. Deon van Ooijen met zijn snorretje en strikje achter de knoppen en Juno Rissema zit als een dichtende Bluesbrother op een barkruk aan de zijkant van het podium met een blik bier in zijn handen. Poëzie gecombineerd met hip hop. Verrassende combinatie, maar het werkt. Maar toch vooral door die uptempo beats en die twee rappers die lekker dansend hun teksten en energie de zaal in sturen, waar het publiek ook lekker los gaat.

Willem Twee poppodium – Rauwkost

 

Rauwkost
Foxlane

In de goed gevulde kleine zaal van Willem Twee Poppodium is het nu de beurt aan Foxlane uit Nijmegen. Afgelopen jaar waren ze de meest geboekte Popronde act en waren ook al eens bij DWDD te gast, dus dat schept wel verwachtingen. De indierock met een (post)punk sausje valt goed bij de aanwezigen. Lekkere uptempo en dansbare muziek, waar hardere stukken inclusief  geschreeuw van de zanger, afgewisseld worden met rustigere passages.

Rauwkost 2020
Foxlane

Er staan twee keyboards op het podium waarvan de gitarist er op één tussendoor voornamelijk akkoorden speelt en de frontman neemt de speelse en soms zelfs hypnotiserende riedeltjes voor zijn rekening op de andere. De band speelt lekker strak, maar de composities zijn wel veelal in hetzelfde tempo. Dan kun je kritisch zijn en zeggen dat de nummers dan op elkaar gaan lijken, maar op deze manier houden ze wel de energie vast. Zanger Guus is de meest beweeglijke van het stel en maakt goed gebruik van de beperkte ruimte op het podium. Het publiek geniet zichtbaar, al blijven wilde moshpits uit. Misschien zijn de bezoekers inmiddels een beetje moe.

Rauwkost
Ooostblok

Ook voor deze recensent was het een lange dag en is het tijd om naar huis te gaan. Maar hé, daar klinkt nog gezellige Balkan feestmuziek uit de grote zaal, dus ga ik toch maar eens even een kijkje nemen. Als ik me niet vergis zijn dat de mannen van Ooostblok die nog aan het spelen zijn. Dus dáár zijn al die dansende mensen heen. Er gebeurt van alles hier in de zaal, waar dit feestje blijkbaar aan de grande finale bezig is. Mensen met takken en halve planten op de dansvloer, dansende mannen op het podium met kleding die zo uit de Anatevka garderobe zou kunnen komen en zie ik daar een moeder met kind op het podium? Dat zal toch niet echt…? Hoe gezellig het hier nog is, nu is het echt tijd om te gaan. Morgen weer een dag.


Foto’s: Wies Luijtelaar, Monique Nuijten, Ronald Rijken, Casper Menting @shootsxmenting en Jaap Joris van Super Formosa Photography

Cocaïne Piss

Cocaïne Piss betekent glittershitstorm in je gezicht

Onontkoombare gekte én charme in rauwe verpakking

Cocaïne Piss, cokepiss? De halfpipe van het World Skate Center is voor vandaag ook toegankelijk voor mensen die niet skaten. Zij biedt namelijk een podium voor de Luikse wervelwind die Cocaine Piss heet. De nummers die maximaal anderhalve minuut duren, rammen ze erdoorheen.

Cocaïne Piss

Cocaïne Piss
Cocaïne Piss

Bij de eerste nummers blijft het publiek nog wat angstvallig achterin hangen, maar na wat geruststellende woorden van zangeres Aurélie wordt de afstand tusssen publiek en band kleiner. En gelukkig maar. Cocaïne Piss is niet het soort band dat óp een podium moet staan. Nee, liever ‘gelijkvloers’ met de bezoekers. Onwennig wordt er geluisterd én gekeken.

Cocaïne Piss
Cocaïne Piss avec Aurélie

De bas, drums en gitaar zetten een stevige basis neer van punk, terwijl ver daarboven de schelle stem van de zangeres schalt. Een stem die zowel weerstand oproept, als ook verwarring en bewondering. Het is van eenzelfde ongepolijste directheid, als waar ooit, in de jaren 80, de Engelse anarchopunks van Crass hun boodschap mee naar buiten brachten.

Deze diashow vereist JavaScript.

En van eenzelfde licht irritante a-muzikaliteit. Hoewel… als Steve Albini, van Big Black en Shellac-faam, je plaat wil producen is er wel wat meer aan de hand met Cocaïne Piss.

Cocaïne Piss
Cocaïne Piss Skatehal

De door Cocaïne Piss zelf uitgeroepen ‘glittershitstorm’ mist mijns inziens de glitter. Hier staat een punkband, zonder veel franje, met veel energie. Aurélie danst en dwarrelt door het publiek, ze duikt op de vloer, flirt wat met een man, en met veel plezier en uitstraling. Zij maakt punk weer fysiek. Cocaïne Piss speelt korte nummers, en na pak hem beet een half uur is de storm helaas weer gaan liggen.

Een band zoals Cocaïne Piss past helemaal bij de gedachte die Rauwkost wil uitdragen en koesteren. Rauw, shockerend en in het geval van deze Luikse punkband vulgair op een prettige manier. Dat kan, hè?


Foto’s: Wies Luijtelaar en Monique Nuijten

Hypochristmutreefuzz

Hypochristmutreefuzz past in geen enkel genre

Stoïcijns doorgaan met skaten terwijl een band uit België een storm van kabaal maakt

Hypochristmutreefuzz. Met zo’n ingewikkelde naam trek je gelijk de aandacht op het affiche. De muziek van Hypochristmutreefuzz is mogelijk nog ingewikkelder en absoluut niet in één genre te vangen.

Hypochristmutreefuzz

Hypochristmutreefuzz
Hypochristmutreefuzz

Op de Rauwkost vrijdag staat deze Belgische band in de Skatehal, maar dan ook letterlijk. Het is hier best fris en iedereen houdt dan ook lekker zijn jas aan, inclusief enkele bandleden. En terwijl de band op het geïmproviseerde podium een stormvloed van kabaal de tent in stuurt, wordt er naast het podium nog lekker relaxed geskatet op de baan.

Hypochristmutreefuzz
Eigen geluid

De muziek die de mannen maken is moeilijk te duiden. Het is hard, noisy met scheurende gitaren, een geluidsmuur uit het keyboard en dan die drummer, wat een baas is dat, rechts vooraan op het podium, die met allerlei explosieve en complexe roffels en drum fills, zijn band tot grote hoogten stuwt. Zelf noemen ze hun muziek eclectisch en dus een mix van diverse stijlen door de verschillende invloeden van de bandleden.

LED lampen

Hypochristmutreefuzz
LED lampen

Opvallend zijn de LED lampen op het podium die een wezenlijk onderdeel uitmaken van de show van Hypochristmutreefuzz. Zanger Ramses heeft er de hele tijd één in zijn handen die hij horizontaal op zijn hoofd houdt of dan weer rondslingert. Hij fluistert af en toe, maakt gebruik van een soort van praatzang, ik zou het geen rap willen noemen, en op een ander moment schreeuwt hij weer de longen uit zijn lijf. Het lijkt wel een soort van catwalk die Ramses tot zijn beschikking heeft en hij maakt goed gebruik van die ruimte. Soms lijkt het net alsof je naar Maynard van Tool staat te kijken. Hij gaat helemaal op in de muziek en staat een lekker potje te dansen.

Hypochristmutreefuzz
Ramses

Aan het einde van de show heeft hij aan die catwalk alleen niet meer genoeg en besluit hij de zaal in te gaan, waar hij enkele jeugdige fans een woordje laat meezingen. Hij kijkt het publiek van dichtbij intimiderend aan en loopt dan de trap op en trekt dan vanaf de tribune alle aandacht naar zich toe. Als hij zich weer bij zijn bandmaten heeft gevoegd, klinken de laatste klanken en laten ze het publiek perplex achter, niet goed wetende wat hen zojuist is overkomen.

Hypochristmutreefuzz
Hypochristmutreefuzz

Voorlopig is dit hun laatste optreden in ons land en dat is jammer, want als je de kans krijgt, moet je deze band zéker gaan zien. Later dit jaar komt hun tweede album uit, waarvan ze vanavond al veel nummers hebben gespeeld. Dat is iets om naar uit te kijken. In de tussentijd is het te hopen dat er een Nederlandse boeker wakker wordt en deze band terughaalt naar Nederland.


Splinterbomb

Splinterbomb organiseert eigen event in WSC

Interview met Hein Willekens release party nieuwe cd RAGE TO RISE

De Bossche band Splinterbomb organiseert voor de derde keer een eigen evenement. Ditmaal is het World Skate Center (WSC) het toneel van deze bijzondere editie wordt dat tegelijkertijd de release party is van hun zes nummers tellende cd genaamd RAGE TO RISE.
KLANKGAT was benieuwd wat er schuil ging achter dit nieuwe schijfje en hoe er naar deze zaterdag wordt toegeleefd. Een kort gesprek met frontman en geestelijk vader van Splinterbomb: Hein Willekens

Splinterbomb
Hein Willekens – Photo by Rob Verbrugge Rover Photography

KLANKGAT: Gefeliciteerd met de nieuwe EP van Splinterbomb. Wat kun je er al over vertellen?
Hein Willekens: Dankjewel! Stiekem kan ik er uren over praten, maar ik ga het bondig houden, haha. De EP heet ‘Rage to Rise’. Die titel hebben we gekozen vanuit de gedachte van creatieve destructie, het idee dat uit vernietiging iets nieuws kan worden opgebouwd, maar ook dat een oud principe achterhaald kan worden door een nieuw idee, en dat je van harde lessen leert en ernaar streeft het beste uit jezelf te halen.
In het artwork komt dit idee terug door een fabriek te laten zien waar bommen en gevechtsvliegtuigen worden gesloopt om te worden omgesmolten naar gloeiend hete platen met ons logo erop. Dit staat voor de slechte dingen in de maatschappij en persoonlijke frustraties, die we via ons creatieve proces omvormen tot energieke muziek waar we onszelf en hopelijk ons publiek mee kunnen vermaken. Heel dat idee komt in de teksten van de zes nummers van Rage to Rise ook terug.

Splinterbomb
Splinterbomb foto Pieter Kok

Splinterbomb leeft al een tijdje, was het niet genoeg voor een album?
We hebben inderdaad overwogen om een heel album op te nemen. Omdat we tot nu toe bewust alles nog in eigen beheer doen leek een tweede EP ons beter, zodat we bij een volgend product, eventueel via een platenlabel, een grotere groei kunnen laten zien dan wanneer we alles op een eerste full length album hadden ingezet.
Ook hebben we een bezettingswisseling gehad, die gelukkig heel goed is uitgepakt. Zoiets kost wel veel tijd en het werd wel tijd dat we na de eerste EP Capital S en single Confess een sterk teken van leven kwamen, dus Rage to Rise is naar ons idee een krachtig signaal van waar de band in deze vorm toe in staat is.

Splinterbomb
Michel van Bijnen

Dit is ook je eerste EP sinds je afscheid van Legion of the Damned met wie je immens getoerd hebt. Heeft het jouw werk hierop beïnvloed?
Klopt ja, nu je het zegt! Ruim een jaar geleden sloot ik dat hoofdstuk af inderdaad. Er is veel gebeurd, stilzitten was er gelukkig niet bij, maar natuurlijk heeft vijf jaar spelen als live-gitarist bij Legion me veel geleerd. Niet alleen muzikaal, maar ook organisatorisch moet je band kloppen. De goede dingen neem je mee, en de dingen waar je een andere blik op hebt probeer je zelf te ontwikkelen. Muzikaal heeft het me niet heel sterk beïnvloed, maar qua spel en live-performance heb ik natuurlijk veel ervaring opgedaan bij hen, waar ik nog steeds dankbaar voor ben.

Splinterbomb
Splinterbomb photo by T-Photography

Deze EP van Splinterbomb wordt aangekondigd als muzikaal en productioneel een stap voorwaarts; is dat gelukt?
Naar ons idee zeker! Links en rechts hebben we mensen wat stukjes laten horen, en tot nu toe krijgen we vooral te horen dat de nummers completer/volwassener klinkt dan het vorige schijfje. We waren ook beter voorbereid en hebben veel meer tijd in de studio doorgebracht. Met Daan Janzing als producer en opnameleider hebben we een heel goede klik. Iedereen heeft echt z’n stinkende best gedaan.
We zijn ook persoonlijk meer een eenheid geworden, wat je qua sfeer en intensiteit misschien wel proeft in de muziek.

Splinterbomb
Show in Oss foto van Rob Verbrugge

Komende zaterdag presenteer je de release. Wat staat de bezoekers in WSC te wachten?
Een energieke show! We hebben kort geleden een try-out show met alle nieuwe nummers gespeeld in de Groene Engel, daar viel gevoelsmatig alles op z’n plek, dus we zijn extra gemotiveerd en hebben vertrouwen in komende zaterdag.
Dit EP-release party organiseren we zelf, en behalve Splinterbomb zijn ook Hierrr Pak Aan, Intero en Hell City van de partij. Een gevarieerd programma met allemaal bevriende bands van ons, dus dat belooft een leuk feestje te worden.

Zaterdag 30 maart zullen Hierrr Pak Aan, met deels Bossche roots, INTERO uit Nijmegen en Hell City uit het Belgische Hoeselt samen met Splinterbomb de zaal van World Skate Center op haar grondvesten doen schudden!

Entree = €5,- en je kunt er al terecht om 19.00 uur.

Leden Splinterbomb
Michel van Bijnen – Vocals
Hein Willekens – Guitar
Michel Dappers – Bass
Jordy van der Sluijs – Drums

Rauwkost wil vanaf de bodem verbinden

Uitdagend festival maakt ruim baan voor jongeren

De gemeente Den Bosch mist een breed en uitdagend festival speciaal gericht op jonge mensen. Het Rauwkost festival wil en kan die lading geven die jongeren aantrekt. Niet top-down maar bottom-up, vanaf de bodem.

Over Rauwkost

Rauwkost is een muziek- en kunstenfestival dat zich richt op jonge makers, jonge organisatoren en een jong publiek. Het festival wil een bijdrage leveren aan het muziek- en kunstklimaat in geheel Den Bosch en jongeren de kans geven om zich te laten zien en horen in projecten die voortkomen uit hun eigen belevingswereld en deze te plaatsen in een hoogwaardig professioneel kader, zodat de een de ander kan inspireren.

Het publiek komt in aanraking met zo divers mogelijke vormen van muziek en beeldende kunst in zowel actieve als passieve zin door middel van workshops, showcases, doe ’t zelf activiteiten, concerten, presentaties, feestjes enzovoorts. Zoveel mogelijk kunst en muziek maken, zien en horen, waarbij verrassing, verwondering en verbroedering centraal staan.

Het festival vindt plaats op zaterdag 27 januari 2018 in de nieuwe culturele hotspot aan de kop van de wijk ‘t Zand en duurt van ‘s-morgens 12.00 tot de volgende ochtend 04.00 uur. Voor deze gelegenheid krijgen zowel Jong Actief als Skatehal een ontheffing om tot 04.00 uur door te gaan. De andere locaties hebben al zo’n vergunning.

De Kop van ‘t Zand
Rauwkost festival meeting in de HangOp van Willem Twee poppodium - ©ronald_rijken
Koninkrijk van Muziek met rechts Bing Berendsen

De Kop van ‘t Zand is als gebied heel erg geschikt voor jongerencultuur. Het terrein moet echter nog geladen worden als avontuurlijke culturele hotspot voor jonge cultuurliefhebbers. Het gebied is als dusdanig zeer interessant voor jongeren en studenten.
Een uitdagend festival in het laatste echt rauwe gedeelte van Den Bosch kan die lading aan het gebied geven en bovendien heel veel nieuw en jong publiek kennis laten maken met De Kop van ‘t Zand en zijn aanbod. Daarom wordt bewust heel het gebied erbij betrokken. Ook de rauwe plekken die geen reguliere activiteiten ontplooien.
Zo worden de partijen uit het gebied verbonden en bovendien zijn ze allemaal nodig om tot een mooi geheel te komen. Elke plek heeft haar eigen kwaliteiten en kan tegelijkertijd bijdragen én profiteren van dezelfde paraplu die Rauwkost heet.

Aanvulling op het festival aanbod
Rauwkost festival meeting in de HangOp van Willem Twee poppodium - ©ronald_rijken
Marjoes Corsten van Solos

Den Bosch kent veel festivals, al staan we in het rijtje van festivalsteden nog lang niet bovenaan. Of je dat moet willen, is een andere zaak. We hebben in ieder geval genoeg meer elitaire festivals zoals Bosch500, het Vocalisten Concours, November Music en Jazz in Duketown, of juist de wat plattere festiviteiten zoals het festival van het Levenslied, Barbershop festival en Oeteldonk. Er ontbreekt echter een kunstenfestival dat beter aansluit bij jonge mensen. Genres in Urban Arts en popmuziek zijn slecht vertegenwoordigd.

Rauwkost maakt ruim baan voor subculturen, diversiteit, kunst, experiment en samenwerking. Een festival vol verrassingen, experimenten waardoor je soms op het verkeerde been wordt gezet, maar ook waar je je onderdeel voelt van een actuele gemeenschap en je tegelijkertijd bijdraagt aan diezelfde gemeenschap.

Coördinator en initiatiefnemer van Rauwkost is Noël Josemans. De foto’s zijn gemaakt tijdens een bijeenkomst van de deelnemende organisaties zoals Willem Twee poppodium, Solos, Van Aken in het Werkwarenhuis, Bossche Brouwers, Koudijs Kafé, Verkadefabriek, Koninkrijk van Muziek, Jong Actief, Duketown Rebel, Skatehal e.a.