The Haunted Youth uit België zou je kunnen omschrijven als een dromerige indie pop/rockband, met een vleugje shoegaze met de opvallende verschijning van Hanne Smets achter de toetsen in de Phoenix stage.
The Haunted Youth
België is al jaren vruchtbare grond voor de betere alternatieve muziek. Wat dacht je van dEUS en Triggerfinger, of wat recenter, Whispering Sons, en Ramkot bijvoorbeeld. The Haunted Youth is een wat meer elektronische band, kort door de bocht, veel synths en galm. Maar dat klinkt oneerbiedig en daar wordt de band te kort mee gedaan.
Je kunt de muziek omschrijven als dromerige indie pop/rock, met een vleugje shoegaze. Muzikaal klinkt het soms als The Cure in een modern jasje en zanger Joachim Liebens zou zo kunnen invallen bij MGMT, mocht dat nodig zijn. Hij kan ook nog eens een aardig potje gitaarspelen, evenals gitarist Tom Stokx.
Het nummer Broken is een lekkere binnenkomer, gevolgd door het iets meer uptempo In My Head, maar altijd met de stuwende ritmesectie van drummer Nick Caers en bassist Stef Castro. Het nummer wordt steeds opzwepender met een flitsende lichtshow en ontspoort op fantastische wijze en hij kan ook lekker schreeuwen die Joachim. Stilstaan is geen optie.
Stiekem hebben deze Belgen al best wat singles uitgebracht, wie kent het nummer Teen Rebel bijvoorbeeld niet. De opvallende verschijning Hanne Smets achter de toetsen, is heel bepalend voor het karakteristieke synth geluid van de band en zingt ook regelmatig mee.
Dan volgt een intens mooi, lang instrumentaal stuk met een climax waar langzaam naartoe wordt gewerkt. Dit had niet misstaan op een van zwartgalligste platen van, daar heb je ze weer, The Cure.
Tijdens het nummer Coming Home is het alweer tijd om te gaan, want Kensington gaat zo beginnen in de Apollo en er is een risico dat je, ondanks die gigantische tent, niet meer binnen kunt als het vol is. Ja, hoe was Kensington eigenlijk? Dat, lieve mensen, is weer een ander verhaal…