Mozes Rosenberg en Anton Goudsmit maken een praatje na elk nummer. De ene keer neemt Anton het initiatief en geeft Mozes weerwoord, de andere keer is het andersom. Mozes vertelt dat ondanks de wereld van verschillen hoe beiden muzikant zijn geworden, hun achtergrond, opleiding en de verschillende stijlen hun samenspel niet in de weg staat. Integendeel, het plezier spat ervan af in een bijna uitverkochte Toonzaal.
Mozes Rosenberg & Anton Goudsmit
Mozes Rosenberg
Anton Goudsmit
De avond opent met Swing Gitane, een ode aan de vermaarde Django Reinhardt. Toepasselijker dan met dit nummer kan deze avond eigenlijk niet beginnen. Het nummer wordt nogal flink uitgesponnen en geeft meteen aan hoe deze twee gitaarvirtuozen de avond gaan vullen; Mozes soleert en Anton begeleidt (hoewel dat ook niet helemaal opgaat)..
Mozes speelt op een akoestische gitaar en Anton op een tweedehandse Gretsch die hij met de nodige aanpassingen tot een semi-elektrische begeleidingsinstrument heeft omgevormd. Het tweede nummer is Estate van Bruno Martino. Dit wat trage lied wordt uiteraard in een hoger tempo gebracht. Dynamiek is wel toevertrouwd aan deze twee gitaristen.
Mozes Rosenberg & Anton Goudsmit
Swing 48 van Jimmy Rosenberg herbergt alles wat gipsy jazz in huis heeft, ritme, snelheid, techniek, levenslust, warmte, opzwepend. Mozes en Anton maken er een fijne cover van waarbij ze over en weer soleren en begeleiden. Zo ook in het Latin jazznummer Caravan van Duke Ellington. De zeer speelse Anton Goudsmit improviseert er sneaky een paar keer het intro van het James Bond-theme in. Erg leuk.
Tweede set
For Sephora is een nummer dat door Stochelo Rosenberg, een broer van Mozes is geschreven. Het is een lekkere rechttoe rechtaan Latin nummer met het onvermijdelijke gipsy gitaarwerk en improvisaties van beide gitaristen. Mozology, geschreven door Mozes himself is een vlotte gipsy jazz track .
Isn’t She Lovely
De cover van Isn’t She Lovely van Stevie Wonder is een wonder van interpretatie, erg knap gespeeld met Anton Goudsmit in de hoofdrol. Dan volgt Spain van Chick Corea, een van mijn grootste favorieten. Het dragende en meeslepende van dit nummer wordt prachtig vertolkt door Mozes met Anton als steun en toeverlaat. Absoluut hoogtepunt.
Op de vraag van Anton aan de mensen in de zaal of ze het nog kunnen volhouden, wordt die vraag luidkeels met een JA! beantwoordt. De toegift begint met een lange en verstilde intro-solo van Mozes maar de ware aard wordt niet gelogenstraft. Want na die verstilde intro is het weer tijd voor gipsy jazz.
Sanem Kalfa, Mola Sylla en Ben van Gelder zijn de drie solisten die voor deze avond staan geprogrammeerd in de voormalige synagoge van Willem Twee Toonzaal. Sacraler kan je het niet krijgen.
Dat gaat vooral op voor de twee eerste acts, die van de Turkse zangeres Sanem Kalfa en de Senegalese muzikant Mola Sylla. Ben van Gelder zorgt aan het eind van zijn solo voor een verrassing.
PRESENT Sound Now Passing
Sanem Kalfa
Mola Sylla
Ben van Gelder
Programmeur Tim Sprangers heeft er schijnbaar een handje van om solo events te organiseren. Op het recente PRESENT festival stonden wel liefst elf solisten op de timetable. Op deze PRESENT Sound Now Passing avond krijgen we drie solo’s voorgeschoteld.
Vanavond staan er drie vooraanstaande en talentvolle muzikanten uit de jazz- en geïmproviseerde muziek op het mooie podium van de Toonzaal. Ze kennen de klappen van de zweep, nemen een bulk aan ervaring mee op zowel nationaal als internationaal vlak.
Sanem Kalfa
Sanem Kalfa
Sanem Kalfa heeft een shirt met korte mouwen aan, een wijde broek, daaronder sandalen met hoge hakken, alles geheel in smetteloos wit. Sanem heeft werk gemaakt van haar outfit.
Ze schrijdt het podium op en pakt een koord met belletjes op. Het getinkel van die belletjes begeleidt ze met ingehouden zoemend gezang, bijna geneurie. De opening van een ceremonie? Het past bij de entourage. Op het podium staat een cello en op de vloer liggen een akoestische gitaar en een loopstation klaar voor gebruik.
PRESENT Sound Now Passing
Maar het is vooral voor haar zang waar de mensen voor komen. En die is fenomenaal en soms buitenaards of beter bovenaards. Ze vlijt, fleemt, krast en krijst en begeleidt zichzelf met ingezongen loops. Sanem Kalfa kan alles met haar stem.
Mola Sylla
‘zoemsteen’
Na de korte break in het programma zit Mola Sylla, een Senegalese muzikant, op een stoel te wachten op de soundcheck. Op een lage tafel liggen Afrikaanse instrumenten tentoongespreid zoals de mbira, kongoma, xalam en kalimba. Mola is een zanger en bespeelt traditionele Afrikaanse instrumenten die hij zelf maakt.
Ook Mola begint met een koord waaraan een klein voorwerp is bevestigd, een soort ‘zoemsteen’. Hij slingert het koord in het rond en een krachtig gezoem vult de hele zaal. Hij gaat zitten en pakt telkens een ander instrument van die lage tafel.
zelfgemaakte Afrikaanse instrumenten
Mola Sylla
Sylla zingt in het Senegalees en dat is niet te volgen. Maar onmiskenbaar is een aantal van zijn liedjes terug te voeren naar de blues, de onvervalste blues van de Mississippi delta.
Sylla vertelt een verhaal dat hij zijn oma bezoekt ver in het binnenland van Senegal aan de grens met Mali. De goudwinning heeft daar de natuur aangetast, vooral het water. Mens en dier lijden er zwaar onder. Hij maakt zich daar boos over. Genoeg stof voor de blues.
Ben van Gelder
Ben van Gelder
Saxofonist Ben van Gelder is een bekende en heeft de afgelopen maanden hier in de Toonzaal opgetreden, onder meer met November Music 2023. Waren de twee voorafgaande solo’s verrassend in aanbod, bij Ben is er het feest van de herkenning. Niemand is zo snel op de sax als hij. Het zijn bijna allemaal korte stukjes, free jazz, beetje bop.
Dan stapt hij aan het eind van zijn show van het podium en loopt de zaal in terwijl hij doorspeelt. De akoestiek in de Toonzaal is fantastisch. Ben loopt de trap op naar het balkon en speelt daar nog een tijdje door. Dan klinken de tonen van het orgel dat vast op het balkon staat opgesteld. Prachtiger kan je een act op saxofoon niet beëindigen.
PRESENT is het nieuwe festival dat door Willem Twee muziek en beeldende kunst is opgetuigd met jazz en geïmproviseerde muziek als uitgangspunt. Het festival gaat drie keer per jaar plaatsvinden in Den Bosch met om en om de locaties Willem Twee en de Toonzaal.
PRESENT
De eerste editie van PRESENT vond plaats op 17 november 2023 in de Toonzaal. De tweede editie gaat aanstaande zaterdag 20 januari van start in de Grote en Kleine Zaal van Willem Twee. Er staat een keur aan internationale artiesten klaar om zich te presenteren.
Het zijn muzikanten en podiumkunstenaars die zichzelf durven te uiten in het nu met nieuwe of bestaande formaties en zich zonder uitzondering blootgeven met producties die nooit hetzelfde zullen klinken.
De derde editie van PRESENT zal zaterdag 20 april plaatsvinden in de Toonzaal.
Baby’s Berserk
Baby’s Berserk
Baby’s Berserk
Baby’s Berserk
Geïnspireerd door de New Wave uit de jaren 80 en de Y2K Indie-dansscene brengt deze jonge Amsterdamse knalband het verleden naar nu.
In de grote traditie van Roxy Music, Throbbing Gristle en Malcolm McLaren draait Baby’s Berserk niet alleen om de scherpe muziek, maar ook om een ijzersterke eigen visuele stijl. Ze mixen hun geluiden graag met underground mode en een flinke punk-attitude.
Eind 2023 brachten zij hun debuutalbum uit onder de bandnaam. Zie Spotify link onderaan dit artikel.
Ruidoscuro
Ruidoscuro
Ruidoscuro
Ruidoscuro werkt momenteel als een kwartet, samen met Marta Warelis, Ibelisse Guardia Ferragutti en Andy Moor, die bij PRESENT wordt vervangen door Dario Trapani. Vier leidende figuren in de hedendaagse Amsterdamse improvisatiescene creëren samen betoverende en uitgerekte interpretaties met een kenmerkende energie.
Yamila
Yamila
Yamila, een Spaanse componist, celliste, zangeres en producent, beweegt vloeiend tussen elektronische en analoge muziek, traditie en innovatie. Haar tweede album, “Visions” (Umor-Rex), verkent de transformerende kracht van muziek en mengt barok, Spaanse folklore, hedendaagse elektronische geluiden, en een samenwerking met de New Yorkse muzikant Rafael Anton Irisarri.
Laura Agnusdei
Laura Agnusdei
Laura Agnusdei is een muzikant uit Bologna, Italië. Ze is saxofonist, elektro-akoestisch componist en improvisator. Haar muziek mengt digitale, analoge en akoestische elementen en schept creatieve geluidslandschappen, zoals te horen op haar eerste album “Laurisilva.”
Naast haar optreden bij PRESENT zal ze ook een driedaagse residentie in de Willem Twee Studio’s voltooien.
Kaito
Kaito
Labalou Kaito Winse komt uit een jeli-familie in Lankoué, de Sourou-regio in het noorden van Burkina Faso. Hij is een multi-instrumentalist en zanger, en toont zijn vaardigheid met instrumenten als de kalebas, mondboog, Fulani-fluit, kora en talking (sprekende) drum.
Tijdens PRESENT zet hij een boeiende soloperformance neer waarbij hij een sterke band met het publiek opbouwt die verder gaat dan het podium.
Eerie Wanda
Eerie Wanda
Eerie Wanda, het indie pop soloproject van de Nederlands-Kroatische singer-songwriter Marina Tadic, wordt gekenmerkt door haar intuïtieve benadering van muziek. Tadic begon op 14-jarige leeftijd met het schrijven van nummers toen ze haar eerste gitaar kreeg. Haar stijl is eenvoudig en introspectief, geïnspireerd door mystiek en het paranormale.
Nate Wooley
Nate Wooley
Nate Wooley, afkomstig uit Oregon en nu New York, verlegt de grenzen van de trompet en heeft samengewerkt met bekende muzikanten, waaronder Yoshi Wada en John Zorn. Hij vestigde zijn naam door in 2019 als solist te debuteren bij de New York Philharmonic en kreeg wereldwijde erkenning voor zijn unieke stijl.
Brutter
Brutter
Brutter
De broers Christian en Fredrik Wallumrød van Brutter brengen een soort ongemak met hun mechanische en niet-dansbare muziek, waarbij ze de grenzen van machines op nieuwe manieren verkennen. Ze gebruiken mechanische percussie en onconventionele synthesizergeluiden om te experimenteren met de repetitieve, symmetrische loops die je vaak in elektronische muziek hoort.
Rafaele Andrade
Rafaele Andrade
Rafaele Andrade is voortdurend op zoek naar nieuwe elektro-akoestische geluiden en mogelijkheden. De Braziliaanse kunstenaar richt zich op samenwerkings- en multidisciplinaire processen, van het maken en componeren tot het vervaardigen en bespelen van haar eigen instrumenten, zoals het interactieve snaarinstrument Knurl.
Younes Zarhoni
Younes Zarhoni
Younes Zarhoni is een Belgisch-Marokkaanse elektronische muzikant, multidisciplinair kunstenaar en geluidsontwerper gevestigd in Brussel. Hij gebruikt verschillende benaderingen en invloeden om muzikale optredens, geluidsinstallaties en visuele werken te creëren.
Tijdens PRESENT zal Younes de expositieruimte, gekenmerkt door haar hoge plafond, overnemen en het publiek in een cirkel uitnodigen. Zijn recente installaties hebben polyfone en heterofone liederen onderzocht die in wisselwerking staan met de ruimte en het publiek.
Pierre Bastien
Pierre Bastien
Pierre Bastien, een Franse componist, multi-instrumentalist en installatiekunstenaar, staat bekend om zijn tientallen jaren van creatieve bijdragen aan muziek. Een van deze bijdragen is het zelfsturende orkest genaamd Mecanium, waar traditionele instrumenten worden gecombineerd met mechanische elementen.
Zijn eigenzinnige aanpak van de wereld van geluid heeft hem erkenning opgeleverd en samengewerkingen met prominente kunstenaars, waaronder Robert Wyatt en Issey Miyake. Voor PRESENT zal Pierre een geluidsinstallatie in de expositieruimte presenteren.
Karel van der Eijk
Karel van der Eijk is een kunstenaar die installaties maakt met geluid en mechanica als centraal thema. Zijn sculpturale werken ontstaan uit diverse materialen, zelfs afvalzakken.
Het publiek kan worden uitgenodigd om deel te nemen aan het proces; de werken kunnen vaak met een simpele druk op de knop in beweging worden gezet, terwijl ze op andere momenten als muziekinstrumenten worden bespeeld.
Teksten PRESENT: Willem Twee | Tim Sprangers, programmeur jazz & geïmproviseerde muziek.
PRESENT is mede mogelijk gemaakt door Pop-up Cultuurfonds ’s Hertogenbosch.
Het is erg druk vrijdagavond 1 december in de foyer en aan de bar van de Toonzaal want Smells Like Nirvana uit Tilburg komt spelen. Het is niet alleen druk, ook vele generaties zijn vertegenwoordigd. Zij komen om de legendarische MTV Unplugged sessie van Nirvana te herbeleven, een ‘trip down memory lane’ naar 18 november 1993 in New York. En zij die toen nog niet waren geboren, gaan het nu live ervaren.
Smells Like Nirvana
Smells Like Nirvana – Toonzaal
Smells Like Nirvana bestaat uit Jeroen Bruers (zang/gitaar), Dennis Cruyssen (gitaar/tweede stem), Bas van Os (bas), Roland Baak (drums/gitaar) en Lydia Kordonia op cello. Het is vooral de stem van Jeroen Bruers die je meeneemt naar die iconische sessie in 1993. Rauw, hees, zacht met veel toon-nuances en groot bereik.
De band covert niet de songs van Nirvana maar herschept de Nirvana MTV Unplugged. De setlist volgt dan ook getrouw wat Kurt Corbain en de zijnen toentertijd speelden. Zelfs de witte lelies ontbreken niet op het podium.
Zonder enige intro zet de band in met About A Girl en is het doodstil in de zaal. Een nostalgische muziekavond vol emoties krijgt gestalte het komend uur. Hier spelen hele goede muzikanten die op integere wijze deze muzikale erfenis vertolken.
Witte lelies
Jeroen Bruers
Come As You Are, Jesus Doesn’t Want Me For A Sunbeam en The Man Who Sold The World van David Bowie zijn de volgende nummers, lees ik af op mijn mobiel waar ik Spotify heb geopend.
De sessie volgt nauwgezet die van 1993 met Pennyroyal Tea, Dumb, Polly, On A Plain, Something In The Way – prachtig gespeeld – Plateau en Oh Me. Pas als Lake Of Fire is gespeeld, wordt afgeweken van de MTV Unplugged setlist.
Lithium is dan de eerstvolgende song die wordt gebracht en het publiek mag meezingen – yeah, yeah. Deze avond gaat langer duren dan dat ene geplande uur.
Dennis Cruyssen
Bas van Os
Roland Baak
Lydia Kordonia
Lounge Act, Very Ape, Drain You, You Know You’re Right en Heart Shaped Box kunnen rekenen op veel enthousiaste reacties, vooral van hen die bovenin op het balkon zitten. De technische dienst krijgt een pluim van Dennis Cruyssen en dat is verdiend. Het geluid is erg goed afgesteld en het licht perfect afgestemd.
Met All Apologies is de band weer op koers met de originele setlist en als Jeroen Bruers Where Did You Sleep Last Night inzet wordt flink gejoeld. Zijn vertolking is geweldig en betekent ook het einde van het concert.
Maar als de andere bandleden het applaus in ontvangst nemen, roept Dennis in de microfoon: “Zullen we er nog eentje doen?”
Rape Me
Dat eentje is het omstreden nummer Rape Me en de vertolking van Jeroen is ijzingwekkend. Kurt Cobain wilde het nummer live spelen op de MTV Video Music Awards van 1992 maar MTV ging niet akkoord. Jammer voor hen toen, maar wat Jeroen heeft gegeven, pakt niemand mij en alle anderen in de Toonzaal af.
Wannes Cappelle geboren en getogen in West-Vlaanderen toert op dit moment door Nederland samen met ‘buddy’ Frans Grapperhaus. Zaterdag 28 november zijn ze in Willem Twee Toonzaal. Op het podium staan een aantal klassieke lampenkappen met kwastjes aan de onderkant van de kap. De bedoeling wordt snel duidelijk.
Wannes Cappelle
Wannes Cappelle
Frans Grapperhaus
Jaren geleden zag ik Wannes Cappelle als zanger van de Nederlandse band Roosbeef op een festival en vond de band erg leuk. Reden genoeg om hem weer te zien hier in Den Bosch in het gezelschap van Frans Grapperhaus op cello.
Pal voor het verschijnen van Wannes en Frans worden de toneellichten gedimd en moeten we het doen met het schijnsel van die klassieke lampenkappen. De toon is gezet. Wannes achter de elektronische piano zet in met het nummerBouwt ip mie van het album Nie Vo Kinders (2014) van de band Het Zesde Metaal.
Het technisch team van Wannes draait ook aan de knoppen van het licht en geluid. Vooral het licht (lampenkappen) speelt een belangrijke rol in deze set met grote slagschaduwen die zorgen voor een dramatisch effect op de muren van deze voormalige synagoge.
West-Vlaams dialect
Wannes Cappelle
Voor een Nederlands publiek klinkt het West-Vlaams eigenlijk als een vreemde taal. De woorden doen bekend aan maar ook weer niet (hier kan je tekst van Bouwt ip mie lezen). Het West-Vlaams is een mooie zangtaal en daarom laat ik de teksten voor wat ze zijn als ik het niet kan volgen. Meerdere nummers van deze avond zijn waarschijnlijk om die reden vernederlandst.
singer-songwriter?
Wannes maakt er een gezellige avond van in een goed bezette Toonzaal. Zijn zachtaardige grappen slaan aan en hij keuvelt erop los. Hoe hij in zijn jonge jaren een singer-songwriter wilde worden, maar gezien zijn zwaar West-Vlaams accent er toch maar vanaf zag om een Engelstalige carrière na te jagen.
Vóór elk lied vergast Wannes zijn publiek op amusante anekdotes. Dat God onmiddellijk straft en hoe hij denkt over een wereldwijde koffie agglomeraat. Over een gedenkwaardig optreden op het Dranouter festival en een unieke eerste single die zelfs nog niet uit het plastic is gehaald. Het toeren met broeder Dieleman en Frans Grapperhaus en nog veel meer. Zo krijgen we een mooi kijkje op zijn levenswandel.
Wannes en Frans
Als toegift spelen Wannes en Frans Ploegsteert van het gelijknamige album van Het Zesde Metaal en de We stoan nog rechte een West-Vlaamse cover van I’m Still Standing van Elton John.
zang, gitaar, piano: Wannes Cappelle
cello: Frans Grapperhaus
Setlist: Bouwt ip mie, Appartementje, Redens, Arrie, Dien blik, Moeder Aarde, Da bestoa nie, Lanza, Gie zijt, Ge zwiegt, Keuning van de jacht, Geld, Ploegsteert en We stoan nog rechte
Ik kwam precies op het moment dat Abel in de foyer op de piano begon te spelen binnengelopen. En het was meteen duidelijk: hier zat iemand met ontzettend veel lol te spelen. En dat sloeg meteen aan. Met zijn schijnbare nonchalance maakte hij de indruk een beetje een amateur te zijn, compleet met een stevige vleug zelfspot.
Maar zijn akkoorden op de piano, en de bij tijd en wijle ingewikkelde akkoordprogressies en diverse ritmes logenstraften dat flink. Hij wist heel goed allerlei stijlen te combineren, ook van minder bekende stromingen. Soms was het bijna klassiek, dan weer hoorde je vleugjes Genesis terug en plots moest ik aan Henry Cow denken.
Zijn teksten waren sterk en doorleefd, waarbij de klanken de betekenis van de woorden perfect ondersteunden. Dat zijn vingers echt wel wisten waar de toetsen zaten wekt minder verbazing als je weet dat hij conservatorium afgestudeerd is. Iets wat hij met zijn laconieke manier van doen prima wist te verbloemen. Naast de piano wist Abel Natürlich ook heel goed waar de snaren van een gitaar voor dienen.
De drie kwartier speeltijd waren heel erg snel voorbij, en ik zat alleen nog maar met de gedachte dat dit een erg leuk en bijzonder optreden was geweest.
Xavier trad na een pauze op in de Toonzaal zelf. Na een studie piano en elektronische muziek aan het conservatorium is hij een geheel eigen muziekstijl aan het ontwikkelen. Het bestaat uit een onderbouwing door synthesizers (in een laptop) en een Behringer PolyD, waar hij live vleugel bij speelt.
Hierin zorgt de achtergrond voor allerlei ritmes en ambient achtige geluiden die heel mooi samen gaan met de melodie die hij op de piano speelt. Hij begon met stukken van Philip Glass, die opnieuw gearrangeerd waren. Naderhand toegevoegde tonen uit de Poly D maakten daarbij een heel aparte atmosfeer. Echt muziek waarin je je in de stemming kan verliezen.
Toch nam het me nergens echt mee, misschien door een zeker gebrek aan beweging in de muziek, waar het zeker van zou kunnen profiteren. Verdere composities volgden. En zo was het einde van de avond al weer snel daar.
Het Luke Stewart Silt Trio speelt in de Toonzaal en hoe uniek is dat. Woensdag 4 oktober speelden Luke Stewart, Chad Taylor en Brian Settles in jazztempel het Bimhuis te A’dam en de volgende dag hier in Den Bosch. Vrijdag zijn ze in Salzburg, Oostenrijk. Vervolgens toeren ze naar Italië en Duitsland. Het is de Toonzaal gelukt dit trio te strikken en dat verdient alle lof, want Luke c.s. horen tot de top van de moderne, progressieve jazzscene.
Luke Stewart Silt Trio
Luke Stewart Silt Trio
In de Toonzaal introduceert Luke Stewart op contrabas zijn veelzijdige trio met drummer Chad Taylor en tenor-saxofonist Brian Settles. Het vorig jaar uitgekomen album The Bottom werd in uiteenlopende media de hemel in geprezen.
Van dat album spelen ze een aantal nummers waaronder Roots, Circles en Dream House. Deze nummers zijn representatief voor waar deze muzikanten voor staan, roots, ritmische beats, wilde hardbob en coole jazzclassic.
Brian Settles
Chad Taylor
Luke Stewart
De opkomst van het drietal is al een statement op zich. Met tinkelende belletjes in de hand verschijnt Luke als een soort sjamaan maar dan eentje uit New Jersey, in de Toonzaal. Drummer Chad Taylor produceert ijle klanken op een basic Lyre harp van hout die zelfgemaakt lijkt te zijn. Roots muziek uit de onmetelijke savannes van Oost-Afrika om te benadrukken dat hun sound geworteld is in traditie.
energie, kakofonie, bebop, smooth jazz en big city beat
Die harp komt nog een paar keer terug in de avond die vol is van energie, kakofonie, bebop, smooth jazz en big city beat. Alle drie zijn het voortreffelijke muzikanten die hun instrument volledig hebben ingebed zowel fysiek als mentaal. Het schijnbare gemak is bedrieglijk, het is het resultaat van toewijding en veel live optredens.
Het toonaangevende DownBeat Magazine noemde Luke Stewart onlangs “een van de 25 meest invloedrijke jazzartiesten van zijn generatie”. Hij behoort tot de voorhoede van een internationale horde jazzmuzikanten. Stewart is lid van verschillende wereldschokkende ensembles, waaronder Irreversible Entanglements en Heroes Are Gang Leaders.
Luke Stewart Silt Trio:
Luke Stewart – bas
Chad Taylor – drums
Brian Settles – saxofoon
For Monumental People is het nieuwe album van Anna Rune en ter promotie toert ze dit najaar door de Lage Landen. Het album is een ode aan mensen die van monumentale waarde zijn in haar strijd voor herstel van haar mentale gezondheid. Op zaterdagavond 26 november geeft zij een prachtig solo-concert weg in Willem Twee Toonzaal.
For Monumental People
For Monumental People – Anna Rune
Wie het concert van Anna Rune in De Toonzaal niet heeft gezien, weet niet wat ie heeft gemist. Zij is een meer dan begaafde muzikant en in het bezit van een zuivere en krachtige stem, een instrument dat zij naar believen kan sturen. Zacht en lieflijk wanneer dat uitkomt, robuust en hartstochtelijk omdat het lied dat nu eenmaal vereist. Daarnaast begeleidt zij zichzelf op voortreffelijke wijze op vleugel en keyboards
het decor van de Toonzaal
Anna opent op de vleugel met de nieuwe single Tiny Houses In Savanna dat niet op het album For Monumental People staat. Het tweede nummer, de single Stereopticon uit 2021, is daar wel in opgenomen. Het prachtige derde nummer Emaille komt van het eerste album Residue & Lovers’ Dust. Een album dat naar haar eigen zeggen een stuk bombastischer klinkt. De songs van het nieuwe album zijn inderdaad lichter van toon – opgewekter? – en omhuld met baslijnen en ritmes die zomaar omgezet zouden kunnen worden in dansbare nummers. Anna is derhalve een singer-songwriter 2.0.
Sugar Rush, Mad Woman en Milk Tornado zijn de volgende nummers maar het wachten is op The Secret. Het is het cruciale nummer, de keynote, van For Monumental People en dat wordt door Anna gespeeld op de vleugel. Gelukkig maar want zo’n gedragen nummer kan alleen tot zijn recht komen op een ‘unplugged’ muziekinstrument.
The Secret
The Secret gaat zoals Anna Rune in het interview met KLANKGAT zegt: “Het gaat over wat een geheim met je kan doen als je het te lang binnenhoudt.” Meteen hierna The Critic, ook zo’n sleutelnummer van het album dat ‘als je je perfect voordoet, je je nooit echt kan verbinden met anderen‘.
Hierna volgen de nummers Not Now, Pork Soda – een cover van de band Glass Animals – en Alfonsina. Dat laatste nummer is een Portugees levenslied, een Fado. Anna heeft dat lied naar het Vlaams vertaald.
Het einde nadert en Anna zingt nog het nummer Sundown van haar eerste album en Saint Francis evenals toegift Love You Have Made Me van het nieuwe album.
Willem Twee programmeur Rob van der Ham zag Anna Rune in de zomer op een festival en was erg onder de indruk van haar. Hij wist haar te strikken voor De Toonzaal. Daar ben ik hem na het zien van Anna zeer dankbaar voor.
Wij gebruiken cookies om jouw gebruikservaring te optimaliseren en het webverkeer te analyseren. Lees meer over hoe wij cookies gebruiken en hoe jij ze kunt beheren door op "Instellingen" te klikken. Als je akkoord gaat met ons gebruik van cookies, klik je op "Alle cookies toestaan".
