Dan Tuffy

Dan Tuffy is simpel en functioneel net als J. J. Cale

Australische songwriter, storyteller en producer treedt op in de bijzondere juli maand bij Blue Room Sessions

Dan Tuffy is een Australische songwriter, storyteller en producer die al ruim 20 jaar in Nederland woont. Tuffy staat gepland in de maand juli, normaliter de maand dat de binnenpodia heur deuren sluit, maar we leven nu in tijden van corona. Alles gaat anders, dus ook voor Blue Room Sessions (BRS). Met  het optreden van onder meer Dan Tuffy en zijn trio doet BRS zijn belofte gestand.

Dan Tuffy

Dan Tuffy
Dan Tuffy

In het laatste persbericht van BRS was sprake dat er in de maand juli eventueel een aantal concerten gepland zouden kunnen staan. Nou, dat is nu het geval met het Dan Tuffy Trio. Dan Tuffy wordt begeleid door Stefan Wolfs op gitaar en pedal-steel. Stefan is ook regelmatig op het podium te zien met de steeds populairder wordende Judy Blank. Judy is ook te zien op BRS op 6 oktober.

Madelief van Vlijmen zal Dan Tuffy 5 juli begeleiden op contrabas. Madelief heeft een speelstijl de te omschrijven is als een “cool, jazzy groove”. Kortom, er valt flink wat leuks te beleven in de Clubzaal van de Verkadefabriek.

Dan Tuffy
Dan Tuffy Trio

Uit een eerder verschenen persbericht van BRS: In juli kunnen eventueel nog concerten worden gepland. Als er in juli bijvoorbeeld maximaal 50 mensen in de zaal mogen, dan zouden enkele extra concerten in die maand mogelijk zijn. Normaal gesproken organiseren we in juli geen concerten, maar dit jaar zullen veel van onze bezoekers hun vakantie thuis doorbrengen. We denken dan een twee keer achtereen op dezelfde avond hetzelfde concert laten uitvoeren met ongeveer 40 bezoekers per set.

Voor tickets moet je even de website van BRS of Facebook in de gaten houden. Langzaam maar zeker komen podia uit de corona-coma. De zomer komt eraan, Voorzichtigheid is geboden, corona loert overal maar zoals de band Spelfout zegt: “Corona kan ons niet slopen.”


Screenshots: Dan Tuffy yn Noardewyn Live #omropfryslan en Songs from Dan The Dying Rider 1080p

Bossche muziekscene

De nieuwe moraal van de Bossche muziekscene

Verkadefabriek gaat coronaproof open en Blue Room Sessions presenteert agenda 2020-2021

De versoepeling van de lockdown wordt ook in Den Bosch voelbaar en zichtbaar. De Bossche muziekscene en cultuurwereld maakt zich op voor het nieuwe normaal, die van de anderhalve meter afstand. De Verkadefabriek gaat weer open en The Blue Room Sessions presenteert haar agenda voor het nieuwe seizoen 2020-2021.

Verkadefabriek
“13 Maart moesten we de deuren van de sluiten, maar op 1 juni gaan diezelfde deuren gelukkig weer open. ‘Vergroot je wereld’ staat er op die deuren, en dat gaan we weer doen. We beginnen klein om hopelijk steeds verder te openen, ” zei Verkadefabriek directeur Jan van der Putten (zie coverfoto). Van der Putten prijst zichzelf en de Verkadefabriek gelukkig dat het binnen zo ruim is bemeten en een groot terras heeft. Er kan weer gegeten worden na 1 juni, met die anderhalve meter afstand altijd in gedachten.

Bossche muziekscene
15 jaar Verkadefbriek – Wilfried de Jong en Jan van der Putten

De Verkadefabriek begint eerst met het vertonen van films. Met minder publiek per zaal, maar wel met meer vertoningen. “Met onze huisgezelschappen zoeken we naar mogelijkheden om kleinere voorstellingen toch aan je te laten zien. Buiten of in de grote zaal met minder mensen, allemaal Coronaproof, zegt Van der Putten. Muziekconcerten komen later aan bod.

Blue Room Sessions

Deze diashow vereist JavaScript.

“Op 3 maart hadden we ons laatste live-concert met Lynne Hanson. Daarna gooide het Covid-19 virus helaas roet in het eten en moesten we de daaropvolgende concerten afzeggen. Dat betekent dat we een aantal fantastische artiesten moesten missen, zoals JW Roy, Birds of Chicago en Frazey Ford.” Aan het woord is Ad van der Laan, organisator en programmeur van Blue Room Sessions (BRS), dat door Paul Smits, icoon van de Bossche muziekscene, is opgericht.

In de maand juni staan twee concerten gepland maar die gaan niet door. Dan zouden in juli eventueel nog concerten kunnen worden gepland. “Als er in juli bijvoorbeeld maximaal 50 mensen in de zaal mogen, dan zouden enkele extra concerten in die maand mogelijk zijn. Normaal gesproken organiseren we in juli geen concerten, maar dit jaar zullen veel van onze bezoekers hun vakantie thuis doorbrengen. We denken dan een twee keer achtereen op dezelfde avond hetzelfde concert laten uitvoeren met ongeveer 40 bezoekers per set. We zullen dan, gezien de reisbeperkingen moeten putten uit het reservoir van Nederlandse artiesten, maar gelukkig is daar op dit moment voldoende kwaliteit te halen.

Bossche muziekscene
Camilla Blue

Seizoen 2020-2021

  • 8 september Matt Harlan
  • 22 september Camilla Blue
  • 6 oktober Judy Blank
  • 20 oktober Anya Hinkle & Tellico
  • 3 november Bai Kamara Jr.
  • 17 november Uitgesteld concert JW Roy
  • 1 december Cousin Hatfield
  • 15 december Ad VanderVeen trio
  • 5 januari The Lasses
19 januari Diana Jones
  • 2 februari Mark Olson & Ingunn Ringvold
  • 23 februari Dayna Kurtz & Robert Mache
  • 9 maart Hannah Aldridge
  • 23 maart Martyn Joseph
6 april Christima Martin & Dale Murray
  • 20 april Hans Theessink & Gait Klein Kromhof
  • 11 mei Leaf Rapids
  • 25 mei Jellyman’s Daughter
  • 8 juni Nog niet ingevuld
  • 22 juni UItgesteld concert Henhouse Prowlers

Studio’s Toonzaal

muziekscene
Achim Zepezaue – FAQ festival 2018

Het FAQ festival moest ook worden geannuleerd. De organisatie overweegt het festival over te hevelen naar de maand november, midden in de slipstream van het November Music festival.

Maar er is nog meer zoals twee nieuwe releases die tot stand zijn gekomen in de Willem Twee studio’s. en die tevens verkrijgbaar zijn op vinyl. Limited editions dus.

Het zijn:
-Melody as Truth (Jonny Nash & Suzanne Kraft): ‘A heart so white’. Dit album is geheel opgenomen in de Willem Twee toonzaal en studios.

-Andrea Taeggi (Berlijn) werkte vorig voorjaar in studio 2 met de Arp 2500 aan zijn live optreden tijdens Moers Jazz Festival, en heeft de ritmisch complexe studio opnames vastgelegd op:
Mycorrhiza‘.

Het nieuwe normaal of nog beter de nieuwe moraal van de Bossche muziekscene laat zien dat die scene springlevend is en alles doet om weer als vanouds tegenaan te gaan. Met de kennis en het realisme van nu. De Bossche muziekscene is robuust.

Hidden XMas-DeLuxe

Hidden XMas-DeLuxe is weer dijk van een seizoensafsluiter

Canadese Suzanne Jarvie speciale gast-vocaliste Blue Room Sessions in kerstsfeer

Hidden XMas-DeLuxe (Hidden Agenda DeLuxe) heeft vanavond niet bezuinigd op de kerstverlichting. Na Carter Sampson, Danni Nicholls en Oh Susanna sluiten zij voor de vierde keer het seizoen traditioneel in Kerstsfeer af, met als buitenlandse gast-vocaliste de Canadese Suzanne Jarvie.

Hidden XMas-DeLuxe
Hidden XMas-DeLuxe met Suzanne Jarvie

Hidden XMas-DeLuxe bestaat uit een aantal gerenommeerde Nederlandse muzikanten die hun sporen in de Americana traditie ruimschoots verdiend hebben; BJ Baartmans (guitars & vocals), Eric DeVries (harmonica, acoustic guitar & vocals), Gerald van Beuningen (bass) en Sjoerd van Bommel (drums & vocals).

Deze diashow vereist JavaScript.

De zaal is overvol, DJ Leen moet zelfs naar achteren verkassen en de sfeer is als vanouds opperbest. Veel bekende gezichten als Van Bommel optreedt en ook weer een lange nazit.

Hidden XMas-DeLuxe

De band start zonder Suzanne met Girl With The Holiday Smile, oftewel een “pretty little whore” aldus DeVries. Tijdens Chris Rhea’s wereldhit komt de stemming er meteen in. Na X-mas In Washington verschijnt Suzanne Jarvie ten tonele met het country-achtige Before And After van haar album In the Clear.

Hidden XMas-DeLuxe
Suzanne Jarvie

Jarvie was advocaat, maar nadat haar oudste zoon in 2011 na een val in een zware coma belandt, ontdekt zij de kracht van muziek. Zij groeit uit tot toonaangevend artiest in het Canadese Americana genre. You Shall Not Pass gaat over deze angstige tijd. Bij Coming Around valt het woord “contemplatief” enkele malen dus tijd voor bezinning. Dit in het kader van de door Baartmans’ zo gehate Kerst en het copieuze dineren.

Hidden XMas-DeLuxe
Blue Room Sessions

Als laatste song voor de pauze Snowing On Raton van Townes Van Zandt. Ze verwijzen naar een video opname op YouTube. Terwijl zij zich in een luchtballon-mandje hoog boven land bevinden, trekt het leven van de mannen aan hun geestesoog voorbij.

Set 2
Na de pauze speelt  het door Devries geschreven X-mas Eve In Amsterdam. “Culmineren” doen ze bij Wee Hour Mood.

Hidden XMas-DeLuxe
Hidden XMas-DeLuxe

Hidden XMas-DeLuxeLyle Lovett’s Christmas Morning wordt mooi begeleid door Baartmans op slidegitaar. Van Bommel zingt en drumt op zijn eigen song Good Story; strak, subtiel en nooit teveel, zoals we van hem gewend zijn. En fijn om te weten…”there ain’t no Christmas trees in the Middle East”. Op en top Hidden XMas-DeLuxe.

Hidden XMas-DeLuxe
Hidden XMas-DeLuxe & Suzanne Jarvie

Jarvie verschijnt weer, zittend op een kruk klinkt harmonieus One It Finds, van haar laatste album In The Clear. Dan gaat Hidden XMas-DeLuxe over naar een onvermijdelijk nummer van The Band, X-mas Must Be Tonight. Als verrassende toegift klinkt de hit van Louis Armstrong What a Wonderful World, (auteursThiele/Weiss). Het valt ook deze keer weer op dat alle muzikanten geweldig op elkaar zijn ingespeeld.

Hidden XMas-DeLuxe is zonder meer een dijk van een seizoensafsluiter.


Video Hidden Agenda DeLuxe aka Hidden XMas-DeLuxe

Setlist Hidden XMas-DeLuxe: Girl With The Holiday Smile, Drivin’ Home, X-mas in Washington, Before And After, In The Clear, You Shall Not Pass, Coming Around, Saviours Sake, Snowing On Raton. Tweede set: X-mas in Amsterdam, Headless Rider, Point Blank, Hard Candy Christmas, Angels In The Snow, Saviours Sake, Wee Hour Mood, Christmas Morning, Good Story, One It Finds, The River, X-mas Must Be Tonight, What A Wonderful World.

Fotografie: Wies Luijtelaar en Monique Nuijten

LAKSHMI

Lakshmi krijgt pas rust in haar hoofd bij tankstations

Theatertour reprise ADEM blaast de laatste adem uit in de Verkadefabriek in Den Bosch

De voorstelling ADEM van zangeres LAKSHMI in de Verkadefabriek duurt pakweg een uur en drie kwartier en geeft een inkijk van wat zich afspeelt in het hoofd  van deze zangeres. LAKSHMI genoemd naar de Hindoestaanse godin van het licht geeft zelf de voorkeur aan de nacht  Ziedaar haar tweestrijd.

Theatertour LAKSHMI – ADEM – monologen

LAKSHMI
LAKSHMI

In haar eerste monoloog vertelt LAKSHMI dat zij op consult is geweest bij een psycholoog. Die zei echter dat er geen specifieke diagnose kan worden vastgesteld. Daar zit je mooi mee te kijken, terwijl het nimmer rustig in je hoofd is. “Ik ben nooit alleen,” verzucht LAKSHMI in de microfoon. Pas bij tankstations komt ze enigszins tot rust, genietend van de geur van benzine. “Als ik onderweg ben, wil ik telkens ergens stoppen.”

Deze diashow vereist JavaScript.

In de vierde monoloog ziet zij een vrouw een sandwich met bacon en ei eten. Zij wil de vrouw wijzen op het dierenleed van varkens en kippen, maar bezint zich want is zij zelf zoveel beter? Ze draagt leren schoenen en heeft een dikke wollen jas aan. En misschien hebben kinderhandjes er wel aan gewerkt? Een pijnlijke en wrange gedachte. Hedendaagse verontwaardiging meteen afgeremd door niet aflatende zelfinzicht.

LAKSHMI
Inademing

De kern van de voorstelling ADEM zit ‘m in de derde monoloog als LAKSHMI beschrijft hoe de eerste ‘inademing’ van een geliefde zo’n louterende uitwerking op haar heeft. Dat zij gelukkig is. Helaas is het niet van lange duur en vertelt ze dat ze het benauwd heeft. “Ik hijg als ik de trap oploop.” Een liefde in ademnood, hoe schrijnend kan zoiets zijn.

Is er een uitweg, een verlossend antwoord voor deze dilemma’s, die stemmen in haar hoofd? Ik hoor het zelf niet uit de mond van LAKSHMI komen en ben daar blij mee. Een avond met makkelijke oplossingen, daar zit niemand op te wachten.

Theatertour LAKSHMI – muziek & visuals

LAKSHMI
licht, projectie en muziek

In samenwerking met regisseur Vincent van den Elshout presenteert LAKSHMI een knap vormgegeven voorstelling. De elementen zijn simpel, de stijl is sober en de uitwerking zeer effectief. Een prachtig samenspel van licht, lichtshow, bühne verdeling, projectie & suggestie. En natuurlijk muziek, de pop-noir van LAKSHMI. Wie denkt dat ADEM een aaneenrijging is van monologen, heeft het fout. Muziek is de hoofdmoot.

LAKSHMI
Pop noir – ©KLANKGAT

Bij het binnenkomen in de Grote Zaal ligt iemand op een piano geheel omwikkeld in een dikke rode jas. Het vermoeden dat LAKSHMI eronder ligt, wordt bewaarheid als de voorstelling begint met het sterke openingsnummer When no one sees me van het album Siren. Het is een lekker up tempo, gevolgd door On the run. LAKSHMI speelt piano met haar rug naar het publiek gekeerd.

LAKSHMI

Pas bij het derde nummer Saturday draait zij zich om. Up tempo housebeat of ballads met stemmige viool, het maakt niet uit, deze zangeres blijft zuiver van stem, helder en krachtig. Haar drie begeleiders, Rogier van Roosmalen (drums), Pauline Koning (viool) en Ron Peters (gitaar/keys), zijn topmuzikanten. Vooral het vioolspel van Pauline geeft net dat mystieke extra aan de nummers en de visuals. In het korte instrumentale nummer Ihtaca is de viool dominant en is de invloed van Philip Glass onmiskenbaar.

LAKSHMI
projecties – lichtshow

Het podium is in twee delen opgebouwd en van elkaar afgescheiden door een transparante projectiescherm. Dat geeft de licht- en special effects crew de gelegenheid om te toveren met licht en schaduw. De beelden versterken de act van LAKSHMI. Soms sinister, spooky en soms gewoon lief als er een groot liefdeshart wordt geprojecteerd. Achter het scherm staan de drie begeleiders in het halfduister als poppen in een schaduwspel. Pop noir waardig, deze visuele opstelling.

LAKSHMI

De show houdt er een goed vaart in, onderbroken door zes monologen van afwisselende duur. Het recente album Siren (2018) komt deze avond in de Verkadefabriek het meeste aan bod. De nummers Ahaa, Waiting till the sun comes upEmpty, Stronger (kort stukje) en After hours staan op dat album. In totaal zijn er 86 voorstellingen geweest en is deze donderdag 19 december in de Verkadefabriek de laatste van de theatertour en reprise.

LAKSHMI
Grote Zaal Verkadefabriek – ©KLANKGAT

Na afloop dankt LAKSHMI haar band en speciaal de geluids- en lichtcrew.


Band LAKSHMI ADEM in de Verkadefabriek
Drummer/synth bas : Rogier van Roosmalen
Violiste/backings : Pauline Koning
Gitaar/piano/elektronica: Ron Peters

Fotografie: Tess Janssen

Setlist: When no one sees me |
On the run | Saturday | Northern Sky | Champagne | Crash & burn | Sailing | Wars | Blue lights | Ithaca | Nowhere to go | I’m fine |  Paradise | The lost Kult | Live forever | Ahaa | Waiting till the sun comes up | Empty | Stronger (stukje) | After hours

Amsterdam Klezmer Band en Andalusisch orkest doorbreken grenzen

Maghreb en Mediene, een prima combi om lekker relaxt op te dansen

De warme klanken van de Amsterdam Klezmer Band doen het gure weer op deze zondagmiddag van 8 december snel vergeten. De band maakt van elk optreden een leuk dansfeest. Zo ook nu in de Verkadefabriek, in Den Bosch

Jazz factory in de Verkadefabriek

Amsterdam Klezmer Band
Amsterdam Klezmer Band

Op een grijze zondagmiddag in december zijn er ergere dingen in het leven dan lekker gaan luisteren naar een mix van Klezmer, Oost-Europese volksmuziek en muziek uit Noord-Afrika. Zeker als dat gecombineerd gebracht wordt door zulke aanstekelijke muzikanten als de Amsterdam Klezmer Band en het Amsterdams Andalusisch orkest.
De Jazz factory in de Verkadefabriek was dan ook zodanig uitverkocht dat besloten was het concert niet op de gewone plek te geven, maar in de grote zaal, die vervolgens ook redelijk uitpuilde.

Amsterdam Klezmer band

Amsterdam Klezmer Band
Grote Zaal Verkadefabriek

Voor wie ze niet kent: De Amsterdam Klezmer Band is in 1996 opgericht door een stel straatmuzikanten die elkaar hadden ontmoet.
De mix van feest, Klezmer, belangstelling voor Balkan en andere culturen leverde hen al snel enorme naamsbekendheid op, ver over de grenzen van Nederland. Geen wonder met zo’n stel internationale muzikanten die ook met plezier optreden.

Klezmer Band
Amsterdam Klezmer Band

Nu speelde de AKB een gecombineerd project met het Andalusisch Orkest, wat maar liefst elf man op het podium opleverde, koperblazers, saxofoon, ud, qanûn, viool, accordeon, contrabas, klarinet en percussie.
Dat resulteerde in een mix van allerlei stemmingen, van contemplatieve Sufi achtige inleidingen die dan weer in feest tempi uitbarstten, tot bijna Spaans klinkende muziek tot klezmer tot Russische zang. Enkele muzikale grappen waar de Ud in een arabisch stuk zomaar een Russische volksmuziekje verstopte ontbrak dan ook niet.
Het programma begon rustig om langzaam maar zeker naar een hoogtepunt toe te werken waar zelfs in de grote zaal mensen van de stoelen naar beneden kwamen om bij het podium te dansen.

Relaxte muziek

Amsterdam Klezmer Band
Kinderen begonnen met dansen

In het algemeen viel op hoe heerlijk relaxed de muziek klonk. Of het nu om een eenvoudige vierkwartsmaat ging, hora-achtige ritmes, elf achtsten (waar veel muzikanten toch wel wat van gaan zweten) het maakte niet uit, alles voerde je lekker ontspannen mee op een stroom van door elkaar gevlochten thema’s die zich in diverse klankkleuren herhaalden.

Amsterdam Klezmer Band
Vlnr: Janfie van Strien en Joop van der Linden

Het eerste stuk heette Watergang, het begon Doina-achtig om qua ritme in een rustige maar toch beweeglijke bulgar over te gaan. Improvisaties tussendoor hielden het heerlijk levendig.
Het volgende stuk begon met de viool en klonk erg Andalusisch, warme tonen en onverwachte oplossingen van mineur naar majeur akkoorden gaven het stuk een heel eigen klank, terwijl thematieken voorbijkwamen en in elkaar overgingen, oplosten en weer terugkwamen in een andere samenstelling. Ondanks de herhalingen in de thema’s bleef het geheel interessant om naar te luisteren.

Inleiding
Hier en daar werd een inleiding op het volgende stuk gegeven zodat je wist waar het over ging. Dat was jammer genoeg niet altijd het geval. Een mooie inleiding op het zelf geschreven stuk in zeven achtsten genaamd: Forget about the rest over hoe je zo af en toe eens met werken moet stoppen en lekker bijkomen terwijl je je eigen ding doet was daarop een mooie uitzondering. De stemming van het lied ondersteunde die gedachte dan ook helemaal.

Enige diepgang

Toch ontbrak de diepgang ook niet, maatschappelijk betrokken teksten over migranten in Nederland kwamen voorbij, evenals een arabisch lied waarin Allah geprezen werd en werd verkondigd dat hij barmhartig is. En ook troost middels een verwijzing naar ‘Kaas’ van Willem Elschot, waarin voor de hoofdpersoon wel heel veel tegenzit. Uiteindelijk doen we met zijn allen ons best maar kneien we ook heel wat af. Maar wat geeft het.

Amsterdam Klezmer Band
Diepgang

En zo, terwijl de muziek van contemplatief naar steeds vuriger groeide, werd er gedanst, de kinderen begonnen er mee trouwens, dat wel.
Voor iedereen was het een heerlijke relaxte middag met mooie muziek, gebracht door een stel rasmuzikanten die elkaar prima hadden gevonden in het ritme, de cadans, de klankkleuren en de thematieken.
Maar … het wachten is natuurlijk toch wel op de Den Bosch Klezmer band, er valt eer genoeg te halen in dit genre, en zeg nou zelf, als cultuurhoofdstad kan je toch niet zonder.


Amsterdam Klezmer Band
Jasper de Beer: double bass, guitar banjo, backing vocals
Job Chajes: alto saxophone, vocals
Alec Kopyt: vocals, percussion
Gijs Levelt: trumpet
Joop van der Linden: trombone, guitar
Janfie van Strien: clarinet, backing vocals
Bart Lelivelt: accordion (gast)

Foto’s: Erwin Engelsma

Boris McCutcheon

Grote opkomst concert Boris McCutcheon / Hoth Brothers

Concertseizoen is ook voor Blue Room Sessions begonnen

Het eerste concert van dit seizoen kent meteen al een grote opkomst. Het is deze keer een combinatie van de Hoth Brothers (Boris McCutcheon en de boomlange Bard Edrington) en The Saltlicks, Brett Davis en drummer Jeff Berlin. Na een botbreuk en een enerverende verhuizing is McCutcheon eindelijk in Nederland, waar hij zegt zich thuis te voelen.

Boris McCutcheon / Hoth Brothers

Boris McCutcheon
Boris McCutcheon

Het eerste nummer Riverside Blues wordt ietwat aarzelend ingezet door Edrington, met McCutcheon op mandoline en hijzelf op de banjo (wat kan die man spelen!). Van de Mississippi gaan we over naar New Mexico met Dreamin’ And Workin’ van het Hoth Brothers album. Edrington verzint songs tijdens zijn noeste arbeid in de ‘landscaping business’. Hij vreest nog steeds voor zijn vingers tijdens het kappen en knippen van takken.

Deze diashow vereist JavaScript.

Voor aanvang van Slickhorn verschijnen drummer Jeff Berlin en gitarist Brett Davis ten tonele. Het nummer gaat over de gelijknamige canyon in Utah waar de cactus bloeit en waar met de familie wordt gedoken en geraft. Na Volcanic Wind volgt Española (laatste album As Old As Española), een eerbetoon aan wat ooit de oudste stad van Amerika was, maar die tegenwoordig is verpest door lelijke industrieën.

Boris McCutcheon
Bard Edrington

Golden Days is een nieuwe song met zang van McCutcheon welke ik als ‘omfloerst’ heb gekwalificeerd. Hierna vertelt McCutcheon zeer beeldend over Santa Fe waar verlaagde auto’s, met name 54 chevy’s (lowriders) rondrijden en waar op iedere hoek van de straat een drankwinkel staat. Daar bood McCutcheon ooit hulp aan een met autopech gestrande chagrijnige ‘chicano’ die na een paar biertjes ontdooide en hem uitnodigde voor een bezoek aan zijn nicht, ergens hoog op een berg. ‘Gringo’ Boris ging wijselijk niet in op dat verzoek maar vond haar telefoonnummer in zijn portefeuille wat resulteerde, weliswaar 20 jaar later, in het vlot gespeeld en strak gedrumde Angelina’s Farm.

Boris McCutcheon
‘Gringo’ Boris

Na Night Crash volgt Appleshine waar McCutcheon zijn verhuizing naar Dixon New Mexico beschrijft, waar hij met zijn familie een afgelegen huis betrok. Een vervallen boomgaard zorgt tegenwoordig voor een leuke hobby; cider en perenwijn.

Tweede set

Boris McCutcheon
Mexicana

De tweede set begint met Take Three Breaths over Bard’s reis door Mexico, gevolgd door een nummer Whiskey And A Woodstove van het Hoth Brothers album, fantastisch begeleid door Davis op de slide guitar én met goed banjo spel van Edrington. Het sfeervolle O The Birds Still Sing (even when they are starving) komt ook van het Hoth Brothers album. Tijdens Horses Are Made To Win hoor je de (skinny) horses als het ware meegalopperen door het samenspel van de drie heren op de voorste rij, eindigend met een fantastische roffel van Berlin, die overigens steeds uitstekend zit te drummen.

Boris McCutcheon
Edrington en Davis

De band ging ’s middags even wandelen in Den Bosch. Tijdens deze tocht werden ze verrast door het grote aantal esdoorns. Vandaar vanavond de song Harmless Yellow Leaves. Na Seeds & Candy van het Cactusman album, neemt McCutcheon ons mee naar de Utah desert met Davis deze keer op de banjo. Na wat gedoe over de juiste key volgen Santa Rosa Plums en Lowriders. McCutcheon schreef dit nummer toen hij onderweg was van Dixon New Mexico naar Santa Fe. Er is daar praktisch geen verkeer en af en toe een ‘white skunk’ met opgestoken staart. Dan kom je vanzelf op een mooi liedje, toch?

Boris McCutcheon
Bard Edrington

Edrington keert terug op het toneel met Trees of Heaven. Mooie intro en fijn samenspel met een opvallende rol voor de banjo. Na het nummer January stapt de band ineens op, ons in verwarring achterlatend, om vervolgens terug te keren voor de twee encores Flint Hill en Acequia (album Mother Dutch 2001) met Boris o.a. op de mondharmonica, eindigend met een opvallende drumsolo van de tot dan toe ingetogen spelende Berlin, die nu écht even los mag gaan. Conclusie; prima band, mooie songs en fantastisch spel. Helemaal niet slecht voor de aftrap naar een nieuw seizoen!!

Boris McCutcheon
Hoth Brothers

Setlist:
Riverside Blues, Dreamin’ And Workin’, Slickhorn,Volcanic Wind, Española, Branded, Golden Days, Angelina’s Farm, Night Crash, Appleshine. Tweede set: Take Three Breaths, Whiskey And A Woodstove, O The Birds Still Sing, Horses Are Made To Win, Harmless Yellow Leaves, Seeds & Candy, Santa Rosa Plums, Lowriders, Trees Of Heaven, January. Encore:Flint Hills en Acequia

Fotografie: Monique Nuijten en Wies van Luijtelaar

Conservatorium Talent Award

Saxofonist Mo van der Does wint Conservatorium Talent Award

Acht conservatoria sturen beste jazzstudenten naar prestigieuze muziekwedstrijd

Saxofonist Mo van der Does (22) wint de Conservatorium Talent Award 2019. Mo werd door het Conservatorium van Amsterdam naar Den Bosch gezonden om mee te dingen naar deze prestigieuze en felbegeerde muziekwedstrijd die in de Clubzaal van de Verkadefabriek wordt gehouden.

Conservatorium Talent Award
Mo van der Does

Mo van der Does
Het is maar de vraag of Mo de eerste paar minuten nadat Commissaris van de Koning van Noord-Brabant, Wim van de Donk, hem aanwijst als winnaar, beseft wat hem overkomt. Dat blijkt wel als ik meteen na de eerste fotoshoot hem enige vragen stel.

KLANKGAT: Eerste reactie, hoe voel jij je?
Mo van der Does: Eh, heel blij. Ja, ik ben heel blij verrast. Waanzinnig dat ik dit heb mogen winnen. Heel dankbaar naar de organisatie en de muzikanten. Iedereen heeft fantastisch gespeeld. Ja, heel dankbaar.

Je had het niet verwacht?
Nou, er zijn zoveel goede muzikanten hier vandaag. Je weet het nooit met zo’n competitie. Dus, vandaar.

Heb je een vermoeden waarom de jury voor jou heeft gekozen?
Niet per se anders dan dat ze in het juryrapport hebben gezegd. Dat ik me bezighoud met de traditie en daarbinnen misschien verder probeer te kijken.

Je gaat ook optreden in Jazz in Duketown.
Ja, zeker. Op de Markt

Misschien wel met Marcus Miller?
(lacht) Ik denk helaas niet met Marcus Miller. Maar wie weet, kom ik hem nog tegen.

Conservatorium Talent Award
Mo in de Clubzaal Verkaderfabriek

Vanaf zijn 14e heeft altsaxofonist Mo van der Does (1997) vier jaar de jong talent afdeling gevolgd aan het Conservatorium van Amsterdam, het Junior Jazz College genaamd, waarna hij werd toegelaten tot de bachelor jazzsaxofoon.

De vakjury kijkt naar aan aantal aspecten zoals instrumentbeheersing, samenspel en performance. Daarnaast is zij ook gevoelig of een student zich binnen de jazztraditie beweegt. Dat betekent niet dat de jury niet open staat voor nieuwe ontwikkelingen. Verre van dat. Er wordt ook gekeken of de winnaar de potentie heeft om in de nabije toekomst door te groeien naar een professionele musicus. “Die het helemaal gaat maken.”

Conservatorium Talent Award

Conservatorium Talent Award
Samenspel criterium jury

Het Conservatorium Talent Award telt dit jaar maar liefst acht deelnemers. Acht Nederlandse conservatoria hebben hun beste jazzstudenten naar deze muziekwedstrijd gestuurd. Alle muzikanten krijgen een half uur om hun kunnen aan het publiek en een vijfkoppige vakjury onder leiding van Aad van Nieuwkerk te tonen.

De winnaar van het Conservatorium Talent Award ontvangt een geldprijs van 5000 euro voor een talent-ondersteun(en)de activiteit. Bovendien speelt de winnaar op zaterdag 8 juni op het podium aan de Markt tijdens het openluchtfestival Jazz in Duketown dat deze muziekwedstrijd mede organiseert.

Pianist Daniël van der Duim (23) opent om 11.00 uur de 2019-editie van de Conservatorium Talent Award samen met twee begeleiders met wie Van der Duim het Dopplertrio vormt. Bossche jazz drummer Jens Meijer (23) sluit de ronde om 18.30 uur af.

Conservatorium Talent Award
Daniël van der Duim – piano

Speelschema Conservatorium Talent Award 2019

  • 11:05 uur Daniël van der Duim, Arnhem, piano
  • 12:00 uur Ante Medic, Utrecht, gitaar
  • 12:55 uur Daphne Horsten, Tilburg, zang
  • 13:50 uur Louise van den Heuvel, Maastricht, basgitaar
  • 14:45 uur Mo van der Does, Amsterdam, saxofoon
  • 15:40 uur Jurgen Scholtanus, Zwolle, trompet
  • 16:35 uur Simon Kalker, Den Haag, contrabas, elektrische bas
  • 17:30 uur Jens Meijer, Rotterdam, drums

Deze diashow vereist JavaScript.

Modern Folk Blues van Tom Mank en Sera Smolen

Een eclectische muzikale mix van country, folk, jazz en klassieke muziek

Tom Mank en Sera Smolen traden dinsdag 20 november op in Blue Room Sessions in de Verkadefabriek. Mank en Smolen werden begeleid door vier muziekanten. Dat zijn Gait Klein Kromhof op harmonica, Rich DePaolo op gitaar, Julie Last op gitaar en vocals en Amy Merrill op viool. Tom Mank werkt al jaren samen met de celliste Sera Smolen. Samen hebben ze al zeven albums geproduceerd. Hun meest recente album is Unlock the Sky.

Tom Mank en Sera Smolen
Tom Mank

Tom Mank en Sera Smolen verschillen nogal van achtergrond. Singer songwriter Mank is een echte auto-didact, Smolen is klassiek geschoold. Dat levert een nogal a-typische sound op die gemakshalve betiteld kan worden als Modern Folk Blues. De cello van Smolen past niet zo in het gebruikelijke country/folk plaatje, maar wat geeft het als het werkt? In het nummer Crooked Moon komen al de typeringen van Modern Folk Blues bij elkaar: gedragen muziek waarbij de cello van Smolen de basis vormt samen met de raspende stem van Mank.

Tom Mank en Sera Smolen

Tom Mank en Sera Smolen
Sera Smolen

De avond wordt geopend met Baltimore Blues, een duet van Tom Mank met Julie Last, een rustig nummer met Gait Klein Kromhof op de harmonica. Daarna volgen nog Harbour Ferry en Waiting For The Train. Het klinkt allemaal heel gemoedelijk in een jazzy stijltje. Het vierde nummer In The Valley Of It All wordt gezongen door Rich DePaolo. De zang van DePaolo is wat beperkt, maar door zijn gitaarspel en de begeleiding op de harmonica leeft het concert op. Daarna komen nog zes nummers die geschoeid zijn op de leest van die Modern Folk Blues met op het juiste moment een goede solo.

Pauze

Deze diashow vereist JavaScript.

Na de pauze speelt het gezelschap Green Apple. In het vierde en vijfde nummer neemt Rich DePaolo het heft in handen en eerlijk is eerlijk, hij schudt de zaak weer lekker op. Rich begint zelfs te rocken en wat die stem betreft die doet het bij rock meer dan prima. Rich is mijn held van de avond.

Het zijn allemaal heel muzikale artiesten, stuk voor stuk. Ik had echter meer vuur in het spel willen zien, rekende op wat steviger werk. Maar aan die verwachting hoeven Tom Mank en Sera Smolen niet aan te voldoen, want zij kiezen voor een heel eigen en autonome muzikale richting.


Het duo Tom Mank en Sera Smolen trad voor het eerst op in de Blue Room Sessions in april 2014.
Foto’s van Monique Nuijten

BST connection

BST connection – Urban dance & sports festival

Breakdance, Stand Up Dance & Tricking voor iedereen

BST connection is een nieuw urban dans & sport festival. Het is een festival voor iedereen, een festival waar je kan komen kijken maar ook meedoen. De volgende urban dans en sport disciplines komen aan bod: Breakdance, Stand Up Dance & Tricking. Op de gehele Tramkade in Den Bosch zijn er op verschillende plekken zoals Verkadefabriek, Werkwarenhuis en Koudijs Kafé workshops, demonstraties en uiteindelijk ook battles. BST connection is verspreid over twee dagen, 17 en 18 oktober.

BST connection rondleiding

Deze diashow vereist JavaScript.

Op zondag 18 november leidde Bart van Velzen van Dukebox een groep mensen uit verschillende geledingen en vakgebieden rond op het festivalterrein. Onder die groep waren onder meer Sheila Driessen van Jongerenparticipatie van de gemeente ‘s-Hertogenbosch, Addy van Beek voorzitter van Stichting Vanzelfsprekend? en fotograaf Ruud van Bragt die een mooie fotoshoot maakte voor BST connection.

Tricking
De eerste stop is De Verkadefabriek waar een demonstratie van de discipline Tricking wordt gehouden. Tricking is een mengeling van martial arts, break dance, turnen en nog veel meer. Helaas zijn de Battles daar net afgelopen. De urban dance Tricking is vrij onbekend bij het grote publiek. Hoog tijd om er meer over te weten te komen.

Aan het woord is Gary Soetodrono, organisator van Tricking BST connection.
“We zijn heel snel door de Battles heen gegaan. Dat komt mede door het aantal blessures. Dit jaar is de eerste keer dat we hier zo’n event houden, Tricking. We proberen Tricking meer naamsbekendheid te geven in Den Bosch. In Eindhoven en Amsterdam bestaat er al een grote community en Den Bosch willen we daarin meenemen. In Nederland hebben we ook de grootste Tricking gathering [Hooked Gathering, red.] van de hele wereld. Dat is eigenlijk gewoon de Wereldcup en dat wordt gehost in Amsterdam. Daar komen wel meer dan duizend man op af met internationale deelnemers. En dat proberen we nu ook te stimuleren hier in Den Bosch en Brabant in het algemeen. De bedoeling is om de internationale community hier heen te krijgen.”

BST connection
Tricking in Den Bosch

“We willen ook nieuwe talenten uit eigen Bossche bodem stimuleren en actiever te worden in de urban community in het algemeen. Maar ik als Tricker zijnde wil hen ook triggeren naar de Trickers toe, natuurlijk. Tricking is echt een niche maar tegelijkertijd zie je Trickers in Hollywoodfilms stuntwerk doen en op de achtergrond bij So You Think You Can Dance de choreografie verzorgen – dat zie je dan wel op de achtergrond gebeuren – maar wij willen die achtergrond meer naar de voorgrond brengen.”

Battles in Van Aken Werkwarenhuis en Koudijs Kafé

Deze diashow vereist JavaScript.

We nemen afscheid van Gary en zijn Trickers en vervolgen de BST connection rondleiding. Die brengt ons eerst bij Van Aken Werkwarenhuis waar een Battle op punt van beginnen staat. De Bossche wethouder Ufuk Kâhya van Duurzame mobiliteit, Talentontwikkeling en Welzijn is er ook. Hij is hier op de juiste plek gezien zijn portefeuille. Er wordt een line up geformeerd en elke danser krijgt een tegenstander toegewezen. Je kan als danser meedoen met de volgende muziekgenres: Hip Hop – Club – Funk. De sfeer is lekker ontspannen en de dj draait de juiste mix aan muziek.
In het Koudijs Kafé is de sfeer relaxed & cool. Ook hier is een Battle aan de gang zonder line up. Twee dansers moeten het op de dansvloer tegen elkaar opnemen en de driekoppige jury kijkt vanaf een comfortabele bank minzaam toe. Alle dans finales van de BST connection vinden plaats in het Werkwarenhuis van Aken.

 

Pieta Brown

Pieta Brown komt uit een muzikaal nest én uit Iowa

Een Americana Session die maar blijft voortkabbelen

Pieta Brown en Lucie Thorn traden dinsdag 23 oktober op in de Blue Room Sessions met een gastoptreden van Howe Gelb. Het repertoire van Pieta Brown kan het beste omschreven worden als Americana met een volslagen eigen stijl.

Howe Gelb support act
Howe Gelb opent de avond. Hij speelt een drietal nummers op een tamelijke matte manier wat mij verbaast van deze bekende singer songwriter. Na het derde nummer waar hij de piano en de gitaar tegelijk wil bespelen – wat nogal ongemakkelijk uitpakt – sluit hij zíjn aandeel voor deze avond af.

Pieta Brown
Pieta Brown and Lucie Thorne

Pieta Brown and Lucie Thorne

Na de teleurstellende performance van Howe Gelb betreden Pieta Brown en haar Australische vriendin Lucie Thorne het podium. Brown komt uit een muzikaal nest, gelegen ergens in Iowa wat ze ons ook regelmatig laat weten. Haar vader – Greg Brown –  en moeder zijn allebei muzikanten zijn. Een vader vooral die haar al van jongs af aan op de piano muzikaal bijvijlt.

Muzikaal nest

Deze diashow vereist JavaScript.

Pieta Brown is een niet geheel onverdienstelijke verschijning met een ietwat fragiele stem. Zijn het misschien zenuwen die haar parten spelen? Dat lijkt me onwaarschijnlijk, want als ik haar trackrecord doorlees dan heeft ze toch een achtenswaardige staat van dienst met niet de minsten. Namen zoals Mark Knopfler, John Prine, Brandi Carlile, Richard Thompson en Calexico komen voorbij.

De opening is wat voorzichtig, maar helaas, het kabbelt maar voort. Er is weinig dynamiek en de teksten zijn niet altijd goed verstaanbaar. Ook haar gitaarspel is niet wat ik ervan verwacht. Lucie Thorne probeert op gitaar er nog wat van te maken, maar ook zij kan mij niet overtuigen. Ergens halverwege het concert doet Thorne de meezinger Don’t Wanna Go Home dat over een motorcycle en Mark Knopfler gaat. Dat is wel zo’n beetje het hoogtepunt van de avond.

Pieta Brown
Sessie Pieta Brown met Howe Gelb

De naam Tom Petty valt op een gegeven moment en daarop volgt een cover van zijn grote hit Falling, met een geheel eigen interpretatie. Op het laatst wordt Howe Gelb erbij gehaald voor een paar nummers met z’n drieën samen.

De zaal is uitverkocht en het publiek reageert heel enthousiast na afloop van deze Blue Room Session. Ik kan dat enthousiasme echter niet delen. Het zou zomaar kunnen dat ik deze keer iets heb gemist. Dat zou zomaar eens kunnen.


Fotografie: Monique Nuijten