BRO

BRO zorgt voor memorabele avond (al weer)

Het aanstekelijk ritme van drie rasmuzikanten brengt een volle zaal in vervoering

Wie zijn BRO? Sjoerd van Bommel (Percussie/vocals) zingt en drumt moeiteloos in alle stijlen. Toetsen-virtuoos Mike Roelofs (pianist/componist /audio specialist) speelt dit keer op drie instrumenten, waaronder een mooi klinkende Hammond. Bart Oostindie (Gitarist/Componist/Songwriter/Docent) speelt opvallend goed op zowel de elektrische als de akoestische Gibson gitaar. Bij sommige nummers doet het denken aan David Lindley, de Isley Brothers en zelfs het werk van Deodato. 


BRO

De setlist vermeldt een aantal covers maar ook eigen werk. Ze starten met een instrumentaal nummer van Mike Roelofs, Third Wheel. Oostindie zingt en schreef Smile The Blues Away, fraai begeleid op akoestische gitaar. Hierna een door Mike Roelofs gezongen en geschreven nummer, Houston In The Blind en een nieuw nummer van zijn hand Low Tech Man (Iets met een nieuw apparaatje). Heel mooi is  een eigen uitvoering van Tennessee Whiskey, van Chris Stapleton.

Third Wheel

Scott-Heron’s Storm Music heeft dat strakke en aanstekelijke reggae ritme wat Van Bommel goed beheerst en waarbij Roelofs een bewonderenswaardige fluit-solo geeft. Hij krijgt daarvoor luid applaus, net als na Connick’s Love The Language waar hij een indrukwekkende solo geeft op de Hohner en de WurliTzer tegelijk.

Bart Oostindie

Na een explosief einde met o.a. Yellow Moon van The Neville Brothers, met fraai Hammond- en gitaarspel, volgt uiteraard een toegift door mij genoteerd als The Preacher (Connick), maar pin me er niet op vast. De band ging er in ieder geval vol in en het applaus is enorm. BRO zorgde wederom voor een memorabele concertavond.

BRO – memorabele concertavond.

Third Wheel, Walk With Me, Grandma’s Hands (Bill Withers)), Already Home, Low Tech Man (Roelofs), To Love the Language (Connick), Way Down In The Hole, Tennessee Whiskey (Stapleton), Ain’t No Grave (traditional gospel). Trouble (Connick), Smile The Blues Away (Oostindie), Houston In The Blind (Roelofs), Dark End Of The Street (Penn/Moman), Storm Music (Scott-Heron), You’ve got A Friend In Me (Newman), The Wolf On Soul Search Avenue, Yellow Moon (Neville Brothers), Jimmy the Bullit (Oostindie), The Preacher (Connick)

Tekst Recensie: Wies Luijtelaar
Fotografie: Wies Luijtelaar 


Trio Bro

Trio BRO past in reeks succesvolle Blue Room Sessions

New Orleans is niet ver met Sjoerd van Bommel, Mike Roelofs en Bart Oostindie

Trio BRO staat voor Sjoerd van Bommel, Mike Roelofs en Bart Oostindie. Deze laatste stond nog niet op ons podium maar wat een verrassing blijkt deze Limburgse muzikant, zanger, componist te zijn. Van Bommel en Roelofs maakten in verschillende samenstellingen al eerder indruk op ons podium. Het onlangs opgerichte trio speelt een mix van onbekende covers en eigen werk (zie overzicht onder).

Trio BRO

Trio Bro
Sjoerd van Bommel – Trio Bro

Het is altijd gezellig als stadgenoot Van Bommel (percussie/vocals) in huis is. Hij praat alle nummers aan elkaar met veel humor en drumt als vanouds strak, intensief en in diverse stijlen. Het eerste nummer Perpetual Bluesmachine zet dan ook meteen de toon. Old Fingers is een original van Roelofs prachtig vertolkt op de vleugel. Moving On is ook een original van Roelofs (toetsen & vocals) en klinkt erg goed door de Hammond sound in combinatie met zang en gitaarspel van Oostindie.

Door Van Bommel’s enorm harde beet op zijn tong heeft hij moeite met de letter S. Deze sappige anekdote wil hij het publiek niet onthouden en dit ongemak zorgt af en toe voor hilariteit. Wicked Rain bevat een Hendrix-waardige gitaarsolo. Bij Little Feat’s Long Distance Love associeer ik Roelofs eventjes met Jackson Browne en Oostindie met David Lindley, maar dat neem ik geheel voor eigen rekening. Oostindie neemt zijn D’Angelico Jazzgitaar (met fraaie strap) ter hand voor een door hemzelf geschreven en goed gezongen song Smile The Blues Away.

Tweede set

Trio BRO
eigen werk

Tijdens de tweede set van Trio BRO o.a. een fraaie original van Roelofs Houston In The Blind en het vele malen gecoverde Dark End Of The Street (Penn/Moman) waaronder die van Ry Cooder. Scott-Heron’s Storm Music heeft een strak en aanstekelijk reggae ritme. Roelofs fluit daarbij sfeervol in de microfoon en krijgt veel applaus. Net als zijn mystiek klinkende Signs, waarbij Van Bommel de Aquaphone, die er uitziet als een gouden vogelkooi met strijkstok, bespeelt.

Na de Oostindie original Jimmy The Bullet volgt Yellow Moon, afgewisseld met soms ingetogen Hammond geluiden wat in combinatie met de Lesley box heel intens overkomt (net als de begeleidende gezichtsuitdrukkingen van Roelofs).

Trio BRO in reeks succesvolle Blue Room Sessions.

In de toegift twee nummers van JJ Cale waaronder Sensitive Kind en een energieke Cale/Oostindie ‘mix’ van The Breeze met opvallende bijdrage van Oostindie op gitaar en de opzwepende begeleiding van drums en toetsen. En dan is er hard en lang applaus! Trio BRO kan weer worden bijgezet in de reeks succesvolle Blue Room Sessions.


Setlist: Perpetual Bluesmachine (Keb Mo), Old Fingers (Roelofs), Grandma’s Hands (Bill Withers), Moving On (Roelofs), Wicked Rain (Los Lobos), Long Distant Love (Little Feat), Lady Day And John Coltrane (Scott-Heron), Smile The Blues Away( Oostindie), Love The Language (Connick), Ain’t No Grave (traditional gospel) Set 2: Trouble (Connick), Houston In The blind (Roelofs), Dark End Of The Street (Penn/Moman), Satisfy My Soul (Carrack), Storm Music (Scott-Heron), Soon As I Get Paid (Keb Mo), Signs (Roelofs), Jimmy The Bullit (Oostindie), Yellow Moon (Neville Bros), The Preacher (Connick), Sensitive kind (Oostindie mix JJ Cale), The Breeze (mix Cale/ Oostindie).


Fotografie: Monique Nuijten en Wies Luijtelaar