Robin Borneman Tuinsessies

Een nieuwe Robin Borneman lijkt te zijn opgestaan

Deze Tuinsessie beleeft ook een echte primeur van een gloednieuwe single die gelijk aanslaat

Robin Borneman oogt wat nerveus aan het begin van zijn Tuinsessie. Een goed teken want dan zijn artiesten op hun scherpst. Het is ook eindelijk gestopt met regenen. Er staat dus niets meer in de weg voor een fijne avond in de paleistuin van het Noordbrabants Museum.

Vandaag voelde het raar om naar een concert te gaan. Gisteren overleed nog ‘s lands bekendste misdaadreporter en het nieuws blijft maar komen over de ramp die zich voltrekt in het zuiden van het land. Toch hangt er in de Paleistuin in het Noord Brabants museum een joviale en opgelaten sfeer. De gemêleerde opkomst verzamelt zich voor niemand minder dan Robin Borneman. De volgende ster in wording die nu nog de gewone jongen next door blijft.

De Tuinsessie van Robin Borneman
Robin Borneman
Robin Borneman

Terwijl bijna iedereen nog gezellig staat te kletsen, loopt Robin met zijn gitaarkoffer richting de podium-pagode. Er klinkt kort applaus voor zijn opkomst en dat is het startsein voor de mensen om snel hun picknick kleedje te zoeken en er goed voor te gaan zitten.

Robin Borneman oogt onrustig als hij zich klaarmaakt om te spelen. Hij legt uit dat dat het alweer even geleden is dat hij er alleen voor stond en dat hij merkbaar zijn band mist. Als openingsnummer kiest hij voor Spirit Bird van Xavier Rudd. Een lied dat hij eerder uitvoerde tijdens zijn deelname aan het programma We Want More (WWM), dat hij uiteindelijk ‘gewoon f**king gewonnen’ heeft, zoals hij zelf zegt.

Waar de spanning nog voelbaar is als hij begint, komt na twee coupletten de troubadour in hem eindelijk los en vangen de aanwezigen een glimp op van de trotse winnaar enkele maanden terug. Met goed spel en zijn fantastische stem legt hij voor de rest van de avond de lat hoog voor wat uitgroeit tot een grootse avond.

Mystery guest

Robin Borneman
Robin & Merijn

Van tevoren was er sprake van een “Mystery Guest”, maar de echte fans hadden het natuurlijk al langer in de gaten. Bij het derde stuk roept Robin de hulptroepen erbij en dat is niemand minder dan zijn grote vriend en frontman van Navarone, Merijn van Haren.

Dit blijkt gelijk een versterking, want het duo heeft er zichtbaar zin en is ongelooflijk op elkaar ingespeeld. Ook de samenzang klinkt alsof ze nooit anders hebben gedaan en de toeschouwers worden haast feestelijk getrakteerd op een amusante en vrolijke set van bekende covers uit zijn WWM-repertoire (Skyfall, Hallelujah) en enkele van zijn mooiste eigen songs.

Een van de hoogtepunten is Soldier On van Di-rect die wordt opgedragen aan Peter R. de Vries. Robin Borneman drukt het publiek op het hart dat we vooral positief moeten blijven en door moeten gaan zonder erin te blijven hangen. Iedereen bedankt hem door vooral stil te wezen tijdens zijn uitstekende vertolking.

De show lijkt veel te vroeg voorbij als de heren het laatste nummer in lijken te zetten. En dat is Hard Sun, wat bekend is geworden door Eddie Vedder die het opnam voor de film “Into the Wild”. Voor mij als fan van deze soundtrack vind ik het een dappere keuze. Het is namelijk een esthetische folkballade, maar samen brengen ze het zo geweldig dat ze het nergens onrecht aandoen en gerust mee hadden kunnen afsluiten.

Nieuwe single Robin Borneman

Robin zelf heeft daarna ook door dat het allemaal wat snel is gegaan en besluit daarom in zijn eentje zijn nieuwe single Remember, die dezelfde middag nog uitgebracht is, in première te laten gaan. We beleven een primeur en het slaat gelijk aan. De compositie ligt zeer prettig in het gehoor en ontvouwt zich tot een heerlijk warm gebed dat wel eens hitpotentie kan hebben. Hierop merk je gelijk de verandering bij de zanger en hoe hijzelf lijkt te willen breken met eerder traditioneel werk. Aan het applaus op het einde te meten, zal dit voor hem nog veel vruchten gaan afwerpen als hij deze richting inslaat.

En dan is het nog niet genoeg, vinden de bezoekers. Ze refereren zelfs aan zijn doorbraak door ‘We want More’ te scanderen. Marijn wordt er nog éénmaal bijgeroepen voor de toegift. Het wordt de tijdloze klassieker The Letter. Maar dit keer niet in de stijl van the Box Tops of van Joe Cocker die het beroemd maakte. Ze creëren er een originele Robin&Merijn versie van door het vol overgave op te voeren en niet te schuwen om zoveel mogelijk aan te sporen om mee te zingen, wat zorgt voor een grandioos slotakkoord.

Covers

Robin Borneman
Tuinsessie in de paleistuin

Normaal hekel ik me eraan als artiesten vooral covers spelen en neig ik het te zien als een zwaktebod. Maar vanavond staat hier niet meer de rauwe performer die ik ken met band uit zijn Folklore periode. Dat heeft ie nadrukkelijk achter zich gelaten en hij is klaar voor iets luchtigers en wat anders. Zijn volgende album zal nog vorm gaan krijgen, maar dat het gaat verschillen van zijn vroeger werk is nu wel helder.

Daarnaast werd me vooral duidelijk dat ik een nieuwe Robin Borneman zag. Iemand die niet meer in zichzelf gekeerd is op de bühne, maar die is gegroeid in zijn showmanship en veel beter de gegadigden bespeelt zonder interactie uit de weg te gaan. Dat zal hem straks alleen maar meer fans opleveren. Hopelijk blijft hij dan wel net als nu rustig de tijd nemen om hen allen te woord te staan na afloop. De toekomst zal uitwijzen hoe ver deze jongen next door het nog gaat schoppen.

Dripping Trees

De langverwachte release van debuutalbum Fuel Of Mankind

Dynamische verschillen, onconventionele structuren en onbeantwoorde vragen van Dripping Trees

Het debuutalbum Fuel Of Mankind van de band Dripping Trees maakt inmiddels al een goede twee maanden deel uit van mijn platencollectie. Op 10 juli was het dan ein-de-lijk zover: de album release show in Willem Twee poppodium. Het is een vrij existentieel conceptalbum met een fijne overvloed aan emoties, vragen, onbegrip, woede, noise en welgemeend emotionele zang, opgenomen met een live gevoel. Precies zoals ik het hebben wil.

Dripping Trees album release show

Stef van der Wielen
Stef van der Wielen

De muziek komt voor mij niet sterk in de buurt van één genre, dat vind ik fijn. Laten we het houden op alternatieve garage art rock. Met een gevoel van punk. De overkoepelende stijlthema’s die de nummers met elkaar verbinden zijn de steeds terugkerende heftige dynamische verschillen en de onconventionele songstructuren. Waar je eerst volledig in beslag bent genomen van een zacht, meer spoken word stuk met dromerig gitaargetokkel, word je in een handomdraai overdonderd door absurd harde, bijna woedende rockpassages. Het toont aan hoe innig de bandleden van Dripping Trees op elkaar ingespeeld zijn en verlegt de nadruk van de intense emotionele uitbarstingen van noise naar de theatrale, verhalende lyrics die inwerken op het voorstellingsvermogen. Voor de beelddenkers onder ons.

Fuel Of Mankind
Dripping Trees – podium opstelling

Wat meteen opvalt is de podium opstelling. De normaalgesproken vier-koppige band heeft twee violisten geworven voor dit optreden en drummer Stijn Luijk heeft zijn drumstel strategisch aan de rechterzijde van het podium geplaatst. De nummers worden thematisch aan elkaar gelijmd door interludes, gesproken door een kunstmatige stem. Dit vormt een fijn contrast tussen onmenselijkheid en authentieke muziek.
Er worden veel partijen geloopt, vooral de baspartijen hebben gedurende de show mijn hart gestolen. Al had ik, naast de aanwezige zang en drums, de gitaren en bas liever wat harder gehad. Wonder boven wonder trapt Stijn niet door zijn kickdrum heen.

Fuel Of Mankind
Stijn Luijk

Over dat drumstel gesproken. Ik ben zelden zo verliefd geweest op een drumsound. Stijn is deze avond bijna gestegen van mijn op een na, naar mijn lievelingsdrummer. Het scheelde niet veel. Je kan op een snaredrum slaan, en je kan écht op een snaredrum slaan. Het klinkt hard, en warm, en vol, en kapot, en doods, doortastend en straf. Zelfs als hij op een gegeven moment met brushes begint te spelen haakt de sound niet af. Zoals hij drumt zingt hij ook, met volle overtuiging en evenveel diepe lagen in zijn stem als in de lyrics. Al wil ik na een paar nummers wel dat hij wat vaker zijn ogen opent tijdens het zingen. Ik wil toch wat meer aangekeken worden. Tijdens de seks wissel je dat ook gewoon af, als je teveel opgaat in je eigen wereld mis je de connectie met je publiek.

Fuel Of Mankind
Koen Ruijs

Over afwisselen gesproken, Koen Ruijs en Stijn wisselen de lead vocals af. Ook Koen zingt vertellend, elk woord is te verstaan en hij heeft een fijne rust over zich heen. Gitarist en toetsenist Stef van der Wielen schreeuwt sommige stukken mee. Als een van de bandleden niet zingt, draagt de band alsnog de emotie van de nummers uit, ze staan er echt. Met overtuiging en een serieuze gloed en zonder aangeleerde performance trucs. Al zien Lydia Stiger en Lucien Renette, de violisten, er tijdens het niet-spelen toch wat onwennig uit.

Op de dynamisch hardere stukken staat de viool te zacht in de mix, op de zachtere stukken inclusief viool voegt het warme overkoepelende geluid veel toe. Ze gaan er tijdens het spelen helemaal in op. Geluidsman Richard Janssen wijst me er na afloop op dat dat te wijten valt aan het risico op feedback, het was geen onwil. Hierna zet hij WAP van Cardi B op om het goed te maken. Vergeven en vergeten.

Stijlkeuze Dripping Trees

Stef van der Wielen en Koen krijgen extra punten voor hun stijlkeuze. Ze dragen beide een zwarte broek met wit overhemd. Het staat goed bij hun gitaren. Stijn en Stef Leijten hebben genoeg hun best gedaan om ook te verschijnen in een overhemd, maar hun overhemden hebben nét wat minder overtuigingskracht. Ze missen nét dat beetje flair om hun outfit over de dunne lijn van ‘kleding’ tot ‘artiesten look’ te trekken. Over artiesten looks gesproken, na een paar nummers mis ik een rock uitstraling. Het zou meewerken aan de zeggingskracht als er meer bewogen, gelopen en gesloopt zou worden. Zo klinkt de muziek namelijk wel.

Stef Leijten
Stef Leijten

Dripping Trees speelt lange intro’s en nummers duren soms wel rond de 6 minuten. Ze trekken zich niets aan van de wetenschap dat je de aandacht van een luisteraar moet trekken binnen 4 seconden in het Spotify tijdperk. Zo maken ze nummers die over 20 jaar nog steeds hun kwaliteit behouden. De nummers zijn intelligent en klinken volwassen. Ze doen denken aan Nick Cave in het jaar 2000, even overdacht en slim.

Fuel Of Mankind – Spotify

Aan het einde bedanken ze en binnen 1 seconde zijn ze in de coulisse verdwenen. ‘Ze konden toch nog applaus in ontvangst nemen’, klinkt er vanuit het publiek. Het is even angstvallig stil, verwarring alom. Na een tijdje komen ze terug om nog twee nummers te spelen, verrassing. Ik geloof dat we ‘we want more’ hadden moeten roepen. Ongemakkelijk. De twee nieuwe nummers, waarvan ik de eerste, Sea Of Ants, de hemel op aarde vond, komen ze dan eindelijk arm in arm vooraan het podium staan. Dripping Trees neemt het applaus in ontvangst. De cirkel is rond.

Waarom klappen ze zelf mee? En waarom wordt er meteen na het aflopen een veel te vrolijk pingel muziekje afgespeeld? Velen vragen blijven voor altijd onbeantwoord. Evenals de existentiële vragen gesteld op de LP.

We hebben meer van dit soort eerlijke bands nodig. Of juist niet, want Dripping Trees bestaat.

Robin Borneman

Robin Borneman kijkt uit naar zíjn Tuinsessie

Voor deze storyteller uit Oss zijn alle maten en soorten van optredens en podia even lief

Robin Borneman verheugt zich op zijn aandeel in de Tuinsessies in de Paleistuin van het Noordbrabants Museum. Klein, groots, intiem of imposant, elke setting of podium is hem lief. Een interview met een ‘gewone’ Brabander.

Robin Borneman
Robin Borneman

Het zijn turbulente tijden voor live muziek in Den Bosch. Waar enkele weken terug de versoepelingen zorgden voor veel vreugde, hebben aangekondigde maatregelen alweer verdriet gebracht door veel afgelaste concerten. Het project “Tuinsessies”, de samenwerking tussen Theater aan de Parade en Willem Twee Poppodium dat gehuisvest wordt in de Paleistuin van het Noordbrabants Museum, blijft voorlopig buiten schot en de eerste concerten werden zeer goed ontvangen door de bezoekers die het geluk hadden op tijd een kaartje te scoren.

Zelf bofte ik door de aftrap mee te mogen maken op 8 juli. De grootse Spinvis, met slechts multi-instrumentalist Saartje van kamp aan zijn zijde, bezwoer een uur lang zijn toehoorders met een geweldige greep uit zijn rijke oeuvre. Samen blonken ze uit door de nummers eenvoudig, maar toch vol van kleur en sfeer verrijkende klanken te brengen. Een optreden dat moeilijk kan worden evenaard. Toch gaat op vrijdag 16 juli Robin Borneman een goede poging wagen.

Robin Borneman
Trans-Syberian Ochestra

Voor wie de naam Robin Borneman niets zegt, hoeft zich niet te schamen, maar het loont wel om uit te vinden waar die voor staat. Deze singer-songwriter die bijna een local is, noemt zich een storyteller. Het Algemeen Dagblad kopte ooit ‘Klein in Oss, Groot in VS’, want waar de Ossenaar in Nederland vaak makkelijk over straat kan (zelfs na het winnen van ‘We Want More’ dit jaar op SBS6, is hij aan de andere kant van de oceaan inmiddels een bekend gezicht door zijn deelname aan het project Trans-Syberian Ochestra (TSO).

Voor corona toerde hij ieder jaar nog met TSO voor volle arena’s en mochten ze zelfs spelen op Wacken Open Air in Duitsland, het grootse Europese Metalfestival, voor 80.000 uitzinnige mensen. Ondanks al deze ervaringen blijft Robin een bescheiden en gewone Brabander die er naar uitkijkt om tijdens zijn eigen tuinsessie met geringe bezetting en middelen de weide in het museum om te toveren tot zijn eigen country-vallei.

Voorafgaand mocht ik hem namens KLANKGAT enkele vragen stellen.

Robin Borneman
Robin Borneman Tuinsessies

Interview met Robin Borneman

KLANKGAT: Beste Robin, afgelopen zaterdag zou je voor het eerst op de planken hebben gestaan sinds februari. In de afgelopen 2 jaar heb je wellicht vier keer op de planken gestaan. Hoe is het om na al die tijd weer een volle agenda met optredens te hebben?

Robin Borneman: Ja, het is ontzettend balen. Ik vloekte even van binnen toen afgelopen zaterdag op het laatste moment werd gecanceld. Erg jammer! Want ik keek er heel erg naar uit. Anders dan je aangeeft, heb ik tijdens Corona-tijd toch her en der wel kunnen optreden hoor. Al was het slechts in mijn eentje met gitaar. Dat voordeel heb ik als singer-songwriter gelukkig. Wel vind ik het allemaal super dat alles nu weer langzaam opengaat en we weer meer dan 20 mensen per show blij kunnen maken. Al geven kleine intieme sets net zoveel voldoening.

Robin Borneman
…mystery guest…

Wat was je reactie toen je werd verteld wat de bedoeling was van deze tuinsessie?
I love it! Ik was meteen verkocht. Tijdens mijn carrière heb ik meerdere petten op gehad; ik kan in volle stadions rocken, maar kleine optredens die juist intiem en puur bedoeld zijn, speel ik net zo lief. En ik hou ook van de afwisseling. Wanneer ik akoestisch speel, speel ik liedjes die ik niet op de setlist staan als ik mijn band mee heb. Allebei is het zooo cool. Ik zou niet willen kiezen en zal net zo veel liefde blijven stoppen in beide opties.

Bij de Tuinsessie zelf neem je een mystery guest mee. Kun je omschrijven wat de persoon zal brengen zonder te vertellen wie het is?

Is dat nog niet bekend dan?! Ik denk bij mezelf gelijk zo van, beter (haha). Ik had verwacht dat het al naar buiten zou zijn gebracht. Want ik vind het stiekem heel leuk dat het nog een verrassing blijft. Dus eigenlijk wens ik er niet teveel de sluier van op te lichten. Deze persoon – en dit is de enige tip die ik geef – zal morgen kleding aan hebben, en ik denk zelfs meerdere kledingstukken. Wel vijf of zes of zo (gekscherend).

Op de dag van je optreden, 16 juli 2021 verschijnt je nieuwe single Remember. Krijgt die een live première en is dit een voorbode voor nieuw werk?

Daar ben ik nog met mezelf over in debat! Haha. Het is niet geschreven op de akoestische gitaar, niet bedoeld om op enkel een gitaar te spelen maarrrrr…. Het is wel een mega vet nummer en komt inderdaad morgen uit dus… Eigenlijk moet ik het gewoon doen. Niet over nadenken en gas erop.

In eerdere interviews sprak je de wens uit om het liefst op Down the Rabbit Hole te staan, tussen je helden. Is de wens hetzelfde gebleven of zijn er meer doelen bij gekomen?

Nee! En ja! De wens is hetzelfde. En er zijn meerdere wensen bijgekomen ja. Maar voor we op DTRH staan… First things first 🙂


Screenshots Facebook Robin Borneman – diverse video’s

Single Soldier On (2021)

Lucas Hamming

Lucas Hamming speelt de tuinsessie plat

Goede gitaarsolo's, persoonlijke verhalen en intieme momenten vullen de vrijdag avond

Afgelopen vrijdag, op de tweede avond van de tuinsessies, neemt de 27-jarige Lucas Hamming de Paleistuin van het Noordbrabants Museum over. Normaliter wordt hij begeleid door zijn band, vanavond staat hij er helemaal alleen voor. 

Lucas Hamming Tuinsessie

Om stipt acht uur ’s avonds pakt de van oorsprong Blaricumse singer-songwriter zijn gitaar. Hij start het optreden direct in met een cover van de befaamde David Bowie. Het nummer Space Oddity heeft hiermee dan ook het startsein van de avond gegeven.

Lucas Hamming
Het gitaar van Lucas Hamming ligt al klaar voor een muzikale avond.

Na een bescheiden applaus van de bezoekers, gaat Hamming het tweede nummer fluitend in. De in afgelopen maart uitgebrachte single Move Like This brengt het publiek dan ook meer in de stemming. Iedereen knikt verlegen mee.

‘Ik gok dat dit overigens mijn laatste optreden van het jaar zal zijn’, grapt Hamming naar het nieuws van de persconferentie eerder op de avond. Het gaat opnieuw slecht met de besmettingen en de kroegen worden weer gesloten. ‘Als muzikant zijnde is er niet echt veel dat er te plannen valt zo’.

De setlist wordt verder afgewerkt naar beneden met onder andere de nummers Mr. Blue Sky, Temporary Remedy en Fake Love Hypocrisy. Over het tweede nummer op deze lijst legt Lucas wat meer uit: ‘Deze tekst heeft alles te maken met de ADHD medicatie die ik jaren lang iedere dag nam. Het zorgde ervoor dat ik meer rust in mijn hoofd had, maar het zorgde ook voor beperkingen. Ik slik ze overigens al een tijd niet meer en het gaat aardig goed. Al hoor ik die fluitende vogels die wij nu op de achtergrond horen wel enorm hard.’

Lucas Hamming
Lucas Hamming in de tuin van het Noordbrabants Museum afgelopen vrijdag.

De akoestische gitaar wordt er bij gepakt en de eerste klanken van het prachtige nummer Don’t You Go klinken door de tuin. ‘Niet doodgaan is enger dan wel doodgaan, want dan gaan er andere mensen dood. Misschien is het dan ook gewoon dat ik mensen niet wil missen. Ik ben bang voor het verdriet van de dood zelf. Niet doodgaan is enger dan wel doodgaan, want dan gaan er andere mensen dood’, luidt Hamming het nummer in.

De uitvoering van het nummer raakt overduidelijk het publiek in de tuin. Terwijl eenieder een verloren geliefden of naasten in het achterhoofd houdt, wordt er zachtjes mee gezongen.

Lucas Hamming
Het publiek luistert met volle aandacht naar het nummer Don’t You Go.

Hamming gaat vervolgens verder zijn single Falling en zijn grootste hit Never Let You Down.

Terwijl er al bijna een uur op de klok voorbijgegaan is, zit de stemming er bij het publiek en Hamming alleen maar goed in. ‘Ik ging vroeger samen met mijn beste vriend op vakantie en zong dan uiteraard liedjes aan het strand, om meiden te versieren. En dit ene nummer, is denk ik helemaal geruïneerd door hoe vaak het wel niet gecoverd en gespeeld is. Maar juist daarom speel ik hem juist nu, want hij kwam laast voorbij op de shuffle. En toen besefte ik het me pas wat voor goed nummer dit wel niet is’, legt Hamming uit. Hij begint dan ook, met hoe kan het ook anders, Wonderwall van Oasis te spelen.

Lucas Hamming
De persoonlijke verhalen die Hamming vertelt zorgen ervoor dat je hem na het optreden alleen maar beter hebt leren kennen.

Op het moment dat er geen muziek meer door de speakers mag klinken, gaat Hamming volledig akoestisch verder. De avond wordt dan ook afgesloten op een intieme manier waar persoonlijke herinneringen worden gedeeld en muziek die daaraan synoniem staan gespeeld. Een passend einde van een geslaagde avond.

Wie is Lucas Hamming?

Lucas Boudewijn Hamming is een 27-jarige singer-songwriter, acteur, musicalacteur en rockartiest uit Blaricum. Na dat hij afstudeerde aan het Conservatorium van Amsterdam, werd hij landelijk bekend door zijn deelname aan De beste singer-songwriter van Nederland. Hierna nam zijn muzikale carrière de loop door onder in 2014 uitgeroepen te worden tot 3FM Serious Talent en in 2016 het anthem te maken voor 3FM Serious Request, “Are You with Me”


Met dank aan Sandra Leijtens Photography

In-Edit

Rondreizend In-Edit doet Willem Twee Cinema aan

Films van Muziekdocumentairefestival In-Edit zijn afspiegeling van programmering van het poppodium

In-Edit Muziekdocumentairefestival gevestigd in Amsterdam reist door het land en doet zondag 4 juli Willem Twee Cinema aan. In-Edit gaat drie films vertonen die menig bezoeker van het Bossche poppodium zal aanspreken. Het zijn Jimmy Is Punk: The Story of PANIC, My Darling Vivian en Rockfield: The Studio on the Farm. In-Edit is de start van een nieuw onderdeel binnen Willem Twee poppodium. Hiervoor is filmprogrammeur Sam Duijf aangetrokken. KLANKGAT zoomde met Sam om meer te weten te komen over dat nieuwe onderdeel en de nieuwe medewerker.

Interview met Sam Duijf
In-Edit
In-Edit Willem Twee Cinema

KLANKGAT: Met In-Edit start Willem Twee een nieuw onderdeel. Muziekfilms, films over beeldende kunst en films over thema’s die in de programmering voorbijkomen.

Sam Duijf: Willem Twee wil naast bestaande disciplines die daar te vinden zijn, muziek en beeldende kunst, film inzetten als aanvulling op programma’s. Films die echt een aansluiting vinden bij die programma’s.

Het In-Edit festival is de eerste gelegenheid. Van origine is het gevestigd in Het Ketelhuis in Amsterdam. Zij hebben nu een rondreizend variant georganiseerd. Ik weet niet of die plannen er al lagen, want je ziet nu ook meer filmfestivals dat doen. Maar zij reizen dus het land door en stoppen bij diverse filmtheaters en poppodia om bestaande muziekdocumentaires te laten zien. En dat past natuurlijk goed bij Willem Twee.

Het hoofdaandeel van Willem Twee blijft natuurlijk muziek en beeldende kunst, maar films en documentaires over aanverwante onderwerpen en disciplines sluiten daar goed bij aan. Ik denk dat daar zeker publiek voor is.

Het interview wordt verderop vervolgd.

In-Edit [Willem Twee Cinema]
In-Edit
In-Edit muziekdocumentairefestival

De drie films die zondag 4 juli op het programma zijn:

  • Jimmy Is Punk The Story of PANIC van regisseur Duco Donk om 14:45
  • My Darling Vivian van regisseur Matt Riddlehoover om 16:45
  • Rockfield: The Studio on the Farm van regisseur Hannah Berryman om 19:15
Jimmy Is Punk The Story of PANIC
In-Edit
Jimmy Is Punk – The Story of PANIC

Jimmy Is Punk The Story of PANIC draait om 14:45 uur. Het verhaal gaat over de Nederlandse punk band Panic, opgericht in 1977 na het uiteenvallen van de groep “Big Peter and the Terrible Garage”. In deze energieke en leuke documentaire staat een concert in Gouda in 1978 centraal, gefilmd vlak voor het uit elkaar gaan van de band.

Trailer Jimmy is punk – The story of PANIC

My Darling Vivian
My Darling Vivian
My Darling Vivian

My Darling Vivian, om 16:45 uur, volgt het romantische, hartverscheurende en duizelingwekkende leven van Vivian Liberto, de eerste vrouw van Johnny Cash en de moeder van hun vier dochters. Een vrouw met een gigantisch tumultueus leven, wat zich gedwongen afspeelde in de schaduw van Cash.

Trailer My Darling Vivian

Rockfield: The Studio on the Farm
Rockfield
Rockfield: The Studio on the Farm

Black Sabbath, Oasis, Coldplay, Stone Roses, Robert Plant, Simple Minds en vele anderen herinneren zich de oproer en muziek die ze maakten bij Rockfield nog voor jaren. Dit gaat over het verhaal van rock-en-roll dromen die verweven zijn met de strijd van een familiebedrijf om zijn voortbestaan te kunnen garanderen in het alsmaar veranderende muzikale landschap. Rockfield: The Studio on the Farm begint om 19:15 uur.

Trailer Rockfield: The Studio on the Farm

Vervolg interview
In-Edit
Sam Duijf

KLANKGAT: In-Edit lijkt mij een eenmalig gebeuren deze zomer. Gaan jullie in het najaar pas voluit met film?
Sam Duijf: Ja, precies. In-Edit dat is één keer in het jaar en het is een unieke kans om het nu binnen Willem Twee te organiseren. In het najaar willen we bij de bestaande programmering kijken hoe film daarbij kan aansluiten. Dat kunnen muziekdocumentaires of fictie films zijn. Films die in verbinding staan met de inhoud van een kunsttentoonstelling, of een festival dat plaatsvindt. Dat zal vanaf het najaar ingaan.

Ben jij ook op zoek naar bijzondere muziekdocumentaires?
Ja, ja, jazeker. Ik ben van kinds af aan geïnteresseerd in muziek, ik maak zelf muziek en op de middelbare school, brugklas, tweede klas, heb ik grote interesse ontwikkeld in film. Ik kijk uit mijzelf veel films, uit allerlei tijdperken en van allerlei soorten filmmakers. Films en documentaires over muziek en kunst passeren geregeld de revue.

Ik probeer net zoals de muziekprogrammering van Willem Twee die van klassiek tot metal gaat en alles wat er tussenin ligt, dat de films dat weerspiegelen. Uiteenlopend, van nieuw tot oud, van lokale films tot films die wereldwijd hebben gedraaid.

Wat kunnen wij verwachten?
Ja, de programma’s binnen Willem Twee worden weer aangekondigd en film zal hierop in proberen te spelen. Het is binnen Willem Twee mijn taak hoe we film daarin kunnen verbinden. Op die manier willen we het medium film introduceren binnen Willem Twee.

In oktober komt bijvoorbeeld Popronde. Daar zou je op kunnen inspelen, op de artiesten die dan bij Willem Twee komen optreden. Daar zou je al een bepaalde richting voor uit kunnen stippelen?
Ja, inderdaad, dat zijn dingen die zich lenen voor toepasselijke films en een programma daar om heen. En het is in het begin nog wat zoeken.

Het is nieuw, hè.
Ja, het is allemaal nieuw. We gaan kijken hoe het zich zal ontwikkelen.

Sven Hammond Soul

Sven Hammond plays Monk voor Zoom publiek

Album Sphere is de lang gekoesterde wens om jazzgigant Thelonius Monk te eren

‘Het was in café de Pater in Den Haag dat ik voor het eerst de muziek van Thelonious Monk speelde, samen met de andere jazz cats van mijn generatie’, aldus Sven Hammond. ‘Toen werd het zaadje gepland voor deze lang gekoesterde wens: een album gewijd aan de muziek van Monk.

Sven Hammond plays Monk

Willem Twee poppodium is de locatie waar Sven Hammond – artiestennaam van Sven Figee – zich waagt aan een spannend eerbetoon aan jazzgigant Thelonius ‘Sphere’ Monk. De lang gekoesterde wens om een album te maken van Monks muziek is gerealiseerd. In april 2021 kwam het album Sphere uit.

Sven Hammond Soul
Sven Hammond plays Monk

Sven Hammond opent met het lekkere funky Green Chimneys – Juffie – instrumental. Op het album Sphere staat een versie met rapper Akwasi. Nu, in de livestream van Jazz in Duketown 2021 volstaat een instrumentale versie. Deze interpretatie scoort hoog in de genotindex.

Een spannender begin is haast niet te bedenken en ik ga er nog beter voor zitten achter mijn PC. Tijdens deze editie van het jazzfestival gaat alles  geheel via livestream, zowel optredens als interviews. TV Jazz in Duketown zal een blijvertje worden, is de verwachting.

Livestream is voor nu het beste wat we hebben en we treffen het met deze stream. De kwaliteit van beeld en geluid is uitstekend, de beeldregie is rustig, goede overgangen met mooie close ups van gezichten, handen en instrumenten. Hulde aan de techniek en de professionaliteit van de audio/video crew is top.

Setlist
Green Chimneys  – een lekkere funky opening van de set

Ugly Beauty – een geolied werk, lekker smooth en up tempo

Monk’s Point – melting pot van soul en blues

Monks Dream – strakke bas intro van Glenn Gaddum, jazz classic

Misterioso – Wat De dag Brengt – drummer Joost Kroon begint met een solo

Evidence – doodeng want Sven gaat zingen (met hulp van een Vocorder)

Pannonica – een relatief onbekend nummer van Monk; een relaxed nummer, volgens klassieke jazz patronen opgebouwd

Thelonius – maar dan zonder Gianski en flink wat langer door improvisaties vermoedelijk

Ruby My Dear – een fijn mellow stuk met een gitaarsolo van Tim Eijmaal

Svoogaloo – van The Marmalade Sessions. Het laatste nummer met een knallend einde

Sven Figee met zijn ‘jazz cats’ bezorgden het Zoom publiek en anderen een warme (hernieuwde) kennismaking met het werk van Thelonius Monk. De band is erg goed op elkaar ingespeeld. Dat merk je aan alle facetten in het spel gedurende de hele set. Een avond jazz met Sven Hammond plays Monk? Een aanrader.


Bezetting

  • Sven Figee hammondorgel
  • Joost Kroon drums
  • Tim Eijmaal gitaar
  • Glenn Gaddum jr. basgitaar

Gastredacteur: Mathijs van Tongeren

Screenshots Livestream Sven Hammond Soul – Jazz in Duketown 2021

Sven Hammond op Youtube

The Peterlees

The Peterlees zetten Bossche poppodium in vuur en vlam

Online genieten met Popronde want hardcore punk doet Covid even vergeten

The Peterlees zetten Willem Twee poppodium zondag 2 mei in vuur en vlam en doen Covid-19 voor even vergeten. Het is online genieten met de Popronde Livestream Den Bosch.

The Peterlees

Super om het vertrouwde podium in Willem Twee poppodium weer te kunnen aanschouwen, weliswaar achter mijn laptop, maar je wordt daar toch wel blij van. Ik kan niet wachten om weer met een biertje in de zaal te staan.

The Peterlees
The Peterlees – Popronde Livestream Den Bosch

De camera’s gaan snel net als The Peterlees. Die knallen er gelijk hard in en inderdaad pure fucking energy!

The Peterlees
fucking energy

Als de zanger na het eerste nummer praat, hoor ik het wat minder want dat staat vrij zacht. Maar het geluid is tijdens het spelen perfect en de hardcore punk komt goed tot zijn recht.

Drums, guitar en bass zorgen voor een geluidsmuur en ondersteunen de zanger die een beetje tussen screams en grunten inzit. Niet altijd even zuiver maar wel met enorme energie en dat is knap. Zo zonder fysiek publiek je toch helemaal geven, dat doen ze goed.

Na afloop van de live-act werden twee bandleden geïnterviewd door Wouter van Heeswijk van Radio Koudijs. Daar gaven ze aan al meer dan een jaar niet te hebben gespeeld op een podium. “Rust roest,” zei de gitarist. Maar punk is net als zwemmen of fietsen. Je verleert het niet.

Complimenten trouwens aan Wouter van Heeswijk die zijn huiswerk goed heeft gedaan. Uit zijn vragen merk je dat hij zich goed heeft voorbereid op elke artiest, hoe verschillend ze ook zijn. Hij stelt ze allen op hun gemak door zijn goede vragen en de vriendelijke toon van de interviews.

PTRLS
drums, guitars & bass

Als de band een “ballade” inzet, is dit wel merkbaar. Wellicht moeten ze er ook weer inkomen, zo na Covid. De ballad is een rock/punk nummer waar zowaar een stonerrock gevoel in te herkennen is als ze naar het einde toe werken. Het nummer duurt ook wat langer dan de anderhalve minuut die de meeste nummers duren. Dat hoort bij punk, kort hard en krachtig. Bam!

Soms hoor ik in de solo(tjes) de Ramones terug, simpel maar passend bij de nummers zoals bij Jezus(?). Snel blijft het daarna met hier en daar een wat rustiger break. In rap tempo gaat de band dan ook door met Luckiest Man Alive van het album PTRLS of is het een EP?

Deze diashow vereist JavaScript.

Het gas blijft erop en met een instrumentaal nummer is er aan het einde van de show wat meer variatie te ontdekken met het nummer You Should Know. The Peterlees eindigen na een half uur met Fuck You Up in de traditie van de punk. Hard snel en kort en doet mij verlangen naar de live shows, met een biertje in de zaal. Ga dat zien.


Screenshots The Peterlees Popronde Livestream Den Bosch

Popronde 2021

101 acts komend najaar op tour met de Popronde 2021

Popronde maakt selectie 2021 bekend en de Bossche band Changing Tides toert mee

101 acts gaan komend najaar op tour met de Popronde 2021, het grootste reizende festival van Nederland. Vanaf zaterdag 11 september trekt de Popronde karavaan het land door, hopelijk als vanouds met optredens in poppodia, theaters, kroegen, kerken, kledingwinkels en kapperszaken. Op vrijdag 8 oktober strijkt de Popronde weer neer in het centrum van Den Bosch.

Popronde 2021 – De lokale scene van Den Bosch is goed vertegenwoordigd
Popronde 2021
Changing Tides – foto Wies Luijtelaar

In een drie uur durende uitzending van 3voor12 Radio maakte 3FM DJ Sagid Carter de namen van die selectie bekend. Ook Den Bosch is dit jaar weer vertegenwoordigd in de selectie voor de Popronde. De band Changing Tides zijn uit ruim 650 aanmeldingen geselecteerd om mee te toeren dit jaar. Die selectie is gemaakt door 160 sleutelfiguren uit de Nederlandse muzieksector, onder wie Ivo Cooymans & Rob van der Ham, beiden programmeur van Willem Twee poppodium.

In de selectie komen een aantal acts terug die in 2020 ook mee zouden toeren. Doordat de reguliere editie in 2020 niet doorging en ze niet hebben kunnen spelen kreeg de selectie van afgelopen jaar de kans zich weer in te schrijven voor 2021.

Van pop tot rock, hiphop tot dance, songwriters tot metal en alles wat daar tussenin ligt, Popronde biedt een actueel overzicht van wat er gebeurt op livemuziekgebied in Nederland.

Changing Tides
Changing Tides – foto Wies Luijtelaar

Popronde toont je dé talenten om in de gaten te houden. Niet voor niets treedt de selectie van 2021 in de voetsporen van o.a. Kensington, De Staat, Jeangu Macrooy, Rondé, My Baby, Chef’Special, Wies, Haevn, EUT en Froukje; zij toerden allemaal mee met Popronde voordat ze doorbraken naar een groter publiek.

De selectie van 2021 bestaat uit:

Popronde 2021
KEES

Abel, Acoustic Asshole, Alison Jutta, Andy & the Antichrist, ANNNA, atoomclub, Bahghi, Benedict, Casey’s Call, Cashmyra, Changing Tides, Cloudsurfers, DADA, Deveron, didymus & maj rachel, Diogo Carriço, Douwe Doorduin, Een Kasper, Ellij, FOSS, Frontstreet, Géonne Hartman, Ginge, Girlsgirlsgirls, Graeme James, GUYY, Halcyon, Hey Team, Honingbeer, Indigo Pastel, Inferum, Jadi D, JASON WATERFALLS, Jessy Yasmeen, Joey’s Midnight Club, Josephine Odhil, Josimar Gomes, Juan Juan, Kalaallit Nunaat, KEES, kretzschクレツ, KUZKO, Kwame Drews, KY., Le Motat, Leah Rye, Liza Weald, Loupe, LUCAS, Lucky Blue, Luna Morgenstern, M.Lucky, Max Poolman, Mayleaf, MEAU, Melle, Melle Jutte, Micah & Julia, MINKA, Minor Citizen, More Ease, Mt. Atlas, NABER, Nana M. Rose, Neil Hollyn, Nicolaas, Noa Lauryn, Nonchelange, ParHasard, Philippine, POM, Power to the Pipo, Prestcold Molly, puntjudith, Rites, Roos Meijer, Rude Radiation, Sammie Sedano, Show Pony, Signe Dø, Socks;SportsSocks, SOME, Son de Aqui, SØWT, Stella, Sultan., The Ballet Bombs, The Desmonds, The Great Hurricane Escape, Them Dirty Dimes, Throwing Bricks, Thyrza, Tiziana, Total Seclusion, Tres Navy, VULVA, Wowi, yoanne, YoungRubbi, YVES, Zoë Low.

Socks;SportsSocks
Socks;SportsSocks

Popronde 2021 Den Bosch op vrijdag 8 oktober
Op vrijdag 8 oktober strijkt de Popronde weer neer in het centrum van Den Bosch. De line up wordt pas vijf weken voorafgaand aan het festival bekendgemaakt, maar duidelijk is dat ook dit jaar weer de meest talentvolle acts naar Den Bosch komen, en zo in de voetsporen treden van My Baby, EUT, Rondé, Lucas Hamming en vele anderen die in het verleden op de Popronde in Den Bosch stonden, voor ze doorbraken bij het grote publiek.

Popronde 2021: 42 steden in elf weken
Popronde vindt dit jaar plaats in 42 steden gedurende de periode van 11 september t/m 27 november. Popronde 2021 trapt traditiegetrouw af in ‘thuisstad’ Nijmegen, waar op zaterdag 11 september de gehele binnenstad in het teken van het rondreizende festival staat, en waar het boek ‘25 jaar Popronde’ wordt gepresenteerd.

Na de aftrap reist het festival door, om in totaal 42 steden in elf weken aan te doen. Naast Den Bosch komt Popronde ook langs in Brabantse buursteden; Eindhoven op 1 oktober, Tilburg op 28 oktober & Breda op 18 november. Op 27 november wordt het festival afgesloten met een groots eindfeest in de Melkweg, in Amsterdam.

Popronde en corona

The Desmonds
The Desmonds – Popronde Livestream Den Bosch

Vanwege de maatregelen rond het coronavirus kon de 2020 editie van Popronde niet doorgaan zoals bedoeld. Alternatieven werden gevonden in de Popronde Poppodium Pre-Parties (liveconcerten voor publiek binnen de maatregelen), livestreams en testevenementen. In een jaar waarin niets mogelijk leek, organiseerde Popronde nog 123 optredens in 37 popzalen in het land, om Nederlands talent een podium te bieden.

Daarnaast werd in samenwerking The Daily Indie, Popronde Daily opgericht, een online blog waarop nieuws, anekdotes, interviews, podcasts, video’s, nieuwe muziek en al het andere dat met Popronde te maken heeft is te vinden.

Popronde 2021 start op 11 september, de organisatie is hoopvol dat de maatregelen betreffende het corona virus tegen die tijd toelaten dat de deuren van horeca, poppodia, kapperszaken, kerken, koffietentjes, musea en galeries weer open zijn voor artiesten en publiek, zodat er gezamenlijk en zonder afstand van livemuziek genoten kan worden. De ontwikkelingen rond het virus worden nauwlettend in de gaten gehouden, de richtlijnen van de overheid en het RIVM worden gevolgd.


Bron: persbericht Popronde 2021 Nederland, met dank aan Popronde Den Bosch – Arlet Langewender

Cover foto Changing Tides van Wies Luijtelaar

Dripping Trees

Sterk debuutalbum Fuel of Mankind van Dripping Trees

Deze Osse band laat explosieve gitaarklanken in perfect evenwicht komen met aangrijpende teksten

De post-punk band Dripping Trees bracht aan het begin van het lenteseizoen het debuutalbum Fuel of Mankind uit. De vierkoppige formatie uit Oss bracht hiervoor pas vijf verschillende singles uit, maar verwent ons nu met een album van ruim vijftig minuten lang.

Dripping Trees – Fuel of Mankind
Fuel of Mankind
Fuel of Mankind

Het album Fuel of Mankind gaat van start met het nummer Orange Clouds’. De eerste klanken van het aangrijpende gitaar en interessante stemgeluid klinken. Je wordt langzamerhand meegenomen in de wereld van Dripping Trees, waarin de opbouw een interessante rollercoaster is.

Op het moment dat de gitaren en de drums door je boxen klinken, op flink goed volume, kan het niet anders dan dat je meegesleurd wordt in de muziek.

We luisteren verder en komen uit bij het derde nummer op de plaat, genaamd ‘Alba’. Het wordt langzamerhand duidelijk dat de jongens van Dripping Trees niet bang zijn voor een muzikale uitdaging. De afwisselingen tussen bijna fluisterende zang naar welklinkende instrumentale uitbarstingen houden de gekluisterd bij de boxen. De grijpende teksten, waarin de jongens zich volledig blootgeven aan de duisternis van het leven, worden versterkt door het muzikale talent.

De nummers worden afgewisseld met ambient tussenstukken. ‘I Am a Symbol’‘We’ve Invented This’, ‘For an All-seeing Eye’, ‘Monstrous Waves Collide’ en ‘To Spread Our Own Imagination’ zorgen hierdoor dus ook voor een extra dimensie in het album. De spoken word toegevoegd aan een selectie van deze tussenstukken, zorgen ervoor dat je volledig wordt opgezogen in de duistere realiteit die de band schetst.

Muzikale uitdaging
Ik kom uiteindelijk aan bij het nummer ‘Sink’. Het knallende gitaar wordt achterwegen gelaten en de rust wordt ten oren gebracht. De stem van de zanger raakt me, de pijn in de vocals is tot in de kern te voelen. De instrumentale sound is magnifiek uitgevoerd. Een combinatie in geluiden die zorgen voor een fantastisch resultaat.

 

Wanneer ik aan het einde van Fuel of Mankind ben gekomen, ben ik verkocht. De leden van Dripping Trees hebben mij bijna een uur lang op reis genomen door merkwaardige gedachtegangen en aantrekkelijke explosieve gitaarriffs.

 


Dripping Trees
Dripping Trees – foto: Indy van Oss
Koen Ruijs – Vocals/Guitar
Stef Leijten – Bass
Stef van der Wielen – Guitar/Keys
Stijn Luijk – Vocals/Drums

 

podia

Evenementen podia en festivals blijven onzeker

Hoogte besmettingscijfers slaan hoop en optimisme van Popronde organisatie telkens neer

Er was zoveel enthousiasme van zowel organisatie en het publiek over de Popronde Tiendaagse als alternatief van de geannuleerde editie van 2020. En nu is die Tiendaagse vanwege de hoogte van de besmettingscijfers geschrapt, net zoals de aangepaste Popronde die begin maart van dit jaar zou rondtoeren. Niets van dit al.

Hoopvol en tikkie naïef

Magnetic Spacemen
Magnetic Spacemen

De Tiendaagse zou van 23 april t/m 2 mei door Nederlandse steden trekken. Op zondag 2 mei 2021 was Den Bosch als laatste stad aan de beurt. De teleurstelling is groot. Dit schrijft Popronde zelf erover.

“We waren hoopvol en misschien een tikkie naïef, maar we zagen onszelf echt weer in een poppodium of theater zitten, op afstand en misschien met maar 30 personen. Maar helaas houdt de pandemie aan, daalt het aantal besmettingen niet en worden de maatregelen tot tenminste 20 april niet versoepeld.
Daarom hebben we besloten om de Tiendaagse als landelijk event niet door te laten gaan. De onzekerheid dat na de 20ste de podia wel weer voor publiek open mogen is te groot, en mochten ze wel weer open kunnen, dan is de aanlooptijd om een Popronde te organiseren te kort.”

Fieldlabs

PYRO
PYRO

In het voorjaar van 2021 vinden verschillende praktijktesten plaats, de zogenaamde Fieldlabs Evenementen. Tijdens deze kleinschalige praktijktesten kijken onderzoekers hoe verschillende evenementen op termijn veilig en verantwoord kunnen worden georganiseerd. Voor de Popronde Tiendaagse en dus ook voor Den Bosch zouden sowieso geen Fieldlabs worden ingezet. En dan nog, de situatie is en blijft onzeker. Dit treft niet alleen Popronde. Bij het Eurovisie Songfestival is publiek nu welkom onder het Fieldlab framework. Maar als de situatie verslechtert dan zou dat besluit van het kabinet zo weer kunnen worden ingetrokken.

Het was ook wel erg ambitieus van Popronde NL om zoveel podia per stad in te zetten. In het geval van Den Bosch waren dat wel liefst zes stuks: Jheronimus Bosch Art Center, Willem Twee Toonzaal, Willem Twee poppodium, Brouwpodium Bossche Brouwers aan de Vaart, World Skate Center en Van Aken in het Werkwarenhuis. Wat dat betreft getuigde de Popronde Pre-Party van vorig najaar van meer realisme.

Popronde 2021
Op maandag 3 mei presenteert de organisatie de selectie voor Popronde 2021 via 3voor12 Radio op 3FM. Ze zijn hoopvol positief dat ze met deze selectie weer een reguliere Popronde kunnen organiseren, vanaf 11 september tot en met 27 november. Als troost zijn er plannen om te streamen, onder andere Den Bosch, Rotterdam en Den Haag gaan online door. Leuk, maar we zijn toe aan the real thing.


Coverfoto van Zoë Low, door Jessie Kamp