Wonk Unit

Bayline en Wonk Unit zetten reeks punk gigs voort

Conventionele emo als opener van de avond, frisse oorspronkelijke punk als hoofdmoot

Met Bayline en Wonk Unit in de Bossche Brouwers Aan De Vaart zet het café woensdag 20 juli de reeks punk sets van afgelopen weken voort. Intussen ontstaat er een soort van verbinding onder de klanten die elkaar al wekenlang tegenkomen op deze spot aan de Tramkade want allen punk liefhebbers.

Wonk Unit

Wonk Unit
Alex Wonk – Wonk Unit

Het nadeel van een recensie is, dat het een optreden behandelt wat al achter de rug is. Eigenlijk zou zo’n stuk tekst op moeten kunnen roepen om vooral naar een band of optreden toe te gaan, gebaseerd op eerdere ervaringen- een precensie zeg maar. Mocht zoiets bestaan hebben, ik had via KLANKGAT iedereen die van frisse, verrassende punk houdt, opgeroepen om naar Wonk Unit te gaan kijken. Zoals gezegd, gebaseerd op eerdere ervaringen. Ik heb de band twee keer eerder zien spelen in het Bossche, dus ik wist wat ik kon verwachten, maar dat mijn verwachtingen zo overtroffen zouden worden had ik niet durven dromen.

Deze diashow vereist JavaScript.

Wonk Unit is een zeskoppige band uit Londen. Begonnen rond 2006 is de band de spreekbuis van Alex Wonk, de zanger, componist en tekstschrijver. In de loop der jaren kent de band verschillende bezettingen, de huidige bestaat uit twee gitaristen, A.J. en Jude, de bassist Pwosion, drummer Max en toetseniste en zangeres Vez (Véronique Hawksworth). Leuk, zo’n rijtje feiten, maar het gaat om de muziek. Het is moeilijk om goed te kunnen zeggen wat Wonk Unit nu zo bijzonder maakt. De band heeft veel plezier in het spelen van de nummers van frontman Alex, ze hebben onderling veel lol, er heerst een vrolijke maar professionele sfeer op het podium. Meneer Wonk zelf is een expressieve voorganger, met zijn typische maniertjes en bewegingen.

Wonk Unit
een eigen niche

Muzikaal valt het onder het kopje punk, maar Wonk Unit heeft daarin een eigen niche gecreëerd waar ruimte is voor dikke knipogen (Nan), of voor het totaal niet punky klinkende Raise My Glas, gezongen door Vez. Wat opvalt is de warme, menselijke, en daardoor herkenbare aanpak van de verschillende onderwerpen, wat werkt op de lachspieren (Horses), of recht je donder in gaat (Strength).

Beschouw dit stuk dan ook maar als een precensie- hou Wonk Unit in de gaten, en ga ze zien als ze in de buurt spelen. Je zult er geen spijt van krijgen.

Bayline
Bayline
Bayline

De opener van deze avond heet Bayline, een beginnende band van vijf jongens sterk. Dat dit hun tweede optreden is strookt niet helemaal met de krachttoer die ze hier neerzetten. Hun strakke gedisciplineerde manier van spelen klinkt als die van een band die al langer op de planken staat.

Bayline
Bayline – Bossche Brouwers

Bayline levert een redelijk herkenbare variant van emo-punk. Alleen het op één na laatste nummer gaat echt los, en klinkt als de hardcore waarmee ze zichzelf afficheren. Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst; in hun korte bestaan heeft Bayline nog niet echt een eigen smoel kunnen opbouwen, maar als ze dat eenmaal gevonden hebben gaan ze nog veel mooie avonturen beleven.


Wonk Unit op Spotify:

Slow Lane Artwok

Holi Fools zijn zeer verknocht aan de Slow Lane

Ruud Fieten en Romee Cooler doen alles op hun eigen(wijze) manier en wij mogen mee luisteren

Ruud Fieten en Romee Cooler vormen al geruime tijd het singer songwriter duo Holi Fools. In de corona zomer van 2020 interviewde KLANKGAT hen in het Funpark van het Werkwarenhuis aan de Tramkade. Ze hebben nu Slow Lane, hun eerste single, uitgebracht. Maar nu als de nieuwe Bossche band Holi Fools.

Holi Fools – Slow Lane

Holi Fools
Ruud en Romee in hun yurt

We make high-end DIY-music for the masses, staat op de Spotify account van de band te lezen. DIY staat voor Do It Yourself, doe-het-zelf. Ruud en Romee wonen in zelfgebouwde houten yurt (of joert) dat niet alleen dient als thuisbasis maar ook als muziekstudio. Hier schrijven ze hun songs en nemen ze waarschijnlijk ook hun nummers op.

En verder schrijven ze op Spotify: We like taking it slow. Dat kun je wel stellen. Daar is dan ook de single Slow Lane uitgerold, uit die levenshouding. Het nummer houdt een ritme aan dat de Amerikanen laid back noemen, achteroverleunend, ontspannen. Bijna een lullabye.

Slow Lane ademt het rustige landelijke leven uit. Ruud Fieten zingt in het refrein dan ook ‘I am addicted to the Slow Lane’, de rechterrijstrook bestemd voor het langzame verkeer.

Als single duurt het lied relatief lang, iets meer dan vijf minuten. Dat zou gezien het trage tempo funest kunnen zijn, ware het niet dat door een lange, bijna geheel instrumentele outro de song een interessante wending aanneemt.

Holi Fools
Holi Fools – Slow Lane ©Artwork

‘Pass me by, it’s allright I am addicted tot the Slow Lane,’ zingt Ruud Fieten. Dan begint die outro met Ruud aan een jankende gitaar terwijl hij de zin voortdurend blijft zingen maar die steeds gesmoorder klinkt en andere stemmen gemengd met lo-fi ruis de song binnendringen.

Geluiden van een dominante gedigitaliseerde buitenwereld kruipen in de binnenwereld van Romee en Ruud. Gesmoord zingt Ruud herhaaldelijk dat hij verknocht is aan de Slow Lane. De jankende gitaar verhevigt dat verlangen dat steeds meer overstemd raakt.

De Slow Lane wordt ingehaald door de Fast Lane.

 


Slow Lane

Death Star Discotheque

Three is nieuwste release van Death Star Discotheque

Drie nummers postpunk uit de regio Boxtel/Eindhoven ontstaan en ontwikkeld in de lockdown periode

Ons aller hoofdredacteur Ronald werd getipt door Death Star Discotheque zelf, dat ze nieuwe muziek uit hebben gebracht. Of ik eens naar Three wilde luisteren.
Vooropgesteld dat Klankgat met name de Bossche muziekscene een warm hart toedraagt, mogen er ook wel eens uitzonderingen gemaakt worden. Death Star Discotheque (goeie naam!) stamt uit Eindhoven en Boxtel, en vormt bij deze de uitzondering. Wat ook meehelpt, is dat de band 16 december een optreden heeft gepland in het sympathieke café van de Bossche Brouwers aan de Tramkade.

Death Star Discotheque, Three
Death Star Discotheque
Death Star Discotheque – Three

Maar nu waar het feitelijk om draait: de muziek. Three is een EP met daarop drie nummers. Death Star Discotheque heeft eerder al materiaal uitgebracht, zoals op Spotify te vinden is, en dit is hun tweede EP.

Three

De opener, Freedom Of Speech, trapt lekker af met wat gitaar feedback aan het begin. Opvallend is het droge strakke basgeluid wat het nummer sterk overeind houdt. Qua sfeer doet het denken aan de Stooges. Met name de gitaarsolo’s na elk refrein dragen hier aan bij. Het klinkt erg lekker, maar het pianogepingel als afsluiting gaat aan mij voorbij.

Om toch maar de Grote Namen erbij te pakken om de sfeer van een nummer te duiden, het tweede nummer, Colours, heeft iets van Sonic Youth ten tijde van Goo, en van Dinosaur Jr.’s ‘Bug’. Een licht melancholiek nummer, met als kadootje mooie zin ‘She’s like the colours I adore’.

Afsluiter 1000 Eyes doet mij niet zo veel. Het is een soort ‘generic’ postpunk: up-tempo, met schreeuwende zang. Het klinkt lekker strak, maar heeft weinig eigen smoel.

Death Star Discotheque speelt in december in Brouwpodium Bossche Brouwers de Vaart, ik ben wel benieuwd hoe ze live zijn.

Death Star Discotheque
Line-up Death Star Discotheque

Death Star Discotheque is een indie/post-punk band uit Boxtel/Eindhoven.

 De band werd eind 2018 opgericht. Na een periode als trio te hebben gespeeld, werd de band in de zomer van 2021 verstrekt door een bassist.

 De band gaf vele optredens in Nederland (oa in De Pul/Uden en de W2/Den Bosch) en België. In de zomer van 2019 deed de groep een mini-tour in Duitsland (oa Wild at Heart/Berlijn).

 In oktober 2021 verscheen Three, een drie track EP. Eerder verschenen de singles Face Yourself (inclusief clip), Wasting Time en We Are XTC/Dance die in vele Spotify lijstjes werden opgenomen.

The Isolation Sessions
Screenshot The Isolation Sessions

Tijdens de C19 lockdown deed de band een optreden tijdens The Isolation Sessions in de Effenaar, Eindhoven. Dat waren concerten zonder publiek en via livestream uitgezonden. Net als veel andere bands wachtte ook Death Star Discotheque ongeduldig op het moment dat de zalen weer open mochten. De lockdown periode werd benut om te werken aan nieuwe nummers.
 met de EP Three als resultaat.

Line-up:
Michel, vocals/guitar
Roelof, drums
Eugene, guitar
William, bass

Martha Fields

Martha Fields in Blue Room …Let The Phoenix Rise

Een krachtige mooie stem die moeiteloos schakelt tussen country, boogie, bob, bluegrass, gospel en blues

Drie keer een artiest in de Blue Room komt niet voor, maar het enthousiasme en de kwaliteit van Martha Fields en haar vaste begeleiders Manu Bertrand en Urbain Lambert maakt dat we onze, inmiddels, vrienden weer met genoegen op ons podium verwelkomen.

Martha Fields

Martha Fields
Martha Fields

Tijdens de pandemie verbleef Fields even in Oklahoma maar grotendeels in Frankrijk. Daar mocht niemand zich buiten een straal van 10 kilometer verplaatsen. Omdat ze te ver van elkaar zaten was een ontmoeting, laat staan een repetitie of schrijfsessie, niet te organiseren. Ze zagen elkaar in november voor het laatst. Net gearriveerd in Nederland waren er dus maar twee dagen om te repeteren.

‘… you find me in my garden’
Fields heeft tijdens de lockdown niet stilgezeten. Naast heel veel tuinieren schreef ze een nieuw album, Headed South, dat in juni 2020 helemaal af was, maar nergens een podium om te spelen.

Wij hebben vanavond dan ook de primeur. Zij spelen voor het eerst live een aantal songs van dit album, dat ik overigens van harte kan aanbevelen. 12 prachtige songs, met een grote diversiteit aan instrumenten. Ze starten met de titelsong Headed South en In My Garden. Later volgen nog Hillbilly Babylon, Let The Phoenix Rise, Souvenir, High Shelf Mama en 500 Miles Away From Home. Volgens Fields een Ierse of Schotse ‘old traditional’ waarvan niemand meer weet wie hem ooit schreef.

The lady sings not only the blues!
Martha heeft een krachtige mooie stem die moeiteloos schakelt tussen country, boogie, bob, bluegrass, gospel en blues. Zij begeleidt zichzelf op de Gibson J45.

Deze diashow vereist JavaScript.

De gedwongen rustperiode heeft ook beide heren niet belemmerd want zij bespelen geroutineerd en met grote klasse de dobro, banjo, mandoline en diverse gitaren. Urbain Lambert is in Frankrijk, aldus Martha, een legende op de gitaar. Onder andere op de Fender Stratocaster klinkt hij inderdaad weergaloos. Snaren-virtuoos Manu Bertrand wordt door Fields aangekondigd als beste Dobro speler van Frankrijk (volgens hemzelf, schertsend, van de wereld).

Deze diashow vereist JavaScript.

Van haar vorige albums Southern White Lies en Dancing Shadows brengen ze ook een aantal nummers zoals Lonesome Road Blues, Paris to Austin, Oklahoma On My Mind.
Martha Fields vertelt tijdens haar optredens vaak over haar Cherokee-roots in Oklahoma, Kentucky en de Appalachen. In de nieuwsbrief van 2018 deed ik hier al eens uitgebreid verslag van. Haar familie komt tot leven in songs als Demona en Johanna. Onder de noemer ‘Oklahoma songs’, vertolkt Fields haar favoriete Janis Joplin song What Good Can Drinkin’ Do. Gevolgd door het Where The Red Grass Grows, erg mooi begeleid door Bertrand op de Dobro en Lambert op de Fender Stratocaster.

Tweede set
Tijdens de tweede set zijn de nummers en de volgorde iets anders maar worden met dezelfde overgave en energie vertolkt. Zij eindigen met het spirituele en gevoelige What Are They Doing in Heaven.

Martha Fields
Blue Room Sessions

Wat niet op de setlist staat maar wél ter ere van mijn verjaardag werd gespeeld is Happy Birthday met een door Martha meegebrachte fles uitstekende Franse Champagne. Deze is tijdens een kleine afterparty in de kleedkamer in no time genuttigd, maar dit geheel terzijde.

Al met al weer een prachtige avond in zeer goed en sympathiek gezelschap.


Setlist: Headed South, In My Garden, Paris To Austin, High Shelf Mama, Demona, Souvenir, What Good Can Drinkin’ Do, Tell Me Baby, Oklahoma On My Mind, Honky Tonk Blues, Hillbilly Babylon, Fare Thee Well Blues, Where The Red Grass Grows, Johanna, J’entends Siffler Le Train / 500 Miles Away From Home, Lonesome Road Blues, (request) When The Saints Come Marchin’ In, What Are They Doing in Heaven. Kokomo Blues, Let The Phoenix Rise, Hard Times

Martha Fields op Spotify

Bezetting:

  • Martha Fields: zang, Gibson J45
  • Manu Bertrand (Acoustic / Steel Guitar, Dobro, Banjo, Mandoline)
  • Urbain Lambert (Fender Stratocaster & Acoustic guitar)

Foto’s: Monique Nuijten en Wies Luijtelaar

Tim Knol & The Blue Grass Boogiemen

Tim Knol & The Blue Grass Boogiemen in topvorm

Het beste wat Nederland qua authentieke bluegrass muziek te bieden heeft volgens de kenners van het genre

Het spetterende optreden van Tim Knol & The Blue Grass Boogiemen in februari 2020 was voor herhaling vatbaar. Daarom voor de tweede keer Tim Knol en de Utrechtse Blue Grass Boogiemen, Robert-Jan Kanis (zang-gitaar), Arnold Lasseur (zang-mandoline-viool), Aart Schroevers (zang-contrabas) en Bart van Strien (zang-banjo-mondharmonica), Deze super combinatie blijkt wederom goed voor een energiek en dynamisch optreden. En dubbel nog wel!

Tim Knol & The Blue Grass Boogiemen
Tim Knol
Tim Knol

Ik schreef vorig jaar al uitgebreid over dit topoptreden. Een kleine samenvatting: na meer dan 10 jaar aan de weg getimmerd te hebben o.a. als rockartiest en als singer-songwriter, vindt Tim Knol in 2019 dat het tijd wordt om ook Bluegrass toe te voegen en met wie kan dat beter dan met `het beste wat Nederland qua authentieke bluegrass muziek te bieden heeft’ The Blue Grass Boogiemen, een band die ruim dertig jaar bestaat en die hij al sinds zijn jeugd kent. Dit resulteert in een gezamenlijk en zeer succesvol project “Happy Hour”, een oorspronkelijke bluegrass album met veel exposure op o.a. radio en Spotify.

Eindelijk live

Tim Knol & The Blue Grass Boogiemen
Tim Knol & The Blue Grass Boogiemen

Na een periode van bijna anderhalf jaar is het gezelschap erg blij eindelijk weer eens live op een podium te staan. En meteen twee concerten achter elkaar, wat achteraf best inspannend blijkt. De vaart zit er continu in. Het is soms letterlijk een battle wie het snelst speelt. Zo ook het supersnelle Stars In Your Eyes waar ze alle vijf dicht op elkaar staan voor die ene microfoon in het midden.

Aart Schroevers staat te popelen om het ruim 70 jaar oude nummer, There Stands The Glass te zingen en dat doet hij goed en met de nodige pathos in zijn stem.

Aart Schroevers
Aart Schroevers

Ook aan actualiteit geen gebrek. Door een haat-liefde verhouding met social media kanalen als Twitter kom je op een pakkend nummer dat ik noteer als Crazy Warfare, ingegeven door de huidige boerenprotesten en types als Willem Engel.

Alle muzikanten zijn ongekend snel, virtuoos op hun instrumenten en in samenzang zeer harmonieus. Far From Me Now is zo’n nummer waar het allemaal heel mooi klinkt. Net als Tim’s nieuwe single…het door hem als ‘autorij-track’ getypeerde, Wandering Heart.

Idolen
Tijdens de avond komen weer vele muzikale helden voorbij: Bill Monroe, de grondlegger van de Blue Grass, uit Kentucky, Johnny Walker (Pick Me Up On The Way Down), Buzz Busby (Lost). Osman Brothers (Rocky Top), Ook een viertal songs van ‘King of Bluegrass’ Jimmy Martin (o.a. There Ain’t Nobody Gonna Miss Me When I’m Gone). John Prine (My Old Kentucky Home), Gram Parsons (A Song For You), Bob Dylan (You Ain’t Going Nowhere), Blaze Foley (If I Could Only Fly), Doug Kershaw (Diggy Liggy Lo en My Sallie Jo) met Lasseur op de viool.

Blue Room Sessions
Blue Room Sessions

Tim Knol en the Blue Grass Boogiemen leverden wederom met ongelooflijk veel plezier een topavond van Country, Cajun, Bluegrass en meer!


Setlist: in willekeurige volgorde i.v.m twee optredens : Sunny Side Of The Mountain, Happy hour, That Song About The Willow Garden, Far For Me Now, Lost ball in The Alley, High On A Mountain , Stars in Your Eyes, The Deep Dark Woods, Crying Shame, In Your Arms To Stay, Lost, Pick Me Up On The Way Down, Before The Sun Goes Down, Sally Jo, Diggy Liggy Lo, My Old Kentucky Home, If I Could Only Fly, There Stands The Glass, A Song For You, Miss Me When I’m Gone, You Ain’t Going Nowhere, Crazy Warfare




Fotografie: Monique Nuijten en Wies Luijtelaar
Met dank aan Blue Room Sessions

Bruut

BRUUT! ft. Anton Goudsmit serveren snelle surfjazz

Virtuoos gitaarspel vult Amsterdams kwartet feilloos aan in de Clubzaal van de Verkadefabriek op Jazz in Duketown 2021

BRUUT! is een Amsterdams jazz- kwartet, dat sinds 2011 actief is. Voor hun laatste plaat, Go Surfing, hebben zij hun al niet geringe krachten ook nog eens gebundeld met Boy Edgarprijs- winnaar, gitarist Anton Goudsmit. Hun optreden tijdens Jazz In Duketown staat geheel in het teken van deze laatste plaat.

Dit betekent dat bij het eerste nummer de toon gelijk gezet wordt. Jazz? Eerder snelle, pittige surf met begeleiding van saxofoon, Hammondorgel, drums en contrabas. Vlam, gelijk vol er in.

BRUUT! ft. Anton Goudsmit

Anton Goidsmit
Anton Goidsmit

Het tweede nummer is een soort Egyptian reggae achtig stuk. Maarten Hogenhuis heeft zijn altsax omgeruild voor een tenorsax. Warm diep en donker soleert hij tussen de gitaarklanken van Anton Goudsmit.
Het spelplezier is duidelijk bij alle vijf de heren van BRUUT!, en een feestje om naar te kijken.

BRUUT!
Folkert Oosterbeek

Dit plezier zal niet in de laatste plaats komen door de keuze in repertoire; ‘Jolene’ is een bekende country- klassieker, maar leent zich ook goed voor de surf’n’jazz- behandeling die ze hier ondergaat.
Een andere cover, hoewel minder ver van hun bed, is de Beach Boys- plaat ‘Surfer Girl’. In een uitvoering die bijna vraagt om een regenachtige zomeravond. Langzaam, warm en melancholiek, waarbij een hoofdrol is weggelegd voor een solerend Hammondorgel, onder de kundige vingers van Folkert Oosterbeek.

En zo gaat het een uur lang door. Deze mannen staan te spelen alsof het geen enkele moeite kost- hoewel, aan het eind van één van de laatste stukken, komen de laatste altsaxnoten welhaast uit de ténen van Maarten Hogenhuis.

Maarten Hogenhuis
Maarten Hogenhuis

Bescheiden maar enthousiast en bevlogen vervult de ritmesectie zijn taak; Felix Schlarman op drums en Thomas Rolff op contrabas. Een betrouwbaar, swingend fundament om nummers op te kunnen bouwen.
Meen ik nou in het laatste stuk ‘Poupée De Sir, Poupée De Son’ van France Gall te herkennen? Daar wil ik van af zijn, feit is wel dat ook hier weer een ‘classic’ kundig en lekker ver- jazzsurft wordt. En met een outro waar geen eind aan lijkt te komen, in de goede zin van het woord, neemt BRUUT! na een wervelend optreden afscheid van deze editie van Jazz in Duketown.

Deze diashow vereist JavaScript.


Coverfoto: ©Robert Arts
Screenshots BRUUT! en Anton Goudsmit – Jazz in Duketown 2021

BRUUT! op Youtube:

 

Dr. Robinson

Maak je borst maar nat want hier is Dr. Robinson

Bossche dj annex producer/drummer kondigt zijn eerste single release en videoclip aan op livestream event

Dr. Robinson, artiestennaam van Robin van Dongen, is naast één van de bekendste dj’s van Den Bosch drummer en producer. Hij drumt al wat jaartjes aan de weg en daarom is het eigenlijk bijzonder dat hij nog geen release uit zijn rack heeft getoverd. Daar komt snel verandering in. Op vrijdag 14 mei brengt Dr. Robinson zijn eerste single Make Your Chest But Wet (#makeyourchestbutwet) op Spotify uit. Dat gebeurt via een livestream op Facebook en Twitch.

Interview met Dr. Robinson
Dr. Robinson
Dr. Robinson – Make Your Chest But Wet

KLANKGAT: Vrijdag 14 mei is er een heuglijk feit te vieren namelijk de release van jouw eerste single, de eerste officiële single. Vertel er wat over.
Dr. Robinson: Ik wou graag een liedje maken waarmee ik mijn live-shows mee kan openen. Een soort van aandachtstrekker die meteen het publiek opzweept en waarmee ik ze kan laten meedoen aan een vraag en antwoord van “Zijn jullie er klaar voor? Maak je borst maar nat”. Dat is het eigenlijk.

Make Your Chest But Wet?
Dat is voor de grap letterlijk uit het Engels vertaald.

This mouse will have a tail, bijvoorbeeld.
Ja, of net zoals uit die reclame You’re standing for pole. Het zijn grapjes die alleen voor Nederlanders werken. Ik wou graag een Engelse tekst, dat vind ik cooler. En ik dacht, ik doe er een geintje in.
Het project is een beetje gaan rollen toen Stan Dekker – een vriend van mij – vanuit zijn studie Management en Organisaties een opdracht kreeg. Hij moest een artiest scouten en daarmee een release plannen. Voor mij was dat net het zetje dat ik nodig had. Ik had wel mijn eigen muziek, maar wist niet wat ik ermee aan moest. Stan zei: “Laat maar horen dan gaan we het gewoon uitbrengen.” En zo is het een beetje gekomen.

Studio Cube

Studio Cube
masteren & mixen bij Studio CUBE

Dr. Robinson huurde Studio CUBE (Rossum, Gld) in om het nummer af te mixen en te masteren. Hij belde Frans de Visser van studio CUBE op, dat hij op korte termijn een master nodig had. Frans zei daarop dat hij alles moest opsturen. Met zijn tweeën hebben ze het nummer binnen een dag gemixed en paar dagen later hebben Frans en het studioteam het nummer gemastered.

Als ik het goed begrijp dan is het nummer een soort warming up voor de show die daarop volgt?

livestream
livestream

Ja, ja. Op 14 mei, de dag van de release komt de single op Spotify en dan geef ik ’s avonds om negen uur een optreden, een livestream. Dat is een livestream van een eerder opgenomen optreden, maar dat is een detail.
Voor het publiek is het volgende belangrijk: op 14 mei treed ik op in een grote studio bij Unlimited en daar doe ik het nummer meteen ook gewoon live zoals ik dat in mijn drumshow ga doen vanaf nu. Want ik heb een unieke manier om mijn muziek ten gehoor te brengen met mijn elektronische drumshow. En op het einde van de livestream presenteer ik de première van de videoclip. Dus voor de kijker zie je eerst mijn livestream gevolgd door de videoclip op Youtube.

Dr. Robinson heeft een brede muzieksmaak maar speciaal voor deze release is het een rap, hiphop-achtige set opener vooral bedoeld om het publiek op te zwepen. “De show start in een laag BPM (beats per minute) – 100 BPM, in tempo wordt het alleen maar sneller, alsmaar heftiger.”

A warned man counts for two…


De LIVESTREAM is op vrijdag 14 mei om 21:00 uur te zien op Facebook en Twitch.
De audiostream is te vinden op iTunes en Spotify en de videoclip op Youtube.

Feel Life Toul Music

Jongste loot uit de doos van Toul Music heet Feel Life

Gestaag bouwt producer/writer duo Luuk Bergervoet en Toer Greve aan hun internationale portfolio

Ook deze maand brengt het producer/writer duo Toul Music een nieuwe single uit en die heet Feel Life. Toul Music of kortweg Toul, wil elke maand een nieuwe single uitbrengen. Feel Life is inmiddels al weer de vijfde op rij. Het begint op stoom te raken. Nu nog een hit scoren en het liefst een vette zomerhit die we nog jarenlang kunnen meezingen.

Feel Life

Feel Life kan met gerust hart worden gecategoriseerd als een R&B maar dan een R&B 3.0. Met meer up tempo en waar de nieuwste opnametechnieken op zijn losgelaten, net zoals bij de vorige vier tracks. Deze keer is er geen sprake van een overdrive aan autotune.

Het lied gaat over een persoon die voorheen alleen oog had voor zijn eigen welzijn, maar niet de kloof zag tussen hem en zijn geliefde, met de problemen waar die andere mee worstelt. “I never saw what you’ve been goin’ thru.” Uiteindelijk ziet hij het wel in en voelt zich herboren, I Feel Life.

Ook deze nieuwe release duurt niet langer dan drie minuten en zo’n 15 seconden. Wat dat betreft is Toul zeer consequent, net zoals met de sound, dat typische Toul geluid.

Sebastian Tudor
Toul Music
Sebastian Tudor

De vocalen op Feel Life komen voor rekening van Sebastian Tudor die zelf ook op Spotify is te vinden met de single, Lost. Tudor woont in Constanta (Roemenië), een stad aan de Zwarte Zee. De zuivere stem van Sebastian heeft een geschakeerd bereik en hij kan moeiteloos switchen van toonhoogte binnen een regel, ja zelfs binnen een woord.

In elk nummer wordt samengewerkt met een andere vocalist. De speurtocht vindt vaak online plaats en als echte scouts zoeken Luuk en Toer over de hele wereld. Als er een kandidaat is gevonden die echt bij het nummer past, leveren zij de tekst aan plus een door henzelf ingezongen demo.

De releases komen (voorlopig) uit als singles, omdat Toul die beschouwt als haar portfolio om samenwerkingen met diverse artiesten aan te gaan.

Feel Life balanceert in de opbouw tussen een ballad en een up tempo R&B. En ook dat is een typische kenmerk van het duo. Toch zit ik te wachten op een nummer dat van begin tot eind danceable is, een nummer waar je helemaal los kan gaan. Misschien volgende maand?

Feel Life
Feel Life
Punk Angel

Sven Myren lanceert solo project Punk Angel

Volledig online gerichte electronic dream pop geplaatst op Spotify en Youtube

Sven Myren die al grote bekendheid geniet in Den Bosch en omgeving met zijn rock ’n roll band Sonny Ragg, waarmee hij grote ambities had. Dat vertelde hij in het interview met KLANKGAT in 2019.  Onder andere veel optreden was de planning, maar toen zag de wereld er in 2020 ineens heel anders uit dan iemand ooit had kunnen vermoeden.

Sven Myren
Sven Myren

In de rubriek corona-interviews vertelde Sven al dat hij bezig was met het opzetten van een solo project dat dit jaar wordt opgestart. “Ik ben zelf aan een soloproject begonnen en maak daar veel rustigere muziek voor. Ik heb daar veel tijd in gestopt. Ik doe alles alleen, als producer.” Bij deze dus en de naam van dat project luidt Punk Angel.

Punk Angel

En dan is er nu ineens Punk Angel, het nieuwe alter ego van Sven Myren. De muziek die Sven onder deze naam maakt, heeft echter niks met Punk of Rock ‘n Roll te maken. In zijn thuisstudio heeft hij blijkbaar afgelopen jaar zitten broeden op een hele andere sound. For No One is het eerste kindje dat nu het levenslicht ziet. Het is een modern trippy synthpopnummer – of zoals Sven Myren zelf omschrijft: electronic dream pop – opgebouwd in verschillende lagen muziek en zang.

Punk Angel
alter ego Punk Angel

Diverse inspiratie
De inspiratie voor zijn muziek haalt hij uit de diverse reizen die hij in zijn leven heeft gemaakt in Europa en het Verre Oosten. Soms hoor je ook natuurgeluiden, zoals vogels en de zee, terug op de plaat. Zo nu en dan wordt de beat onderbroken voor een korte soundscape en lijkt er even tijd voor bezinning, al dan niet in een boeddhistisch klooster, waarna de reis in hetzelfde tempo weer wordt vervolgd.

Droomwereld
Sven toont met dit nummer een andere kant van zijn muzikale spectrum en geeft, zo lijkt het, een klein inkijkje in zijn droomwereld met visioenen. Zouden er nog meer van dit soort psychedelische synthpopsongs in de maak zijn? Een glazen bol heb ik niet, maar voorspel toch dat we in de toekomst nog meer van Punk Angel gaan horen.


Angel Records 2021

DANGEROUS TIMES for the DEAD

Back to the 80’s met Dangerous Times for the Dead

Spandex strepenbroek, pinnenarmband om haren los en headbangen

De band Dangerous Times for the Dead (DT4TD) kan je kenmerken als eighties metal, oftewel New Wave Of Traditional Heavy Metal, afgeleid van de belangrijke stroming New Wave Of British Heavy Metal (N.W.O.T.H.M) waaruit bijvoorbeeld Iron Maiden is ontstaan en inmiddels uitgegroeid is tot een van de grootste metalbands op aarde en bepalend voor een hele nieuwe generatie metalbands. Bijvoorbeeld Metallica heeft veel inspiratie opgedaan uit deze stroming en heeft meerdere bands gecoverd zoals Diamond Head en deze benoemd als inspirators.

 

DANGEROUS TIMES for the DEAD

Nu dan een soort van revival N.W.O.T.H.M. en brengt Dangerous Times for the Dead hun gelijknamige nieuwe single uit op 9 oktober j.l.. De band heeft al een viertal singles uitgebracht en alles is via de digitale streaming kanalen te luisteren. Maar hoe is deze nieuwe vijfde single?

Dangerous Times for the Dead
Cover art Dangerous Times for the Dead

Beginnend met een typische jaren tachtig gitaar riff gevolgd door de kenmerkende hoge gil van zanger Bjørn Ciggaar, dan een couplet met speedmetal invloeden waarbij de zang ietwat monotoon is, gevolgd door een catchy refrein waarbij Bjørn weer wat gevarieerder klinkt en alles direct bekend voorkomt. Nu komt alles eigenlijk wel bekend voor bij DT4TD, alles komt regelrecht uit de jaren tachtig tenslotte. Geïnspireerd door de N.W.O.B.H.M stroom uit die tijd en het lijkt erop dat DT4TD regelrecht de ideeën bij bands als Tyson Dog, Samson, Gaskin en Def Leppard heeft gehaald.

DANGEROUS TIMES for the DEAD
DANGEROUS TIMES for the DEAD

De zang lijkt echt op een kruising tussen Paul Merrell van Jaguar en Alan Marsh van Tokyo Blade die twee belangrijke albums uitbrachten tijdens de N.W.O.B.H.M. periode. De productie is gedaan door Gerrit de bassist en hij is ook verantwoordlijk voor de cover art, waarbij de band als zombie jagers afgebeeld staat samen met de winnaar van een ludieke Instagram wedstrijd.

Deze diashow vereist JavaScript.

DT4TD is een echte do-it-ourself band en neemt zichzelf vooral niet al te serieus.  Ze willen gewoon samen lekker headbangen met een biertje in de hand, wat helaas voorlopig niet zal lukken. Zodoende is het nog wachten hoe Dangerous Times For The Dead het live gaat brengen.

Kortom, Dangerous Times for The Dead, niet origineel maar best lekker.


DANGEROUS TIMES for the DEAD:

Bjørn Ciggaar – Zang
Jeroen Vermeer – Drums (uit Rosmalen)
Dave Pilon – Gitaar
Thijs Bouwman – Gitaar
Gerrit Procée – Basgitaar