Rauwkost 2020

Alles kan op de Rauwkost zaterdag, deel 2, de late avond

Van Rauwe punkrock, via een queer party en techno naar experimentele jazz

Op het Rauwkost Festival is zoveel te zien en te beleven, dat je ogen en oren te kort komt. Er staan veel talentvolle acts geprogrammeerd, waar veel mensen misschien nog nooit van gehoord hebben.

Rauwkost Festival

Rauwkost 2020
Altin Gün

Muziekminnende Brabanders zullen zich voelen als een kind in een snoepwinkel. Als je echt nieuw talent wil ontdekken dan moet je dus echt op het Rauwkost Festival zijn. En dan kun je zeggen dat die band of zanger(es) of andere act die je op de radio hoort, of op een andere manier groot is geworden, “Hé, die band ken ik! Die heb ik nog ooit op het Rauwkost Festival gezien in Den Bosch!” Wie kent er bijvoorbeeld Altin Gün niet, die er in 2018 stond, onlangs nog genomineerd voor een Grammy.

Deze zaterdag van Rauwkost heeft ook weer een uitgebreide, kwalitatief goede en verrassende programmering waar heel veel over te vertellen valt. Zoveel dat dit verslag in twee delen is geschreven. Dit is deel twee, de late avond. Voor wie deel één heeft gemist, die is hier terug te lezen.

The Guru Guru

Rauwkost 2020
The Guru Guru

Tot mijn blijde verrassing zag ik dit jaar The Guru Guru op het Rauwkost affiche staan. In 2018 zag ik deze Belgische band tijdens Oranjekade bij de Bossche Brouwers staan en ik was overdonderd. Wat een super strakke artpunkrock band met prettig gestoorde zanger en een geweldige strot is dit. De zaal is goed gevuld als ik de zaal binnenkom. Vanaf de eerste seconde staan de puntige punkrocksongs als een huis. Maar hoe goed die band ook is, zanger Tom weet alle aandacht naar zich toe te trekken, met zijn grimassen. Alsof ie zojuist, voor de gelegenheid, even is losgelaten uit zijn dwangbuis. In het midden vooraan op het podium staat ie regelmatig op een soort van zeepkist met stroboscoop erin, met lichten die omhoog schijnen, die hij met zijn voeten kan bedienen.

Rauwkost 2020
explosieve uitspattingen
Rauwkost 2020
Tom The Guru Guru

Al redelijk vroeg in de set hoor ik één van de releases van hun vorige album Pchew, We’ve Been Drinkin’ Bad Stuff, hoe rauw wil je het hebben! Wat een energie! Dit blijft toch wel één van hun topnummers. Maar ook nieuw werk van hun laatste album, Mache en Origamiwise met mooie melodieën en explosieve uitspattingen en geschreeuw, passen prima in het repertoire. Ik vraag me af of ze naast al deze voornamelijk uptempo nummers het prachtige slepende Back Door ook gaan spelen en ja hoor, die wordt ingezet. Die begint heel rustig en onheilspellend, “Hello, can I please talk to the manager?” Waar gaat die tekst toch over? Dan komt dat rauwe gitaargeluid erbij, en gaat onder je huid zitten. Als de storm gaat liggen eindigt het nummer weer rustig.

Tom verdwijnt na het laatste nummer, net als twee jaar geleden, via het publiek door ‘The Back Door’ om niet meer terug te komen. De band blijft nog even verder spelen en nodigen wat mensen uit het publiek uit om op het podium te komen. Dat worden er steeds meer en die blijven nog een tijdje door dansen. De rest van de aanwezigen heeft nog even de tijd om te beseffen dat ze hier een meesterlijk optreden gezien hebben van deze unieke band. Absoluut hoogtepunt van het festival wat mij betreft.

Teddy’s Last Ride

Rauwkost 2020
Teddy’s Last Ride

Bij Van Aken hebben ze een mooi rond podium opgebouwd in het midden van de zaal onder de kroonluchters. Wat ik daarop aantref is een man in een wit, soort van duikerspak dat super strak zit, met fluorescerende strepen erop in allerlei kleuren. Ik ben aanbeland bij Teddy’s Last Ride. Uit de laptop komen lekkere beats en Teddy zit in een lekkere flow met zijn praatzang. Hij is lekker aan het swingen en het, voor de gelegenheid extravagant uitgedoste publiek, volgt zijn voorbeeld. Deze act past perfect in de ambiance op deze locatie, waar later op de avond ook nog Fata Boom en het ‘queer feest’ Cruise Control staat geprogrammeerd.

Paracetamøl – UMEME

Rauwkost 2020
Paracetamøl

Eerst maar eens een deur verder richting De Bossche Brouwers waar Paracetamøl al begonnen is. De punkers zijn een lekker potje herrie aan het maken en dat is precies waar men hier voor komt. De tent is goed gevuld en iedereen, zeker vooraan, gaat lekker uit zijn dak. Strakke band met veel energie. Prima optreden.

UMEME

Rauwkost 2020
Umeme

Zometeen weer richting Van Aken, maar ik ben ook benieuwd naar UMEME bij Barkade. En dat klinkt erg lekker. Techno, maar dan met echte instrumenten. Een gitarist die ook toetsen speelt en twee verschillende soorten percussie. Eén drumstel met een drumcomputer erbij en een percussionist met onder andere een grote Afrikaanse trommel. De muziek is erg dansbaar, maar dat hebben de aanwezigen hier niet echt in de gaten denk ik, want er wordt nauwelijks bewogen. Ja, hooguit achter in de zaal bij de speelhal. Maar dat heeft niks met de muziek te maken. Dat is jammer, want UMEME verdient een enthousiaster publiek.

Fata Boom

Rauwkost 2020
Fata Boom – ©Wim Roelsma

Bij Van Aken wordt inmiddels wél lekker gedanst op de Old Skool hip hop beats van Fata Boom. Dat die beats uit een doosje komen, mag de pret niet drukken. Er wordt wél live mee gedrumd op een elektronisch drum pad. De MC’s rappen er lekker op los, gecombineerd met melodieuze zang en hebben zich allebei extravagant gekleed. Zeer vermakelijk opreden, het is een feestje, alleen had het geluid ietsje harder gemogen.

Stuff

Rauwkost 2020
Stuff

Zoals gezegd is er zoveel interessants te zien en te beleven dat je af en toe lastige keuzes moet maken. Ik had graag willen blijven bij dit feestje, maar ik weet hoe goed en bijzonder Stuff is, die al is begonnen bij Verkadefabriek in de Theaterzaal. Het is bijna niet uit te leggen wat je meemaakt bij de experimentele jazz van Stuff. De ritmes die gespeeld worden zijn bijna onwerkelijk, wat een buitenaardse drummer. En dan al die freaky geluidjes en vooral dat blaasinstrument ( is het een elektronische hobo?), wat een bijzondere sound komt daar uit. Dit moet je echt eens meemaken als je de kans krijgt. Unieke muziek.
Het was een lange dag en het is de hoogste tijd om maar eens huiswaarts te keren, ware het niet dat ik een muzikale tip kreeg van W2 programmeur Rob van der Ham van een band die ik niet zou mogen missen.

Mayleaf

Rauwkost 2020
Mayleaf

Nou vooruit, nog één laatste dan. In de kleine, goed gevulde zaal van Willem Twee Poppodium speelt Mayleaf, een female fronted rockband. Vergelijkingen met Weezer en Paramore zijn al gemaakt. Lekkere ongecompliceerde, en daar is dat woord weer, rauwe rock’n roll. En het publiek slikt het als zoete koek. Maar voor deze recensent is de koek op dit moment op en kan worden teruggekeken op een muzikaal zeer geslaagde editie van het Rauwkost Festival. Het is te hopen dat er volgend jaar meer bezoekers dit bijzondere festival komen ontdekken. Want dat verdient het. Punt.


Foto UMEME: Rauwkost

jongerenfestival

Volwassen editie jongerenfestival Rauwkost

Rock, HipHop, Dans, Punk, Paaldansen, voor elk wat wils

Op deze tweede editie van het Rauwkost jongerenfestival op zaterdag 26 januari, prijken er weer een aantal interessante namen op het affiche. Van lokaal talent, Clittenband bijvoorbeeld, tot acts die hun sporen nationaal al wel verdiend hebben, Knars, voorheen bekend als Knarsetand. Ook diverse genres komen aan bod, van Punkrock tot Nederlandstalige Hiphop. Toen ik rond 16.00 uur het Tramkade terrein op liep, waar ik mijn polsbandje kon ophalen, was er slechts een handjevol bezoekers te vinden. Gelukkig was het later op de avond een stuk drukker bij alle podia. Jongeren, waar het festival met name voor bedoeld is, waren er wel, maar niet in grote getale. De jonge jeugd was vooral te zien bij acts als Black Acid en Leafs.

jongerenfestival
Clittenband

De eerste band die ik wilde gaan zien, Lokotov Mocktail, had afgezegd vanwege een zieke drummer, dus dan maar meteen door naar Van Aken waar Clittenband al bezig is als ik binnenkom. Clittenband bestaat uit drie vrouwelijke muzikanten, de twee zussen Noor, zang en gitaar, en Aya, bas, en Hannah op drums.  De dames maken kleinkunst popmuziek met ondeugende, licht erotische teksten. Er viel ook wat te winnen, een condoom namelijk. Aya hield hem omhoog, nog niet gebruikt, werd ons verzekerd. Als je kon raden wat er vooraan op het podium lag, dan mocht je hem hebben. De winnaar had het antwoord, een mergpijpje, goed.

Aangekomen bij Willem Twee Poppodium, waar ik Leafs wilde gaan zien, was Black Acid nog bezig in de grote zaal. Vier MC’s die hun Nederlandstalige raps de zaal in spugen en een man achter de knoppen. Je ziet ze flink hun best doen, maar de zaal, die voornamelijk uit tieners bestaat, reageert een beetje lafjes. Waarschijnlijk staan ze te wachten op de jonge hiphop sensatie Leafs die direct hierna op dit podium staat geprogrammeerd.

jongerenfestival
Leafs

Als Leafs iets later dan gepland het podium betreedt, reageert het jonge publiek wél enthousiast. Teksten als “Jump! Jump!” doen het nog steeds goed zo blijkt. Dat de muziek uit een doosje komt, had ik wel verwacht, daar zorgt de producer achter de knoppen voor, maar ook de zang loopt op een bandje mee. Autotune is inmiddels gemeengoed in dit genre en daar maakt Leafs dus ook veelvuldig gebruik van. De zaal slikt het als zoete koek, maar ik ben blij dat ik weer door moet naar de volgende act van Wild, Organ & Drums, die bij Café De Vaart op het punt van beginnen staat.

jongerenfestival
Naaistreek / Geerte van Beers

Er is nog tijd om op weg naar Café De Vaart nog even binnen te wippen bij Van Aken, waar de bijzondere performance Naaistreek bezig is. Het duo is schaars gekleed en bedekt met glitters. Met een masker voor hun gezicht hebben ze interactie met het grote kunstwerk van Geerte van Beers.

jongerenfestival
Wild Organ & Drums

Wild, met als toevoeging Organ & Drums in hun naam is een duo met een drummer en een toetsenist met drie keyboards, een Moog voor de bastonen, een Hammond voor de hogere riedeltjes en een Nord, waar diverse bliebjes en klanken uit worden getoverd. Organ & Drums dekt de lading bij lange na niet, wild is al een goede toevoeging, maar het is meer. De instrumentale muziek is funky en met vlagen dansbaar, ware het niet dat die weergaloze drummer flink goochelt met allerlei drum fills en afwijkende maatsoorten. Gedanst wordt er overigens amper, maar de aanwezigen genieten zichtbaar.

jongerenfestival
Go March

Dan marcheer ik richting Koudijs, waar het Belgische Go March zijn opwachting maakt. Deze band laat zich niet gemakkelijk in een hokje plaatsen. Dit drietal maakt instrumentale muziek met gitaar, drums en toetsen. De toetsenist is omringd door een scala aan knopjes en pedalen die allerlei geluidjes produceren. Het is voornamelijk Electrorock te noemen met soms enkele Trippy passages. Maar ook Jazz invloeden zijn te horen. De meeste nummers die vanavond gespeeld worden zijn van hun laatste album.

jongerenfestival
Nona

Voordat het tijd is om naar La Jungle bij Café De Vaart te gaan, ben ik toch wel benieuwd of Nona de hoge verwachtingen kan waarmaken bij Willem Twee Poppodium. En dat kan ze zéker! Deze kleine grote zangeres met die heerlijke soulvolle stem zingt met het grootste gemak de nummers zoals ze op de EP te horen zijn. En ondanks het feit dat de band goed speelt, is het vooral Nona die de show steelt. Niet met allerlei kekke dansjes of een extravagante outfit, nee gewoon met die stem, die fantastische stem. En ik weet dat de vergelijking al vaker gemaakt is, maar Amy Winehouse is toch de eerste waar ik aan moet denken als ik Nona hoor zingen. En dat is helemaal geen belediging. Hier gaan we nog veel meer van horen.

 jongeren festival
La Jungle

En dan van de dromerige soul van Nona naar de complete hysterie van La Jungle. De monsterlijk opzwepende drumsalvo’s bijvoorbeeld in het nummer Technically You Are Dead die dan weer gecombineerd worden met een minutenlange repeterende techno beat. Wat een energie straalt dit duo uit! En het publiek voelt het, dit is een bijzondere band. De zanger, al wordt er niet echt veel gezongen, loopt zijn gitaar en zang en speelt daar overheen, zodat het geheel nog een voller geluid krijgt. En dan nog de stage presence van de zanger/gitarist die met zijn mimiek de hysterie in hun muziek nog meer benadrukt. Voorlopig hoogtepunt.

jongerenfestival
45AcidBabies

45ACIDBABIES in Willem twee Poppodium is dan aan de beurt. Dit gezelschap schakelt gemakkelijk van scheurende gitaren en harde drums, naar electrodeuntjes afkomstig uit het keyboardje bij frontvrouw Sophia. Een opvallende verschijning die Sophia met haar witte haren en gehuld in een strak rood trainingspakje. Maar zelfs als ze een zwarte coltrui en een joggingbroek aan had gehad, had ze alsnog alle aandacht getrokken met haar show. Ze staat lekker te dansen op het podium en dat slaat over op de zaal die voorzichtig mee begint te bewegen.

jongerenfestivalStipt om 21.00 uur is het podium bij Van Aken voor de Belgische danser/choreograaf Kelly Vanneste met haar solo performance Pussy. Boven het podium hangt een stellage met komkommers waar ze omheen, onderdoor en tegen aan danst, zo hard zelfs dat de komkommers af en toe in het rond vliegen. Ze rolt over het podium, neemt verschillende poses aan, likt haar klauwen schoon als een poes en een ander moment staat ze weer provocerend te schreeuwen naar het publiek. Je zou in de show allerlei dubbelzinnigheden kunnen ervaren, want het is op meerdere manieren uit te leggen. Maar je mag er in zien wat jij er in wil zien. Ik zag een danser met lef, die met haar expressieve danstaal het publiek uitdaagt om verder te kijken

jongerenfestival
Stadt

Hup even de pas erin, dan kan ik nog een kwartiertje meepakken van de band Stadt. De laatste soundcheck is bijna afgelopen als ik de Skatehal binnenwandel. Er zouden hier wel een paar lampjes uit mogen in deze iets te lichte zaal. De seventies fusion rock van deze heren staat als een huis, al oogt het optreden wat statisch. Dat kan liggen aan de opstelling van de toetsenpartij van de twee heren voor op het podium. En dan moet er ook nog gitaar gespeeld worden én gezongen. Dus eigenlijk gebeurt er van alles, er komt ook nog een soort van Hawaiiaanse Kalimba aan te pas. De ietwat schelle zang kan me niet echt bekoren. Na drie nummers is het alweer tijd om verder te gaan, want bij Café De Vaart is Toni Clifton al begonnen.

jongerenfestival
Toni Clifton

Toni Clifton is aardig populair zo blijkt. Met moeite kan ik me een weg banen richting podium. Vooraan is nog wel wat ruimte, maar die wordt ingenomen door een moshpit. Dit drietal is een geoliede rockmachine. Een gitarist, een bassist en een zingende drummer, meer heb je niet nodig. Met hun catchy rauwe rocksongs spelen ze deze tent plat. Grote blikvanger is de zanger/drummer met zijn ontblote bovenlijf en zijn lange haren. Maar ook de bassist met zijn dansjes en opvallende mimiek weet de aandacht op zich te vestigen. De gitarist is gewoon bezig met wat ie hoort te doen, gitaar spelen. En dat doet ie goed.

jongerenfestival
Ploegendienst

Op naar de hardcore punk van Ploegendienst in de grote zaal van Willem Twee Poppodium. Wat me als eerste opvalt als ik de zaal in loop, is de cap van een duikpak die Ray Fuego op zijn hoofd heeft. Maar het zal wel niet heel lekker zitten want na twee nummers gaat ie af. Hij zal het ook wel warm hebben, want niet veel later gaat ook zijn shirt uit, zodat alle tattoos goed zichtbaar zijn. Voor het podium wordt er flink gemosht en er zijn er een paar die het podium opklimmen en gaan stagediven. Er was zelfs iemand die Ray een duw gaf op het podium. Ray duwde hem hardhandig het podium af. Van de schijnbaar Nederlandstalige teksten die Ray de microfoon in spuugt is niet veel te verstaan, maar hij brengt het met attitude.

jongerenfestival
Luminyx

De kleine zaal bij Willem Twee Poppodium is goed gevuld als Luminyx inmiddels begonnen is. Aan de muziek van de mannen ligt het niet, die is erg dansbaar te noemen, maar ze pakken de zaal nog niet echt in. Doe je ogen dicht en laat je meevoeren door de Drum ’n Bass van de mannen met scheurend gitaargeluid en hier en daar een psychedelisch orgeltje. Af en toe riekt het zelfs naar punk, met teksten als: “We ain’t gonna take it anymore!” Maar als je je ogen open doet, dan lijkt het of je in de aula naar een schoolbandje staat te kijken. Het briefje aan de microfoonstandaard van de bassist doet voor dat beeld ook niet veel goeds. Heel geconcentreerd staan ze hun liedjes te spelen, terwijl ik denk: “Maak eens plezier jongens!”

jongerenfestival
Silent Disco

Dankzij Luminyx heb ik wel zin gekregen om te dansen dus beweeg ik me even richting spiegelzaal waar de Silent Disco gaande is. Ik krijg een koptelefoon aangereikt bij de ingang met een korte uitleg. Eén knopje, drie kanalen, dat gaat lukken denk ik. Elke kanaal heeft zijn eigen muziekstijl, in mijn geval was dat, Jungle, Trance en Nederlandstalige Hiphop. Ook heeft elke stijl zijn eigen kleur lampje op de koptelefoon, die verandert dus ook als je van kanaal wisselt. Het grappige is natuurlijk dat er ook op verschillende tempo’s gedanst wordt. Dus de één staat lekker hard te gaan op de jungle beats en de ander staat relaxed zijn hoofd te schudden op de Nederhop. Iedereen vermaakt zich in zijn eigen wereldje.

jongerenfestival
Knars

Knars, formerly known as Knarsetand, maakt er een feestje van in de grote zaal. Ze mixen allerlei stijlen door elkaar en dat gaat van Rock à la Rage Against The Machine tot Latin met trombone en trompet prominent aanwezig, en teksten als “No tengo dinero!” De meer uptempo Punkrock nummers zorgen voor de zoveelste moshpit van de avond, alleen is ie hier wel het grootst. Er wordt bier gegooid, gecrowdsurft, mensen vallen om, die worden dan weer netjes op de been geholpen zoals het hoort en iedereen heeft plezier. Niks geen “Put your hands in the air!” of “Jump! Jump!” dat gebeurt hier allemaal vanzelf!

jongerenfestival
Wannabe A Star

De roze ruimte van Van Aken is de perfecte locatie voor de pikante rockshow van Wannabe A Star. Deze vrouwen in spannende outfits staan hun mannetje en op hun eigenzinnige wijze spelen ze rockklassiekers met veel gevoel voor show. Zo komen er bij I Wanna Be Your Dog twee vrouwen in hondenpakjes het podium op gekropen.  Killing in the name is natuurlijk altijd een garantie voor succes, lekker mee schreeuwen met Fuck you I won’t do what you tell me! Een originele interpretatie van Seven Nation Army kwam ook langs, namelijk een stuk sneller dan het origineel en dat pakte goed uit. De danseressen staan tijdens dit nummer met grote vaandels te zwaaien. Ook een nummer als The Gay Bar met de ondubbelzinnige teksten als I got something to put in you! doet het goed in deze nachtclubsetting, zeker als er ook nog een paaldanseres een showtje geeft. Een mooie afsluiting van deze tweede editie van het Rauwkostfestival. Nu al zin in volgend jaar!

BST connection

BST connection – Urban dance & sports festival

Breakdance, Stand Up Dance & Tricking voor iedereen

BST connection is een nieuw urban dans & sport festival. Het is een festival voor iedereen, een festival waar je kan komen kijken maar ook meedoen. De volgende urban dans en sport disciplines komen aan bod: Breakdance, Stand Up Dance & Tricking. Op de gehele Tramkade in Den Bosch zijn er op verschillende plekken zoals Verkadefabriek, Werkwarenhuis en Koudijs Kafé workshops, demonstraties en uiteindelijk ook battles. BST connection is verspreid over twee dagen, 17 en 18 oktober.

BST connection rondleiding

Deze diashow vereist JavaScript.

Op zondag 18 november leidde Bart van Velzen van Dukebox een groep mensen uit verschillende geledingen en vakgebieden rond op het festivalterrein. Onder die groep waren onder meer Sheila Driessen van Jongerenparticipatie van de gemeente ‘s-Hertogenbosch, Addy van Beek voorzitter van Stichting Vanzelfsprekend? en fotograaf Ruud van Bragt die een mooie fotoshoot maakte voor BST connection.

Tricking
De eerste stop is De Verkadefabriek waar een demonstratie van de discipline Tricking wordt gehouden. Tricking is een mengeling van martial arts, break dance, turnen en nog veel meer. Helaas zijn de Battles daar net afgelopen. De urban dance Tricking is vrij onbekend bij het grote publiek. Hoog tijd om er meer over te weten te komen.

Aan het woord is Gary Soetodrono, organisator van Tricking BST connection.
“We zijn heel snel door de Battles heen gegaan. Dat komt mede door het aantal blessures. Dit jaar is de eerste keer dat we hier zo’n event houden, Tricking. We proberen Tricking meer naamsbekendheid te geven in Den Bosch. In Eindhoven en Amsterdam bestaat er al een grote community en Den Bosch willen we daarin meenemen. In Nederland hebben we ook de grootste Tricking gathering [Hooked Gathering, red.] van de hele wereld. Dat is eigenlijk gewoon de Wereldcup en dat wordt gehost in Amsterdam. Daar komen wel meer dan duizend man op af met internationale deelnemers. En dat proberen we nu ook te stimuleren hier in Den Bosch en Brabant in het algemeen. De bedoeling is om de internationale community hier heen te krijgen.”

BST connection
Tricking in Den Bosch

“We willen ook nieuwe talenten uit eigen Bossche bodem stimuleren en actiever te worden in de urban community in het algemeen. Maar ik als Tricker zijnde wil hen ook triggeren naar de Trickers toe, natuurlijk. Tricking is echt een niche maar tegelijkertijd zie je Trickers in Hollywoodfilms stuntwerk doen en op de achtergrond bij So You Think You Can Dance de choreografie verzorgen – dat zie je dan wel op de achtergrond gebeuren – maar wij willen die achtergrond meer naar de voorgrond brengen.”

Battles in Van Aken Werkwarenhuis en Koudijs Kafé

Deze diashow vereist JavaScript.

We nemen afscheid van Gary en zijn Trickers en vervolgen de BST connection rondleiding. Die brengt ons eerst bij Van Aken Werkwarenhuis waar een Battle op punt van beginnen staat. De Bossche wethouder Ufuk Kâhya van Duurzame mobiliteit, Talentontwikkeling en Welzijn is er ook. Hij is hier op de juiste plek gezien zijn portefeuille. Er wordt een line up geformeerd en elke danser krijgt een tegenstander toegewezen. Je kan als danser meedoen met de volgende muziekgenres: Hip Hop – Club – Funk. De sfeer is lekker ontspannen en de dj draait de juiste mix aan muziek.
In het Koudijs Kafé is de sfeer relaxed & cool. Ook hier is een Battle aan de gang zonder line up. Twee dansers moeten het op de dansvloer tegen elkaar opnemen en de driekoppige jury kijkt vanaf een comfortabele bank minzaam toe. Alle dans finales van de BST connection vinden plaats in het Werkwarenhuis van Aken.

 

Mr. Weazley

Popronde bij Van Aken: Starrlight & Mr. Weazley

'90s hiphop en afrobeat in sfeervolle setting

Starrlight en Mr. Weazley extra intiem
Waar mijn collega’s heel Den Bosch door zijn gestruind om de Popronde te verslaan ben ik, eigenlijk bij toeval, vooral bij Van Aken in het Werkwarenhuis blijven hangen. Dat beviel goed: de relaxte setting (een kleed in plaats van een verhoogd podium, geflankeerd door planten en onder een kroonluchter) maakte de optredens van Starrlight en Mr. Weazley extra intiem.

Deze diashow vereist JavaScript.

Starrlight

“De raarste plek waar ik ooit heb opgetreden,” zo omschreef Starrlight Van Aken zelfs. Het leek haar verder niet te deren, ze maakte van het gelijkvloerse podium gebruik om het publiek af en toe in te lopen en daar verder te rappen. Voor liefhebbers van hiphop uit de jaren ’90 is haar muziek een verademing in het door rap gedomineerde hiphoplandschap. Belangrijkste is dat ze ontzettend goed kan rappen, fel, op hoog tempo en met een licht Caribische invloed. Denk aan een vrouwelijke Busta Rhymes.

Voor de liefhebbers van het genre dus een heerlijke show, maar op de vroege avond waren zij in Van Aken toch in de minderheid. De meeste bezoekers leken er vooral voor de gezelligheid en uit nieuwsgierigheid te zijn, en voor hen is het optreden misschien toch wat te eentonig. Toch zijn juist deze bezoekers een interessante graadmeter: als er iets onverwachts gebeurt leven ze opeens op. Zoals bij het nummer Authentically Awesome, met een stevige gitaar in de beat, of Heartache, waar het tempo juist even omlaag gaat met een stemmig pianosample. Ik schaar mezelf toch meer onder de hiphopliefhebbers dan onder de “nieuwsgierigen”, maar ook ik vond dit twee hoogtepunten van de show. Met wat meer van dit soort onderscheidende nummers zou Starrlight een hele welkome aanvulling zijn op de Nederlandse hiphopscene. Raptechnisch kan ze zich in ieder geval al meten met de besten.

Deze diashow vereist JavaScript.

Mr. Weazley

Waar Starrlight nog een concert in huiskamersetting gaf, was Van Aken een paar uur later veranderd in een Cubaanse nachtclub. Goed, het was een stuk drukker, en later op de avond bovendien, maar die transformatie lag toch vooral aan Mr. Weazley. Het voelt bijna te cliché om de muziek als zonnig te omschrijven, maar goed, dat deed Mr. Weazley tijdens het optreden zelf ook. Dus: Mr. Weazley klinkt als een mozaïek van al het muzikale moois dat de zon ons geschonken heeft. Reggae, afrobeat, een beetje soul en meer invloeden van rond de evenaar. Het maakt een fantastisch dansbaar geheel.

Mr. Weazley
Mr. Weazley in Van Aken

Als bands als Jungly By Night en Altin Gün Nederland plat krijgen met hun verre-van-Nederlandse muziek, dan moet Mr. Weazley dat ook kunnen. De bandleden spelen je stuk voor stuk van je sokken, en het plezier spat er vanaf. Een betere afsluiting had de Popronde in Van Aken niet kunnen wensen: één groot feest, en dan moest de afterparty nog beginnen. Die overigens ook erg de moeite waard was. En zo kan je de hele avond op één plek blijven bij de Popronde zonder je een moment te vervelen. Dankzij Starrlight en Mr. Weazley.

 

Foto’s Starrlight door Jane Duursma, foto’s Mr. Weazley door Ronald Rijken

Rauwe hotspot presenteert zich aan Den Bosch

Langzaam maar zeker komt festival Rauwkost op gang

Het getuigt van lef om op één dag en nacht je hele hebben en houden te tonen. De eigenzinnige ‘bewoners’ van de deelwijk Kop van ’t Zand draaien daar hun hand niet voor om en presenteren zich zelfverzekerd aan de stad. Onder de paraplu van Rauwkost werd in no time een groot kunsten- en muziekfestival tot stand gebracht.

Maar op de dag zelf – 27 januari 2018 – kwam het traag op gang. Op veel locaties van Kop van ’t Zand was men nog bezig aan de bouw van de podia of expositieruimte, terwijl plukjes eerste bezoekers wat verloren rondliepen.

Workshops
In het Werkwarenhuis kon je een workshop Japanse smeedtechniek volgen. Stichting Jong Actief deed zijn naam eer aan door het moderne aanbod aan activiteiten: workshop rap, een jamsessie, cursus hoepelen en je kon bekijken hoe het collectief Computery Guys rotzooi in een heuse ski-bar omtoverde. En eind van de middag de eerste officiële expositie van art-worker Yung Petsi. Maar het wachten was op muziek.

Nocturnal Waters

Rauwe hotspot presenteert zich aan Den Bosch - ©ronald_rijken
Amanda Winnemuller Nocturnal Waters

De band die in Willem Twee popodium het spits afbeet, was Nocturnal Waters uit Den Bosch die met dit Rauwkost festival pas voor de tweede keer optrad (!). De bandleden leerden elkaar kennen in de Skatehal en van het een kwam het ander.
Frontwoman Amanda Winnemuller: “Ik denk dat onze band heel gevarieerd is qua luisteraars, van hardcore tot progressief. Onze muziek willen we een zo groot mogelijke mix geven.” Largemetal betrad daarna het podium en deed wat zijn naam doet vermoeden maar niet meer dan dat.

Buiten de Willem Twee was het nog steeds vrij rustig. Bij de Bossche Brouwers werd een popquiz – Snobquiz – gehouden, in de kleine zaal van Stichting Jong Actief kon je gaan jammen en in de Skatehal was Eerie Wanda nog aan het soundchecken. Toch maar weer terug naar Willem Twee waar Spelfout zou beginnen. Ook een jonge band maar met meer podiumervaring dan Nocturnal Waters. Verrassend was het gebruik van een mondharmonica, een instrument dat een beetje in de vergetelheid is geraakt.

Underground Basement
In de kelders van Willem Twee broeide het want daar was rond 17.00 uur Underground Basement gepland. Er kon in de kleine oefenruimtes slechts een klein aantal mensen toegelaten worden. De band Vernon uit Den Bosch kwam als eerste.
Vernon: jonge strakke band. Geplaagd door twee gebroken snaren en zang die te zacht staat. Metal, doet soms denken aan Metallica en bij het nummer Bombs Away ook aan Iron Maiden vooral de bas. Er kwam ook een cover van hun grote helden Motörhead langs. Overkill heet dat nummer.
Tomahawk: ook hier stond de zang te zacht. De band deed voornamelijk covers. Onder andere Master of Puppets van Metallica. Zang miste hierin een beetje de kracht. En de drummer was niet zo strak als Lars Ulrich van Metallica. Maar het gitaarwerk daarentegen was knap gedaan. Hun eigen nummer deed een beetje denken aan Queens of the Stone Age.

Yung Petsi

Deze diashow vereist JavaScript.

Intussen was bij Van Aken in het Werkwarenhuis de echt eerste en officiële expositie van Yung Petsi begonnen. Aan aandacht geen gebrek. Na de expositie waren er onder meer optredens van Blauwe Uil en Duro en om 00.00 stond de Yung Petsi Afterparty gepland.

Intussen was het al donker geworden en kwam het hele terrein eindelijk tot leven. Nordmann uit België in Koudijs Kafé gevolgd door KAUW dat house muziek produceert met instrumenten, zonder DJ. Bij De Brouwers speelde de Bossche hardrock band Animal Road met later op de avond White Elephant. ‘Die band gaf een show weg in alternative rock met tempowisselingen, soms hard, soms rustig met mooie opbouw. De band werd goed ontvangen door het publiek’.

Rauwe hotspot presenteert zich aan Den Bosch - ©ellen van lent
Dr. Meaker soul met een flinke scheut drum ’n bass

Nachtwerk
In de kelders van Willem Twee stoomde het lekker door en ook in de grote zaal stond het niet droog met De Likt uit R’dam. De DJ Contest was zeer de moeite waard. Dan waren er ook nog de Turkse psychrock van Altin Gün en The Cool Quest. ‘Het is soms poppy wat The Cool Quest speelt, en soms een hele muur van geluid. Maar de basis is altijd funky en dansbaar. Dat het niet heel druk is in de zaal weerhoudt frontman/zanger/rapper Vincent Bergsma er niet van om het podium af en weer op te springen en alles te geven om het publiek mee te krijgen, wat hem goed lukt.’

Het Nachtwerk moest nog beginnen en met een imponerende set list waren de verwachtingen hoog gespannen. Bijvoorbeeld Dr. Meaker. ‘Het is moeilijk om niet onder de indruk te zijn van Dr. Meaker. Het is alsof er een voltallige bigband voor je neus staat. Niets is minder waar. Deze zes op het podium hebben zeker soul, maar ze spelen keiharde drum ’n bass.’

Andere Nachtwerkers zijn ADODA, Pacha Mama Soundsystem, Jo Goes Hunting, Yung Petsi Afterparty, Complex (ook drum ’n bass) en Pocket Knife Army. Van traagheid was allang geen sprake meer. Dat werd hoppen van gig naar gig.

Team KLANKGAT: Caïne Roland, Ellen van Lent, Jan Douwe Krist, Johan Kramer, Ronald Rijken

Vrouwen veroveren de dansvloer bij Jam de la FEM!

Een spektakel waar de passie vanaf spat

Wat ooit binnen de deuren van jongerencentrum Dynamo ontstond als een jamsessie voor vrouwen in de dance scene, is inmiddels uitgegroeid tot een heuse battle en het zijn niet langer alleen de vrouwen die hun beste moves laten zien. Ook de allerjongsten veroveren de dansvloer.

Stil blijven staan is geen optie
Bij van Aken in het Werkwarenhuis is de sfeer die je proeft er een van saamhorigheid en gedeelde passie. Ondanks dat de jamsessie ditmaal voor het eerst in het jasje van een battle is gestoken, is strijd wel het laatste woord dat naar boven komt als gevraagd wordt het spektakel te omschrijven. Wie de wit met zwarte tegels betreedt om op de beats gegeven door de DJ haar dansmoves te showen krijgt een brede glimlach van haar tegenstanders, enthousiast gejuich, en ritmisch geklap van de toeschouwers. In een ruimte gevuld met mensen die houden van dansen is stil blijven staan geen optie. Iedereen, inclusief publiek, bounced mee!

Dansers uit alle hoeken
Twee categorieën en een blik vol dansers uit alle hoeken van het land en daar –VER- voorbij. Met deelnemers uit onder andere Polen en Duitsland, die speciaal zijn afgereisd naar Nederland voor dit evenement, laat Jam de la FEM zien dat haar bereik verder gaat dan enkel het gezellige Noord-Brabant. Daarnaast is er voor het eerst in de geschiedenis van het dansplatform naast de categorie ‘Alle leeftijden’ ook een categorie specifiek voor meiden onder de 14 jaar geïntroduceerd. Een waar succes waar veel jonge talenten op af zijn gekomen die laten zien dat de toekomst voor vrouwen in hiphop en Urban Culture veelbelovend is!

Vrouwen veroveren de dansvloer bij Jam de la FEM!
Jam de la FEM!


B-girls

In de categorie B-girls verzorgt DJ Soe Nsuki de passende platen waarop de dames hun beste footwork, toprocks en powermoves laten zien. Naast het publiek, is er ook een driekoppige jury die de battle bekijkt; Bo van Hoorn, Lisa Brekelmans-Hoos en Pauline Nettesheim aanschouwen het dansspektakel van de B-girls vanaf de zijlijn en bepalen steeds wie er door mag naar de volgende ronde. De ene na de andere maakt het publiek gek met de indrukwekkende headspins, windmills en freezes. Uiteindelijk gaat, na al haar mede B-girls van de mat gedanst te hebben, de Poolse Agata Chwatko er met de eerste prijs vandoor.

Stand-up dancers
Wanneer de Stand-up dancers de vloer overnemen kruipt DJ Rashida Shug la Sheedah achter de draaitafel en neemt de leiding over de muziek in handen. Wacking, voguing, popping, locking en hiphop, alle stijlen komen voorbij. In deze categorie is pas echt de diversiteit die aanwezig is te zien. Het is een cadeau om naar te kijken, waarbij juryleden Alesya Dobysh, Kim Tawjoeram en Sarita Keilman de taak hebben om het geheel te beoordelen. Junadry Leocaria danst zichzelf met haar veelzijdigheid naar de finale en komt daarbij als winnaar uit de bus.

De hele zaal veranderd in een dansvloer
Dat het enthousiasme en de passie die van de deelnemers afdruipt aanstekelijk is wordt duidelijk wanneer de pauze aanbreekt en niet alleen de dansarena, maar de hele zaal door iedereen die aanwezig is omgetoverd wordt tot dansvloer. De jurlyleden laten zelf ook nog zien wat ze in huis hebben en ook host Katerina Ourda, die het hele evenement van A tot Z met flair aan elkaar praat, toont dat ze wel raad weet met de beats die door de speakers knallen. Het is het totale plaatje dat precies weergeeft wat de volgende woorden omschrijven; Wie je ook bent en waar je ook vandaan komt, heb je een passie voor dans dan is Jam de la FEM het event dat je niet aan je voorbij mag laten gaan!

Rauwkost wil vanaf de bodem verbinden

Uitdagend festival maakt ruim baan voor jongeren

De gemeente Den Bosch mist een breed en uitdagend festival speciaal gericht op jonge mensen. Het Rauwkost festival wil en kan die lading geven die jongeren aantrekt. Niet top-down maar bottom-up, vanaf de bodem.

Over Rauwkost

Rauwkost is een muziek- en kunstenfestival dat zich richt op jonge makers, jonge organisatoren en een jong publiek. Het festival wil een bijdrage leveren aan het muziek- en kunstklimaat in geheel Den Bosch en jongeren de kans geven om zich te laten zien en horen in projecten die voortkomen uit hun eigen belevingswereld en deze te plaatsen in een hoogwaardig professioneel kader, zodat de een de ander kan inspireren.

Het publiek komt in aanraking met zo divers mogelijke vormen van muziek en beeldende kunst in zowel actieve als passieve zin door middel van workshops, showcases, doe ’t zelf activiteiten, concerten, presentaties, feestjes enzovoorts. Zoveel mogelijk kunst en muziek maken, zien en horen, waarbij verrassing, verwondering en verbroedering centraal staan.

Het festival vindt plaats op zaterdag 27 januari 2018 in de nieuwe culturele hotspot aan de kop van de wijk ‘t Zand en duurt van ‘s-morgens 12.00 tot de volgende ochtend 04.00 uur. Voor deze gelegenheid krijgen zowel Jong Actief als Skatehal een ontheffing om tot 04.00 uur door te gaan. De andere locaties hebben al zo’n vergunning.

De Kop van ‘t Zand
Rauwkost festival meeting in de HangOp van Willem Twee poppodium - ©ronald_rijken
Koninkrijk van Muziek met rechts Bing Berendsen

De Kop van ‘t Zand is als gebied heel erg geschikt voor jongerencultuur. Het terrein moet echter nog geladen worden als avontuurlijke culturele hotspot voor jonge cultuurliefhebbers. Het gebied is als dusdanig zeer interessant voor jongeren en studenten.
Een uitdagend festival in het laatste echt rauwe gedeelte van Den Bosch kan die lading aan het gebied geven en bovendien heel veel nieuw en jong publiek kennis laten maken met De Kop van ‘t Zand en zijn aanbod. Daarom wordt bewust heel het gebied erbij betrokken. Ook de rauwe plekken die geen reguliere activiteiten ontplooien.
Zo worden de partijen uit het gebied verbonden en bovendien zijn ze allemaal nodig om tot een mooi geheel te komen. Elke plek heeft haar eigen kwaliteiten en kan tegelijkertijd bijdragen én profiteren van dezelfde paraplu die Rauwkost heet.

Aanvulling op het festival aanbod
Rauwkost festival meeting in de HangOp van Willem Twee poppodium - ©ronald_rijken
Marjoes Corsten van Solos

Den Bosch kent veel festivals, al staan we in het rijtje van festivalsteden nog lang niet bovenaan. Of je dat moet willen, is een andere zaak. We hebben in ieder geval genoeg meer elitaire festivals zoals Bosch500, het Vocalisten Concours, November Music en Jazz in Duketown, of juist de wat plattere festiviteiten zoals het festival van het Levenslied, Barbershop festival en Oeteldonk. Er ontbreekt echter een kunstenfestival dat beter aansluit bij jonge mensen. Genres in Urban Arts en popmuziek zijn slecht vertegenwoordigd.

Rauwkost maakt ruim baan voor subculturen, diversiteit, kunst, experiment en samenwerking. Een festival vol verrassingen, experimenten waardoor je soms op het verkeerde been wordt gezet, maar ook waar je je onderdeel voelt van een actuele gemeenschap en je tegelijkertijd bijdraagt aan diezelfde gemeenschap.

Coördinator en initiatiefnemer van Rauwkost is Noël Josemans. De foto’s zijn gemaakt tijdens een bijeenkomst van de deelnemende organisaties zoals Willem Twee poppodium, Solos, Van Aken in het Werkwarenhuis, Bossche Brouwers, Koudijs Kafé, Verkadefabriek, Koninkrijk van Muziek, Jong Actief, Duketown Rebel, Skatehal e.a.

Lamarziendan is de bonte avond waar iedereen van droomt!

Een speeltuin voor performers, een cadeau voor het publiek

Wanneer wordt gesproken over een “Bonte avond” dan kan iedereen zich daar een voorstelling van maken. Wellicht komen herinneringen boven drijven van een mislukte poging om een dansshow à la Beyonce weg te geven in de aula van je middelbare school of misschien roept het plaatsvervangende schaamte op voor die ene collega die het toch beter bij playbacken had kunnen houden. Hoe je het ook wendt of keert, een bonte avond betekent voor vrijwel iedereen hetzelfde; een avond vol vermakelijke acts. Lamarziendan is niets minder, en vooral veel meer dan dat. Het is de bonte avond waar iedereen van droomt, met fenomenale acts en oprecht applaus.

Lamarziendan is de bonte avond waar iedereen van droomt!
De Ideale Editie van Lamarziendan

De Ideale Editie
Op dinsdag 19 december vond bij van Aken in het Werkwarenhuis alweer de 7e editie van Lamarziendan plaats, ditmaal gelabeld “De Ideale editie!”
Presentatoren Jordy Sanchez en Max Joey van den Hout vormen het komische duo dat de avond aan elkaar praat. Vlot en gevat kletsen ze, ondersteund door de muzikale improvisaties van huisband Pippi Belli, de overgangen tussen de optredens op interactieve wijze vol waardoor je als publiek van begin tot einde betrokken blijft.

“3, 2, 1… Lamarziendan!”
De verscheidenheid aan disciplines die de revue passeren zorgt dat er voor ieder wat wils is. De eerste die de vloer betreedt is Floor Bazelmans, die laat zien precies te snappen hoe ze een kwetsbaar verhaal melodieus over kan dragen op haar luisteraars. Met de woorden “Dit is een meezinger en daar houd iedereen wel van” leidt ze een briljant nummer in waarin ze op pakkende wijze de spot drijft met “Hoe alles af hangt van dingen”.
Dan is het de beurt aan Arnoud Rigter, een dichter die van wal steekt met een boodschap over roken om te laten zien dat je ademt, onomkeerbaar geciviliseerd zijn en of glimlachen tegen blinden eigenlijk wel zin heeft. Na een humoristische opsomming van gedichten die het publiek moet missen, vult een collectieve bulderlach het Werkwarenhuis aan de Tramkade.
De komische toon is gezet en wordt vervolgens verder doorgevoerd als presentator Jordy Sanchez uit zijn rol van gastheer stapt en in de rol van cabaratier de derde act van de avond vormt waarin hij in een interactieve sketch wordt onderheven aan dertien proeven om de titel ‘perfecte mens’ te bemachtigen.

Lamarziendan is de bonte avond waar iedereen van droomt!
Lilyamee Eva

Na een korte break opent Lilyamee Eva het tweede deel van de avond. Volledig in stijl, van haar jaren ’40 jurk tot aan haar jaren ’50 haarcoupe en compleet met roterende vintage microfoon neemt ze het publiek mee terug in de tijd. Met haar warme stemgeluid tovert ze van Aken om in een oud jazzcafe en werpt ze, helemaal in character, speelse blikken richting het publiek terwijl ze met haar heupen mee wiegt op de klanken die gebracht worden door de huisband.
Stan Ligtenberg en zijn acteurs nemen na Lamarziendan Live (een interactief onderdeel waarbij mensen uit het publiek laten zien wat ze kunnen), de theaterdiscipline voor hun rekening. Terwijl de acteurs tandenpoetsend in pyjama en wankelend van de ene op de andere been zichzelf aankledend de vloer overnemen improviseert Pippi Belli passende muzikale ondersteuning.
Choreograaf Josse Vessies verrijkt de avond met een modern dans waaraan de vraag “Hoe voelt lichamelijke communicatie?” ten grondslag ligt. Samen met zijn danspartner neemt hij de toeschouwers mee in een fascinerende lichamelijke verhaalvertelling en houden zij met de toenemende intensiteit van de bewegingen de aandacht van de kijkers gevangen.

Na deze traktatie van kunstzinnige uitingen en artistieke talenten is het feest nog niet ten einde. Huis-DJ Erik Snoek draait uiteenlopende plaatjes waarbij het publiek zelf nog even met de voetjes van de vloer kan voor de avond afgesloten wordt en de lichten uitgaan.

Lamarziendan is de bonte avond waar iedereen van droomt!
De Ideale Editie

Vermakelijke acts met een boodschap voor thuis
Het is de avond vol vermakelijke acts, de bonte avond op professioneel niveau waarbij lachen de boventoon voert, maar waar kunst kunst niet zou zijn als het je niet met een boodschap naar huis liet gaan. Lamarziendan is een ware speeltuin voor performers en werkelijk een cadeau voor een ieder die de kunsten een warm hart toedraagt. Een absolute aanrader om bij te wonen!