Het nieuwe album FIBS van Anna Meredith is 25 oktober j.l. uitgebracht en dat feit is niet onbesproken gebleven tijdens het optreden. Donderdag 7 november staat Anna Meredith met haar band op de bühne van Willem Twee poppodium. Op 8 en 9 november staat Meredith op diverse concerten in Groningen. We hebben dus deels te maken met een promo tour van dat nieuwe album. November Music 2019 is daarin meegenomen, slim van en gunstig voor beide partijen.
Anna Meredith
Klokslag 21.00 uur betreden vijf personen het podium van de Grote Zaal van Willem Twee. De Schotse componist Anna Meredith, geboren in Londen maar grootgebracht in Schotland, is een begaafde muzikant en zo ook haar begeleiders. Dat blijkt uit vele dingen in de loop van het concert.
De Grote Zaal van Willem Twee stroomt vol. Veel bezoekers van het November Music festival komen af op het concert van Anna Meredith, nieuwsgierig gemaakt door de vele lovende persberichten en de faam die haar vooruit snelt. Meredith is hot en cult.
Energie
Het eerste nummer Sawbones komt van dat nieuwe album FIBS en de start pakt je direct bij de keel. Geen halve zaken bij deze band. Meredith speelt als een wildeman (excusez le mot) op de toetsen, de blonde haren van Maddie Cute op cello wapperen mee met de snoeiharde beats die door Sam Wilson op drums worden voortgestuwd. Jack Ross op gitaar en Tom Kelly op tuba maken dit pakkend begin compleet. Het nummer eindigt net zo abrupt als het begint en laat het publiek nu al naar adem snakken.
Geen tijd om op adem te komen want Inhale Exhale (!) wordt direct ingezet. Dit strak up tempo poppy nummer staat ook op FIBS en als je je ogen sluit, waan je jezelf op een dance party. De mix naar het nummer R-Type van het album Varmints (2016) neemt je verder mee in dat gevoel beland te zijn op een rave uit de jaren ’90. Wat is het wild en tomeloos.
Het rustige Ribbons van het FIBS album met een lief aangezet stemmetje is een wereld van verschil. Orlok van de EP Jet Black Raider (2013) is een op hol geslagen citaat van Philip Glass. IJzersterk nummer, vol duistere lading en héél erg filmisch.
Frontwoman
Anna Meredith is naast componist/muzikant een eerste klas frontwoman. Zij maakt en steelt de show. Op haar verzoek komt het publiek schoorvoetend naar het podium. “It’s so lonely up here,” klinkt haar smeekbede. Meredith praat over de release van het nieuwe FIBS album, dat morgen een muziekfestival in Groningen op de agenda staat en over een grappige AR app waar het nummer moonmoons op staat. “But even my mum didn’t downloaded it.”
Metal & Glass
De show gaat verder met Killjoy van FIBS dat weer een pop nummer is, met het tempo van een versnelde mars. Gelijk daarna het al besproken moonmoons dat meditatief begint met een hoofdrol voor de cello van Maddie Cutte. Het zou bijna kamermuziek kunnen zijn, ware het niet dat in het middenstuk het volume van de synthesizer nogal aanzwelt. Maar dat is nog niets vergeleken bij het aansluitend nummer Nautilus van de soundtrack van de speelfilm Eight Grade (2018) waar Anna Meredith de muziek voor schreef. Het ritme houdt het hele nummer genadeloos aan en zou een metalband niet misstaan.
De laatste twee nummers zijn het lichtvoetige Something Helpful, een single uit 2016, een niemendalletje bijna. Terug naar FIBS met Paramour dat ook op single is verschenen. Dit sluitnummer is een echte symfonisch rocknummer met wilde nordic drums dat in elk voetbalstadion gespeeld kan worden. Drummer Sam Wilson voert het ritme op, gitarist Jack Ross giert erdoor heen, intermezzo’s à la Philip Glass (hij alweer) geven slechts een korte adempauze. Dan is het op, zo lijkt het. Maar het publiek wil meer en krijgt het ook. De toegift is The Vapours van het album Varmints.
Bij Anna Meredith komen veel bronnen samen. Soms wringt het en is het meligheid troef. Vaker kloppen de combinaties wel en beleef je iets wat echt is. En dan die energie, die tomeloze energie.
Bandleden Anna Meredith:
Anna Meredith – zang, percussion, klarinet, keyboards, synths
Sam Wilson – drums, glockenspiel, zang
Jack Ross – gitaar, zang
Tom Kelly – tuba, zang
Maddie Cutte – cello, zang
Fotografie: Wim Roelsma, Artishoot Fotografie