De componist der Nederlanden Anne-Maartje Lemereis gaf een workshop componeren. Naast de vele concerten die November Music organiseert, is er ook de insteek om het publiek op een andere manier – wat actiever – te betrekken bij het muzikale proces.

Anne-Maartje Lemereis

Ik vond het een mooie gelegenheid om haar manier van werken te leren kennen. Maar ik was ook sceptisch. Het doel was om met een hele groep mensen in ongeveer één uur gezamenlijk een muziekstuk te componeren. En het leek me sterk dat DAT mogelijk was.

Dus zat ik zaterdagmiddag in de Verkadefabriek Studio. Waar een harp en een cello op het podium stonden, en natuurlijk een vleugel. Er kwam nog een klein twintigtal andere mensen binnengelopen en precies op tijd nam Anne-Maartje Lemereis het woord.

Binnen de kortste keren hadden we geleerd dat je eerste taak als componist is om goed naar de te gebruiken instrumenten te luisteren en je af te vragen wat je er wel en niet mee kan doen. Kwam voorbij dat zowel Bach als Schostakovich hun eigen naam gebruikten om muzikale thema’s te maken (Bach het thema B-A-C-H waarbij de Duitse namen voor de noten een B zijn voor wat wij Bes noemen en hun H onze B, en Schostakovich de noten D-Es-C-H op de beginletters van zijn naam).

En leerden we dat Mozart een soort toevalsgenerator gebruikte om melodie-ideeën te maken. Anne-Maartje leerde ons ook meteen dat vrijwel iedereen kan componeren, maar dat lang niet iedereen ook een betaalde componist kan zijn. En dus mocht iedereen in het publiek een letter uit de eigen naam kiezen en die opnoemen.

Anne-Maartje Lemereis hield direct in software bij welke noten geroepen werden en hup: Daar stond een melodie op het grote scherm. Gezamenlijk luisterden we naar hoe dat klonk. Min of meer bij toeval had het een mooie atmosfeer, zoiets als een prieeltje met gekleurde glazen in de zonneschijn, en zat er een vraag antwoord spel in verstopt.

Toen kwam het echt creatieve werk, welk instrument kon wat spelen, zijn er onverwachte dingen die je met de noten kan doen. Wat voor een akkoorden komen er om heen. Hoe ga je om met de dynamiek. In een vriendschappelijke atmosfeer spuiden mensen ideeën, werden het met elkaar eens, en wonder boven wonder stond er na een uur een mooi stuk muziek op het scherm.

Nu de titel nog, waar van de suggesties het ‘Lettergebak’ het won, met als ondertitel ‘na de avondklok’ hetgeen de stemming van de muziek mooi weergaf. Al stoeiend met de ideeën was er een mooi stuk in elkaar gezet, en hadden we heel wat compositie principes opgepikt.

Erg leuk en een mooie manier om met mensen op een verbindende manier samen te werken.