Wannes Cappelle geboren en getogen in West-Vlaanderen toert op dit moment door Nederland samen met ‘buddy’ Frans Grapperhaus. Zaterdag 28 november zijn ze in Willem Twee Toonzaal. Op het podium staan een aantal klassieke lampenkappen met kwastjes aan de onderkant van de kap. De bedoeling wordt snel duidelijk.

Wannes Cappelle

Jaren geleden zag ik Wannes Cappelle als zanger van de Nederlandse band Roosbeef op een festival en vond de band erg leuk. Reden genoeg om hem weer te zien hier in Den Bosch in het gezelschap van Frans Grapperhaus op cello.

Pal voor het verschijnen van Wannes en Frans worden de toneellichten gedimd en moeten we het doen met het schijnsel van die klassieke lampenkappen. De toon is gezet. Wannes achter de elektronische piano zet in met het nummer Bouwt ip mie van het album Nie Vo Kinders (2014) van de band Het Zesde Metaal.

Het technisch team van Wannes draait ook aan de knoppen van het licht en geluid. Vooral het licht (lampenkappen) speelt een belangrijke rol in deze set met grote slagschaduwen die zorgen voor een dramatisch effect op de muren van deze voormalige synagoge.

West-Vlaams dialect

Voor een Nederlands publiek klinkt het West-Vlaams eigenlijk als een vreemde taal. De woorden doen bekend aan maar ook weer niet (hier kan je tekst van Bouwt ip mie lezen). Het West-Vlaams is een mooie zangtaal en daarom laat ik de teksten voor wat ze zijn als ik het niet kan volgen. Meerdere nummers van deze avond zijn waarschijnlijk om die reden vernederlandst.

Wannes maakt er een gezellige avond van in een goed bezette Toonzaal. Zijn zachtaardige grappen slaan aan en hij keuvelt erop los. Hoe hij in zijn jonge jaren een singer-songwriter wilde worden, maar gezien zijn zwaar West-Vlaams accent er toch maar vanaf zag om een Engelstalige carrière na te jagen.

Vóór elk lied vergast Wannes zijn publiek op amusante anekdotes. Dat God onmiddellijk straft en hoe hij denkt over een wereldwijde koffie agglomeraat. Over een gedenkwaardig optreden op het Dranouter festival en een unieke eerste single die zelfs nog niet uit het plastic is gehaald. Het toeren met broeder Dieleman en Frans Grapperhaus en nog veel meer. Zo krijgen we een mooi kijkje op zijn levenswandel.

Als toegift spelen Wannes en Frans Ploegsteert van het gelijknamige album van Het Zesde Metaal en de We stoan nog rechte een West-Vlaamse cover van I’m Still Standing van Elton John.

zang, gitaar, piano: Wannes Cappelle
cello: Frans Grapperhaus

Setlist: Bouwt ip mie, Appartementje, Redens, Arrie, Dien blik, Moeder Aarde, Da bestoa nie, Lanza, Gie zijt, Ge zwiegt, Keuning van de jacht, Geld, Ploegsteert en We stoan nog rechte