Den Haag is een broeinest van goede rockmuziek. We kennen natuurlijk onder andere Golden Earring, DI-RECT, Kane, Anouk, Son Mieux en dus ook Wodan Boys. Bij die laatste twee bands zit overlap in de bezetting. Drummer Olivier Lucas en blikvanger en tevens bassist Timo Prins spelen beiden ook in Son Mieux. Beide bands met totaal verschillende muziek en die twee mannen mogen aanstaande zondag hier weer aan de bak, als Son Mieux in de Phoenix speelt. 

Wodan Boys

Maar vandaag is het dus eerst de beurt aan Wodan Boys, die stiekem ook al aardig wat singles heeft uitgebracht, waaronder de eerste van deze show, Karaoke Rockstar. En iedereen mag meezingen, maar hier dan zonder tekst op een scherm. Deze geoliede rockmachine doet de rest. Zingen doen ze in de band met zijn drieën, soms tegelijk, maar vaak ook de twee gitaristen Thomas van der Want en Mikkie B Wessels afzonderlijk van elkaar. 

Het tempo zit er goed in met lekkere vlotte nummers en dan is Flying Solo eigenlijk een soort van rustpuntje. Maar niet voor lang natuurlijk. Met Don’t Be Silly gaan de heupjes wel weer wiegen natuurlijk. Dit is een samenwerking met niemand minder dan die muzikale Haagse held Barry Hay, die ze graag hadden meegenomen vandaag (knipoog), maar ze konden hem niet genoeg betalen om over te vliegen vanuit Curaçao.

Maar ook zonder Barry Hay staat dit nummer als een huis en past het prima in het repertoire. Er wordt nog even tijd genomen om een paar Wodan Boys sjaals het publiek in te gooien voor de fans. Daarna wordt het met Horrific Terrific almaar wilder in de zaal, met een steeds groter wordende moshpit en tijdens Power zelfs een gigantische circlepit. 

Toch nog even wat gas terug dan, met het atypische Geezer Glamour Danger. Vervolgens wordt het weer gewoon rocken met Thunder Glove, even lekker meezingen met Bells en dan wordt aan de zaal uitgelegd hoe een wall of death werkt, maar volgens mij snapt iedereen het wel, want het publiek opent zich helemaal tot aan de geluidstafel achter in de zaal en iedereen rent op het juiste moment naar elkaar toe als de muziek daarom vraagt. Juist, zo doe je dat!

De mannen van Wodan Boys zijn trots en blij dat de tent nog zo goed gevuld is, met Triggerfinger op het andere podium en halen alles uit de kast om er een energieke rockshow van te maken. En dat is gelukt. En dan nu tevreden richting Ruben Block en consorten in de Phoenix om daar nog het einde van Triggerfinger mee te pakken.