Spetterende soul show van Steffen Morrison & Band of Brothers

New soul in old school traditie met ballads, gospel en full swing

Theaterfestival Boulevard 2018 heeft meer oog voor muziek dan de vorige edities van zeker de laatste 10 à 15 jaar. De muziek programmering van deze editie ziet er ook goed gevarieerd uit met voor iedereen wat wils. Zaterdag 4 augustus was het soul – new soul zelfs – en wat voor soul. Soul van Nederlandse bodem uitgevoerd door zanger/performer Steffen Morrison uit Amsterdam.
Sommigen kennen Steffen wellicht nog van The Voice of Holland waar hij in 2013 tijdens een ‘blind audition’ alle vier de stoelen liet omdraaien. Steffen is dat stadium ontgroeid en maakt nu onvoorwaardelijke soul in samenwerking met producent Tjeerd Oosterhuis, de broer van.

Soul show in old school traditie

Het is warm, heel warm in de BLVRD-theatertent op het festivalplein van Theaterfestival Boulevard en het is zowat afgeladen vol. Nederland zucht onder een ongekende hete zomer maar vanavond heeft iedereen in de tent daar lak aan. De temperatuur past bij een soul show.
75 minuten hebben Steffen Morrison en zijn Band of brothers tot hun beschikking gekregen van de organisatie en die tijd pakken ze volledig aan. Het begint al goed. De band komt eerst op en gelukkig is de soundcheck al eerder gedaan. De stemming komt er meteen in. De band speelt als opening de intro van het dit jaar uitgebrachte Takin’ Me Higher en de toetsenist kondigt Steffen Morrison aan.

Deze diashow vereist JavaScript.

Een dynamische opkomst van Steffen die net als alle andere bandleden een hoofddeksel draagt (de drummer heeft bijvoorbeeld een padvindershoed op van een hopman). Steffen grijpt meteen naar de mic die op een standaard staat en groet zijn publiek (de eerste keer een optreden in Den Bosch?). Ook het gebruik van die standaard tijdens het optreden past bij de traditie van een soul show. Veel herkenning en een nieuwe sound gegrondvest op gerijpte soul.  Met het tweede nummer Movin’ On  wordt het echt duidelijk dat we hier te maken hebben met een exponent van de New Soul stroming.

Na deze twee up tempo nummers is het tijd voor een slow, de gospelballad Love Walks All Over You die net als trouwens alle andere nummers flink wordt uitgesponnen. Het dancehall nummer Old Enough To Know Better glijdt slick & smooth binnen, een mix van soul en beetje glamour disco. We Can Have It All is een regelrechte gospel en ideaal voor lovebirds die innig willen gaan slowen. Steffen roept het publiek om een geliefde te omhelzen en vast te houden. Het is niets voor niets dat hij eind december gaat optreden op Sint Jan Black Gospel Night in Gouda.

All For You, Little Bit Longer, Wonderful One en Art Of Being Human volgen na de ballad en de show nadert zijn ogenschijnlijke einde als plots de intro van de soul klassieker Hard To Handle van Otis Redding klinkt. Als de tent een dak had dan zou die eraf zijn gesprongen.

Deze diashow vereist JavaScript.

De goed opgebouwde show met Morrison als perfecte showman/frontman en up tempo nummers afgewisseld door ballads bereikt verschillende hoogtepunten zoals de gitarist die tijdens een geweldige solo op de grond gaat liggen en uit zijn gitaar de lekkerste licks haalt. Ook van het publiek verlangt Morrison dat het meedoet – ‘We are here all together’. Het publiek eet intussen al lang uit zijn hand. Morrison springt in het publiek en de bassist tapt woest met zijn duim op de snaren om het helemaal gekker te maken.

Na de Otis Redding cover speelt de band nog Stuck On The Moon en Do It All Again. De toegift was de slow Just Another Man. Na afloop sprak Morrison nog even na met sommige mensen uit het publiek. Ik vroeg hem waar het nummer Art Of Being Human over gaat. “Ik wil met dit nummer benadrukken dat mensen meer gemeen hebben dan dat ze verschillen. Ik heb afgedaan met al het negatieve.”

Zaterdag 1 september treedt Steffen Morrison weer op in Den Bosch. Dan op een ander festival, het Soul Live Festival aan de Pettelaarse Schans.  Steffen Morrison heeft tot nu toe twee albums gemaakt. Het recente Movin’ On en Revealed uit 2011.

SUiT, kort en pakkend

Via Siberië en een Berlijnse Sexclub naar Den Bosch

Normaal gesproken zijn de jongens van SUiT gewend om in iets grotere zalen te spelen, maar donderdagavond 15 maart is het de foyer van de Willem Twee Concertzaal waar je deze half Duitse en half Nederlandse band kunt aanschouwen. Speciaal voor deze intieme setting is er een wat meer ingetogen set samengesteld. Uiteraard ligt de nadruk op werk van hun nieuwe album The Girl, The God, The Rush die net klaar is.

Spaghetti western
De opener van de set, Real is een rustig bluesy nummer, waarvan de muziek niet had misstaan op de soundtrack van een spaghetti western van Ennio Morricone. De zanger zingt met redelijk hoge stem en kan zijn Duitse roots niet helemaal verbergen. De tweede stem wordt door de gitarist voor zijn rekening genomen. Voor dit nummer gebruikt de drummer brushes (kwastjes als u wilt) in plaats van stokjes zodat de drums niet overheersen.

Zwetende robots
Vanaf het tweede nummer gaat het tempo iets omhoog, de zanger neemt dan ook zijn gitaar ter hand, waardoor de muziek iets meer gaat rocken. Bij Robot Sweat zingt ook de bassist een lijntje mee die in de break ook nog eens lekker zijn distortion aanzet. Het swingt lekker op een Franz Ferdinand achtige wijze. Van dit nummer is ook een videoclip te vinden op Youtube waarin schaars geklede dames uit vervlogen tijden te zien zijn in combinatie met beelden van de tweede wereldoorlog en ufo’s, al dan niet in reverse. Klinkt vaag? Is het ook.

Smooth cover
Dan vertelt de zanger dat ze vandaag de studio in zijn geweest in Maasbracht, om het nummer dat ze nu gaan spelen op te nemen. Er bestaat een kans dat ze die ook gaan uitbrengen. We zouden het kunnen kennen. Niet iedereen herkent het tijdens de eerste klanken en dat komt waarschijnlijk doordat het wat meer uptempo gespeeld wordt en meer rockt dan het origineel. Maar als het refrein van Smooth Operator ingezet wordt, weet iedereen dat het de klassieker van Sade is. De meeste van de maximaal 25 bezoekers is zeker oud genoeg om het origineel te kennen.

SUiT, kort en pakkend - ©ronald_rijken
Lex Brown

Mijn Klankgat collega Ronald vroeg aan zanger Lex Brown:
Hoe kwamen jullie erbij om uitgerekend van dat nummer een cover te maken?
Lex Brown: Ik ben bijna net zo oud als dat nummer. Mijn ouders draaiden veel van Sade die in de jaren ’80 en ‘90 erg populair was. Het nummer Smooth Operator vond ik toen al geweldig. En eigenlijk is het niet zozeer een herinnering maar meer een zintuigelijk gevoel, zoiets als een geur, dat mij is bijgebleven.

De jaren gingen voorbij en ik werd fan van punk en rock maar Sade bleef ergens in mijn achterhoofd hangen. Niet bewust, echt ver op de achtergrond.

Toen ik een jaar of wat geleden door de collectie van mijn ouders struinde, moest ik wel tegen Sade aanlopen. Ik zette Smooth Operator op en ik werd als door de bliksem getroffen. Het raakte mij erg diep. Een cover maken was meer dan een logisch gevolg. In het origineel staat een solo van een saxofoon. Die wordt op onze cover vervangen door een gitaarsolo. Het is echt een ‘rocky’ ding geworden.

Herfststorm
Het nummer dat mij het meest aanspreekt het melancholische nummer Quicksand Waterfalls met de stuwende drums, de mooie melodie van de zanglijn en het tempo dat even terugzakt en dan weer als een herfststorm over je heen komt.

Deze diashow vereist JavaScript.

Sexclub
Het voorlaatste nummer Blessed with Black is een slepend bluesnummer dat niet zou misstaan in een film van Quentin Tarantino, of in een Berlijnse nachtclub. Het toeval wil dat ze onlangs daadwerkelijk in zo’n Berlijnse seks/nachtclub – de wereldberoemde KitKatClub – gespeeld hebben, waar één avond in de week live muziek geprogrammeerd wordt.
Dan volgt nog een “goodbye song” zoals de zanger het noemt en dan is het binnen een uur inderdaad afgelopen.

SUiT, verleden, heden en toekomst
Na afloop vroeg ik Ivo de bassist hoe twee Nederlandse jongens twee Duitse jongens leren kennen en dan samen een band beginnen.
Ivo en gitarist Rutger kennen elkaar van de Rockacademie in Tilburg en toen ze op het conservatorium van Mannheim in Duitsland gingen studeren leerden ze zanger Lex en drummer Stefan kennen. Er wordt nog steeds in Mannheim gerepeteerd waar ze dan regelmatig voor een langere periode samen komen.

Ik vroeg me af waar de bandnaam SUiT vandaan komt.
Zes jaar geleden stonden ze, weliswaar in een iets andere samenstelling en met dansers die speciale pakken aan hadden, op het theaterfestival Boulevard hier in Den Bosch onder de naam The Suit Project. Ze zijn daarna verder gegaan als SUiT, kort en pakkend. Ze zitten nu midden in hun tour, waarin ze al diverse plaatsen in Duitsland en Nederland hebben aangedaan. Ze vervolgen hun tour nog langs onder andere Arnhem, Antwerpen, Londen en Brighton. Afgelopen jaar hebben ze zelfs in Siberië gespeeld en hopen ook nog uitgenodigd te worden voor een optreden in Vladivostok.

Zoals gezegd is er nu een album uit. “The Girl, The God, The Rush” staat niet alleen op Spotify, maar is ook verkrijgbaar op cd en vinyl. Er zijn plannen voor een tweede album en de bedoeling is dat die in maart 2019 uit gaat komen.

foto’s: Ronald Rijken