Atte Elias Kantonen

Studies in audio fabrics van Atte Elias Kantonen

Mysterieuze bleeps en visueel klinkende soundscapes prikkelen jouw tastzintuigen op zachte wijze

Transcendentale soundscapes en elektronische muziek? Ik had er niet zoveel mee tot ik gevraagd werd naar de recente releases Feeling The Spirit van The Transcendence Orchestra en Studies in audio fabrics van Atte Elias Kantonen te luisteren. Beide producties zijn mede tot stand gekomen in de Willem Twee studios die ondanks corona zeer productief zijn dit jaar. Lees bijvoorbeeld het artikel ‘Twee recente releases uit de Willem Twee studios‘.

Dit tweede artikel behandelt Studies in audio fabrics van Atte Elias Kantonen uit Finland. Kantonen is stagiair geweest bij Willem Twee studios. Het album is gemasterd door Tyler Deupree.

Atte Elias Kantonen

Atte Elias Kantonen
Atte Elias Kantonen

Studies in Audio Fabrics door Atte Elias Kantonen is een set van vijf tracks. Forms noemt Kantonen ze zelf en ze zijn gecomponeerd en opgenomen in Willem Twee studios. In die studios staat het vol analoge elektronica apparatuur uit de jaren ’60|’70|’80. Dát is de grote aantrekkingskracht van deze Bossche studios. Buitenlandse (elektronica) musici komen er als honingbijen op af. Atte was vorig jaar stagiaire, student in residence noemt Willem Twee zulke tijdelijke medewerkers. De release was 5 juni jongstleden en wordt uitgebracht door Granny Records.

Eén geheel

Atte Elias Kantonen
Studies in Audio Fabrics

Het heeft geen zin om de vijf Forms van Studies in audio fabrics stuk voor stuk te bespreken. Het werk vormt één geheel met korte stops als afscheiding. De Forms maken gebruik van een reeks uitzonderlijke instrumenten. Die bestaan uit een Serge-systeem, EMS VCS3 Putney, ARP 2500 & 2600, PPG 1020, Korg 770 en Roland Juno-60.

Het begint met knapperig klinkende bleeps gevolgd door zachte sonore klanken die door kenners als soundscapes worden geduid. Soundscapes betekenen vertaald geluidslandschappen en als je dát beeld vasthoudt dan wordt deze muziekstijl meer inzichtelijk. Je aanschouwt de muziek en in dit geval ervaar je de muziek met je tastzintuigen.

Atte Elias Kantonen studeert nog echt op wat analoge apparaten voor hem als musicus kunnen inhouden. Het wordt daarom des te spannender als hij is uitgestudeerd.


Foto’s: Facebook Atte Elias Kantonen
Het Griekse elektronische akoestische muzieklabel Granny Records brengt de elektrische muziek uit die Kantonen heeft gecomponeerd. Afgelopen herfst maakte hij de werken bij Willem Twee Studios in Den Bosch.  Luisteren kan via deze Bandcamp link.

Huiskamer Live

Willem Twee Huiskamer Live was nogal wisselvallig

Eerste live huiskamer aflevering krijgt voorkeur van de twijfel wel meer aandacht voor presentatie

KLANKGAT vroeg mij of ik naar de eerste uitzending van Willem Twee Huiskamer live wilde kijken die op Tweede Paasdag ’s avonds werd uitgezonden. De namen van sommige deelnemers maakten mij nieuwsgierig genoeg om die avond eens een keer niet naar mijn dagelijkse shot Netflix te grijpen, maar me te richten op deze livestream. Het wordt mijn eerste recensie vanuit eigen huiskamer. KLANKGAT keek ook, in eigen huiskamer welteverstaan.

Huiskamer live vanuit de Toonzaal

Huiskamer Live
Ivonne van der Velden

In volgorde van opkomst waren de deelnemers Jaap Houdijk, Bart de Graaf, Chris Verheijen en Hanna Tollenaar, Lisetteh, Eva van Pelt en Albert van Abbe. De presentatie was in handen van Ivonne van der Velden, curator Beeldende Kunst bij Willem Twee kunstruimte.

Om 20:30 uur begon de uitzending met het beeld van de Toonzaal met lege stoelen. Er kwam een vrouw binnen die haar regenjas uittrok en over een stoel deed. Zij ging zitten en vertelde wat ons allemaal op deze avondvullende uitzending te wachten stond. “Beste kijker, buiten is de wereld stil. maar hier binnen gaat de creativiteit onverminderd door. De huiskamer van Willem Twee wil troost bieden in deze tijden van corona.”

Tegen de draad

Huiskamer
Jaap Houdijk – Tegen de draad

Schrijver Jaap Houdijk beet het spits af en las voor uit Tegen de draad, een verhaal uit 1986. Ik ken het werk van Jaap Houdijk niet en ging er echt voor zitten met een koptelefoon op. Jaap heeft een prettige stem en leest duidelijk voor, geen geslis of gemompel. Fijne dictie.

Alleen het verhaal werd naarmate het vorderde, nogal onprettig. Het gaat namelijk om een man te bevrijden van een teek die zich in één van zijn teelballen had genesteld. Om te zorgen dat er geen resten van het ongedierte achterbleven, moest-ie tegendraads eruit worden gehaald. Jaap bleef onverstoorbaar doorlezen, maar ik haakte af. Naderhand vroeg ik aan de redacteur van KLANKGAT wat hij ervan vond. Hij had net als ik zijn koptelefoon afgedaan.

Jaap Houdijk is hoofd publiciteit & marketing bij Willem Twee

Bart de Graaf

Huiskamer Live
Bart de Graaf

De handen en vingers van pianist Bart de Graaf zijn goud waard. Als kwikzilver bewegen ze over de zwart-witte toetsen van de koninklijke vleugel van de Toonzaal. Bart speelde drie stukken:

    • Bach – Das wohltemperierte Klavier Deel 1 prelude fuga in A groot
    • Alban Berg – Opus 1 piano sonata
    • Chopin – Etude Opus 25 no 1 aka De Harp

Bart was goed op dreef – to say the least – en werd door de camera’s goed in beeld gebracht. Vooral de close-ups op het handwerk/pianospel waren voortreffelijk. Een zachte aanraking, bijna een streling, zo vederlicht en om zó een stuk te eindigen. Ontroerend mooi, met name de piano sonata van Alban Berg. Lockdown op zijn best.

Bart de Graaf is programmeur klassieke en actuele muziek bij Willem Twee

Chris Verheijen en Hanna Tollenaar

Huiskamer
Chris Verheijen en Hanna Tollenaar

Van een geheel ander kaliber/genre zijn Chris Verheijen en Hanna Tollenaar (Duncan Idaho). Singer songwriters annex bandleden en door de lockdown nu versmolten in de Couch Concerts. Chris Verheijen alias Christopher Green werkt aan zijn nieuwe EP die pas in het najaar zal verschijnen.

De twee partners in corona crime oogden heel relaxed, net alsof ze gewoon thuis op de couch zaten. Ik vond het eigenlijk wat te relaxed. Een beetje meer vuur en spirit zou erg welkom zijn geweest. Het tweetal deed vier nummers. Twee van het eerste album van Chris, het derde nummer is mij ontschoten maar het vierde zeker niet want een cover van The Travelling Wilburys (Tom Petty, Bob Dylan, Roy Orbinson e.a.). De cover was Handle With Care, één van mijn favorieten. Top uitgevoerd.

Chris Verheijen doet publiciteit en marketing bij Willem Twee

Lisetteh

Deze diashow vereist JavaScript.

Ik wist echt geen raad met wat ik te zien kreeg. Er verschenen op het podium van de Toonzaal kussens in de vorm van vissen. Eerst een stuk of twee à drie, dan wat meer. De camera werd even op stop gezet en zo verschenen de volgende viskussentjes in beeld, stuk voor stuk en zo ging de ‘montage’ maar door. De vloer raakte bezaaid met stoffen viskussentje in verschillende maten en kleuren. Plotseling klonk er ook elektronische muziek, soundscapes eigenlijk om een wat duistere en dreigende sfeer op te roepen. Het hielp niet echt.

Eva van Pelt

Huiskamer Live
Eva van Pelt

Eva van Pelt omschrijft zichzelf als een muzikale maker. Vorig jaar trad ze op bij Theaterfestival Boulavard met de voorstelling HIER. Voor die gelegenheid noemde zij zichzelf een muzikale theatermaker. Eva is aan Willem Twee verbonden via Talent HUB Music Brabant. ‘Het doel van Music Hub Brabant is om talentontwikkeling in de muziek structureel op te nemen in de Brabantse cultuursector’.

Eva vond het maar gek dat ze zo optrad, zonder publiek. ‘Heel raar om op te treden in deze liveloze tijd’. Zij zou 8 april in Willem Twee live met werk komen van het nieuwe album NU. Maar zegt ze: “Omdat we geen controle meer hebben over het NU, sta ik nu HIER.” Haar eerste lied ging over verlies. Eva sprak mensen die dierbaren verloren hadden en op gepaste afstand afscheid moesten nemen. Het lied greep mij aan. Ik vond de entourage en dit nummer helemaal passen bij wat deze Livestream beoogt, namelijk troost bieden in deze moeilijke tijden vol angsten en verdriet.

Na dit lied las Eva een tekst voor uit een periode dat ze nogal kwistig allerlei stelligheden rondstrooide. “Je hebt maar heel even. Zorg dat je stempel gedrukt staat.” Dat is mij bijgebleven. Eva zong tot slot een nieuw lied dat zij eigenlijk met haar band live zou spelen. De Paradox van Zekerheid.

Albert van Abbe

Huiskamer Live
Albert van Abbe

Ook Albert van Abbe is net zoals Eva van Pelt verbonden aan Willem Twee via Talent HUB Music Brabant. Albert is ook Artist in Residence bij Willem Twee studio’s. Hij leeft zich uit aan de veelal analoge apparatuur om op deze wijze elektronische muziek te maken. In het najaar verschijnt een nieuw album. Het nummer dat hij op deze Livestream laat horen, staat ook op dat nieuwe album. Het titelloze nummer is goed opgebouwd naar een spannend middenstuk dat zeer dansbaar is. Het slot is kalmer wat ik toch jammer vind. De beat had voor mij tot het eind mogen duren.

Ik wil geen voorbarige conclusies trekken na deze eerste Willem Twee Huiskamer Livestream. Je krijgt de mensen te zien die normaliter achter de coulissen werken bij Willem Twee. In de stream zien we hen nu in hun alter ego. Er komt een tweede editie en dan mag ik hopen dat er toch wat meer aandacht besteed wordt aan de presentatie.


Screenshots van Willem Twee huiskamer (Live)

Albert van Abbe

Albert van Abbe livestreaming vanuit de Toonzaal

Dance van nu gemaakt met synthesizers uit de '70s en '80s en herkenbare Roland drumbeats

Albert (Appie) van Abbe (Eindhoven, 1982) is Dj en neemt maandag Tweede Paasdag deel aan de avondvullende livestream uitzending van Willem Twee vanuit de zeer stijlvolle Toonzaal. De programmeurs van Willem Twee hebben de handen ineengeslagen en maandag 13 april gaat de livestream om 20:30 uur online op Willem Twee huiskamer (Live).

Albert van Abbe

Albert van Abbe
Albert van Abbe

In deze tijden van corona is het moeilijk om elkaar in levende lijve te ontmoeten. Daarom verloopt het interview met Albert van Abbe via onze mobiele telefoons.

KLANKGAT: Hi Albert, jij doet mee aan de livestream uitzending van Willem Twee op Tweede Paasdag. Wat ga jij doen?

Albert van Abbe: Ik ga een stuk elektronische muziek doen van ongeveer 12 minuten en daar heb ik apparatuur van Studio 2 van Willem Twee studio’s voor gebruikt. Zoals een ARP 2500 en Roland synths uit de jaren ’70 en ’80. Het zijn echt klassieke apparaten. De drumbeats hebben echt dat typische geluid uit de eighties.

Er moet een soort van aha-erlebnis opstijgen als we jouw nummer horen?
Ja, ik heb het stuk minder abstract gemaakt dan ik aanvankelijk in gedachten had. Ik had geen goed zicht op de samenstelling van ‘het livestream publiek’ en besloot daarom het toegankelijker te maken.

Albert van Abbe
minder abstract meer dansbaar

Hoe is het nummer tot stand gekomen?
Vanuit Music Hub Brabant kan ik in deze analoge Willem Twee studio’s werken. Zoals ik al zei, wilde ik het nummer voor de livestream eerst abstract opzetten. Voor galeries maak ik zulke abstracte werken, maar ik kon het publiek niet goed inschatten. Verder keek ik ook uit welke hoeken de andere deelnemers kwamen en toen was de beslissing snel gemaakt. Bezoekers online zijn ook geneigd erg snel weg te klikken. Ik denk dat ik er verstandig aan heb gedaan om niet voor bliepjes te kiezen maar voor electro jam beats uit klassieke synthesizers.

Meer dansbaar?
Er zijn delen dat je met je hoofd gaat bewegen. Zeker. Het nummer is al eerder opgenomen in de studio en zal maandag worden gerestreamd. Het is wel echt live opgenomen. Het is oude apparatuur en live moeilijker synchroon te krijgen. Zodoende.

Albert van Abbe
Music Hub Talent

Ik heb hier ook aan mijn album kunnen werken dat in het najaar zal verschijnen. Het nummer dat maandag wordt gestreamd staat er ook op. Het album komt uit op het Duitse Raster label, gespecialiseerd in elektronische muziek.

De andere deelnemers aan deze livestream zijn Bart de Graaf, Chris Verheijen en Hanna Tollenaar, Eva van Pelt, Ivonne van der Velden, Lisetteh en Jaap Houdijk.


Coverfoto: Ernst Hill

Deze video is gemaakt in Studio 1 van Willem Twee studio’s

Mercelis

Klankschap van Mercelis voortdurend donker soms onstuimig

Trio uit Brussel navigeert authentiek en kundig in verschillende muziekstromingen

Jef Mercelis, Teuk Henri en Patrick Clauwaert traden eerder dit concertseizoen op bij Muziek Op Donderdag. Dat was op donderdag 21 november 2019, toen de drie muzikanten de dichter Jan Ducheyne begeleiden onder de naam Noodzakelijk Kwaad. Stond die avond de dichtkunst centraal, op deze vooravond van het nakende carnaval is dat de unieke muziek van Mercelis.

Mercelis

Deze diashow vereist JavaScript.

De binnenstad van ‘s-Hertogenbosch is op deze donderdagavond al helemaal doordrenkt van het carnavalsfeest. Zo niet de Willem Twee Toonzaal waar buiten geheel iets anders te horen is. Strak donkere beats, slepende gitaargeluiden, soundscapes, indringende vocalen én – verrassend – een viool.

Mercelis
Max Swagemakers

Max Swagemakers
Voor deze gelegenheid speelt violist en componist Max Swagemakers uit Tilburg mee aan het openingsnummer Twilight.  Swagemakers is een vriend van het drietal. Na het openingsnummer neemt Swagemakers plaats in de kleine foyer om meteen na de pauze weer mee te spelen met het nummer Low M.

Filmmuziek

Mercelis
Jef Mercelis – filmmuziek

Mercelis typeert zichzelf op haar Facebookpagina als alternative. Dat is een te breed containerbegrip en doet weinig recht aan deze band. “Het is filmmuziek,” popt op in mijn hoofd, als ik het nummer U-Turn hoor. David Lynch noteer ik in mijn mobiel. Het fraaie Estremadura bevestigt meteen daarna die gedachte. Jef Mercelis maakt filmmuziek, in ieder geval de nummers van de eerste set zijn filmisch.
In een korte bio op Facebook staat dat Jef soundtracks heeft gemaakt voor de speelfilms Komma, Voleurs de Cheveaux (Paardendieven) en Où est la Main de l’Homme sans Tête (Waar is de Hand van de Man zonder Hoofd).

Tweede set

Mercelis
Teuk Henri

Zoals eerder geschreven speelt violist Max Swagemakers mee op Low M, het eerste nummer van de tweede set. Toon en ritme wijken behoorlijk af van wat in de eerste set werd gespeeld. De songs Maurice en Sparrows zijn up tempo, bijna dansbaar. Het aandeel van Teuk Henri met zijn scherp slepend spel op de gitaar bepaalt de sound meer dan in de eerste set.

Mercelis
Mercelis Toonzaal

De tweede set is meer ‘rocky’, onstuimig te noemen. De vocalen van Jef blijven onverminderd doordringend. Het is wel minder music for films. Mercelis sluit af met het nummer WFT. Er valt een korte stilte, dan volgt het applaus. Buiten dringt het carnavalsfeest onherroepelijk op.

.

Bandleden Mercelis

Jef Mercelis, Teuk Henri, Patrick Clauwaert
Bandcamp

 

Torii

Torii op volle sterkte bij Muziek Op Donderdag

Psychedelische popsongs zweven de Toonzaal in, dalen neer in je hoofd en laten je zweven

De band Torii is wat van plan, als je hun instrumentarium zo ziet uitgestald in de foyer van Willem Twee Toonzaal. Heel veel gitaren, twee Korgs, microfoons, drumstel, een wit koffertje op een standaard met daarop een lapsteel. De vijf mannen van Torii gaan er vol in, zo lijkt het. Het publiek wacht de dingen geduldig af. De band laat op zich wachten.

Torii

Deze diashow vereist JavaScript.

Als Torii eenmaal aantreedt en begint te spelen, wordt het wachten meer dan beloond. Torii brengt vrijdag 21 februari het debuut album Return to Form op Mink Records uit. Domenico Mangione kondigt dat aan alvorens de band gaat spelen. Na afloop kun je die LP kopen.

Torii
Domenico Mangione

Het eerste nummer Is It Now staat nog niet op Spotify en waarschijnlijk wel op die nieuwe LP Return to Form. De sound van Torii verrast je als je er niet bekend mee bent. Het nummer begint als een lief liedje. Zitten we nu naar een gitaarbandje te kijken? En waar dienen die Korgs dan voor? Wel, die dienen ervoor om je mee te nemen naar een andere sfeer die niet lijkt op die van een standaard gitaarbandje. Jilles van Kleef tovert geheime geluiden uit zijn keyboard. Het publiek reageert enthousiast.

Torii
Jilles van Kleef

De single Forward Retreat (2020) is het tweede nummer en doet denken aan warme zomerdagen. Domenico zingt zacht, het nummer kabbelt lekker rustig door en weer raakt Jilles de juiste noten aan om ons ergens anders naar toe te nemen. Hoogtepunt van de set is de single Heat Lightning (2019). Het nummer klinkt als een hit uit de jaren ’70 (Yes) met leuke vocalen van de hele band. Het wordt weids uitgesponnen met lekker veel gitaarwerk.

Torii
Willem Oostendorp – lapsteel Vox Humana

Honey  uit 2016 kan natuurlijk niet ontbreken. Dat nummer is al 125 duizend keer via SoundCloud beluisterd. Return to Form, Antwerpen, Tongue-tied, Submerged en Sinuosity zijn de andere nummers van de set die deze avond geen pauze kent

Deze diashow vereist JavaScript.

Psychopop krijgt van Torii een diepere lading. Het begint schijnbaar onschuldig maar een paar minuten verder ben je in een hallucinante maalstroom belandt. Gelukkig voert de band je aan het eind weer terug naar rustigere vaarwaters. Maar je bent dan wel niet meer dezelfde, zo lijkt.


Bandleden Torii
Domenico Mangione (vocals/multi-instrumentalist/production)
Jilles van Kleef (keys/guitar/percussion)
Willem Oostendorp (guitari/lap steel)
Olivier Schiphorst (drums)
Tijmen van Wageningen (bass/multi-instrumentalist/production)

Terry Datsun

Terry Datsun vindt solo optreden beetje eng

Blues, rock, ballads, covers en gloednieuwe liedjes akoestisch en op een rode Eastman gitaar

In zijn eentje optreden is Terry Datsun (UK) niet echt gewoon. Hij heeft niet de back-up van zijn band The Dead Kings en vooral de stilte van het publiek in de Toonzaal is a bit scary. Wat hem wel bevalt, is de heel andere benadering van zijn songs. Het zijn warme, bluesy songs die je bij blijven, óók als ze akoestisch worden gespeeld. Misschien dat ze zo zelfs langer in je hoofd blijven rondzingen.

Terry Datsun

Terry Datsun
Terry Datsun met Eastman gitaar

Terry Datsun opende de avond met het nummer Disco Ball van de gelijknamige EP uit 2018. “Ik ga voornamelijk nummers spelen van mijn nieuwe album Fable Of The Seas,” zegt hij na het openingsnummer. Het nummer Polly Anna dat hij daarna inzet, staat inderdaad op dat nieuwe album. Net als Surfer Girl dat hier helemaal onderaan van dit artikel in Youtube te horen is.

Datsun heeft een duidelijk Brits accent dat hij bij blues nummers enigszins kan maskeren. Als hij echter in de Zuidelijke Staten van Amerika optreedt, krijgt hij altijd opmerkingen over dat Brits accent, vertelt-ie. Terry Datsun roept dan I’ve got to get the blues out, whatever it takes!

Terry Datsun
Got to get the blues out

Covers
Verspreid over twee sets speelt Terry nog meer nummers van Fable Of The Seas (2019) zoals Girl in the Vans en Kamikaze Jumpsuit, Like a Dog en Light the Touchpaper. Datsun sluit zijn optreden af met het aanstekelijke nummer Dance If You Wanna.
Tussen die nummers door speelt Datsun twee covers. De eerste is Dancin’ In The Dark van Bruce Springsteen en de tweede cover is Suzanne van Leonard Cohen. Beide covers worden fraai vertolkt. Vooral het nummer van The Boss wordt met veel applaus beloond. Terry’s uitvoering van Suzanne is sneller dan die van Cohen en van Herman van Veen.

Terry Datsun
Take your time

Terry Datsun heeft sowieso nog meer verrassingen in petto zoals de première van een nummer dat hij een paar dagen geleden heeft geschreven voor zijn echtgenote. Het nog titelloze nummer gaat over een gesprek over hun huwelijk. Dat zij geen overhaaste beslissingen hoeft te nemen. “Take your time,” zingt Terry telkens in het nummer.

Wil hij misschien zijn huwelijk redden? Ik weet het niet. Zover durfde ik niet door te vragen toen ik na afloop van de show even met Terry sprak. Take your time. Het duurt even voordat die korte zin uit mijn hoofd verdwijnt.


Amaguk

AMAGUK avant-garde jazz met rock wordt krachtig spul

Muziek Op Donderdag is even een oase van warme klanken uit de Canarische Eilanden waar het leven goed is

Muziek Op Donderdag presenteert 9 januari de avantgardistische jazz band AMAGUK en de belangstelling is verrassend groot. Het is druk in de foyer van de Toonzaal. En zoals zal blijken meer dan terecht. AMAGUK mixt jazz met rock, maar kan niet echt een jazzrock formatie in klassieke zin genoemd worden zoals die in de jaren ’70 ontstond met bands als Weather Report of Return To Forever.

Deze diashow vereist JavaScript.

AMAGUK

Maar laten we beginnen bij het begin van het optreden van AMAGUK en dat is memorabel te noemen, die intro van het openingsnummer Timbercubs. Verfijnde en ijle soundscapes hoeven niet per se uit een synthesizer te komen. Dat bewijzen Daniel Denis op gitaar en Alex Coulon op drums. De intro heeft ook de perfecte lengte en als het nummer Timbercubs losbarst in een stevige funkrock, maken we kennis met het virtuoze spel van Alba Gil Aceytuno op haar altsax. Zo wil, nee, zo moet je beginnen, je publiek meteen pakken desnoods bij de strot. AMAGUK heeft er duidelijk zin in vanavond.

AMAGUK
AMAGUK

Het tweede nummer A Swamp Tale varieert sterk in tempowisselingen met de saxofoon als leidend instrument. Gitaar en drums overstemmen geen enkel moment, Alba Gil bepaalt het tempo. De ene keer zweeft het nummer, dan ga je in een grotere versnelling bergafwaarts. Het dromerig begin met soundscape effecten is wonderschoon.

AMAGUK
Daniel Denis

Prádanos is een klein gehucht in Spanje waar Daniel Dennis als kind vaak kwam. Het gelijknamig nummer staat op de EP AMAGUK (2019) en kan je met een gerust hart een instrumentele jazz ballad noemen met een mooie klassieke gitaarsolo als intro. Het middenstuk is wat feller en sneller maar al snel keert het terug naar rustiger vaarwater. Een rustige zomerse dag met even een briesje wind.

AMAGUK
Alex Coulon

Drummer Alex Coulon vertelt dat hij op een dag in zijn eentje zeilt naar een heel klein onbewoond eilandje van archipel De Canarische Eilanden (Gran Canaria, Tenerife). Hij heeft geen tent meegenomen en gaat op het strand slapen onder de sterrenhemel. Hij wordt wakker van een geroffel in zijn oor. Alex roffelt op zijn snaredrum om duidelijk te maken hoe hard het in zijn oor heeft geklonken. Het blijkt een mot te zijn geweest. Daar gaat het over in I’ve Got a Bug in My Ear dat ook op de AMAGUK EP staat.

AMAGUK Part Two

AMAGUK
Alba Gil Aceytuno

Na een break van 20 minuten zet de band het nummer Fresh Pistachios in met een magistrale rocky gitaarsolo van Daniel Denis. Alba Gil tovert Arabische klanken uit haar saxofoon. Het volgende nummer Resilient Forest is gloednieuw. De stijl van AMAGUK is weer goed herkenbaar in dit nummer.

AMAGUK
Toonzaal

Dan volgen de nummers Festival, Magec en Synth met als sublieme uitschieter het rustige en gedragen nummer Magec dat met veel applaus wordt beloond. Het nummer Synth hakt er weer in met krachtig spel van Alba Gil die alles uit haar frèle lichaam perst. Een daverend applaus volgt als de laatste tonen vervliegen. En dat is meer dan verdiend.


AMAGUK is:

  • Daniel Denis op gitaar en effecten
  • Alba Gil Aceytuno op sax en keys
  • Alex Coulon op drums en percussie

AMAGUK is een driekoppige band gevestigd in Rotterdam. Ze ontmoetten elkaar in Nederland waar ze studeerden aan verschillende conservatoria, die van Den Haag en Rotterdam. Ze kwamen begin 2018 samen. AMAGUK speelt zonder bas wat al een uitdaging op zichzelf is. Kneebody, Colin Stetson en Reinier Baas zijn hun inspiratiebronnen.

Liam Ó Maonlai, Peter O Toole

Bijzonder en intiem concert Liam Ó Maonlaí en Peter O’Toole

Hothouse Flowers kopstukken bezorgen publiek een huiskamerconcert XL in Toonzaal

Liam Ó Maonlaí en Peter O’Toole zijn de twee overgebleven leden van de band Hothouse Flowers die in de jaren ’80 furore maakte met hits als Don’t Go. Singer songwriter Dennis Wels uit Boxtel opende de avond.

Willem Twee Toonzaal

Liam Ó Maonlai
Ambiance in Willem Twee Toonzaal

De mooie Willem Twee Toonzaal in Den Bosch is woensdagavond 11 december gevuld met veel grijze koppen. Die paar jeugdigen die er zijn, zijn vergezeld door hun ouders en in een enkel geval ook grootouders. Dat is op zich niet zo gek, want het grote succes van Hothouse Flowers, Don’t Go, stamt al uit eind jaren 80. Die hit stond, zoals verwacht, niet op de setlist vanavond. En dat is ook helemaal niet erg, want er blijven genoeg boeiende nummers over. Vanavond zijn de twee overgebleven leden Liam Ó Maonlai en Peter O’Toole hier voor The Light Inside Tour.

Dennis Wels

Liam Ó Maonlaí
Dennis Wels

Singer songwriter Dennis Wels uit Boxtel mag de avond openen. Misschien moet ik eigenlijk zeggen zanger liedjesschrijver, want Dennis zingt in het Nederlands, met een Brabantse tongval, dat wel. Maar dat is helemaal niet erg. Het is trouwens pas sinds de laatste paar jaar dat hij in het Nederlands zingt, want voorheen had ie nog een groot Engelstalig repertoire. Hij begint met Steen Van Vuur, een melancholisch nummer, zoals er nog meer zullen volgen. “Dit soort carnavalsliedjes speel ik dus de hele dag,” grapt hij. “Maar geen tijd te verliezen, want ik heb maar 25 minuten. En dan volgt er nu een minder vrolijk liedje.”

Peter O'Toole
Menselijke klankkast

Het zijn natuurlijk helemaal niet zulke vrolijke liedjes. Soms zingt ie fluisterzacht met breekbare stem en dan gebruikt ie zijn krachtige stem weer op vol volume met dat lekkere rauwe randje. Aan het einde van de set zingt ie zo vol overgave en een halve meter van de microfoon af, dat het niet duidelijk is of het geluid dat je hoort, uit de speakers komt of rechtstreeks uit zijn eigen menselijke klankkast. Dan zitten die 25 minuten er nu echt op en is het nog even wachten tot de twee kopstukken van Hothouse Flowers het podium gaan betreden.

Liam Ó Maonlaí en Peter O’Toole

Liam Ó Maonlai, Peter O'Toole
Liam Ó Maonlai en Peter O’Toole

Na een wat rommelige ombouwperiode is het niet helemaal duidelijk wat nu de bedoeling is. Nemen we een korte pauze of gaan we gelijk door? De dame van de organisatie, die in het begin keurig netjes Dennis Wels aankondigde hult zich nu lange tijd in stilzwijgen. Maar terwijl er nog wat mensen van de gelegenheid gebruik maken om nog even naar het toilet te gaan of een drankje aan de bar te bestellen, gaan we dan toch echt beginnen. De deur gaat open en alleen Liam komt binnen met lange sjaal om en bolhoedje op en beent direct naar boven, zonder iets te zeggen, richting balkon. Al snel wordt duidelijk waarom. Niemand ziet hem, maar iedereen hoort hem spelen op het kerkorgel. Het klinkt als een Ierse traditional, compleet met het geluid dat op een thinwhistle, een Ierse fluit, lijkt. Maar dan dus op het kerkorgel, een bijzondere opening van deze bijzondere avond.

Peter O'Toole
Peter O’Toole

Als gitarist Peter O Toole dan ook de zaal binnenkomt zegt hij nog even “beautiful” refererend aan deze mooie opening en loopt richting podium. Liam Ó Maonlaí neemt plaats achter de vleugel. Ze kijken elkaar aan en zetten in. Een mooi lang uitgesponnen nummer volgt. Liam is goed bij stem en schakelt moeiteloos tussen kopstem en borststem en Peter is lekker beweeglijk en probeert regelmatig contact te maken met Liam. Ze zijn vanmiddag nog even de stad in geweest blijkbaar, want Liam vertelt dat ie dat bolhoedje hier, ‘in this beautiful town’ had gekocht. Het folknummer dat dan volgt is bekend bij veel mensen blijkbaar, want veel mensen tikken mee met hun voeten op de maat van de muziek, alsof het zo bedoeld is. Er zijn sowieso veel trouwe fans aanwezig uit alle hoeken van het land. Ik sprak iemand die regelmatig naar Ierland geweest is voor een concert van de mannen en Liam heeft zelfs de trouwplechtigheid geleid van een stel uit de zaal.

Peter O'Toole
Liam Ó Maonlai en Peter O’Toole

Er worden voornamelijk Hothouse Flowers nummers gespeeld, zoals Is This The End Of The Road en Good For You, maar ook een nummer in het onverstaanbaar Gaelic, waar de zaal echt muisstil is in de rustige stukken. Aan het einde gebruikt ie dan nog een echte thinwhistle deze keer, waardoor het geheel een sprookjesachtige sfeer krijgt. Bij een volgend nummer bespeelt Peter een soort van bouzouki, iets wat op zo’n Griekse achtsnarige gitaar lijkt in ieder geval. Als de pauze aanstaande is, maakt Liam nog, op ludieke wijze reclame voor hun laatste cd. Een mooi kerstcadeautje, geeft ie als tip.

Na de pauze

Liam Ó Maonlai, Peter O'Toole
Liam Ó Maonlai en Peter O’Toole

Terwijl nog niet iedereen terug is in de zaal betreden de heren na de pauze weer de zaal. Geen aankondiging deze keer, ze wandelen rustig het podium op alsof het een soort huiskamerconcert betreft. En die sfeer heeft het ook, met een grote groep vrienden en familie op visite, die eerbiedig luisteren naar de muziek van deze twee mannen en af en toe als teken van herkenning lekker meezingen of mee tikken met hun voeten op de maat van de muziek.

Maonlai
Forever Young

Forever Young wordt uit volle borst meegezongen door het publiek, evenals Sweet Marie (I’m alive…..) en dat zorgt wel even voor een kippenvel moment. Maar ook die ijzige uithaal in Giving It All Away zorgt ervoor dat de haren op je armen recht overeind gaat staan. De mannen op het podium ogen heel relaxed en nadat Liam een anekdote heeft verteld, zet hij zijn glas Karmeliet aan zijn mond en laat die in één teug naar binnen glijden.
Daarna wisselen ze even van plek en zijn we aanbeland aan het lollige gedeelte van de avond. Misschien heeft de alcohol hier iets mee te maken. Peter O’Toole speelt zeer verdienstelijk piano en zingt ook prima, terwijl Liam aan het geinen is op de gitaar. Later blijkt dat ie toch best wel aardig gitaar kan spelen.

Slotakkoord

Deze diashow vereist JavaScript.

Voor het slotakkoord trekt Liam zijn jasje uit en neemt weer plaats achter de vleugel. In dat prachtige laatste nummer, waar ik de titel niet van kan achterhalen schreeuwt ie ons toe, “You got one chance, wake up!” om dan vervolgens te eindigen met een fluisterzachte kopstem en dan kun je weer een speld horen vallen. Een prachtige finale van een bijzondere avond.

Liam Ó Maonlai
Bodhrán

Maar Liam Ó Maonlai kan er nog geen genoeg van krijgen, want terwijl er al een aantal mensen de zaal uit zijn, gaat ie weer zitten. Hij komt er namelijk achter dat ie zijn bodhrán, een Ierse lijsttrommel die het hele optreden prominent op het podium staat, helemaal niet heeft gebruikt. Dus trommelt-ie er nog een aardig deuntje op los en dan is het toch echt tijd om afscheid te nemen en het dankbare publiek tevreden achter te laten.


Fotografie: Monique Nuijten en Wies Luijtelaar

Lola's Dice

Lola’s Dice verdrijft de waterkou uit je stramme botten

Bonte fuzzy mix van gitaren, synths, drums, warme Latin roots en psychedelic

“Waar is Lola,” vraag ik aan zanger en frontman Mr. Bohorquez van de band Lola’s Dice in de pauze. “Zij is er niet bij,” zegt hij lachend. “Dat is jammer, want de fotograaf komt speciaal voor haar.” Alle bandleden lachen en gebaren gemaakt verontschuldigend naar de fotograaf. Lola – zo is duidelijk – bestaat alleen in de naam van de band en de fantasieën van mannen.

Lola's Dice
Mr. Bohorquez – Lola’s Dice

Lola’s Dice

Het schijnt dat ze ooit begonnen zijn als punkrock band, maar daar is nu niets van te merken. De band speelt een breed scala aan cumbia, merengue en reggaeton muziek. Het gebruik van een Moog synthesizer is vrij bijzonder. Dat zet Lola’s Dice toch als buitenbeentje neer in dit vrij traditioneel ingesteld genre. Zo ontstaat een psychedelisch, tropisch funk-geluid, het handelsmerk van de band uit Amsterdam-West.

Deze diashow vereist JavaScript.

Amsterdam
De band woont en werkt in Amsterdam. Drie bandleden komen uit Venezuela, de bassist is Chileen. Even komt de crisissituatie in Venezuela ter sprake en ik zie dat Mr. Bohorquez het er duidelijk moeilijk mee heeft. De tien minuten break is voorbij en vergeten zijn de zorgen als de band aan de tweede set begint.

Lola's Dice
Mr. Figueira y su guira

Lola’s Dice hervat haar optreden met een lange reggaeton van samengestelde liedjes. Het publiek reageert erg enthousiast op de band die nu echt op dreef begint te komen. Een feest met zo’n band als Lola’s Dice wordt gegarandeerd een succes.

Lola's Dice
Fuzzy Latin groove

Vooral in het laatste nummer gaat alles los. Mr. Bohorquez draait meedogenloos aan de knoppen van zijn Moog, raspt Mr. Figueira zijn drumstick tot poeder aan de guira, plukt Mr. Labbe hardhandig aan de bassnaren en betovert Mr. Navarro ons met zijn snelle en korte  gitaarriffjes. Het is fuzzy, funky, psychedelic maar bovenal is het de aanstekelijke Latin groove die de Toonzaal aan het dansen krijgt.

Met bands als Lola’s Dice kom je de winter wel door. Luister naar hun muziek op Viaje al Centro del Ritmo


Lola’s Dice:
Mr. Labbe (bas)
Mr. Bohorquez (zang, gitaar en synths)
Mr. Navarro (gitaar)
Mr. Figueira (drums, conga, timbaal en guira)

Gastredacteur: Hildebrand Teunissen

Clittenband

Clittenband biedt knap uitgevoerd totaalprogramma

EP release De Smaak Van Verhalen geeft tips om je relatie nieuw leven in te blazen

Clittenband. Wat is het? Kleinkunst, nederpop, woordkunst, satire, muziektheater, cabaret, vaudeville, variété. Het is eigenlijk een beetje van alles bij elkaar, bedenk je na een klein uur als de show is afgelopen. De release  van de EP De Smaak Van Verhalen is in ieder geval niet standaard met een Noortje Dupont die de show draagt.

EP Release Clittenband

Clittenband
Clittenband – EP release in de Toonzaal

De EP release in Willem Twee Toonzaal begint klokslag 21.00 uur. Het is dus zaak om er op tijd te zijn op straffe dat je niet meer binnen mag komen.

In de in rood gehulde Toonzaal wacht je een soort tableau vivant maar dan de moderne variant ervan. Achter een kleine tafel pal bij het podium zitten Aya Dupont en Hannah Schuur. Noortje Dupont staat wat verderop achter een microfoonstandaard.

Clittenband
Noortje Dupont solo

Op het podium staan drie musici en zijn er props voor de komende show uitgestald. De performers hebben allemaal een donkere zonnebril op en zwijgen in alle talen. Beetje een sinistere sfeer die haar uitwerking niet mist. Iedereen is stil of praat zacht.

De klok slaat negen en het licht wordt gedimd. Noortje begint aan een solo van het nummer Waarschijnlijk waarmee de EP begint en dat ook op single is verschenen. Altijd leuk zo’n unplugged uitvoering want teksten komen duidelijker over.

Toonzaal

Clittenband
Clittenband maakt praatje met publiek en tussendoor wijntje drinken

Na de solo komt Noortje bij Aya en Hannah zitten. Een man met hoge zwarte hoed op komt aan de tafel staan en schenkt rode wijn in. Noortje begint een praatje met een vrouw die op de eerste rij zit. Of mevrouw wist waar ze moest zijn? En dat de EP release in de Toonzaal plaatsvindt en niet in de Willem Twee? De toon van het gesprek is ietwat vinnig, een milde vorm van verhoortechnieken. Typisch Clittenband.

Na dit praatje volgt Woorden, het tweede nummer van de EP. Hannah strijkt met een lepel over een wasbord, Aya speelt op een Yamaha reface synthesizer en Noortje zingt en tokkelt op haar gitaar. De Smaak Van Verhalen smaakt naar wijn en andermans woorden. Na dit lied staan de drie bandleden op en lopen het podium op. De intro is afgerond, de show begint.

Hoe houd je je relatie in leven?

Clittenband
Jingle Bells Rock

Liefde, relaties, dating, sex, galanterie, avontuur en andere dingen om je relatie spannend te houden. Hannah somt achter haar drumstel een waslijst aan tips op als je relatie in een afdruiprek is beland. Die tips gelden meer voor mannen dan hun eega’s. In het nummer Uit Je Bed is de relatie in ieder geval nog springlevend.

De man met de hoge hoed blijkt de pianist te zijn, een percussionist vult de ritmesectie aan, een tweede gitarist en backing vocalist maken de sound van Clittenband compleet. De show begint te wervelen en de zusjes Dupont doen een komische variété-dans, terwijl zij de kersttraditional Jingle Bells Rock zingen. Het publiek geniet en lacht om deze vaudeville opvoering.

Naast nummers uit de nieuwe EP speelt de band ook Kom je Mee van het debuutalbum Lavendelavendel. In dat nummer zingt Noortje over een nogal getroebleerde verhouding. Ook dat is de kracht in de verhalen die Clittenband vertelt Ze worden niet standaard verwoord.

Het is al moeilijk genoeg om in het Nederlands woorden te vinden met een mooie klankkleur die ook nog een goed verhaal te vertellen hebben.

#Landschapsporno van Clittenband
#Landschapsporno

Voordat het nummer #Landschapsporno begint, komen twee danseressen aan weerszijden van het podium staan. Ze dansen alleen bij de ritmische gedeelten van het nummer. #Landschapsporno wordt door Spotify aangemerkt als explicit. Ik heb echter geen aanstootgevende taal in het nummer kunnen ontdekken.

De voorstelling eindigt met het nummer Waarschijnlijk, nu met de voltallige band. Het is een sterk nummer en terecht dat het op single is getrokken.

Clittenband
De Smaak Van Verhalen crew

Next level
Clittenband doet een poging het Nederlandstalige lied tot een next level te brengen en is daar met de nieuwe EP in geslaagd. De Smaak Van Verhalen is gericht op tekst met alle bijkomende woordspelingen waar Clittenband patent op heeft. De Willem Twee Toonzaal locatie is goed gekozen. Hier luistert het publiek met aandacht naar de teksten van Noortje Dupont.


Met dank aan Jaap Joris Super Formosa Photography voor de foto’s.