Papaformigas

Balkan fiësta van Papaformigas in Station Zuid

Wereldmuziek vanaf het continent van Turf, Jenever & Achterdocht aka Emmen

Ik vroeg aan de gitarist van de band vlak voor de set wat Papaformigas betekent. “Het is miereneter in het Portugees,” zei hij. Ik was zo verbaasd over het antwoord dat ik vergat door te vragen waarom in godsnaam voor die naam is gekozen. Portugees, dat snap ik nog, de band maakt Wereldmuziek. Zo omschrijft ze zichzelf op Facebook. Maar miereneter? Hopelijk kan de band na publicatie van dit artikel hierin meer klaarheid brengen.

Papaformigas

Papaformigas
Papaformigas – Station Zuid

Het is een tijd geleden dat ik in de kelder van Station Zuid ben geweest. De laatste keer was vóór de corona pandemie en toen heette het muziekcafé nog Lohengrin. Het is een leuk weerzien. Een andere naam, nieuwe eigenaressen en een locatie die qua veiligheid en ventilatie helemaal update is.

Op het gelijkvloerse podium staan zeven mannen en een vrouw klaar om aan de show te beginnen. Uit foto’s op hun Facebook pagina zie ik dat deze band van samenstelling kan wisselen. Zo ontbreken twee vrouwelijke bandleden deze avond. Dat zou ook wel knap lastig zijn gezien de beperkte ruimte van het podium.

Frontwoman en zangeres Ilona Remmerswaal, zo zal blijken, is ‘mans’ genoeg om dit optreden van deze band uit Emmen en Omstreken te dragen.

Papaformigas
Ilona Remmerswaal

Papaformigas opent met het aanstekelijke nummer Didadom van hun EP uit 2019 en beter kan je eigenlijk niet beginnen. Bij het tweede nummer Wrapwrapperada staan al vele mensen te dansen. Ik zie ook relatief veel vrouwen van een behoorlijk aantal lentes dansen en die zichzelf met handwaaiers koelte toe wuiven. Het ziet er erg fraai en elegant uit. Van de EP Papaformigas worden vijf nummers gespeeld.

 

 

Ilona lijkt vele talen machtig te zijn. Moeiteloos switcht zij van Spaans/Portugees/Italiaans naar Engels, Jiddisch, Russisch en staat er zelfs een Nederlandstalig nummer op het repertoire met de titel Lamelos. Het klinkt allemaal zeer overtuigend en de dansbaarheid van elk nummer is gegarandeerd. De mannelijke bandleden deinen braaf mee en hun frontwoman danst zich in het zweet. Het is ondanks de ventilatie erg warm in deze kelder en dat heeft gewoon te maken met de langdurig hoge temperaturen.

Klezmer
Klezmer, polka, balkan

Klezmer, balkan, reggae, polka, ja zelfs ska passeren de revue. Een echte balkan vind ik Balkanbrski Maija  en Haibibii is dé Klezmer bij uitstek. Het laatste nummer heet toepasselijk Bella Ciao en dat einde komt ondanks de veertien nummers plus toegift toch wel onverwachts. Wat mij betreft mag dit feest veel langer duren en dat geldt volgens mij ook voor de anderen.

Etan Huijs

Etan Huijs & co gaan 200% live in Station Zuid

Publiek hoeft slechts ogen te sluiten om zich op de prairie of andere romantische locaties te wanen

Waar kan je nog voor 5 euro een geweldig muzikaal optreden zien in Den Bosch? Zondag 26 juni werd die vraag beantwoord op Station Zuid waar Etan Huijs met begeleidingsband een excellente en professionele show heeft neergezet.

Etan Huijs – Station Zuid

Etan Huijs
Etan Huijs – Station Zuid ©AmaraPhotos

Door de geringe opkomst wordt er nog even gewacht, maar even na drieën trapt het trio dan af. In het midden zingt Etan en speelt zelf de akoestische gitaar. Links wordt hij geflankeerd door zijn vaste gitarist Kyle Janssen die de elektrische gitaar afwisselt met akoestisch en op rechts staat de bassist Rens van Dijk die ook de mandoline voor zijn rekening zal nemen. Op het eerste gezicht is het meteen duidelijk dat ze een power trio vormen dat goed op elkaar is ingespeeld.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Voorafgaand had ik een interview met Etan Huijs en beloofde hij met een nieuw vuur en elan op het podium te staan. Daar zat geen woord Spaans bij. Of hij nu voor 4 of 400 mensen speelt, de knop gaat om en samen spelen ze voor de volle 200%.

Vanaf openingsnummers Octarine en The Lake maken ze ons gelijk duidelijk dat we hier niet te maken hebben met lichtgewichten en worden de bezoekers, al dan niet bekend met zijn werk, aangenaam verrast door de intieme en sfeervolle nummers die het beste weg hebben van een Damien Jurado of Nick Drake.

In korte tijd vullen ze het hele huiskamerpodium van Station Zuid met een muur van geluid. Van opgewekte country (Cautionairy Tales) tot tragische folk (Veil of Love), het vervoert eenieder naar andere ruimte en tijd. De heren klinken uiterst bedreven als ze vakkundig hun instrumenten bespelen. Op hun luchtigst klinken ze wat onbescheiden, maar in het beste geval bewandelen ze gezamenlijk de voortreffelijke lijn tussen het fysieke en het etherische.

En de bezoekers luisteren aandachtig als ze het allemaal over zich heen laten komen. Zij hoeven slechts hun ogen te sluiten en wanen zich op de prairie of andere romantische locaties. Prachtig en denkbeeldig zwevend door ieders geest en begeleid door de engelachtige vibraties van Etan’s breekbare fluisterstem of de harmonieuze refreinen van het trio die het huiskamer podium en terras buiten overspoelen.

Hierin schuilt toch de kracht vandaag. Etan koos zorgvuldig de setlist, zodat er juist het beste naar boven gehaald werd in de begeleiding. Goed dat hij daarom kan teren op 10 jaar werk en ook ruimte vindt voor nummers die hij zelden of nooit met anderen heeft gespeeld. Nummers die op plaat een ongrijpbare broze spiritualiteit lijken na te jagen, lenen zich vandaag uitstekend voor de zorgvuldig vervaardigde sfeer die ze gedrieën op weten te bouwen.

Tweede set

Etan
Rens en Etan – ©AmaraPhotos

Tijdens de pauze maken we kennis met de vrolijk gestemde Etan Huijs als hij een rondje maakt door het Café. Hij was buitengewoon nederig en gastvrij en straalt niets dan liefde en positiviteit uit. Aan het begin van de tweede set verontschuldigt hij zich haast dat ze een cover gaan spelen. Het wordt Heart of Gold van Neil Young. Het past goed in het plaatje waar Etan Huijs met zijn vele mondharmonica’s en voetpercussie zich heerlijk kan verliezen in het nummer.

Zelf heeft hij ook wat weg van Neil Young. Niet zijn leeftijd of podium presence, maar de korte praatjes, het contact maken met het publiek en het oprecht uiten van dankbaarheid.

Etan & Kyle
Etan & Kyle in Station Zuid – ©AmaraPhotos

En dankbaar, dat zijn de heren zeker. De tweede set blijkt een ware triomftocht langs Etan’s recente oeuvre, Met radionummers The Doldrums en Ghost Town krijgen ze de luisteraars echt op het puntje van de stoel als ze aandachtig genieten. Maar echt dolenthousiast worden ze pas na de opbouw naar het laatste nummer. Little Bird verleidt al enkelen tot meezingen, maar de ware climax volgt als ze eindigen met The Passenger Part 1. Hierin gaan de heren nog even tot het uiterste met gitarist Kyle die het publiek nog met een daverende solo op het spits drijft.

Het kon ook niet uitblijven dat er na afloop op de bar wordt geslagen en ‘we want more’ wordt gescandeerd. Na kort overleg komen de mannen tijdens de toegift uit op het vervolg van The Passenger Part 2 en Wild are the Waves. Hiermee brengen ze nog éénmaal vol overgave de melodieuze gitaarakkoorden en prettige lijnen van de mandoline om ons ongelooflijk aangenaam te prikkelen.

Station Zuid
Etan Huijs in Station Zuid – ©AmaraPhotos

Al met al een voortreffelijk concert. Haast schuldig kijk ik naar de hoed op het rand van het podium bij Station Zuid waarop staat Bijdrage voor de band. Voor dit concert had ik met alle liefde wat meer dan 5 euro voor willen neertellen en stiekem hoop ik voor Etan Huijs en zijn band dat er ergens een programmeur of een boeker van een podium of festival hen vandaag heeft opgepikt. Deze artiest en zijn begeleiding zijn echt klaar voor een volgende stap.


Fotografie met dank aan AmaraPhotos

Etan Huijs

DIY singer songwriter Etan Huijs vaart eigen koers

Nooit twee keer dezelfde setlist spelen om zo een unieke show weg te kunnen geven

Interview met singer songwriter Etan Huijs die zondag 26 juni optreedt in Station Zuid. “Zolang er geen wonder gebeurt, zal ik toch mijn eigen koers blijven varen,” zegt deze eigenzinnige muzikant uit Venray.

Etan Huijs

Etan Huijs
Etan Huijs

De belangrijkste reden dat ik redacteur ben geworden bij KLANKGAT is mijn wens om artiesten te belichten die in mijn ogen meer aandacht verdienen. In Den Bosch treden er jaarlijks honderden op, de een wat bekender dan de ander. Maar soms wordt er een optreden geboekt van een heuse parel (in wording) zonder dat het veel stof doet opwaaien. In het geval van Etan Huijs, die zondag 26 juni met band in Station Zuid zijn kunsten komt vertonen, vind ik dat onterecht. Reden te meer om met deze muzikant in gesprek te gaan en lezers te informeren waarom dit concert niet mag worden gemist.

Nieuwste release van Etan Huijs

KLANKGAT:
Welkom Etan, je eerste optreden in Den Bosch op 26 juni. Je staat dan met band dan in Station Zuid. In de bio wordt je omschreven als Etan Huijs schrijft intrigerende, subtiele songs, recht uit het hart en op het snijvlak van folk en country. Melancholie ligt altijd op de loer en de schoonheid van de melodie drijft overal boven. Kun je onze lezers wat meer over jezelf vertellen?
ETAN:
Ik zou mezelf omschrijven als een DIY Singer Songwriter. Zo heb ik geen label of publicist achter me staan. Wel heb ik veel albums uitgegeven in eigen beheer. Daarnaast heb ik optredens gegeven door het hele land. Heb in Paradiso gestaan, maar bijvoorbeeld ook op de ZomerparkFeesten in Venlo. Ook ben ik meermaals op de landelijke radio geweest op Radio 2 en Radio 5.

KLANKGAT: DIY betekent Do It Yourself. Heb je bewust ervoor gekozen die koers te varen?
ETAN: Ja, al heb ik wel ooit ervoor gekozen om een plaat uit te brengen via een Label. In 2018 kwam mijn album The Secret Us uit via Continental. Dat is een label uit Nederland dat veel Blues en Americana artiesten vertegenwoordigt in Europa. Dus die plaat ging ook internationaal. Toen werd mijn muziek inderdaad wat groter opgepikt. Kreeg unaniem lovende recensies. Het nummer Silhouette Dancer wat erop stond heeft zelfs de top 100 van de Snob 2000 bereikt.

Wat ik met deze stap wel besefte is hoeveel werk en planning erachter zit. En zo een internationale release is heel mooi, maar zoiets mist zijn uitwerking als je er geen internationale tour aan vasthangt. Zo merkte ik dat dat het niet per se mijn weg was. Ik ben daar teveel control freak voor. In mijn botten blijf ik toch een Indie artiest. Zolang er geen wonder gebeurt, zal ik toch mijn eigen koers blijven varen.

Etan Huijs
Etan Huijs – ©Remko Koeneman

KLANKGAT: Een wonder? Waar zouden we dan aan moeten denken?
ETAN: Nou bij wonder, doel ik meer op een bepaalde buzz. Wat je recent ziet bij Running up that Hill van Kate Bush. Dat is gebruikt in de serie Stranger Things en staat ineens weer volop in de aandacht. Als ik zelf zo een impuls zou krijgen, bijvoorbeeld als ik een culthitje te pakken heb, dan zou het lonen om bij een boeker te gaan zitten. Want dan is er bijzonder veel vraag. Dan gaan festivals opeens met je in zee en gaan ook de deuren van PrimeTime Radio open. Zelf ben ik wel bij ‘Roodbeen’ geweest en bij ‘Giel Beelen’, maar dat is ook uitzonderlijk.
Het mes snijdt wel aan twee kanten, want bij een boeker blijven er soms ook deuren gesloten. Je ziet vaak dat boekers ervoor kiezen om je alleen op de prestigieuze spots neer te zetten. Terwijl je zelf ook graag de wat kleinere plaatsen zou willen spelen. Hou er graag van om dat zelf in eigen hand te hebben.

KLANKGAT: Over gesloten deuren en zalen gesproken? Hoe beleefde jij Corona als Indie artiest?
ETAN: Tijdens Corona bleven veel deuren inderdaad gesloten, maar anderen gingen er ook weer open. Zo werden er diverse fondsen en subsidies opgezet voor artiesten en daar heb ik gretig gebruik van gemaakt. Zo heb ik tijdens Corona twee albums uitgebracht op vinyl (The Monochrome Veil en Dreams in Multicolor), wat me anders nooit was gelukt en ook daar zijn weer veel boekingen uitgekomen.
Ik heb die tijd vooral besteed om te investeren in andere zaken. Zo heb ik veel online gespeeld en me verdiept in streamen en wat daar de mogelijkheden in zijn. Daarnaast heb ik ook geïnvesteerd in een thuisstudio. Die is nu uitgebreid en geprofessionaliseerd. Daar is ook eens single opgenomen, The Doldrums, welke zelfs de playlist heeft gehaald van Radio 2.

KLANKGAT: Wat goed allemaal! Merk je veel verschil met het live spelen voor of na corona?
ETAN: Er is zeker verschil, zowel negatief als positief. Het negatieve dat ik merk is dat veel plekken waar ik zelf graag speel nog strijden met kaartverkoop. Zalen en theaters blijven leger dan voorheen. Mensen lijken wel een beetje de routine kwijt. Inflatie zal natuurlijk meespelen, maar ook dat mensen wellicht bang zijn om weer in de drukte van een volle zaal te staan.
Wat ik wel positief vind is dat net als ik veel artiesten weer met nieuw elan en vuur op de bühne staan. We hebben er weer zin in en we staan er voor de 200%. Vooral nu weten hoe het is wanneer het allemaal niet kan.

Etan
de volle 200%

KLANKGAT: Dus we kunnen verwachten dat je op zondag 26 juni in Station Zuid de volle 200% zal gaan geven. Wij gaan daarnaar toe, kunnen we iets speciaals verwachten?
ETAN: Oh zeker. Sowieso hou ik van afwisseling en ben ik er niet van om twee keer dezelfde setlist te spelen, maar dit wordt een unieke show. Dat had ik zo bedacht toen ik ooit een optreden zag van Arcade Fire waar de bandleden onderling veel van instrumenten wisselden waardoor het boeiend bleef. Het leek me interessant om eens zelf zo wat te proberen. Op 26 juni ben ik in Station Zuid samen met mijn gitarist Kyle Janssen en mijn bassist Rens van Dijk. En ieder van ons gaat binnen de show andere instrumenten op zich nemen.Het wordt een show met zo’n 20 nummers. Twee sets met een pauze ertussen. En sommige van de nummers op de setlist hebben we nooit (of al langere tijd niet) gespeeld in deze bezetting. Voor ons dus wat primeurs en het is dus ook verassend voor mensen die ons al vaker hebben gezien.
Zelf vind ik het ook erg spannend. Naast de gebruikelijke zang en akoestische gitaar ga ik zelf ook voetpercussie, bass en mondharmonica spelen. Rens zal naast bass ook mandoline spelen en Kyle zal naast akoestische en elektrische gitaar ook voetpercussie en zang verzorgen.
Voor mij is het zelfs de eerste keer dat ik bass speel. Op één nummer wat we gaan doen, genaamd Isaac and the Fallen Temple zal Rens mandoline spelen, waardoor gewoonlijk de bass zou vervallen. Speciaal voor dit optreden heb ik het nummer geleerd op bass voor het volle effect…

Het zal dus een zeer boeiend en onderhoudende show worden, dus kom vooral allemaal kijken naar Etan Huijs.


Etan Huijs met band treden komende zondag 26 juni op in Station Zuid (voorheen Lohengrin) Namens KLANKGAT mogen wij voor deze show, twee keer 2 kaarten weggeven. Wil jij hierop kans maken, reageer dan onder dit bericht.