Helm Op

Helm Op hard is het zeker maar veiligheid voorop

Met kickflips, tik taks en ollies door de Vert van de Skatehal op het Rauwkost festival 2020

Helm Op past natuurlijk perfect bij kickflips, ollies, tic tacs en vert riding, dus kom maar (Helm)op in de Skatehal. Helm Op is een mix van punk, stoner en hardcore.

Helm Op

Helm Op
Helm Op in de Vert

De Skatehal van het World Skate Center, de plaats waar het allemaal gaat plaatsvinden, is de grootste indoor Vert – de skate ramp in de skatehal – van Nederland. De hal is vanavond omgetoverd tot een groot podium. Met de lichten aan en al het hout ziet het er in ieder geval supercool uit. Als Helm Op, afkomstig uit de Achterhoek, dan begint, valt het mij op dat het trio een kwartet is vanavond. Naast gitaar, bas en drums is er nog een bassist. Zelf bassist zijnde ben ik dan ook zeer benieuwd.

Tandje bij

Helm Op
Helm Op in de vert van de Skatehal

Helm Op begint op een relaxte manier (met de bas in de hoofdrol) om er telkens een tandje bij te doen, uitkomende op de heftigste kickturns, heftige hoogte bereikend met de ollie, en op hoge snelheid door de vert, met hun mix van hardcore punk en stoner verbleekt die andere band uit de achterhoek heel Normaal.

Helm Op
mosh pit met een helm op

Met twee bassisten is het geluid zwaar en log. Heerlijk. En de wall off death is dan ook immens. Zeker checken als deze band weer het zuiden op komt zoeken. HELM OP!

Helm Op
Helm Op voortaan kwartet

Na wat verder doorvragen blijkt dat Helm Op voortaan inderdaad als kwartet door het leven gaat. De naam van de tweede bassist is Gerben Bielderman.


Helm Op:
Vocals/guitar –Tom W
Vocals/bass – Tom – TD
Drums – Daan Wopereis
Bass – Gerben Bielderman

World Skate Center
Het World Skate Center is één van de mooiste skateparken van Nederland en ligt in De Kop van ’t Zand, het nieuwe culturele hart van ’s-Hertogenbosch, met als directe buren poppodium Willem Twee, de Verkadefabriek en de hotspot Tramkade. Er wordt volop geskated, gestepped en geBMX-ed in de voormalige ijzerfabriek. Tijdens het festival Rauwkost 2020 dient de ramp als podium.

Cocaïne Piss

Cocaïne Piss betekent glittershitstorm in je gezicht

Onontkoombare gekte én charme in rauwe verpakking

Cocaïne Piss, cokepiss? De halfpipe van het World Skate Center is voor vandaag ook toegankelijk voor mensen die niet skaten. Zij biedt namelijk een podium voor de Luikse wervelwind die Cocaine Piss heet. De nummers die maximaal anderhalve minuut duren, rammen ze erdoorheen.

Cocaïne Piss

Cocaïne Piss
Cocaïne Piss

Bij de eerste nummers blijft het publiek nog wat angstvallig achterin hangen, maar na wat geruststellende woorden van zangeres Aurélie wordt de afstand tusssen publiek en band kleiner. En gelukkig maar. Cocaïne Piss is niet het soort band dat óp een podium moet staan. Nee, liever ‘gelijkvloers’ met de bezoekers. Onwennig wordt er geluisterd én gekeken.

Cocaïne Piss
Cocaïne Piss avec Aurélie

De bas, drums en gitaar zetten een stevige basis neer van punk, terwijl ver daarboven de schelle stem van de zangeres schalt. Een stem die zowel weerstand oproept, als ook verwarring en bewondering. Het is van eenzelfde ongepolijste directheid, als waar ooit, in de jaren 80, de Engelse anarchopunks van Crass hun boodschap mee naar buiten brachten.

Deze diashow vereist JavaScript.

En van eenzelfde licht irritante a-muzikaliteit. Hoewel… als Steve Albini, van Big Black en Shellac-faam, je plaat wil producen is er wel wat meer aan de hand met Cocaïne Piss.

Cocaïne Piss
Cocaïne Piss Skatehal

De door Cocaïne Piss zelf uitgeroepen ‘glittershitstorm’ mist mijns inziens de glitter. Hier staat een punkband, zonder veel franje, met veel energie. Aurélie danst en dwarrelt door het publiek, ze duikt op de vloer, flirt wat met een man, en met veel plezier en uitstraling. Zij maakt punk weer fysiek. Cocaïne Piss speelt korte nummers, en na pak hem beet een half uur is de storm helaas weer gaan liggen.

Een band zoals Cocaïne Piss past helemaal bij de gedachte die Rauwkost wil uitdragen en koesteren. Rauw, shockerend en in het geval van deze Luikse punkband vulgair op een prettige manier. Dat kan, hè?


Foto’s: Wies Luijtelaar en Monique Nuijten

No Metal In This Battle

No Metal In This Battle speelt de sterren van hun hemel

Instrumentaal kwartet trotseert strak, stevig en dansbaar de kou

Petje af voor de heren van No Metal In This Battle. Zij hebben de reis vanuit Luxemburg gemaakt, om in de onverwarmde skatehal van het World Skate Center hun ding te doen.

No Metal In This Battle

No Metal In This Battle
No Metal In This Battle

De opstelling is verrassend : het vierkante platform waar anders skaters overheen vliegen, is omgeturnd tot een podium. Op elke hoek staat een speaker, en het publiek kan de band rondom bekijken. Theoretisch dan, want veel publiek is er nog niet. Ik gok dat ‘we’ met een man of vier zijn. De sporadische skater niet meegeteld, die af en toe vanaf zijn board de band een half oog en -oor gunt. Wellicht dat het tijdstip hier debet aan is.

Ongelijk

No Metal In This Battle
Skatehal – No Metal In This Battle

Maar zoals wel vaker, de thuisblijvers hebben ongelijk. Ondanks (of misschien genoopt door?) de kou speelt No Metal In This Battle. vol enthousiasme. Instrumentale nummers, die over het algemeen van begin tot eind blijven boeien. De opstelling van drums, bas, twee gitaren en keyboard biedt genoeg variatie.

Geen standaard

Deze diashow vereist JavaScript.

Ondanks het standaard rock-instrumentarium is de muziek van deze band allesbehalve standaard. Elk nummer heeft iets swingends, iets dansbaars in zich. De ritmes zijn complexer dan in standaard rock, de gitaar en bas geven een Afrikaans tintje en de keyboard geeft het geheel een dance-achtige sfeer. Aan het eind van het tweede nummer laat iedereen zijn instrument liggen en schaart zich om de drumkit. Het doet wat geforceerd aan, maar deze percussie-apotheose is raak en goed gevonden.

Deze diashow vereist JavaScript.

Duidelijk is te zien en te horen dat de mannen van No Metal In This Battle al langer samen spelen. Hoewel… zo af en toe gaat er een intro de mist in, maar in deze ongedwongen setting valt niemand daar over. De bandleden zelf al helemaal niet. Ze hebben het zichtbaar naar hun zin.

No Metal In This Battle
No Metal In This Battle – Skatehal

Hun set is ook precies lang genoeg. Tegen het eind ligt wat herhaling op de loer, terwijl de drummer ook niet helemaal maatvast meer is. Toch de schuld van de kou? Tijd dus voor een goede afsluiter. In dit laatste nummer wordt nog een keer goed uitgepakt. De gitarist mag nog lekker freaken met zijn effectenpedalen, terwijl de set wordt afgesloten in een Underworld-achtige dansbaarheid.


Foto’s: Monique Nuijten en Wies Luijtelaar

Splinterbomb

Splinterbomb organiseert eigen event in WSC

Interview met Hein Willekens release party nieuwe cd RAGE TO RISE

De Bossche band Splinterbomb organiseert voor de derde keer een eigen evenement. Ditmaal is het World Skate Center (WSC) het toneel van deze bijzondere editie wordt dat tegelijkertijd de release party is van hun zes nummers tellende cd genaamd RAGE TO RISE.
KLANKGAT was benieuwd wat er schuil ging achter dit nieuwe schijfje en hoe er naar deze zaterdag wordt toegeleefd. Een kort gesprek met frontman en geestelijk vader van Splinterbomb: Hein Willekens

Splinterbomb
Hein Willekens – Photo by Rob Verbrugge Rover Photography

KLANKGAT: Gefeliciteerd met de nieuwe EP van Splinterbomb. Wat kun je er al over vertellen?
Hein Willekens: Dankjewel! Stiekem kan ik er uren over praten, maar ik ga het bondig houden, haha. De EP heet ‘Rage to Rise’. Die titel hebben we gekozen vanuit de gedachte van creatieve destructie, het idee dat uit vernietiging iets nieuws kan worden opgebouwd, maar ook dat een oud principe achterhaald kan worden door een nieuw idee, en dat je van harde lessen leert en ernaar streeft het beste uit jezelf te halen.
In het artwork komt dit idee terug door een fabriek te laten zien waar bommen en gevechtsvliegtuigen worden gesloopt om te worden omgesmolten naar gloeiend hete platen met ons logo erop. Dit staat voor de slechte dingen in de maatschappij en persoonlijke frustraties, die we via ons creatieve proces omvormen tot energieke muziek waar we onszelf en hopelijk ons publiek mee kunnen vermaken. Heel dat idee komt in de teksten van de zes nummers van Rage to Rise ook terug.

Splinterbomb
Splinterbomb foto Pieter Kok

Splinterbomb leeft al een tijdje, was het niet genoeg voor een album?
We hebben inderdaad overwogen om een heel album op te nemen. Omdat we tot nu toe bewust alles nog in eigen beheer doen leek een tweede EP ons beter, zodat we bij een volgend product, eventueel via een platenlabel, een grotere groei kunnen laten zien dan wanneer we alles op een eerste full length album hadden ingezet.
Ook hebben we een bezettingswisseling gehad, die gelukkig heel goed is uitgepakt. Zoiets kost wel veel tijd en het werd wel tijd dat we na de eerste EP Capital S en single Confess een sterk teken van leven kwamen, dus Rage to Rise is naar ons idee een krachtig signaal van waar de band in deze vorm toe in staat is.

Splinterbomb
Michel van Bijnen

Dit is ook je eerste EP sinds je afscheid van Legion of the Damned met wie je immens getoerd hebt. Heeft het jouw werk hierop beïnvloed?
Klopt ja, nu je het zegt! Ruim een jaar geleden sloot ik dat hoofdstuk af inderdaad. Er is veel gebeurd, stilzitten was er gelukkig niet bij, maar natuurlijk heeft vijf jaar spelen als live-gitarist bij Legion me veel geleerd. Niet alleen muzikaal, maar ook organisatorisch moet je band kloppen. De goede dingen neem je mee, en de dingen waar je een andere blik op hebt probeer je zelf te ontwikkelen. Muzikaal heeft het me niet heel sterk beïnvloed, maar qua spel en live-performance heb ik natuurlijk veel ervaring opgedaan bij hen, waar ik nog steeds dankbaar voor ben.

Splinterbomb
Splinterbomb photo by T-Photography

Deze EP van Splinterbomb wordt aangekondigd als muzikaal en productioneel een stap voorwaarts; is dat gelukt?
Naar ons idee zeker! Links en rechts hebben we mensen wat stukjes laten horen, en tot nu toe krijgen we vooral te horen dat de nummers completer/volwassener klinkt dan het vorige schijfje. We waren ook beter voorbereid en hebben veel meer tijd in de studio doorgebracht. Met Daan Janzing als producer en opnameleider hebben we een heel goede klik. Iedereen heeft echt z’n stinkende best gedaan.
We zijn ook persoonlijk meer een eenheid geworden, wat je qua sfeer en intensiteit misschien wel proeft in de muziek.

Splinterbomb
Show in Oss foto van Rob Verbrugge

Komende zaterdag presenteer je de release. Wat staat de bezoekers in WSC te wachten?
Een energieke show! We hebben kort geleden een try-out show met alle nieuwe nummers gespeeld in de Groene Engel, daar viel gevoelsmatig alles op z’n plek, dus we zijn extra gemotiveerd en hebben vertrouwen in komende zaterdag.
Dit EP-release party organiseren we zelf, en behalve Splinterbomb zijn ook Hierrr Pak Aan, Intero en Hell City van de partij. Een gevarieerd programma met allemaal bevriende bands van ons, dus dat belooft een leuk feestje te worden.

Zaterdag 30 maart zullen Hierrr Pak Aan, met deels Bossche roots, INTERO uit Nijmegen en Hell City uit het Belgische Hoeselt samen met Splinterbomb de zaal van World Skate Center op haar grondvesten doen schudden!

Entree = €5,- en je kunt er al terecht om 19.00 uur.

Leden Splinterbomb
Michel van Bijnen – Vocals
Hein Willekens – Guitar
Michel Dappers – Bass
Jordy van der Sluijs – Drums

jongerenfestival

Volwassen editie jongerenfestival Rauwkost

Rock, HipHop, Dans, Punk, Paaldansen, voor elk wat wils

Op deze tweede editie van het Rauwkost jongerenfestival op zaterdag 26 januari, prijken er weer een aantal interessante namen op het affiche. Van lokaal talent, Clittenband bijvoorbeeld, tot acts die hun sporen nationaal al wel verdiend hebben, Knars, voorheen bekend als Knarsetand. Ook diverse genres komen aan bod, van Punkrock tot Nederlandstalige Hiphop. Toen ik rond 16.00 uur het Tramkade terrein op liep, waar ik mijn polsbandje kon ophalen, was er slechts een handjevol bezoekers te vinden. Gelukkig was het later op de avond een stuk drukker bij alle podia. Jongeren, waar het festival met name voor bedoeld is, waren er wel, maar niet in grote getale. De jonge jeugd was vooral te zien bij acts als Black Acid en Leafs.

jongerenfestival
Clittenband

De eerste band die ik wilde gaan zien, Lokotov Mocktail, had afgezegd vanwege een zieke drummer, dus dan maar meteen door naar Van Aken waar Clittenband al bezig is als ik binnenkom. Clittenband bestaat uit drie vrouwelijke muzikanten, de twee zussen Noor, zang en gitaar, en Aya, bas, en Hannah op drums.  De dames maken kleinkunst popmuziek met ondeugende, licht erotische teksten. Er viel ook wat te winnen, een condoom namelijk. Aya hield hem omhoog, nog niet gebruikt, werd ons verzekerd. Als je kon raden wat er vooraan op het podium lag, dan mocht je hem hebben. De winnaar had het antwoord, een mergpijpje, goed.

Aangekomen bij Willem Twee Poppodium, waar ik Leafs wilde gaan zien, was Black Acid nog bezig in de grote zaal. Vier MC’s die hun Nederlandstalige raps de zaal in spugen en een man achter de knoppen. Je ziet ze flink hun best doen, maar de zaal, die voornamelijk uit tieners bestaat, reageert een beetje lafjes. Waarschijnlijk staan ze te wachten op de jonge hiphop sensatie Leafs die direct hierna op dit podium staat geprogrammeerd.

jongerenfestival
Leafs

Als Leafs iets later dan gepland het podium betreedt, reageert het jonge publiek wél enthousiast. Teksten als “Jump! Jump!” doen het nog steeds goed zo blijkt. Dat de muziek uit een doosje komt, had ik wel verwacht, daar zorgt de producer achter de knoppen voor, maar ook de zang loopt op een bandje mee. Autotune is inmiddels gemeengoed in dit genre en daar maakt Leafs dus ook veelvuldig gebruik van. De zaal slikt het als zoete koek, maar ik ben blij dat ik weer door moet naar de volgende act van Wild, Organ & Drums, die bij Café De Vaart op het punt van beginnen staat.

jongerenfestival
Naaistreek / Geerte van Beers

Er is nog tijd om op weg naar Café De Vaart nog even binnen te wippen bij Van Aken, waar de bijzondere performance Naaistreek bezig is. Het duo is schaars gekleed en bedekt met glitters. Met een masker voor hun gezicht hebben ze interactie met het grote kunstwerk van Geerte van Beers.

jongerenfestival
Wild Organ & Drums

Wild, met als toevoeging Organ & Drums in hun naam is een duo met een drummer en een toetsenist met drie keyboards, een Moog voor de bastonen, een Hammond voor de hogere riedeltjes en een Nord, waar diverse bliebjes en klanken uit worden getoverd. Organ & Drums dekt de lading bij lange na niet, wild is al een goede toevoeging, maar het is meer. De instrumentale muziek is funky en met vlagen dansbaar, ware het niet dat die weergaloze drummer flink goochelt met allerlei drum fills en afwijkende maatsoorten. Gedanst wordt er overigens amper, maar de aanwezigen genieten zichtbaar.

jongerenfestival
Go March

Dan marcheer ik richting Koudijs, waar het Belgische Go March zijn opwachting maakt. Deze band laat zich niet gemakkelijk in een hokje plaatsen. Dit drietal maakt instrumentale muziek met gitaar, drums en toetsen. De toetsenist is omringd door een scala aan knopjes en pedalen die allerlei geluidjes produceren. Het is voornamelijk Electrorock te noemen met soms enkele Trippy passages. Maar ook Jazz invloeden zijn te horen. De meeste nummers die vanavond gespeeld worden zijn van hun laatste album.

jongerenfestival
Nona

Voordat het tijd is om naar La Jungle bij Café De Vaart te gaan, ben ik toch wel benieuwd of Nona de hoge verwachtingen kan waarmaken bij Willem Twee Poppodium. En dat kan ze zéker! Deze kleine grote zangeres met die heerlijke soulvolle stem zingt met het grootste gemak de nummers zoals ze op de EP te horen zijn. En ondanks het feit dat de band goed speelt, is het vooral Nona die de show steelt. Niet met allerlei kekke dansjes of een extravagante outfit, nee gewoon met die stem, die fantastische stem. En ik weet dat de vergelijking al vaker gemaakt is, maar Amy Winehouse is toch de eerste waar ik aan moet denken als ik Nona hoor zingen. En dat is helemaal geen belediging. Hier gaan we nog veel meer van horen.

 jongeren festival
La Jungle

En dan van de dromerige soul van Nona naar de complete hysterie van La Jungle. De monsterlijk opzwepende drumsalvo’s bijvoorbeeld in het nummer Technically You Are Dead die dan weer gecombineerd worden met een minutenlange repeterende techno beat. Wat een energie straalt dit duo uit! En het publiek voelt het, dit is een bijzondere band. De zanger, al wordt er niet echt veel gezongen, loopt zijn gitaar en zang en speelt daar overheen, zodat het geheel nog een voller geluid krijgt. En dan nog de stage presence van de zanger/gitarist die met zijn mimiek de hysterie in hun muziek nog meer benadrukt. Voorlopig hoogtepunt.

jongerenfestival
45AcidBabies

45ACIDBABIES in Willem twee Poppodium is dan aan de beurt. Dit gezelschap schakelt gemakkelijk van scheurende gitaren en harde drums, naar electrodeuntjes afkomstig uit het keyboardje bij frontvrouw Sophia. Een opvallende verschijning die Sophia met haar witte haren en gehuld in een strak rood trainingspakje. Maar zelfs als ze een zwarte coltrui en een joggingbroek aan had gehad, had ze alsnog alle aandacht getrokken met haar show. Ze staat lekker te dansen op het podium en dat slaat over op de zaal die voorzichtig mee begint te bewegen.

jongerenfestivalStipt om 21.00 uur is het podium bij Van Aken voor de Belgische danser/choreograaf Kelly Vanneste met haar solo performance Pussy. Boven het podium hangt een stellage met komkommers waar ze omheen, onderdoor en tegen aan danst, zo hard zelfs dat de komkommers af en toe in het rond vliegen. Ze rolt over het podium, neemt verschillende poses aan, likt haar klauwen schoon als een poes en een ander moment staat ze weer provocerend te schreeuwen naar het publiek. Je zou in de show allerlei dubbelzinnigheden kunnen ervaren, want het is op meerdere manieren uit te leggen. Maar je mag er in zien wat jij er in wil zien. Ik zag een danser met lef, die met haar expressieve danstaal het publiek uitdaagt om verder te kijken

jongerenfestival
Stadt

Hup even de pas erin, dan kan ik nog een kwartiertje meepakken van de band Stadt. De laatste soundcheck is bijna afgelopen als ik de Skatehal binnenwandel. Er zouden hier wel een paar lampjes uit mogen in deze iets te lichte zaal. De seventies fusion rock van deze heren staat als een huis, al oogt het optreden wat statisch. Dat kan liggen aan de opstelling van de toetsenpartij van de twee heren voor op het podium. En dan moet er ook nog gitaar gespeeld worden én gezongen. Dus eigenlijk gebeurt er van alles, er komt ook nog een soort van Hawaiiaanse Kalimba aan te pas. De ietwat schelle zang kan me niet echt bekoren. Na drie nummers is het alweer tijd om verder te gaan, want bij Café De Vaart is Toni Clifton al begonnen.

jongerenfestival
Toni Clifton

Toni Clifton is aardig populair zo blijkt. Met moeite kan ik me een weg banen richting podium. Vooraan is nog wel wat ruimte, maar die wordt ingenomen door een moshpit. Dit drietal is een geoliede rockmachine. Een gitarist, een bassist en een zingende drummer, meer heb je niet nodig. Met hun catchy rauwe rocksongs spelen ze deze tent plat. Grote blikvanger is de zanger/drummer met zijn ontblote bovenlijf en zijn lange haren. Maar ook de bassist met zijn dansjes en opvallende mimiek weet de aandacht op zich te vestigen. De gitarist is gewoon bezig met wat ie hoort te doen, gitaar spelen. En dat doet ie goed.

jongerenfestival
Ploegendienst

Op naar de hardcore punk van Ploegendienst in de grote zaal van Willem Twee Poppodium. Wat me als eerste opvalt als ik de zaal in loop, is de cap van een duikpak die Ray Fuego op zijn hoofd heeft. Maar het zal wel niet heel lekker zitten want na twee nummers gaat ie af. Hij zal het ook wel warm hebben, want niet veel later gaat ook zijn shirt uit, zodat alle tattoos goed zichtbaar zijn. Voor het podium wordt er flink gemosht en er zijn er een paar die het podium opklimmen en gaan stagediven. Er was zelfs iemand die Ray een duw gaf op het podium. Ray duwde hem hardhandig het podium af. Van de schijnbaar Nederlandstalige teksten die Ray de microfoon in spuugt is niet veel te verstaan, maar hij brengt het met attitude.

jongerenfestival
Luminyx

De kleine zaal bij Willem Twee Poppodium is goed gevuld als Luminyx inmiddels begonnen is. Aan de muziek van de mannen ligt het niet, die is erg dansbaar te noemen, maar ze pakken de zaal nog niet echt in. Doe je ogen dicht en laat je meevoeren door de Drum ’n Bass van de mannen met scheurend gitaargeluid en hier en daar een psychedelisch orgeltje. Af en toe riekt het zelfs naar punk, met teksten als: “We ain’t gonna take it anymore!” Maar als je je ogen open doet, dan lijkt het of je in de aula naar een schoolbandje staat te kijken. Het briefje aan de microfoonstandaard van de bassist doet voor dat beeld ook niet veel goeds. Heel geconcentreerd staan ze hun liedjes te spelen, terwijl ik denk: “Maak eens plezier jongens!”

jongerenfestival
Silent Disco

Dankzij Luminyx heb ik wel zin gekregen om te dansen dus beweeg ik me even richting spiegelzaal waar de Silent Disco gaande is. Ik krijg een koptelefoon aangereikt bij de ingang met een korte uitleg. Eén knopje, drie kanalen, dat gaat lukken denk ik. Elke kanaal heeft zijn eigen muziekstijl, in mijn geval was dat, Jungle, Trance en Nederlandstalige Hiphop. Ook heeft elke stijl zijn eigen kleur lampje op de koptelefoon, die verandert dus ook als je van kanaal wisselt. Het grappige is natuurlijk dat er ook op verschillende tempo’s gedanst wordt. Dus de één staat lekker hard te gaan op de jungle beats en de ander staat relaxed zijn hoofd te schudden op de Nederhop. Iedereen vermaakt zich in zijn eigen wereldje.

jongerenfestival
Knars

Knars, formerly known as Knarsetand, maakt er een feestje van in de grote zaal. Ze mixen allerlei stijlen door elkaar en dat gaat van Rock à la Rage Against The Machine tot Latin met trombone en trompet prominent aanwezig, en teksten als “No tengo dinero!” De meer uptempo Punkrock nummers zorgen voor de zoveelste moshpit van de avond, alleen is ie hier wel het grootst. Er wordt bier gegooid, gecrowdsurft, mensen vallen om, die worden dan weer netjes op de been geholpen zoals het hoort en iedereen heeft plezier. Niks geen “Put your hands in the air!” of “Jump! Jump!” dat gebeurt hier allemaal vanzelf!

jongerenfestival
Wannabe A Star

De roze ruimte van Van Aken is de perfecte locatie voor de pikante rockshow van Wannabe A Star. Deze vrouwen in spannende outfits staan hun mannetje en op hun eigenzinnige wijze spelen ze rockklassiekers met veel gevoel voor show. Zo komen er bij I Wanna Be Your Dog twee vrouwen in hondenpakjes het podium op gekropen.  Killing in the name is natuurlijk altijd een garantie voor succes, lekker mee schreeuwen met Fuck you I won’t do what you tell me! Een originele interpretatie van Seven Nation Army kwam ook langs, namelijk een stuk sneller dan het origineel en dat pakte goed uit. De danseressen staan tijdens dit nummer met grote vaandels te zwaaien. Ook een nummer als The Gay Bar met de ondubbelzinnige teksten als I got something to put in you! doet het goed in deze nachtclubsetting, zeker als er ook nog een paaldanseres een showtje geeft. Een mooie afsluiting van deze tweede editie van het Rauwkostfestival. Nu al zin in volgend jaar!

Live Aids 2

Grandioos succes editie Live Aids 2

Kerstviering in het teken van metal, punk, grindcore en bier, veel bier

Live Aids 2: wat twee jaar geleden begon als een grap van de Bossche band Jezus Sanseveria om Kerstmis heel anders te vieren, neemt serieuze vormen aan om een jaarlijks terugkerend metal/punk/rock kerstfestijn te worden. Lees dit artikel van Live Aids 2 dat door gastredacteur Daniël van Vugt is geschreven.

Live Aids 2
Kerstversiering maar dan anders op Live Aids 2

Het is inmiddels bijna een week geleden, maar ook deze tweede editie van Live Aids was een grandioos succes. Ben je een rocker, punker of hou je meer van metal of grindcore, het was op zaterdag 22 december allemaal te vinden in de WSC Skatehal. Niet alleen was alles volledig aangepast aan het kerstthema, de do-it-yourself mentaliteit van Woodkots straalde nog meer door de aanwezigheid van een zelfgebouwde arcadekast en een glühweinkraam. Uiteraard was het verplicht dat elke band minimaal één kerstnummer speelde.. Vanaf het begin tot het einde waren er elf bands te zien, één act meer dan vorig jaar.

Live Aids 2

Maar laten we het evenement Live Aids 2 even samenvatten:

Live Aids 2
The Garbage Bags

Al vanaf dat de eerste band, Jezus Sanseveria, om 13.30 letterlijk de sterren uit de hemel speelde, was het publiek al lekker gemotiveerd om er een mooie dag van te maken. De show eindigde met een vroegtijdig nieuwjaar en de kop was eraf. Tijdens de tweede act worden we verrast door een lekker stukje rock’n roll en rockabilly van Jetblack Fifty Six. Deze Nijmegenaren knalden met nummers, gitaarmoves en een uitstraling die zeer vergelijkbaar zijn met die van the Stray Cats! Daarna krijgen we F.I.S.T., inmiddels al een bekende naam onder de punkers in de regio. Zij zorgen voor ongeveer 40 minuten aan brute gitaarriffs, felle drums en scherpe vocalen, waardoor het publiek al lekker los komt.
Complaint is de volgende band. Deze Bossche/Tilburgse band heeft met z’n hardcore Oi sound een prachtig concept te pakken, en dat vind het publiek ook. Het gaat al lekker los tijdens deze show. We hebben tot nu toe een lekker kerstfeestje, maar we zijn nog niet eens aan de avond begonnen.

Net na etenstijd wordt de volgende band aangekondigd met de naam Th’ Woodchip Barrels. De onvervalste klanken van ragtime en delta blues zorgen ervoor dat het publiek lekker kan dansen en genieten van het begin van de avond. Daarna zijn The Garbage Bags aan de beurt, de enige internationale band van de avond. Deze Belgen hebben met hun psychobilly en vuilniszakken het pand stevig laten schudden. Misschien ook leuk om te weten dat Jens de Waele, bekend van o.a. Fifty Foot Combo hierbij de contrabas bespeelde.

Deze diashow vereist JavaScript.

Live Aids 2 gaat verder met de grindcore van Bluewaffle Sauerkraut. Met Banana’s in Pyjama’s op het scherm in de achtergrond knorden en grunten de frontman dwars door het publiek, zoals het bij grindcore betaamd. Het is wel even goed luisteren als je zoekt naar enige betekenis in de teksten, maar de echte diepzinnigheid van deze band komt toch echt uit de onderbuik van deze actieve frontman. Ook niet onbekend zijn de heren van Persistense, die daarop volgen met een breed repertoire aan death- en trash metal nummers. Het gaat er weer lekker aan toe vooraan bij het podium en alle metalheads kunnen met opgeheven hoofd terug kijken naar deze lekkere, energieke show! The Smelly Cats zijn als volgende band aan de beurt. Deze driekoppige punkrockband verfrist even je geheugen met hoe het nou eigenlijk moet gaan tijdens een punkshow. Met covers van onder andere the Ramones en the Misfits krijgen ze het publiek flink aan het dansen en zingen.

Lelijkste kersttrui Live Aids 2
Dan komen we bij de prijsuitreiking van de meest lelijke kersttrui. Deze is gewonnen door Robbie van Geel, vanwege zijn prachtige met kerstpapier versierde doos die hij rond zijn bovenlijf hing. Veel lelijker kon inderdaad niet en won oprecht de eerste prijs, een T-shirt van Live Aids 2.

Live Aids 2
KAF

Dan betreedt de één-na-laatste band van Live Aids 2, het Kwakels Actie Front (KAF) de stage. Net als vorig jaar hebben ze hun meesterwerk Kerstklokje laten horen, wat goed ontvangen wordt door het publiek. Iedereen is al lekker aangeschoten en er wordt weer flink losgegaan vooraan in de moshpit.

Live Aids 2
Dead Beats

De laatste band van Live Aids 2 zijn The Deadbeats. Als Motörhead een kleiner broertje zou hebben, zou deze naam erg geschikt zijn. Deze Deadbeats knallen met hun rock’n roll dwars door de zaal en het is feest ten top. Nummers als Stick To Your Guns, R.A.M.O.N.E.S. en Hate & Whiskey worden onder luid gejuich ontvangen en inmiddels is er nog maar weinig over van het eerst zo glorieus en voluptueus aanwezige kerstversiering op en rond het podium. Op z’n tijd zag je zelfs een kerstboom vliegen.

Het publiek heeft genoten, maar hoeft nog niet naar huis want er volgt nog een verrassing. Er was na alle optredens namelijk nog een sing-a-long afterparty met de Ken Lee Airband, waarvan ook optimaal gebruik gemaakt werd door het aanwezige, inmiddels flink aangeschoten publiek.

Al met al was het een prachtig kerstfeest Live Aids 2 voor de liefhebbers van het hardere werk in de muziek. We zijn er volgend jaar weer graag bij.


Tekst van gastredacteur Daniël van Vugt
Fotografie: RAW Photofix en Daphne van Groesen

Dukebox presenteert nieuwe werk- en atelierplek

Bossche urban scene krijgt er een nieuwe uitvalbasis bij

DUKEBOX, het productiehuis voor urban & hiphop in Den Bosch, presenteerde donderdag 1 november de nieuwe werkplek en studio boven in het pand van het World Skate Center (WSC). Het WSC deed Dukebox een uniek voorstel om ‘samen te gaan wonen’, een aanbod waar Dukebox geen nee op zei.

Productiehuis Dukebox

Dukebox
Team Dukebox

Voorste rij vlnr: Silvan Vasilda, Jelisa van der Werf, Dewi van Maaren, Lidwien van Noorden | achter vlnr: Rogier van Hout, Etienne Lieben, Bart van Velzen

Dukebox als productiehuis voor de urban scene werd drie jaar geleden opgericht en ontstond vanuit de scene in Den Bosch. Twee jaar geleden was de kick-off in World Skate Center.

Deze diashow vereist JavaScript.

Johan, Bluem en Hans gaven een spoken word performance weg tijdens de opening van de nieuwe werkplek annex studio van Dukebox.

KLANKGAT: Dukebox viert vandaag de opening van de nieuwe werkplek. Wat kunnen mensen daar allemaal gaan doen?
Bart van Velzen: Nou, we hebben een studio, een kleine, en daar kan worden opgenomen. We hebben flexplekken waar mensen aan hun eigen projecten kunnen werken of aan Dukebox projecten. En het is ook een studio met twee grote tafels waar mensen kunstwerken kunnen maken. Het is 60m2 die we ten volle benutten voor onze eigen kantoorwerkzaamheden maar ook voor iedereen is het een flex werkplek, een studio of wat mensen ook maar willen doen. Daarnaast werken we natuurlijk met World Skate Center. We gaan samen met hen veel meer workshops en feesten ontwikkelen zodat we – omdat we nu met hen samenwonen – alles wat wij doen, in onze eigen ruimte meteen kunnen vertalen naar een manifestatie in de podium zaal.

Dukebox
De nieuwe werkplek/studio

Hoe gaat dat er concreet uit zien dan?
Wat belangrijk is voor Dukebox, is dat we een meerwaarde scheppen van wat al is in de scene. Zeg maar een heel groot meerdaags festival wordt gedaan door Kings of Colors, hiphop of urban feesten worden al gedaan door Koninkrijk van Muziek, dus dat hoeven wij allemaal niet te doen. Wij willen een meerwaarde zijn, heel graag met hen partneren – we zien onszelf graag als een verbinding, een verbinder. We willen kijken wat er nog niet is in Den Bosch. Er is bijvoorbeeld nog niet een dans- en sportfestival, dus dat gaan wij organiseren. Er was nog geen fysieke plek waar dat samenkomt. Die hebben wij nu gerealiseerd.
Er was nog geen spoken word podium en dat hebben wij nu gerealiseerd met de Bieb. En daar proberen wij ook altijd te partneren. Dus wij willen dat of mensen uit de scene samen iets gaan doen of met belangrijke partners in de stad en het liefst beide. Dat was het geval bij Woordlustig, Jam de la Fem en Vuist. Dukebox gaat nooit iets alleen maar doen, omdat wij in ons kantoortje het top-down hebben bedacht.

Dukebox
BST Connection

Hebben jullie misschien plannen voor een eendaags festival waar dans, muziek, beats, sport, hiphop, graffiti, spoken word, rap bij elkaar komen?
Die ambitie heeft Dukebox wel. We hebben nu in ieder geval de plek waar alles en iedereen bij elkaar kan komen in één ruimte. We zijn aan het nadenken over een manifestatie. Over twee weken heeft Dukebox het BST Connection Festival opgezet over de gehele Tramkade waarbij alle urban sport en dans bij elkaar komt. Dat is op 17 november met workshops en battles en op zondag18 november de grote finale. Die is ook aantrekkelijker voor het grote publiek en waarbij breakdance, hiphop dans en tricking, de martial art variant, bij elkaar komen. We gaan zien of we die dingen aan elkaar kunnen koppelen op een latere manifestatie of festival.

 

Halve Finale Bossche Band Battle

Bossche Band Battle steeds verrassend altijd spannend

Jury hakt pas na heel lang beraad de knoop door

De eerste halve finale van de Bossche Band Battle is gedaan en de laatste riff en drumbeats van rockband Pop Goes The Weasel ebben langzaam weg in de grote zaal van het World Skate Center. Tijd voor de drie juryleden om zich terug te trekken en een keuze te maken welke twee bands doorgaan naar de finale op vrijdag 23 november in Willem Twee poppodium. Het zenuwslopend wachten op de jury uitslag kan beginnen.

Zenuwslopend
De zaal raakt zowat meteen leeg want velen spoeden zich naar buiten voor een rokertje. Nu wachten tot de jury terugkomt. In de drie voorrondes was de jury telkens snel terug. De verwachting is dat dat nu ook gaat gebeuren. Er wordt opgewonden met elkaar gesproken of bandleden trekken zich wat terug. Zij die dat laatste doen, observeren de anderen of chatten wat met hun mobiel. Ik pak de gelegenheid aan om een praatje met wat bandleden te maken. Te beginnen met Nick Brouwer van de band TerraDown uit Breda die het spits moest afbijten deze eerste halve finale van de Bossche Band Battle.

Bossche Band Battle
Nick Brouwer van TerraDown

KLANKGAT: Kennen jullie in Breda een soortgelijke muziekwedstrijd als de Bossche Band Battle?
Nick Brouwer: (moet beetje nadenken). Er zijn wel wat café’s en podia die wat doen met bandjes maar nee, zoiets als dit is er niet in Breda. Ik vind het wel tof deze Battle. In deze hal van het Skate Center komt ons geluid beter over. Nu nog wachten wat de jury ervan gaat zeggen.

Ik ga weer verder en spreek aan de bar even met Hannah Schuur, de drummer van vrouwentrio Clittenband, de enige Nederlandstalige band uit deze editie van de Bossche Band Battle.

Bossche Band Battle
Hannah Schuur – Clittenband

Hoe vond je het gaan?
Hannah: Het geluid stond bij mij en ook bij de twee anderen veel te hard. Ik hoorde mezelf op een gegeven moment niet meer spelen. Ik wist eigenlijk niet wat ik aan het doen was. Maar het is toch allemaal goed gekomen.

En weg is ze. De jury doet er nu langer over dan de drie voorrondes hiervoor. Komt het omdat het een halve finale is? Een fotograaf verzucht en zegt: “Hoe moeilijk moet dat zijn. Je zegt gewoon, die band deed het goed en mag door. Ik snap niet waarom het zo lang moet duren?” Ik knik wat afwezig en loop wat verder. De drie mannen van Pop Goes The Weasel staan bij elkaar. Ik schiet gitarist Peter Nobbe kort aan.

Bossche Band Battle
Pop Goes The Weasel vlnr: Erwin Vostermans, Peter Nobbe en Ralf de Bruin

Jullie bestaan al tien jaar?
Peter: Ja, zo lang doen we het al. De laatste anderhalf jaar doen we het rustig aan. Dat komt door de nodige gezinsuitbreidingen. Maar we hebben de draad weer opgepakt en hebben ons daarom opgegeven bij de Bossche Band Battle.
Jullie zijn haast niet te vinden op internet, eigenlijk helemaal niet.
Ja, we zijn nogal low-key de afgelopen tijd, maar daar gaat snel verandering in komen. Een Facebook pagina als eerste. En ook een nieuwe en kortere naam voor de band.
Mooie mannelijke sound hebben jullie.
Dank je. Ons geluid komt hier in de Skatehal beter over dan in Koudijs Kafé. Daar zijn we heel blij mee.

Het duurt wel erg lang met die jury maar gelukkig draaien de dj’s lekkere muziek. Bij de ingang zie ik twee van de drie juryleden – Noël Josemans en Pascale Paanakker – opdoemen. Ze zijn denkelijk eindelijk tot een oordeel gekomen. Gastheer van de avond, Darcy Kampers, roept iedereen op om naar binnen te komen en zich te verzamelen rond het podium. Het derde jurylid, Guus Hurkmans, komt er ook snel bij.
Frans de Visser van Studio Cube die de Battle organiseert, komt als eerste op het podium. Hij heeft de twee grote kartonnen tickets bij zich die toegang verschaffen tot de finale. Frans verontschuldigt zich nog voor het geluid bij deze halve finale, met name naar Clittenband toe.

Bossche Band Battle
Darcy Kampers – gastheer

Darcy vraagt of de jury ook op het podium komt en de spanning begint nu toch wel echt voelbaar te worden. Eerst worden alle bands – TerraDown, Papajahkur, Clittenband en Pop Goes The Weasel –  even snel besproken. Uit het publiek wordt geroepen om het nog sneller te doen. Woordvoerder Josemans maant tot rust. Na wat geroffel op een trommel, wordt Pop Goes The Weasel naar voren geroepen om de begeerde ticket in ontvangst te nemen. De band kwam nota bene verder in de Bossche Band Battle middels een wildcard. Nu nog de tweede band,
De spanning is bijna ondraaglijk geworden temeer omdat Noël Josemans door wat heen en weer te praten de boel bewust tergend vertraagt. Dat doet hij trouwens heel erg goed, zo goed dat het zelfs amusant wordt. Maar uiteindelijk komt het hoge woord eruit en kunnen de drie vrouwen van Clittenband zich vervoegen op het podium en de tweede ticket mee naar huis nemen. Ook in de finale.

Bossche Band Battle
De eerste finalisten
WSC

WSC en P79 halve finales Bossche Band Battle

In WSC gaat altijd één Bossche band door naar de finale

World Skate Center (WSC) en Plein 79 (P79) zijn de volgende podia waar de halve finales van de Bossche Band Battle worden gehouden. Het gaat telkens om vier bands die door willen naar de finale die in Willem Twee poppodium wordt gehouden. Uit de drie voorafgaande voorrondes gaan bij elke ronde twee bands door. En dan zijn er nog twee wildcards te vergeven aan bands die door de organisatoren Luuk Bergervoet en Frans de Visser van Studio Cube als kanshebbers voor deze muziekprijs gezien worden.

De eerste halve finale wordt zaterdag 27 oktober in WSC gehouden, de tweede in P79 op zaterdag 10 november. Team KLANKGAT waagt zich niet aan voorspellingen en heeft het volste vertrouwen in de onafhankelijke en vakbekwame jury. Enig chauvinisme is ons niet vreemd. Wij hopen dat bij deze derde editie een Bossche band wint en die kans is groter dan ooit. Er doen namelijk vier bands mee van Bossche komaf. Drie zelfs in de eerste halve finale in WSC. Er gaat dus geheid altijd één Bossche band door naar de finale.

WSC

In WSC spelen zaterdag 27 oktober TerraDown, Papajahkur, Pop Goes The Weasel en Clittenband.

TerraDown

WSC
TerraDown

TerraDown is wellicht de hardste band van deze Bossche Band Battle. Snoeiharde metal die zeker en vast in de smaak zal vallen bij de vaste bezoekers van WSC. Met hun act maakte deze band uit Breda meteen indruk op publiek en jury tijdens de derde voorronde in Koudijs Kafé. De band met frontman Nick Brouwe is zeer overtuigd van zijn kunnen en steken dat niet onder stoelen of banken.

Papajahkur

WSC
Papajakuhr

Deze sympathieke reggae band uit Den Bosch speelt aanstekelijke feestmuziek die menige zaal op zijn kop zet. Frontman Jared Kroese komt oorspronkelijk uit de punk. Punk en reggae mengden zich in de jaren ’70 in Groot-Brittannië tot wat ska genoemd wordt. De uptempo van ska is duidelijk hoorbaar bij deze band waar ruimte is vrijgemaakt voor de gitaarsolo’s van Hendrik Kadmaerubun. Benieuwd of in WSC de dansvloer gevuld raakt.

Pop Goes The Weasel

WSC
Pop Goes The Weasel

Ook deze band komt uit Den Bosch en kreeg een wildcard.  De bandleden spelen al 10 jaar samen. Dat is te horen aan de doortimmerde rock nummers. Enkele nummers hebben zelfs hit potentie. Deze band komt zeker tot zijn recht bij WSC, gesneden koek bijna. De band zou het ook goed doen bij grote festivals zoals Paas- en zelfs Pinkpop. Dat zou een doorbraak kunnen betekenen. Wel eerst een manager inhuren.

Clittenband

WSC
Clittenband – Koudijs Kafé

De dromerige liedjes die door het vrouwelijk trio Clittenband gespeeld worden, zijn voornamelijk gevuld met woordgrappen over seks en Thierry Baudet. Sterke punten zijn hoe de band met achtergrondzang omgaat en hoe er in balans gespeeld wordt. De nummers zelf lijken qua geluid en tempo veel op elkaar. Meer dynamiek zou geen kwaad kunnen. De zaal van WSC is hoog. Clittenband is meer gebaat bij een intiemer podium.


In P79 spelen op zaterdag 10 november Holsaby, An Adverse Copy, Morning Dawn en Lokotov Mocktail. Die worden een volgende keer besproken.

De Bossche Band Battle is opgericht om de Bossche muziekscene op de kaart te zetten. Daarnaast biedt de Battle een springplank voor de winnaars naar een professionele carrière middels opname, videoclip, optreden en contacten (jury, programmeurs, muzikanten). Leeftijd speelt hierbij geen rol. Sterker nog, hoe meer onderling contact hoe meer iedereen van elkaar kan leren.

Popronde

Popronde heeft weer voor iedereen wat wils

Een rondreizend muzikaal ratjetoe trekt langs Nederlandse steden dus ook naar Den Bosch

Popronde 2018 hield de Bossche horeca weer eens een avond in haar ban. Het weer zat ook mee. De fijne temperatuur leidde er weer toe dat mensen eerder geneigd waren ook naar andere podia en uitgaansgelegenheden te gaan die ze normaliter niet zouden bezoeken. Verscheidenheid, diversiteit en rondreizen in je eigen stad zijn de voornaamste doelstellingen van Popronde.

KLANKGAT doet Popronde Den Bosch

Van de 47 bands in Popronde Den Bosch die vrijdagavond 5 oktober optraden, worden de volgende bands in dit artikel kort doorgelicht: Orphax, Donkey Kung Fu, Dan Hair & The Extensions, O, Kutjes, Filthy Felons en Switch Bones. Er komen nog andere recensies die onder meer Faradays, LOVE COUPLEMalvae en Mr. Weazly bespreken.

Orphax – ambient, drone, noise
Sietse van Erve – Orphax – zit op het podium van Willem Twee concertzaal en spreekt het klein aantal aanwezigen toe. Hij gaat Circles speleneen werk dat zeer variabel in tijdsduur kan zijn. Het kan drie minuten tot wel acht uur (!) duren. Een zacht sonoor geluid zwelt aan, veranderingen zijn langgerekt en komen bijna onmerkbaar binnen. De concertzaal neemt steevast elektronische muziek tijdens Popronde waar. Zij is de hoedster van dit genre.

Popronde
Orphax – Sietse van Erve

Donkey Kung Fu – garagepunk
Heel wat anders is, zeg maar van een andere planeet, de muzikale opvatting van deze Amsterdamse band die in café De Rooie Haan de boel naar zijn hand zette. De plee voor vrouwen was tijdens hun optreden onbereikbaar. Hard, snoeihard, kort en krachtig. Donkey Kung Fu zou de ideale sparringpartner zijn voor The Foo Fighters. Hoe geweldig zou dat zijn! Nummers zonder genade. Het was kicken.

Popronde
Donkey Kung Fu Popronde 2018

Dan Hair & The Extensons – indie, singer songwriter
Wat verderop, in Zoë’s Irishpub, is de sfeer weer geheel anders. Toegankelijke muziek, melodieus en teksten die gaan over levensvragen. Dan Hair wordt kundig begeleid door The Extensions. Zo singer songwriting is het gelukkig niet. Geen man alleen op een krukje met een gitaar en een petje op, maar gewoon een lekkere band met prettig in het gehoor liggende liedjes. Effe bijkomen want ook dat is Popronde. Wil je wat anders dan kijk je in het programmaboekje. Keuze genoeg.

Popronde
Dan Hair & The Extensions

O, Kutjes – pikante electropop
De roem van de twee dames van O, Kutjes is hen vooruit gesneld. Mensen staan buiten bij café ’t Bonte Palet, zo druk is het. Een bijna carnavaleske sfeer hangt in het café en dat heeft te maken met de aanstekelijk schunnige disco/electropop van deze twee dames in schooluniform (deed Britney Spears dat ook niet eens op haar clip Oh, baby, baby?). Popronde weet de Bossche ziel op de juiste manier te raken door O, Kutjes mee te nemen in haar rondreizend festival.

Popronde
O, Kutjes in ’t Bonte Palet

Filthy Felons – hardcore/metalcore
Van de binnenstad naar de Tramkade, die andere hoofdlocatie van Popronde Den Bosch. Filthy Felons treedt op in World Skate Center, thuishaven van de punk-, hard-, trash- en metalrock in Den Bosch. Niet meteen mijn ‘cup of tea’ maar de energie van deze vijfkoppige harde rockband uit Utrecht is aanstekelijk. Headbangers met lang haar staan vooraan. Nummers met titel als Weakness Is A Magnet en Out Come The Vultures spreken boekdelen. Zanger Mark Mulders zweept zowel band als publiek op als een ware leeuwentemmer.

Popronde
Filthy Felons met frontman Mark Mulders

Switch Bones – alternatieve rock
De bandleden van Switch Bones deden hun ervaring op bij Undeclinable Ambuscade. Nou, dan weet je het wel. De Bossche Brouwers aan de Vaart doen volop mee aan Popronde Den Bosch. Ook zij programmeren de wat stevigere muziek. De tent was afgeladen vol, echter hier geen headbangers maar meer luisteraars. Goed verzorgd gitaarwerk, verstilde rockintro’s en daarna krachtig aanzetten.

Popronde
Switch Bones Popronde Den Bosch

Afterparty Popronde
In de Grote Zaal van Willem Twee poppodium werd de afterparty van deze 2018 editie van Popronde in Den Bosch gehouden. De energieke gastheren waren BANGANAGANGBANGERS.