Op tribune De Kaap – voorheen SENA genoemd – treedt stipt om 15:15 de Kosovaarse band Melodify op. Anders dan ik verwachtte, is het geen band die uit vijf vrouwen bestaat, maar uit twee vrouwen en drie mannelijke begeleiders. De band is hier op het Bevrijdingsfestival Brabant op initiatief van Musicians Without Borders.
Melodify
De band begint uitstekend met een gedragen nummer dat op de juiste momenten aanzwelt en dat meer dan één keer. De band is onderdeel van een plan om Kosovaarse cultuur en muziek, waaronder de alternatieve scene, onder de aandacht te brengen van een breder Europees publiek. Nou dat wil wel lukken.
Het is punk maar de gitaristen zijn in staat om meer dan drie akkoorden te spelen. De leadgitarist zet er zelfs een vlammende gitaarsolo neer, indrukwekkend. De drummer houdt een stevige beat aan. Het zit allemaal goed in elkaar.
Soms neigt de band naar symfonische metal zonder gebruik te maken van elektronische hulpmiddelen. Melodify is een uitstekend uithangbord voor de Mitrovica Rock School uit Kosovo. Het maakt een mens nieuwsgierig naar meer; welke talenten zijn er nog meer in dat Balkan land?
Een andere protegé van Musicians Without Borders is Eurokrem, een punk band uit Noord-Macedonië via het Music Connects-project van Roma Rock School. Zij treden ook op De Kaap vlak na Melodify.
Karsu
Karsu werd met de heli ingevlogen naar Den Bosch zoals zij al deze hele Bevrijdingsdag heeft gedaan behalve dan het feest in Roermond. Vanwege slechte weersomstandigheden werd die vlucht geannuleerd. In Den Haag sloot zij als hoofdact Bevrijdingsdag 2026 op het Malieveld.
Maar hier in Den Bosch begon ze om 16:15 op het hoofdpodium Horizon dat eerst Mainstage heette. En wat een show gaf deze rasartieste omringd door een fijne crew aan volbloed artiesten. Karsu is gezegend met een volle, krachtige stem.
Dat groot bereik heb je wel nodig om op zulke grote festivalterreinen te kunnen overtuigen. Zij is een alleskunner en aan haar performance en outfit valt weinig aan te merken. Een artiest die beseft dat het oog ook wat wil. Zij eindigt met een medley, een mengsel van nummers die vloeiend in elkaar overgaan.
De nummers die zij daarvoor koos, stammen uit de jaren ’80 en ’90. Ze begon met I Feel Love van Donna Summer dat naadloos overging in Who’s That Girl van The Eurythmics en tot grote vreugde van het enthousiaste publiek sloot ze af met Freed From Desire van Gala. Het was een topshow.