Wie zijn BRO? Sjoerd van Bommel (Percussie/vocals) zingt en drumt moeiteloos in alle stijlen. Toetsen-virtuoos Mike Roelofs (pianist/componist /audio specialist) speelt dit keer op drie instrumenten, waaronder een mooi klinkende Hammond. Bart Oostindie (Gitarist/Componist/Songwriter/Docent) speelt opvallend goed op zowel de elektrische als de akoestische Gibson gitaar. Bij sommige nummers doet het denken aan David Lindley, de Isley Brothers en zelfs het werk van Deodato.
BRO
De setlist vermeldt een aantal covers maar ook eigen werk. Ze starten met een instrumentaal nummer van Mike Roelofs, Third Wheel. Oostindie zingt en schreef Smile The Blues Away, fraai begeleid op akoestische gitaar. Hierna een door Mike Roelofs gezongen en geschreven nummer, Houston In The Blind en een nieuw nummer van zijn hand Low Tech Man (Iets met een nieuw apparaatje). Heel mooi is een eigen uitvoering van Tennessee Whiskey, van Chris Stapleton.
Scott-Heron’s Storm Music heeft dat strakke en aanstekelijke reggae ritme wat Van Bommel goed beheerst en waarbij Roelofs een bewonderenswaardige fluit-solo geeft. Hij krijgt daarvoor luid applaus, net als na Connick’s Love The Language waar hij een indrukwekkende solo geeft op de Hohner en de WurliTzer tegelijk.
Na een explosief einde met o.a. Yellow Moon van The Neville Brothers, met fraai Hammond- en gitaarspel, volgt uiteraard een toegift door mij genoteerd als The Preacher (Connick), maar pin me er niet op vast. De band ging er in ieder geval vol in en het applaus is enorm. BRO zorgde wederom voor een memorabele concertavond.
Third Wheel, Walk With Me, Grandma’s Hands (Bill Withers)), Already Home, Low Tech Man (Roelofs), To Love the Language (Connick), Way Down In The Hole, Tennessee Whiskey (Stapleton), Ain’t No Grave (traditional gospel). Trouble (Connick), Smile The Blues Away (Oostindie), Houston In The Blind (Roelofs), Dark End Of The Street (Penn/Moman), Storm Music (Scott-Heron), You’ve got A Friend In Me (Newman), The Wolf On Soul Search Avenue, Yellow Moon (Neville Brothers), Jimmy the Bullit (Oostindie), The Preacher (Connick)
Tekst Recensie: Wies Luijtelaar
Fotografie: Wies Luijtelaar