Een podium met opvallend veel kabels voor een jazzconcert. Alles zit ingeplugd, het kerkpleintje is er klaar voor, de zon is er klaar voor en de drie heren van The Brums uit Luik zijn er ook klaar voor. Ze komen Den Bosch laten zien wat synthesizers met jazz kunnen doen en dat doen ze gewoon in korte broek. Het zorgt meteen voor een losse sfeer op het plein.

The Brums

The Brums brengen voornamelijk nummers van hun laatste album, toepasselijk genaamd Soleil Noir. De muziek heeft een zonnige kant, met een flinke schaduw. De set beweegt van ambient naar dansbaar, met schelle klanken om je wakker te houden. Zowel prettig als rauw. Is Luiks industriële karakter hun muziek ingeslopen?  

Op het podium vinden we brass-instrumenten (de B in Brums), drums (de -rums) en een flinke hoeveelheid elektronica. De band vraagt zich hardop af waarom ze eigenlijk niks met electronics in hun naam hebben. De bandleden bedienen stuk voor stuk zowel een klassiek instrument als elektronische apparatuur. Digitale klanken zijn bij deze band niet slechts een sausje, maar écht deel van de muziek.

Die mix van stijlen is niet uniek. Welbekend zijn producers van elektronische muziek die blazers in laten vliegen om hun tracks meer diepte te geven. Live blijft het resultaat echter lang niet altijd overeind. Bij The Brums ligt dat anders. De elektronica en jazz ontstaan vanuit dezelfde artistieke visie, waardoor nummers als Happy Nervous Heart en Silk live opvallend overtuigend klinken.

Bij Nothing Left To Dream verandert het kerkplein even in een donkere clubkelder. Wie wil kan nog een stukje hakken. Met dat nummer gaan we richting het einde van de set. Een geslaagd optreden krijgt echter nog een kers op de taart wanneer Clément Dechambre zijn saxofoon meeneemt voor een uitgebreid rondje door het publiek. Dat kunnen de Bosschenaren zichtbaar waarderen.