Lienne Hek

Lienne Hek noemt zichzelf liever The Silver Fox

Middagsessie met oude blues, folk, traditionals maar zeker ook eigen werk dat er naadloos op aansluit

Lienne Hek aka The Silver Fox speelt op drie instrumenten. Een resonator slide gitaar oftewel een dobro, een akoestische gitaar en een banjo. Het is vandaag niet in een schommelstoel op een veranda waar hij speelt –  zoals in het persbericht min of meer staat omschreven –  maar de Sheltertent van Brouwpodium Bossche Brouwers aan de Vaart. Het is een aangename zondagmiddag sessie in augustus en bijna alle stoelen zijn bezet.

Met de artiestennaam The Silver Fox verwijst Lienne naar de onstuitbare vergrijzing van zijn haar. Onder die naam is hij te vinden op Spotify.

Lienne Hek

Lienne Hek
Lienne Hek – The Silver Fox

Lienne Hek opent de middagsessie met één van mijn favoriete traditionals, You Gotta Move. You Gotta Move is een traditioneel Afrikaans-Amerikaans spiritueel lied. Mississippi-bluesman Fred McDowell nam het op als een langzame, slide-gitaar-hill-country bluesnummer. Die versie namen The Rolling Stones over in hún cover op de LP Sticky Fingers. Lienne’s uitvoering op de dobro wijkt er niet veel van af. Gelukkig maar.

Het tweede nummer, False Hearted Woman, is eigen werk en ook de titel van het gelijknamige album dat dit jaar is verschenen. De titel van zowel album als nummer spreekt voor zich: de slechtheid van vrouwen. Dat is een geliefd en terugkerend thema in de wereld van de blues, country en rock. Een ander groot hoofdthema is alcohol en vooral de ellende die eruit voortkomt. Lennie tapt met zijn eigen nummer Drinking Blues uit dat levensgroot vaatje.

Long Dark Road is het derde eigen nummer uit de eerste set van deze middag. Meteen daarna volgt een cover van Don’t Think Twice van Bob Dylan. Lienne Hek heeft inmiddels de dobro verruilt voor een akoestische gitaar.

Lienne Hek
Sheltertent Brouwpodium Bossche Brouwers aan de Vaart


Tweede set

De tweede set start gelijk met een fijne cover van het nummer Baby Please Don’t Go van de Ierse band Them (Van the Man). Lienne speelt op de dobro, die hij in deze set niet verruilt. Een goede beslissing want ik houd van dat slepende en jankerige geluid. Een dobro heeft ook een groter volume bereik dan banjo of gitaar. In deze set speelt Lienne drie eigen nummers, Hey Now Baby, Cocaïne Good en Rock My Socks Off. Als afsluiter dé hymne bij uitstek, Amazing Grace die haast onmerkbaar overvloeit in het allerlaatste nummer, Dust My Broom.

Deze diashow vereist JavaScript.

In een kort gesprek na afloop van de sessie vroeg ik Lienne waarom hij voor ‘de blues’ heeft gekozen. “Blues heeft mij altijd al aangetrokken. Het is de basis van veel muzieksoorten die wij kennen. Roots muziek zoals van Howlin’ Wolf. Zo’n twee jaar geleden ben ik begonnen om eigen nummers te schrijven.” Hopelijk volgen meer jonge Nederlandse muzikanten zijn voorbeeld op.


The Silver Fox – album False Hearted Woman (2021)

Caverns

Magistrale bluesrock vertolkingen van The Caverns

Muziekcafé Lohengrin programmeert iedere maand een fijne bluesband

Bluesband The Caverns bestaat al meer dan 50 jaar (!). In 1963 kwamen vijf schoolvrienden op het idee een bandje te gaan vormen. Dit was het begin van de Utrechtse band The Caverns die bekend werd in Duitsland, België en zelfs Engeland.

Caverns
The Caverns met zanger Ad Korver

Vele optredens volgden met artiesten zoals Shocking Blue (Venus), Q 65 en Dave Berry. The Caverns traden regelmatig op in het circus van Toni Boltini waar ook de zangers Rob de Nijs en Johny Lion optraden.

De naam The Caverns komt van kelders, omdat zij heel veel speelden in de kelders aan de grachten van de stad Utrecht waar de band vandaan komt. Ook de legendarische CAVERN Club in Liverpool waar de Beatles werden ontdekt, werkte inspirerend op die vijf schoolvrienden.

Blues vaste prik in muziekcafé Lohengrin

Caverns
Bram de Cocq

Goede wijn behoeft geen krans  en dat gezegde gaat zeker op voor The Caverns. Ook bij deze band zoals bij de Bossche Destination Bluesband zijn het geen zielloze covers die ze op de setlist voor deze zondagmiddag voor het Bossche publiek in petto hebben. Hun repertoire bestaat uit nummers van John Mayall, Peter Green (Fleetwood Mac) Van Morrison (Them) Spencer Davis Group en The Rolling Stones.

Shakin’ All Over

Caverns
Ton Temming

The Caverns begonnen hun eerste set met de klassieker You Don’t Love Me van Willy Cobbs en beter kan je eigenlijk niet starten. Een andere all-time-favorite is het nummer Long Grey Mare van de toenmalige bluesformatie Fleetwood Mac met de fabuleuze gitarist Peter Green. Ook de Amerikaanse folk komt voor op de setlist in de cover It’s All Over Now Baby Blue van Bob Dylan.

Maar de koude rillingen kreeg je van het nummer Shakin’ All Over van Frederick Heath, ofwel Johnny Kidd van de Britse rockband Johnny Kidd and the Pirates. Wat een geweldige interpretatie gaven The Caverns weg. De eerste set werd afgesloten met de rock klassieker Baby Please Don’t Go van de Ierse band Them.

Caverns
Theo Elbersen

Helaas moest ik daarna weg. Elders in de stad was mijn aanwezigheid vereist voor een ander concert. Dat ging met een bezwaard hart want buiten hoorde ik het begin van de bluesballad Need Your Love So Bad  van de oorspronkelijke Fleetwood Mac.


The Caverns

Ad Korver – zang
Bram de Cocq – mondharp
Ton Temming – basgitaar
Theo Elbersen – slagwerk

Gastspelers zijn:
Rob Staat gitaar
Jos van den Hoven gitaar/saxofoon
Diedrik Rebbel gitaar
Hanneke Kolkman saxofoon