Deveron

Aangename bak herrie van Deveron en Kalaallit Nunaat

Geslaagde Popronde met veel goede nieuwe talenten in diverse genres en een blij en tevreden publiek.

De Popronde Den Bosch 2021 is weer bijna als vanouds met Deveron en Kalaallit Nunaat die dit rondreizend festival afsluiten op de Tramkade.  Er was volop keus in uiteenlopende genres: metal, rap, indie, singer songwriters, electronica e.a.  En omdat er zoveel te zien en te beleven valt, moeten er keuzes gemaakt worden. Hier volgt Deel 2 van Onbeperkt genieten van Popronde met de bands Deveron en Kalaallit Nunaat, bands die raakvlakken met elkaar hebben.

Deveron

Deveron
Deveron in WSC

De afsluiting van deze fijne Popronde vindt voor mij weer plaats op Tramkade, waar de avond begon. Deze keer is het bij het World Skate Center te doen, waar de noise punk van Deveron voor een heuse moshpit zorgt. Achter in de zaal, waar je binnenkomt is er nog wel genoeg ruimte, maar hoe dichter je bij het podium komt, hoe drukker het wordt. Hoe fijn is het dat dit weer kan, schouder aan schouder met een biertje in je hand en met je neus in de zwetende oksels van je buurman.

Deze diashow vereist JavaScript.

De jonge mannen van Deveron zorgen voor een flinke dosis energie die je bijvoorbeeld ook voelt bij een band als Idles. Dit optreden is een van de hoogtepunten van deze Popronde wat mij betreft, al zal Deveron niet zo gauw de hitlijsten bestormen, daar is de muziek te rauw voor.

Kalaallit Nunaat

Deze diashow vereist JavaScript.

De afsluiter van de avond begint om 23.20 uur bij De Bossche Brouwers aan De Vaart. Kalaallit Nunaat heeft wel wat raakvlakken met Deveron, ze produceren namelijk ook een aangename bak herrie, maar dan wel met meer stoner en zelfs postpunk invloeden. Maar als het gas erop gaat, en dat is best vaak, dan gaat het dak er ook echt af! Punk met gierende gitaren en interessante breaks gecombineerd met spacey instrumentale passages. Opvallend is, dat de drummer vaak de vocalen op zich neemt, samen met de gitarist.

Kalaallt Nunaat
volle bak

Het is bijna volle bak bij De Brouwers, voor zover dat mag natuurlijk, want 75 % capaciteit is de norm op dit moment. Maar vol genoeg in ieder geval voor een moshpit en zelfs een crowdsurfer. De hypnotiserende lichtshow maakt het feest compleet. Wat heerlijk om dit weer mee te mogen maken. Deze band is er een om in de gaten te houden en als ze weer in de buurt komen dan ga ik zeker weer kijken.

Mocht je Kalaallit Nunaat ook een keer willen zien, maar vind je de naam moeilijk te onthouden, dan kun je op Google Groenland opzoeken. Het is namelijk de inheemse naam van dat land. Op de site van Popronde kun je uiteraard nog de speelsteden opzoeken en dat is onder andere nog in Utrecht en Arnhem.

Deze diashow vereist JavaScript.

Het is een genot om weer zoveel live muziek te mogen aanschouwen. We mogen wel spreken van een geslaagde Popronde editie, met veel goede nieuwe talenten in uiteenlopende genres en een blij en tevreden publiek. Dus hopelijk komen alle twijfelaars van dit jaar, volgend jaar wel opdagen. Dat verdienen die hardwerkende muzikanten zeker wel. En tot slot ook een compliment aan de organisatie van de Popronde, die lang in onzekerheid moesten opereren. Het was uitstekend voor elkaar.


Fotografie: Jane Duursma – made by jane photography

Douwe Doorduin madebyjane

Onbeperkt genieten van Popronde ondanks beperkingen

Veel talent en variatie in uiteenlopende genres van rap, noise, punk tot Britpop

Deel 1 
Onbeperkt genieten van Popronde, heerlijk. De Popronde Den Bosch 2021 is weer bijna als vanouds, al zijn er in verband met corona nog steeds enkele maatregelen waar men zich aan dient te houden. Dat begint met je online aanmelden op de Popronde site, door middel van registratie op het ticket platform Ik Ben Aanwezig. Dat kost je vijf euro en een beetje administratiekosten voor een passe-partout.

Onbeperkt genieten van Popronde
polsbandje passe partout

Bij je eerste podium krijg je vervolgens een polsbandje, op vertoon van de juiste QR code en ID, maar dan kun je in principe naar elk gewenst optreden, mits de zaal niet te vol is. Maar dat was gek genoeg nergens. Andere jaren was het toch wel wat drukker. Durven de Bosschenaren zich nog niet zo goed in de drukte te begeven? Is het teveel gedoe, voor de niet gevaccineerden?

Onbeperkt genieten van Popronde
onbeperkt genieten van Popronde

Je zou toch zeggen dat men wel weer behoefte heeft aan live muziek. Er was in ieder geval volop keus in uiteenlopende genres. En omdat er zoveel te zien en te beleven valt, moeten er keuzes gemaakt worden. Hier volgt deel 1 van mijn selectie met Jadi D, Frontstreet, Indigo Pastel en Douwe Doorduin.

Jadi D

Deze diashow vereist JavaScript.

Onbeperkt genieten van Popronde

De avond begint voor deze KLANKGAT redacteur bij Van Aken in het Werkwarenhuis waar Socks;SportsSocks een verrassend optreden geeft. Hier lees je een uitgebreid verslag. Ze waren wel wat later begonnen en ook dus later klaar, om die reden val ik bij Jadi D halverwege de show in. De Kleine Zaal van Willem Twee Poppodium is lekker gevuld en Jadi D staat al volop te shinen op het podium. Zelfverzekerd en gestoken in een strak roze joggingpak staat ze lekker wulps te dansen en verdienstelijk te rappen op de aanstekelijke deuntjes van de man achter de knoppen. Het publiek, dat voornamelijk uit rock en metal liefhebbers bestaat, want deathmetalband Inferum in de Grote Zaal is net afgelopen, heeft ze gewoon volledig in haar zak.

Jadi D
Jadi D

Jadi D houdt van haar publiek en wil zelfs posters opsturen naar liefhebbers die haar een DM (direct message, red.) sturen. Ze houdt ook van de mensen achter de bar, dus speciaal voor hen zingt ze het half Nederlandstalige/ half Engelstalige Bartender. Misschien is het zelfs wel meer dan houden van, want ze zingt “Ik fok de bartender”. En op het eind van de show loopt ze gewoon het podium af, de deur door richting backstage, om niet meer terug te komen. Geen “dankjewel”, geen “fijne avond nog”, niks. En de man op het podium die de beats en muziek verzorgd? Die gaat gewoon nog een tijdje door als dj. Van Jadi D niks meer gehoord, maar dat gaat nog wel komen, daar ben ik niet bang voor. En anders stuur ik haar wel een DM.

Frontstreet

Deze diashow vereist JavaScript.

In de grote zaal is het weer tijd voor zware gitaren. Jammer genoeg voor Frontstreet is de zaal niet zo vol. Maar dat weerhoudt de mannen er niet van om vol overgave een goede performance neer te zetten. Het genre nu metal zoals we dat nog kennen van Korn, Limp Bizkit en Deftones is weer aan een opmars bezig. Dus wie weet kan Frontstreet hiervan profiteren. Ze combineren rap, metal met electronica en dat doen ze zeer verdienstelijk. The happy few die aanwezig zijn hebben het mogen aanschouwen.

Indigo Pastel

Onbeperkt genieten van Popronde
Indigo Pastel – ©johankramer

Dan op de fiets naar het centrum, richting Huis 73, waar Indigo Pastel al bezig is. Ze maken lekkere melodieuze indie rock muziek en de zanger is gezegend met een mooie warme stem. De mooie zaal is vrij groot, dus oogt het al snel leeg in de ruimte. Bovendien staan er verschillende tafels voor het podium, dus bijna iedereen zit. Voor een rustig nummer als Juliet, is dat niet zo erg. Alleen wordt er veel gekletst, dus wordt er gevraagd om nu even stil te zijn. Daarna gaat het tempo weer omhoog, dus mag er gedanst worden.

Indigo Pastel - notmadebyjane
publiek niet danswillig

Maar hoe goed de band ook zijn best doet, de mensen blijven zitten. De zanger zegt zelfs, dat ie het wel jammer vindt dat iedereen blijft zitten en voegt er enthousiast aan toe: “Als je wil dansen, dan is dit je kans!” Hij zingt: “Happy happy, joy joy,” op een deuntje dat wel iets weg heeft van Do You Wanna Hold Me van Bow Wow Wow uit de jaren ’80. Het mag niet baten, er is niemand op de been te krijgen, behalve degenen die bier gaan halen.

Douwe Doorduin

Onbeperkt genieten van Popronde
Douwe Doorduin in Willem Twee café

Op de fiets weer richting Willem Twee Poppodium, maar ditmaal in het café, waar Douwe Doorduin net gaat beginnen. In zijn eentje met gitaar. Nee, geen singer songwriter. De band die hij bij zich heeft zit in zijn laptop. Zelf geprogrammeerd. Hij gooit het erop dat er afgelopen anderhalf jaar, vanwege alle beperkingen, niet mogelijk is geweest om een band bij elkaar te krijgen. Dat is uiteindelijk wel de bedoeling. Het zijn lekker in het gehoor liggende popliedjes, met soms wat wave en Britpop invloeden, die met een band erbij waarschijnlijk tot volle wasdom kunnen komen.

Douwe Doorduin
geen singer songwriter

Verder vertelt hij nog dat een andere passie van hem, het maken van fietsfilmpjes op zijn YouTube kanaal is. De passie voor wielrennen deelt hij met Blaudzun, waar hij de volgende dag bij in het voorprogramma staat in de Groene Engel in Oss. Dat kan geen toeval zijn. Wat wel toeval is, is dat ik hem daar dus ook zag en na afloop nog even kort gesproken heb. Hij liet me weten dat het de bedoeling is dat de band er volgend jaar gaat komen, maar dat hij nu ook wel geniet van de ongemakkelijke situaties op het podium met die laptop. En eerlijk is eerlijk, hij gaat er ook wel heel ontspannen mee om en heeft iets ontwapenends en een grote gunfactor.

In deel 2 van Onbeperkt genieten van Popronde bespreek ik de bands Deveron en Kalaallit Nunaat, bands die raakvlakken met elkaar hebben en de Popronde op de Tramkade afsluiten.


Fotografie: Jane Duursma – made by jane photography

Socks;SportsSocks

Verrassend en gevarieerd optreden Socks;SportsSocks

Indie ambient en punk maar dan zonder moshpit bij Van Aken in het Werkwarenhuis

Bij Van Aken in het Werkwarenhuis staan, deze editie van Popronde Den Bosch, twee bands op het programma, Socks;SportsSocks uit Rotterdam en later op de avond eigenzinnige, Nederlandstalige hiphop van Dada uit Eindhoven.

Socks;SportsSocks

Socks;SportsSocks
Socks;SportsSocks – lange soundcheck

Op het affiche staat aanvang 19.50 uur en de belangstellenden druppelen vlak van tevoren binnen, waardoor de zaal inmiddels aardig is gevuld. Maar Socks;SportsSocks  heeft blijkbaar niet zo’n haast en is nog volop aan het soundchecken. Tussendoor roept zanger/frontman Djurre van Dijck nog met een vrolijke grijns op zijn gezicht: “Hee mensen, geen anderhalve meter!”

Deze diashow vereist JavaScript.

Inderdaad, dat is na het tonen van je corona app vanavond niet per se nodig. En dat zal voor de meesten de eerste keer zijn na een hele lange tijd. Inmiddels wordt het geduld van de aanwezigen wel op de proef gesteld, want uiteindelijk is het ruim na achten voordat het eerste nummer wordt ingezet.

Indie – Ambient – Punk – no moshpit
De heren noemen de muziek die ze maken, Indie – Ambient – Punk. En dat klopt allemaal, al had je dat punk gedeelte niet meteen verwacht in het begin. Daar hoorde ik eerder inspiratie van bands als Arcade Fire, met de wat huilerige stem van de zanger, en ook The War On Drugs is niet ver weg. Langzamerhand komt er wat meer venijn in het spel en ook in de zang.

Maar halverwege de set wordt single Hipster Blues #4 ten gehore gebracht en dat is, zeker in het begin, wel erg rustig. Zo rustig zelfs, dat er zelfs een paar mensen de zaal uit lopen. Of misschien moeten ze wel naar de volgende act van hun schema. Maar dan hebben ze toch wel wat gemist.

Djurre van Dijck
Djurre van Dijck

Eerst, schijnbaar uit het niets, een oerschreeuw van de zanger, waarna het dus echt wél richting punk gaat, met gierende gitaren, harde drums en een zanger die onverwacht de hele zaal door rent en zijn T-shirt uittrekt. Een moshpit zit er nu nog even niet in, al zou die zanger daar wel in voor zijn waarschijnlijk. Het nummer It’s Not My Problem / Or? begint vervolgens vrij chaotisch, waarna het overgaat in een soort van dronkemans ballade, om te eindigen met, als ik me niet vergis, People Get Around, wat dan muzikaal weer een beetje doet denken aan The War On Drugs.

Al met al een verrassend en gevarieerd optreden dus. Soms geplaagd door een kabel die een beetje stoorde, jammer genoeg gebeurde dat net bij een A capella stukje van de toetsenist achterin, maar dat mag de pret niet drukken. En pret hebben ze wel zo te zien. Houd dat enthousiasme vast mannen. En geniet nog van de Popronde optredens in Utrecht, Heerlen, Arnhem en Zwolle die nog op het programma staan en misschien zien we Socks;SportsSocks ooit nog terug op een groter podium.

Nana Adjoa

Magie van Nana Adjoa reikt niet ver genoeg

Tuinsessie van de Bossche Zomer in De Façade mist de intimiteit van een volle en donkere zaal

Op de metershoge banner naast het podium staat te lezen, “Tuinsessies in de Museumtuin”. Dat is de locatie waar het optreden van Nana Adjoa in juli eigenlijk gepland stond. Flinke buien, die in Zuid-Limburg en delen van Duitsland en België voor ongekende wateroverlast hebben gezorgd, gooiden toen roet in het eten. Vanavond op woensdag 25 augustus kan de show van Nana Adjoa dus alsnog doorgang vinden op een van de locaties van de Bossche Zomer, De Façade. Dat is in ieder geval een podium met een dak erboven, op het oude EKP-terrein.

Nana Adjoa

Nana Adjoa
Nana Adjoa in De Façade

Normaal gesproken speelt Nana Adjoa met een voltallige band, maar omdat het voor een klein publiek is en eigenlijk een intieme picknick setting zou zijn, heeft ze alleen haar gitarist meegenomen, die haar begeleid op toetsen, drumcomputer en uiteraard op gitaar. Ze bijt het spits af in haar eentje met een ingetogen nummer, waarbij ze zichzelf begeleid op gitaar.

De setlist van vanavond zal voornamelijk bestaan uit nummers van haar laatste album Big Dreaming Ants. Throw Stones bijvoorbeeld, daarin zingt ze over boze mensen die elkaar op de socials vaak aanvallen.
Halverwege de set laat Nana zien dat ze van meerdere markten thuis is, als ze haar handclap en sambabal opneemt met een loop pedal, wat dan de basis vormt van dat nummer. Ook bespeelt ze op een nieuw nummer de toetsen. “Ik speel eigenlijk helemaal geen toetsen”, zegt ze. Maar dat gaat haar prima af.

Op haar nieuwe album staat ook een cover, maar dat zou je niet weten als ze het niet had gezegd. Love And Death is origineel van de Ghanese zanger Ebo Taylor, maar dat zal de meesten hier in de Lage Landen niet veel zeggen. De Afrikaanse ritmes komen vanavond uit een drumcomputer en Nana zingt haar eigen tweede stem. Het is wel wat improviseren met zijn tweeën. En door het ontbreken van de band, lijken de nummers wat op elkaar. She´s Stronger is wat meer uptempo en springt er dan ook wel uit.

Treinwagon
Nana Adjoa
De Façade in De Bossche Zomer

Nana is goed bij stem en is zeer muzikaal en zegt erg blij te zijn om weer voor echt publiek te spelen. Al weet ze vanavond het publiek niet echt in vervoering te brengen, zo lijkt het. Er ontbreekt iets, en niet alleen haar band. Het is op zich een bijzondere en rauwe plek, De Façade, maar in deze opstelling lijkt het een, wat uit de kluiten gewassen, treinwagon met al die tweepersoons tafeltjes in drie hele lange rijen van voor naar achter. En dan helpt het ook niet dat Nana het hele optreden, al was dat niet zo lang, niet van haar stoel is opgestaan.

She's Stronger
screenshot She’s Stronger

Even dacht ik dat ze een grapje maakte toen ze het laatste nummer The Resolution aankondigde. Ze was amper een half uur bezig. Ze hoopte op publiekparticipatie met de ooohs en aaahs. Er werd wel meegedaan, maar dat duurde niet lang. Misschien voelde het wat ongemakkelijk voor de aanwezigen. De afstand tot het podium te groot? Te licht nog? De zon was bijna onder. Geen toegift dus, na iets meer dan een half uur was het alweer gedaan. Precies om 20.41 uur, het moment dat de zon die dag onder ging. Sommigen waren nog bescheiden aan het joelen in de hoop dat er nog wat gespeeld zou worden, maar het was al snel duidelijk dat dat er niet in zat.

Opvallend is dat No Room, onlangs nog als single uitgebracht, vanavond niet is gespeeld. Had dat eigenlijk het toegift moeten zijn? Wie zal het zeggen. Hoe dan ook, er had meer in gezeten vanavond. Maar Nana, je verdient een herkansing. In een vollere donkere zaal. En neem je gezellig de rest van je band mee? Nee, niet voor een picknick.

SMANDEM.

SMANDEM. stelt toekomst van jazz muziek veilig

Invloeden van oude meesters in eigentijds virtuoos palet

In een nagenoeg lege concertzaal van Willem Twee Poppodium, beginnen de vier jonge mannen van SMANDEM. klokslag 18.30 uur, zonder aankondiging aan hun optreden. Het is een bijzondere editie van Jazz In Duketown, want vanwege de situatie in de wereld waarin we op dit moment nog verkeren, is publiek bij optredens niet toegestaan. Derhalve zijn alle geplande optredens gratis te volgen via een livestream. Het is een mooi alternatief voor zowel bands als publiek.

SMANDEM. – Jazz In Duketown 2021

SMANDEM.
SMANDEM. een vriendengroep

Bands kunnen tóch optreden en het publiek kan van de muziek genieten, zonder hinderlijk geklets van je buurman naast je in de zaal en je kunt de band veel beter zien. Geen grote mensen voor je neus, sterker nog je kunt precies zien wat de band, SMANDEM. in dit geval, doet, door de verschillende camerastanden. Je ziet de mimiek van de gezichten en elke vingerbeweging van de muzikanten. Al zijn die door de snelheid van handelen soms bijna onnavolgbaar.

Deze diashow vereist JavaScript.

We hebben hier namelijk te maken vier virtuoze muzikanten die elkaar hebben leren kennen op het conservatorium. Als een groep vrienden dus, daar komt de bandnaam ook vandaan, een verbastering van het Engelse woord mandem, wat zoiets betekent als vriendengroep.

Eurosonic Noorderslag

Ondanks het feit dat de reguliere podia niet open zijn, timmert  SMANDEM. toch aardig aan de weg. Zo waren ze eerder al te zien op het Eurosonic Noorderslag festival en afgelopen week nog in de 3FM studio van 3voor12 bij dj Sagid Carter. Bovendien vertelt gitarist Rafael aan het begin van de show, dat ze onlangs de eerste bevalling hebben gehad van hun lieve baby, ofwel hun eerste EP genaamd Self-Titled is uitgebracht. En met het eerste nummer van die EP Gotu Lust beginnen ze aan de set, waarin ook de andere nummers van die plaat aan bod komen.

Gotu Lust

De verschillende nummers die gespeeld worden lopen naadloos in elkaar over zodat er voor iemand die de nummers niet zo goed kent, waaronder ondergetekende, het niet altijd duidelijk is wanneer een nummer is afgelopen en waar de volgende begint. Maar dat is natuurlijk helemaal niet erg, want deze show laat zich luisteren als een lekkere lange jazz trip, waar je in meegevoerd wordt.

visueel spektakel
visueel spektakel

Een visueel spektakel is het verder niet, het had net zo goed opgenomen kunnen worden in hun eigen repetitieruimte. Zou het komen omdat ze voor een lege zaal spelen, of is dit nu eenmaal hun stage performance? Al is het natuurlijk niet zo dat er niks gebeurt op het podium. David Nino bespeelt bevlogen zijn Rhodes keyboard en draait tussendoor nog aan de vele knoppen voor verschillende geluidseffecten en zorgt samen met Rafael op gitaar voornamelijk voor de melodielijn.

Deze diashow vereist JavaScript.

Bassist Aäron bespeelt naast zijn bas op sommige nummers ook een Moog synthesizer en drummer Kick brengt zelfs een heuse drumsolo ten gehore. De muziek gaat van hele rustige, bijna Pink Floyd achtige passages naar drukke onnavolgbare ritmes. Al zullen ze de inspiratie gehaald hebben uit oude meesters, waaronder Herbie Hancock en Joe Henderson, ze weten er toch een nieuwe draai aan te geven. Van laatstgenoemde wordt ook een cover gespeeld, Afro-Centric, maar dan zonder saxofoon en een wat ingetogener versie.

SMANDEM. Radio

Na bijna een uur zit het er alweer op. En ik vraag me af, hoe ik dit optreden zou hebben beleefd als ik erbij zou zijn in de zaal. Er gaat wat mij betreft niks boven een live concert. Maar SMANDEM. bewijst met dit online optreden dat er toekomst zit in jazz. En dan volgend jaar weer op Jazz In Duketown? Maar dan op het podium op de Markt? Liefst met een paar honderd man als publiek. Als ze hun mond maar houden. En niet voor mijn neus gaan staan.


Bezetting

  • Rafael Devanté Sinay (gitaar)
  • David Nino van der Grinten (toetsen)
  • Aäron Bouwman (bas)
  • Kick Woudstra (drums)

Screenshots SMANDEM. – Jazz in Duketown

Spotify SMANDEM.

Te zien op Youtube:

Punk Angel

Sven Myren lanceert solo project Punk Angel

Volledig online gerichte electronic dream pop geplaatst op Spotify en Youtube

Sven Myren die al grote bekendheid geniet in Den Bosch en omgeving met zijn rock ’n roll band Sonny Ragg, waarmee hij grote ambities had. Dat vertelde hij in het interview met KLANKGAT in 2019.  Onder andere veel optreden was de planning, maar toen zag de wereld er in 2020 ineens heel anders uit dan iemand ooit had kunnen vermoeden.

Sven Myren
Sven Myren

In de rubriek corona-interviews vertelde Sven al dat hij bezig was met het opzetten van een solo project dat dit jaar wordt opgestart. “Ik ben zelf aan een soloproject begonnen en maak daar veel rustigere muziek voor. Ik heb daar veel tijd in gestopt. Ik doe alles alleen, als producer.” Bij deze dus en de naam van dat project luidt Punk Angel.

Punk Angel

En dan is er nu ineens Punk Angel, het nieuwe alter ego van Sven Myren. De muziek die Sven onder deze naam maakt, heeft echter niks met Punk of Rock ‘n Roll te maken. In zijn thuisstudio heeft hij blijkbaar afgelopen jaar zitten broeden op een hele andere sound. For No One is het eerste kindje dat nu het levenslicht ziet. Het is een modern trippy synthpopnummer – of zoals Sven Myren zelf omschrijft: electronic dream pop – opgebouwd in verschillende lagen muziek en zang.

Punk Angel
alter ego Punk Angel

Diverse inspiratie
De inspiratie voor zijn muziek haalt hij uit de diverse reizen die hij in zijn leven heeft gemaakt in Europa en het Verre Oosten. Soms hoor je ook natuurgeluiden, zoals vogels en de zee, terug op de plaat. Zo nu en dan wordt de beat onderbroken voor een korte soundscape en lijkt er even tijd voor bezinning, al dan niet in een boeddhistisch klooster, waarna de reis in hetzelfde tempo weer wordt vervolgd.

Droomwereld
Sven toont met dit nummer een andere kant van zijn muzikale spectrum en geeft, zo lijkt het, een klein inkijkje in zijn droomwereld met visioenen. Zouden er nog meer van dit soort psychedelische synthpopsongs in de maak zijn? Een glazen bol heb ik niet, maar voorspel toch dat we in de toekomst nog meer van Punk Angel gaan horen.


Angel Records 2021

LooD

Twee uitverkochte shows voor LooD op zondagmiddag

Heavy Hangout programmering met louter stevige gitaarbands Willem Twee Poppodium is groot succes

LooD is onderdeel van de Heavy Hangout programmering bij Willem Twee Poppodium, met louter stevige gitaarbands. “En bijna alle shows zijn uitverkocht en daar ben ik best trots op!” zegt programmeur Rob van der Ham als ik hem kort voor de show even spreek.

LooD tweemaal uitverkocht

LooD
LooD

Tweemaal op één dag Willem Twee Poppodium uitverkopen, welke band zou daar niet voor tekenen? Dat het voor twee keer 30 personen is, mag de pret niet drukken. En dat de bar niet open mag, is ook jammer, “Maar we gaan voor de muziek en dat is het belangrijkste!”, aldus Rob.

Breaking Mirrors
Heavy Hangout – LooD

Deze zondagmiddag (en avond) 18 oktober staat LooD op het programma. Deze mannen hebben hun sporen al verdiend in andere bands zoals Astrosonic, Red Vultures en The 1.90’s. LooD draait inmiddels ook al een tijdje mee, maar niet in deze samenstelling. Sinds de vorige drummer Paul Jansen een tijdje terug zijn stokken aan de wilgen hing, moest de band op zoek naar een nieuwe drummer. Die is dus gevonden in de hoedanigheid van Jarno van Osch, onder andere bekend van de band Vals Licht.

Breaking Mirrors

Het publiek wordt bij deze Heavy Hangout editie al meteen getrakteerd op nieuw werk. Twee van de eerste drie nummers zijn van de onlangs verschenen nieuwe EP Breaking Mirrors, waarop overigens nog het drumwerk van Paul te horen is. Ook de rest van de EP passeert de revue vanmiddag.

Groove metal Heavy Hangout

Groove metal
Eugene Dappers

Het klinkt in eerste instantie als vanouds, lekker log, stevige groove metal zoals de mannen het zelf noemen. Het speelplezier is duidelijk zichtbaar, al blijft het natuurlijk het beetje onnatuurlijk met dertig zittende mensen in de zaal. En soms zelfs een beetje ongemakkelijk volgens de band zelf. “We kunnen nu zelfs ieders gezicht zien als we de zaal in kijken.” Tijdens de nummers is er vooral veel interactie tussen de beweeglijke gitarist/zanger Eugene Dappers en de rest van de band, die trouwens ook niet onverdienstelijk zingt, met zijn wat rauwere stem.

Erik de Vocht is natuurlijk de leadzanger met zijn heldere stem en zijn, naar eigen zeggen, al dan niet met een knipoog, goede teksten. Dan is het wel jammer dat niet alles even goed verstaanbaar is. Maar zingen kan ie wel, die Erik. Hij laat een paar fraaie lange uithalen horen, die flink de hoogte in gaan. En in de instrumentale stukken soleert hij er vrolijk op los met zijn gitaar.

Heavy Hangout
Erik de Vocht

Kippenvel moment
Halverwege deze Heavy Hangout set is er even een moment voor een serieuzere noot. Goede vriend van de band en zanger van Rattlesnake Shake Jan Loeffen is begin dit jaar overleden. Deze tragische gebeurtenis was de inspiratie voor Song For The Lost en dit nummer wordt dan ook aan hem opgedragen. En dat voel je. Het is een kippenvel moment. “Doesn’t make sense now you’re gone”, zingt Eugene. Het is ook meteen het muzikale hoogtepunt waar alle bandleden hun hele ziel en zaligheid in lijken te leggen. Dit nummer is ook het moment, waarin duidelijk wordt hoe goed die nieuwe drummer eigenlijk is, met zijn creatieve breaks.

Heavy Hangout
Fallen From Grace

De afsluiter is er ook één van hun nieuwe EP en heet Fallen From Grace, een lang uitgesponnen nummer met een rustig intro, waarna de spanningsboog opbouwt en het steeds steviger wordt. Er is een mooie variatie van rustige passages met hardere stukken. Een passend einde aan dit eerste optreden van vandaag en het tweede hoogtepunt van deze show, met de mooie slotzin “Someone’s got to go”. Maar LooD niet, want die is here to stay, In ieder geval vandaag, want er staat nog een tweede Heavy Hangout show op het programma voor vandaag.

Profuna Ocean

Continuation nieuwe EP van Profuna Ocean

Voor liefhebbers van Alternative progrock mooie balans tussen zang en instrumentale stukken.

Profuna Ocean komt na vier jaar met nieuw werk in de vorm van de EP Continuation met vijf nummers erop. Het mag dan wel een EP heten, maar tikt toch ruim 25 minuten muziek aan. Er zijn veel albums te vinden waar meer nummers op staan en toch minder lang duren. Ook al heet de EP Continuation, ze gaan toch niet helemaal op dezelfde voet verder als hun vorige plaat In Vacuum. Deze keer geen nummers van ruim 10 minuten, maar een stuk korter en misschien wat toegankelijker voor een groter publiek. Degenen die vorig jaar bij de Bossche Band Battle waren hebben deze band al live kunnen aanschouwen, Profuna Ocean stond toen in de finale.

Profuna Ocean – Continuation

Opener Black Train doet een beetje denken aan jaren ’80 hardrock, met een catchy refrein, koortje in de break en tegen het einde wordt de bas iets steviger aangezet en klinkt de zang iets rauwer. Zanger/gitarist Raoul Potters eindigt met de cryptische zin “Everyone goes away, but not today”. Cc Song klinkt een beetje als Anathema. Het is een sfeervol rustig nummer, gezongen met breekbare stem. Er is veel ruimte voor de toetsen en er zit een heuse gitaarsolo in.

Profuna Ocean
Profuna Ocean – Continuation

Dan een opvallend begin van het nummer I’m Glad You Survived met soort van drumcomputer sound, waardoor het wat eigentijdser klinkt. Dat stuk komt later nog een keer terug in het nummer. Het is een powerballad met een mooie melodieuze zanglijn en Pink Floyd achtige gitaarsolo. Daarna begint NRA rustig, maar versnelt naar een lekker gejaagd tempo in de coupletten om weer terug te schakelen in het refrein. Het zijn fijne tempowisselingen met een mooie lange break. “In denial” en “Wasting bullits on a summer holiday” zijn teksten uit het refrein die je vrijwel meteen mee zingt.

Profuna Ocean
Raoul Potters

Tenslotte is het spannende True Fear een waardige afsluiter, waar de zang als het ware meegevoerd wordt door de muziek met afwijkende maatsoorten en interessante breaks om af te sluiten met een intens en lang instrumentaal eindstuk.

Continuation is een groeibriljant en wordt met elke draaibeurt beter. Er is een mooie balans tussen zang en instrumentale stukken. Voor liefhebbers van Alternative progrock en, de naam is al gevallen, Anathema. Die band is inmiddels helaas ter ziele, maar voor fans van die daar erg ziek van zijn is Profuna Ocean misschien de perfecte pijnstiller. Drie maal daags tot u nemen, baat het niet dan schaadt het niet.

Deze diashow vereist JavaScript.

Op zondagmiddag 25 oktober om 15.30 uur speelt Profuna Ocean vooralsnog in Willem Twee Poppodium voor maximaal 30 personen. Dat is bijna een privé optreden te noemen. Laat die kans niet voorbij gaan.

4 van de 5 sterren wat mij betreft


Profuna Ocean
  • Raoul Potters – zang/gitaar
  • René Visser – keys/synths
  • Arjan Visser – bas
  • Fred den Hartog – drums
Aufglauft

Muziek van Aufglauft bezorgt veel dansplezier

Popronde Pre-party Den Bosch versterkt verlangen naar echte Popronde alleen maar meer

De band Aufglauft verzorgt vrijdag 9 oktober de tweede set van Popronde Pre-party Den Bosch in Willem Twee poppodium. Aufglauft is volgens eigen zeggen een instrumentale smeltkroes van improvisatie, interactie en dansplezier. Kortom, Party Jazz.

Popronde Pre-party Den Bosch

Aufglauft
Aufglauft Willem Twee poppodium

Tijdens de reguliere Popronde ontdek je vaak nieuw talent doordat je er misschien van tevoren iets over leest of wat van luistert. En het kan ook zo zijn dat je op de bonnefooi gewoon een kroeg binnen stapt en je laat verrassen door volstrekt onbekend talent die je hart verovert. Alles is anders in Corona tijd, waar ons nog volop in bevinden.

Deze preparty, een zoethouder en opwarmer voor de échte Popronde, die vooralsnog in het vroege voorjaar gepland staat, is bijvoorbeeld niet gratis. Niet dat dat erg is, want je betaalt een grijpstuiver, twaalf euro voor een tweepersoonsplek met tafeltje. En de drankjes, die je via Whatsapp of sms bestelt, worden bij je tafeltje gebracht. Vanavond staan er twee totaal verschillende acts op het podium van Willem Twee Poppodium, het electro duo met live drums Marth (zie recensie) en het vijfkoppige jazz/funk/balkanbeats ensemble Aufglauft.

Aufglauft

Aufglauft
Popronde Pre-party Den Bosch

Na een korte ombouw pauze, want iedereen moet voor 22.00 uur weer buiten staan, is het de beurt aan het Twentse Aufglauft. Dit vijftal speelt instrumentale muziek met invloeden uit de jazz, funk en Balkan beats. Dat klinkt als een verrassende combinatie en dat is het ook. Opmerkelijk is, en dat heeft niks met de muziek te maken, dat de saxofonist het hele optreden een mondkapje aan zijn oor heeft hangen. Is het een statement? Een mode accessoire? Of is ie het gewoon vergeten af te doen? Maar je vergeet het al snel als je deze, waarschijnlijk goed geschoolde, muzikanten ziet spelen. Naast deze saxofonist zijn er nog twee gitaristen, een bassist en een drummer.

Deze diashow vereist JavaScript.

De nummers hebben exotische titels als: Tankstation, Het Verre Oosten en Kameleon. Misschien zou het wijs zijn om met deze universele muziek, instrumentaal verstaan we allemaal, bijvoorbeeld Engelse titels te kiezen, voor de fans over de grens. Er worden volop verschillende maatsoorten gebruikt en interessante breaks. Naast de saxofonist is de bassist een van de meest in het oog springende muzikanten op het podium, die met zijn verfijnde bass slapping techniek de funk sound geeft aan de muziek. Ze rijgen moeiteloos uiteenlopende muziekgenres aan elkaar. Het Verre Oosten gaat bijvoorbeeld van jazz naar reggae en via Balkan beats naar rock om vervolgens weer te eindigen in de Balkan.

Aufglauft
Aufglauft – Willem Twee poppodium

Ook hier wordt publiekspartizanipatie verwacht door mee te klappen. Met frisse tegenzin wordt hier gehoor aan gegeven. Daarna wordt de Duitse drummer nog even in het zonnetje gezet en dan volgt er een heuse drumsolo, en ja hij kan er wat van, dat is duidelijk. Het zijn allemaal topmuzikanten en laten tegen het einde allemaal nog eens zien wat ze in huis hebben en halen alles uit de kast. Een soort van battle tussen saxofonist en gitarist waarbij ze om en om dezelfde melodie spelen, de bassist die zijn haar los gooit en er weer vrolijk op los slappt en dat alles op tegendraadse maatsoorten om vervolgens te eindigen in een soort Nirvana achtige feedback met gepiep en gekraak uit de speakers.

Het is moeilijk om te blijven zitten, want al die swingende muziek nodigt wel heel erg uit om te dansen. Hopelijk komen ze later nog eens terug in een vollere zaal zonder stoelen of tafels en dan gaat hier het dak eraf, dat weet ik zeker. Deze Popronde Preparty smaakt naar meer. Hopelijk begin volgend jaar meer muzikale verrassingen bij de, hopelijk iets genormaliseerde, echte Popronde.


Fotografie: Jane Duursma | imnotmadebyjane

Bandleden Aufglauft

Drummer: Kevin Wolf
Bassist: Joey Vos
Gitarist (met pet): Sietse Iedema
Gitarist: Maico Ordelmans
Saxofonist: Florian Stuivenberg

MARTH

Verrassende en rijkelijke variatie bij Marth

Popronde Preparty Den Bosch in Willem Twee Poppodium verdient groter publiek

Popronde Preparty Den Bosch presenteerde vrijdag 9 oktober het electro duo Marth en Aufglauft, een vijfkoppige jazz/funk/balkanbeat ensemble. Het optreden van deze bands in Willem Twee poppodium kan je beschouwen als een bemoedigende vertroosting voor het schrappen van de echte Popronde 2020.

Popronde Preparty in Willem Twee Poppodium

MARTH
MARTH-Willem Twee poppodium

Tijdens de reguliere Popronde ontdek je vaak nieuw talent doordat je er misschien van tevoren iets over leest of wat van luistert. En het kan ook zo zijn dat je op de bonnefooi gewoon een kroeg binnen stapt en je laat verrassen door volstrekt onbekend talent die je hart verovert. Alles is anders in corona tijd, waar we ons nog volop in bevinden.

MARTH
MARTH-Popronde Preparty Den Bosch

Deze preparty, een zoethouder en opwarmer voor de échte Popronde, die vooralsnog in het vroege voorjaar gepland staat, is bijvoorbeeld niet gratis. Niet dat dat erg is, want je betaalt een grijpstuiver, twaalf euro voor een tweepersoonsplek met tafeltje. En de drankjes, die je via Whatsapp of sms bestelt, worden bij je tafeltje gebracht.

Vanavond staan er twee totaal verschillende acts op het podium van Willem Twee Poppodium, het electro duo met live drums Marth en het vijfkoppige jazz/funk/balkanbeat ensemble Aufglauft (zie recensie). Nu eerst het duo Marth.

Marth

Deze diashow vereist JavaScript.

Links op het podium staat multi-instrumentalist Sascha van Loenen achter een grote berg electronica die samen met Pascal Schouten, zijn super strakke drummer, een gevarieerde set ten gehore brengt. Er wordt instrumentaal begonnen, Sacha start de muziek in, draait aan wat knoppen en je hoort verschillende geluidjes. Ook de drummer heeft een extra drum computer tot zijn beschikking, waarmee hij diverse effecten toevoegt, hoor ik daar vogeltjes fluiten?

MARTH
multi-instrumentalist

Sascha bespeelt vaak één van zijn grote liefdes, de trompet, waar hij op afgestudeerd is aan het conservatorium in Den Haag. Maar hij wisselt moeiteloos zijn trompet af met zijn gitaar en bas en speelt tussendoor nog verschillende riedeltjes op de toetsen. Ook gebruikt ie voor zijn gitaar een loop pedaal zodat het gitaardeuntje wat hij inspeelt door loopt als hij er dan met zijn bas overheen speelt. Erg knap gedaan.

Deze diashow vereist JavaScript.

Ze zijn dus met zijn tweeën, maar worden middels een groot scherm op de achtergrond vergezeld door diverse vocalisten. Marjolein Marzacu mag als eerste met No Man’s Land, gevolgd door goede vriend, zanger/rapper Isaac McCluskey in het aanstekelijke nummer Alt Control Delete. MC Fabian van de reggae band Roots Rising rapt er driftig op los in een lekker stevig, hip hop meets rock, nummer. Fabian mag zelfs twee keer virtueel act de présence geven.

Het is dat het publiek moet blijven zitten, anders zou er hier in de zaal volop gedanst worden. Maar vragen om mee te klappen op de snare tijdens een nummer, werkt toch niet echt met zo weinig publiek, dat ook nog eens zit. En Marth verdient zéker een groter publiek. Het zijn erg goede muzikanten, de nummers zijn gevarieerd en zitten goed in elkaar. Hopelijk kunnen we de volgende keer weer lekker dansen en zal ik misschien, je hoeft er niet eens om te vragen, meeklappen op de snare.


Fotografie: Jane Duursma | imnotmadebyjane
Screenshot Marjolein Marzacu: MARTH – No Mans Land (live @ Booster festival 2020)