Martyn Joseph (1960) uit Cardiff Wales stond in 2016 voor het eerst op het podium van Blue Room Sessions. Deze innemende artiest uit Wales met het indrukwekkende stemgeluid en dito gitaarspel staat dit keer voor een uitverkochte zaal. Met zijn ruim 40-jarige carrière en diverse awards kan het publiek rekenen op een volle, energieke show van een uniek artiest. Dit is de laatste avond van zijn tour door Nederland.
Martyn Joseph
Hij start met het nummer Don’t Need No Cathedral van zijn nieuwste album This Is What I Want To Say, een overpeinzing op zijn leven en familie. De tweede song is het openingsnummer van dit album, Folding.
Tijdens de lockdown werd hij 60, had tijd over en peinsde over de dingen die hij had willen doen zoals een documentaire maken op zijn elfde of met Art Garfunkel naar Nashville gaan in ’94. Het feit dat hij in de seventies ook niet naar Laurel Canyon ging mondde uit in de fraaie song Born Too Late (album1960).
Voor de BBC ging Martyn Joseph naar Albert’s Place waar hij Andrea Bell leerde kennen. Zij runt met haar vrijwilligers de Sunderland foodbank met een soepkeuken, eten en onderdak voor de minderbedeelden.
Haar medemenselijkheid en de woorden ‘Tea in a cup of love’, raakten hem enorm. Deze tekst, (die hij claimde voordat Paul McCartney ermee vandoor zou gaan) gaf hem inspiratie voor de song Albert’s Place .
Dan gaat het los met Things That We Have Carried Here, waarbij hij vol inzet met de mooi klinkende handgemaakte Lowden gitaar en de ‘attributen’ o.a. een drumpad. Het publiek moet meezingen en doet dat ook loud and clear.
Na Here Come The Young houdt Martyn een gloedvol betoog over zijn Let Yourself Trust waarin hij met vrouw Justine via projecten over heel de wereld geld inzamelt voor kleine vaak vergeten groepen.
Tweede set
Voor Communion kiest hij de mooi klinkende tenor gitaar (David Oddy). Ons wordt weer verzocht mee te zingen On My Way en Search For You.
Naast sociale betrokkenheid en protest over misstanden in de wereld krijgen we ook een inkijk in de familie Joseph. Het gaat over autoritten met zijn dochter in Driving Her Back To London. Of over zijn vader die overleed aan Alzheimer met Felt So Much.
Martyn noemt zich schertsend ‘de Ronny Wood van de folk’ omdat hij onlangs op zijn 63e nog een zoon kreeg, net als zijn oudere zoon van 34. Met slechts enkele weken verschil. Voor de bruiloft van een van zijn kinderen schreef hij een echte weddingsong It’s A Fine Thing. Dan is eindelijk de twaalf-snarige Japanse Takamine gitaar aan de beurt. Klinkt prachtig op Under Every Smile.
Na een dankwoord voor technicus Adam Sewell en vrienden Wilco Laurijssen en Judea Rovers (zijn thuisbasis in Veghel) is het tijd voor de toegift, het aanstekelijke This Light Is Ours met indrukwekkend mondharmonica spel, net als op de laatste song, een heel mooie uitvoering van een Springsteen song If I Should Fall Behind.
Prachtige avond!
Setlist Martyn Joseph:
Don’t Need no Cathedral, Folding, Albert’s Place,Born Too Late,This Light is Ours (1960), Things That We Have Carried, Here Come The Young, This Glass, Communion, On My Way, Driving Her Back To London, Felt So Much, Five Sisters, It’s A Fine Thing, Search For You, Under Every Smile, This Light Is Ours, If I Should Fall Behind
Tekst Recensie: Wies Luijtelaar
Fotografie: Wies Luijtelaar | Monique Nuijten
Martyn Joseph – This Is What I Want To Say (2024)