LLustrum Willem Twee studio's

Online lustrum Willem Twee studio’s 2015-2020

De ARP 2500 in studio 2 van Willem Twee studio's is het favoriete speeltje van elektronica muzikanten

Bijna twee jaar geleden openden de Willem Twee studio’s officieel hun deuren voor het publiek. Toch wordt zaterdag 27 september het lustrum Willem Twee studio’s gevierd. Ra, ra, ra, hoe kan dat?

Lustrum Willem Twee studio’s

Deze diashow vereist JavaScript.

Ik was erbij die avond van de officiële opening, toen ook Tom Holkenborg – beter bekend onder zijn artiestennaam Junkie XL – op een groot scherm verscheen, helemaal gezoomed vanuit zijn studio in Los Angeles. Daarnaast was ook de wereldberoemdeAmerikaanse dj/musicus en producent Daedelus (Alfred Darlington). De studio’s waren even het epicentrum van analoge elektronica adepten.

Lustrum Willem Twee studio's
Hans Kulk en Rikkert Brok

Want daarin schuilt de kracht en uniciteit van deze studio’s. Ze hebben zeer waardevolle analoge elektronica in huis waaronder een ARP 2500, een echte vintage, hét speeltje bij uitstek van elektronica muzikanten. Maar dan nog is dat lustrum nog niet duidelijk. Het zit namelijk zo:

Vijf jaar geleden rolden de eerste rekken met instrumenten de Toonzaal binnen en startte de opbouw van wat destijds ‘De Toonzaal Studio’ heette. Nadat het CEM (Contactorgaan Elektronische Muziek) zich bij De Toonzaal Studio voegde en na een flinke verbouwing (met hulp van de Gemeente ‘s-Hertogenbosch en Brabant C) openden twee jaar geleden officieel de Willem Twee studios.

Elektronisch lusthof

Lustrum Willem Twee studio's
ARP 2500 – Hainbach en Hans Kulk

De Willem Twee studio’s zijn zonder meer uniek te noemen en een waardevol bezit voor de gemeente ‘s-Hertogenbosch. Het is niet voor niets dat gerenommeerde artiesten aks Daedelus en Hainbach tijdelijk als ‘artists in residence’ in onze stad verblijven. Zij treffen in de studio’s een waar elektronisch lusthof aan. Vooral de aanwezigheid van een ARP 2500 in studio 2 oefent op hen een onverbiddelijke aantrekkingskracht.

De ARP 2500 was de eerste grote synthesizer van de Amerikaanse instrument bouwer ARP Instruments. Het was een monofone analoge synthesizer, die in productie was vanaf 1970 tot ergens in het midden van de jaren zeventig (bron: Wikipedia).

Coronaproof lustrum

Lustrum Willem Twee studio's
Armeno Alberts en Hans Kulk

Ook het lustrum Willem Twee studio’s ontkomt in deze tijden van corona niet aan een aangepaste vorm. Het lustrum gaat een dagprogramma worden, geheel live online met een grote variëteit aan onderdelen; er wordt live geschakeld naar diverse uithoeken van hun grote netwerk.

De middag staat in het teken van educatie, presentaties en interviews, daarna proosten en eten in een mukbang.

In de avond is er een quiz, live muziek vanuit de studio’s en vooropgenomen videos en felicitaties vanuit de hele wereld met artiesten die bij de studio’s hebben gespeeld en/of gewerkt.


Screenshots: The ARP 2500 at Willem Twee Studios – an introduction


Hainbach

Bossche podia

Bossche podia openen schoorvoetend hun deuren

Optredens Willem Twee Toonzaal, Bossche Brouwers en Warm Onthaal bijwonen kan alleen met reservering

De versoepeling van de lockdown zet per 1 juni een belangrijk stapje verder. Podia en horeca gaan Tweede Pinksterdag open met alle restricties en aanpassingen van dien. Eén van de maatregelingen zijn niet meer dan 30 gasten in een ruimte rekening houdend met de anderhalve meter afstand. Podia zetten online reserveringen in om buiten onnodige wachtrijen te voorkomen. Willem Twee Toonzaal, de Bossche Brouwers en muziekcafé Het Warm Onthaal doen dat dan ook. Toonzaal en de Brouwers zetten ook meerdere sets in om publiekswissels mogelijk te maken.

Bossche podia

Bossche podia
Winterreise – Toonzaal

De Bossche podia komen uit de lockdown modus en zijn gretig om hun gasten – die net zo gretig zijn – weer te kunnen ontvangen. “We hebben jullie gemist maar nu kunnen we jullie weer ontvangen,” is de strekking van hun verhaal en eigenlijk het verhaal van deze hele sector wereldwijd.

Toonzaal
Willem Twee Toonzaal begint maandag 1 juni Tweede Pinksterdag met Winterreise van Franz Schubert (Wenen, 1797 – 1828). Winterreise wordt uitgevoerd door tenor Peter Gijsbertsen en Hans Eijsackers aan de piano. Winterreise wordt op 1 juni twee maal uitgevoerd voor een publiek van twee keer maximaal 24 personen. Het eerste concert vindt plaats om 19:30 en het tweede begint om 21:15. Kaarten zijn alleen online beschikbaar.

Peter Gijsbertsen: “Hans en ik hebben gekozen voor de Winterreise omdat dat het stuk is dat ons het meest na aan het hart ligt zoals dat ook voor veel luisteraars geldt. Nu het weer mag, dachten we: laten we beginnen met de mooiste muziek die er is.”

Bossche Brouwers – Bye, bye corona

Bossche podia
Gaping Moles – drie sets Bye, bye corona

De Bossche Brouwers hebben al een maand geleden de gig Bye, bye corona van de glamdoom band Gaping Moles op hun programma geplaatst. Stoer gegokt en het pakt goed uit voor iedereen die snakt naar een stevig live concert. Het zal wel in de anderhalve meter samenstelling moeten gebeuren.

Gaping Moles gaat drie sets spelen, met publiekswissels. Publiek: 17 personen per show, ieder aan zijn of haar eigen tafeltje. De eerste set start om 20:00 en duurt tot 20:30, de tweede set start om 20:45 – 21:15 en de derde set start om 21:30 – 22:00. Er is goede ventilatie van de ruimte, de afzuiging is groot en gaat maximaal.

Muziekcafé Het Warm Onthaal

Bossche podia
JPK Band in Warm Onthaal

Blues rock formatie JPK Band speelt maandagmiddag 1 juni in Het Warm Onthaal. JPK staat voor Jan Pieter Kuijten, frontman en gitarist van de band. Met veel eigen nummers en een aantal in een typisch JPK sausje gedompelde covers veroveren ze wat voor publiek dan ook. Dat zal Tweede Pinksterdag vanaf 15:00 tot 19:00 uur ook wel lukken. Alleen toegang op reservering maar reserveren kan niet meer. Het is volzet, zouden ze in Vlaanderen zeggen.

Een begin, het is een voorzichtig begin van en voor de Bossche podia. Schoorvoetend komt er beweging in zoals bij een zware stoomlocomotief die heel, heel langzaam van de treinremise komt op weg naar het eerste station.

Mercelis

Klankschap van Mercelis voortdurend donker soms onstuimig

Trio uit Brussel navigeert authentiek en kundig in verschillende muziekstromingen

Jef Mercelis, Teuk Henri en Patrick Clauwaert traden eerder dit concertseizoen op bij Muziek Op Donderdag. Dat was op donderdag 21 november 2019, toen de drie muzikanten de dichter Jan Ducheyne begeleiden onder de naam Noodzakelijk Kwaad. Stond die avond de dichtkunst centraal, op deze vooravond van het nakende carnaval is dat de unieke muziek van Mercelis.

Mercelis

Deze diashow vereist JavaScript.

De binnenstad van ‘s-Hertogenbosch is op deze donderdagavond al helemaal doordrenkt van het carnavalsfeest. Zo niet de Willem Twee Toonzaal waar buiten geheel iets anders te horen is. Strak donkere beats, slepende gitaargeluiden, soundscapes, indringende vocalen én – verrassend – een viool.

Mercelis
Max Swagemakers

Max Swagemakers
Voor deze gelegenheid speelt violist en componist Max Swagemakers uit Tilburg mee aan het openingsnummer Twilight.  Swagemakers is een vriend van het drietal. Na het openingsnummer neemt Swagemakers plaats in de kleine foyer om meteen na de pauze weer mee te spelen met het nummer Low M.

Filmmuziek

Mercelis
Jef Mercelis – filmmuziek

Mercelis typeert zichzelf op haar Facebookpagina als alternative. Dat is een te breed containerbegrip en doet weinig recht aan deze band. “Het is filmmuziek,” popt op in mijn hoofd, als ik het nummer U-Turn hoor. David Lynch noteer ik in mijn mobiel. Het fraaie Estremadura bevestigt meteen daarna die gedachte. Jef Mercelis maakt filmmuziek, in ieder geval de nummers van de eerste set zijn filmisch.
In een korte bio op Facebook staat dat Jef soundtracks heeft gemaakt voor de speelfilms Komma, Voleurs de Cheveaux (Paardendieven) en Où est la Main de l’Homme sans Tête (Waar is de Hand van de Man zonder Hoofd).

Tweede set

Mercelis
Teuk Henri

Zoals eerder geschreven speelt violist Max Swagemakers mee op Low M, het eerste nummer van de tweede set. Toon en ritme wijken behoorlijk af van wat in de eerste set werd gespeeld. De songs Maurice en Sparrows zijn up tempo, bijna dansbaar. Het aandeel van Teuk Henri met zijn scherp slepend spel op de gitaar bepaalt de sound meer dan in de eerste set.

Mercelis
Mercelis Toonzaal

De tweede set is meer ‘rocky’, onstuimig te noemen. De vocalen van Jef blijven onverminderd doordringend. Het is wel minder music for films. Mercelis sluit af met het nummer WFT. Er valt een korte stilte, dan volgt het applaus. Buiten dringt het carnavalsfeest onherroepelijk op.

.

Bandleden Mercelis

Jef Mercelis, Teuk Henri, Patrick Clauwaert
Bandcamp

 

FAQ festival 2020

Elektronica FAQ festival 2020 gaat weer los

FAQ festival 2020 voor elektronische muziek is geannuleerd vanwege het corona-virus

De tiende editie van het FAQ festival 2020 voor elektronische muziek is geannuleerd vanwege het corona-virus

De tiende editie van het FAQ festival 2020 voor elektronische muziek vindt plaats van 19 tot en met 21 maart in ‘s-Hertogenbosch. In samenwerking met Willem Twee Beeldende kunst en Muziek en Willem Twee studios zijn drie dagen gevuld met spectaculaire concerten.

FAQ festival 2020
concerten 2020

Dit jaar lijken er meer vrouwelijke deelnemers te zijn uitgenodigd voor FAQ festival 2020 dan voorgaande edities. Daarom staat op de cover van dit artikel een foto van elektronica pionierster Suzanne Ciani. Zij stond in 2017 als enige vrouw op de deelnemerslijst van het FAQ festival. Er lijkt ook hier in dit door mannen gedomineerd wereldje een en ander te gaan veranderen.

FAQ festival 2020

Er zijn al namen bekend van wie komt: Nina Kraviz, Pan Daijing, Ellen Arkbro, Russell Haswell, John Chantler, Tom Trago, Jonny Nash, Suzanne Kraft, Institute of Sonology, Paddy Steer, Albert van Abbe en Mark Gremlins. Ik belicht drie vrouwen uit de gastenlijst van deze 2020 editie: Nina Kraviz, Pan Daijing  en Ellen Arkbro.

Nina Kraviz – hypnotische techno op FAQ festival 2020
FAQ festival 2020
Nina Kraviz

Als je van techno houdt, hou je van Nina Kraviz. De Siberische DJ (Irkoetsk) en producer is één van de grootste namen van de techno scene geworden. Van wereldberoemde podia tot intieme shows op kleinere locaties. De hypnotische mix stijl van Nina, gecombineerd met haar acid-techno, is bij velen geliefd. Ik heb wel zin in zo’n techno rave van Nina.

Nina Kraviz at Primavera Sound 2019

Pan Daijing – feminine energy op FAQ festival 2020
FAQ festival 2020
Pan Daijing

De Chinese kunstenaar Pan Daijing woont in Berlijn en staat bekend om haar spirituele experimenten in muziek. Haar live-acts bestaan uit theatrale shows met geluiden geïnspireerd op de industriële muziek van de jaren 80, Tibetaanse muziek en veldopnames in tempels.

Pan Daijing laat haar publiek een aangrijpende loutering van extase en claustrofobie doormaken, staat online op een review van haar geschreven. Twee, wel zeer tegengestelde emoties die zij kan oproepen. Dat maakt mij meer dan nieuwsgierig.

Pan Daijing – Phenomenon 现象之间 [PAN]

Ellen Arkbro – akoestische instrumenten op FAQ festival 2020
FAQ festival 2020
Ellen Arkbro

De Zweedse componist en geluidskunstenaar Ellen Arkbro vertegenwoordigt een jonge generatie muzikanten die zich bezighoudt met minimal music – de invloed van Philip Glass reikt ver – en boventonen. Zij gebruikt traditionele, akoestische instrumenten en digitale algoritmische synthese om de mogelijkheden en grenzen van muzikale harmonie te verkennen.

Quote uit een review: Op haar debuutalbum, For Organ and Brass, verschuift ze geleidelijk door een reeks lange, aanhoudende tonen die door het orgel worden gespeeld en parallel door een kopertrio van hoorn, tuba en trombone, en zich ontvouwen als een langzaam bewegende renaissance-blues harmonie.

Ellen Arkbro – CHORDS for guitar [Subtext Recordings]

Renaissance-blues? Het klinkt bijna te mooi. We gaan het zien op 21 tot en met 23 maart. De inbreng van deze drie vrouwen maakt FAQ festival 2020 bijzonder. En wie weet, misschien komen er nog meer vrouwen op de gastenlijst van het festival te staan.

Torii

Torii op volle sterkte bij Muziek Op Donderdag

Psychedelische popsongs zweven de Toonzaal in, dalen neer in je hoofd en laten je zweven

De band Torii is wat van plan, als je hun instrumentarium zo ziet uitgestald in de foyer van Willem Twee Toonzaal. Heel veel gitaren, twee Korgs, microfoons, drumstel, een wit koffertje op een standaard met daarop een lapsteel. De vijf mannen van Torii gaan er vol in, zo lijkt het. Het publiek wacht de dingen geduldig af. De band laat op zich wachten.

Torii

Deze diashow vereist JavaScript.

Als Torii eenmaal aantreedt en begint te spelen, wordt het wachten meer dan beloond. Torii brengt vrijdag 21 februari het debuut album Return to Form op Mink Records uit. Domenico Mangione kondigt dat aan alvorens de band gaat spelen. Na afloop kun je die LP kopen.

Torii
Domenico Mangione

Het eerste nummer Is It Now staat nog niet op Spotify en waarschijnlijk wel op die nieuwe LP Return to Form. De sound van Torii verrast je als je er niet bekend mee bent. Het nummer begint als een lief liedje. Zitten we nu naar een gitaarbandje te kijken? En waar dienen die Korgs dan voor? Wel, die dienen ervoor om je mee te nemen naar een andere sfeer die niet lijkt op die van een standaard gitaarbandje. Jilles van Kleef tovert geheime geluiden uit zijn keyboard. Het publiek reageert enthousiast.

Torii
Jilles van Kleef

De single Forward Retreat (2020) is het tweede nummer en doet denken aan warme zomerdagen. Domenico zingt zacht, het nummer kabbelt lekker rustig door en weer raakt Jilles de juiste noten aan om ons ergens anders naar toe te nemen. Hoogtepunt van de set is de single Heat Lightning (2019). Het nummer klinkt als een hit uit de jaren ’70 (Yes) met leuke vocalen van de hele band. Het wordt weids uitgesponnen met lekker veel gitaarwerk.

Torii
Willem Oostendorp – lapsteel Vox Humana

Honey  uit 2016 kan natuurlijk niet ontbreken. Dat nummer is al 125 duizend keer via SoundCloud beluisterd. Return to Form, Antwerpen, Tongue-tied, Submerged en Sinuosity zijn de andere nummers van de set die deze avond geen pauze kent

Deze diashow vereist JavaScript.

Psychopop krijgt van Torii een diepere lading. Het begint schijnbaar onschuldig maar een paar minuten verder ben je in een hallucinante maalstroom belandt. Gelukkig voert de band je aan het eind weer terug naar rustigere vaarwaters. Maar je bent dan wel niet meer dezelfde, zo lijkt.


Bandleden Torii
Domenico Mangione (vocals/multi-instrumentalist/production)
Jilles van Kleef (keys/guitar/percussion)
Willem Oostendorp (guitari/lap steel)
Olivier Schiphorst (drums)
Tijmen van Wageningen (bass/multi-instrumentalist/production)

Liam Ó Maonlai, Peter O Toole

Bijzonder en intiem concert Liam Ó Maonlaí en Peter O’Toole

Hothouse Flowers kopstukken bezorgen publiek een huiskamerconcert XL in Toonzaal

Liam Ó Maonlaí en Peter O’Toole zijn de twee overgebleven leden van de band Hothouse Flowers die in de jaren ’80 furore maakte met hits als Don’t Go. Singer songwriter Dennis Wels uit Boxtel opende de avond.

Willem Twee Toonzaal

Liam Ó Maonlai
Ambiance in Willem Twee Toonzaal

De mooie Willem Twee Toonzaal in Den Bosch is woensdagavond 11 december gevuld met veel grijze koppen. Die paar jeugdigen die er zijn, zijn vergezeld door hun ouders en in een enkel geval ook grootouders. Dat is op zich niet zo gek, want het grote succes van Hothouse Flowers, Don’t Go, stamt al uit eind jaren 80. Die hit stond, zoals verwacht, niet op de setlist vanavond. En dat is ook helemaal niet erg, want er blijven genoeg boeiende nummers over. Vanavond zijn de twee overgebleven leden Liam Ó Maonlai en Peter O’Toole hier voor The Light Inside Tour.

Dennis Wels

Liam Ó Maonlaí
Dennis Wels

Singer songwriter Dennis Wels uit Boxtel mag de avond openen. Misschien moet ik eigenlijk zeggen zanger liedjesschrijver, want Dennis zingt in het Nederlands, met een Brabantse tongval, dat wel. Maar dat is helemaal niet erg. Het is trouwens pas sinds de laatste paar jaar dat hij in het Nederlands zingt, want voorheen had ie nog een groot Engelstalig repertoire. Hij begint met Steen Van Vuur, een melancholisch nummer, zoals er nog meer zullen volgen. “Dit soort carnavalsliedjes speel ik dus de hele dag,” grapt hij. “Maar geen tijd te verliezen, want ik heb maar 25 minuten. En dan volgt er nu een minder vrolijk liedje.”

Peter O'Toole
Menselijke klankkast

Het zijn natuurlijk helemaal niet zulke vrolijke liedjes. Soms zingt ie fluisterzacht met breekbare stem en dan gebruikt ie zijn krachtige stem weer op vol volume met dat lekkere rauwe randje. Aan het einde van de set zingt ie zo vol overgave en een halve meter van de microfoon af, dat het niet duidelijk is of het geluid dat je hoort, uit de speakers komt of rechtstreeks uit zijn eigen menselijke klankkast. Dan zitten die 25 minuten er nu echt op en is het nog even wachten tot de twee kopstukken van Hothouse Flowers het podium gaan betreden.

Liam Ó Maonlaí en Peter O’Toole

Liam Ó Maonlai, Peter O'Toole
Liam Ó Maonlai en Peter O’Toole

Na een wat rommelige ombouwperiode is het niet helemaal duidelijk wat nu de bedoeling is. Nemen we een korte pauze of gaan we gelijk door? De dame van de organisatie, die in het begin keurig netjes Dennis Wels aankondigde hult zich nu lange tijd in stilzwijgen. Maar terwijl er nog wat mensen van de gelegenheid gebruik maken om nog even naar het toilet te gaan of een drankje aan de bar te bestellen, gaan we dan toch echt beginnen. De deur gaat open en alleen Liam komt binnen met lange sjaal om en bolhoedje op en beent direct naar boven, zonder iets te zeggen, richting balkon. Al snel wordt duidelijk waarom. Niemand ziet hem, maar iedereen hoort hem spelen op het kerkorgel. Het klinkt als een Ierse traditional, compleet met het geluid dat op een thinwhistle, een Ierse fluit, lijkt. Maar dan dus op het kerkorgel, een bijzondere opening van deze bijzondere avond.

Peter O'Toole
Peter O’Toole

Als gitarist Peter O Toole dan ook de zaal binnenkomt zegt hij nog even “beautiful” refererend aan deze mooie opening en loopt richting podium. Liam Ó Maonlaí neemt plaats achter de vleugel. Ze kijken elkaar aan en zetten in. Een mooi lang uitgesponnen nummer volgt. Liam is goed bij stem en schakelt moeiteloos tussen kopstem en borststem en Peter is lekker beweeglijk en probeert regelmatig contact te maken met Liam. Ze zijn vanmiddag nog even de stad in geweest blijkbaar, want Liam vertelt dat ie dat bolhoedje hier, ‘in this beautiful town’ had gekocht. Het folknummer dat dan volgt is bekend bij veel mensen blijkbaar, want veel mensen tikken mee met hun voeten op de maat van de muziek, alsof het zo bedoeld is. Er zijn sowieso veel trouwe fans aanwezig uit alle hoeken van het land. Ik sprak iemand die regelmatig naar Ierland geweest is voor een concert van de mannen en Liam heeft zelfs de trouwplechtigheid geleid van een stel uit de zaal.

Peter O'Toole
Liam Ó Maonlai en Peter O’Toole

Er worden voornamelijk Hothouse Flowers nummers gespeeld, zoals Is This The End Of The Road en Good For You, maar ook een nummer in het onverstaanbaar Gaelic, waar de zaal echt muisstil is in de rustige stukken. Aan het einde gebruikt ie dan nog een echte thinwhistle deze keer, waardoor het geheel een sprookjesachtige sfeer krijgt. Bij een volgend nummer bespeelt Peter een soort van bouzouki, iets wat op zo’n Griekse achtsnarige gitaar lijkt in ieder geval. Als de pauze aanstaande is, maakt Liam nog, op ludieke wijze reclame voor hun laatste cd. Een mooi kerstcadeautje, geeft ie als tip.

Na de pauze

Liam Ó Maonlai, Peter O'Toole
Liam Ó Maonlai en Peter O’Toole

Terwijl nog niet iedereen terug is in de zaal betreden de heren na de pauze weer de zaal. Geen aankondiging deze keer, ze wandelen rustig het podium op alsof het een soort huiskamerconcert betreft. En die sfeer heeft het ook, met een grote groep vrienden en familie op visite, die eerbiedig luisteren naar de muziek van deze twee mannen en af en toe als teken van herkenning lekker meezingen of mee tikken met hun voeten op de maat van de muziek.

Maonlai
Forever Young

Forever Young wordt uit volle borst meegezongen door het publiek, evenals Sweet Marie (I’m alive…..) en dat zorgt wel even voor een kippenvel moment. Maar ook die ijzige uithaal in Giving It All Away zorgt ervoor dat de haren op je armen recht overeind gaat staan. De mannen op het podium ogen heel relaxed en nadat Liam een anekdote heeft verteld, zet hij zijn glas Karmeliet aan zijn mond en laat die in één teug naar binnen glijden.
Daarna wisselen ze even van plek en zijn we aanbeland aan het lollige gedeelte van de avond. Misschien heeft de alcohol hier iets mee te maken. Peter O’Toole speelt zeer verdienstelijk piano en zingt ook prima, terwijl Liam aan het geinen is op de gitaar. Later blijkt dat ie toch best wel aardig gitaar kan spelen.

Slotakkoord

Deze diashow vereist JavaScript.

Voor het slotakkoord trekt Liam zijn jasje uit en neemt weer plaats achter de vleugel. In dat prachtige laatste nummer, waar ik de titel niet van kan achterhalen schreeuwt ie ons toe, “You got one chance, wake up!” om dan vervolgens te eindigen met een fluisterzachte kopstem en dan kun je weer een speld horen vallen. Een prachtige finale van een bijzondere avond.

Liam Ó Maonlai
Bodhrán

Maar Liam Ó Maonlai kan er nog geen genoeg van krijgen, want terwijl er al een aantal mensen de zaal uit zijn, gaat ie weer zitten. Hij komt er namelijk achter dat ie zijn bodhrán, een Ierse lijsttrommel die het hele optreden prominent op het podium staat, helemaal niet heeft gebruikt. Dus trommelt-ie er nog een aardig deuntje op los en dan is het toch echt tijd om afscheid te nemen en het dankbare publiek tevreden achter te laten.


Fotografie: Monique Nuijten en Wies Luijtelaar

George Kush

George Kush Trio hip hop geflambeerd met flamenco

Jong publiek reageert enthousiast op dansbare muziek van de band en stonden de voorste rijen niet stil

Het George Kush Trio trad donderdag 26 oktober in de Willem Twee toonzaal op met vier man. Als dj Jordi ook was gekomen, dan zou de band het George Kush quintet hebben moeten heten. Het wordt nu, zonder dj, een akoestische set met zang, twee gitaren en een cajón.

George Kush trio

George Kush trio
George Kush trio in de Toonzaal

Joris Branderhorst aka George Kush (zang)
Jurijn Branderhorst (gitaar en zang)
Koen Klijsen (cajón)
Wout van der Sanden (gitaar en zang)

Kampvuur

George Kush
Joris Branderhorst aka George Kush

Het verhaal gaat dat het George Kush Trio rondom een kampvuur is ontstaan. De rap van Joris en de flamenco uit Jurijns gitaar smolten samen in dat vuur. Die symbiose en dat kampvuur gevoel brachten ze mee naar de foyer van Willem Twee concertzaal.

De hip hop van George wordt ondersteund door de backing vocals van zijn drie kompanen. Af en toe wordt de leadvocal van George overgenomen zoals bij een nummer over bommen op Irak dat door Wout van der Sanden wordt gezongen.

George Kush
jong publiek

Het publiek is jong en reageert enthousiast op de muziek van de band en de teksten van frontman George Kush. Bij de dansbare nummers staan de voorste rijen dan ook niet stil. In de pauze is er even tijd voor een kort interview.

KLANKGAT: Sommige van jullie nummers zijn duidelijk beïnvloed door Spaanse muziek, gitano. En daar komt Nederlandstalige hip hop over heen. Hoe is dat zo ontstaan?
George Kush: Als producer maakte ik alleen instrumentale muziek en ik vroeg Jurijn of hij stukken gitaar wilde toevoegen aan mijn beats. Wij zijn een dag de studio ingedoken en daar kwam een heel nieuw nummer uit tevoorschijn. En dat is eigenlijk de eerste stap naar het George Kush Trio.
Jurijn: Het komt ook omdat ik in die tijd bezig was met flamenco muziek vanuit mijn klassieke gitaar studie. Die muziek wilde ik graag doordrukken in de creativiteit van George en dat is goed gelukt.

Hebben jullie veel naar Spaanse hip hop geluisterd?
George Kush, Jurijn, Wout: Nee, nee, nee. Nog nooit.
Koen: Ik persoonlijk wel, maar ik denk dat onze sound niet per se te koppelen is aan Spaanstalige hip hop. Het is bij ons toch meer een mix van singer songwriter en hip hop.
George: Het is nooit zo geweest dat we bewust deze kant zijn op gegaan. Het is min of meer toevallig gebeurd. Ik was met hip hop bezig en Jurijn met flamenco.

Jullie sound is uniek
Jurijn: Dat jij zegt dat het uniek is, daar hebben wij ook mee geworsteld, in welk genre onze muziek past. Daar zijn wij zelf heel lang niet uitgekomen, nog steeds eigenlijk. Bij veel optredens kregen we te horen in welk genre wij eigenlijk thuishoren.

Deze diashow vereist JavaScript.

Het is toch niet erg als je wat ongrijpbaar bent?
Jurijn: Juist niet. Wij hebben tegen elkaar gezegd ‘We doen ons ding en we horen wel welk genre het is. We gaan onszelf niet in een hokje stoppen’.
Wout: Als je kijkt wat we aan muziek op onze computers hebben staan dan zie je daar de hele wereld op een lijstje. De zo verschillende muziek die wij individueel beluisteren, brengen we mee naar George Kush Trio. En dat hoor je in onze sound. De een luistert naar hip hop, de andere naar Arabische muziek, reggae, dub, dramatische muziek. We pakken overal iets mee en dat proberen we ons eigen te maken.