Johnny's Adventures

Johnny’s Adventures grote aanwinst Bossche muziekscene

Een kort maar veelzijdig album met creatieve lyrics, sounds en goed verhaal

Wat is het verhaal van Johnny’s Adventures, de gelijknamige naam van de band? Gaat het over opgroeien en het zoeken van een levensdoel? Is het een autobiografisch verhaal van anger/gitarist Frans de Visser? Zijn vader zei hem altijd ‘wat er ook gebeurt altijd blijven fluiten’.

Johnny’s Adventures

Johnny s Adventures
Johnny s Adventures

Het album begint met het nummer Friend of a Friend, wat voor de luisteraar een fijn welkom is. Een toegankelijk tempo met aangename sound en melodie van de bas laten je rustig binnenkomen in de wereld van Johnny’s Adventures. Johnny is het hoofdpersonage, zoals de naam van de band je al deed vermoeden. Tekstueel herken je al snel alledaagsheid terug met maatschappijkritische vleugjes.

‘Sitting in a room staring at the wall, avoiding conversation’. ‘New gadgets I don’t care at all. What a fed up nation’, is dan ook één van de zinnen die het nummer goed schetst. Op de small talk met vrienden van vrienden, buren van buren en vage kennissen is Johnny’s antwoord in de bridge te vinden: ‘If you don’t care, just don’t ask. I’m fully aware you’re wearing a mask’.

Johnny's Adventures
het album Johnny’s Adventures

Het nummer bouwt geleidelijk op en wordt steviger en aangenamer en heeft als kers op de taart een spetterende gitaarsolo. Hiervan is zowel de sound en de phrasing tot in de puntjes uitgewerkt.

Johnny s Adventures
livestream Johnny s Adventures ©Jane Duursma

Opvolgend is het nummer Keep On Whistling dat getypeerd wordt door een fluitmelodie en een soort western sound. Het klinkt wat minder spannend, maar het vertelt veel over Johnny en zijn avontuur. Ook getuigt het van veelzijdigheid, wat een merk wordt voor dit album. Een avontuur bestaat niet alleen uit pieken, maar ook uit dalen. Zo wisselen de sounds, tempo’s en stemmingen elkaar op een fijne manier af gedurende het album.

Deze diashow vereist JavaScript.

Na You Left word je weer op gelift door een vrolijk en dansbaar Who Are You dat over het spel Wie Is Het? gaat. Als je goed luistert hoor je in de opname ook de kaartjes van het bekende één tegen één gezelschapsspel omvallen, op de maat. Dit terwijl de de namen geraden worden in het nummer. En wie het is? Dat kan er maar één zijn natuurlijk. Creatief is dit een geweldig gevonden nummer.

In het langzame King Of My Own Town wordt het verhaal van Johnny’s Adventures zowel verteld als gezongen, weer in een western country stijl. Het lijkt te gaan over iemand die zich de koning van zijn stad voelt, erachter komt dat hij het niet is, of eigenlijk toch wel weer.

Hierna sluit het album af met Complaining. Hiermee gaat het tempo weer omhoog en krijg je vooral met funky (jazzy/rock and roll) gitaarslagjes en lekkere orgelsolo’s te maken. Los van de aangename sound van het nummer, is het verbeeldend ook vermakelijk.

Vertellende manier
Zo kun je het helemaal voor je zien hoe Johnny zijn spullen kwijt is op het vliegveld, door de vertellende manier van zingen die we vaker horen in het album. Het is een vrolijke afsluiter met een leuk gevonden onderwerp. Samengevat biedt dit kleine album toch het maximale voor haar formaat. Minpunten zijn er eigenlijk niet. Als je dan écht iets moet noemen kun je het hebben over de Engelse uitspraak in King of My Own Town. Verder kent het album alleen maar pluspunten met Friend of a Friend, Who Are You en Complaining als mijn favoriete hoogtepunten.

Johnny's Adventures
de band

De songteksten zijn makkelijk te volgen en toch erg creatief gevonden. Ze blijven, net als bepaalde gitaarlijntjes of basloopjes, lekker hangen. De drums zijn te danken aan Erik Dera, die de vaste lezer kent van Instant Matter. Richard van der Weg zorgt voor de baspartijen en Gijs Vugts kun je achter de toetsen vinden. Frans de Visser is de gitarist, zanger én verteller van Johnny’s Adventures.

Frans heeft de opname en productie verzorgd in Studio Cube, waar zijn collega Arthur Theunissen de mastering van het mini album in handen had. Frans de Visser kennen we ook als organisator van de Bossche Band Battle.  Johnny’s Adventures is een grote aanwinst voor het Bossche muzieklandschap. Laat het avontuur maar komen.


Johnny’s Adventures

Richard van der Weg – bas
Erik Dera – drums
Gijs Vugts – toetsen
Frans de Visser – zang, gitaar en verteller van Johnny’s Adventures

Livestream foto: Made by jane

anderhalve meter

Mini concerten in de anderhalve meter-samenleving

Lockdown en corona maatregelen worden voorzichtig weg gepeld zoals bij een gevaarlijk explosief

Zo’n anderhalve meter zijn we van elkaar verwijderd in de anderhalve meter-samenleving. Ver genoeg om virusdruppels tussen onze voeten te doen belanden. Alleen, hoe doen we dat straks bij concerten als die weer mogen plaatsvinden? Misschien houd jij je wel aan die anderhalve meter, maar doen anderen dat ook?

Bossche Band Battle

anderhalve meter-samenleving
Frans de Visser – Bossche Band Battle 2018

Frans de Visser van Studio Cube en organisator van de Bossche Band Battle (BBB) bracht deze week het bericht uit dat er in 2020 geen battle zal plaatsvinden. In 2021 gaat een ‘spetterende editie’ van start. Het komt niet echt als een verrassing, dit nieuws. Maar het drukt je maar eens weer op de consequenties van de anderhalve meter-samenleving.

anderhalve meter-samenleving
Clittenband BBB 2018

Frans zag de bui al hangen en koos eieren voor zijn geld. Anderhalve meter van elkaar staan in de Bossche podia. Hoeveel mensen kunnen die zalen behappen? Te weinig gezien de grootte van de meeste podia, met uitzondering van de Grote Zaal van Willem Twee poppodium waar de finale van de BBB plaatsvindt. Te weinig volk om een goede sfeer in voorrondes van de Bossche Band battle te krijgen, lijkt mij.

Festivalloze zomer 

Deze diashow vereist JavaScript.

Evenementen zijn tot 1 september verboden. Voor de situatie in Den Bosch betekent dat geen Jazz in Duketown, geen Theaterfestival Boulevard, geen Effect festival. 2020 kan sowieso voor de evenementenbranche als verloren beschouwd worden.

anderhalve meter
Popronde 2017 Bonte Palet

Als alles loopt zoals we dat onszelf toewensen dan zou het kunnen zijn dat de podia hun deuren in september weer kunnen openen met inachtneming van die anderhalve meter. De eerste grote uitdaging c.q. test wordt Popronde dat op vrijdag 9 oktober Den Bosch aandoet. Het rondtrekkend muziekfestival heeft dan al zes andere steden zoals Nijmegen en Groningen aangedaan.

Daar zal alvast lering uit getrokken worden, maar ik zie niet in hoe de organisatie kleine locaties wil betrekken in de programmering als zinvolle podia. De foto’s spreken voor zich. En dan komt nog het November Music festival dat van 5 tot en met 15 november staat gepland. En niet vergeten, het 54ste International Vocal Competition ‘s-Hertogenbosch dat van 28 november tot 6 december duurt.

anderhalve meter
Popronde 2018 Bonte Palet

Het stemt allemaal tot nadenken, hoe die anderhalve meter-samenleving in te vullen. Het wachten is op een verlossend vaccin. Misschien moeten we ons tevreden stellen met mini concerten, unplugged, akoestisch. Uitgaan en de duimstok hanteren gaan niet samen.

De Baby Boomers zijn in ieder geval de pineut. Zij horen tot de risicogroep. Die generatie gaat concerten mijden ondanks de forever young lijfspreuk.

Interessant artikel over de anderhalve meter-samenleving.

Outer Shape

Single release What Would You Say van The Outer Shape

Peter van Oudheusden verpakt de Britse synthi/elektro-pop uit de jaren '80 naar 2020

The Outer Shape is een solo project van Bosschenaar Peter van Oudheusden die bandlid (bassist) was van het inmiddels opgeheven Instant Matter. Peter heeft intussen de eenmansband The Outer Shape opgericht en bracht 4 januari j.l. zijn  tweede single What Would You Say uit op Spotify. Daar is ook de eerste single Walk Into The Sea  uit 2019 te beluisteren.

The Outer Shape

Outer Shape
The Outer Shape – Peter van Oudheusden

De singles Walk Into The Sea en What Would You Say zijn allebei geproduceerd door Arthur Antoine van Studio Cube. Peter speelde op alle instrumenten en zorgde voor de vocals. Een live optreden zal hoogstwaarschijnlijk met keys en synthesizer uitgevoerd worden zoals Témé Tan uit België dat doet. Beide heren zwemmen in dezelfde vijver van de synthi-pop of elektropop. Waar echter Témé Tan Braziliaanse ritmes in zijn nummers mixt, blijft Van Oudheusden strikter bij het genre zoals dat begin jaren ’80 in de UK werd ontwikkeld door bands zoals Depeche Mode.

What Would You Say – 2020

Outer Shape
de nieuwe single

Er zijn natuurlijk duidelijk hoorbare verschillen. De synths van tegenwoordig zijn krachtiger, veelzijdiger en dat klinkt door in het geluid dat vele malen voller klinkt dan bijvoorbeeld op Just Can’t Get Enough (1981) van Depeche Mode. Maar met de herkenbare strakke one beat basis, de lichte en hoge tonen uit de keyboards en de monotoon robotische vocals verpakt Peter het genre naar nu, naar 2020.

Het nummer duurt 3.55 minuten en begint met een aanzwellend geluid waarop zowat meteen keyboards en een drumcomputer inzetten. De stem van Peter van Oudheusden is laag en klinkt opzettelijk monotoon. Dat versterkt de sfeer die hij wil opwekken.

“What would you say if I told you that I never thought I would end up here, that all that was has disappeared somehow, there is no trust when the ground falls away,” zingt Peter en dat klinkt niet erg optimistisch.

Maar er is een uitweg: ” I can give you ground but you must give me trust, this is where you belong; so when this all hurts we stand strong, this is where we belong.”

Melancholische elektropop, het bestaat. Dat bewijst The Outer Shape met deze nieuwe single die voortborduurt op de eerste single Walk Into The Sea, die mogelijk nog melancholischer is.

De muziek van The Outer Shape maakt nieuwsgierig. We want more.

muziekcircus

Muziekcircus Bossche Band Battle is lappendeken aan genres

Battle moet in 2020 meer locaties opnemen in programma want hoe meer hoe beter

Het rondreizend muziekcircus met de naam Bossche Band Battle is achter de rug. De editie van 2019 is opnieuw een lappendeken aan muziekgenres gebleken. Het vrouwelijk aandeel in deze muziekcircus is dit jaar weer klein. Dit jaar zijn ook minder locaties opgenomen in het programma.

Muziekcircus Bossche Band Battle

muziekcircus
Winnaar 2019 For Scratch in Willem Twee poppodium

Dit jaar begon het muziekcircus op 14 september in Muziekcafé Lohengrin. Dat was de eerste voorronde. De twee andere voorrondes waren in café De Vaart op de Tramkade. De twee halve finales gingen naar de binnenstad in Plein 79 oftewel P79. De finale op 22 november is traditioneel in Willem Twee poppodium. Wederom moesten de leden van de vakjury keuzes maken in het wel heel diverse aanbod. Een echte lappendeken wat tegelijkertijd de Bossche Band Battle zo aantrekkelijk maakt.

muziekcircus
Koen van der Zanden – Morning Dawn

Waarom dit jaar minder podia werden aangedaan, is onbekend. Dat is wel zo jammer, want de grote charme van een rondreizend muziekcircus zoals de Bossche Band Battle is dat het telkens naar een andere locatie, ander podium toegaat. Mensen maken dan eens kennis met een andere plek dan ze gewend zijn, een andere sfeer en achtergrond.

Ik pleit met de nodige klem om in 2020 dat opnieuw in te voeren. Zo wordt het Bossche in Bossche Band Battle meer recht gedaan. Volgend jaar ontmoeten we elkaar weer of in Lohengrin, Skatecenter, De Azijnfabriek, Babel, Verkadefabriek, De Vaart, P79, Willem Twee poppodium of eventueel andere en nieuwe locaties. Hoe meer Bossche podia hoe beter.

Female fronted bands

muziekcircus
Norain Kuijs – Artificial Voorronde 1

Bandjes zijn nog steeds een zaak van jongens. Ik weet nog toen ik 14/15 jaar was, bandje opzetten met jongens uit de buurt. Het is nooit iets geworden maar illustratief.

In de vier edities van de Band Battle heeft in mijn herinnering slechts één meidenband meegedaan en dat was Clittenband in 2018. De band was toen zelfs finalist. Het aandeel female frontend bands is wat groter. Dit jaar deden twee van zulke bands mee. Dat waren Artificial met Norain Kuijs en Myth of Origin met Linda Heinen.

muziekcircus
Linda Heinen – Myth of Origin Voorronde 3

Twee andere bands hebben ook een zangeres in hun midden. Alleen zijn die vrouwen geen leadzanger, ergo geen female fronted band. Die twee bands zijn A Fool’s Errand en Spelfout, beiden Bossche bands trouwens. A Fool’s Errand is in wezen een instrumentale band. Sinds een jaar zingt Sarah Cahuasqui op enkele nummers waar ze de teksten voor heeft geschreven.

muziekcircus
Sarah Cahuasqui – A Fool’s Errand

Bij Spelfout neemt Johan van Bommel de vocals hoofdzakelijk voor zijn rekening. Toetsenist/gitarist Dominique Aberkrom heeft een goede stem en dat liet ze horen toen Spelfout in De Vaart streed voor een plek in de halve finales. Dominique zong één nummer als leadzangeres.

muziekcircus
Dominque Aberkrom – Spelfout

En dat was het dan, het vrouwelijk aandeel van dit jaar in het muziekcircus Bossche Band Battle. Meer vrouwen in de piste van dat circus. Het talent is er, daar ben ik van overtuigd. Ook goed voor de stage performance want vrouwen besteden meer aandacht aan hun uiterlijk. De Battle heeft een impuls nodig en die kan het beste van vrouwelijke kant komen.

Maar dan moeten zij zich wel aanmelden bij Studio Cube als het muziekcircus weer gaat rondreizen.

P79

P79 weer strijdtoneel Halve Finale Bossche Band Battle 2019

Finale BBB in Willem Twee wordt in samenwerking met On The House Indie een mini-festival

Het programma van de Tweede Halve Finale Bossche Band Battle 2019 in P79 ziet er als volgt uit:
1. The March
2. Stich & the Rag Dolls
3. Sparks of Sanity
4. Profuna Ocean

Tweede Halve Finale in P79

1. The March

P79
The March

Het is nooit leuk om het spits af te moeten bijten, maar het strooitje trekken wijst The March aan om deze Tweede Halve Finale van de Bossche Band Battle editie 2018 te beginnen. Lody (zang, gitaar), Bram (drums) en Geert (bas) hebben er geen moeite mee want ze gaan voortvarend van start met een soul nummer gemengd met poprock.

P79
Lody Borgers

Lody zingt erg makkelijk en is bijna de rust zelve achter de microfoon. Geert duikt er goed in met lekker spel op zijn basgitaar. Funky rock riffs stuwen de nummers voort met de beats van Bram. Er is goed contact met het publiek. Lody is een vriendelijke performer. The March maakt er een toffe show van. Goede vibes stromen door de kelder van P79.

2. Stitch & the Rag Dolls

P79
Stitch & the Rag Dolls

Op de vraag hoe het met zijn stem is, reageert zanger/gitarist Jack Harrison dat alles weer OK is. In de voorronde was hij ziek en slecht bij stem. “Ik kan dat nu niet meer opvoeren als excuus,” antwoordt Harrison.  Dat blijkt, want hij  is goed zowel in lage als hoge tonen met soms Tom Waits-achtige momenten: gruizige stem. Inleidend is elke song spannend in opbouw, maar gedurende het nummer zwakt het af.

P79
Jack Harrison

Harrison steelt de show en is duidelijk de leader. Stitch & the Rag Dolls is een goed geoliede machine met afwisselend blues, rock en pop. Het scheelt ook dat Jack native speaker is. Zijn Engels komt niet van school of studie.

3. Sparks of Sanity

P79
Spark of Sanity

De band houdt deze halve finale een hoog tempo aan in tegenstelling tot de voorronde waar meer afwisseling was. Zanger Laurens Lamberts weet echt veel variatie in zijn stem te leggen. De sfeer zit er duidelijk in. Het publiek doet mee en de muzikanten worden steeds enthousiaster. Er is goed contact en ruime interactie met het publiek.

P79
Björn Schouten

Aan het einde gaat bassist Björn Schouten tussen het publiek spelen. Die kan niet meer stuk.

4. Profuna Ocean

P79
Profuna Ocean

Profuna Ocean is een geheide favoriet voor het winnen van de Bossche Band Battle prijs. De mix van pop met symfonische rock (Dreamtheater/ Porcupine Tree) staat als een huis. Veel variatie in zowel drums en zang als gitaar. Zanger Raoul Potters wisselt zang af met fijne gitaarsolo’s.

P79
René Visser

De keyboards zijn helaas slecht gemixt wat in het totaalbeeld van symfonische rock wel belangrijk is. Bij Profuna Ocean zijn het top muzikanten, stuk voor stuk en helemaal op elkaar ingespeeld. Volgens één van de juryleden een hoogtepunt van de afgelopen vier jaar.

Op naar de Bossche band Battle finale 2019

P79
P79 jury en speaker Hugo Den Hartog

Finalisten
Afgelopen zaterdag 9 november is in een druk bezocht P79 tijdens de Tweede Halve Finale gestreden voor een plek in de finale. Profuna Ocean en Stitch & the Rag Dolls gingen er vandoor met de tickets. Zij strijden samen met Morning Dawn en For Scratch op het grote podium in Willem Twee poppodium om de felbegeerde hoofdprijs. Een single opname + videoclip bij Studio Cube.

Mini-festival
In samenwerking met On the House van Willem Twee popodium is er voor gezorgd dat de twee programma’s op elkaar aansluiten. Zodoende ontstaat er een mini-festival waar je maar liefst zes bands kan komen beluisteren.

P79
Holsaby – winnaar 2018

Op het On The House podium trapt Holsaby af, de winnaar van de BBB 2018 en speelt Alcuna Wilds daarna..

Dit jaar wordt er een pilot Livestream opgezet waarbij je de Bossche Band Battle live kan volgen via Youtube. De Bossche Band Battle finale en On the House Indie vinden plaats op vrijdag avond 22 november.


Met dank aan Wim Roelsma van Artishoot Fotografie en voor zijn verslaggeving van deze halve finale

Jury, vakjury

Emotie, interactie en dynamiek vormen oordeel van vakjury

Haastige spoed eerste halve finale Bossche Band Battle in P79

Tim van Baalen, Anne van Damme en Nick van Uden vormen de driekoppige vakjury van de eerste halve finale van de Bossche Band Battle editie 2019. Plaats van handeling is de sfeervolle kelderzaal van Plein79 oftewel P79. De zaken waar deze vakjury zich op richt zijn emotie, interactie en dynamiek.

Bossche Band Battle Halve finale I

Deze diashow vereist JavaScript.

P79 is sfeervol aangekleed voor het komende Halloween feest. Er heerst echter ook een gehaaste sfeer want de Battle moet rond 23.00 uur stoppen, want daarna is er een feest gepland. De muziekwedstrijd begint daarom een half uur eerder dan gepland. De zaal is nagenoeg leeg als Morning Dawn aan zijn act begint. De band speelt een mix van nieuwe en oude nummers zoals ze ook in de derde voorronde heeft gedaan. Het wordt drukker en aan het einde van hun show is er flink meer publiek in P79. Morning Dawn maakt een goede en sterke indruk.

Emotie, interactie en dynamiek
jury, P79, Bossche Band Battle
Rick van Osta – Animal Road

De tweede band die het strijdtoneel betreedt, is Animal Road. De vijf mannen maken er een aanstekelijke show van met vlot uitgevoerde rock die binnen de lijnen van het genre blijft. Daar waar je een riff verwacht daar komt-ie ook. En dat klinkt fijn.

Jury
De jury van deze halve finale van de Bossche Band Battle let ieder op een ander aspect. Tim van Baalen (MusiCare) gaat af op zijn gevoel: een band moet wat met hem doen. Wordt hij er blij van of misschien wel boos? Of erger, de band laat hem onverschillig. Tim reageert emotioneel, puur uit zichzelf. “Ik kan niet weten wat anderen voelen, ik weet alleen wat ik voel.”

Jury
Animal Road

Singer songwriter Anne van Damme let op de interactie. Wat doet een band met het publiek? Dat beperkt zich niet tot praten alleen met mensen in de zaal. Anne kijkt hoe mensen reageren op het spel, hoe ze reageren als een nummer hetzelfde ritme aanhoudt of dat er tempowisselingen zijn aangebracht en hoe mensen dáár weer op reageren. “Vaak kan je beter je wat inhouden om daarna weer uit te halen. Het effect is dan sterker.” Een ander onderdeel van die interactie is hoe bandleden samenspelen. Zijn ze een geheel of losse eilandjes?

Hocus Pocus
De derde band is For Scratch. De drie bandleden willen een andere naam voor de band en roepen middels Hugo Den Hartog, de vaste speaker van Bossche Band Battle, de hulp in van het publiek. Er volgen weinig echte reacties, slechts wat geroep. Zanger/gitarist Tijn van Geel wacht er niet op en begint flink aan zijn gitaar te scheuren, tot ieders genoegen. Keyboardspeler  Willem Korsten gooit er stevige jazzrock tegen aan. Drummer Julius Smit speelt vrijuit, onbelemmerde improvisaties knallen de zaal in.

P79
For Scratch

Derde jurylid Nick van Uden vindt dynamiek belangrijk, daar let hij in het bijzonder op. Maar ook hij nuanceert. Dynamiek is niet per se hard de volumeknop open draaien. Dynamiek zit ‘m ook in diversiteit en opbouw van het nummer. Komt een band overtuigend over, is de band echt?

Deze diashow vereist JavaScript.

For Scratch eindigt met een gewaagde cover namelijk het beroemde Hocus Pocus van de symfonische rockband Focus. De hoge uithalen van Thijs van Leer in dat nummer zijn legendarisch. Tijn van Geel haalt het niet en de hoogste uithalen worden door zijn gitaar opgevangen c.q. vervangen. Zie video hieronder


Haastige spoed

P79, Bossche Band Battle
A Fool’s Errand

A Fool’s Errand is de laatste band van deze eerste halve finale van de Bossche Band Battle in P79. De Bossche band is een beetje het slachtoffer van de haastige spoed om de Battle voor 23.00 uur af te ronden. Dat gaat ten koste van de nodige zorgvuldigheid bij de soundcheck. Ook deze halve finalist gaat er meteen flink tegen aan en zet daarmee een van haar sterkste optredens neer. Ook de vaak zwakke zang van Sarah Cahuasqui is nu veel beter en weet zij het publiek mee te krijgen.

Niet unaniem
Na A Fool’s Errand trekt de jury zich terug om tot een beslissing te komen. Een jury is ook maar mensenwerk en het eerste wat Anne zegt na terugkeer in de zaal, is dat de ‘jury niet unaniem is in haar besluit’. Dat voert de spanning alleen maar op. Ervaren jurylid Tim van Baalen doet het voorwoord en laat de uitslagen over aan rookie Nick van Uden.

Nick draalt er niet lang om heen en komt meteen met de namen. For Scratch en Morning Dawn krijgen de ticket om door te gaan naar de finale.

Jury, vakjury
Door naar de finale
Errand

A Fool’s Errand speelt 10 jaar eigenzinnig werk van zich af

Niet-standaard werk van een band die live weet te overtuigen

De Bossche band A Fool’s Errand organiseerde zaterdag 22 juni een release presentatie in P79 van het album Gravitas dat eind maart 2019 uitkwam. Vóór het optreden sprak ik kort met bandleden Alwin Ven en Fabian Voskuil.

Errand, Gravitas
Vlnr: Fabian Voskuil en Alwin Ven

KLANKGAT: Vanavond is de presentatie van jullie album Gravitas, het resultaat van bijna 10 jaar werk. Zijn jullie al bezig nieuw materiaal te schrijven?
Alwin Ven: Ja, zeker. We werken nu aan zo’n stuk of vijf nummers.
Fabian Voskuil: We zitten aan een EP te denken.
Alwin: Onze werkwijze is als vanouds. Herschrijven, omgooien, schrappen, schrijven.

Dus over 10 jaar kunnen we pas het volgende album verwachten?
Fabian (lacht): Nee, zover zal dat niet komen.
Alwin: De drummer (Albert Schuurmans, red.) gaat dadelijk solo spelen op gitaar. Een try-out van zijn eigen werk.
Fabian: We hebben wel moeten reperteren. Het was weer een tijdje geleden dat we de nummers van Gravitas gespeeld hebben.

Dat zal nodig zijn geweest, want het zijn geen standaard nummers van een niet-standaard band. Dat laatste beaamt geluidsman van de avond Frans de Visser van Studio Cube volmondig. Frans leidde de opnames en was verantwoordelijk voor de mix van het album Gravitas.

Try-out Albert Schuurmans

Errand
Albert Schuurmans solo

De drummer van A Fool’s Errand,  Albert Schuurmans, posteert zich op een stoel, een akoestische gitaar in zijn handen en zijn rechtervoet op een bass drum pedaal. De try-out omvat zo’n vijf (gloed)nieuwe nummers en kenmerken zich zich door een puntige drive mede dankzij die bass drum. Albert wil kijken hoe de nummers overkomen op een podium en voor een publiek. Hij had er graag teksten bij gehad maar vooral de tijd ontbrak daarvoor.
Hij wil daarom met zangeres Sarah Cahuasqui samenwerken. Zij schreef de teksten voor de nummers Make Waves en Icarus op het album Gravitas waar zij de zang voor haar rekening nam. De try-out wordt goed door het publiek ontvangen.

A Fool’s Errand – Gravitas

Errand
A Fool’s Errand in P79

Na een korte break en zonder enige aankondiging begint A Fool’s Errand aan de presentatie release van Gravitas. De nummers worden gespeeld in volgorde van het album. Het openingsnummer There Will Be No Encore is live zeer indrukwekkend, vooral door het onderwerp. Je hoort de stem van de Chileense president Allende die het volk via de radio op 11 september 1973 toespreekt, terwijl soldaten het presidentieel paleis omsingelen. Allende pleegt zelfmoord om niet levend in handen te vallen van de coupplegers die onder leiding staan van Pinochet. Visuele ondersteuning van dit nummer zou de impact van dit nummer versterken.

Sarah Cahuasqui

Errand, Gravitas
Sarah Cahuasqui

Het tweede nummer is Make Waves met tekst en zang van Sarah Cahuasqui. Zij zing nogal onvast, maar het past bij dit nummer dat mij sterk doet denken aan de legendarische New Yorkse band The Velvet Underground met zangeres Nico. Díé kon pas lekker vals zingen. In haar tweede act bij het nummer Icarus zingt Sarah weer onvast en ook dan werkt het. Het bevestigt het beeld dat A Fool’s Errand van zichzelf wil neerzetten, onvoorspelbaar, tegendraads, niet willen behagen.

Errand, Gravitas
Alwin Ven

Hoe het ook zij, de nummers zijn een mengelmoes van rock, jazz, metal, soundscapes. Een goede hard rock nummer is Stoned Ape Theory. En als Alwin Ven de trompet bespeelt zoals op Viego, Anselmo dan roept hij een Spaanse – latino –  sfeer op. In het laatste nummer – waar veel leuke delen tijdens de opname dagen werden weggestreept en daarvandaan de titel (Used To Be) Happy –  zaagt de band bijna eindeloos door met een repeterende, ritmische riff. Je krijgt de indruk dat A Fool’s Errand af wil van deze nummers en toe is aan nieuw werk. Wat wil je, na 10 jaar wil je wel wat anders.

Deze diashow vereist JavaScript.

Bandleden A Fool’s Errand
Alwin Ven – bas en trompet
Albert Schuurmans – drums
Willem Schuurmans – gitaar
Fabian Voskuil – gitaar (met strijkstok)

Sarah Cahuasqui – zang.

Halve Finale Bossche Band Battle

Bossche Band Battle steeds verrassend altijd spannend

Jury hakt pas na heel lang beraad de knoop door

De eerste halve finale van de Bossche Band Battle is gedaan en de laatste riff en drumbeats van rockband Pop Goes The Weasel ebben langzaam weg in de grote zaal van het World Skate Center. Tijd voor de drie juryleden om zich terug te trekken en een keuze te maken welke twee bands doorgaan naar de finale op vrijdag 23 november in Willem Twee poppodium. Het zenuwslopend wachten op de jury uitslag kan beginnen.

Zenuwslopend
De zaal raakt zowat meteen leeg want velen spoeden zich naar buiten voor een rokertje. Nu wachten tot de jury terugkomt. In de drie voorrondes was de jury telkens snel terug. De verwachting is dat dat nu ook gaat gebeuren. Er wordt opgewonden met elkaar gesproken of bandleden trekken zich wat terug. Zij die dat laatste doen, observeren de anderen of chatten wat met hun mobiel. Ik pak de gelegenheid aan om een praatje met wat bandleden te maken. Te beginnen met Nick Brouwer van de band TerraDown uit Breda die het spits moest afbijten deze eerste halve finale van de Bossche Band Battle.

Bossche Band Battle
Nick Brouwer van TerraDown

KLANKGAT: Kennen jullie in Breda een soortgelijke muziekwedstrijd als de Bossche Band Battle?
Nick Brouwer: (moet beetje nadenken). Er zijn wel wat café’s en podia die wat doen met bandjes maar nee, zoiets als dit is er niet in Breda. Ik vind het wel tof deze Battle. In deze hal van het Skate Center komt ons geluid beter over. Nu nog wachten wat de jury ervan gaat zeggen.

Ik ga weer verder en spreek aan de bar even met Hannah Schuur, de drummer van vrouwentrio Clittenband, de enige Nederlandstalige band uit deze editie van de Bossche Band Battle.

Bossche Band Battle
Hannah Schuur – Clittenband

Hoe vond je het gaan?
Hannah: Het geluid stond bij mij en ook bij de twee anderen veel te hard. Ik hoorde mezelf op een gegeven moment niet meer spelen. Ik wist eigenlijk niet wat ik aan het doen was. Maar het is toch allemaal goed gekomen.

En weg is ze. De jury doet er nu langer over dan de drie voorrondes hiervoor. Komt het omdat het een halve finale is? Een fotograaf verzucht en zegt: “Hoe moeilijk moet dat zijn. Je zegt gewoon, die band deed het goed en mag door. Ik snap niet waarom het zo lang moet duren?” Ik knik wat afwezig en loop wat verder. De drie mannen van Pop Goes The Weasel staan bij elkaar. Ik schiet gitarist Peter Nobbe kort aan.

Bossche Band Battle
Pop Goes The Weasel vlnr: Erwin Vostermans, Peter Nobbe en Ralf de Bruin

Jullie bestaan al tien jaar?
Peter: Ja, zo lang doen we het al. De laatste anderhalf jaar doen we het rustig aan. Dat komt door de nodige gezinsuitbreidingen. Maar we hebben de draad weer opgepakt en hebben ons daarom opgegeven bij de Bossche Band Battle.
Jullie zijn haast niet te vinden op internet, eigenlijk helemaal niet.
Ja, we zijn nogal low-key de afgelopen tijd, maar daar gaat snel verandering in komen. Een Facebook pagina als eerste. En ook een nieuwe en kortere naam voor de band.
Mooie mannelijke sound hebben jullie.
Dank je. Ons geluid komt hier in de Skatehal beter over dan in Koudijs Kafé. Daar zijn we heel blij mee.

Het duurt wel erg lang met die jury maar gelukkig draaien de dj’s lekkere muziek. Bij de ingang zie ik twee van de drie juryleden – Noël Josemans en Pascale Paanakker – opdoemen. Ze zijn denkelijk eindelijk tot een oordeel gekomen. Gastheer van de avond, Darcy Kampers, roept iedereen op om naar binnen te komen en zich te verzamelen rond het podium. Het derde jurylid, Guus Hurkmans, komt er ook snel bij.
Frans de Visser van Studio Cube die de Battle organiseert, komt als eerste op het podium. Hij heeft de twee grote kartonnen tickets bij zich die toegang verschaffen tot de finale. Frans verontschuldigt zich nog voor het geluid bij deze halve finale, met name naar Clittenband toe.

Bossche Band Battle
Darcy Kampers – gastheer

Darcy vraagt of de jury ook op het podium komt en de spanning begint nu toch wel echt voelbaar te worden. Eerst worden alle bands – TerraDown, Papajahkur, Clittenband en Pop Goes The Weasel –  even snel besproken. Uit het publiek wordt geroepen om het nog sneller te doen. Woordvoerder Josemans maant tot rust. Na wat geroffel op een trommel, wordt Pop Goes The Weasel naar voren geroepen om de begeerde ticket in ontvangst te nemen. De band kwam nota bene verder in de Bossche Band Battle middels een wildcard. Nu nog de tweede band,
De spanning is bijna ondraaglijk geworden temeer omdat Noël Josemans door wat heen en weer te praten de boel bewust tergend vertraagt. Dat doet hij trouwens heel erg goed, zo goed dat het zelfs amusant wordt. Maar uiteindelijk komt het hoge woord eruit en kunnen de drie vrouwen van Clittenband zich vervoegen op het podium en de tweede ticket mee naar huis nemen. Ook in de finale.

Bossche Band Battle
De eerste finalisten
WSC

WSC en P79 halve finales Bossche Band Battle

In WSC gaat altijd één Bossche band door naar de finale

World Skate Center (WSC) en Plein 79 (P79) zijn de volgende podia waar de halve finales van de Bossche Band Battle worden gehouden. Het gaat telkens om vier bands die door willen naar de finale die in Willem Twee poppodium wordt gehouden. Uit de drie voorafgaande voorrondes gaan bij elke ronde twee bands door. En dan zijn er nog twee wildcards te vergeven aan bands die door de organisatoren Luuk Bergervoet en Frans de Visser van Studio Cube als kanshebbers voor deze muziekprijs gezien worden.

De eerste halve finale wordt zaterdag 27 oktober in WSC gehouden, de tweede in P79 op zaterdag 10 november. Team KLANKGAT waagt zich niet aan voorspellingen en heeft het volste vertrouwen in de onafhankelijke en vakbekwame jury. Enig chauvinisme is ons niet vreemd. Wij hopen dat bij deze derde editie een Bossche band wint en die kans is groter dan ooit. Er doen namelijk vier bands mee van Bossche komaf. Drie zelfs in de eerste halve finale in WSC. Er gaat dus geheid altijd één Bossche band door naar de finale.

WSC

In WSC spelen zaterdag 27 oktober TerraDown, Papajahkur, Pop Goes The Weasel en Clittenband.

TerraDown

WSC
TerraDown

TerraDown is wellicht de hardste band van deze Bossche Band Battle. Snoeiharde metal die zeker en vast in de smaak zal vallen bij de vaste bezoekers van WSC. Met hun act maakte deze band uit Breda meteen indruk op publiek en jury tijdens de derde voorronde in Koudijs Kafé. De band met frontman Nick Brouwe is zeer overtuigd van zijn kunnen en steken dat niet onder stoelen of banken.

Papajahkur

WSC
Papajakuhr

Deze sympathieke reggae band uit Den Bosch speelt aanstekelijke feestmuziek die menige zaal op zijn kop zet. Frontman Jared Kroese komt oorspronkelijk uit de punk. Punk en reggae mengden zich in de jaren ’70 in Groot-Brittannië tot wat ska genoemd wordt. De uptempo van ska is duidelijk hoorbaar bij deze band waar ruimte is vrijgemaakt voor de gitaarsolo’s van Hendrik Kadmaerubun. Benieuwd of in WSC de dansvloer gevuld raakt.

Pop Goes The Weasel

WSC
Pop Goes The Weasel

Ook deze band komt uit Den Bosch en kreeg een wildcard.  De bandleden spelen al 10 jaar samen. Dat is te horen aan de doortimmerde rock nummers. Enkele nummers hebben zelfs hit potentie. Deze band komt zeker tot zijn recht bij WSC, gesneden koek bijna. De band zou het ook goed doen bij grote festivals zoals Paas- en zelfs Pinkpop. Dat zou een doorbraak kunnen betekenen. Wel eerst een manager inhuren.

Clittenband

WSC
Clittenband – Koudijs Kafé

De dromerige liedjes die door het vrouwelijk trio Clittenband gespeeld worden, zijn voornamelijk gevuld met woordgrappen over seks en Thierry Baudet. Sterke punten zijn hoe de band met achtergrondzang omgaat en hoe er in balans gespeeld wordt. De nummers zelf lijken qua geluid en tempo veel op elkaar. Meer dynamiek zou geen kwaad kunnen. De zaal van WSC is hoog. Clittenband is meer gebaat bij een intiemer podium.


In P79 spelen op zaterdag 10 november Holsaby, An Adverse Copy, Morning Dawn en Lokotov Mocktail. Die worden een volgende keer besproken.

De Bossche Band Battle is opgericht om de Bossche muziekscene op de kaart te zetten. Daarnaast biedt de Battle een springplank voor de winnaars naar een professionele carrière middels opname, videoclip, optreden en contacten (jury, programmeurs, muzikanten). Leeftijd speelt hierbij geen rol. Sterker nog, hoe meer onderling contact hoe meer iedereen van elkaar kan leren.