De Bossche melodic deathmetalband Nephylim heeft nieuwe muziek uitgebracht met duistere klanken onder de noemer Circuition. Vrijdag 14 maart ziet het album het levenslicht. En vanaf vanavond mag de hele wereld kennis maken met hun nieuwste werk.
Vanwege het feit dat ik van deze avond verslag mag doen, is mij een paar weken geleden al, onder voorwaarden van strikte geheimhouding, de muziek toegezonden. Zeven nieuwe nummers, of feitelijk zes, als je Travail pt l. Anima, het sfeervolle, bijna sprookjesachtige instrumentale interludium, waar de plaat mee begint, niet mee zou rekenen.
De langspeler Circuition, die overigens niet heel lang duurt met bijna veertig minuten, is wat gelikter geproduceerd dan voorganger Severance Of Serenety en dat komt het geluid alleen maar ten goede. Producent Joost van den Broek, die ook met Ayreon heeft samengewerkt, is betrokken geweest bij het opnameproces en heeft zich voornamelijk bezig gehouden met de mix. Dat verklaart het een en ander.
Ik zie uit naar vanavond, waar de composities live ten gehore worden gebracht. Maar eerst mag de zaal nog worden opgewarmd door Hallowed Fire en Brave New Hell.
Hallowed Fire
Is een heavy trashmetalband uit Heerhugowaard. De mannen en een dame, hebben er zin in. Vanaf de eerste seconde is het vol tempo. Het zijn snelle, energieke nummers met vet soleerwerk. De zanger, met zijn Rock Circus T-shirt, die niet veel later in zijn blote bast op het podium staat, heeft een lekker krijsende schreeuw in huis.
Een kenner naast me in het publiek noemt het een kruising tussen Duitse en Amerikaanse trashmetal. De band doet er alles aan om het publiek mee te krijgen, maar daar moet eerst wat meer bier in, zo lijkt het.
Wel ontstaat er een kleine moshpit door een nieuwe generatie jonge metal liefhebbers. Er klimt zelfs een meisje het podium op, om een selfie met de zanger te maken.
De zanger laat het zich welgevallen en springt even later zelf nog het podium af, om zich te mengen met de jonge fans vooraan en dan is de figuurlijke kop eraf.
Brave New Hell
Heeft ook net nieuw werk uitgebracht, de EP Chapter l, Into The Abyss is vanaf deze maand te beluisteren. Hein Willekens, onder andere bekend als gitarist van Persistense en Splinterbomb, en als gastgitarist bij Legion Of The Damned, neemt in deze bezetting ook de vocalen voor zijn rekening.
Er is veel ruimte ook voor instrumentale passages, waarin de grootste kwaliteit van Hein goed tot zijn recht komt, zijn excellente gitaarspel. Met Into The Fires (als ik de titel goed heb) komt er een einde aan de set en zijn we klaar voor de band waar het vanavond om draait, Nephylim.
Nephylim
En eindelijk is daar dan het nieuwe wapenfeit van deze lokale metalhelden. Het vorige album Severance Of Serenity is al van 2020, dus nieuw werk is inmiddels wel welkom. Al is het ook wel begrijpelijk, dat er misschien minder tijd is om aan nieuwe muziek te werken, als je zo’n druk speelschema hebt.
Zo stonden de mannen afgelopen januari hier nog, in deze zelfde zaal als opener voor Thulcandra en Sacramentum. En dan nu met deze nieuwe plaat op zak, als headliner van hun Album Release Show.
Travail pt. 1 Anima
Zoals het album begint, klinkt ook hier vanavond in het begin het sprookjesachtige instrumentale Travail pt. 1 Anima, gemaakt door gitarist Kevin van Geffen, samen met componist Yannick Maris. Evenals de orkestrale backing tracks die op de andere nummers meelopen. Intussen staat het publiek vol verwachting klaar voor wat gaat komen.
Travail pt. 2 Animus
Als de mannen het podium betreden, is goed te zien dat, ook nu weer, hun gezichten geschminkt zijn met zwarte strepen. Het is niet alleen maar hun nieuwe muziek laten horen, het is een totaal kloppend plaatje, met een goed lichtplan dat klopt bij de accenten van de muziek en rooksalvo’s die uit de vloer van het podium lijken te komen.
Alles klopt. Al bij de eerste tonen knalt het er lekker hard in. Een lekker vol geluid met die twee gitaristen, de bassist en drummende motor in het midden, gecompleteerd door de stevige schreeuw en grommende grunt van vocalist Tijn Bosters. Het is een lekker lang en hard nummer met een rustig intermezzo. En iedereen in de zaal is wakker!
Amaranth
Begint rustig, met een spannende opbouw waar voornamelijk toms en snare zijn te horen. Langzaam maar zeker komen de gitaren er nadrukkelijker bij en wordt het drumwerk wat drukker, maar als de lekkere scream wordt ingezet, gaat het pas goed los. Het geluid is lekker vol en hard, maar goed in balans, zoals je mag verwachten.
Grand Denial
Is een lekker snel nummer, maar het publiek komt amper in beweging. Al wordt er wel genoten van de show zo te zien. Maar deze muziek is natuurlijk niet bedoeld om bij stil te staan, dus moedigt Tijn een circle pit aan en daar wordt zowaar gehoor aan gegeven.
Circuition
De titeltrack begint stevig met lekker veel double bass van drummer Martijn Pauwe en dan volgt een wat ingetogener stuk met cleane zang van gitarist Kevin van Geffen, dat me doet denken aan Opeth. Hopelijk is dat geen vloeken in de kerk. Dit is misschien wel het meest toegankelijke nummer van de plaat met prachtige melodische gitaarpartijen van gitarist Ralph Lentink.
Withered
Zoals verwacht wordt keurig de volgorde van het album Circuition aangehouden. Ook in dit nummer zijn er weer mooie cleane vocalen te horen. Heel kort in het midden en later nog een keer in een rustiger stuk. Er zit veel variatie in de nummers, met aardig wat tempo wisselingen. Tussendoor spuit er nog meer rook vanuit het podium omhoog en zijn we inmiddels aanbeland bij het laatste nummer van het album.
Inner Paradigm
Naar eigen zeggen is dit een liefdesliedje en dat geloof ik meteen, al heb ik niet de gehele tekst kunnen verstaan.
Een mooie afsluiter in midtempo. De backing tracks zitten zowel op plaat als live mooi subtiel in de mix, maar hebben desondanks veel impact. Het geeft een heel vol geluid en maakt de nummers completer. De mannen hebben bewezen dat de muziek live zonder probleem overeind blijft en dat verdient een groot compliment.
Alle nieuwe nummers van Circuition zijn dus gespeeld, maar de show is nog niet over natuurlijk. Er worden nog wat oudere nummers gespeeld, waaronder The Bitter Inheritance. Bij de afsluiter begeeft Tijn zich nog even in het publiek en dan is er toch echt een einde gekomen aan de Album Release Party van Circuition. En die was zeer geslaagd. Nephylim kwam zag en overwon. Een van de beste Nederlandse metalbands van dit moment!
Nu allemaal naar de merchandise en scoor je T-shirts, cd’s en zelfs sokken.
Fotografie: Jessie Kusters – Instagram
Circuition – 2025