theaterfestival Boulevard

aug, 2025

Uitbundig feesten gegarandeerd met de muziek van Kasba
Maghreb pop met een scheutje engagement zet de Boulevard op zijn kop

Wie de band Kasba programmeert, is verzekerd van een wild feestje. Daar heeft het zaterdagavond publiek op de Boulevard ook duidelijk zin. Frontman en lead zanger Sami el Ghousli is dan de juiste man om dat feest te leiden.

Kasba

Kasba is typisch zo’n band die door de samenstelling van de leden en land van herkomst een smakelijke stoofpot kan voorzetten. Noord-Afrikaanse raï, reggada en gnawa krijgen een Westers sausje en als het kan, komt er nog een vette rap over heen. Het kan allemaal en het wérkt.

Het is druk op dat kleine Torenpodium. Ik tel zo’n zeven man en wat nummers later komt er nog een vrouw bij die zingt en rapt. Toch lopen de musici elkaar niet in de weg, want de blik van deze band is helemaal gericht naar voren, naar het publiek. Daar doe je het toch allemaal voor en dat maakt deze band zo geliefd.

Theaterfestival Boulevard — mix Noord-Afrikaanse en Westerse muziekstijlen

De band werkt met tal van artiesten en de bezetting verandert vaak. Sommigen zoals Sami el Ghousli (leadzang), Roel Denteneer (gitaar), Khalid Jakhlal (percussie), Lars Posthumus(saxofoon), Dieter van der Westen (bas) zijn de ‘vaste’ krachten.

Het publiek wordt vaak direct betrokken bij het optreden zoals het uitdelen van bendirs (trommels) aan de voorste linie. Meezingen en -klappen staan ook op het repertoire. Bij het roepen om vrede wordt gevraagd om het V-teken te geven. Het draagt allemaal bij aan de wederzijdse betrokkenheid. Band en publiek máken het concert, als eenheid. Kortom, de ideale feestband en niet alleen in Nederland maar ook in het buitenland.

Op de dansvloer van het Torenpodium is het druk en ieder danst op een beperkte vierkante meter en zelfs minder. Als de band een snel reggae nummer speelt, gaat het dak van het dakloze podium er af.

Als saxofonist Lars Posthumus zich mengt in het publiek, doet mij dat meteen denken aan saxofonist Dick Ronteltap van Convoi Exceptional – ook zo’n geweldige feestband – die vorige week hier hetzelfde deed. Voor mij is de cirkel van deze Boulevard editie-2025 rond.

Kasba (kasbah, kashba, of casbah) betekent een versterkt gedeelte van een stad in Noord-Afrika, vaak een citadel of fort.

aug, 2025

Fans gaan in de huppel-moshpit bij concert van Elmer
Kritische vaderlandsliefde in een mix van kleinkunst en dorpsfeest

Op het podium zien we Elmer in wat je ‘polder-couture’ zou kunnen noemen, samen met twee dansers in een oer-Hollands kartonnen decor. In het publiek staan (piepjonge) Elmer-fans, queer mensen, en ook oudere Boulevardbezoekers die nieuwsgierig zijn naar dit optreden.

Elmer

Elmer is blij om weer in Den Bosch te zijn. Merel Pauw legt uit dat ze haar alter ego Elmer kon ontwikkelen bij Boulevard 2021, op het moment dat ze vanuit haar toneelachtergrond de overstap naar muziek wilde maken.

In deze show presenteert ze haar debuutalbum platland. Het album gaat over een haat-liefdeverhouding met Nederland. Ze zingt een ode aan het dorpsfeest “In een tijdelijke tent, waar je iedereen kent”. Maar is soms ook kritisch en minder trots om een Nederlander te zijn. In het nummer haat maakt ze mooi gebruik van Nederlandse symboliek om politieke onrust te verbeelden: “Zijn het de plantenbakken of de dijk. Waardoor wij zakken in eigen gelijk?”

In het publiek zijn veel fans, want er wordt flink meegezongen. Onder hen zijn ook een aantal tieners die met hun enthousiasme de hele zaal aansteken. Regelmatig zoekt Elmer het contact met het publiek op. Tijdens het lied platland vraagt ze de bezoekers om een ongemakkelijk kringverjaardag te maken (een open cirkel), om daar vervolgens met z’n alle keihard in te gaan stampen. Het idee daarbij is dat het land nog platter wordt door te stampen. Ook oppert ze het briljante idee van een huppel-moshpit.

Een inclusief feestje, waarop we mogen springen op de haat die we voelen naar of krijgen van onze ‘medenederlandertjes’. We mogen billen schudden op een nummer over paniekeren tijdens de seks. We mogen dansen ondanks het verlies van een moeder.

Nummers: platland, dorpsfeest, haat, alle buren moeten dood, geen emoties, Prinses Pil, Lager, Je Vader, Fantastisch

fotografie: Perla van Kessel

aug, 2025

Joost Oomen en Kruidkoek staan in uitverkochte PA-zaal
Garagejazz en poëzie over boterhammen en de liefde

Joost Oomen toert deze zomer samen met jazzband Kruidkoek langs verschillende festivals. Op Boulevard spelen ze op donderdagavond hun voorstelling Liefde in Tijden van Hopjesvla in de uitverkochte zaal van Podium Azijnfabriek.

Joost Oomen

Dichter en performer Joost Oomen lijkt de wereld tot in het kleinste detail te observeren. Hij speelt met die observaties en schiet ze vervolgens in lieve, grappige en soms absurde vorm het publiek in, als een tekstueel confettikanon. En dat confettikanon voel je vanavond ook. Het applaus, nog terwijl de confetti neerdwarrelt, wordt vriendelijk afgekapt door Joost, alsof hij wil zeggen: ‘Jongens, let nou op, confetti schieten is precisiewerk!’

Kruidkoek

Kruidkoek is een jazzband die niet bang is voor rockinvloeden. De band, bestaande uit Tijmen Kooiker (gitaar), Nick Feenstra (saxofoon), Reindert Kragt (bas) en Bram Knol (drums), komt qua look & feel meer over als een indieband. Met hun speelse vormgeving (zie website) en zelfgemaakte videoclips (met een duplotrein) nemen ze zichzelf niet al te serieus.

Eigenlijk past zo’n speelse instelling heel erg bij jazz en werkt het ook goed in de samenwerking met Joost Oomen. De muziek gaat van jazzy tunes naar rockende gitaren en terug. Bekkens worden geaaid, er wordt gespeeld met een dwarsfluit en er komen verschillende kleinere instrumenten uit de doos, waarvan Joost Oomen er regelmatig zelf een bespeelt. Zo vinden ze zelfs een klank die past bij de zin ‘een mier die door whisky loopt’.

Liefde in tijden van hopjesvla

In deze voorstelling neemt Joost Oomen ons mee in zijn pogingen om de liefde te beschrijven in poëzie, zonder dat het klef wordt. Oomen ontleedt het ja-woord, observeert leeggegeten jampotten waar kaarsjes in gaan en verwondert zich over een koekoeksklok die heel goed weet welke koek hij eerst moet zeggen. Er wordt in de voorstelling gespeeld met eten — tekstueel dan. Zo horen we zinnen als ‘Lieve pudding, beef niet’, en mag het publiek met woorden zijn eigen boterham beleggen.

Het is tof om te zien hoe sommige gedichten zelf bijna jazz worden: pingelig en plots. Tegelijkertijd is er voldoende rust in de muziek om ruimte te geven aan het grotere verhaal van de voorstelling. Alle heren op het podium spelen met concentratie én plezier — en dat voel je.

fotografie: Perla van Kessel

aug, 2025

Supermoon overstelpt de Boulevard met good ‘ol funk
Hoewel funk dateert uit de jaren 70 van de vorige eeuw slaat het genre nog steeds goed aan

Als je bij Supermoon even je ogen dicht doet dan waan je je bij een concert van Average White Band. De Nederlandse band is daarom niet voor niets support act geweest van die legendarische funkband uit Schotland. Woensdagavond zijn ze de band van de zevende dag van Theaterfestival Boulevard.

Supermoon

De soundcheck loopt wat uit en de band geeft zichzelf een break van vijf minuten. Bij Tent Paars loopt de zaal uit en komt er meer volk op en rond de dansvloer van het muziekpodium. Tijd om te beginnen.

Supermoon is een Nederlandse band met Joris IJland (toetsen en zang), Remo van Osch (basgitaar), Daan Krakers (zang), Artur Hodes (gitaar en zang) en Peter Weissink (drums). Verder zijn er drie koperblazers, sax, trompet en trombone.

Joris IJland

Remo van Osch

Artur Hodes

Peter Weissink

Van meet af aan is het funk – soms zelfs een vleugje funkadelic – wat de klok slaat. Het is toch wel een tijdje geleden dat ik bij zo’n band ben geweest. Maar na een paar funky nummers tapt de band toch uit een ander – eigenzinnig – vaatje.

Dat eigenzinnige doet de dansbaarheid niet veel goeds, maar door de volgende nummers wordt het weer helemaal rechtgezet. Gelukkig maar, want dit Boulevard publiek is er elke avond op uit om een potje te gaan dansen.

De drie koperblazers komen pas later op de set en dan lijkt het soms wel of je op een gig van Average White Band bent. Zanger en frontman Daan Krakers is goed bij stem en zet een levendige performance weg. Basgitarist Remo van Osch plukt stoícijns aan de snaren (dat zie je wel vaker bij basgitaristen). Drummer Peter Weissink die ik nog ken van Wild Organ & Drums, speelt strak en krachtig.

Ergens koester ik de stille hoop op een wederkeer van dit genre als tegenwicht van al het elektronische geweld maar het zal ijdele hoop zijn. De keuze van de jongere generaties kan je niet sturen. De funk van Supermoon is echter niet nostalgisch daarvoor is de eigenzinnigheid van deze band te sterk.

aug, 2025

Pepe Nomad neemt publiek mee naar ‘De After’
Een geslaagde voorstelling in Tent Paars, die ook jonger publiek het theater(tentje) in weet te trekken

Den Bosch lijkt een nieuwe artiest te verwelkomen: Pepe Nomad. Bij gebrek aan biografie zouden we hem hiphop-schrijver kunnen noemen. In de muziekvoorstelling ‘De After’ rapt hij, zingt hij en brengt hij theater.

Pepe Nomad – De After

Zondagavond, het is lekker weer en het is druk op het Theaterfestival Boulevard. Terwijl buiten de theaterparty nog in volle gang is, neemt het publiek van Tent Paars plaats voor de afterparty. Pepe Nomad heeft een groep creatievelingen om zich heen verzameld met wie hij deze show neerzet. Op de vloer vinden we naast Pepe ook nog een paar mannelijke acteurs en een driekoppige liveband.

Terwijl het publiek gaat zitten, wordt er op het podium al flink ge-afterd. Er staat een tafel vol drankflessen en een bank waar meerdere mensen op wegdommelen. Als bezoeker waan je je in een ruimte “Waar het feest nog in de kamer hangt”, zoals Pepe het mooi omschrijft.

Componist en toetsenist Sjeng Muermans, gitarist Mees Paardenkooper en bassist Bas Kooiker nemen ons mee naar dat gevoel tussen clubben en chillen. De ene keer hypnotiserend als een trance, de andere keer urgenter als een realiteit die ineens hard binnenkomt. De muziek is een poëtische samenvatting van de klanken die je op zo’n avond zou horen en beweegt mooi mee met de teksten van Pepe Nomad.

De After — Pepe Nomad met Mees Paardenkooper en Bas Kooiker

After party — Bas Kooiker en Sjeng Muermans kruipen ook even in de rol van feestganger

Die teksten gaan over verwachtingen, verplichtingen en ontsnappen daaraan. Zo zingt hij de mooi gevonden uitspraak ‘het jaagt me op de stuipen’. Pepe Nomad is goed in het vinden van zinnetjes uit de Nederlandse spreektaal die je gelijk naar een herkenbare situatie brengen. Ik kan het wel gaat over de verwachtingen van je ouders, die als volwassene nog nagalmen in je hoofd.

Maar ook de verwachtingen van de maatschappij komen aan bod: in Je bent een man toch? rapt Pepe een hele lijst op van wat een man zou moeten zijn of doen. De frase Papa die is altijd aan het werk loopt ritmisch zo goed dat die de basis vormt voor een lied.

Af en toe is de zang van Pepe Nomad niet kraakhelder, maar er is genoeg te zien en te horen om als bezoeker mee te gaan in een nacht die soms dag is en andersom. Wederom een geslaagde voorstelling in Tent Paars, die ook jonger publiek het theater(tentje) in weet te trekken.

Tent Paars — Artiesten bedanken de techniek en het creatieve team

fotografie: Perla van Kessel

aug, 2025

Banda Matatu en Ebou Gaye Mada ft. Abou Mbye
De gratis concerten van het eerste Boulevard-weekend staan in het teken van Wereldmuziek

De Rotterdamse formatie Banda Matatu speelt vrijdagavond en op zaterdagavond sluit Ebou Gaye Mada & Friends ft. Abou Mbye de dag in het onderdeel gratis concerten van Theaterfestival Boulevard op de Parade van Den Bosch. Twee bands met roots in Afrika.

Banda Matatu

Matatu is een woord voor openbaar vervoer in Oost-Afrika: “Als je er een mist, dan neem je de volgende…” ofwel sta relax in het leven. In de geest daarvan mixt de band vele stijlen zoals afrobeat, chakacha, afrojazz, reggae en ska. Chakacha is een soort buikdans.

Het tweede nummer is een ska met de mondharmonica in de hoofdrol. De Portugees Ricardo Silva geeft een fijne en krachtige solo weg. De mondharmonica is een ‘vergeten’ instrument geworden in de popmuziek, maar Ricardo geeft er een nieuwe dimensie aan. Het is sowieso opmerkelijk dat de mondharmonica in dit genre wordt gebruikt. Het geeft Banda Matatu een aparte plek in de Wereldmuziek.

De mensen kunnen ska erg waarderen en hier en daar wordt gedanst. Daarna zakt de set wat in want het ritme en de melodie van de volgende nummers zijn nogal mellow. Na de dynamische show van Convoi Exceptional van gisteravond ben ik wellicht wat vooringenomen. Het publiek reageert positief op de muziek.

Ebou Gaye Mada & Friends ft. Abou Mbye

Ebou Gaye Mada heeft zich gehuld in een prachtige groene outfit van Afrikaanse snit. Achter een rek waarin drie trommels zijn vastgezet heet hij het Bossche publiek welkom en over zijn schouders draagt hij een kleine trommel en geeft daar flinke roffels over.

Dan weet je meteen wat je te wachten staat. Hier staat een entertainer pur sang die je mee gaat nemen naar een avond vol diepe en opzwepende ritmes. High Life op zijn best. In zijn kielzog heeft hij de zanger Abou Mbye uitgenodigd. Diens zus, Fafa, zou ook meedoen, maar kon niet overkomen naar Nederland.

Net als zovele moderne Afrikaanse bands is er een stevige invloed vanuit het Westen zoals blues en pop. De nummers worden ook lekker lang uitgesponnen en Ebou Gaye Mada kan vertrouwen op zijn drie Friends. Het drietal op bas, gitaar en drums zijn uitstekende muzikanten en helemaal op elkaar ingespeeld. Aan het einde van de set worden ze uitgebreid voorgesteld door hun frontman.

Is Abou Mbye meer melodisch als zanger, Ebou zet zijn krachtige bariton meer in als ritmisch instrument en zweept het publiek graag op, dat daar gewillig in mee gaat. Door de nummers uit te spinnen worden ritmes langer vastgehouden wat de dansbaarheid alleen maar verhoogt.

Dat dansen bereikt zijn hoogtepunt bij het een-na-laatste nummer van een set van anderhalf uur. Op uitnodiging van Abou en Ebou klimmen de meest danslustigen met de minste schroom het podium op en is het feest eigenlijk helemaal compleet. En zo zou je dit concert absoluut kunnen noemen, een feest.

Banda Matatu

Ebou Gaye Mada

aug, 2025

Qube is laatste hiphopact op eerste Boulevard-dag
Tent Paars krijgt kwetsbare rap op een muzikaal presenteerblaadje in de show Zonder Aanwijsbare Reden

Terwijl mensen buiten hoorbaar uitgelaten de eerste dag van Theaterfestival Boulevard inluiden, wordt het binnen in Tent Paars met Qube al snel intiem. Het optreden begint een paar minuten later, omdat er last minute nog veel mensen naar binnen willen. Hij is dankbaar dat het publiek zo laat op de avond nog is gekomen.

Qube

Qube staat dit jaar opnieuw geprogrammeerd in Tent Paars, waar Hiphopcentrum Cypher artiesten uit hun netwerk presenteert aan het Boulevardpubliek. Zowel de locatie als Qube’s optreden zijn veranderd ten opzichte van vorig jaar.

Tent Paars is geen kleine tent meer, maar een constructie van steigerbuizen met meerdere verdiepingen, sfeervol verlicht en midden op het terrein geplaatst. En weer in het midden dit steigerbuizenpaleis staat Qube. Vorig jaar vormde hij nog een act met dansers van Cypher, nu ligt de focus op hemzelf. Hij wordt dit keer begeleid door drummer Spijk en gitarist Ian.

Van dat album speelt hij vanavond onder andere de nummers Vruchtwater en Wandel Naar Binnen. Dat laatste nummer gaat over de sleur van een werkdag. Hij rapt: “Ik krijg een appje van mijn baas, de cijfers zijn te laag, dus vandaag is er crisisberaad.” Een zin die verrassend rijmend klinkt wanneer deze door Qube wordt uitgesproken.

Zeeuwse Bosschenaar Jasper van den Bovenkamp is geregeld te zien op Spoken Word-podia, maar de rol van rapper lijkt hem nog beter te passen. Onder de naam Qube bracht hij in 2023 zijn eerste album uit, Synthetische Speeltuin geheten. Hierin konden we al kennis maken met zijn stijl van rollende zinnen, emotionele observaties en toegankelijke melodieën – soms krachtig, soms juist ingetogen.

In de set lijkt het thema ‘ontsnappen’ vaak terug te komen. Qube verwoordt het verlammende gevoel dat kan ontstaan wanneer je wordt geconfronteerd met de problemen in de wereld. De drang om te vluchten klinkt bijvoorbeeld door in Wanneer ik vertrek, ga je dan met mij mee?

En in het nummer Ik ben nooit alleen lijkt het te gaan over jezelf terugtrekken in je huis of in het gamen. Ook in de meer uptempo track Alleen in mijn dromen woon ik in het bos klinkt een verlangen naar rust en afzondering. Dit nummer lijkt bekend bij sommigen in het publiek en er wordt enthousiast gedanst. Al met al was dit een zeer geschikte muzikale act voor de eerste avond van Boulevard.

Fotografie: Perla van Kessel

aug, 2025

Convoi Exceptional knalt er van meet af aan in
Op Theaterfestival Boulevard is op de eerste dag geen betere afsluiting dan deze voormalige straatband

Of het nou hot jazz, rock, funk, afro of house is, Convoi Exceptional maalt er niet om als het maar dansbaar is. De rest is bijzaak. Behalve improviseren want dat doen ze maar al te graag. Een liveshow vol stevige beats, krachtige saxofoon en markante keyboard tunes. Dance, dance, dance.

Convoi Exceptional

Deze van oorsprong Rotterdamse band – maar tegenwoordig merendeels uitgewaaierd over het land – begon 20 jaar geleden als een straatband. Er zijn de nodige wisselingen geweest in de samenstelling, maar de band is inmiddels al dertien jaar geklonken in de huidige bezetting.

Ze weten wat ze aan elkaar hebben en voelen feilloos aan hoe ze moeten inspelen als een van hen inzet met een beat, baslijn of een tune op de toetsen. Het daarna oppakken staat altijd in dienst van de dansbaarheid.

Ruben Bolsius

Dick Ronteltap

Jesse den Dulk

Job den Dulk

Barre Verkerke

De bandleden kennen ook totaal geen enkele schroom hoe ze het publiek benaderen. Het ontbreken daarvan zit ‘m in de roots als straatband. Op straat is er geen podium, geen afstand, als muzikant sta je pal voor de mensen, is er direct contact.

Convoi Exceptional wéét hoe het een feestje moet bouwen en het publiek op de Parade voelt dat intuïtief aan, heeft er zin in. Van meet af aan wordt er gedanst. Geen ‘dooie’ halve maan voor het podium maar meteen volle bak. De eerste vif, zes nummers is het volop dance met zowaar een deep house erbij, ingezet door Barre Verkerke op de keyboards.

Vooral percussionist Ruben Bolsius op zijn djembé en andere percussies stuwt het enthousiasme voortdurend op. Zijn energie lijkt tomeloos maar ook Dick Ronteltap laat zich gelden met rauwe saxofoon- of klarinetlijnen. Jesse den Dulk onderbouwt het geheel met pulserende bas beats.

Er is even een moment van schijnbare rust als Dick met zijn saxofoon het publiek in wandelt en daar zittend een heerlijke solo weggeeft, terwijl Jesse lichtjes plukt aan de bassnaren. Ruben roept wat door de microfoon. Als Dick weer opstaat en flink uithaalt op zijn sax, juicht het publiek en wordt het feest weer opgepakt.

Intussen is het al middernacht en lijkt de band niet van plan om te stoppen. Jesse geeft een klassieke funky intro weg en ook dit genre valt in goede aarde. Convoi Exceptional kan wel uren doorspelen, maar rond halfeen moeten ze er toch een einde aan brijen. Een geweldig begin van het onderdeel gratis concerten van Theaterfestival Boulevard.

Bandleden
Sax – Dick Ronteltap
Djembe – Ruben Bolsius
Toetsen – Barre Verkerke
Bass – Jesse den Dulk
Drums – Job den Dulk

aug, 2025

Muziekfestivalstad Den Bosch kent vele smaken
Op het zomerse Theaterfestival Boulevard zijn er allerlei voorstellingen en muziek die niet in een hokje passen

Theaterfestival Boulevard strijkt donderdag 7 augustus weer neer in muziekfestivalstad Den Bosch. De Brabantse hoofdstad herbergt muziekfestivals die zowel nationaal als internationaal grote bekendheid genieten.

Denk aan International Vocal Competition (IVC) ‘s-Hertogenbosch, Paaspop (weliswaar in Schijndel doch onder de rook van), Noord-Brabants Bevrijdingsfestival, Jazz in Duketown, Het Levenslied, Theaterfestival Boulevard, Popronde en als jaarlijkse afsluiter November Music. Telkens een verschillende stijl en smaak wat van Den Bosch een echte brede muziekfestivalstad maakt.

Muziekfestivalstad Den Bosch – Theaterfestival Boulevard

De 41ste editie van Theaterfestival Boulevard lijkt inhoudelijk op die van vorig jaar, wat vooral goed nieuws betekent voor de muziekliefhebber die speurt naar meer buitenissige artiesten en bands. Ze worden op hun wenken bedient met bijvoorbeeld Pepe Nomad en Manu van Kersbergen.

Pepe Nomad speelt ‘De After’ in Tent Paars op de Parade. De voorstelling zoekt naar de drang om te ontsnappen, en de prijs die we daarvoor betalen. Pepe Nomad treedt vrijdag 8 en zondag 10 augustus op.

Manu van Kersbergen

Manu van Kersbergen is al jaren is een boegbeeld van het gesproken woord. Storyteller, woordkunstenaar, performende schrijver, schrijvende performer, spoken word artiest.

Tijdens het Theaterfestival Boulevard 2024 ging Manu’s ‘De Herontdekking van de Hemel’ in première. Bezoekers waren laaiend enthousiast – elke avond was het volle bak. Manu keert nu terug met een bijzondere versie van zijn voorstelling, want hij brengt hiphopkoor Tribe mee.

Manu treedt zondag 10 augustus in de Pleinzaal van Theater a/d Parade doorlopend op van 15:00 – 21:45 uur.

En dan is er ook nog Sven Ratzke met zijn op De Driestuiveropera* geïnspireerde muziektheater ‘Dans op de Vulkaan’. Sven heeft al in eerdere edities opgetreden op het festival. Hij speelt in de Casinozaal van Theater a/d Parade op maandag 11 augustus. Voor meer info van de andere optredens, zie Programma Theaterfestival.

Vorig jaar trokken de zogeheten gratis concerten de aandacht van KLANKGAT. En terecht! Het was erg leuk, zeer gevarieerd en van een goed niveau. Ook dit jaar zijn die gratis concerten opgenomen in het programma. Ze beginnen allemaal om 23:00 uur bij het Torenpodium aan de Parade. Het is in de buitenlucht en de weersvoorspellingen vertellen veel goeds – de zomer komt weer terug! Zie het programma overzicht

Tent Paars
Voor liefhebbers van hiphop, dans en experiment. De hiphop community maakt van Boulevard elf dagen lang hun thuis. Waar? In de waanzinnig gave nieuwe Tent Paars, die speciaal voor het festival is ontworpen. Je vindt er battles, cyphers, out of the box events en workshops.

Met Theaterfestival Boulevard heeft Muziekfestivalstad Den Bosch een zeer waardevolle en cultureel hoogwaardig evenement binnen haar oude stadsmuren.

Op de coverfoto de Bossche band Dirty Vistas die vorig jaar optraden op de Parade.

*Bertolt Brecht en Kurt Weill

aug, 2024

Michelle David & The True-tones leveren top act af
Soulvolle sfeer met gospel songs gegarandeerd op Theaterfestival Boulevard

In Theater aan de Parade sluiten Michelle David & The True-tones het Theaterfestival Boulevard af met een magistraal concert. De Mexicaanse band Los Kamer doet om 22:00 uur de traditionele afsluitact op de Parade.

Het is een gedenkwaardige editie geworden, een ware zomerbelevenis. De Boulevard is terug in het hart van de stad, letterlijk en figuurlijk.

Michelle David & The True-tones

Michelle en haar drie begeleiders Paul Willemsen (gitaar), Onno Smit (bas) en Bas Bouma (drums) starten met krachtige rocksoul. Muziek om op te dansen en daarom is het vreemd dat dit weer een zit-concert is zoals die van Steffen Morrison vorige week. En net als Morrison roept Michelle David haar fans op om te gaan staan en te dansen. Natuurlijk geeft een merendeel van het publiek hier gehoor aan.

Veel nummers van het nieuwe album Brothers & Sisters (2024) passeren de revue zoals If You Don’t Try, Karma, Peace, That is You, More Grace en Cold Cold World en van het album Truth & Soul onder meer Better Days.

De stem van Michelle heeft een groot bereik in zowel hoge als lage tonen waarop haar publiek meer dan enthousiast reageert. Daarnaast is zij een krachtige persoonlijkheid, een echte frontwoman.

Met het nummer Yeah Yeah Yeah sluiten Michelle David & The True-tones hun power set af. Een set waarin gospel een belangrijke factor speelt, niet vreemd als je de achtergrond van deze zangeres kent. Inmiddels heeft de band zes door gospel beïnvloedde albums uitgebracht.

Los Kamer

Het is aan de Mexicaanse band Los Kamer (Ixtapaluca) om het Boulevard festival 2024 af te sluiten. Deze 7-koppige band mengt enige ontvlambare muziekstijlen zoals, rock, Klezmer, Balkan aan elkaar tot een explosief geheel. Wilde, dansbare muziek is wat het samengestroomd publiek wil en krijgt.

Het is een hele zwoele avond (22°C) en de band krijgt slechts een uur, want om 23:00 uur moet het festival afsluiten. Het maakt hen niks uit, eenmaal op gang zijn ze niet te stuiten. Het gaat er op het podium net zo wild aan toe als op de dansvloer.

Maar dan is het echt afgelopen en kan deze 2024 editie de boeken ingaan als zeer succesvol. Wat betreft het muzikaal aanbod in ieder geval.

Michelle David & The True-tones – Brothers & Sisters (2024)

Los Kamer