Eagles of Death Metal wisselt vaak van bezetting. Leider Jesse Hughes is de enige stayer. Hij slaagt er elke keer weer in zich te omringen met geweldige show muzikanten.
Eagles of Death Metal
Paaspop, iets voor zessen. Buiten schijnt de zon volop en hangt er goed zomers festival sfeertje. In de volgestroomde Phoenix gaat het komend uur flink heter worden tot een Palm Desert temperatuur. De reden: Eagles of Death Metal staan op het podium.
Ingewijden kenden de groep al langer, maar in 2015 werd de groep wereldberoemd door de Bataclan aanslag. Het tekende de band en vooral de leider Jesse Hughes, maar voor hetzelfde keerde Eagles of Death Metal met een hervonden strijd terug naar Parijs om de tour te hervatten en ook nu, na de corona pandemie, staat er een dankbare band op het podium, die klaarstaat om te doen waar ze goed in zijn: beuken en het dak eraf spelen.
De band begint direct sterk met I Only Want You en de tent, die al snel veel te klein blijkt, gaat er gelijk in mee. Op aanjager Jesse Hughes na is de bezetting helemaal veranderd, maar iedere keer flikt hij het om geweldige show muzikanten mee te krijgen. Zo blijkt gitarist Josh Jové een excellente solist tijdens het nummer Moonage Daydream (cover van David Bowie) en is nieuwe bassiste Jennie Vee behalve een lust voor het oog, ook nog eens zeer bekwaam op de vier snaren. Dat blijkt als ze tegen het einde nog een stukje Ace of Spades eruit gooit.
Met zulke aanwinsten is het natuurlijk makkelijk om het publiek te vermaken, maar net als in het voetbal kan er maar één de sterspeler zijn die het stadion laat opveren en dat is Jesse Hughes. Als hij een moment pakt om iedereen te bedanken en te vertellen hoe high hij wel niet is, zwelt de hele tent op in luid gejuich. Het plaatje klopt, de band doet er alles aan om hun foute looks houding te bevestigen. De veel te grote zonnebrillen, de druipsnorren, de vele tattoos over de bezwete lijven, zo fout dat het weer leuk wordt.
En het blijft leuk, de set zit propvol goede nummers als Cherry Cola, I Want You So Hard en Whorehopping. EOMD speelt een lieve lust en zoals de frontman betaamt moet er ook even het publiek in worden gedoken om al crowdsurfend gitaar te spelen. Net zo lief, verlaat Jesse ook even kort de bühne om de rest van de band in de spotlight te zetten.
Het uur is om voor je het weet en een uitzinnig applaus klinkt op het einde. Eagles of Death Metal beloofde iedereen in hun woorden “een fuckin’ great time’ te bezorgen en daarin zijn ze meer dan geslaagd.
Coverfoto: Emine Gula